III Ca 301/20

<p>Sygn. akt III Ca 301/20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 października 2021 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 października 2021 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">S. Z.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">T. M.</span> i <span class="anon-block">P. M.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanych <span class="anon-block">T. M.</span> i <span class="anon-block">P. M.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju</p> <p>z dnia 18 czerwca 2019r., sygn. akt I C 1738/17</p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala apelację; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza solidarnie od pozwanych <span class="anon-block">T. M.</span> oraz <span class="anon-block">P. M.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">S. Z.</span> kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.</strong> </p> <p>SSO Leszek Dąbek</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III Ca 301/20</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Powód <span class="anon-block">S. Z.</span> </strong>zażądał zasądzenia solidarnie od pozwanych <span class="anon-block">T. M.</span> oraz <span class="anon-block">P. M.</span> na jego rzecz kwoty 3 768,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 11 03 2014r. do 31 12 2015r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 01 2016r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu według norm przypisanych.</p> <p>Uzasadniając żądanie twierdził, że pozwani nie wywiązali się ze zawartej przez strony umowy najmu pojazdu zastępczego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie </strong>dnia 1 02 2017r. wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, w którym uwzględnił powództwo.</p> <p> <strong> <!-- -->Pozwani <span class="anon-block">T. M.</span> oraz <span class="anon-block">P. M.</span> </strong> wnieśli sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym żądali oddalenia powództwa oraz zasą-dzenia od powoda na ich rzecz zwrotu kosztów procesu według norm przy-pisanych.</p> <p>Przyznali, że łączyła ich z powodem umowa najmu pojazdu zastępczego</p> <p>oraz zarzucali, że nie są biernie legitymowani, gdyż przy zawarciu tej umowy dokonali na powoda cesji wszystkich przynależnych im wobec <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> wierzytelności powstałych <em> <!-- -->„w związku ze szkodą powstałą w dniu 18 01 2014r. z tytułu OC sprawcy posiadającego polisę w <span class="anon-block"> towarzystwie (...) S.A.</span>”. </em> </p> <p> <strong> <!-- --> Powód <span class="anon-block">S. Z.</span> </strong> w odpowiedzi na sprzeciw podnosił.</p> <p>że pozwani w umowy cesji przenieśli na jego rzecz wierzytelność, która im</p> <p>nie przysługiwała.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Jastrzębiu-Zdroju w wyroku z dnia 18 06 2019r. </strong> zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 3 204,60 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 11 03 2014r. do dnia 31 12 2015r., a od dnia 1 01 2016r. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, oddalił powództwo w pozostałym zakresie, zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 1 912,20 zł</p> <p>z tytułu zwrotu kosztów postępowania, nakazał pobrać od powoda na rzecz Skarbu państwa – Sądu Rejonowego w Jastrzębiu – Zdroju kwotę 7,80 zł z tytułu nieuiszczonej części opłaty od pozwu (pkt 4) oraz nakazał pobrać solidarnie</p> <p>od pozwanych na rzecz Skarbu państwa – Sądu Rejonowego w Jastrzębiu – Zdroju kwotę 44,20 zł z tytułu nieuiszczonej części opłaty od pozwu.</p> <p>W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulację</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. n)">art. 509 i n. k.c.</a>, 659 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> oraz 487 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 2)">§ 2 k.c.