XI GC 487/21

Sądy powszechne2021-10-20

Sygnatura

XI GC 487/21

Data orzeczenia

2021-10-20

Rodzaj

REGULATION

Podstawa prawna

art.750 kc

Treść orzeczenia

Sygn. akt XI GC 487/21 <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Pozwem złożonym w dniu 31 grudnia 2019 roku do Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie powódka (...) Państwowe spółka akcyjna z siedzibą w W. domagała się zasądzenia od pozwanej (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w S. kwoty 10 544,08 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwot i dat szczegółowo wskazanych w pozwie oraz kosztów procesu wraz z odsetkami. Powódka dochodziła od pozwanej zapłaty wynagrodzenia za prowadzone przez pozwaną usługi geodezyjne na terenie powódki oraz za udostępnianie pozwanej dokumentacji powódki. Postanowieniem z dnia 16 marca 2020 roku sprawa została przekazana do rozpoznania do tut. Sądu. W dniu 6 października 2020 roku Sąd wydał nakaz zapłaty uwzględniający żądanie pozwu w całości. W złożonym sprzeciwie, w którym przedmiotowy nakaz zaskarżono w całości, pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Pozwana zakwestionowała roszczenie co do zasady, jak i co wysokości z uwagi na brak możliwości przyporządkowania każdego z dokumentów księgowych do konkretnego zgłoszenia prac. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w S. współpracowała z (...) Państwowymi spółką akcyjną z siedzibą w W. w ramach prowadzonych działalności gospodarczych.  Bezsporne. Pozwana, posiadając stosowne uprawnienia geodezyjne, wykonuje geodezyjne prace terenowe. Przed przeprowadzeniem takich czynności na terenie kolejowym powódki, pozwana występowała z wnioskiem zgłoszenia prac. Przedmiotowe zgłoszenia składano na właściwym formularzu. W związku z tym powódka udzielała pozwanej zgody na wykonanie prac geodezyjnych, które pozwana wykonywała. Następnie po wykonanych pracach powódka świadczyła na rzecz pozwanej usługi geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie ze zgłoszeniami pozwana oświadczyła, że zapoznała się z Regulaminem (...) i Cennikiem obowiązującym u powódki, akceptując sposób naliczania opłat. Pozwana upoważniła powódkę do wystawienia faktur VAT bez podpisu.  Bezsporne, a nadto dowód: <dl> <dt>-</dt> <dd> ceny usług geodezyjnych i kartograficznych k. 130 -135, </dd> <dt>-</dt> <dd> warunki przyjęcia zgłoszenia/zamówienia k. 136-137. </dd> </dl> Po zakończeniu prac na podstawie zgłoszeń prac geodezyjnych powódka wystawiała pozwanej 30 faktur VAT z tytułu wykonywanych na terenie powódki usług geodezyjnych, na kwotę ogółem 10 544,08 zł, opiewających na nw. kwoty i płatnych do nw. dat: - 263,96 zł do dnia 21 października 2019 r.; - 537,76 zł do dnia 21 października 2019 r.; - 218,94 do dnia 21 października 2019 r.; - 158,67 zł do dnia 21 października 2019 r.; - 251,41 zł do dnia 1 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 158,67 zł do dnia 1 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 255,10 zł do dnia 5 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 852,39 zł do dnia 6 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 213,04 zł do dnia 12 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 470,11 zł do dnia 12 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 972,68 zł do dnia 22 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 473,06 zł do dnia 22 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 499,38 zł do dnia 26 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 199,75 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 380,81 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 957,92 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 71,59 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 439,60 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 707,50 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 399,26 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 220,42 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 697,90 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 452,89 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 61,99 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 56,09 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 67,90 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 137,02 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 148,83 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 109,72 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 109,72 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; odpowiednio o numerach: (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...),  Dowód: <dl> <dt>-</dt> <dd> zgłoszenia prac geodezyjnych, protokoły wraz fakturami VAT k. 28-74, k. 81-91, k. 144-203. </dd> </dl> Powódka nie kwestionowała nigdy zasadności ww. faktur, a dodatkowe wezwanie do zapłaty zaległych faktur okazało się bezskuteczne.  