II AKa 36/21

Sądy powszechne2021-10-28

Sygnatura

II AKa 36/21

Data orzeczenia

2021-10-28

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Paweł DoboszPrzemysław FilipkowskiRafał Kaniok (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art.286§1 kk

Treść orzeczenia

Sygn. akt II AKa 36/21 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 28 października 2021 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA – Rafał Kaniok Sędziowie: SA – Przemysław Filipkowski (spr.)  SO del. – Paweł Dobosz Protokolant: – st. sekr. sąd. Katarzyna Rucińska przy udziale oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej A. R. po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. sprawy: 1) J. K. (1) urodz. (...) w M., syna E. i H., 2) P. C. (1) urodz. (...) w W., syna J. i C., 3) P. S. (1) urodz. (...) w W., syna K. i B. oskarżonych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1;art. 18 § 2)">art. 18 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 lutego 2020 r. sygn. akt VIII K 26/17 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonych J. K. (1), P. C. (1) i P. S. (1); II. zasądza od oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej A. R. na rzecz oskarżonych P. C. (1) i P. S. (1) kwoty po 1440 (jeden tysiąc czterysta czterdzieści) zł każda tytułem zwrotu wydatków za czynności ustanowionych obrońców w postępowaniu odwoławczym; III. wydatkami Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze obciąża oskarżycielkę posiłkową subsydiarną A. R.. </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="43"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II AKa 36/21 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td>  1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. VIII K 26/17 z 25.02.2020 r. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td>  1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> x oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☐ obrońca </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td>  1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="351"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5">  1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☐ na korzyść x na niekorzyść </td> <td colspan="3"> x w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5">  1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> x </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> x </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td>  1.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td> x </td> <td> uchylenie </td> <td> ☐ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td>  2.1. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="28"/> <col width="131"/> <col width="339"/> <col width="93"/> <col width="94"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6">  2.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> Nie dotyczy </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="6">  2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td> Nie dotyczy </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td>  2.2. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3">  2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> Nie dotyczy </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3">  2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> Nie dotyczy </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="491"/> <col width="176"/> <col width="174"/> <col width="176"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1/ </td> <td> Pełnomocnika pkt 1, 2 i 3 obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. : 1 i 3/ obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2;art. 424 § 3)">art. 424 § 1-3 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 45 ust. 1 Konstytucji RP</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 6)">art. 6</a> ut. 1-3 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, polegającej na sporządzeniu uzasadnienia wyroku na formularzu, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 kpk</a>, mimo że narusza to prawo strony do rzetelnego procesu, zaś uzasadnienie przedstawiając tok rozumowania poprzedzający