V GC 880/21

<p>Sygn. akt VGC 880/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 7 października 2021r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Toruniu – V Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie SSR Maciej J. Naworski</p> <p>po rozpoznaniu</p> <p>dnia 7 października 2021r. w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy</p> <p>z powództwa <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">K. B. (1)</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo.</p> <p>Sygn.. akt VGC 880/21</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> żądała od <span class="anon-block">K. B. (2)</span> 20,01zł wynagrodzenia za usługi telekomunikacyjne określone w fakturze z dnia 4 października 2017r. numer <span class="anon-block"> (...)</span> wystawionej przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, ponieważ pozwany go nie uiścił a powódka nabyła roszczenie na drodze cesji; żądała także 4,01zł skapitalizowanych odsetek i 170,74zł rekompensaty za dochodzenie należności ( k. 7 ).</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, ponieważ spełnił świadczenie ( k. 78 ).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">K. B. (2)</span> był zobowiązany zapłacić <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> 20,01zł wynagrodzenia za usługi telekomunikacyjne określone w <span class="anon-block">fakturze numer (...)</span> wystawionej dnia 4 października 2017r.</p> <p>Niezaprzeczone.</p> <p> <span class="anon-block">K. B. (2)</span> zapłacił Polkomtel wymienioną wyżej należność.</p> <p>Dowód: dowód zapłaty k. 79.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>1. Przed przystąpieniem do zasadniczych rozważań trzeba poczynić następujące uwagi ogólne.</p> <p>Po pierwsze, proces cywilny jest <em> <!-- -->de lege lata</em> kontradyktoryjny i obowiązuje w nim zasada prawdy formalnej.</p> <p>Po drugie, ciężar dowodu określonego faktu spoczywa na tej stronie, która wywodzi z niego skutki prawne ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> – <em> <!-- -->ei incumbit probatio, qui dicit</em> i <em> <!-- -->excipiendo reus fit actor</em> ). Ponosi też ona też ryzyko zaniechania i niepowodzenia dowodu. W rezultacie w sprawie o świadczenie umowne <em> <!-- -->onus probandi</em> rozkłada się na obie strony. Powód musi bowiem udowodnić treść stosunku prawnego, z którego wywodzi roszczenie i zasadność zgłoszonych pretensji a na pozwanym spoczywa obowiązek wykazania podnoszo-</p> <p>nych zarzutów a w szczególności spełnienia świadczenia ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a> ).</p> <p>Po trzecie, w postępowaniu uproszonym zmiana powództwa jest niedopuszczalna ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 5054;art. 5054 § 1;art. 5054 § 1 zd. 1)">art. 5054 § 1 zd. 1 k.p.c.</a> ).</p> <p>2. Powództwo podlegało oddaleniu.</p> <p>Powód dochodził 20,01zł określonych w fakturze z dnia 4 października 2017r. numer <span class="anon-block"> (...)</span> pozwany przedstawił dowód spełnienia tego świadczenia. Rozstrzygnięcie było więc proste.</p> <p>Z kolei argumentacja powoda, że po dokonanej wpłacie, pozwany był winien pierwszemu wierzycielowi dalsze 40,99zł ( k. 91 ) trafia w próżnię. Przecież strona powodowa nie dochodziła tamtych 40,99zł, lecz 20,01zł opisanych w pozwie i fakturze, którą wprost powołała jako podstawę żądania.</p> <p>Pomijając to, że powód nie zmienił postawy faktycznej pozwu, to nie sprecyzował nawet na jakiej postawie pozwany miałby zapłacić <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> kolejne 40,99zł. Zabieg ten i tak zresztą nie był dopuszczalny.</p> <p>3. Oddaleniu podlegały także pozostałe żądania; powód nabył bowiem od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> wierzytelności wyszczególnione w wykazie stanowiącym załącznik do umowy cesji ( pkt 1 umowy, k. 40v. ); w załączniku określono zaś wysokość wierzytelności na 22,40zł ( k. 45 ). Powód nie określił, co składa się na tę kwotę, poza, co wydaje się oczywiste, sumą 20,01zł opisaną w fakturze z dnia 4 października 2017r. numer <span class="anon-block"> (...)</span>. Pomijając więc wysokość zgłoszonych roszczeń, nie da się ustalić, jaki był przedmiot cesji. Wątpliwości należy zaś rozstrzygać na korzyć pozwanego ( <em> <!-- -->in dubio, pro reo</em> ). Z faktu, że określone wierzytelności mogły być przedmiotem cesji, nie znaczy natomiast, że tak było, zwłaszcza, że strony precyzyjnie określiły ich wartość .</p> <p>4. Sąd nie orzekał o kosztach, ponieważ pozwany wygrał sprawę nie ponosząc celowych kosztów obrony.</p> <p>Z.</p> <p>1.  odnotować, zakreślić,</p> <p>2.  odpis wyroku doręczyć pełn. powoda i pozwanemu z odpisem pisma powoda i pouczeniem o apelacji,</p> <p>3.  z wpływem albo za 3 tyg.</p> </div>