III K 71/21

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III K 71/21</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p> Dnia 28 października 2021 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. , w III -cim Wydziale Karnym w składzie:</p> <p> Przewodniczący sędzia Katarzyna Sztandar (spr.)</p> <p> Sędzia Jacek Gasiński</p> <p> Ławnicy Zbigniew Dwornik, Cecylia Kardas, Tomasz</p> <p> Nowakowski</p> <p> Protokolant Paulina Lewandowska</p> <p>w obecności Prokuratora Beaty Zalewskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniach: 28 września 2021r., 26 października 2021 roku</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">M. M.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">Z. z domu P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 02 marca 2021 roku około godz. 19.30 w m-ci <span class="anon-block">P.</span>, gm. <span class="anon-block">P.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, na terenie<span class="anon-block">(...)</span>przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, działając w zamiarze co najmniej ewentualnym, przewidując i godząc się ze śmiercią podejrzanego, dokonał zabójstwa <span class="anon-block">A. M.</span>, w ten sposób, że trzymając w ręku kostkę brukową, co najmniej 4 – krotnie uderzył z dużą siłą w głowę pokrzywdzonego w wyniku czego spowodował u niego obrażenia ciała w postaci obrażeń czaszkowo – mózgowych pod postacią krwiaka przymózgowego, powikłanego obrzękiem i rozmiękaniem mózgu oraz zapaleniem płuc, złamania kości czaszki, licznych ran tłuczonych głowy i ręki lewej, złamania paliczka dalszego kciuka ręki lewej, w następstwie których to obrażeń, stanowiących ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 kk</a> pokrzywdzony zmarł w dniu 17 marca 2021 roku, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148§1 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka</strong> </p> <p>1. w miejsce zarzucanego czynu, oskarżonego <span class="anon-block">M. M.</span> uznaje za winnego tego że, w dniu 2 marca 2021 roku, około godziny 19:30 w <span class="anon-block">P.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, na terenie <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, działając z zamiarem ewentualnym, dokonał zabójstwa <span class="anon-block">A. M.</span> w ten sposób, że czterokrotnie uderzył go w głowę trzymaną w ręku kostką brukową, na skutek czego pokrzywdzony doznał ciężkiego urazu czaszkowo – mózgowego, stłuczenia mózgu, pourazowego krwawienia podpajęczynówkowe-</p> <p>go, krwiaka przymózgowego, złamania kości czaszki, licznych ran tłuczonych głowy i ręki prawej, złamania kciuka ręki lewej, przy czym obrażenia czaszkowo - mózgowe doprowadziły do stanu skrajnej obłożności, powikłanego obustronnym ropnym odoskrzelowym zapaleniem płuc i niewydolnością oddechową, co doprowadziło do śmierci pokrzywdzonego w dniu 17 marca 2021 roku, czym wyczerpał dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148§1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148§1 kk</a> wymierza mu karę 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności,</p> <p>2. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 3 marca 2021 roku, godz. 6:13,</p> <p>3. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 kk</a> zasądza od oskarżonego na rzecz <span class="anon-block">J. M. (1)</span> kwotę 50.000 (pięćdziesięciu tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wyrządzoną przestępstwem,</p> <p>4. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230§2 kpk</a> nakazuje zwrócić <span class="anon-block">J. M. (1)</span> dowody rzeczowe z pozycji 1 – 13 wykazu dowodów rzeczowych, karta 345 akt,</p> <p>5. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230§2 kpk</a> nakazuje zwrócić <span class="anon-block">M. M.</span> dowody rzeczowe z pozycji 14 – 16, 18 – 22 wykazu dowodów rzeczowych, karta 345 akt,</p> <p>6. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI,</p> <p>TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1)</p> <table> <colgroup> <col width="2"/> <col width="45"/> <col width="20"/> <col width="58"/> <col width="12"/> <col width="2"/> <col width="90"/> <col width="25"/> <col width="9"/> <col width="18"/> <col width="109"/> <col width="41"/> <col width="16"/> <col width="13"/> <col width="120"/> <col width="75"/> <col width="106"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td colspan="16"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="11"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="3"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->III K 71/21</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->1. USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. M.