wydanie orzeczenia ma umożliwić jego kontrolę, a uzasadnienie sporządzone na formularzu w znacznym stopniu to uniemożliwia; nadto brak jest zwięzłego wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku i samodzielnej oceny prawnej Sądu wobec istotnych okoliczności zachodzących na gruncie prawa cywilnego oraz przepisania uzasadnienia prawnego wyroku SN z 11.12.2013 r. IV CSK 222/13, co nie mieści się w dyrektywach rzetelnego uzasadnienia wyroku; 2/ obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> polegającej na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i dokonaniu dowolnej oceny ujawnionych dowodów oraz brak uwzględnienia całości przeprowadzonego materiału w postaci : a/ wyjaśnień oskarżonych J. K., P. S. i P. C. w zakresie przydania im wiarygodności; b/ zeznań świadków J. K. (3) i G. Ż., z których wynikało, że wspólnicy i nowy zarząd spółki (...) sp. z o.o. nie mieli świadomości przeniesienia cesją wierzytelności przysługujących przeciwko W. P. – całego majątku spółki na inne osoby prawne, nie dysponowali dokumentacją spółki, a G. Ż. i jego żona nie mieli kontaktu z P. S. i P. C.; zeznań W. P. (2) i A. R., mimo że uzupełniają się z innymi dowodami; c/ zeznań J. K. ze sprawy PR 2 Ds. 2018/15 z 13.04.2016 r.; d/ pominięciu dokumentów z akt, w tym Bankowego Tytułu Egzekucyjnego (...) z 26.01.2000 r., pisma J. K. z 4.12.2000 r., w którym złożył wniosek o ujawnienie zmian w rejestrze handlowym wyłącznie co do zmiany firmy spółki (...), przedkładając wyłącznie protokół NZW z 1.12.2000 r.; pisma J. K. z 20.12.2000 r., podającego się za prezesa zarządu spółki V.; pisma J. K. z 25.01.2001 r., podającego się za prezesa zarządu spółki V.; pełnomocnictwa z 18.08.2004 r. udzielonego P. S. przez J. K. do reprezentowania go jako osoby fizycznej w postępowaniu o wyjawienie majątku; pisma P. S. z 6.09.2006 r. w sprawie I C 971/06, w którym przedłożył postanowienie o wpisie zmiany firmy spółki wraz z odpisem KRS potwierdzając dalsze upoważnienie J. K. do reprezentacji spółki; pisma P. S. z 23.10.2006 r. w sprawie I C 971/06 wskazującego, że spółka (...) zmieniła firmę i przedkładającego niezgodny z rzeczywistością KRS pomijając brak zarządu spółki; pisma P. C. z 6.04.2001 r. do SR w sprawie XIV Ng 786/99 wskazującego, że spółka (...) dalej istnieje i posiada zarząd, przedkładając wyłacznie postanowienie o zmianie firmy spółki; pisma J. K. z 12.03.2008 r. do SR „Odmowa zapłaty grzywny w wysokości 300 zł”, w którym wskazuje, że dokumenty (...) sp. z o.o. podpisywał J. K. i do marca 2001 r. on miał dokumentację spółki. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny x niezasadny </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> a/ Podzielić należy konsekwentne poglądy orzecznictwa, że przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i jej braku w przypadku innych, pozostaje pod ochroną przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, jeżeli zostało poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, rozważeniem okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, pozostaje zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku /tak np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11.04.2018 r. sygn. IV KK 104/18, lex nr 2498022/. W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy właściwie ocenił zebrane dowody zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> oraz poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne w zakresie niepopełnienia przestępstwa przez oskarżonych J. K. (1), P. S. (1) i P. C. (1). Oparł się na całości przedstawionego mu materiału dowodowego oraz wobec tego odnośnie poczynionych ustaleń nie naruszył <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>, ponieważ uchybienie normie zawartej w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> może nastąpić jedynie w wypadku nieuwzględnienia przy wyrokowaniu całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a nie poprzez nieuwzględnienie czegoś, co potencjalnie dopiero mogłoby zostać na tej rozprawie ujawnione /tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26.03.2014 r. sygn. III KK 396/13, lex nr 1451526/. Dotyczy to zaś tylko