II SA/Wa 2173/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędzia WSA Bronisław Szydło, Asesor WSA Janusz Walawski, Protokolant Beata Gibzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Z. L. na niewykonanie przez Wojewodę [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2005 r. syg. akt II SA 2406/02 oddala skargę UZASADNIENIE Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2005 r. o sygn. akt II SA 2406/02 uchylono decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...] w przedmiocie utraty przez Z. L. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu powołanego orzeczenia Sąd stwierdził naruszenie przez organ odwoławczy przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie to polegało na nieprzeprowadzeniu przez Wojewodę [...] dowodów pozwalających na jednoznaczne ustalenie istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, to jest odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia przez bezrobotnego propozycji odpowiedniego zatrudnienia. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 28 listopada 2005 r. doręczono Wojewodzie [...] w dniu 19 czerwca 2006 r. Po powtórnym przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, w dniu [...] lipca 2006 r. wydano decyzję nr [...] podpisaną z upoważnienia Wojewody [...] przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego – [...] Organ drugiej instancji ponownie utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...]. Pismem z dnia 24 lipca 2006 r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2006 r. Wyrokiem z dnia 3 października 2006 r. o sygn. akt II SA/Wa 1507/06 Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia 6 listopada 2006 r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, żądając wymierzenia grzywny Wojewodzie [...] na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w związku z niewykonaniem wyroku Sądu z dnia 28 listopada 2005 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SA 2406/02. Wniesienie powołanej skargi zostało poprzedzone pisemnym wezwaniem z dnia 25 września 2006 r. do wykonania przez Wojewodę [...] wymienionego wyroku. W wezwaniu skarżący stwierdził, iż doręczony mu w dniu 13 lipca 2006 r. dokument z dnia [...] lipca 2006 r. oznaczony jako decyzja Wojewody [...] nr [...] nie jest decyzją administracyjną, ponieważ nie pochodzi od organu lecz od [...] (Zastępcy Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego), który wbrew informacji zawartej w decyzji nie działał z upoważnienia Wojewody [...]. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie oraz wskazano, iż pismem z dnia 17 października 2006 r. udzielono skarżącemu informacji, że decyzja z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] podpisana jest przez osobę upoważnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W takim przypadku sąd może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 154 § 2 ustawy). Organ pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżoną decyzję w sytuacji, gdy pomimo upływu terminu określonego w ustawie - np. w art. 35 k.p.a. - nie rozpoznaje sprawy w postępowaniu prowadzonym na skutek wyroku sądu. Nie ma natomiast bezczynności organu, jeżeli wydał on w sprawie decyzję, która w ocenie skarżącego zawiera wady prawne skutkujące koniecznością jej uchylenia albo stwierdzenia jej nieważności. Dla przykładu, podpisanie decyzji przez osobę nieposiadającą upoważnienia do jej wydania w imieniu organu może być jedynie podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji. Niezastosowanie się zaś do oceny prawnej zawartej w orzeczeniu sądu, może być tylko podstawą do uchylenia decyzji. Wymienione wady nie mogą natomiast skutkować ukaraniem organu grzywną za niewykonanie wyroku. Skargę wniesioną na podstawie art. 154 § 1 powoływanej wyżej ustawy sąd uwzględnia, jeżeli w dniu jej wniesienia organ administracji publicznej pozostawał w stanie bezczynności, to jest nie wykonał prawomocnego wyroku sądu w zakresie określonym w tym przepisie. Jeżeli zatem załatwienie sprawy po wyroku uchylającym zaskarżoną decyzję nastąpiło przed wniesieniem skargi o wymierzenie grzywny, skargę taką należy uznać za niezasadną. W przedmiotowej sprawie należy wskazać, że wykonując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2005 r. o sygn. akt II SA 2406/02 Wojewoda [...] wydał decyzję z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...]. Z. L. skorzystał z przysługującego mu prawa i pismem z dnia z dnia 24 lipca 2006 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną decyzję. Wyrokiem z dnia 3 października 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1507/06 Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...]. Niewątpliwie zatem, w dniu wniesienia skargi z dnia 6 listopada 2006 r. organ nie pozostawał w bezczynności, o której mowa w art. 154 § 1 powoływanej ustawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 i art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.