Ppolska.starec← UrzadnikВойти

IV SA/Gl 847/12

Sądy administracyjne2012-11-30
Sygnatura
IV SA/Gl 847/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2012-11-30
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach

Sędziowie

Tadeusz Michalik

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. działającej przez opiekuna prawnego A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych – odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 6 września 2012 r. Z. K. działająca przez opiekuna prawnego A. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych – odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej. Na mocy zarządzenia z dnia 2 października 2012 r. Sąd wezwał A. K. do wykazania umocowania do działania w imieniu skarżącej Z. K. poprzez nadesłanie odpisu postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] lub odpowiedniego zaświadczenia potwierdzającego wyznaczenie go opiekunem ubezwłasnowolnionej całkowicie Z. K. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone do rąk adresata w dniu 22 października 2012 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 9). W zakreślonym przez Sąd terminie, który bezskutecznie upłynął z dniem 29 października 2012 r. (poniedziałek) braki skargi nie zostały uzupełnione. Pismem nadanym w dniu 5 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego) A. K. złożył żądane przez Sąd dokumenty, nie wnosząc jednak równocześnie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie natomiast do postanowień art. 26 § 1 P.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne o których mowa w art. 25. Przy czym w myśl art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca. W niniejszej sprawie opiekun prawny całkowicie ubezwłasnowolnionej skarżącej został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentów wykazujących jego umocowanie do działania w imieniu skarżącej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym przez Sąd terminie wyżej wskazane braki skargi nie zostały jednak uzupełnione. Na marginesie zaznaczyć należy, że zgodnie z treścią art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona postępowania sądowoadministracyjnego nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanej sprawie opiekun prawny skarżącej z takim wnioskiem nie wystapił, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia. Skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie dlatego Sąd w oparciu o regulację art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.