III Ca 211/21
Sądy powszechne2021-10-20
Sygnatura
III Ca 211/21
Data orzeczenia
2021-10-20
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Magdalena Balion-Hajduk
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt III Ca 211/21</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 20 października 2021 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p>
<p>Przewodniczący - Sędzia Sądu Okręgowego Magdalena Balion - Hajduk</p>
<p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2021 r. w Gliwicach</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">G. K.</span>
</p>
<p>przeciwko Gminie <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym</p>
<p>na skutek apelacji pozwanej</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach</p>
<p>z dnia 4 listopada 2020 r., sygn. akt I C 550/20</p>
<p>1.
<strong>
<!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: </strong>
</p>
<p>a)
<strong>
<!-- -->oddala powództwo, </strong>
</p>
<p>b)
<strong>
<!-- -->zasądza od powodów solidarnie na rzecz pozwanej 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu; </strong>
</p>
<p>2.
<strong>
<!-- -->zasądza od powodów solidarnie na rzecz pozwanej 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. </strong>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->SSO Magdalena Balion – Hajduk</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt III Ca 211/21 </strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Zaskarżonym wyrokiem z 4 listopada 2020 roku Sąd Rejonowy w Gliwicach w sprawie z powództwa <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">G. K.</span> przeciwko Gminie <span class="anon-block">G.</span> uzgodnił treść księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości o numerze <span class="anon-block">KW (...)</span> prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Gliwicach dla nieruchomości położonej w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> z rzeczywistym stanem prawnym w ten sposób, że w dziale II dokonuje wpisu prawa własności nieruchomości na rzecz powodów <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">G. K.</span> po ½ części w miejsce wpisanych właścicieli tj. <span class="anon-block">W. K.</span> w 9/20 części, <span class="anon-block">G. K.</span> w 9/20 części i Gminy <span class="anon-block"> (...)</span>/20 części oraz zasądził od pozwanej na rzecz powodów solidarnie kwotę 1.834 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p>
<p>Sąd Rejonowy ustalił, że postanowieniem z dnia 7 lutego 1961 r. Sąd Powiatowy w <span class="anon-block">G.</span> w sprawie o sygn. Kw. 5418 założył <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span> dla nieruchomości położonej w <span class="anon-block">G.</span>, o obszarze 2750 m<sup>
<!-- -->2</sup>, położonej w <span class="anon-block">C.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Jako właściciela wskazano <span class="anon-block">T. K.</span> i <span class="anon-block">E. K.</span> i stanowiła ustawową wspólność majątkową małżeńską. Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 11 października 1961 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VI K 250/61, a następnie zatwierdzonym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 1962 r. wydanym w sprawie II K 359/62 <span class="anon-block">E. K.</span> została skazana m.in. na karę dodatkową przepadku należącego do niej majątku w 1/5. Postanowieniem z dnia 11 grudnia 1962 r. dokonano wpisu prawa własności 1/10 części nieruchomości objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą nr (...)</span> w miejsce <span class="anon-block">T. K.</span> i <span class="anon-block">E. K.</span> na rzecz Skarbu Państwa<em>
<!-- -->. </em>
</p>
<p>Dnia 28 stycznia 1965 r. Sąd Najwyższy, w sprawie rozpoznawanej pod sygn. V K 797/64 wydał wyrok, z którym uchylił wyrok Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 11 października 1961 r. wydany w sprawie o sygn. akt VI K 250/61 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 1962 r. wydany w sprawie II K 359/62 w części dotyczącej kary dodatkowej przepadku 1/5 części majątku oskarżonej <span class="anon-block">E. K.</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">E. K.</span> zmarła 23 lipca 1991 r. w <span class="anon-block">G.</span>. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2011 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach, w sprawie o sygn. I Ns 1995/11 stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">E. K.</span> nabyli z mocy ustawy: mąż <span class="anon-block">T. K.</span>, syn <span class="anon-block">W. K.</span> oraz córka <span class="anon-block">K. K. (2)</span>, w 1/3 części każdy.</p>
<p>
<span class="anon-block">T. K.</span> zmarł 23 listopada 2010 r. w <span class="anon-block">P.</span>. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2011 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach, w sprawie o sygn. I Ns 766/11 stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">T. K.</span> na podstawie ustawy nabyły jego dzieci: <span class="anon-block">K. K. (2)</span> i <span class="anon-block">W. K.</span>.</p>