istotnych kwestii, a nie wszystkich podnoszonych przez strony procesu. b/ Niespełnienie wymogów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2;art. 424 § 3)">art. 424 § 1-3 kpk</a> nie może stanowić samodzielnej podstawy zmiany lub uchylenia wyroku, skoro jest to uchybienie o charakterze procesowym /<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a>/, a więc wymaga wykazania możliwego wpływu na treść orzeczenia. Takiego wpływu skarżący nie wykazał. Kwestię te przesądza nadto <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455 a)">art. 455a kpk</a>, który wyklucza uchylenie wyroku z powodu niespełnienia przez uzasadnienie wymagań z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 kpk</a>. W tej sprawie uzasadnienie sporządzone przez Sąd I instancji jest obszerne i szczegółowe, liczy aż 59 stron oraz jasno tłumaczy, dlaczego zapadł zaskarżony wyrok. Nadto sporządzeniu uzasadnienia wyroku na formularzu, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 kpk</a>, nie narusza prawa strony do rzetelnego procesu. Przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 45 ust. 1 Konstytucji RP</a> i art. 6 ust. 1-3 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności nie zostały naruszone, ponieważ Sąd niewątpliwie przedstawił własną ocenę dowodów i jej wynik oraz analizę prawną co do braku wypełnienia znamion przestępstwa oszustwa przez oskarżonych. Odwołanie się do wyroku Sądu Najwyższego odnośnie rozumienia problematyki tzw. skargi pauliańskiej jest prawidłowe i świadczy o uwzględnieniu dorobku orzecznictwa. Zauważyć można, że nie sam fakt sporządzenia uzasadnienia wyroku na formularzu bądź w tradycyjnej formie decyduje o tym, czy uzasadnienie spełnia wymogi przewidziane przez przepisy prawa, ale treść uzasadnienia. c/ Nie doszło do obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2;art. 424 § 3)">art. 424 § 1-3 kpk</a> ani innych przepisów, która uniemożliwiałaby instancyjną kontrolę prawidłowości wyroku bądź nakazywała stwierdzenie sprawstwa i winy oskarżonych J. K. (1), P. S. (1) i P. C. (1). Zatem wniosek pełnomocnika o uchylenie wyroku jest w oczywisty sposób bezzasadny. Skarżący pomija, że istotą zarzucanego czynu miało być wprowadzenie w błąd składów orzekających Sądu Okręgowego w Gdańsku w sprawach sygn. I C 2407/03 i następnie I C 971/06 oraz działanie na szkodę A. R., a nie czynności podejmowane w innych sprawach i dotyczące innych stron. Wykraczają poza zakres zarzucanego czynu zabronionego – inne procesy cywilne prowadzone przeciwko W. P. (2) i E. P. (1) oraz podejmowane w nich czynności przez pełnomocników strony powodowej adw. P. S. (1) i adw. P. C. (1) oraz prezesa spółek J. K. (1), jak też postępowania w jeszcze innym przedmiocie. Ewentualne działania i zaniechania na szkodę innych podmiotów nie decydują o popełnieniu czynu zabronionego na szkodę A. R.. Nie została skutecznie zakwestionowana ocena wyjaśnień oskarżonych – wbrew twierdzeniom skarżącego, nie podważa ich całokształt zgromadzonego materiału dowodowego, zaś nie ma znaczenia kwestia unikania odpowiedzialności za długi spółki (...) sp. z o.o. Słuszna jest także ocena zeznań świadków J. K. (3) i G. Ż. - nie mają znaczenia dla możliwości przypisania zarzucanego przestępstwa okoliczności, że wspólnicy i nowy zarząd spółki (...) sp. z o.o. nie mieli świadomości przeniesienia cesją wierzytelności przysługujących przeciwko W. P. tj. całego majątku spółki na inne osoby prawne, że nie dysponowali dokumentacją spółki, a G. Ż. i jego żona nie mieli kontaktu z P. S. i P. C.. Prawidłowo zanalizowano zeznania W. P. (2) i A. R. oraz uznano je za subiektywne i niewiarygodne co do popełnienia przestępstwa na szkodę A. P.-R., a skarżący odwołuje się tu do własnej oceny okoliczności sprawy. d/ Skarżący nie podważył stanowiska Sądu Okręgowego – które należy w pełni podzielić, że P. C. w ogóle nie brał udziału w przedmiotowym postępowaniu sygn. I C 2407/03 i ponownym sygn. I C 971/06 przed Sądem Okręgowym w Gdańsku. Nie wykazano roli P. C. w tej sprawie, która miałaby polegać na współsprawstwie z pozostałymi oskarżonymi. Nie wykazano, aby miał on jakikolwiek istotny związek ze skargą pauliańską skierowaną przeciwko A. P.