II AKa 245/21

<p>Sygnatura akt II AKa 245/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 października 2021 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący SSA Bogusław Tocicki (spr.) </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SA Andrzej Kot</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SA Robert Zdych</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: Katarzyna Szypuła </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> przy udziale Romana Pietrzaka prokuratora <span class="anon-block">(...)</span>Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">D. Ś.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionych przez obu oskarżonych oraz prokuratora </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 30 marca 2021 r. sygn. akt III K 237/20</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">Ś.</span> w ten sposób, że;</strong> </p> <p>a)  <strong> <!-- -->w miejsce czynu przypisanego w punkcie I części rozstrzygającej uznaje oskarżonego <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">Ś.</span> za winnego tego, że w okresie od czerwca 2018r. do dnia 10 czerwca 2019r. we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, nabył i posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej jednego kilograma o łącznej wartości co najmniej 16.000 złotych, heroiny w ilości 50 gramów o łącznej wartości co najmniej 5.000 złotych, haszyszu w ilości co najmniej 0,5 kg o łącznej wartości co najmniej 6.000 złotych oraz znaczną ilość substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości jednego kilograma o łącznej wartości co najmniej 7.000 złotych i metamfetaminy tzw. <span class="anon-block">(...)</span> w ilości 150 gramów o łącznej wartości co najmniej 11.250 złotych, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2020r., poz. 2050) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na poczet której – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – zalicza temu oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 4 grudnia 2019r. od godz. 6:00 do dnia 23 lutego 2021r. oraz od dnia 5 marca 2021r. do dnia 18 marca 2021r. do godz. 16:15;</strong> </p> <p>b)  <strong> <!-- -->uchyla orzeczenie o przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa zawarte w punkcie II części rozstrzygającej;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> w ten sposób, że;</strong> </p> <p>a)  <strong> <!-- -->w miejsce czynu przypisanego w punkcie III części rozstrzygającej (opisanego w punkcie III części wstępnej) uznaje oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> za winnego tego, że w okresie po 13 lutego 2012r. do lutego 2019r., z wyłączeniem okresów: od dnia 5 września 2012r. do dnia 28 sierpnia 2013r. oraz od dnia 17 sierpnia 2014r. do dnia 11 marca 2018r., a także od dnia 25 kwietnia 2018r. do dnia 14 czerwca 2018r., we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, nabył i posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci heroiny w ilości co najmniej jednego kilograma o łącznej wartości co najmniej 100.000 złotych, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2020r., poz. 2050) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na poczet której – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – zalicza temu oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 19 grudnia 2019r. do dnia 18 marca 2021r.;</strong> </p> <p>c)  <strong> <!-- -->uchyla orzeczenie o przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa zawarte w punkcie VI części rozstrzygającej;</strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->w pozostałej części zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonych: <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->zasądza od oskarżonych: <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> na rzecz Skarbowi Państwa po 310,- (trzysta dziesięć) złotych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, na co składa się po 10,- złotych tytułem 1/2 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz po 300,- złotych tytułem opłaty za obie instancje.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Mimo wymogów określonych w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 k.p.k.</a>, a także w przepisach Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2019r. w sprawie wzorów formularzy uzasadnień wyroków oraz sposobu ich wypełniania (Dz.U z 2019r. poz. 2349), w niniejszej sprawie odstąpiono od opracowania uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego na formularzu UK, sporządzając uzasadnienie wyroku w sposób tradycyjny. Odstępstwo od tej zasady podyktowane zostało koniecznością zagwarantowania stronom postępowania prawa do rzetelnego procesu, który obejmuje także postępowanie odwoławcze, a to w kontekście art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności.</p> <p>Było to podyktowane tym, że forma oraz treść formularza w realiach niniejszej sprawy skutkowałaby niemożnością dotrzymania konwencyjnego standardu rzetelnego procesu. Należy podzielić stanowisko Sądu Najwyższego przedstawione w wyroku z dnia 11 sierpnia 2020r. (sygn. akt I KA 1/20), w który to, w ślad za <span class="anon-block">prof. P. H.</span> (por. „Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, Komentarz, tom I red. L. Garlicki, Warszawa 2010, str. 305-306) uznał, że „<em> <!-- -->wprawdzie prawo do dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy karnej nie wynika wprost z art. 6 Konwencji, jest jednak oczywiste, że skoro w systemie prawa polskiego umieszczono prawo do zaskarżenia wyroku wydanego w pierwszej instancji, to takie państwo – strona Konwencji przewidując możliwość wniesienia apelacji od wyroku, musi zapewnić do niej skuteczny dostęp, a co za tym idzie musi gwarantować odpowiednimi instrumentami procesowymi rzetelność samego postępowania odwoławczego</em>”, a w konsekwencji, iż „<em> <!-- -->aby nie doszło do naruszenia prawa strony do rzetelnego procesu sądowego (na etapie odwoławczym) opisanego w art. 6 ust. 1 EKPC, tak, jak jest on ujmowany i tłumaczony przez orzecznictwo ETPC, zwłaszcza że w systemie prawa polskiego istnieje nadzwyczajny środek zaskarżenia (kasacja), który może być oparty na naruszeniu prawa procesowego (w tym naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art. 433 § 1 i 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art. 457 § 3 k.p.k.</a>), konieczne jest by kontrola ta w aspekcie standardu konwencyjnego realizowana była przez sąd odwoławczy, jak też i Sąd Najwyższy w ramach postępowania kasacyjnego</em>”. Nie ulega przecież wątpliwości, iż kontrola ta może być dokonana jedynie poprzez zapoznanie się z argumentami sądu, przemawiającymi za przyjętym rozstrzygnięciem. Tym samym jakość uzasadnienia wyroku jest istotnym elementem prawa. Obligatoryjne nakazanie sporządzenia uzasadnień w formie formularzy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 k.p.k.</a>), nie dawałoby w realiach niniejszej sprawy właściwego instrumentarium procesowego dla zrealizowania standardu prawa do rzetelnego procesu, gdyż niejednokrotnie, zwłaszcza w sprawach wieloosobowych i wielowątkowych, zarzuty ujęte w części wstępnej apelacji nie przystają do jej wniosków lub wykluczają się od strony formalnoprawnej, czy pozostają oderwane od wskazanej podstawy odwoławczej, bądź też formułowane są dopiero w uzasadnieniu.</p> <p>W omawianej sprawie zakres podmiotowo-przedmiotowy sprawy, sposób sporządzenia apelacji (a przede wszystkim liczba zarzutów podniesionych we wszystkich apelacjach), w odniesieniu do przedmiotu samej sprawy oraz tych elementów, które wskazywane przez autorów wniesionych środków odwoławczych nie były, lecz musiały być brane pod uwagę z urzędu, prowadzi do wniosku, że sporządzenie uzasadnienia na formularzu UK 2 skutkowałoby niemożnością rzetelnego i konkretnego ustosunkowania się w toku postępowania do każdego istotnego argumentu zawartego w apelacji stron, a przede wszystkim przedstawienia konkluzji, które dla stron byłyby czytelne i wskazywałyby w jaki sposób dany wniosek został wyprowadzony.</p> <p>Uzasadnienie stanowiska tut. Sądu stanowią nadto orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego oraz ETPC. Zważyć bowiem należy, że w sytuacji, kiedy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 91;art. 91 ust. 2)">art. 91 ust. 2 Konstytucji RP</a> stanowi, iż „<em> <!