Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III Ca 217/21

Sądy powszechne2021-10-06
Sygnatura
III Ca 217/21
Data orzeczenia
2021-10-06
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Magdalena Balion-Hajduk

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt III Ca 217/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 października 2021 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący-Sędzia Sądu Okręgowego Magdalena Balion – Hajduk</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 października 2021 r. w Gliwicach</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> Zarządu (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">T. B.</span>, <span class="anon-block">A. G.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanych</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu</p> <p>z dnia 14 stycznia 2021 r., sygn. akt VIII C 1240/19</p> <p>1.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 i 3 w ten sposób, że oddala powództwo;</strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->przyznaje kuratorowi dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych - adwokatowi <span class="anon-block">P. D.</span> wynagrodzenie w kwocie 180 (sto osiemdziesiąt ) złotych; </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- -->nakazuje pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gliwicach 180 (sto osiemdziesiąt ) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. </strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Magdalena Balion – Hajduk</em> </p> <p>Sygn. akt III Ca 217/21</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z 14 stycznia 2021 roku Sąd Rejonowy w Zabrzu zasądził od pozwanych <span class="anon-block">A. G.</span>, <span class="anon-block">T. B.</span> solidarnie na rzecz powódki <span class="anon-block"> Zarządu (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Z.</span> 3 880,05zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 3 145,63 zł od dnia 3 grudnia 2019 roku oraz od kwoty 734,42 zł od dnia 23 grudnia 2019 roku, przyznał adwokatowi <span class="anon-block">P. D.</span>, kuratorowi dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych wynagrodzenie oraz zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powódki 1477 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, że 15 stycznia 2014 roku pomiędzy powódką a <span class="anon-block">T. B.</span> zawarta została umowa najmu <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> of w <span class="anon-block">Z.</span> na czas nieokreślony.</p> <p>Pozwany 15 czerwca 2015 roku złożył oświadczenie, z którego wynika, że w lokalu przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>of/18 zamieszkują <span class="anon-block">T. B.</span> i <span class="anon-block">A. G.</span>.</p> <p>Pismem z 16 września 2015 roku powódka wypowiedziała pozwanemu umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego w <span class="anon-block">Z.</span> przy ulicy <span class="anon-block">(...)</span>Następnie pismem datowanym na dzień 2 listopada 2015 roku powódka dokonała zawiadomienia dla zajmującego lokal bez tytułu prawnego pozwanego wskazując wysokość odszkodowania za bezumowne korzystania z lokalu na kwotę 374,15 zł.</p> <p>Pismem z 8 lutego 2016 roku powódka przedstawiła pozwanemu rozliczenia zaliczek i kosztów mediów za okres od 1 stycznia 2015 roku do 31 grudnia 2015 roku. Pismo to zostało odebrane przez pozwanego osobiście w dniu 9 lutego 2016 roku.</p> <p>W dniu 8 marca 2016 roku tut. Sąd w sprawie o sygnaturze akt I C 1547/15 wydał wyrok przeciwko pozwanym, w którym nakazał, aby opróżnili i opuścili lokal mieszkalny położony w <span class="anon-block">Z.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i wydali go powódce w stanie wolnym od osób <br/>i rzeczy.</p> <p>W dniu 25 maja 2016 roku dorosły domownik <span class="anon-block">E. G.</span> odebrała kierowane do <span class="anon-block">A. G.</span> i do <span class="anon-block">T. B.</span> wezwania do zapłaty zaległości.</p> <p>Na dzień 2 grudnia 2019 roku pozwani zalegali wobec powódki na łączną kwotę 3.880,05 zł.</p> <p>Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo w całości. Jako podstawę prawną powołał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18)">art. 18 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a>. Wskazał, że odpowiedzialność byłego lokatora, oparta na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18;art. 18 ust. 1;art. 18 ust. 3)">art. 18 ust. 1 i 3</a> omawianej ustawy obejmuje obowiązek zapłaty przez tę osobę właścicielowi wynagrodzenia odpowiadającego wysokości czynszu najmu lokalu, lub kwoty przewyższającej tą wysokość, gdy takie stawki nie pokrywają strat właściciela.</p> <p>Legitymacja czynna powódki została wynikała z porozumienia w sprawie przekazania nieruchomości będących w Zarządzie Gminy <span class="anon-block">Z.