-R., uzyskaniem prawomocnego wyroku i uznaniem za bezskuteczną wobec powoda umowy o dożywocie w zamian za przeniesienie własności nieruchomości. Nie jest wystarczający udział tego oskarżonego w reprezentowaniu spraw spółki (...) sp. z o.o., gdyż w ogóle nie była ona stroną procesu w sprawach sygn. I C 2407/03 i I C 971/06, które dotyczyły innej strony powodowej. e/ Zauważyć należy, że nie zostały podważone ustalenia Sądu Okręgowego w Warszawie odnośnie toku spraw sygn. I C 2407/03 i pod nową sygn. I C 971/06. J. K. działał w nich jako prezes zarządu (...) SA a adw. P. S. jako pełnomocnik tej spółki. Dnia 15.12.2003 r. to spółka (...) SA w W. wystąpiła z pozwem przeciwko A. P. (2) w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1;art. 527 § 2;art. 527 § 3)">art. 527 § 1-3 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 531;art. 531 § 2)">art. 531 § 2 kc.</a> Zatem stroną powodową tego procesu nie była V. /później F./ sp. z o.o., która jako wierzyciel 15.11.2000 r. zbyła wierzytelność należną jej od W. P. (2). Następnie 17.12.2004 r. doszło do kolejnej cesji tej wierzytelności na rzecz spółki (...) sp. z o.o. Prawidłowe jest stanowisko, że dla ważności w/w cesji nie ma tu znaczenia kwestia uiszczenia ceny za wierzytelności. Spółka (...) sp. z o.o. przystąpiła do postępowania jako interwenient uboczny i reprezentował ją także adw. P. S. jako pełnomocnik, zaś jej prezesem był J. K.. f/ Sąd Okręgowy w Gdańsku prawomocnym wyrokiem z 13.11.2006 r. sygn. I C 971/06 uznał za bezskuteczną wobec (...) SA umowę o dożywocie w zamian za 3 nieruchomości, zawartą pomiędzy E. P. (1) a A. P. (2). Orzekł także o nakazaniu A. P. (2), aby zezwoliła na egzekucję powoda (...) SA z tych nieruchomości, prowadzonej na podstawie nakazu zapłaty z 16.09.1999 r. sygn. XIV Ng 786/99 i wyroku z 17.06.2002 r. sygn. XX GC 286/99. Oczywiście błędne jest stanowisko SO w Gdańsku, że nakaz zapłaty był prawomocny, natomiast prawomocny był przecież wyrok sygn. XX GC 286/99. Jednakże błąd co do prawomocności nakazu zapłaty nie wynikał z zatajenia przez P. S. jako pełnomocnika informacji o nakazie zapłaty ani tym bardziej z jakiegokolwiek działania J. K. czy P. C.. Przyjąć należy, że do błędnego zapisu w wyroku doszło na skutek przeoczenia okoliczności zawartych już w aktach sprawy I C 971/06. Nadto podzielić trzeba stanowisko judykatury i doktryny, że do wystąpienia ze skargą pauliańską nie jest niezbędna wymagalność wierzytelności ani prawomocne orzeczenie o niej, tym bardziej, że wystąpienie takie jest możliwe tylko w ciągu 5 lat od dokonania kwestionowanej czynności /<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 534)">art. 534 kc</a>/. Inne są bowiem materialnoprawne przesłanki takiego pozwu /art. 527-531 kc, porównaj np. Kodeks Cywilny z Komentarzem pod red. J. Winiarza, Wydawnictwo Prawnicze 1989, tezy 1-26 do art. 527 kc, tezy 1-9 do art. 531 kc/. Tak więc nieprawomocność nakazu zapłaty czy jego późniejsze uchylenie nie powodowało stanu niemożności i nieskuteczności domagania się przez powoda orzeczenia stwierdzającego bezskuteczność umowy pomiędzy E. P. (1) a A. P. (2). Dodatkowo dla wydania przedmiotowego wyroku przez SO w Gdańsku wystarczające było istnienie wierzytelności stwierdzonej w prawomocnym wyroku z 17.06.2002 r. sygn. XX GC 286/99, a w istocie nawet wynikającej z samego zobowiązania W. P. /niezależnie od tego wyroku/. Przy czym od A. P. (2) egzekwowano tylko wierzytelność objętą wyrokiem z 17.06.2002 r. sygn. XX GC 286/99, a nie nakazem zapłaty. Nie można również pomijać, że wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z 13.11.2006 r. sygn. I C 971/06 uprawomocnił się w takiej postaci, gdyż A. P. nie wniosła skutecznie apelacji, która została odrzucona postanowieniem z 2.01.2007 r., utrzymanym w mocy przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku 30.03.2007 r. – czyli na taką treść wyroku miało wpływ nieskuteczne zachowanie jej i pełnomocnika w tym procesie cywilnym. g/ Wbrew zdaniu skarżącego, nie podważają zaskarżonego wyroku wskazane dokumenty w postaci : 1) Bankowego Tytułu Egzekucyjnego (...) z 26.01.2000 r., 2) pisma J. K. z 4.12.2000 r., w