-- -->umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową</em>” oraz wobec jednoczesnego stwierdzenia, że formularz nie pozwala na realizowanie obowiązku wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art. 457 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art. 433 § 1 i 2 k.p.k.</a> zaniechanie sporządzenia uzasadnienia formularzowego okazało się konieczne.</p> <p>Sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób tradycyjny znajduje oparcie w stanowisku Trybunału Konstytucyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 19.12.2006r. w sprawie P 37/05 (OTK-A 2006/11/177). Stosowany zatem wprost przepis art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności (Dz.U z 1993r., poz. 61, poz. 284 ze zm.) obliguje sąd drugiej instancji do odniesienia się w uzasadnieniu wyroku do każdego istotnego – na tle konkretnej sprawy – argumentu. Tym samym brak odniesienia do takiej argumentacji stanowi o naruszeniu standardu rzetelnego procesu (tak m.in. ETPC w wyroku z 9.12.199r. Riuz Torija przeciwko Hiszpanii, A. 303-A, w: M.A. Nowicki: „Europejski Trybunał Praw Człowieka, Orzecznictwo, tom 1, Zakamycze 2001, s. 515- 516 i SN w wyroku z 16.01.2007r., sygn. akt V KK 328/06, z 6.04.2011r., sygn. akt V KK 368/10 i inne). Podobne stanowisko przedstawił Trybunał Konstytucyjny na tle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 45 ust. 1 Konstytucji RP</a>, wskazując że uzasadnienie orzeczeń jest decydującym komponentem prawa do rzetelnego procesu sądowego i podstawą kontroli zewnętrznej orzeczenia przez organ wyższej instancji, bowiem dokumentuje argumenty przemawiające za przyjętym rozstrzygnięciem (wyrok TK z 16.01.2006r., sygn. SK 30/05, OTK-A 2006, nr 1 poz. 2, teza 4.3 uzasadnienia).</p> <p>Mając powyższe na uwadze, uwzględniając także stanowisko Trybunału Konstytucyjnego wyrażone w sprawie P 37/05 oraz Sądu Najwyższego przedstawione w sprawie I KA 1/20, formułujące obowiązek sądu odwoławczego do każdorazowej oceny, w związku z kategorycznym brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art. 457 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art. 433 § 1 i 2 k.p.k.</a>, czy w danej sprawie może sporządzić uzasadnienie swojego wyroku na formularzu UK 2, nie naruszając podstawowych gwarancji strony do rzetelnego procesu odwoławczego, Sąd Apelacyjny w sprawie omawianej odstąpił od sporządzenia uzasadnienia w formie przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Prokurator <span class="anon-block">(...)</span> Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span> skierował akt oskarżenia przeciwko</span> :</strong> </p> <p>1)  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">Ś.</span> o to, że</span> :</strong> </p> <p>I.  w okresie od maja 2018 roku do czerwca 2019 roku we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających, w ten sposób, że nabył na określonych wcześniej warunkach od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, celem dalszej odsprzedaży innym osobom substancje psychotropowe w postaci amfetaminy w ilości 1 kg o łącznej wartości co najmniej 7.000 zł, metamfetaminy tzw. <span class="anon-block">(...)</span> w ilości 150 gram o łącznej wartości co najmniej 11.250 zł, środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 1 kg o łącznej wartości co najmniej 17.500 zł, heroiny w ilości 50 gram o łącznej wartości co najmniej 5.000 zł, haszyszu w ilości co najmniej 0,5 kg o łącznej wartości co najmniej 7.500 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stale źródło dochodu, zaś zarzucanych czynów dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Złotoryi Ośrodek Zamiejscowy w Jaworze z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. VII K 455/13 o przest. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> na karę 3 lat pozbawienia wolności, która odbywał w ramach wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Jaworze z dnia 29 kwietnia 2016 r. sygn.. II K 5/16 w okresie od 6 lipca 2015 r. do 9 sierpnia 2018 r.,</p> <p> <strong> <!-- -->- tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>;</strong> </p> <p>II.  w okresie od maja 2018 roku do czerwca 2019 roku we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach na terenie Polski, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się obrotem znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających,</p> <p> <strong> <!-- -->- tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>2)  <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> o to, że</span> :</strong> </p> <p>III.  w okresie od stycznia 2012 roku do lutego 2019 roku we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach na terenie Polski, miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających, w ten sposób, że nabył na określonych wcześniej warunkach od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, celem dalszej odsprzedaży innym osobom środki odurzające w postaci heroiny w ilości co najmniej 1 kg o łącznej wartości co najmniej 110.000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stale źródło dochodu,</p> <p>- <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>;</strong> </p> <p>IV.  w okresie od stycznia 2012 roku do lutego 2019 roku we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach na terenie Polski, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się obrotem znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających,</p> <p>- <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Wyrokiem z dnia 30 marca 2021r. sygn. akt III K – 237/20Sąd Okręgowy we Wrocławiu orzekł następująco</span> </strong>:</p> <p>I.  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. Ś.</span> </span> </strong> za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, przyjmując, że działał wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, ustalając sierpień 2018 roku jako czas rozpoczęcia przestępstwa oraz eliminując z jego opisu znamię działania w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz przyjmując, że nabył substancje psychotropowe i środki odurzające od ustalonej osoby, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. 2019 poz. 852 tekst jednolity) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za tak opisany czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. 2019 poz. 852 tekst jednolity) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w liczbie 200 (dwustu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. Ś.</span> </span> </strong> przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa przypisanego w punkcie I. części dyspozytywnej wyroku, w kwocie 48.250 (czterdziestu ośmiu tysięcy dwustu pięćdziesięciu) złotych;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 70;art. 70 ust. 4)">art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 o przeciwdziałaniu narkomanii</a> orzeka wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. Ś.</span> </span> </strong> nawiązkę na rzecz <span class="anon-block"> (...) Towarzystwa (...)</span> dla <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">(...)</span>w kwocie 1.000 (jednego tysiąca) złotych z tytułu popełnienia przestępstwa przypisanego w pkt I. części dyspozytywnej wyroku;</p> <p>IV.  uniewinnił oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. Ś.</span> </span> </strong> od popełnienia czynu opisanego w punkcie II. części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>, i w tym zakresie kosztami obciąża Skarb Państwa;</p> <p>V.  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> </span> </strong> za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, przyjmując, że w okresie od lutego 2012 roku do lutego 2019 roku, z wyłączeniem okresów od dnia 6 września 2012 roku do dnia 28 sierpnia 2013 roku, od dnia 19 sierpnia 2014 roku do dnia 11 marca 2018 roku oraz od dnia 25 kwietnia 2018 roku do dnia 14 czerwca 2018 roku, we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach na terenie Polski, działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających, w ten sposób, że nabył na określonych wcześniej warunkach od innej ustalonej osoby, celem dalszej odsprzedaży innym osobom środki odurzające w postaci heroiny w ilości co najmniej 1 kg o łącznej wartości co najmniej 110.000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stale źródło dochodu, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. 2019 poz. 852 tekst jednolity) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za tak opisany czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. 