I C 462/21

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 462/21</strong> </p> <p>Na rozprawie dnia 26 października 2021</p> <p>Za powoda nikt się nie stawił zawiadomiony prawidłowo.</p> <p>Pozwana nie stawiła się pomimo należytego zawiadomienia jej o terminie rozprawy, nie złożyła żadnych wyjaśnień – ani też nie żądała przeprowadzenia rozprawy w jej obecności. Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny.</p> <p>Przewodniczący SSR Alina Kowalewska</p> <p>Protokolant sekretarka Paulina Warchoł</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 26 października 2021 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p>SSR Alina Kowalewska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p>sekretarka Paulina Warchoł</p> </td> </tr> </table> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu </strong>26 października 2021 r. w Giżycku na rozprawie</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa </strong> <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> (Estonia)</p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko </strong> <span class="anon-block">P. B.</span> z d. <span class="anon-block">S.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>1.  Oddala powództwo.</p> <p>SSR Alina Kowalewska</p> <p> <strong> <!-- -->I C 462/21 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> (Estonia) pozwem z dnia 23 listopada 2020 r. domagał się zasądzenia od pozwanej <span class="anon-block">P. B.</span> ( poprzednio <span class="anon-block">S.</span>) kwoty 5.066,00 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu oraz zasądzenia zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu powód podał, iż wierzytelność dochodzona pozwem wynika z <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> zawartej w dniu 8 października 2018 r. pomiędzy pozwaną a pożyczkodawcą <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">P.</span> nie wywiązała się z umowy i nie spłaciła zadłużenia. Pożyczkodawca na podstawie umowy przelewu wierzytelność zbył wierzytelność z tytułu powyższej umowy na rzecz powoda.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">P. B.</span> nie zajęła stanowiska w sprawie i nie złożyła odpowiedzi na pozew.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">P. B.</span> dniu 18 marca 2016 r. dokonała rejestracji na stronie internetowej pożyczkodawcy <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą <span class="anon-block">W.</span> - po utworzeniu profilu klienta i uiszczeniu opłaty rejestracyjnej w wysokości 0,01 zł ze swojego rachunku bankowego o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(dow ó d: potwierdzenie przelewu z dnia 18 marca 2016 r. k.- 19)</em> </p> <p>W dniu 8 października 2018 r. przy wykorzystaniu wcześniej utworzonego profilu klienta na stronie internetowej pożyczkodawcy pozwana zawarła z pożyczkodawcą <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span> na kwotę 4.000 zł (całkowita kwota do spłaty wynosiła 5.066,00 zł). W dniu zawarcia ww. umowy pożyczkodawca dokonał przelewu kwoty 4.000 zł tytułem <span class="anon-block">umowy pożyczki o nr (...)</span> na rachunek bankowy pozwanej o nr <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- -->( dowód: wydruk <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> - k. 15-17v, potwierdzenie przelewu z dnia 8 października 2018 r.- k.- 18)</em> </p> <p>Pożyczkodawca złożył w dniu 28 sierpnia 2020 r. oświadczenie, iż wierzytelność została na przeniesiona na rzecz powoda.</p> <p> <em> <!-- -->( dowód: oświadczenie pożyczkodawcy- k.20 )</em> </p> <p>Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie załączonych do sprawy dokumentów.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z zasadą wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Strony zobowiązane są w myśl przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Ciężar udowodnienia faktów uzasadniających objęte pozwem roszczenie spoczywał na powodzie, który winien wykazać wszystkie okoliczności stanowiące podstawę żądania pozwu. W ocenie sądu powód nie podołał temu obowiązkowi.</p> <p>Zdaniem sądu w niniejszej sprawie powód nie wykazał swojej legitymacji czynnej do występowania w przedmiotowej sprawie. Powód nie udowodnił, że przysługuje mu wierzytelność w stosunku do pozwanej <span class="anon-block">P. B.</span> wynikająca z zawartej przez pozwaną w dniu 8 października 2018 r. <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> w wysokości dochodzonej pozwem. W ocenie sądu powód nie wykazał, że skutecznie nabył wierzytelność względem pozwanej od <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>. W szczególności należy zwrócić uwagę na to, że powód nie przedłożył dokumentu umowy przelewu wierzytelności i załącznika z wykazu wierzytelności, których dotyczył rzekomy przelew tj. nie wykazał, że nabył od pożyczkodawcy wierzytelność, którą dochodzi w niniejszym postępowaniu.</p> <p>W ocenie sądu samo oświadczenie o przeniesieniu wierzytelności (k. 20) nie może stanowić dowodu na nabycie wierzytelności<strong> <!-- -->.</strong> Dokument tego rodzaju - jest tylko i wyłącznie dokumentem prywatnym, którego moc dowodowa ogranicza się do domniemania, że z osoba podpisująca niniejszy dokument złożyła oświadczenie objęte jego treścią (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a>). Podsumowując powyższe, zdaniem sądu dowodem istnienia legitymacji czynnej powoda nie może być oświadczenie zawarte w piśmie osoby uprawnionej do reprezentacji pożyczkodawcy.</p> <p>Wprawdzie zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1;art. 339 § 2)">art. 339 § 1 i 2 k.p.c.</a> sąd może wydać wyrok zaoczny na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany w wyznaczonym terminie nie złożył odpowiedzi na pozew. W przypadku wydania wyroku zaocznego przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o faktach zawarte w pozwie lub pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed posiedzeniem, chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Jednakże przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a> domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie strony faktycznej wyroku i nie obowiązuje w zakresie prawa materialnego. Domniemanie to zastępuje jedynie postępowanie dowodowe i to tylko wówczas, gdy twierdzenia powoda nie budzą uzasadnionych wątpliwości. Wobec więc tego, że działanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a> nie rozciąga się na dziedzinę prawa materialnego, obowiązkiem sądu rozpoznającego sprawę w warunkach zaoczności jest rozważenie czy w świetle przepisów prawa materialnego twierdzenie strony powodowej uzasadniają uwzględnienie żądania (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 1999 r. sygn. akt I CKU 176/97).</p> <p>Zdaniem sądu w sprawie niniejszej istnieją uzasadnione wątpliwości, uniemożliwiające przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda odnoszących istnienia po jego stronie legitymacji czynnej do występowania w niniejszej sprawie. Podkreślić przy tym należy, że powód reprezentowany jest przez pełnomocnika profesjonalnego, który ma świadomość o obowiązkach dowodowych stron i konsekwencjach braku wykazania okoliczności, na których strona opiera swoje żądanie.</p> <p>W tej sytuacji, pomimo zaistnienia formalnych przesłanek do wydania w sprawie wyroku zaocznego wskutek braku działania w sprawie pozwanej, sąd oddalił powództwo.</p> <p> <strong> <!-- -->SSR Alina Kowalewska</strong> </p> </div>