</span> wraz z aneksem i załącznikiem, z których wynika, że nieruchomość przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>of została oddana w zarząd poprzednikowi powódki.</p> <p>Pozwany wszedł w posiadania lokalu na podstawie umowy najmu z dnia 15 stycznia 2014 roku. W oświadczeniu z 15 czerwca 2015 roku pozwany potwierdził zamieszkanie swoje i pozwanej w tymże lokalu. Nie była kwestionowana okoliczność, że umowa najmu została wypowiedziana, a wobec pozwanych orzeczono wyrokiem z dnia 8 marca 2016 roku eksmisję. Zatem w okresie dochodzonym pozwem tj. w okresie od stycznia do czerwca 2016 roku pozwani nie posiadali już tytułu prawnego do lokalu. Nadto w okresie objętym pozwem, w lokalu przy ul.<span class="anon-block">(...)</span>korespondencja kierowana do pozwanych była odbierana bądź to osobiście przez pozwanych, bądź też przez dorosłego domownika, co również wskazywało na to, że pozwani tam mieszkali.</p> <p>Wysokość odszkodowania odpowiadała wysokości dotychczasowego czynszu. Powódka nie wykroczyła swoim powództwem poza czynsz i zaległe należności za media. Ponadto w publicznym zasobie mieszkaniowym, do którego wchodzi lokal położony w <span class="anon-block">Z.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>of/18, czynsz określany jest na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 7;art. 8)">art. 7 i 8 ustawy o ochronie praw lokatorów</a>, a ustalający stawki czynszu za 1 m<sup> <!-- -->2</sup> wójt (burmistrz, prezydent) jest obowiązany działać na podstawie uchwały rady gminy, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 21;art. 21 ust. 2;art. 21 ust. 2 pkt. 4)">art. 21 ust. 2 pkt 4 ustawy o ochronie praw lokatorów</a>.</p> <p>Działający w imieniu pozwanych kurator wniósł apelację, w której zarzucił naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> przez dokonanie oceny zebranych dowodów w sposób dowolny, a nie swobodny, w wyniku czego doszło do wadliwych ustaleń faktycznych, sprzeczność istotnych ustaleń sadu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że powód wykazał swoje roszczenie oraz swoja legitymację. Podniósł także zarzut przedawnienia roszczeń. Wniósł o zmianę wyroku i oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania za obie instancje.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja zasługiwała na uwzględnienie, a to z uwagi na podniesiony w niej zarzut przedawnienia.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18)">art. 18 ust. od 1</a> do 3a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 ()">ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a> osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie odpowiadające wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli tak obliczone odszkodowanie nie pokrywa strat poniesionych przez właściciela, właściciel może żądać odszkodowania uzupełniającego. Osoby uprawnione do otrzymania lokalu zamiennego albo socjalnego, jeżeli sąd orzekł <br/>o wstrzymaniu wykonania opróżnienia lokal do czasu dostarczenia im takiego lokalu, opłacają odszkodowanie w wysokości czynszu albo innych opłat za używanie lokalu, jakie byłyby obowiązane opłacać, gdyby stosunek prawny nie wygasł.</p> <p>Roszczenia odszkodowawcze, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie maja charakter roszczeń okresowych. Nadanie zaś tym roszczeniom takiego charakteru uzasadnia zastosowanie do ich dochodzenia, właściwego dla nich, trzyletniego terminu przedawnienia przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> ( tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 maja 2012 r. sygn. IV CSK 490/11, w wyroku z dnia 9 listopada 2012 r. , sygn. IV CSK 303/12 czy w wyroku z dnia 7 marca 2014 r., sygn. IV CNP 33/13).</p> <p>W niniejszej sprawie powód w pozwie wniesionym w dniu 23 grudnia 2019r. domagał się zasądzenia odszkodowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18;art. 18 ust. 1)">art. 18 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów</a> za okres od 1 stycznia 2016r. do czerwca 2016r. oraz zapłaty za media za 2015 rok zgodnie z rozliczeniem z 8 lutego 2016r. wraz z odsetkami. W obu przypadkach termin przedawnienia wynosi zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> 3 lata, zatem w chwili wniesienia pozwu dochodzone roszczenie było przedawnione.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1 i 3 na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> i oddalił powództwo.</p> <p>Sąd odwoławczy przyznał również kuratorowi ustanowionemu dla pozwanych nieznanych z miejsca pobytu wynagrodzenie za pełnienie czynności kuratora na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 roku w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U.2018.536) w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800 ze zm.).</p> <p> <em> <!-- -->SSO Magdalena Balion – Hajduk</em> </p> </div>