II GZ 451/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 2447/17 w zakresie utrzymania w mocy zarządzenia starszego referendarza sądowego w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w przedmiocie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu notarialnego postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 14 sierpnia 2018 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2447/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA), działając na podstawie art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: ppsa), po rozpoznaniu sprzeciwu R. P. (dalej: skarżący) utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego WSA w Warszawie z 4 kwietnia 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. O tym, że na postanowienie to nie przysługują środki odwoławcze WSA pouczył skarżącego również przy doręczaniu odpisu tegoż postanowienia. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ppsa zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 ppsa. Natomiast, zgodnie z art. 260 § 1 ppsa w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie, tj. nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu jest niezaskarżalne, albowiem ani nie zostało wymienione w katalogu postanowień objętych art. 194 § 1 pkt 1-10 ppsa, ani żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Skoro zatem ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy, wydane na podstawie art. 260 § 1 ppsa, to zażalenie wniesione przez skarżącego podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.