</span> </strong> </p> </td> <td colspan="10"> <p>w miejsce zarzucanego czynu, oskarżonego <span class="anon-block">M. M.</span> uznano za winnego tego że, w dniu 2 marca 2021 roku, około godziny 19:30 w <span class="anon-block">P.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, na terenie <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, działając z zamiarem ewentualnym, dokonał zabójstwa <span class="anon-block">A. M.</span> w ten sposób, że czterokrotnie uderzył go w głowę trzymaną w ręku kostką brukową, na skutek czego pokrzywdzony doznał ciężkiego urazu czaszkowo – mózgowego, stłuczenia mózgu, pourazowego krwawienia podpajęczynówkowego,</p> <p>krwiaka przymózgowego, złamania kości czaszki, licznych ran tłuczonych głowy i ręki prawej, złamania kciuka ręki lewej, przy czym obrażenia czaszkowo - mózgowe doprowadziły do stanu skrajnej obłożności, powikłanego obustronnym ropnym odoskrzelowym zapaleniem płuc i niewydolnością oddechową, co doprowadziło do śmierci pokrzywdzonego w dniu 17 marca 2021 roku, czym wyczerpał dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148§1 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="13"> <p>Ksiądz <span class="anon-block">A. M.</span> był proboszczem parafii <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> – <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">ulica (...)</span>.</p> <p> <span class="anon-block">M. M.</span> od wielu lat pracował w tej parafii jako kościelny w oparciu o ustną umowę. Wielokrotnie rozmawiał z księdzem proboszczem, chcąc uzyskać pisemną umowę o pracę. Oskarżony pracował również w zakładzie pogrzebowym w <span class="anon-block">Ż.</span> jako pomoc przy pogrzebie w wymiarze ¼ etatu.</p> <p>W dniu 26 lutego 2021 roku ksiądz proboszcz przedstawił <span class="anon-block">M. M.</span> do podpisu umowę o pracę. Był przy tym obecny ksiądz wikariusz <span class="anon-block">R. G.</span>. Umowa zawierała zapis dotychczasowych obowiązków wykonywanych przez kościelnego. Nie określała wymiaru czasu pracy, wysokości wynagrodzenia i nie stanowiła podstawy do ubezpieczenia pracownika. <span class="anon-block">M. M.</span> podpisał tę umowę, choć nie był zadowolony z jej treści. Od tego czasu przychodząc do pracy, nie odzywał się ani do księdza proboszcza ani do księdza wikariusza.</p> <p>W dniu 2 marca 2021 roku, o godzinie 18:00 ksiądz proboszcz jadł kolację wspólnie z księdzem wikariuszem i <span class="anon-block">A. H.</span> – pracującą na plebanii jako gospodyni. Po kolacji, około godziny 19:20 poszedł zamknąć bramę wjazdową do kościoła od strony cmentarza, a ksiądz wikariusz udał się zamknąć pozostałe bramy.</p> <p>Tego samego dnia, około godziny 14:30 <span class="anon-block">M. M.</span> poszedł z kolegą <span class="anon-block">J. M. (2)</span> na cmentarz, gdzie wspólnie kopali grób. Podczas wykonywanej pracy wypili pół litra wódki, zakupionej przez oskarżonego. Około godziny 17:30 wyszli z cmentarza, <span class="anon-block">J. M. (2)</span> udał się do domu, a oskarżony do sklepu, gdzie wypił jeszcze dwa piwa. Potem postanowił pójść do kościoła i porozmawiać z księdzem proboszczem na temat umowy o pracę. Wiedział, że ksiądz będzie zamykał bramę wjazdową do kościoła. Na <span class="anon-block">(...)</span> blisko bramy leżały palety z kostką brukową. Oskarżony wziął do ręki jedną kostkę i schował się za palety. Kiedy ksiądz proboszcz doszedł do bramy to podszedł do niego i zapytał „ co będzie z tą umową dalej”. Ksiądz odparł, że przecież ma już umowę, doszło pomiędzy nimi do utarczki słownej, w wyniku której oskarżony zdenerwował się i uderzył księdza w głowę trzymaną w ręku kostką brukową. Ksiądz osunął się na bramie i wtedy oskarżony uderzył go jeszcze trzykrotnie kostką brukową w głowę. Ksiądz upadł na ziemię. Oskarżony odłożył kostkę na paletę, po czym pobiegł w kierunku lasu, a następnie udał się do domu.