VI Ka 199/21

Sądy powszechne2021-10-19

Sygnatura

VI Ka 199/21

Data orzeczenia

2021-10-19

Rodzaj

REASONS

Podstawa prawna

art. 284 § 2 kk

Treść orzeczenia

Warszawa, dnia 17 września 2021 r. Sygn. akt VI Ka 199/21 1 2WYROK 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący:SSO Remigiusz Pawłowski protokolant: protokolant sądowy Marta Herc 4przy udziale prokuratora Mariusza Ejflera po rozpoznaniu dnia 17 września 2021 r. 5sprawy S. L., syna F. i M., ur. (...) w T. 6oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> 7na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego 8od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie 9z dnia 13 listopada 2020 r. sygn. akt II K 980/17 11zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu; koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa. <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="6"/> <col width="2"/> <col width="9"/> <col width="2"/> <col width="33"/> <col width="52"/> <col width="13"/> <col width="41"/> <col width="13"/> <col width="107"/> <col width="11"/> <col width="7"/> <col width="36"/> <col width="12"/> <col width="21"/> <col width="89"/> <col width="30"/> <col width="22"/> <col width="22"/> <col width="57"/> <col width="96"/> </colgroup> <tr> <td colspan="22"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Formularz UK 2 </td> <td colspan="2"> Sygnatura akt </td> <td colspan="4"> VI Ka 199/21 </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td colspan="2"> 1. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie o sygn. akt II K 980/17 z dnia 13.11.2020r. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ☐ inny </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="9"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="13"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="8"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="8"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="8"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="20"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="11"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="7"> zmiana </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 2.1. Ustalenie faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Lp. </td> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="9"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="4"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> 1. </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="3"> S. L. </td> <td colspan="9"> Środki pieniężne przekazane przez pokrzywdzonych oskarżonemu, jako zaliczki na poczet zakupu mieszkania nie stanowiły mienia powierzonego, z obowiązkiem zwrotu tych samych środków, w razie nie zawarcia umowy sprzedaży, bez możliwości korzystania z nich w tym czasie przez oskarżonego. </td> <td colspan="4"> Wyjaśnienia oskarżonego, zeznania pokrzywdzo -nych, dokumenty przekazania zaliczek. </td> <td> Jak w uzasadnieniu wyroku Sądu Rejonowego </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 2.2. Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td colspan="7"> Dowód </td> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> 1. </td> <td colspan="7"> Wyjaśnienia oskarżonego, zeznania pokrzywdzonych, dokumenty przekazania zaliczek. </td> <td colspan="12"> Dowody te nie budziły wątpliwości, co do swojej wiarygodności i co do zasady pozostawały ze sobą w zgodzie. Zarówno oskarżony, jak i pokrzywdzeni wskazali, że zawarli ustną umowę przedwstępną zakupu mieszkania i na jej poczet przekazali oskarżonemu wskazane w pokwitowaniach kwoty zaliczki na poczet zakupu. W przypadku braku możliwości zawarcia umowy głównej, oskarżony miał pokrzywdzonym zwrócić wskazane kwoty pieniędzy. Z pokwitowań nie wynikało, że oskarżonemu nie wolno korzystać z pobranych kwot i ma obowiązek zwrócić te same nominały, które otrzymał. Z pierwszych zeznań M. F. (k 12) wynikało co prawda, że wpłacone pieniądze były zaliczką na zakup mieszkania, nie zaś na budowę, czy prace z tym związane. Umowa przedwstępna miała słowny charakter, co dla czynionych ustaleń nie miało kluczowego charakteru, lecz okoliczność ta utrudniała odtworzenie treści złożonych oświadczeń woli stron. Jednak z zeznań pozostałych pokrzywdzonych (k 34 i 38) wynikała świadomość, jaki charakter miała działalność oskarżonego, że kupował on kamienice i potrzebował środków na remont, by potem sprzedawać wyodrębnione lokale z zyskiem. Przed Sądem świadek F. zeznał natomiast, że: „pieniądze, jakie przekazałem miały być przeznaczone na prace w budynku” (k 388), co wykluczyło jakiekolwiek wątpliwości, zaś świadek D. dodał, że „nie wydawało mi się podejrzane, że oskarżony bierze ode mnie kwotę zaliczki, bo byłem przekonany, że oskarżony wykupił kamienicę, a to była kwota miliona stu, czy dwustu tysięcy złotych, a poza tym on przeprowadzał ogromny remont, który musiał kosztować kilkaset tysięcy złotych, w takich sytuacjach normalne jest, że brakuje pieniędzy” (K 395). Doszukiwanie się zatem jakiejkolwiek innej formuły przekazanych pieniędzy, niż zaliczka na poczet zakupu, z możliwością dysponowania nimi na etapie przygotowanie rzeczy do sprzedaży nie ma podstaw faktycznych. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td colspan="5"> Dowód </td> <td colspan="11"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1. </td> <td colspan="5"> Zeznania świadka M. F. złożone w postępowaniu przygotowawczym (k 12) </td> <td colspan="11"> Jak zostało wyżej przedstawione, zeznania te zostały przez świadka sprostowane przed Sądem, jak również pozostawały w sprzeczności z całością pozostałego materiału dowodowego. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. </td> <td colspan="18"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="4"> </td> <td colspan="15"> Obraza prawa procesowego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, poprzez bezkrytyczną ocenę zeznań pokrzywdzonych i błędną ocenę dokumentów w postaci umów przedwstępnych, jak również <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> w postaci pominięcia korzystnych dla oskarżonego dowodów, co skutkowało błędnymi ustaleniami faktycznymi w zakresie charakteru i znaczenia prawnego zaliczek. </td> <td colspan="3"> ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Sąd Rejonowy ustalił, że przekazane przez pokrzywdzonych oskarżonemu środki pieniężne miały być przeznaczone na zakup mieszkania, zostały mu powierzone, a następnie przez oskarżonego przywłaszczone. Można z powyższego wnioskować, choć Sąd wprost takich ustaleń nie poczynił, że środki te stanowiły depozyt, którym oskarżony nie mógł dysponować, co nie wynika z prawidłowo ocenionego materiału dowodowego. W ocenie Sądu Okręgowego, z ocenionych wyżej zeznań świadków, jak i wyjaśnień oskarżonego wynika coś wręcz przeciwnego, a mianowicie to, że S. L. nie tylko miał prawo wykorzystać wskazane środki na remont przedmiotowej nieruchomości, na co zresztą zostały one wydatkowane, co również właśnie w tym celu zostały one mu przekazane. Brak pisemnej umowy przedwstępnej utrudnia odtworzenie złożonych oświadczeń woli, jednak takie wnioski są uprawnione w świetle relacji osobowych źródeł dowodowych, jak i pokwitowań. Z dokumentów, w których użyto słowo „zaliczka” można wnioskować, że przekazane kwoty stanowiły świadczenie pieniężne na poczet ceny. Z pokwitowania (k 5) wynika nadto obowiązek zwrotu łącznej kwoty, nie zaś tych samych środków płatniczych, jakie otrzymał oskarżony. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 845)">art. 845 kc</a>, jeśli z okoliczności sprawy wynika, że przechowawca ma prawo dysponować oddanymi mu na przechowanie pieniędzmi, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce (depozyt nieprawidłowy). Zdaniem Sądu Okręgowego, właśnie taka sytuacja ma w omawianej sprawie miejsce. Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska, które dopuszcza możliwość przywłaszczenia zaliczki ze skutkiem prawnokarnym naruszenia normy wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 kk</a>, w stanie faktycznym w powyższy sposób ustalonym. Nie jest bowiem możliwe przywłaszczenie rzeczy własnej, a jedynie cudzej, zaś zaliczka, jako przedpłacona część ceny nabycia, wchodzi do majątku zbywcy. Jej istotą jest często konieczność poczynienia niezbędnych wydatków związanych z przygotowaniem przedmiotu sprzedaży, co wymaga wręcz jej rozdysponowania, co znów wyklucza obowiązek zwrotu tych samych, a nie takich samych środków finansowych. Gdyby zaliczka miała stanowić rzecz powierzoną, dyspozycja nią byłaby sprzeczna z istotą powierzenia. Gdyby wpłacona kwota miała być jedynie depozytem – gwarantem zawarcia umowy, wtedy wpłacone kwoty nie miałyby charakteru zaliczki. Powyższe rozważania znajdują oparcie w szeregu spójnych orzeczeń, jak postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach o sygn. II AKa 211/18 z dnia 17.08.2018r., postanowienie Sądu Najwyższego o sygn. akt V KK 9/05 z dnia 28.09.2005r., wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku o sygn. akt II AKa 27/16, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi o sygn. akt II AKa 293/12 z dnia 28.01.2013r., czy wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku o sygn. akt II AKa 8/16 z dnia 30.03.2016r. W ostatnim