2019 poz. 852 tekst jednolity) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności karę grzywny 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> </span> </strong> przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa przypisanego w punkcie V. części dyspozytywnej wyroku, w kwocie 110.000 (stu dziesięciu tysięcy) złotych;</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 70;art. 70 ust. 4)">art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 o przeciwdziałaniu narkomanii</a> orzekł wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> </span> </strong> nawiązkę na rzecz <span class="anon-block"> (...) Towarzystwa (...)</span> dla <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">(...)</span>w kwocie 1.000 (jednego tysiąca) złotych z tytułu popełnienia przestępstwa przypisanego w pkt V. części dyspozytywnej wyroku;</p> <p>VIII.  uniewinnił oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> </span> </strong> od popełnienia czynu opisanego w punkcie IV. części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>, i w tym zakresie kosztami obciążył Skarb Państwa;</p> <p>IX.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> zaliczył oskarżonym na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, okres rzeczywistego pozbawienia wolności:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p> <span class="anon-block">D. Ś.</span> okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 4 grudnia 2019 roku, od godziny 6:00 do dnia 18 marca 2021 roku;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p> <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 12 grudnia 2019 roku, od godziny 12: 35 do dnia 18 marca 2021 roku;</p> </dd> </dl> <p>X.  zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego <span class="anon-block">M. K.</span> wynagrodzenie w kwocie 369 (trzystu sześćdziesięciu dziewięciu) złotych brutto tytułem udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> obrony z urzędu w trakcie postępowania przygotowawczego;</p> <p>XI.  zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych i od wymierzenia im opłaty sądowej.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Powyższy wyrok zaskarżyli: </span> </p> <p>1)  obrończyni z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, adw. <span class="anon-block">A. M. (1)</span> – w całości;</p> <p>2)  obrońca z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">M. C. (1)</span> – w całości;</p> <p>3)  prokurator <span class="anon-block">(...)</span>Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span> – na niekorzyść oskarżonych: <span class="anon-block">D. Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> w części dotyczącej orzeczenia o karze.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Obrończyni z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, adw. <span class="anon-block">A. M. (1)</span>,</span> </strong> powołując się na przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.</a>, zaskarżonemu wyrokowi <span class="underline"> <!-- -->zarzuciła</span>:</p> <p>1)  obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez ustalenie okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy na podstawie niekompletnego materiału dowodowego, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, a także poczynienie dowolnych ustaleń, pominięcie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a w konsekwencji nieuprawnione uznanie oskarżonego za winnego popełnienia czynu uczestniczenia w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających, co rozwinięto w uzasadnieniu;</p> <p>2)  obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 189;art. 189 pkt. 3)">art. 189 pkt. 3 k.p.k.</a> poprzez brak pouczenia świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span> o przysługującym mu prawie odmowy składania zeznań, jak również poprzez odebranie od ww. świadka przyrzeczenia, podczas gdy świadek ten jest osobą podejrzaną o współudział w przestępstwie zarzuconym oskarżonemu, a postępowanie prowadzone przeciwko niemu nie zostało prawomocnie zakończone, co rozwinięto w uzasadnieniu;</p> <p>3)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający istotny wpływ na jego treść, poprzez niesłuszne przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się czynu polegającego na uczestniczeniu w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających, podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie nie daje podstaw do przyjęcia, że oskarżony wypełnił znamiona zarzucanego mu czynu, a analiza materiału dowodowego, wskazania prawidłowego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do wniosku, iż oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu, co rozwinięto w uzasadnieniu;</p> <p>4)  z ostrożności procesowej – rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary 3 lat pozbawienia wolności w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynu, a ponadto nieuwzględnienie w sposób należyty wszystkich dyrektyw wymiaru kary określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a>;</p> <p>5)  z ostrożności procesowej – niezasadne orzeczenie przez Sąd I instancji środka karnego w postaci przepadku korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> </p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty, obrończyni z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, adw. <span class="anon-block">A. M. (1)</span> <span class="underline"> <!-- -->wniosła o</span>:</p> <p>1)  uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;</p> <p>2)  ewentualnie – zmianę tegoż wyroku w zaskarżonej części poprzez zmianę opisu czynu zarzucanego i przypisanego oskarżonemu co do czynności sprawczych oraz ilości i rodzaju środków odurzających i substancji psychotropowych, przyjęciu kwalifikacji prawnej czynu z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i wymierzenie kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, przy jednoczesnym uchyleniu rozstrzygnięcia dotyczącego przepadku korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa;</p> <p>3)  z ostrożności procesowej – zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary łącznej w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, a także uchylenie rozstrzygnięcia z punktu II zaskarżonego wyroku.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Obrońca z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">M. C. (1)</span>,</span> </strong> powołując się na przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 3 i 4 k.p.k.</a>, zaskarżonemu wyrokowi <span class="underline"> <!-- -->zarzucił</span>:</p> <p>1)  obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> polegającą na dowolnej ocenie przez Sąd I Instancji zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, daniu wiary zeznaniom świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, które są wewnętrznie sprzeczne i nielogiczne, nie korespondują z zeznaniami innych świadków i wyjaśnieniami oskarżonego, nie przyznanie waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia za podstawę rozstrzygnięcia błędnych ustaleń faktycznych i naruszenia prawa materialnego przez uznanie, że zachowanie oskarżonego wypełniało znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>;</p> <p>2)  obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2;art. 170 § 1 pkt. 3;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 2, 3 i 5 k.p.k.</a> polegającą na oddaleniu wniosku dowodowego z przesłuchania <span class="anon-block">P. Ś.</span> oraz <span class="anon-block">M. P. (2)</span>, z uwagi na to że okoliczność, która ma być udowodniona nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, pozostaje poza kwestią zarzutu postawionego oskarżonemu, jest całkowicie nieprzydatny dla stwierdzenia okoliczności wskazanej przez obrońcę i w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania w sytuacji gdy z zeznań świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span> wynika, że w heroinę, którą sprzedał oskarżonemu <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> zaopatrywał się u wyżej wymienionych świadków i istnieją poważne wątpliwości co do tego czy świadek <span class="anon-block">M. P. (1)</span> wszedł w posiadanie tych narkotyków, ilości tych narkotyków, ilości sprzedanych oskarżonemu narkotyków, czasu w jakim nabył heroinę od wyżej wskazanych świadków i sprzedał ją oskarżonemu, gdzie okoliczności te mają istotne znaczenie dla przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za zarzucany czyn jak również mogą wpływać na kwalifikację prawną zarzucanych oskarżonemu czynów; naruszenie wskazanych wyżej przepisów doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych i kolejno do naruszenia prawa materialnego przez uznanie, że zachowanie oskarżonego wypełniało znamiona czynu z art. 56 ust. 3 ustawmy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>;</p> <p>3)  z ostrożności procesowej, gdyby Sąd nie uznał zasadności powyższych zarzutów – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść przez przyjęcie, że oskarżony uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi, w sytuacji gdy żaden ze świadków nie wskazuje aby oskarżony w takim obrocie uczestniczył i w konsekwencji naruszenie prawa materialnego przez zakwalifikowania czynu zarzucanego oskarżonemu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> </p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">A. M. (1)</span> <span class="underline"> <!