Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OZ 1315/11

Sądy administracyjne2011-12-20
Sygnatura
II OZ 1315/11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2011-12-20
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Barbara Adamiak

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2011 r. sygn. akt VII SAB/Wa 55/11 o odmowie przywrócenia K. F. terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta stołecznego Warszawy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2011 r. sygn. akt VII SAB/Wa 55/11 odrzucił skargę K. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta stołecznego Warszawy z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2011 r. Pismem z dnia 19 sierpnia 2011 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący wskazał, że nie odebrał wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z uwagi na jego nieobecność w tym czasie w Warszawie. Stwierdził, że o nieobecności w Warszawie i w kraju w dniach 6 czerwca 2011 r. – 27 czerwca 2011 r. oraz w dniach 12 lipca 2011 r. – 22 sierpnia 2011 r. informował Sąd w piśmie z dnia 25 maja 2011 r., w którym zwrócił się również o niewyznaczalnie terminu rozprawy w tym czasie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, postanowieniem z dnia 20 września 2011 r. sygn. akt VII SAB/Wa 55/11 odmówił przywrócenia terminu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W piśmie z dnia 25 maja 2011 r. informującym o jego nieobecności w Warszawie i w kraju we wskazanych dniach nie zwrócił się do Sądu z prośbą o niekierowanie do niego korespondencji w tym czasie. Skarżący nie ustanowił również pełnomocnika, który byłby uprawniony do odbierania korespondencji, w tym również wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, co skarżący mógł uczynić przy dochowaniu należytej staranności. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 87 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), liczonego od dnia doręczenia skarżącemu odpisu od postanowienia z dnia 1 sierpnia 2011 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości. W głównych motywach uzasadnienia zażalenia wskazywano przede wszystkim na błędną argumentację Sądu I instancji, która zawarta jest w zdaniu: "Zauważyć należy, iż w piśmie z dnia 25 maja 2011 r. informującym o jego nieobecności w Warszawie i w kraju we wskazanych dniach nie zwrócił się do Sądu z prośbą o niekierowanie do niego korespondencji w tym czasie. Skarżący nie ustanowił również pełnomocnika, który byłby uprawniony do odbierania korespondencji, w tym również wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, co skarżący mógł uczynić przy dochowaniu należytej staranności". Skarżący wywodził, że wskazanie przez niego w piśmie z dnia 25 maja 2011 r., że w określonych terminach będzie przebywał na rehabilitacji poza miejscem zamieszkania i na urlopie w Chorwacji, powinno skutkować niedoręczaniem mu przez sąd w tych okresach korespondencji z sądu. Na tych podstawach skarżący wnosił o uchylenie postanowienia i przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) "§1 Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. §2 W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. §3 (...). §4 Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. §5 Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych". Nie są zasadne wywody skarżącego zawarte w uzasadnieniu zażalenia. Skarżący w piśmie z dnia 25 maja 2011 r. wystąpił do sądu z prośbą o niewyznaczanie terminu rozprawy w okresach jego nieobecności w miejscu zamieszkania. Sąd może odroczyć rozprawę – kwestia ta jest uregulowana przepisami powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem sąd stosuje prawo i skoro określona kwestia jest w tym prawie uregulowana, sąd podejmuje czynności zgodnie z tym prawem. Jeśli skarżący wskazał określony adres do doręczeń, to obowiązkiem sądu jest wysyłanie wszelkiej korespondencji sądowej na wskazany przez skarżącego adres. Sąd nie może domniemywać czy skarżący będzie obecny w mieszkaniu lub na przykład w którym dniu odbierze korespondencję po wcześniejszym jej awizowaniu. Podejmowanie takich dywagacji przez sąd skutkowałoby brakiem stosowania prawa przez ten sąd, a co za tym idzie również brakiem pewności tego prawa. Wszystkie wskazane przez skarżącego przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie są okolicznościami obiektywnymi - niezależnymi od niego. Zarówno na termin wyjazdu na wakacje, jak i na możliwość ustanowienia pełnomocnika do doręczeń (czy na zmianę adresu do doręczeń) skarżący miał wpływ. Zgodnie z art. 70 §1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona postępowania ma również obowiązek poinformować sąd o każdorazowej zmianie adresu do doręczeń. O tym ostatnim obowiązku, podobnie jak o treści art. 46 §1 i innych powołanej ustawy, który wskazuje m.in. na konieczność zawarcia w pierwszym piśmie strony adresu zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń, pełnomocnika strony lub jej przedstawiciela ustawowego, skarżący został pouczony. Ponadto, zgodnie z art. 87 §4 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, czyli uiścić wpis w niniejszej sprawie. Skarżący nie wykazał, że uiścił wpis sądowy od skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.