IX Ka 445/21

Sądy powszechne2021-10-22

Sygnatura

IX Ka 445/21

Data orzeczenia

2021-10-22

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Rafał Sadowski (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

Treść orzeczenia

Sygn. akt – IX Ka 445/21 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 22 października 2021 r. Sąd Okręgowy w Toruniu w składzie: Przewodniczący – S.S.O. Rafał Sadowski Protokolant – st. sekr. sąd Magdalena Kaiser przy udziale prokuratora del. do Prokuratury Okręgowej w T. (...) A. P., po rozpoznaniu w dniu 22 października 2021 r. sprawy   S. B. , oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 kk</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>, na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, od wyroku Sądu Rejonowego w W. (...)z dnia 31 maja 2021 r., sygn. akt(...), I. zaskarżony wyrok w całości utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w W. (...)) na rzecz kancelarii adwokackiej adw. M. G. 516,60 ( pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) zł ( brutto) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami tego postępowania obciąża Skarb Państwa. <table> <colgroup> <col width="397"/> <col width="115"/> <col width="39"/> <col width="165"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> IX Ka 445/21 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 0 </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> Wyrok Sądu Rejonowego w W. (...)z dnia 31 maja 2021 roku, sygn. akt (...) </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="43"/> <col width="152"/> <col width="130"/> <col width="44"/> <col width="348"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="43"/> <col width="289"/> <col width="48"/> <col width="336"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="78"/> <col width="123"/> <col width="325"/> <col width="90"/> <col width="102"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> 2.1.1.1. </td> <td> S. B. </td> <td> karalność oskarżonego </td> <td> aktualne dane o karalności </td> <td> 317-318 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> 2.1.2.1. </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="87"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> 2.1.1.1 </td> <td> aktualne dane o karalności </td> <td> Wystawione przez uprawniony podmiot. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="87"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="54"/> <col width="472"/> <col width="173"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.1. </td> <td> Zarzut obrazy prawa procesowego, mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1)">art. 193 § 1 kpk</a>, poprzez niepowołanie przez Sąd biegłych psychiatrów w celu wykonania ponownego badania poczytalności oskarżonego mino wniosku obrońcy, podczas gdy przeprowadzenia takiego badania mogłoby doprowadzić do stwierdzenia niepoczytalności S. B., a w konsekwencji do umorzenia postępowania z tego względu. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Obrońca oskarżonego S. B. nie miał racji twierdząc, że Sąd meriti dokonał obrazy prawa procesowego podczas wydawania zaskarżonego wyroku. Należało zauważyć, że oskarżony został poddany badaniu przez biegłych psychiatrów P. M. i E. K. oraz biegłego psychologa W. P., na podstawie czego została wydana opinia sądowo-psychiatryczno-psychologiczna. Z opinii wprost wynika, że oskarżony jest osobą poczytalną, która była w stanie zrozumieć znaczenie czynu i miał zachowaną zdolność do pokierowania swoim zachowaniem, jeżeli był pod wpływem alkoholu bądź działania środków odurzających to było to upojenie proste co wyklucza zastosowanie przez Sąd <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 1;art. 31 § 2)">art. 31 § 1 i 2 kk</a>. Dodatkowo podczas badania oskarżony był w dobrym stanie psychicznym, który pozwalał mu na branie udziału w czynnościach procesowych oraz samodzielnej i rozsądnej obrony. Zdaniem Sądu Odwoławczego opinia ta została sporządzona prawidłowo przez osoby będące biegłymi sądowymi mającymi wieloletnie doświadczenie, po przeprowadzeniu stsownych badań zgodnie ze wskazaniami nauki; opinia jets pełna zrozumiała i nie posiada braków, które pozostawiałyby wątpliwości co do trafności jej wniosków, w związku z czym brak jest przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 kpk</a> do uzupełnienia tej opinii, lub dopuszczenia nowej. Obrońca niesłusznie zarzucił Sądowi meriti obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1)">art. 193 § 1 kpk</a>, gdyż biegli sądowi zostali