-- -->wniósł o</span>:</p> <p>1)  uchylenie zaskarżonego wyroku;</p> <p>2)  ewentualnie – zmianę tegoż wyroku i uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> od zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Prokurator <span class="anon-block">(...)</span> Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span> </span> </strong>, powołując się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a>, zaskarżonemu wyrokowi <span class="underline"> <!-- --> zarzucił</span>:</p> <p>1)  rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności i kary grzywny wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">D. Ś.</span> za popełnienie czynów mu przypisanych, poprzez orzeczenie kar pozbawienia wolności i grzywny w zbyt niskiej wysokości i nienależyte uwzględnienie przy ich wymiarze znacznego stopnia szkodliwości społecznej czynów zarzucanych oskarżonemu wynikającego z działania sprawcy z zamiarem bezpośrednim, przy jednoczesnym kierowaniu się naganną motywacją – chęcią uzyskania łatwego zysku i wzbogacenia, poprzez dążenie do uzyskania zysku ze sprzedaży znacznych ilości substancji psychotropowych i środków odurzających, skutkującego dalekosiężnymi następstwami w postaci destrukcyjnego wpływu na zdrowie społeczne, negatywnymi oddziaływaniami związanymi z przyjmowaniem środków odurzających, zakłócającymi także relacje międzyludzkie, a w konsekwencji godzącymi w faktyczne bezpieczeństwo obywateli, które to wartości stanowią dobra o szczególnym znaczeniu, a nadto brak właściwej oceny bardzo znacznego stopnia zawinienia po stronie oskarżonego biorącego udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających przy dysponowaniu pełną możliwością rozpoznania znaczenia czynu, a także kontynuującego proceder w długiej, kilkunastomiesięcznej perspektywie czasowej oraz faktu, że oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany, w tym również za przestępstwa podobne, przy spełnienia warunków z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, popełnienie przypisanych mu obecnie przestępstw w okresie próby wyznaczonym orzeczeniem o warunkowym przedterminowym zwolnieniu z reszty orzeczonej próby wyznaczonym orzeczeniem o warunkowym przedterminowym zwolnieniu z reszty orzeczonej poprzednio kary pozbawienia wolności, co wskazuje na nieskuteczność dotychczasowych prób resocjalizacji, które to okoliczności, ocenione należycie, wymagały orzeczenia kar wyższych, adekwatnych do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych czynów, stopnia jego zawinienia oraz uwzględniających cele prewencji ogólnej i szczególnej;</p> <p>2)  rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności i kary grzywny wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> za popełnienie czynów mu przypisanych, poprzez orzeczenie kar pozbawienia wolności i grzywny w zbyt niskiej wysokości i nienależyte uwzględnienie przy ich wymiarze znacznego stopnia szkodliwości społecznej czynów zarzucanych oskarżonemu wynikającego z działania sprawcy z zamiarem bezpośrednim, przy jednoczesnym kierowaniu się naganną motywacją – chęcią uzyskania łatwego zysku i wzbogacenia, poprzez dążenie do uzyskania zysku ze sprzedaży znacznych ilości środków odurzających w postaci silnie uzależniającej heroiny, skutkującego dalekosiężnymi następstwami w postaci destrukcyjnego wpływu na zdrowie społeczne, negatywnymi oddziaływaniami związanymi z przyjmowaniem środków odurzających, zakłócającymi także relacje międzyludzkie, a w konsekwencji godzącymi w faktyczne bezpieczeństwo obywateli, które to wartości stanowią dobra o szczególnym znaczeniu, a nadto brak właściwej oceny bardzo znacznego stopnia zawinienia po stronie oskarżonego biorącego udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych, przy dysponowaniu pełną możliwością rozpoznania znaczenia czynu, a także kontynuującego proceder w długiej, kilkuletniej perspektywie czasowej oraz faktu, że oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany, które to okoliczności, ocenione należycie, wymagały orzeczenia kar wyższych, adekwatnych do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych czynów, stopnia jego zawinienia oraz uwzględniających cele prewencji ogólnej i szczególnej.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty, prokurator <span class="anon-block">(...)</span> Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span> <span class="underline"> <!-- --> wniósł o</span>:</p> <p>1)  zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie I w części dotyczącej orzeczenia o karze za czyn opisany w punkcie I części wstępnej wyroku, poprzez wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">D. Ś.</span> kary pozbawienia wolności w wysokości 4 lat, kary grzywny w wysokości 360 stawek po 100 zł;</p> <p>2)  zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie V w części dotyczącej orzeczenia o karze za czyny opisane w punkcie III części wstępnej wyroku, poprzez wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> kary pozbawienia wolności w wysokości 4 lat, kary grzywny w wysokości 360 stawek po 100 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacje wniesione przez obrońców oskarżonych: <span class="anon-block">D. Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> zasługują na uwzględnienie w tym zakresie, w jakim zakwestionowano w nich prawidłowość oceny materiału dowodowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>) co do przypisania obu oskarżonym przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, przez przyjęcie, że wspomniany materiał dowodowy pozwalał na ustalenie, że obaj oskarżeni nabywali narkotyki w celu dalszej odsprzedaży innym osobom, a nie wyłącznie na własne potrzeby (ewentualnie w celu nieodpłatnego udzielenia innym osobom).</p> <p>Nie było także żadnych wystarczających i przekonujących dowodów, pozwalających na przyjęcie komu rzeczywiście oskarżeni: <span class="anon-block">D. Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> mieli udzielać środki odurzające (komu personalnie, w jakich okresach, jakie narkotyki, w jakich ilościach, czy bezpłatnie, czy sprzedając, a jeśli tak to za jaką cenę), a poza tym, jakimkolwiek ustaleniom faktycznym w tym zakresie sprzeciwiały się ograniczenia wynikające z zakazu <em> <!-- -->reformationis in peius</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 §1 k.p.k.</a> (oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a>), wobec kierunku skierowanej wyłącznie co do kar apelacji prokuratora na niekorzyść obu oskarżonych. Taki ustaleń nie poczynił podczas śledztwa prokurator <span class="anon-block"> (...)</span> Wydziału Zamiejscowego Departamentu ds. Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>, ani nie dał temu wyrazu w akcie oskarżenia, jak również Sąd Okręgowy we Wrocławiu nie poczynił w tym zakresie ustaleń faktycznych podczas postępowania jurysdykcyjnego i nie odniósł się do tych okoliczności w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.</p> <p>Można wreszcie jasno stwierdzić, że materiał dowodowy nie dał wystarczających podstaw do wykluczenia, aby oskarżeni: <span class="anon-block">D. Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> w całości mieli wykorzystać uzyskane środki odurzające wyłącznie na własne potrzeby (albo częściowo nawet utracić np. w wyniku zniszczenia lub zagubienia). Takiej tezy nie obalały nawet wyjaśnienia (czy zeznania) osoby, od której nabywali oni narkotyki (<span class="anon-block">M. P. (1)</span>), jak również wyjaśnieniami innych osób zaangażowanych w sprzedaż narkotyków przez dostawcę <span class="anon-block">M. P. (1)</span> (<span class="anon-block">M. P. (3)</span> oraz <span class="anon-block">T. M.