II SA/Gl 966/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska,, Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Protokolant sekretarz sądowy Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2021 r. sprawy ze skargi A. P. na czynność Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zgłoszenia zbycia pojazdu oddala skargę. UZASADNIENIE Dnia [...] r. A. P. wniósł do Starosty w W. drogą elektroniczną zawiadomienie o zbyciu pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]. Do wniosku nie dołączył kopii dokumentu własności. Dnia 23 grudnia 2019 r. organ zawiadomił stronę o braku przedłożenia wskazanego dokumentu, jak również braku wskazania danych nabywcy co uniemożliwia przyjęcie zawiadomienia. Z kolei 29 grudnia 2019 r. zgłaszający wniósł o wskazanie obowiązującej podstawy prawnej odmowy przyjęcia zbycia podnosząc jednocześnie, że prawo nie nakłada obowiązku zachowania formy pisemnej dla czynności sprzedaży pojazdu. W piśmie podał jedynie dane osoby, którą wskazuje jako nabywcę. Dnia 26 stycznia 2020 r. organ odmówił przyjęcia złożonego zgłoszenia, ponieważ nie spełniono wymagań określonych w przepisach. W konsekwencji niemożliwe jest dokonanie czynności materialno-technicznej polegającej na wprowadzeniu i przekazaniu danych do Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. Powołał się przy tym na treść § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 11 grudnia 2017r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych (Dz.U. poz. 2355). Skargę na tę czynność do tutejszego Sądu złoży A.P. (wraz ze skargą na przewlekłość postępowania, rozpatrywaną oddzielnie). Podniósł, że przepisy prawa nie nakazują sporządzenia umowy zbycia pojazdu w formie pisemnej nie umieszczono w żadnym przepisie prawa. W chwili obecnej nie jest on właścicielem pojazdu i od ponad dwóch lat nie ma wiedzy, co się z tym pojazdem dzieje. Organ ma natomiast możliwość wszczęcia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w sprawie został zastosowany art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 poz. 110), zgodnie z którym właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu. Przepisy wykonawcze § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 11 grudnia 2017r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych (Dz.U. z 2017 poz. 2355) wskazują, że w przypadku zawiadomienia o zbyciu pojazdu zarejestrowanego, dotychczasowy właściciel pojazdu do zawiadomienia dołącza kopię dokumentu na podstawie którego nastąpiło zbycie. Ponadto organ zastosował § 4 ust. 2 załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 23 września 2003r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2019 poz. 2130) zgodnie z którym w przypadku zawiadomienia przez dotychczasowego właściciela o zbyciu pojazdu zarejestrowanego organ rejestrujący: - zamieszcza na dokumencie, na podstawie którego nastąpiło zbycie pojazdu, adnotację o treści: "Zawiadomiono w dniu... o zbyciu pojazdu Nr rej. ...", wpisując datę zawiadomienia i numer rejestracyjny pojazdu, oraz przystawia pieczątkę organu rejestrującego, wykonuje kserokopię dokumentu, po czym zwraca go właścicielowi pojazdu, jeżeli zawiadomienie o zbyciu dokonane zostało przez właściciela osobiście w organie rejestrującym; - przyjmuje kopię dokumentu, na podstawie którego nastąpiło zbycie pojazdu, - zamieszcza dane i informacje zawarte w dokumencie, o którym mowa w ust. 1 i 2, w bazie danych i odpowiednio przekazuje je do ewidencji pojazdów. W ocenie organu nieprzedłożenie wymaganego dokumentu własności w świetle przytoczonych przepisów uniemożliwia organowi dokonanie czynności materialno - technicznej polegającej na wprowadzeniu informacji o zbyciu pojazdu i danych nowego nabywcy do bazy danych oraz przekazaniu ich do Centralnej Ewidencji Pojazdów. Trudno zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że wymóg przedłożenia dokumentu własności do dokonania zgłoszenia zbycia nie wynika z przepisu rangi ustawowej. Wymaganie to dotyczy zarówno rejestracji pojazdu (art. 72 ust. 1 ustawy) jak i zgłoszenia jego zbycia i nabycia (art. 78 ust. 2 pkt. 1). Co prawda sprzedaż pojazdu nie wymaga zawarcia umowy w formie pisemnej, jednak dla celów dowodowych przed organem administracji jest ona niezbędna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021, poz. 451) właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o: 1) nabyciu lub zbyciu pojazdu; 2) zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym. Zgodnie zaś z § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 11 grudnia 2017r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2355) w przypadku zawiadomienia o zbyciu pojazdu zarejestrowanego, dotychczasowy właściciel pojazdu do zawiadomienia dołącza kopię dokumentu, na podstawie którego nastąpiło zbycie pojazdu. Analiza powyższych przepisów wskazuje jednoznacznie, że organ administracji prawidłowo odmówił przyjęcia zgłoszenia zbycia pojazdu. Jego dotychczasowy właściciel nie wykazał bowiem, że pojazd został zbyty. Wykazanie tego faktu powinno nastąpić poprzez okazanie umowy zbycia pojazdu. Brak podstaw by przyjąć, iż wystarczające w tym zakresie jest oświadczenie wnioskodawcy. Jednocześnie jednoznaczne sformułowanie obowiązku przewidzianego w § 17 ust. 2 rozporządzenia z 11 grudnia 2017 r. wyłącza zaś możliwość dokonywania w tym zakresie ustaleń przez organ. Zatem zarzuty skargi należy uznać za bezzasadne. Mając na uwadze powyższe rozważania, uznając, że skarga jest bezzasadna Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.