z wymienionych orzeczeń wskazano wprost, że „pieniądze stanowiące zaliczkę, przedpłatę czy też pożyczkę, a więc przedmiot tzw. depozytu nieprawidłowego, nie mogą być jednocześnie przedmiotem przywłaszczenia w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 KK</a>”. Natomiast brak woli zwrotu może być rozważany prawnokarnie, lecz na zupełnie innej płaszczyźnie. Jeśli bowiem przyjąć działanie oskarżonego w złej wierze, to można by rozważać popełnienie oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a>, lecz tylko przed zawarciem umowy przedwstępnej. W tym bowiem miejscu oskarżony przewidując nie tylko niewywiązanie się z istoty umowy, lecz również odmowę zwrotu zaliczki mógłby wprowadzić pokrzywdzonych w błąd, co do swoich zamiarów, zmierzając w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia ich mieniem. Na marginesie warto zauważyć, iż w tym kierunku szły rozważania prawne Sądu Rejonowego w Legionowie, zawarte w postanowieniu z dnia 26 maja 2017r. o sygn. akt II Kp 554/16 o uchyleniu postanowienia o umorzeniu dochodzenia. Na obecnym etapie postępowania są one bezprzedmiotowe, z uwagi na fakt niedopuszczalności idących w tym kierunku modyfikacji, wobec zakazu wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 443)">art. 434 i 443 kpk</a>. Wywód ten wymaga uzupełnienia w części dotyczącej faktu, że oskarżony występował w charakterze pełnomocnika inwestora, jakim byli jego rodzice. W związku z powyższym przekazane pieniądze nie stawały się jego własnością, lecz własnością jego mocodawcy. Gdyby zatem spożytkował je w sposób niezgodny z treścią pełnomocnictwa mógłby odpowiadać z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 kk</a>, lecz w innym układzie procesowym, z pominięciem w obecnej sprawie pokrzywdzonych, w granicach tożsamości innego czynu niż ten, będący przedmiotem postępowania. </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Zmiana wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego. </td> <td colspan="3"> ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Skoro zgromadzony materiał wskazuje, że w istocie doszło do ustanowienia depozytu nieprawidłowego, w postaci uiszczonych zaliczek na poczet ceny nabycia nieruchomości, to przekazane kwoty nie mogły podlegać przywłaszczeniu, bowiem nie stanowiły cudzej własności. Konsekwencją musiało być uniewinnienie oskarżonego. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. </td> <td colspan="18"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="4"> </td> <td colspan="15"> Obraza prawa materialnego poprzez przyjęcie, że mienie w postaci przekazanych oskarżonemu środków pieniężnych zostało mu powierzone, choć w istocie stanowiło zaliczkę na poczet ceny za sprzedaż mieszkania. </td> <td colspan="3"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Jeśli Sąd Rejonowy nie ustalił, że przekazane pieniądze miały charakter depozytu nieprawidłowego, a zatem doszło do błędu w ustaleniach faktycznych, to tym samym wykluczony jest skuteczny zarzut obrazy prawa materialnego, bowiem oba te zarzuty odnośnie tych samych okoliczności nie mogą współistnieć. </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> O zmianę wyroku i uniewinnienie. </td> <td colspan="3"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Bezzasadność zarzutu rzutuje na analogiczną ocenę wniosku. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="4"> 1. </td> <td colspan="18"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zmiana rozstrzygnięcia, co do winy, poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Brak przedmiotu nadającego się do przywłaszczenia w postaci rzeczy cudzej skutkował odpadnięciem jednego ze znamion przestępstwa opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 kk</a>, co prowadziło do uniewinnienia. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="15"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1. </td> <td colspan="15"> W związku z uniewinnieniem oskarżonego, koszty procesu ponosi Skarb Państwa. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="11"/> <col width="340"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7"> 0.11.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1. </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> Obrońca oskarżonego. </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> Uznanie winy oskarżonego. </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="5"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 0.11.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 0.11.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☒ </td> <td> Zmiana </td> </tr> </table>