powołani przez Prokuraturę, a Sąd w pełni uwzględnił przedstawioną opinię, a fakt, że opinia nie jest zgodna z ustaloną linią obrony przez oskarżonego i jego obrońcę nie świadczy o fakcie błędu Sądu I instancji. Dodatkowo należy zaznaczyć, że Prokuratura Rejonowa w W. (...)działał zgodnie z obowiązującym prawem powołując na biegłych dwóch lekarzy psychiatrów zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 202;art. 202 § 1)">art. 202 § 1 kpk</a>, a także lekarza psychologa zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 202;art. 202 § 2)">art. 202 § 2 kpk</a>. Opinia sporządzona przez biegłych nie pozostawia żadnych wątpliwości o poczytalności oskarżonego, a jego skłonności do substancji odurzających same w sobie nie dowodzą jego niepoczytalności. Należało także zwrócić uwagę, że oskarżony podczas postępowania przygotowawczego pamiętał wszelkie szczegóły popełnienia przestępstwa, które były zgodne z jego przebiegiem i sytuacją zastaną na miejscu popełnienia czynu, jednakże w trakcie postępowania sądowego, gdy chciał celowo posiać wątpliwości co do swojej poczytalności twierdził, że nie pamięta wielu istotnych faktów takich jak np. w jaki sposób wszedł do domu pokrzywdzonej. W ocenie Sądu Odwoławczego było to wyłacznie przejawem obrony oskarżonego poprzez udawanie osoby niepoczytalnej, co miałoby mu zapewnić bezkarność. Jednakże Sąd kierując się logicznym rozumowaniem i doświadczeniem życiowym oraz wiarygodną opinią biegłych sądowych nie dał wiary takowej linii obrony. Sąd Odwoławczy uznał, że Sąd meriti w sposób prawidłowy ocenił zebrany materiał dowodowy i słusznie dał wiarę sporządzonej już opinii sądowo-psychiatryczno-psychologicznej, tym samym zarzut obrońcy oraz jego wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych sąd odwoławczy uznał za bezzasadny, bowiem w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 kpk</a> nie ma podstaw prawnych do dopuszczenia nowej opinii sądowo-psychiatrycznej. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.2. </td> <td> Zarzut rażącej niewspółmierności kary, poprzez orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności zamiast kary łagodniejszej w postaci grzywny, kary ograniczenia wolności lub kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, w sytuacji gdy społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna, okoliczności jego popełnienia nie budziły wątpliwości, zaś oskarżony już na początku przyznał się do popełnienia czynu, co w efekcie doprowadziło do poniesienia przez niego odpowiedzialności karnej. Ponadto prawidłowa ocena okoliczności dotyczących wymiaru kary uzasadnia orzeczenie jej w niższej wysokości. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Sąd Odwoławczy nie zgodził się z podniesionym przez obrońcę zarzutem rażącej niewspółmierności kary. Należało zauważyć, że oskarżony dopuścił się czynu zarzucanego w pkt 1. w warunkach recydywy zwykłej. Oskarżony był wielokrotnie karany, także za przestępstwa przeciwko mieniu, a okoliczności popełnienia zarzucanych mu czynów świadczą o jego wysokim zdemoralizowaniu. Sąd Odwoławczy nie zauważył żadnych okoliczności łagodzących w stosunku do oskarżonego i tym samym uznał, że Sąd meriti w zaskarżonym wyroku orzekł sprawiedliwa karę, adekwatną do stiopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarzonego. Okoliczności, na które powołuje się obrońca w apelacji nie są okolicznościami łagodzącymi, fakt, że oskarżony nie posiadał pracy i utrzymywał się jedynie z renty nie usprawiedliwia w żaden sposób jego czynu. Oskarżony jest osobą dorosłą zdolną do podjęcia pracy zarobkowej, nie posiada on nikogo na swoim utrzymaniu i tym samym nie sposób uznać było, że kradzież w tym przypadku mogła być usprawiedliwiona choćby w minimalnym stopniu. Powołany przez obrońcę fakt, iż S. B. jest osobą uzależnioną od alkoholu i środków odurzających także nie stanowi okoliczności łagodzącej. Przyjmując nawet twierdzenia obrońcy, że owo uzależnienie miało wpływ na jego zachowanie także nie jest to okolicznością łagodzącą, ponieważ należy mieć na uwadze <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 3)">art. 31 § 3 kk</a>, który wprost mówi, że przepisów o niepoczytalności, nie stosuje się do osób, które same wprawiły się w stan nietrzeźwości lub odurzenia, a więc oczywistym jest, że fakt wprawienia się w takowy stan nie stanowi także okoliczności łagodzącej. Oskarżony był wielokrotnie karany także na kary pozbawienia wolności i nie wyciągną on wniosków ze swojego nagannego zachowania, kary te nie spełniły także swojej roli