</span>). Dwaj ostatni takiej wiedzy na temat okoliczności nabywania narkotyków) przez oskarżonych: <span class="anon-block">D. Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> w ogóle nie mieli, natomiast <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nie miał wiedzy co robili z narkotykami oba oskarżeni, poprzestając na ich wyjaśnieniach i własnych przemyśleniach, że ma pewno sprzedają je innym osobom. Tak mogło być, lecz pewności co do tego nie ma, a dość logiczne wydaje się tłumaczenia oskarżonych, że dla przedstawienia swojej wysokiej wiarygodności, jako wypłacalnych, dyskretnych i pewnych nabywców środków odurzających, przedstawiali się jako dilerzy narkotyków i nie mogli ujawniać, że są po prostu zwykłymi narkomanami (konsumentami). Jak już wyżej wskazano, zarówno podczas śledztwa, jak w trakcie postępowania jurysdykcyjnego, wątpliwości w ty m zakresie nie usunięto, natomiast nie można było rozstrzygać wątpliwości w tym zakresie na niekorzyść oskarżonych ze względu na zasadę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>), jak również wspomnianych ustaleń faktycznych nie można już uzupełnić na niekorzyść obu oskarżonych ze względu na ograniczenia wynikające z zakazu <em> <!-- -->reformationis in peius</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 §1 k.p.k.</a> (oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a>), wobec kierunku skierowanej wyłącznie co do kar apelacji prokuratora na niekorzyść obu oskarżonych.</p> <p>Wobec braku wystarczających i przekonujących dowodów, pozwalających na przyjęcie komu rzeczywiście oskarżeni: <span class="anon-block">D. Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> mieli udzielać środki odurzające (komu personalnie, w jakich okresach, jakie narkotyki, w jakich ilościach, czy bezpłatnie, czy sprzedając, a jeśli tak to za jaką cenę), a poza tym, jakimkolwiek ustaleniom faktycznym w tym zakresie sprzeciwiały się ograniczenia wynikające z zakazu <em> <!-- -->reformationis in peius</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 §1 k.p.k.</a> (oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a>), wobec kierunku skierowanej wyłącznie co do kar apelacji prokuratora na niekorzyść obu oskarżonych, nie było także możliwe przypisanie obu oskarżonym przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa, gdyż wartości tych nie można było ustalić, jak również działania w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, a mianowicie czynienia sobie stałego źródła dochodu ze sprzedaży narkotyków. Oczywiście, choćby w obliczu bezspornych ustaleń, że obaj oskarżeni wykorzystywali nabyte narkotyki także na własne potrzeby, nie było podstaw prawnych do zasądzenia przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych z przestępstw, opartych o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 §1 k.k.</a> </p> <p>Wskazane istotne i nie dające się usunąć wątpliwości prowadziły do zmiany zaskarżonego wyroku w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">Ś.</span> w ten sposób, że w miejsce czynu przypisanego w punkcie I części rozstrzygającej Sąd Apelacyjny uznał oskarżonego <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">Ś.</span> za winnego tego, że w okresie od czerwca 2018r. do dnia 10 czerwca 2019r. we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, nabył i posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej jednego kilograma o łącznej wartości co najmniej 16.000 złotych, heroiny w ilości 50 gramów o łącznej wartości co najmniej 5.000 złotych, haszyszu w ilości co najmniej 0,5 kg o łącznej wartości co najmniej 6.000 złotych oraz znaczną ilość substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości jednego kilograma o łącznej wartości co najmniej 7.000 złotych i metamfetaminy tzw. <span class="anon-block">(...)</span> w ilości 150 gramów o łącznej wartości co najmniej 11.250 złotych, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2020r., poz. 2050) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na poczet której – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – zaliczając temu oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 4 grudnia 2019r. od godz. 6:00 do dnia 23 lutego 2021r. oraz od dnia 5 marca 2021r. do dnia 18 marca 2021r. do godz. 16:15. Ponadto uchylono orzeczenie o przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 2)">punkcie II</a> części rozstrzygającej.</p> <p>Jednocześnie zmieniono zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> w ten sposób, że w miejsce czynu przypisanego w punkcie III części rozstrzygającej (opisanego w punkcie III części wstępnej) Sąd Apelacyjny uznał oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> za winnego tego, że w okresie po 13 lutego 2012r. do lutego 2019r., z wyłączeniem okresów: od dnia 5 września 2012r. do dnia 28 sierpnia 2013r. oraz od dnia 17 sierpnia 2014r. do dnia 11 marca 2018r., a także od dnia 25 kwietnia 2018r. do dnia 14 czerwca 2018r., we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, nabył i posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci heroiny w ilości co najmniej jednego kilograma o łącznej wartości co najmniej 100.000 złotych, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2020r., poz. 2050) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na poczet której – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – zaliczając temu oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 19 grudnia 2019r. do dnia 18 marca 2021r. Ponadto uchylono orzeczenie o przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 6)">punkcie VI</a> części rozstrzygającej.</p> <p>W pozostałej części zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonych: <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> utrzymano w mocy, nie uwzględniając dalej idących zarzutów apelacji obrońców obu oskarżonych, a także nie podzielając zarzutów i wniosków zawartych w apelacji Prokuratora <span class="anon-block">(...)</span> Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>. Zarzuty rażącej niewspółmierności kar pozbawienia wolności, które podniósł prokurator były niezasadne, gdyż orzeczone ostatecznie przez Sad Apelacyjny we Wrocławiu kary po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności były sprawiedliwe, a nadto zarzuty oskarżyciela publicznego zdezaktualizowały się częściowo wobec przypisania oskarżonym wyłącznie przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2020r., poz. 2050) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a>, a nie znacznie groźniejszych społecznie przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. 2019 poz. 852 tekst jednolity) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> </p> <p>Dla zapewnienia przejrzystości argumentacji, w dalszej części niniejszego uzasadnienia zostaną przedstawione motywy zapadłego wyroku, na tle wniesionych przez strony procesowe apelacji.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Apelacja obrończyni z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, adw. <span class="anon-block">A. M. (1)</span> </span> </strong> </p> <p>I. Apelacja obrończyni z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, adw. <span class="anon-block">A. M. (1)</span> zasługiwała na uwzględnienie w tym zakresie, gdy jej autorka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> (a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych), poprzez ustalenie okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy na podstawie niekompletnego materiału dowodowego, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, a także poczynienie dowolnych ustaleń, pominięcie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a w konsekwencji bezzasadne i nieuprawnione uznanie oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. 2019 poz. 852 tekst jednolity) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, polegającego na uczestniczeniu w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających.</p> <p>Należało w pełni zgodzić się z zarzutami obrończyni oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, że Sąd I instancji niesłusznie przyjął, że oskarżony dopuścił się czynu polegającego na uczestniczeniu w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających, podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie nie daje podstaw do przyjęcia, że oskarżony wypełnił znamiona zarzucanego mu czynu, a analiza materiału dowodowego, wskazania prawidłowego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do wniosku, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu, zaś jego zachowanie wyczerpało wyłącznie znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2020r., poz. 2050) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> </p> <p>W ślad za autorami komentarzy, <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">A. M. (2)</span> (Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Oficyna 2008, tezy 5 i 6 do art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a także <span class="anon-block">T. S.