V AGa 408/21

<p>Sygn. akt V AGa 408/21</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 7 października 2021 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSA Barbara Konińska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 7 października 2021 r. w Katowicach</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>o stwierdzenie nieważności uchwały</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od punktu 1 postanowienia Sądu Okręgowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 21 maja 2021 r., sygn. akt X GC 393/20</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>odrzucić apelację.</p> <p>SSA Barbara Konińska</p> <p>Sygn. akt V AGa 408/21</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z 21 maja 2021 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach umorzył postępowanie na podstawie art. 355 k.p.c. (punkt 1 postanowienia) oraz zniósł między stronami koszty procesu (punkt 2 postanowienia).</p> <p>Powód, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, w terminie tygodniowym od daty doręczenia odpisu powyższego postanowienia z uzasadnieniem, wniósł zażalenie na punkt 2 wskazanego postanowienia, a następnie w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia odpisu postanowienia z uzdatnieniem, powód zaskarżył punkt 1 postanowienia apelacją. W apelacji powód wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w punkcie 1 poprzez stwierdzenie nieważności uchwały numer <span class="anon-block">(...)</span> Zgromadzenia Wspólników <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> podjętej 25 września 2020 r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2019 r. lub – z ostrożności procesowej – o jej uchylenie. Ponadto powód wniósł o zmianę rozstrzygnięcia o kosztach, zawartego w zaskarżonym postanowieniu, poprzez zasądzenie od pozwanej na jego rzecz zwrotu kosztów procesu za postępowanie przed Sądem I instancji, a także o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego. Wraz z apelacją powód uiścił opłatę w wysokości 5.000 zł, wskazując w tytule przelewu, że stanowi ona opłatę od apelacji.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</p> <p>Powód wywiódł od rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 1 postanowienia Sądu Okręgowego niewłaściwy środek zaskarżenia. Na postanowienie sądu I instancji o umorzeniu postępowania w świetle art. 394 § 1 k.p.c. przysługuje bowiem zażalenie (orzeczenie kończące postępowanie w sprawie), które wnosi się w terminie tygodniowym od dnia doręczenia postanowienia z uzasadnieniem. Jednocześnie mając na uwadze, że rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania nie zostało zawarte w wyroku, brak jest jakichkolwiek podstaw aby przyjąć o dopuszczalności zaskarżenia go apelacją.</p> <p>Na kanwie niniejszej sprawy nie jest możliwe zastosowanie wynikającej z art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c. zasady, według której błędne oznaczenie pisma procesowego nie stanowi przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. W sprawie bez wątpienia nie doszło jedynie do omyłki pisarskiej, nazewniczej, lecz do wadliwego wyboru właściwego środka odwoławczego. O powyższym świadczy nie tylko zatytułowanie wniesionego środka apelacją (a także konsekwentne posługiwanie się tym określeniem w całym piśmie procesowym), ale również uiszczenie opłaty od apelacji w pełnej wysokości (art. 29 pkt 3 u.k.s.c., zamiast 1/5 części opłaty od zażalenia) oraz wniesienie apelacji w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia postanowienia z uzasadnieniem, podczas gdy w terminie tygodniowym powód wywiódł zażalenie na zawarte w postanowieniu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. Jednocześnie zauważenia wymaga, że powód nie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, czego efektem byłoby prowadzenie postępowania i wydanie wyroku stwierdzającego nieważność uchwały, bądź oddalającego powództwo. W apelacji powód wnioskował o zmianę zaskarżonego postanowienia w punkcie 1 poprzez stwierdzenie nieważności uchwały numer <span class="anon-block">(...)</span> Zgromadzenia Wspólników <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> podjętej 25 września 2020 r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2019 r. lub – z ostrożności procesowej – o jej uchylenie. Żądał więc wydania rozstrzygnięcia, jakie mogłoby zapaść w wyroku po rozpoznaniu sprawy.</p> <p>Powód przeoczył, że właściwym środkiem zaskarżenia postanowienia Sądu Okręgowego w przedmiocie umorzenia postępowania jest zażalenie do sądu drugiej instancji. Skoro środek odwoławczy wniesiony w sprawie został nie tylko nazwany „apelacją”, ale ponadto został on wniesiony w terminie do wniesienia apelacji oraz opłacony pełną opłatą i w jego treści powód domaga się wydania rozstrzygnięcia zgodnie z żądaniem pozwu, to ponad wszelką wątpliwość wniesiono właśnie apelację, a nie zażalenie.</p> <p>Przepis art. 373 § 1 k.p.c. nakazuje sądowi drugiej instancji odrzucić apelację spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie. Ponieważ apelacja powoda wniesiona została od orzeczenia niepodlegającego zaskarżeniu apelacją, należało ją odrzucić, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 373 § 1 k.p.c.</p> <p>Jedynie na marginesie zaznaczenia wymaga, że nawet gdyby przyjąć, że wywiedziony środek odwoławczy stanowi w istocie zażalenie, to podlegałoby ono odrzuceniu na podstawie art. 373 § 1 w związku z art. 397 § 3 k.p.c. jako spóźnione.</p> <p>SSA Barbara Konińska</p> </div>