VII Ka 369/21

<p>Sygn. akt VII Ka 369/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 października 2021 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Monika Tymosiewicz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 października 2021 r.</p> <p>sprawy: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">D.</span>, syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">E. z domu J.</span> </p> <p>obwinionego z art. 86§1 kw</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">G.</span> II Wydziału Karnego z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w <span class="anon-block">G.</span> do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII Ka 369/21</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </strong>został obwiniony o to, że w dniu 23 września 2019 r. , około godziny 10.25 w miejscowości <span class="anon-block">M.</span>, kierując pojazdem marki <span class="anon-block">N. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie zachowała należytej ostrożności i nie sygnalizując zamiaru skrętu w lewo do posesji znajdującej się pod adresem <span class="anon-block">M.</span> 113 zjechał do prawej krawędzi jezdni i w trakcie wymijania go przez samochód <span class="anon-block">A. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> skręcił w lewo zmuszając kierowcę pojazdu <span class="anon-block">(...)</span> d o zjechania na lewą stronę jezdni celem uniknięcia zderzenia, w trakcie którego to zjeżdżania kierowca <span class="anon-block">A. (...)</span> nie będąc w stanie wyhamować uderzył prawym przednim narożnikiem w lewy bok samochodu <span class="anon-block">N.</span>, który następnie wjechał w budynek mieszkalny, czym <span class="anon-block">A. L. (1)</span> spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym</p> <p>tj. o wykroczenie z art.86§l kw.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">G.</span> wyrokiem z dnia 26 lutego 2021 r., w sprawie sygn. akt </strong> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>obwinionego <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">A. L. (1)</span> </span> uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od powyższego wyroku wywiódłpełnomocnik oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">M. B. (2)</span> </strong> i zaskarżył go w całości na niekorzyść obwinionego <span class="anon-block">A. L. (1)</span> zarzucając:</p> <p>1/ obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a>, polegającą na dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów i oparciu rozstrzygnięcia wyłącznie na wyjaśnieniach obwinionego, który był zainteresowany korzystnym dła niego rozstrzygnięciem przedmiotowej sprawy oraz bezkrytyczne, przeczące zasadom logiki i doświadczenia życiowego, a przede wszystkim sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym przyjęcie prawdziwości przedstawionej przez obwinionego wersji, a mianowicie przyjęcie prawdziwości wyjaśnień obwinionego <span class="anon-block">A. Ł.</span>, który twierdził, iż w trakcie wykonywania manewru zmiany kierunku jazdy, przy skręcie w lewo włączył kierunkowskaz, mimo istnienia jednoznacznego materiału dowodowego w postaci zeznań <span class="anon-block">M. B. (2)</span> i funkcjonariusza policji, z którego wynika, że lewy kierunkowskaz w pojeździe należącym do obwinionego był zepsuty a zatem obwiniony nie mógł zasygnalizować chęci skrętu w lewo,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 kpk</a> poprzez oparcie ustaleń faktycznych w sprawie na opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego, XV sytuacji, gdy opinia była niepełna, sprzeczna z zasadami logiki i rozumowania, ponadto sprzeczna z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie a dotyczącym sprawności kierunkowskazów w pojeździe sprawy wykroczenia, dodatkowo biegły pominął, że obwiniony A. <span class="anon-block">Ł.</span> dokonywał zmiany pasa ruchu, był zobowiązany do zachowania zasady szczególnej ostrożności, którą naruszył, bowiem ostatecznie dokonuj-4c manewru skrętu w lewo, przecinając pas ruchu zajechał drogę prawidłowo go wyprzedzającemu pojazdowi <span class="anon-block">A.</span>, czym doprowadził do kolizji pojazdów</p> <p>2/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, że kierujący pojazdem <span class="anon-block">A. Ł.</span>, prowadząc pojazd z niesprawnymi kierunkowskazami, który w miejscu nieoznaczonym jako skrzyżowanie, oznaczonym na drodze głównej linią przerywaną, podejmując manewr skrętu w lewo (i również przejazdu przez pas ruchu) nie upewniając się czy taki manewr może wykonać, zajeżdżając drogę prawidłowo go wyprzedzającemu pojazdowi <span class="anon-block">A.</span> znajdującemu się na drugim pasie ruchu (na prostej drodze, z pełną widocznością, przy linii przerywanej) doprowadził do kolizji obu pojazdów, przy czym nie ponosił winy za spowodowaną kolizję i w ocenie Sądu nie był zobligowany do zachowania zasady szczególnej ostrożności, nie musiał upewniać się czy za nim nie znajdują się inne pojazdy którym może zajechać drogę, nie był zobowiązany do przestrzegania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86)">art. 86</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 22)">art. 22 ust. li 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym</a> (Dz. U. Nr 98, poz. 602 z późn. zm.)</p> <p>Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje: </strong> </p> <p>Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie podnieść należy, że apelacja jest o tyle zasadna o ile z jej treści a przede wszystkim z analizy akt sprawy wynika potrzeba uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>W tym miejscu zauważyć także należy, że w ramach ponownego rozpoznania pokrzywdzonym jest <span class="underline"> <!-- -->tylko <span class="anon-block">M. B.</span> </span> a stroną postępowania nie jest K. <span class="anon-block">Ż.</span>- porównaj k.236 a odw. i k.268-269.</p> <p>Przede wszystkim podnieść należy, że analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku w istocie nie pozwala na poznanie przyczyn uniewinnienia obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Wprawdzie w sprawie występują przeciwstawne twierdzenia obwinionego oraz pokrzywdzonego i jak to wskazał Sąd I instancji „obie wersje zdarzenia przekazane przez strony są prawdopodobne” jednakże taka okoliczność w żadnym wypadku nie powoduje, że w sprawie zachodzą warunki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5§2 kpk</a>- porównaj k. 176. Faktycznie zatem Sąd Rejonowy uchylił się od rozstrzygnięcia sprawy albowiem zrelacjonowanie przebiegu postępowania, w tym podanie treści stanowisk stron oraz wniosków opinii biegłego <span class="anon-block">Z. K.</span>nie może spowodować aby spełnione zostały warunki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art.424§1kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82)">art.82 kpw</a>.</p> <p>W toku postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii kolejnego biegłego i w pełni akceptuje wnioski jak na 300. Z opinii tej oraz analizy akt sprawy, w tym zakresie wniosków płynących z materiału zdjęciowego zdaje się wynikać, że pojazd marki <span class="anon-block">A. (...)</span> poruszał się już lewym pasem jezdni i tym samym kierujący nim pokrzywdzony <strong> <!-- -->już </strong>wykonywał manewr wyprzedzania (a nie wymijania) <strong> <!-- -->zanim</strong> obwiniony <span class="anon-block">A. L.</span> kierujący pojazdem marki <span class="anon-block">N.</span> <span class="underline"> <!-- -->rozpoczął</span> skręt w lewo - porównaj k. 297. Na taki mechanizm zdarzenia zdaje się także wskazywać umiejscowienie uszkodzeń obu pojazdów.</p> <p>Powyższe okoliczności nakazywały zatem uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art.437§2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art.438pkt.2-3 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art.109§2 kpw</a>.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu postępowanie winno być przeprowadzone z uwzględnieniem poczynionych uwag oraz odpowiednim ustosunkowaniu się do pozostałych zarzutów zawartych w apelacji co winno pozwolić na trafne określenie kwestii odpowiedzialności obwinionego za zarzucany mu czyn z art.86§1 kw na szkodę <span class="anon-block">M. B.</span>.</p> </div>