</p> <p>Ksiądz proboszcz wrócił na plebanię. Miał zakrwawioną twarz, głowę, ręce i okrycie wierzchnie. Usiadł przy stole w kuchni, a ksiądz wikariusz i gospodyni zaczęli udzielać mu pomocy próbując tamować krew. Pytali co się stało, ale z księdzem proboszczem nie było już kontaktu i nie odpowiadał na pytania. Po chwili na wezwanie księdza wikariusza przybyło pogotowie ratunkowe, które zabrało księdza proboszcza do szpitala. Na miejsce przyjechali także funkcjonariusze policji, którzy dokonali zabezpieczenia śladów przestępstwa.</p> <p>Mimo niezwłocznie udzielonej pomocy lekarskiej, w tym przeprowadzenia zabiegu operacyjnego, ksiądz proboszcz zmarł w szpitalu w dniu 17 marca 2021 roku.</p> <p>W wyniku zdarzenia ksiądz <span class="anon-block">A. M.</span> doznał ciężkiego urazu czaszkowo – mózgowego, stłuczenia mózgu, pourazowego krwawienia podpajęczynówkowego, krwiaka przymózgowego, złamania kości czaszki, licznych ran tłuczonych głowy i ręki prawej, złamania kciuka ręki lewej, przy czym obrażenia czaszkowo - mózgowe doprowadziły do stanu skrajnej obłożności, powikłanego obustronnym ropnym odoskrzelowym zapaleniem płuc i niewydolnością oddechową, co doprowadziło do śmierci pokrzywdzonego.</p> <p> <span class="anon-block">M. M.</span> został zatrzymany przez policję w dniu 3 marca 2021 roku o godzinie 6:13.</p> <p>Oskarżony nie jest osobą chorą psychicznie lub upośledzoną umysłowo. Prezentuje osobowość z cechami introwertyzmu. Jest uzależniony od alkoholu. W czasie popełnienia czynu był w stanie upicia alkoholowego zwykłego i z tego powodu miał ograniczoną zdolność rozumienia znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem</p> <p>Oskarżony nie był dotychczas karany.</p> <p>W miejscu zamieszkania miał dobrą opinię.</p> </td> <td colspan="2"> <p> zeznania <span class="anon-block">H. M.</span> </p> <p> umowa</p> <p> zeznania:</p> <p> <span class="anon-block">R. G.</span> </p> <p> <span class="anon-block">H. M.</span> </p> <p> umowa</p> <p> zeznania <span class="anon-block">R. G.</span> </p> <p> wyjaśnienia <span class="anon-block">M. M.</span> </p> <p> odtworzone na rozprawie nagranie przebiegu eksperymentu procesowego z miejsca zdarzenia z udziałem oskarżonego z dnia 4 marca 2021 r.</p> <p> opinie lekarskie</p> <p> zeznania:</p> <p> <span class="anon-block">R. G.</span> </p> <p> <span class="anon-block">A. H.</span> </p> <p> opinia chirurgiczna</p> <p> opinia z sekcji zwłok</p> <p> protokół zatrzymania</p> <p> opinia psychiatryczna</p> <p> karta karna</p> <p> wywiad środowiskowy</p> </td> <td> <p> 360-361</p> <p> 152</p> <p> 7-9</p> <p> 360-361</p> <p> 356-357</p> <p> 7-9</p> <p> 89</p> <p> 93</p> <p> 83-84, 273-278</p> <p> 7-9</p> <p> 15-16</p> <p> 83-84</p> <p> 273-278</p> <p> 58</p> <p> 303-305</p> <p> 98</p> <p> 149-150</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->2. OCENA DOWODÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="9"> <p>Analiza zebranych w sprawie dowodów doprowadziła Sąd do uznania sprawstwa oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu za udowodnione. Niewątpliwy jest fakt niezadowolenia oskarżonego z treści pisemnej umowy o pracę przedstawionej przez księdza proboszcza. Znajduje to potwierdzenie zarówno w wyjaśnieniach oskarżonego jak i zeznaniach księdza wikariusza <span class="anon-block">R. G.</span>. Od czasu podpisania umowy oskarżony w dalszym ciągu pracował na terenie kościoła ale nie odzywał się do księdza proboszcza. Po kilku dniach, tj. 2 marca 2021 roku postanowił porozmawiać z nim na temat umowy o pracę. Wiedział, że będzie zamykał bramę wjazdową do kościoła i tam na niego czekał. Pełny opis dalszego przebiegu zdarzenia został zawarty w wyjaśnieniach złożonych przez oskarżonego w początkowej fazie śledztwa oraz relacji przedstawionej podczas eksperymentu procesowego. Oskarżony w tych wyjaśnieniach przekonywująco i szczerze opowiedział o przebiegu zdarzenia. Stały się one podstawą poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych w sprawie. <span class="anon-block">M. M.</span> przyznał, że uderzył księdza proboszcza cztery razy kostką brukową w głowę, a powodem jego zachowania był fakt niezadowolenia z treści pisemnej umowy o pracę oraz fakt, że podczas rozmowy ksiądz zaczął go wyzywać od <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>. Nie można tu pominąć, że w czasie zdarzenia oskarżony znajdował się pod działaniem alkoholu, co oczywiście nie może stanowić żadnego usprawiedliwienia dla jego agresywnego zachowania.