którym złożył wniosek o ujawnienie zmian w rejestrze handlowym wyłącznie co do zmiany firmy spółki (...), przedkładając wyłącznie protokół NZW z 1.12.2000 r.; 3) pisma J. K. z 20.12.2000 r., podającego się za prezesa zarządu spółki V.; 4) pisma J. K. z 25.01.2001 r., podającego się za prezesa zarządu spółki V.; 5) pełnomocnictwa z 18.08.2004 r. udzielonego P. S. przez J. K. do reprezentowania go jako osoby fizycznej w postępowaniu o wyjawienie majątku; 6) pisma P. S. z 6.09.2006 r. w sprawie I C 971/06, w którym miał przedłożyć postanowienie o wpisie zmiany firmy spółki wraz z odpisem KRS potwierdzając dalsze upoważnienie J. K. do reprezentacji spółki; 7) pisma P. S. z 23.10.2006 r. w sprawie I C 971/06 wskazującego, że spółka (...) zmieniła firmę i przedkładającego niezgodny z rzeczywistością KRS pomijając brak zarządu spółki; 8) pisma P. C. z 6.04.2001 r. do Sądu Rejonowego w sprawie XIV Ng 786/99 wskazującego, że spółka (...) dalej istnieje i posiada zarząd, przedkładającego wyłacznie postanowienie o zmianie firmy spółki; 9) pisma J. K. z 12.03.2008 r. do Sądu Rejonowego „Odmowa zapłaty grzywny w wysokości 300 zł”, w którym wskazuje, że dokumenty (...) sp. z o.o. podpisywał J. K. i do 31.03.2001 r. on miał dokumentację spółki. Nadmienić trzeba, że Bankowy Tytuł Egzekucyjny (...) oraz pełnomocnictwo z 18.08.2004 r., udzielone P. S. przez J. K. do reprezentowania go jako osoby fizycznej we wszczętym przez bank postępowaniu sygn. I Co 2425/06 o wyjawienie majątku – nie mają żadnego związku ze sprawą sygn. I C 971/06 i nie miały znaczenia dla wydania wyroku przez Sąd Okręgowy w Gdańsku. Pisma J. K. z 4 i 20.12.2000 r. oraz 25.01.2001 r. dotyczyły wniosku o ujawnienie zmian w rejestrze handlowym co do zmiany nazwy spółki (...) związanych z NZW z 1.12.2000 r. i świadczyły o zamiarze uporządkowania stanu prawnego, mimo odwołania go z funkcji prezesa zarządu, przy czym nie wpływały na rozpoznanie sprawy I C 971/06. Pisma P. S. nie udowadniały w toku postępowania I C 971/06, że spółka (...) /potem F./ sp. z o.o. dalej działała, a tylko, że dokonano cesji wierzytelności i jakiego są one rodzaju, co miało znaczenie dla zakresu roszczenia, wykazania umocowania strony powodowej i interwenienta ubocznego. Natomiast pismo P. C. z 6.04.2001 r. do Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy dotyczy sprawy XIV Ng 786/99 a nie sprawy I C 971/06, miało na celu poinformowanie o zmianie nazwy spółki i nie wykazano, aby w ten sposób działał on na szkodę A. P.-R.. Podobnie nie dotyczy sprawy I C 971/06 i sytuacji A. P.-R. pismo J. K. z 12.03.2008 r. /k.135-136 akt PR 2 Ds. 2018/15/. Nadto w treści pisma z 6.09.2006 r. w sprawie I C 971/06 P. S. nie informuje, aby nakaz zapłaty z 16.09.1999 r. XIV Ng 786/99 był prawomocny /k.630-631 akt PR 2 Ds. 2018/15 i k. 59-60 akt VIII K 26/17/. Na rozprawie 2.10.2006 r. P. S. jasno podał, że tytułem wykonawczym jest wyrok z 17.06.2002 r. sygn. XX GC 286/99 i nic takiego nie mówił odnośnie nakazu zapłaty /k.635 akt PR 2 Ds. 2018/15/. Taki sam wniosek wynika z pisma P. S. z 23.10.2006 r., skoro przekazał o złożeniu apelacji przez W. P. w sprawie sygn. XX GC 1024/04 dotyczącej tego nakazu i niezakończeniu sprawy /k.641-643 akt PR 2 Ds. 2018/15 i k. 62-64 akt VIII K 26/17/. Natomiast fakt odwołania J. K. z funkcji prezesa w spółce (...) /F./ i późniejszy brak zarządu tej spółki nie mają żadnego wpływu na wydanie zaskarżonego wyroku, gdyż ta spółka nie występowała przeciwko A. P.-R., a cesja wierzytelności została dokonana prawidłowo wcześniej tj. 15.11.2000 r. Na marginesie podnieść można, że skarżący nie wykazał, aby J. K. /po 8.12.2000 r. zastąpił go w charakterze prezesa (...) sp. z o.o. J. K./, a nadto pełnomocnicy adw. P. S. czy adw. P. C. - do daty wydania wyroku z 13.11.2006 r. sygn. I C 971/06 mieli wiedzę, że spółka (...) /F./ nie posiada działającego zarządu, przy czym rezygnacja J. K. z funkcji prezesa nie okazała się skuteczna /tak postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie sygn. VII AGa 2191/18 k. 788-795 akt VIII K 26/17/. Okoliczność braku zarządu została podniesiona w innej sprawie tj. XX GC 244/07 SO w Warszawie dopiero 27.08.2007 