</span> (Komentarz do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, C.H. Beck 2008, wydanie 2, s. 393 i cyt. tam judykaty), <strong> <!-- -->wprowadzanie do obrotu środków odurzających</strong>, substancji psychotropowych lub słomy makowej, zgodnie z treścią art. 4 pkt 34 cyt. ustawy, polega na udostępnieniu ich odpłatnie lub nieodpłatnie osobom trzecim. Warunkiem koniecznym jest również ustalenie, że osoba, której środki są udostępnianie, nie jest konsumentem. Wprowadzenie do obrotu oznacza różnego rodzaju aktywną formę obrotu, natomiast uczestnictwo w obrocie będzie stanowić bierną jego formę. <strong> <!-- -->W przypadku gdy odbiorcą jest konsument takich środków, sprawca nie popełnia przestępstwa określonego w art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, lecz jedno z przestępstw udzielania odpłatnie lub nieodpłatnie finalnym konsulentom, określanych w przepisach art. 58 lub 59 cyt. ustawy</strong> (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 31 października 2006r., sygn. II AKa – 177/06, KZS 2006, z. 12, poz. 31; wyrok SA w Białymstoku z dnia 12 lutego 2004 r., sygn. II AKa – 389/03, OSAB 2004, nr 2, poz. 27). Natomiast <strong> <!-- -->uczestniczenie w obroci</strong>e polega na przyjęciu odpłatnie bądź nieodpłatnie środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej przez osobę niebędącą konsumentem w celu późniejszego ich przekazania innej osobie, przy czym nabywca nie jest konsumentem. <strong> <!-- -->Konsument finalny środków odurzających, któremu udzielono środków, nie popełnia przestępstwa uczestniczenia w obrocie z art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, lecz odpowiada wyłącznie za posiadanie środków odurzających</strong>.</p> <p>Jak słusznie podnosiła obrończyni oskarżonego w apelacji, bezsprzecznie oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> nabywał narkotyki od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, jednak aby przypisać mu udział w obrocie narkotykami (art. 56 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), konieczne jest wykazanie, że zostały one uzyskane w celu późniejszego ich przekazania kolejnej osobie niebędącej konsumentem (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2015r., sygn. akt II AKa – 61/15, LEX nr 1771062). Aby zasadnie móc przyjąć, że oskarżony dopuścił się przestępstwa „uczestniczenia w obrocie" środkami odurzającymi (art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) koniecznym byłoby również bezsporne ustalenie, że osoba nabywająca je następnie od oskarżonego także nie czyniła tego na własny użytek (a zatem także nie była konsumentem), ale nabyła je w celu dalszej ich odsprzedaży (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15 kwietnia 2016r., sygn. akt II AKa – 58/16, LEX nr 2087712).</p> <p>Obrończyni oskarżonego miała rację podnosząc, że Sąd I instancji nie dysponował materiałem dowodowym pozwalającym na przypisanie oskarżonemu wypełnienia znamion czynu zabronionego określonego w art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Świadek <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nie był w stanie wskazać, czy i komu oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> rzekomo zbywał nabyte środki odurzające i substancje psychotropowe, zaś oskarżony kategorycznie takiej okoliczności zaprzeczył, podobnie jak zanegował ilości i rodzaj nabywanych od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> narkotyków. Brak jest jakiegokolwiek racjonalnego dowodu, który negował by prezentowaną przez oskarżonego wersję przebiegu zdarzeń pozwalającą na przypisanie mu czynu z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.</p> <p>W kontekście bezwzględniej zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo </em>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, nie jest poparte żadnym racjonalnym argumentem dowodowym stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sądu I instancji, że wskazywane przez oskarżonego ilości nabywanych narkotyków były za duże, by mogły być przeznaczone na własny użytek, jest stwierdzeniem arbitralnym, gdyż oskarżony, który zużywał około 2 gramów marihuany dziennie, mógł nabywać narkotyki np. na zapas.</p> <p>II. W obliczu zarzutów i wątpliwości podniesionych w apelacji obrończyni z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, adw. <span class="anon-block">A. M. (1)</span> warto przeanalizować treść wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, a także zeznania i wyjaśnienia świadka (podejrzanego) <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, które miały rzekomo skłaniać najpierw prokurator, a potem Sąd Okręgowy we Wrocławiu do bezkrytycznego przyjęcia, że <span class="anon-block">D. Ś.</span> nabywał narkotyki w celu dalszej odsprzedaży innym osobom i to uczestniczącym w obrocie, a nie będących finalnymi konsumentami, bo wówczas wchodziłaby w grę kwalifikacja prawna z art. 58 lub art. 59 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.</p> <p>III. <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Przesłuchiwany w charakterze podejrzanego <span class="anon-block">M. P. (1)</span> </span> </strong> w pierwszych istotnych dla odpowiedzialności karnej oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> wyjaśnieniach z dnia 14 sierpnia 2019r. (k. 4136v-4137) ujawnił co następuje: „<strong> <!-- --> <em> <!-- -->Kolejna osoba, o której chciałem złożyć wyjaśnienia, a która brała ode mnie narkotyki, to <span class="anon-block">D. Ś.</span>. <span class="anon-block">D.</span> poznałem w czasie mojego pobytu w Zakładzie Karnym na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>. My poznaliśmy się będąc w Zakładzie, a jeszcze po zapoznaniu się, on trafił ze mną do jednej celi. To nas zbliżyło do siebie. Zakład Karny jako pierwszy opuściłem ja. Tak jak już niejednokrotnie mówiłem miało to miejsce 12 marca 2018 roku. Nie wiem dokładnie jakiej dacie wyszedł na wolność <span class="anon-block">D.</span>, ale po zastanowieniu mogę powiedzieć, że on zgłosił się do mnie w czasie letnich miesięcy 2018 roku. To mogło być gdzieś w przedziale od maja do września 2018 roku. W czasie naszego pobytu w Zakładzie Karnym nie informowałem go czym się zajmuję i nie mówiłem mu, że mam dostęp do narkotyków. Więzienie to jednak specyficzne miejsce i nie wiem czego on się dowiedział na mój temat od innych osób. On pytał mnie jeszcze kiedy razem siedzieliśmy, czy na wolności może mnie odwiedzić. Nie podawał konkretnego celu takich odwiedzin. Zgodziłem się i zaprosiłem go do siebie na wolności. Kiedy przyszedł do mnie na wolności, w rozmowie z nim potwierdziłem to. <span class="underline"> <!-- -->Nie podawał mi żadnych szczegółów, nie wiedziałem od kogo zaopatruje się w narkotyki.</span> Wtedy powiedziałem mu, że mogę się zorientować i dać mu lepsze ceny narkotyków, jeśli zgodzi się brać ode mnie. On wyraził na to zgodę. Konkretnie nie wiem po ile on brał narkotyki ze swojego źródła, ale zaproponowane przeze mnie ceny były lepsze, od tych jego wcześniejszych. Od tego momentu czyli od 2018 roku i bliżej nieustalonego czasu pomiędzy majem, a wrześniem on zaczął kupować ode mnie narkotyki. Dodaję, że całe nasze negocjacje co do sprzedaży odbyły się w czasie naszego jednego spotkania. On kupował ode mnie metamfetaminę, czyli tzw. <span class="anon-block">(...)</span>, za które liczyłem go po 75 złotych za jeden gram. On jednorazowo kupował ode mnie po 20 gram <span class="anon-block">(...)</span>. Ponadto sprzedawałem mu amfetaminę, która liczona przeze mnie była po 7 złotych za jeden gram. On jednorazowo kupował ode mnie pomiędzy 100 a 300 gram amfetaminy. Do tego on zaopatrywał się u mnie jeszcze w marihuanę, za którą liczyłem go w przedziale cenowym pomiędzy 16 a 19 złotych, za jeden gram. Marihuany brał jednorazowo do 300 gram. Ponadto on jeszcze kilka razy kupił ode mnie heroinę, za którą liczyłem go po 100 złotych za jeden gram. On kupował heroinę po 5 i 10 gram jednorazowo. Do tego <span class="anon-block">D. Ś.