<p>Decyzją Wojewody <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 29 stycznia 2013 r. stwierdzono nabycie przez Gminę <span class="anon-block">G.</span> z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. nieodpłatnie udziału Skarbu Państwa wynoszącego 2/20 części prawa własności nieruchomości położonej w granicach administracyjnych Miasta <span class="anon-block">G.</span>, obrębie ewidencyjnym <span class="anon-block">C.</span> Zachód, oznaczonej w ewidencji gruntów jako <span class="anon-block">działki nr (...)</span> o powierzchni 0,0640 ha, nr 55 o powierzchni 0,0380 ha, nr 127 o powierzchni 0,0130 ha oraz nr 128 o powierzchni 0,1600 ha, objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą nr (...)</span>.</p>
<p>Na mocy aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 26 stycznia 2018 r., rep. Nr 325/18 sporządzonym przed notariuszem <span class="anon-block">A. Z.</span>, spadek po <span class="anon-block">K. K. (2)</span> nabył <span class="anon-block">G. K.</span>.</p>
<p>Obecnie dla ww. nieruchomości Sąd Rejonowy w Gliwicach prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>. Nieruchomość składa się z działek o <span class="anon-block">numerach ewidencyjnych (...)</span>, o łącznej powierzchni 0,2750 ha. Obecnie w dziale II jako właściciele nieruchomości figuruje Gmina <span class="anon-block">G.</span> w 2/20 części oraz <span class="anon-block">W. K.</span> w 9/20 części oraz <span class="anon-block">G. K.</span> w pozostałej części 9/20.</p>
<p>Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece z 6 lipca 1982 roku</a> (Dz. U. nr 124 z 2001 roku, poz. 1361, ze zm.), który stanowi, iż w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym osoba, której prawo nie jest wpisane lub wpisane błędnie albo jest dotknięte wpisem nieistniejącego prawa obciążenia lub ograniczenia, może żądać usunięcia niezgodności.</p>
<p>Wskazał, że obecnie w dziale II jako właściciele nieruchomości figuruje Gmina <span class="anon-block">G.</span> w 2/20 części oraz <span class="anon-block">W. K.</span> w 9/20 części oraz <span class="anon-block">G. K.</span> w pozostałej części 9/20. Postanowieniem z dnia 11 grudnia 1962 r. dokonano wpisu prawa własności 1/10 części nieruchomości objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą nr (...)</span> w miejsce <span class="anon-block">T. K.</span> i <span class="anon-block">E. K.</span> na rzecz Skarbu Państwa, a następnie decyzją Wojewody <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 29 stycznia 2013 r. stwierdzono nabycie przez Gminę <span class="anon-block">G.</span> z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. nieodpłatnie udziału Skarbu Państwa wynoszącego 2/20 części prawa własności nieruchomości. Dokonanie wpisu prawa własności w 1/10 części przedmiotowej nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa zostało oparte na wyroku Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 11 października 1961 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VI K 250/61, a który to wyrok został następnie zatwierdzony wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 1962 r. wydanym w sprawie II K 359/62. Na podstawie ww. orzeczeń dotychczasowa współwłaścicielka nieruchomości - <span class="anon-block">E. K.</span> została skazana m.in. na karę dodatkową przepadku należącego do niej majątku w wysokości 1/5. Orzeczenia, na podstawie których dokonano wpisu w księdze wieczystej jako właściciela 1/10 części nieruchomości Skarb Państwa 28 stycznia 1965 r. zostały uchylone wydanym w sprawie II K 359/62 w części dotyczącej kary dodatkowej przepadku 1/5 części majątku oskarżonej <span class="anon-block">E. K.</span> wyrokiem Sądu Najwyższego, w sprawie rozpoznawanej pod sygn. V K 797/64 z dnia 28 stycznia 1965 r.</p>
<p>W konsekwencji powyższego, Sąd Rejonowy uzgodnił treść księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości o numerze <span class="anon-block">KW (...)</span> prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Gliwicach dla nieruchomości położonej w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> z rzeczywistym stanem prawnym i w dziale II dokonał wpisu prawa własności nieruchomości na rzecz powodów <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">G. K.</span> po ½ części w miejsce wpisanych właścicieli tj. <span class="anon-block">W. K.</span> w 9/20 części, <span class="anon-block">G. K.</span> w 9/20 części i Gminy <span class="anon-block"> (...)</span>/20 części.</p>
<p>Pozwana w apelacji zarzuciła naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> przez zaniechanie wszechstronnej analizy zebranego materiału dowodowego, dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego, sprzeczność istotnych ustaleń sądu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, co spowodowało ustalenie błędnego stanu faktycznego i uznanie, że zostały spełnione przesłanki do uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym oraz naruszenie przez jego zastosowanie, gdy stan sprawy nie uzasadniał jego zastosowania. Pozwana wniosła o zmianę wyroku przez oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p>