r. /protokół k.187 i P. C. k. 669v akt VIII K 26/17/. Przy tym po zakończeniu postępowania cywilnego na tę okoliczność mogłaby się powoływać jedynie spółka (...) /F./ na swoją korzyść, a nie jej przeciwnicy procesowi /tak np. postanowienie SA w Warszawie sygn. VII AGa 2191/18 k. 788-795 akt VIII K 26/17/. Dodatkowo nie chodzi tu o przypuszczenia co do możliwej wiedzy i działań oskarżonych w kontekście realizacji ustawowych znamion czynu zabronionego, ale wyłącznie o pewność w tych kwestiach – wina oskarżonego musi zostać udowodniona bez żadnych wątpliwości /w świetle zasady domniemania niewinności i zasady rozstrzygania nieusuwalnych wątpliwości na korzyść oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 kpk</a>/. h/ Zatem nie doszło do wprowadzenia w błąd składów orzekających w sprawie I C 971/06 /poprzednio I C 2407/03/ co do prawomocności nakazu zapłaty ani w kwestii działania J. K. jako prezesa zarządu spółki (...) sp. z o.o. – obie te kwestie nie miały także znaczenia dla rozstrzygnięcia powództwa pauliańskiego. Nie budzi zaś wątpliwości, że zmiana zarządu i nazwy spółki (...) /później F./ sp. z o.o. nie wpływała na umocowanie jej pełnomocników do działania procesowego tzn. wcześniej udzielone pełnomocnictwo zachowywało ważność aż do momentu odwołania. i/ W niniejszej sprawie nie mogły zostać poddane ocenie zeznania J. K. ze sprawy PR 2 Ds. 2018/15 PR G.-W. z 13.04.2016 r., ponieważ w świetle jednoznacznej regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 389;art. 389 § 1)">art. 389 § 1 kpk</a> możliwe jest jedynie odczytywanie wyjaśnień składanych przez oskarżonego w takim właśnie charakterze /tj. oskarżonego i podejrzanego/ a nie zeznań, kiedy miał inną rolę procesową świadka. Takie zeznania nie mogą w ogóle stanowić materiału dowodowego i nie mogą mieć żadnego znaczenia. j/ Podnieść można, że przypisanie przestępstwa oszustwa możliwe jest jedynie przy ustaleniu, że dana osoba działała z zamiarem bezpośrednim kierunkowym na szkodę pokrzywdzonego. Nie jest tu wystarczający zamiar ewentualny. Nadto zamiar ten ma obejmować także sposób działania sprawcy i wprowadzenie w błąd, wyzyskanie błędu lub niezdolności pokrzywdzonego do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Istota przestępstwa polega na posłużeniu się fałszem jako czynnikiem sprawczym, który ma doprowadzić pokrzywdzonego do podjęcia niekorzystnej decyzji majątkowej /tak np. A. Marek, Komentarz Kodeks Karny, ABC 2005, tezy 1-14 do art. 286 kk/. Natomiast w niniejszej sprawie takie wymogi nie zostały spełnione. Nie udowodniono, aby oskarżeni działali z zamiarem bezpośrednim kierunkowym i podejmowali jakiekolwiek oszukańcze zabiegi na szkodę A. R.. Dotyczy to również ewentualnego pomocnictwa do takiego czynu. Niezadowolenie skarżącego z treści zapadłego wyroku nie wpływa na ocenę realizacji ustawowych znamion przestępstwa wyłudzenia. </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 2/ </td> <td> Pełnomocnika pkt 4 błędów w ustaleniach faktycznych poprzez : a/ brak zidentyfikowania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy działaniami i zaniechaniami oskarżonych działających łącznie a skutkiem w postaci dochodzenia należności od pokrzywdzonej A. R., co doprowadziło do uznania, że oskarżeni nie dopuścili się wyzyskania błędu sądu doprowadzając do rozporządzenia mieniem A. R., b/ uznanie, że brak jest dowodów potwierdzających świadomość oskarżonych, że korzyść majątkowa, jaką miały osiągnąć osoby prawne, była im nienależna, skoro z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 38)">art. 38 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 201)">art. 201 ksh</a> wynika, że osoby prawne działając poprzez swoje organy – w tym przypadku zarząd – a wobec jego braku /rezygnacja prezesa J. K. w kwietniu 2001 r./ powodowało to bezwarunkową niemożność uczestnictwa tej osoby prawnej w toku postępowania sądowego, a zatem obie sprawy o zapłatę przeciwko W. P. sygn. XX GC 1024/04 i 286/99 po rezygnacji J. K. winny zostać zawieszone, a wobec braku powołania organu spółki i bezskutecznego upływu terminu do podjęcia postępowania – umorzone, tak jak miało to miejsce w sprawie XX GC 244/07, a