</p> <p>Okoliczności podane przez oskarżonego znalazły potwierdzenie w niebudzącej wątpliwości opinii z sekcji zwłok, z której wynika, że cechy charakterystyczne obrażeń głowy wskazują, że ksiądz proboszcz został pobity, obrażenia głowy powstały najprawdopodobniej od działania narzędzia twardego, tępego lub tępokrawędzistego, przy czym uderzenia zostały zadane z dużą siłą. Wydana w początkowej fazie śledztwa opinia chirurgiczna także nie budzi żadnych zastrzeżeń. Z jej treści również wynika, że lokalizacja licznych ran tłuczonych w różnych okolicach głowy wskazuje na pobicie oraz fakt, że uderzenia były zadawane z dużą siłą.</p> <p>Oskarżony jeszcze podczas kolejnych przesłuchań na etapie śledztwa podtrzymywał swoją pierwotną relację o zdarzeniu. Dopiero podczas ostatniego przesłuchania stwierdził, że odwołuje swoje wcześniejsze wyjaśnienia. Na rozprawie wyjaśnił, że wcale nie było go na miejscu zdarzenia, a relacja z przebiegu zajścia została na nim wymuszona przez policję. Był straszony, że trafi do aresztu. Przesłuchanie wyglądało w ten sposób, że policjant sam opowiadał o przebiegu zdarzenia, a oskarżony powtarzał za nim zdania, które były protokołowane. Oskarżony powiedział na rozprawie, że nie odwołał wcześniej swoich wyjaśnień, tzn. ani podczas przesłuchania przed Prokuratorem ani w Sądzie podczas posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania, ponieważ czuł się zastraszony przez policję. Jednocześnie na rozprawie skorzystał z prawa do odmowy udzielania odpowiedzi na pytania zadawane przez Sąd i Prokuratora. Powyższe twierdzenia nie zasługują na wiarę zdaniem Sądu i stanowią jedynie przyjętą linię obrony. Należy podkreślić, że zarówno pierwsze przesłuchanie oskarżonego z dnia 4 marca 2021 roku jak i przebieg eksperymentu procesowego z jego udziałem z dnia 4 marca 2021r. zostały utrwalone w postaci zapisów audio-video na płytach, które to zapisy zostały odtworzone na rozprawie. Na obu nagraniach wyraźnie widać, że oskarżony sam, spokojnie opowiada o przebiegu zdarzeń. Podczas przesłuchania z dnia 4 marca 2021 roku .policjant jedynie protokołuje jego wypowiedzi, nie podnosi głosu, nie wywiera żadnej presji, nie zmusza do składania wyjaśnień określonej treści ani nie sugeruje żadnych odpowiedzi. Przesłuchanie odbywa się w bardzo spokojnej atmosferze, a <span class="anon-block">M. M.</span> sam, dobrowolnie przedstawia opis zdarzenia. Podobnie wygląda przebieg eksperymentu procesowego na miejscu zdarzenia, w którym oprócz funkcjonariuszy policji uczestniczą prokurator i obrońca oskarżonego. I tym razem <span class="anon-block">M. M.</span> sam dobrowolnie, bez jakiegokolwiek przymusu szczegółowo opowiada o zdarzeniu. Dodatkowo pokazuje skąd wziął kostkę brukową, gdzie czekał na księdza, miejsce, w którym go zaatakował, sposób zadawania uderzeń kostką a także kierunek późniejszej ucieczki.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd uznał za nieprawdziwe twierdzenia oskarżonego o zastraszaniu go przez policję i wymuszaniu na nim wyjaśnień. Nadmienić również należy, że oskarżony po odtworzeniu nagrań z powyższych czynności stwierdził w swojej wypowiedzi, że jak odchodził od księdza to usłyszał odgłos zamykanej bramy – czym ponownie potwierdził, że jednak był obecny na miejscu zdarzenia.</p> <p>Zeznania <span class="anon-block">R. G.</span>, <span class="anon-block">A. H.</span>, <span class="anon-block">J. M. (2)</span> Sąd uznał za prawdziwe, nie budzące wątpliwości, aczkolwiek nie miały one istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, ponieważ świadkowie nie widzieli momentu zdarzenia. Podobnie należało ocenić zeznania pozostałych świadków: <span class="anon-block">H. M.</span>, <span class="anon-block">J. M. (1)</span>, <span class="anon-block">B. K.</span> i <span class="anon-block">M. J.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia</em> </p> <p> <em> <!-- -->z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td/> <td colspan="8"> <p>3.1. Podstawa prawna</p> <p>skazania</p> <p>zgodna z zarzutem</p> <p> 3.2. Podstawa prawna skazania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="3"> <p> 1</p> </td> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">M. M.