<p>Powodowie wnieśli o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postepowania odwoławczego.</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.</p>
<p>Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne, które w zasadzie nie były sporne. Sąd Rejonowy wywiódł jednak na podstawie ustalonego stanu faktycznego błędne wnioski. Sąd Rejonowy nie odniósł się do prawomocnej administracyjnej decyzji Wojewody <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 29 stycznia 2013 r. , w której stwierdzono nabycie przez Gminę <span class="anon-block">G.</span> z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. nieodpłatnie udziału Skarbu Państwa wynoszącego 2/20 części prawa własności nieruchomości położonej w granicach administracyjnych Miasta <span class="anon-block">G.</span>, obrębie ewidencyjnym <span class="anon-block">C.</span> Zachód, oznaczonej w ewidencji gruntów jako <span class="anon-block">działki nr (...)</span> o powierzchni 0,0640 ha, nr 55 o powierzchni 0,0380 ha, nr 127 o powierzchni 0,0130 ha oraz nr 128 o powierzchni 0,1600 ha, objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą nr (...)</span>.</p>
<p>Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów z dnia 9 października 2007 r., sygn. III CZP 46/07 orzekł, że w sprawie o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości - ujawnionego w księdze wieczystej na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej wydanej zgodnie z art. 18 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 ze zm.) - z rzeczywistym stanem prawnym, sąd jest związany tą decyzją.</p>
<p>Jak wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu cytowanej uchwały ustawodawca zrealizował zamiar wyposażenia nowo powstałych podmiotów administracji samorządowej w mienie w sposób władczy przy wykorzystaniu instrumentów cywilnoprawnych. Sfera stosunków własnościowych, stanowiących z natury domenę prawa cywilnego, poddana została w ustawie szczególnej trybowi postępowania administracyjnego. Konstatacja ta, w świetle zasady podziału władz oraz prawnego rozgraniczenia drogi sądowej i drogi administracyjnej, pozwala stwierdzić, że związanie sądu powszechnego decyzją administracyjną dotyczy także decyzji komunalizacyjnej oraz że związanie obejmuje również postępowanie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości. (…)</p>
<p>Decyzja komunalizacyjna dotyczy stosunków cywilnoprawnych, ale orzekanie o przejściu prawa własności na gminę zostało zastrzeżone dla organu administracyjnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 2;art. 2 § 3)">art. 2 § 3 k.p.c.</a>). Sprawia to, że droga sądowa jest niedopuszczalna, w związku z czym za niedopuszczalne należy uznać także badanie przez sąd kwestii przysługiwania Skarbowi Państwa prawa własności nieruchomości pod kątem istnienia przesłanki komunalizacyjnej. (...)</p>
<p>W postępowaniu wszczętym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 10)">art. 10</a> u.k.w.h. sąd bada rzeczywisty stan prawny nieruchomości. Okoliczności, które ze względu na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(8))">art. 626<sup>
<!-- -->8</sup> k.p.c.</a> nie mogły być skutecznie podnoszone w postępowaniu wieczystoksięgowym o wpis, podlegają rozważeniu pod warunkiem, że kognicja sądu nie jest ograniczona. Gdy podstawą wpisu gminy w dziale II księgi wieczystej jest ostateczna decyzja komunalizacyjna, powód nie może skutecznie zakwestionować zgodności uprzedniego wpisania Skarbu Państwa z rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości. Po uprawomocnieniu się decyzji komunalizacyjnej kwestia przysługiwania Skarbowi Państwa prawa własności przestaje mieć znaczenie, istotne jest bowiem pozostawanie w obrocie decyzji stwierdzającej prawo własności gminy.</p>
<p>W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taka sama sytuację. Gmina <span class="anon-block">G.</span> została wpisana do księgi wieczystej jako współwłaściciel w częściach ułamkowych na podstawie decyzji komunalizacje i sąd powszechny nie jest władny do oceny tej decyzji, a tym bardziej do jej pomijania przy ocenie przedmiotowego powództwa.</p>
<p>Sąd Okręgowy, mając powyższe na uwadze zmienił zaskarżony wyrok na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> i oddalił powództwo. Stosowanie do wyników postepowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> orzekł o kosztach postepowania za obie instancje, obciążając nimi powodów jako przegrywających postępowanie .</p>
<p>Na koszty postępowania odwoławczego złożyły się 900zł – opłata od apelacji oraz 900zł wynagrodzenie pełnomocnika pozwanej.</p>
<p>
<em>
<!-- --> SSO Magdalena Balion – Hajduk</em>
</p>
</div>