I SAB/Wr 684/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi L. D. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 29 marca 2022 r. strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie, sąd wezwał stronę do złożenia kopii ponaglenia z 17 stycznia 2022 r. poprzedzającego wniesienie skargi wraz z potwierdzeniem jego nadania do organu oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono stronie skarżącej 9 czerwca 2022 r. (vide: k. 13 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że strona nie nadesłała ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia do organu, ani nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt niniejszej sprawy sąd stwierdza, że w toku postępowania wszczętego wnioskiem strony o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie złożono ponaglenia. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się adnotacja, iż po sprawdzeniu zasobów organu ponaglenia nie znaleziono. Ponadto, sąd w toku postępowania wzywał stronę do przedłożenia ponaglenia z dnia 17 stycznia 2022 r. wraz z dowodem jego wniesienia. Pomimo wezwania, strona nie przedłożyła ani kopii ponaglenia, ani dowodu jego nadania. Zatem brak jest w aktach sprawy dokumentu, który potwierdzałby wniesienie ponaglenia przed zainicjowaniem postępowania sądowoadministracyjnego. Aby skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu taką skargę musi poprzedzać ponaglenie. Mając na uwadze to, że w sprawie brak jest dowodu wniesienia ponaglenia należało uznać, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono w sentencji. Nadmienić również należy, iż strona skarżąca nie wykonała wezwania sądu w przedmiocie wpisu sądowego od skargi.