I C 2/21

<p>Sygnatura akt I C 2/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 8 października 2021r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Ostrzeszowie I Wydział Cywilny w następującym składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Wierzba-Golicka</p> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Ilona Motylewska</p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 28 września 2021r. w Ostrzeszowie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na rozprawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko <span class="anon-block">H. M.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala powództwo; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">H. M.</span> kwotę <span class="anon-block"> (...)</span>,- ( <span class="anon-block">(...)</span> ) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Małgorzata Wierzba-Golicka</strong> </p> <p>Sygnatura akt I C 2/21</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wystąpił z powództwem przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">H. M.</span> domagając się zapłaty kwoty <span class="anon-block"> (...)</span>,- złotych wraz z odsetkami oraz kosztami procesu.</p> <p>W uzasadnieniu powód podał, że przysługuje mu żądanie zwrotu kwoty wypłaconej w ramach likwidacji szkody powstałej w wyniku, wypadku samochodowego z dnia 23 sierpnia 2004r., który został spowodowany przez pozwanego prowadzącego samochód w stanie nietrzeźwości. Za popełnienie tego czynu pozwany został skazany na drodze karnej, a ponadto uznał roszczenie powoda.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu.</p> <p>Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, ponadto wskazał, iż nigdy nie doszło do uznania roszczenia powoda.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny.</strong> </p> <p>W dniu 23 sierpnia 2004r. w <span class="anon-block">P.</span> pozwany umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, w ten sposób, ze kierując w stanie nietrzeźwości, nieprawidłowo obserwował drogę przed pojazdem, co doprowadziło do potrącenia kierującego rowerem <span class="anon-block">J. M.</span>, który w wyniku doznanych obrażeń zmarł.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Dowód: wyrok karny k. 22.</span> </p> <p>Powód jako ubezpieczyciel sprawcy wypadku przeprowadził likwidację szkody, jednocześnie wzywając pozwanego do zapłaty wypłaconych kwot. Pozwany zwrócił się do powoda o wyjaśnienie, jakie są jego oczekiwania względem niego.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Dowód: pismo k. 18, akta szkody, pismo k. 21. </span> </p> <p>Powyższy stan faktyczny, Sąd ustalił na podstawie dokumentów złożonych przez powoda w niniejszym postępowaniu. Sąd uznał za nieudowodnione twierdzenia powoda jakoby w niniejszej sprawie doszło do uznania powództwa. Powód powoływał się na treść pisma pozwanego, które otrzymał w dniu 28 lutego2017r. ( k. 28 ). Z pisma tego nie wynika jednak, w jakikolwiek sposób uznanie powództwa. Pozwany zwraca się w nim jedynie o dokładne określenie, jakie jest żądanie powoda. Pismo, w którym pozwany po otrzymaniu niejasnego dla siebie wezwania, zwraca się o sprecyzowanie żądania w żaden sposób nie może zostać potraktowane jako uznanie powództwa. Powód nie przedłożył żadnych innych dowodów na okoliczność uznania powództwa, a pozwany uznaniu takiemu zaprzeczył, dlatego też należało uznać, iż powód nie wykazał, że pozwany uznał powództwo.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje.</strong> </p> <p>Stosownie zaś do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 43)">art. 43 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003r.</a> zakładowi ubezpieczeń przysługuje prawo dochodzenia od kierującego pojazdem mechanicznym zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych odszkodowania, jeżeli kierujący: 1) wyrządził szkodę umyślnie, w stanie po użyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości albo po użyciu środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii.</p> <p>Powodowi ( ubezpieczycielowi ), z którym została zawarta umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego i doszło do wypłaty świadczenia na rzecz osób uprawnionych, przysługuje zatem roszczenie zwrotne do sprawcy szkody ( pozwanego ), który spowodował wypadek kierując samochodem w stanie nietrzeźwości. To roszczenie zwrotne ( określane w doktrynie i orzecznictwie mianem „ regresu nietypowego " ) należy odróżnić od regresu ubezpieczeniowego przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 828)">art. 828 kc.</a> Możliwość regresu jaką przewiduje powołany przepis jest dopuszczalna tylko w stosunku do osób trzecich, które odpowiadają za szkodę. Natomiast roszczenie zwrotne w obowiązkowym ubezpieczeniu OC, przysługuje przeciwko kierującemu pojazdem ( ubezpieczonemu ). Roszczenie to niezależnie od spełnianej roli kompensacyjnej, realizuje inne przypisane funkcje, a mianowicie represyjną i prewencyjną w zapobieganiu wypadkom w ruchu samochodowym.</p> <p>Sąd podziela wyrażany w orzecznictwie pogląd, iż do przedawnienia roszczenia regresowego ubezpieczyciela przeciwko kierującemu pojazdem mechanicznym ma zastosowanie ogólny termin przedawnienia roszczeń majątkowych określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 kc.</a> Roszczenia te związane są z prowadzeniem działalności gospodarczej, dlatego przedawniają się one z upływem trzech lat ( vide: uchwała Sądu z dnia 10 listopada 2005r. III CZP 83/05, Legalis nr 71451 ).</p> <p>W niniejszej sprawie powód jako datę wymagalności roszczenia podał dzień 17 maja 2005r., wskazując, iż w tym dniu nastąpiła wypłata odszkodowania ( pismo k. 28 ). Uwzględniając, iż w sprawie powód nie wykazał, że doszło do uznania roszczenia ( czynność ta przerywałaby bieg przedawniania ), należało uznać roszczenie powoda za przedawnione, co skutkowało oddaleniem powództwa.</p> <p>Niezależnie od powyższego należy mieć na względzie, iż rozpoznając roszczenie ubezpieczyciela o zwrot wypłaconego świadczenia ubezpieczeniowego, Sąd nie jest bezwzględnie związany wysokością faktycznie wypłaconego odszkodowania. Granicą odpowiedzialności sprawcy szkody jest bowiem jej rzeczywista wysokość, przy czym w wypadku regresu nietypowego nie może ona przekraczać faktycznie wypłaconego przez ubezpieczyciela odszkodowania ( zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14.10.2014r. w sprawie VI ACa 57/14, opublikowane na Portalu Orzeczeń Sądów Powszechnych ). W niniejszej sprawie powód nie złożył jednak żadnych wniosków dowodowych na okoliczność wysokości szkody. Ubezpieczyciel przyjął, iż niejako automatycznie przysługuje mu zwrot wypłaconych kwot. Wydana w toku postępowania likwidacyjnego decyzja o wypłacie odszkodowania, czy ugoda zawarta z rodziną poszkodowanego, nie jest jednak dla Sądu wiążąca. Powód zgodnie z regułą określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> powinien wykazać wysokość szkody i adekwatność wypłaconych kwot do jej rozmiarów. Powód, profesjonalnie zajmujący się działalności ubezpieczeniową, nie złożył jednak żadnych wniosków dowodowych w tym zakresie, dlatego też brak było możliwości weryfikacji zasadności wypłaconych przez niego kwot.</p> <p>W związku z powyższym w pkt 1 wyroku orzeczono o oddaleniu powództwa.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a> mając na względzie wynik procesu i w całości obciążono nimi powoda. Koszty procesu poniesione przez pozwanego to kwota <span class="anon-block"> (...)</span>,- złotych, na którą składają się wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie <span class="anon-block">(...)</span>,- złotych ustalone na podstawie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz opłata uiszczona od pełnomocnictwa w kwocie <span class="anon-block">(...)</span>,- złotych . W związku z powyższym w punkcie 2 wyroku zobowiązano powoda do zapłaty na rzecz pozwanego kwoty <span class="anon-block"> (...)</span>,- złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Małgorzata Wierzba-Golicka</p> </div>