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="16"> <p>Opisana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 kk</a> zbrodnia zabójstwa jest okrutnym i zasługującym na szczególne potępienie przestępstwem, gdyż każdy kto się jej dopuszcza godzi w najwyższe z chronionych dóbr, jakim jest życie drugiego człowieka. Sposób działania i rodzaj użytego narzędzia wskazują, że <span class="anon-block">M. M.</span> dokonał zabójstwa księdza proboszcza, przy czym jego działanie było umyślne i towarzyszył mu zamiar ewentualny.</p> <p>Oskarżony zadając pokrzywdzonemu z dużą siłą czterokrotnie uderzenia kostką brukową w głowę, jako człowiek dysponujący normalnym doświadczeniem życiowym, nie mógł nie zdawać sobie sprawy z tego, że atakowanie w tak agresywny sposób tak ważnego i wrażliwego dla życia ludzkiego organu jakim jest głowa ( umiejscowione są tu bardzo ważne naczynia), może doprowadzić do powstania bardzo poważnych obrażeń ciała oraz śmierci pokrzywdzonego. Nie ma zatem wątpliwości, że oskarżony obejmował swoim zamiarem możliwość spowodowania tych skutków i na to się godził. Brak jest zatem podstaw do zakwalifikowania zachowania oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 3)">art. 156§3 kk</a>, kiedy to sprawca swoim zamiarem ogólnie obejmuje możliwość spowodowania jedynie obrażeń ciała z wyłączeniem skutku śmiertelnego.</p> <p>Stan faktyczny sprawy wskazuje, że powodem zachowania oskarżonego wobec księdza był fakt jego niezadowolenia z treści umowy o pracę, na skutek czego doszło pomiędzy nimi do wymiany zdań, przy czym nawet jeśli oskarżonego zdenerwowały słowa księdza, to w żadnym razie nie był uprawniony do tak drastycznego działania. Nie można także zapomnieć, że tego dnia oskarżony spożywał alkohol, a to zazwyczaj wyolbrzymia powody błahe, rozluźnia hamulce moralne, zwiększa zuchwalstwo i zmniejsza obawę przed odpowiedzialnością za popełnione przestępstwo. Stan faktyczny wyraźnie wskazuje, że wcześniej spożyty alkohol wzmógł agresywną reakcję oskarżonego, co absolutnie nie może stanowić okoliczności tłumaczącej jego zachowanie.</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE<br/>I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia<br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się<br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">M. M.</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p> 1</p> <p> 3</p> <p> 4, 5</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="6"> <p>Na niekorzyść oskarżonego poczytano:</p> <p>- działanie po spożyciu znacznej ilości alkoholu,</p> <p>- fakt agresywnego, bezmyślnego, bez powodu, zaatakowania pokrzywdzonego,</p> <p>brak zainteresowania losem pokrzywdzonego, nieudzielenie mu pomocy i ucieczki z miejsca zdarzenia .</p> <p>Na korzyść Sąd uwzględnił dotychczasową niekaralność oskarżonego, dobrą opinię środowiskową, postać zamiaru (ewentualny, nie bezpośredni) oraz fakt złożenia szczerych wyjaśnień opisujących przebieg zdarzenia. Wyjaśnienia te stanowiły główny dowód w sprawie i na ich podstawie poczyniono ustalenia faktyczne.</p> <p>Zbrodnia zabójstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148§1 kk</a> jest zagrożona karą pozbawienia wolności w wymiarze od 8 do 15 lat. Kara 25 lat pozbawienia wolności i kara dożywocia to dwie kary o charakterze nadzwyczajnym i wyjątkowym, stosowane tylko w przypadkach najdrastyczniejszych zbrodni. Sąd analizując całokształt okoliczności zdarzenia wymierzył oskarżonemu karę 12 lat pozbawienia wolności, uznając ją za współmierną do stopnia winy oskarżonego, wagi czynu i stopnia jego społecznej szkodliwości. Jest to kara długoterminowa, wobec czego oskarżony pozostanie w izolacji przez wiele lat. Niestety swym bezmyślnym zachowaniem doprowadził do tragedii, której skutki dotykają wielu osób. Pozbawił życia człowieka, którego znał od lat (długo mieszkał na plebani, a po wyprowadzeniu się, w dalszym ciągu tam pracował), tym zabójstwem spowodował cierpienie osób najbliższych dla księdza proboszcza, a jednocześnie z uwagi na swoją długoletnią izolację nie będzie mógł uczestniczyć w wychowaniu i życiu swoich własnych małoletnich dzieci.</p> <p>Brat księdza proboszcza <span class="anon-block">J. M. (1)</span> domagał się zasądzenia na jego rzecz kwoty 50.000 zł. tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wyrządzoną przestępstwem.