zatem w tych sprawach o zapłatę należności nie mogły zostać zasądzone, c/ uznanie, że wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z 13.11.2006 r. co do stwierdzenia prawomocności nakazu zapłaty dotyczy przyszłości, a nie ustalenia stanu rzeczy dotyczącego prawomocności istniejącego na dzień wydania wyroku, gdy Sąd Okręgowy w Gdańsku uznał nakaz za prawomocny w wyniku wprowadzenia go w błąd i nie był uprawniony do rozstrzygania o prawomocności na przyszłość, co wykraczałoby poza ramy postępowania o uznanie określonej czynności prawnej za bezskuteczną, a zatem byłoby rozstrzygnięciem ponad żądanie pozwu, d/ uznanie, że P. S. składając pisma pomijające brak zarządu w spółce (...)/ (...) sp. z o.o., mimo świadomości jego braku wynikającej ze stałej współpracy z pozostałymi oskarżonymi i uczestnictwa oskarżonych w kolejnych procesach sądowych przeciwko W. P., E. P. i A. P.-R., nie wprowadził sądu w błąd co do okoliczności, że J. K. jest prezesem spółki V./ (...) sp. z o.o., co doprowadziło do błędnej oceny, że oskarżony nie miał zamiaru dokonania zarzucanego czynu. </td> <td> ☐ zasadny x częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> a/ Zarzut ten odnośnie lit. a, b i d jest wtórny do zarzutu z pkt 2 apelacji naruszenia przepisów procesowych tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7;art. 410)">art. 7 i art. 410 kpk</a>, a więc należy go tak samo negatywnie ocenić. Powtórzyć można, że nie wykazano, aby oskarżeni wprowadzili w błąd składy orzekające Sądu Okręgowego w Gdańsku i w ten sposób doprowadzili do niekorzystnego rozporządzenia mieniem oskarżycielki posiłkowej A. R., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. b/ Co do zarzutu lit. a zauważyć trzeba, że to nie brak zidentyfikowania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy działaniami i zaniechaniami oskarżonych a skutkiem w postaci dochodzenia należności od pokrzywdzonej doprowadził do uznania, że oskarżeni J. K. i P. S. nie dopuścili się wyzyskania błędu sądu – to brak wprowadzenia w błąd składów orzekających w sprawach sygn. I C 2407/03 i nowa sygn. I C 971/06 decyduje o tym, że nie popełniono przestępstwa. Brak takiego związku przyczynowo-skutkowego zachodzi zaś pomiędzy zachowaniem P. C., który nie podejmował przecież żadnych czynności w toku spraw sygn. I C 2407/03 i I C 971/06. Natomiast oczywisty związek przyczynowo-skutkowy występuje pomiędzy działaniami J. K. i P. S. a dochodzeniem należności od A. R., co nie oznacza zaistnienia przestępstwa. c/ Zarzut lit. b wprost odwołuje się do oceny dowodów, a zatem należy odesłać do powyższych rozważań co do pkt 2 apelacji. Nie można uznać, aby J. K., P. S. i P. C. mieli jakąkolwiek świadomość, że korzyść majątkowa dla zainteresowanych spółek, a w szczególności (...) SA, miała być nienależna. Nadto skarżący pomija materialne przesłanki dochodzenia akcji pauliańskiej, do których nie należy prawomocne stwierdzenie wierzytelności ani nawet jej wymagalność, czyli jej prawomocne zasądzenie od W. P. nie było warunkiem postępowania przeciwko A. R.. d/ Zarzut lit. d także dotyczy oceny dowodów, do której odniesiono się w powyższych rozważaniach co do pkt 2 apelacji. Nie można uznać, aby P. S. składając kolejne pisma wprowadził w błąd składy orzekające w sprawach sygn. I C 2407/03 i I C 971/06 co do tego, że J. K. jest prezesem spółki V. /później F./ sp. z o.o. po 8.12.2000 r., skoro Sąd Okręgowy w Gdańsku nie badał tej kwestii. e/ Rację ma skarżący, że wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z 13.11.2006 r. co do stwierdzenia prawomocności nakazu zapłaty nie dotyczy przyszłości i w tym zakresie stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku jest błędne, gdyż chodzi tu o stan rzeczy istniejący na dzień wydania wyroku cywilnego tj. 13.11.2006 r. /potwierdzony zarzut lit. c/. Jednakże przyjąć trzeba, że doszło tu do błędu Sądu Okręgowego w Gdańsku nie wynikającego z działań oskarżonych, jak też okoliczność ta nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, na co wskazano już w rozważaniach co do pkt 2 apelacji. </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td> Pełnomocnika o uchylenie wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny x niezasadny </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek nie jest zasadny odnośnie oskarżonych J. K., P. S. i P. C. w świetle rozważań w części 3 co do zarzutów apelacji pełnomocnika, skoro nie wykazano, aby oskarżeni popełnili przestępstwo. Nadto wyrok uniewinniający oznacza, że jakiekolwiek inne rozstrzygniecie procesowe nie byłoby korzystniejsze dla oskarżonych, a zatem jest wykluczone. </td> <td> </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="667"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1. </td> <td> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2">  5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td>  Pkt I - rozstrzygniecie z pkt 1 wyroku o uniewinnieniu oskarżonych, z pkt 2 o obciążeniu oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej kosztami procesu, z pkt 3 i 4 o zasądzeniu od oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej na rzecz P. S. i P. C. zwrotu wydatków za czynności obrońców. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Powyższe wynika z nieuwzględnienia zarzutów apelacji pełnomocnika w tej części, co wykazano wyżej w części 3. </td> </tr> <tr> <td colspan="2">  5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td> Nie dotyczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="78"/> <col width="369"/> <col width="221"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4">  5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4">  5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1.1. </td> <td colspan="2"> Nie dotyczy </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 2.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 3.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="2"> Nie dotyczy </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td colspan="4">  5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td colspan="4">  5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> II </td> <td colspan="2"> Zasądzono od oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej A. R. na rzecz oskarżonych P. C. (1) i P. S. (1) kwoty po 1440 zł każda tytułem zwrotu wydatków za czynności obrońców w postępowaniu odwoławczym na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 640;art. 640 § 1)">art. 640 § 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 1)">art. 632 pkt 1 kpk</a> w zw. z § 11 ust. 2 pkt 5, § 16 i § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z 22.10.2015 r. – z uwagi na nieuwzględnienie apelacji jej pełnomocnika. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="128"/> <col width="590"/> </colgroup> <tr> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> III </td> <td> Wydatkami Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze obciążono oskarżycielkę posiłkową subsydiarną A. R. na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 640;art. 640 § 1)">art. 640 § 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 1)">art. 632 pkt 1 kpk</a> – z uwagi na nieuwzględnienie apelacji jej pełnomocnika. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="720"/> </colgroup> <tr> <td> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td> Rafał Kaniok Paweł Dobosz Przemysław Filipkowski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="11"/> <col width="341"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7">  1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego A. R. </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> Pkt 1, 2, 3 i 4 – uniewinnienie osk. J. K., P. C. i P. S. oraz obciążenie A. P.-R. kosztami procesu i zwrotem wydatków za czynności obrońców. </td> </tr> <tr> <td colspan="7">  1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☐ na korzyść x na niekorzyść </td> <td colspan="5"> x w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7">  1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> x </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> x </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="7">  1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> x </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> Zmiana </td> </tr> </table> </div>