</span> kupował ode mnie haszysz, za który liczyłem go w przedziale od 12 do 16 złotych, za jeden gram. On kupował w jednorazowych ilościach po 50 i 100 gram haszyszu. On zaopatrywał się u mnie w te narkotyki, aż do momentu mojego zatrzymania w czerwcu 2019 roku. On zawsze przyjeżdżał do mnie, dlatego wszystkie nasze transakcje odbywały się na terenie <span class="anon-block">W.</span>. <span class="anon-block">D.</span> zamieszkuje w miejscowości <span class="anon-block">J.</span>, jednak nie znam żadnych szczegółów odnośnie jego adresu. W sumie od bliżej nieustalonej daty pomiędzy majem a wrześniem 2018 roku do czerwca 2019 roku, we <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">D. Ś.</span> zakupił ode mnie w kilkudziesięciu transakcjach, 150 gram metaamfetaminy tzw. <span class="anon-block">(...)</span> za łączną kwotę 11 250 złotych, nie mniej niż 1 kg amfetaminy za łączną kwotę nie mniej niż 7 000 złotych, ponadto nie mniej niż 1 kg marihuany za łączną średnią kwotę 17 500 złotych, oraz nie mniej niż 50 gram heroiny za łączną kwotę 5 000 złotych, a także nie mniej niż 0,5 kg haszyszu za łączną średnią kwotę nie mniej niż 7 500 złotych</em> </strong> <em> <!-- -->. </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Nic nie wiem na temat odbiorców narkotyków <span class="anon-block">D. Ś.</span>. Nie znam tych ludzi i po prostu o takich rzeczach ja z nikim nie rozmawiałem. To była jego sprawa. Jeżeli chodzi o rozliczenia z <span class="anon-block">D.</span>, to odbywały się różnie. Czasami dochodziło do nich na bieżąco przy odbiorze przez niego narkotyków, czasami brał w kredycie. Nigdy jednak nie było żadnych problemów z rozliczeniami i zawsze oddawał wszystkie pieniądze w terminie. My jesteśmy całkowicie rozliczeni za narkotyki.</span> <span class="anon-block">D. Ś.</span> to mężczyzna w wieku około 25 lat, około 170 cm wzrostu, szczupły, muskularny, ciemna karnacja skóry, ciemne, krótkie włosy. Rozpoznałbym go bez problemu. Z tego co mi <span class="anon-block">D.</span> to on mieszka na stałe w <span class="anon-block">J.</span> </em> </strong>” (k. 4136v-4137, podkreśl. SA). Podczas kolejnego przesłuchania w charakterze podejrzanego, <span class="anon-block">M. P. (1)</span> okazano albumy zdjęć sygmatycznych przypuszczalnych sprawców, na których rozpoznał oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> (k. 4994-4994v, 4997-4998). Wyjaśnił wówczas: „<em> <!-- -->rozpoznaję mężczyznę, którego wizerunek widnieje na fotografii nr 4 na okazanej mi tablicy. Jest to mężczyzna, którego opisywałem w swoich wcześniejszych przesłuchaniach jako <span class="anon-block">D. Ś.</span>. <span class="anon-block">D. Ś.</span> był moim odbiorca i zakupił ode mnie metaamfetaminę, amfetaminę, marihuanę i haszysz. Składałem na ten temat szczegółowe wyjaśnienia podczas swoich przesłuchań (…) Odczytano z tablicy poglądowej nr 87, iż na zdjęciu nr 4 widnieje wizerunek mężczyzny o nazwisku <span class="anon-block">D. Ś.</span> </em>” (k. 4994).</p> <p>Na przesłuchaniu w charakterze podejrzanego w dniu 18 września 2020r. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> odnosił się do odczytanych mu wyjaśnień złożonych przez podejrzanego <span class="anon-block">D. Ś.</span> (k. 5371-5374). Wyjaśnił wówczas: „<em> <!-- -->Podtrzymuję swoje wyjaśnienie, które złożyłem w tej sprawie. Wyjaśnienia <span class="anon-block">D. Ś.</span> nie polegają na prawdzie, gdyż faktycznie sprzedałem mu większe ilości marihuany i amfetaminy, niż wyjaśnił, a nadto zakres narkotyków, które mu sprzedałem był większy od tego niż o czym <span class="anon-block">D. Ś.</span> wyjaśnił. </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Przede wszystkim wyjaśniam, że <span class="anon-block">D. Ś.</span> nabywał ode mnie narkotyki po to, aby handlować tymi narkotykami. Ilości narkotyków, które kupował ode mnie były znacznie większe od realnych możliwości ich spożycia. <span class="anon-block">D. Ś.</span> był dla mnie użyteczny jako pracownik – dealer, który rozprowadzał narkotyki wspólnie ze mną. <span class="anon-block">D. Ś.</span> zajmował się handlem narkotykami wspólnie ze mną. <span class="anon-block">D. Ś.</span> mówił mi, że te narkotyki kupuje ode mnie to sprzedaje innym osobom. Nie wiem komu konkretnie <span class="anon-block">D. Ś.</span> sprzedawał narkotyki, bo nie było mi potrzebne, po prostu <span class="anon-block">D. Ś.</span> miał swoich odbiorców, miał swój rynek zbytu i dla mnie było ważne, aby stale odbierał jak największe ilości narkotyków. Ten interes musiał mu się opłacać, bo utrzymywał stale ze mną kontakt i ode mnie te narkotyki pobierał, aby je dalej rozprowadzać</span>.</em> </strong> <em> <!-- --> W trakcie wspólnego odbywania kary w Zakładzie Karnym we <span class="anon-block">W.</span> nabrałem zaufania do <span class="anon-block">D. Ś.</span> i już wtedy ogólnikowo powiedziałem, aby po wyjściu na wolność pojawił się u mnie, gdyż może będziemy mogli ze sobą zarobić. Podtrzymuję, że sprzedałem <span class="anon-block">D. Ś.</span> następujący asortyment:</em> </p> <p>1.  <em> <!-- -->metaamfetaminę tzw. <span class="anon-block">(...)</span> w ilości 150 gram – nadmieniam, że <span class="anon-block">D. Ś.</span> był jednym odbiorcą metaamfetaminy, która nabyłem od <span class="anon-block">M. Ż.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> - to było kilka transakcji kiedy sprzedałem <span class="anon-block">D. Ś.</span> metaamfetaminę,</em> </p> <p>2.  <em> <!-- -->amfetaminę łącznie w ilości około 1 kg - to było kilka transakcji pomiędzy 100, a 300 gram,</em> </p> <p>3.  <em> <!-- -->marihuanę łącznie w ilości 1 kg, - to było transakcji w ilości od około 50, 100 gram do 300 gram,</em> </p> <p>4.  <em> <!-- -->heroinę łącznie w ilości 50 gram - to było kilka transakcji po 5 i 10 gram jednorazowo,</em> </p> <p>5.  <em> <!-- -->haszyszu łącznie w ilości około 0,5 kg - to było kilka transakcji po 50 - 100 gram jednorazowo. </em> </p> <p> <em> <!-- --> Odnośnie miejsca transakcji to początkowo były to okolice <span class="anon-block">ulicy (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> – tam był parking, gdzie czekałem na <span class="anon-block">D. Ś.</span> w moim samochodzie, a <span class="anon-block">D. Ś.</span> pojawiał się na tym miejscu. Kolejnym miejsce naszych spotkań był parking położony w pobliżu Dworca PKP <span class="anon-block">W.</span>' <span class="anon-block">(...)</span>, a następnie podwórze położone w pobliżu marketu <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>. Nie wykluczam innych miejsc spotkań z <span class="anon-block">D. Ś.</span>, ale najczęściej były to te miejsca, które wskazałem. </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Co do naszych rozliczeń to początkowo <span class="anon-block">D. Ś.</span> płacił gotówką. Przypominam sobie, że <span class="anon-block">D. Ś.</span> miał zawsze pieniądze, aby zapłacić za heroinę, zaś za pozostałe narkotyki były to płatności na kredyt</span>.</em> </strong> <em> <!-- --> Wyjaśniam, że jestem całkowicie rozliczony z <span class="anon-block">D. Ś.</span>. (…) Ponownie podtrzymuję swoje wyjaśnienia, które złożyłem w tej sprawie. Wyjaśnienia <span class="anon-block">D. Ś.</span> nie polegają na prawdzie</em>” (k. 5371-5373, podkreśl. SA).</p> <p>Innych istotnych wyjaśnień odnoszących się do oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nie składał w trakcie śledztwa. Jak słusznie stwierdziła w apelacji obrończyni oskarżonego, adw. <span class="anon-block">A. M. (1)</span>, z odczytanych wyjaśnień w sposób dość jasny wynikało, że <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nie miał żadnej wiedzy o ewentualnych odbiorcach narkotyków od oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, ani co do personaliów, ani co do liczby tych odbiorców i ich wieku, miejsc ich zamieszkania, częstotliwości sprzedaży narkotyków, rodzaju narkotyków, które mieliby odbierać, cen sprzedaży i zakupu, a także ewentualnych zysków osiąganych przez oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>. Co więcej, w swoich wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nie wskazał w żadnym fragmencie, aby także oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> zażywał narkotyki, co było bezsporne. Oznacza to jednoznacznie, że okoliczności tej oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> nie ujawniał, co było zrozumiale, gdyż chciał przedstawiać się jako wiarygodny i pewny diler, a nie niewiarygodny, dotknięty uzależnieniem finalny konsument narkotyków.