wychowawczej, przez co w ocenie Sądu kara łagodniejszego rodzaju tym bardziej nie spełniłaby swojej funkcji wychowawczej i represyjnej. Nie sposób było uznać także za okoliczność łagodzącą zwrócenie ukradzionych przedmiotów, ponieważ nie uczynił tego oskarżony z własnej woli, a funkcjonariusze policji, którzy odnaleźli skradzione rzeczy u oskarżonego. Sąd Odwoławczy zważył na fakt uprzedniej karalności, wielość okoliczności obciążających, wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oraz brak jakichkolwiek okoliczności łagodzących zgodził się z orzeczeniem Sądu I instancji w stosunku do wymierzonej kary pozbawienia wolności na okres 10 miesięcy, co nie jest wysoką karą bacząc na okres zagrożenia przewidziany przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a>. Zdaniem Sądu tylko kara bezwzględnego pozbawienia wolności jest karą z adekwatną dolegliwością w stosunku do popełnionych czynów, a także tylko w takim wymiarze jest w stanie spełnić swoje funkcje wychowawcze i odstraszające. Nie sposób było także wymierzyć karę łagodniejszego rodzaju bacząc na uprzednią karalność oskarżonego i jego stopień demoralizacji. Sąd podczas orzekania o wymiarze kary dla oskarżonego miał na względzie także prewencje ogólną, a więc kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa i ukazanie przestępności czynu oraz konsekwencji jakie należy za nie ponieść. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="54"/> <col width="645"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.1.1. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Rozstrzygnięcie o sprawstwie, winie i karze. </td> </tr> <tr> <td> Zwi ęź le o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Zarzuty podniesione przez obrońcę oskarżonego nie zasługiwały na uwzględnienie z przyczyn przedstawionych w części niniejszego uzasadnienia odnoszącej się do zarzutu podniesionego przez skarżącego. Tym samym na uwzględnienie nie zasługiwał także wniosek o zmianę zaskarżonego orzeczenia. Sąd Odwoławczy nie mógł zgodzić się z wnioskiem dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych psychiatrów, ponieważ prowadziłoby to tylko i wyłącznie do przedłużenia postępowania, wszakże oskarżony w trakcie postępowania był badany przez biegłych psychiatrów, którzy stwierdzili, że oskarżony w chwili popełnienia czynu był poczytalny. Nie sposób było zgodzić się także z wnioskiem ewentualnym o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej kary i orzeczenie wobec oskarżonego kary grzywny, kary ograniczenia wolności lub kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, co zostało omówione przez Sąd w powyższej części uzasadnienia odnoszącej się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary. Przeprowadzona analiza dowodowa nie budziła zastrzeżeń z punktu widzenia reguł oceny dowodów obowiązujących w procesie karnym, wynikających z przywołanych w apelacji przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kodeksu postępowania karnego</a>. Sąd Odwoławczy nie dostrzegł w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 kpk</a> oraz rażącej niesprawiedliwości orzeczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 kpk</a>, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też po dokonaniu opisanej wyżej zmiany w pozostałym zakresie został on utrzymany w mocy. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.2.1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td> Zwi ęź le o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="89"/> <col width="56"/> <col width="339"/> <col width="232"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.1.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.2.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.3.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 5.3.1.4.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="142"/> <col width="558"/> </colgroup> <tr> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> II </td> <td> O kosztach udziału obrońcy oskarżonego w postępowaniu odwoławczym orzeczono w oparciu o przepis § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 18 października 2016 r.). </td> </tr> <tr> <td> III </td> <td> Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> Sąd Odwoławczy zwolnił oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, wydatkami poniesionymi w tym postępowaniu obciążając Skarb Państwa, uznając, że przemawiała za tym jego sytuacja materialna. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> PODPIS </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> </div>