</p> <p>Zadośćuczynienie za doznaną krzywdę to odszkodowanie za szkodę niematerialną wynikłą z przestępstwa, którą stanowią negatywne przeżycia psychiczne związane z popełnionym przestępstwem.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445§1 kc</a> zadośćuczynienie winno być odpowiednie, co oznacza, że z natury rzeczy ma służyć złagodzeniu doznanej krzywdy, a jednocześnie nie być źródłem wzbogacenia. Jego wysokość wyznaczają dwie granice. Z jednej strony zadośćuczynienie powinno przedstawiać wartość ekonomicznie odczuwalną, a z drugiej, nie może być wysokością nadmierną w stosunku do doznanej krzywdy i powinno być utrzymane w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa, gdyż zarówno ocena, czy jest ono realne, czy nie nadmierne, pozostawać musi w związku z poziomem życia. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 kk</a> zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 50.000 zł. tytułem zadośćuczynienia. Uznał, że jest to kwota odpowiednia, uwzględniająca skalę krzywdy doznanej przez pokrzywdzonego oraz jest utrzymana w rozsądnych granicach, dostosowanych do aktualnych stosunków majątkowych w społeczeństwie.</p> <p>W oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230§2 kpk</a> orzeczono o zwrocie osobom uprawnionym rzeczy zabezpieczonych w toku postępowania.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Za niezrozumiały należy uznać wniosek oskarżyciela domagający się orzeczenia wobec oskarżonego pozbawienia praw publicznych, ponieważ przyjęta kwalifikacja prawna w zarzucie aktu oskarżenia ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148§1 kk</a> ) nie pozwala na orzeczenie tego środka karnego</span>.</p> <p>Otóż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 40;art. 40 § 2)">art. 40§2 kk</a> środek karny w postaci pozbawienia praw publicznych może być orzeczony wyłącznie w razie skazania na karę pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3 za przestępstwo popełnione w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie. <span class="underline"> <!-- -->Tak więc odnośnie zbrodni zabójstwa jest to dopuszczalne jedynie w przypadku zakwalifikowania jej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 2;art. 148 § 2 pkt. 3)">art. 148§2 pkt 3 kk</a>, a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. </span> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd nie uwzględnił również żądania zasądzenia od oskarżonego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, ponieważ brak jest podstawy prawnej do orzeczenia takiego świadczenia w przypadku skazania za zbrodnię z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148§1 kk</a>.</span> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 1)">art. 43a § 1 kk</a> zasądzenie powyższego świadczenia pieniężnego jest możliwe tylko w przypadku odstąpienia od wymierzenia kary oraz w przypadkach ściśle określonych w ustawie – nie dotyczy to skazania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148§1 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <strong> <!-- -->5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia<br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku<br/>odnoszący się<br/>do przypisanego<br/>czynu</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td colspan="4"> <p> 2</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td colspan="6"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> zaliczono oskarżonemu na poczet kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w tej sprawie od 3 marca 2021r., godz. 06:13.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <strong> <!-- -->7. KOSZTY PROCESU</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia<br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> 6</p> </td> <td colspan="13"> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art.17 ust 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a>- Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz.223 z późniejszymi zmianami Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych i przejął je na rachunek Skarbu Państwa uznając, że uiszczenie ich byłoby dla niego zbyt uciążliwe ze względu na orzeczoną długoterminową karę pozbawienia wolności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <strong> <!-- -->8. PODPIS</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> </td> </tr> </table> </div>