Bezsporne, a nadto dowód: <dl> <dt>-</dt> <dd> wezwanie do zapłaty k. 138. </dd> </dl> Dokonując ustaleń stanu faktycznego w sprawie, Sąd oparł się na treści przedłożonych do akt dowodów z dokumentów, które Sąd ocenił jako wiarygodne i kompletne. Ukazywały one istotne dla sprawy okoliczności w sposób kompleksowy, a tym samym Sąd uznał, że mogą one stanowić podstawę niniejszego rozstrzygnięcia. Pozwana po zapoznaniu się z dodatkową dokumentacją złożoną przy odpowiedzi na sprzeciw, nie kwestionowała ich autentyczności, jak również zasadności. Sąd zważył co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie powódka dochodziła od pozwanej zapłaty wynagrodzenia za prowadzone przez pozwaną usługi geodezyjne na terenie powódki oraz za udostępnianie pozwanej dokumentacji powódki. Bezsporne w sprawie było, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pozwana wykonywała geodezyjne prace terenowe na terenie powódki. Pozwana nie kwestionowała również, że zapoznała się z cennikiem powódki dotyczącym prac geodezyjnych i kartograficznych, co w konsekwencji uprawniało powódkę na naliczenie opłat z tego tytułu i wystawienia faktur. Po zakończonych pracach powódka wystawiła na rzecz pozwanej faktury VAT, które nie zostały przez nią uregulowane, a wezwanie do zapłaty okazało się bezskuteczne. Przy tak ustalonym stanie faktycznym stosunek zobowiązaniowy stron należało zakwalifikować jako umowę nienazwaną wykazującą cechy umów o świadczenie usług w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a> Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a>, do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Stosownie zaś do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 735;art. 735 § 1;art. 735 § 2)">art. 735 § 1 i 2 k.c.</a> jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie. Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy. W myśl natomiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353 1 k.c.</a> strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy strony nie był przedmiotem sporu fakt zawarcia stosunku zobowiązaniowego i jego treść. W sprawie niesporna była legitymacja procesowa powódki i pozwanej oraz brak zapłaty. Zaznaczenia wymaga, iż strona pozwana wprawdzie co do zasady wdała się w spór, składając w tym przedmiocie sprzeciw od nakazu zapłaty, jednak w zasadzie nie podniosła żadnych merytorycznych zarzutów. Pozwana zakwestionowała roszczenie co do zasady, jak i co wysokości z uwagi na brak możliwości przyporządkowania każdego z dokumentów księgowych do konkretnego zgłoszenia prac. W odpowiedzi strona powodowa przyporządkowała poszczególne zgłoszenia do wystawionych faktur, zgłaszając dodatkowe wniosku dowodowe poza tymi wskazanymi w pozwie. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania autentyczności złożonych dokumentów w kontekście przedłożonej dokumentacji i twierdzeń stron. W konsekwencji Sąd na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a> uznał powoływane przez powódkę fakty co do wysokości roszczenia za przyznane przez pozwaną. Reasumując, w ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy i na gruncie dostępnego materiału dowodowego brak było podstaw do kwestionowania roszczenia powódki, w związku z czym Sąd powództwo uwzględnił w całości, o czym orzeczono w pkt I sentencji wyroku. O odsetkach roszczenia głównego Sąd orzekł na podstawie art. 7 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (poprzednio <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031391323" title="Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych - Dz. U. z 2003 r. Nr 139, poz. 1323 ()">ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych</a>; Dz. U. z 2020 r., poz. 935), zgodnie z którym w transakcjach handlowych – z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny – wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki: wierzyciel spełnił swoje świadczenie i nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie. Co miało miejsce w niniejszej sprawie. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania (pkt II sentencji) znajduje podstawę prawną w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> Na koszty powódki, która wygrała spór w całości złożyła się: opłata od pozwu – 750 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł oraz kwota 3.600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego (ustalonego na podstawie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w spawie opłat za czynności adwokackie w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia pozwu). W związku z tym Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 4.367 zł wraz z odsetkami, zgodnie z żądaniem pozwu. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku. Sygn. akt XI GC 487/21 </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> 1. (...) 2. (...) (...) (...) 3. (...)  (...) </div>