</a>, po czym stwierdził, że strony łączył stosunek prawny najmu pojazdu zastępczego. Ocenił, że pozwani posiadają legitymację bierną albowiem umowa cesji w okresie od dnia 19 do 20 02 2014r. była ważna – pozwanym przysługiwała w tej części wierzytelność wobec ubezpieczyciela. Przyjął, że w pozostałym zakresie pozwanym nie przysługiwała wierzytelność wobec ubezpieczyciela (nigdy nie powstała albowiem ubezpieczyciel nie przyjął odpowiedzialności za odszkodowanie z tytułu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego po wskazanych datach). Ocenił, że powód wypełnił swoje zobowiązanie wynikające z umowy najmu - oddał on pozwanemu samochód do używania, a pozwany korzystał z pojazdu w okresie od 19 02 2014 r. do 3 03 2014 r. Sąd Rejonowy zważył, że 20 02 2014r. powinna zakończyć się naprawa technologiczna samochodu, który dzień później powinien zostać oddany właścicielowi do użytkowania. W jego ocenie zaniedbania wystąpiły zarówno po stronie <span class="anon-block"> (...)</span>, która nie stwierdziła szkody całkowitej po dokonanych oględzinach oraz po stronie poszkodowanego, który własny kosztorys sporządził 19 02 2014 r., pomimo iż kosztorys ubezpieczyciela otrzymał już 7 02 2014 r. Sąd przyjął,</p> <p>iż wierzytelność wobec <span class="anon-block"> (...)</span> istniała od 19 do 20 02 2014 r. (stanowiła ją kwota 559,20 zł). Wskazał, że strona w toku postępowania nie wykazała, aby przy-sługiwała jej wierzytelność wobec ubezpieczyciela ponad 34 dni, w szczególności w okresie po 21 02 2014 r. Stwierdził, że pozwany korzystał z pojazdu zastępczego w okresie od 27 01 2014r. do 11 02 2014r., którego koszt wynajmu poniósł ubezpieczyciel, wskazując, że w tym zakresie wierzytelność pozwanego nie mogła istnieć i nie mógł jej przenieść na powoda. Reasumując Sąd Rejonowy od żądanej przez powoda wartości przedmiotu sporu odjął kwotę 559,20 zł, albowiem w jego ocenie roszczenia w takim zakresie powód mógłby domagać się od ubezpieczyciela za okres najmu do dnia 21 02 2014r. i w takim jedynie zakresie wierzytelność, którą przelali pozwani na powoda — istniała.</p> <p>O odsetkach orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 359)">art. 359 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">481 § 1 k.c.</a> </p> <p>O kosztach procesu stosując regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a>, biorąc pod uwagę, że powód wygrał postępowanie w 85%, natomiast pozwani wygrali postępowanie w 15%.</p> <p>O nieuiszczonych kosztach sądowych orzekł na mocy art. 113 ust. 1 u.k.s.c., zważając że powód wygrał postępowanie w 85%, natomiast pozwani wygrali postępowanie w 15%, wskazując że na koszty złożyła się nieuiszczona przez powoda część opłaty od pozwu.</p> <p>Orzeczenie zaskarżyli <strong> <!-- -->pozwani <span class="anon-block">T. M.</span> oraz <span class="anon-block">P. M.</span> </strong> w części uwzględniającej powództwo oraz orzekającej o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych.</p> <p>W apelacji wnosili o zmianę wyroku poprzez oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na ich rzecz solidarnie zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego za obie instancje według norm przypisanych,</p> <p>bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Zarzucili, że ferując zaskarżone orzeczenie naruszono przepis prawa procesowego tj. regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> <em> <!-- -->„poprzez pominięcie argumentacji i dowodów wnioskowanych w piśmie procesowym pozwanych z dnia 1 04 2019.r, </em> </p> <p> <em> <!-- -->gdzie w szczególności powołali ulotkę powoda o treści wprowadzającej w błąd, a którą to okoliczność Sąd pierwszej instancji całkowicie pominął, mimo wskazania tego w treści w/w pisma procesowego”.</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Powód <span class="anon-block">S. Z.</span> </strong>wniósł o oddalenie apelacji oraz zasądzenie</p> <p>na jego rzecz od pozwanych zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.</p> <p>Podnosił, że pozwani nie skorzystali z uprawnienia przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84 k.c.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował dochodzone roszczenie przyjmując, że ma one źródło w łączącej strony umowie najmu pojazdu zastępczego, a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę.</p> <p>Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia, mają podstawę w informacjach zawartych we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku źródłach dowodowych, których ocena jest logiczna, mieści w granicach swobodnej oceny dowodów i Sąd odwoławczy ją podziela.</p> <p>Skarżący w ramach podniesionego zarzutu naruszenia przy konstruowaniu podstawy faktycznej regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> w istocie kwestionują dokonaną rzez Sąd pierwszej instancji ocenę prawną (nieuwzględnienia przy ferowaniu wyroku wprowadzenia ich w błąd przez powoda przy zawarciu umowy).</p> <p>Z tej przyczyny zarzut ten tylko werbalnie odnosi się do podstawy faktycznej orzeczenia i jako taki nie ma wpływu na powyższą ocenę.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia fakty-czne Sądu pierwszej instancji. </span> </p> <p>Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest trafna.</p> <p>W swym zasadniczym zarysie ma ona bowiem oparcie we wskazanych</p> <p>w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia i właściwie zastosowanych przepisach prawa i Sąd odwoławczy z podanymi poniżej odstępstwami ją podziela i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496).</p> <p>Przywołany w apelacji błąd skarżących sam w sobie nie prowadzi – czego w istocie domaga się apelacja - do przekształcenia stosunku zobowiązaniowego powstałego na skutek zawarcia przez strony przedmiotowej umowy.</p> <p>Wystąpienie błędu co do treści czynności prawnej nie przekształca bo-wiem automatycznie treści stosunku prawnego zawiązanego na skutek dokonania czynności prawnej</p> <p>Jego wystąpienie – zgodnie z regulacją zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84;art. 84 § 1)">art. 84 § 1 k.c.</a> – rodzi jedynie po stronie pozostającego w błędzie kontrahenta umowy uprawnienie</p> <p>do złożenia w przewidzianym prawem terminie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88;art. 88 § 2)">art. 88 § 2 k.c.</a>) oświadczenia <em> <!-- -->„o uchyleniu się od skutków prawnych swego oświadczenia woli”, </em>które na dodatek - w przy-padku zawartej w formie pisemnej przez strony umowy najmu pojazdu zastępczego – powinno było zostać złożone przez skarżących na piśmie<em> <!-- --> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88)">art. 88</a> </em> </p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1 k.c.</a>).</p> <p>W sprawie bezspornym jest, że tego rodzaju jednoznaczne oświadczenie woli nie zostało dotychczas przez skarżących złożone, a gdyby nawet przyjąć,</p> <p>że zostało ono w sposób dorozumiany zawarte w przywołanym apelacji piśmie</p> <p>z dnia 1 04 2019.r,, to nastąpiło to już po upływie przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88;art. 88 § 1)">art. 88 § 1 k.c.</a> terminu (przyjąć należy, że z chwilą doręczenia im w dniu 20 02 2017r. odpisu sporządzonego w dniu 1 02 2017r. przez Sąd Rejonowy Lublin-Zachód</p> <p>w <span class="anon-block">L.</span> nakazu zapłaty wraz z odpisem pozwu, rozpoczął biec przewidziany</p> <p>w tej regulacji roczny termin, który upłynął on z dniem 1 02 2018r.).</p> <p>Powoduje to, że zawarta przez strony umowa najmu pojazdu zastępczego wywołuje w pełni skutki prawne (por. wyrok Sądu Najwyższego z 9 02 2017r. III CSK 60/16, LEX nr 2294378) i tym samym Sąd Rejonowy słusznie ocenił,</p> <p>że w uwzględnionej części dochodzone przez powoda roszczenia mają w niej swe prawne odniesienie</p> <p>Czyni to apelację jest bezzasadną w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>,</p> <p>a to z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jej oddalenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Reasumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację jako bezzasadną oddalono na mocy regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> w zw. z art. § 10 ust. 1 pkt 1 i § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 10 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015r., poz. 507, z późniejszymi zmianami), biorąc pod uwagę, iż pozwani ulegli w całości w postępowaniu odwoławczym i dlatego powinni solidarnie zwrócić powodowi poniesione przez niego w tym postępowaniu koszty tj. zastępstwa przez fachowego pełnomocnika (450 zł).</strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Leszek Dąbek</em> </p> </div>