</p> <p>Końcowy wniosek jest taki, że na wyjaśnieniach podejrzanego <span class="anon-block">M. P. (1)</span> ze śledztwa (k. 4136v-4137, 4994, 5371-5373) nie można było budować bezspornie i pewnie wniosków, że oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> nabywał narkotyki od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży. Tak przyjął bezkrytycznie prokurator, a w ślad a nim Sąd I instancji, chociaż były w tym zakresie daleko idące wątpliwości. Wątpliwości tych nie można było usunąć na niekorzyść oskarżonego, zgodnie z zasadą <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, jak również wspomnianych ustaleń faktycznych nie można już uzupełnić na niekorzyść obu oskarżonych ze względu na ograniczenia wynikające z zakazu <em> <!-- -->reformationis in peius</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 §1 k.p.k.</a> (oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a>), wobec kierunku skierowanej wyłącznie co do kar apelacji prokuratora na niekorzyść obu oskarżonych.</p> <p>IV. Obrończyni oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> trafnie podniosła zarzut obrazy przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu przepisów postępowania, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 189;art. 189 pkt. 3)">art. 189 pkt 3 k.p.k.</a> poprzez brak pouczenia świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span> o przysługującym mu prawie odmowy składania zeznań, jak również poprzez odebranie od tego świadka przyrzeczenia, podczas gdy świadek ten był podejrzany o współudział w przestępstwach zarzuconych zarówno oskarżonemu <span class="anon-block">D. Ś.</span>, jak i oskarżonemu <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, a postępowanie prowadzone przeciwko temu świadkowi nie zostało prawomocnie zakończone.</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a>, prawo odmowy zeznań przysługuje także świadkowi, który w innej toczącej się sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem. Co więcej, zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 189;art. 189 pkt. 3)">art. 189 pkt 3 k.p.k.</a> nie odbiera się przyrzeczenia gdy świadek jest osobą podejrzaną o popełnienie przestępstwa będącego przedmiotem postępowania lub pozostającego w ścisłym związku z czynem stanowiącym przedmiot postępowania albo gdy za to przestępstwo został skazany. Naruszenie obu wskazanych przepisów było oczywiste, jednak w realiach niniejszej sprawy nie można uznać, aby uchybienie to miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku Sądu I instancji (z korektami wprowadzonymi przez Sąd Apelacyjny w niniejszym wyroku).</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Po pierwsze</span>, treść zeznań złożonych przez świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span> na rozprawie głównej w dniu 12 stycznia 2021r. (k. 5775v-5777) nie odbiegała od treści złożonych przez niego wyjaśnień w charakterze podejrzanego podczas śledztwa (k. 4136v-4137, 4994, 5371-5373), na których oparł swoje orzeczenie Sąd Okręgowy we Wrocławiu, a także Sąd Apelacyjny. Wyjaśnienia podejrzanego <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i złożone przez niego zeznania były zbieżne i nie dawały podstaw do innych wniosków niż przypisanie temu oskarżonemu wyłącznie działania w warunkach art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a także odrzucenie zarzutu przestępstwa z art. 56 § 3 cyt. ustawy, jak również z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>, z którego został prawomocnie uniewinniony przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Po wtóre</span>, nawet w wypadku odmowy złożenia zeznań przez świadka przesłuchiwanego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a>, zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 2)">art. 391 § 2 k.p.k.</a>, mogą być odczytywane wcześniejsze wyjaśnienia takiego świadka złożone w charakterze podejrzanego lub oskarżonego. Właśnie taka sytuacja zachodziła w niniejszej sprawie, ponieważ Sąd Okręgowy we Wrocławiu odczytał zeznania świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span> złożone w trakcie postępowania przygotowawczego, zawarte na k. 3447-3450, k. 4111-4115, k.4116-4119, k. 4121-4124, k. 4126-4128, k.4130-4134, k. 4135-4138, k. 4273-4274, k. 4993-4996, k. 5371-5374, wobec tego, że świadek nie pamiętał dokładnie zdarzenia (chociaż Sąd I instancji w tym zakresie błędnie przyjął za podstawę odczytania zeznań przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a>, zamiast prawidłowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 2)">art. 391 § 2 k.p.k.</a>).</p> <p> <span class="underline"> <!-- --> Po trzecie</span>, warto prześledzić treść zeznań świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span> z rozprawy głównej przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu (k. 5775v-5777), odnoszące się do oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, aby nie mieć żadnych wątpliwości, że korelowały one w pełni z wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. P.</span> w charakterze podejrzanego i nie dawały podstaw do przypisania oskarżonemu <span class="anon-block">D. Ś.</span> sprawstwa przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a jedynie z art. 62 ust. 2 tejże ustawy. Świadek <span class="anon-block">M. P. (1)</span> zeznał następująco: „<strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">D. Ś.</span> znam z Zakładu Karnego, a z <span class="anon-block">Z.</span> mieszkaliśmy na jednej ulicy. Ja sprzedawałem narkotyki obu oskarżonym. Nie pamiętam szczegółów, było jednak wiele takich spotkań. <span class="anon-block">W. Z. (2)</span> sprzedawałem heroinę, <span class="anon-block">Ś.</span> natomiast mefedron, amfetaminę, heroinę, haszysz i marihuanę. Z <span class="anon-block">W. Z. (2)</span> to nawet nie pamiętam ile było spotkań. Jeżeli chodzi o pana <span class="anon-block">D. Ś.</span>, to było minimum kilkanaście razy. Z <span class="anon-block">D. Ś.</span> to jest między 2018, a 2019 rokiem zaczęliśmy się spotykać w tej sprawie. Jeżeli chodzi o pana <span class="anon-block">Z.</span> to najprawdopodobniej był to 2011 rok lub 2012 rok. Jeżeli chodzi o <span class="anon-block">Ś.</span> to trwało to do czerwca 2019 roku kiedy zostałem aresztowany. Z <span class="anon-block">Z.</span> to też było w 2019 roku, troszeczkę wcześniej, nie jestem w stanie tego powiedzieć dokładnie. Musieli być jeszcze odbiorcy od oskarżanych, ja ich nie znałem. Ja już szczegółów nie pamiętam. (…) Ja pamiętam te zarzuty one dotyczą miedzy innymi mnie. Ja mam zarzuty dotyczące 150 gram mefedronu, bo on szedł od pana <span class="anon-block">Ż.</span> do pana <span class="anon-block">Ś.</span> za moim pośrednictwem, kilogram amfetaminy od <span class="anon-block">M.</span> do pana <span class="anon-block">Ś.</span>, 50 gram heroiny od <span class="anon-block">Ś.</span> dla <span class="anon-block">Ś.</span>, 500 gram haszyszu od <span class="anon-block">M.</span> do pana <span class="anon-block">Ś.</span> około kilograma marihuany od <span class="anon-block">M.</span> dla pana <span class="anon-block">Ś.</span>. (…) Nie pamiętam dokładnie ile przebywałem z panem <span class="anon-block">Ś.</span> w celi. Był to okres na pewno dłuższy niż 2 miesiące w Zakładzie Karnym przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>. Spotykaliśmy się w okresie letnim 2018 roku, z panem <span class="anon-block">D. Ś.</span>. My się chcieliśmy spotkać. Nie ukrywam, że to mogła być moja inicjatywa. Chodziło o cel zarobkowy, ale jeszcze nie wiedzieliśmy jaki. Nie wiedzieliśmy w jakim celu mamy się spotkać gdy rozmawialiśmy o tym w zakładzie karnym. Natomiast jak się spotkaliśmy od razu na pierwszym spotkaniu wszystko ustaliliśmy. Nie jestem na 100% pewny, ale mogło to spotkanie mieć miejsce na <span class="anon-block">ul. (...)</span> koło <span class="anon-block"> sklepu (...)</span>. On u mnie był sam. Spotykaliśmy się stosunkowo często. Bo spłacał zaległości, brał towar. Widzieliśmy się na pewno raz w tygodniu. Było to na parkingach koło <span class="anon-block">(...)</span>w bramie, na parkingu koło dworca świebodzkiego, na tęczowej, czasami improwizowaliśmy tam gdzie ja byłem. Bywało tak, że ja dzwoniłem i dopytywałem o pieniądze, a bywało tak, że on pytał czy ja mogę się spotkać. Większości spotkań to były rozliczenia. Nie jestem w stanie powiedzieć ile było tych spotkań. <span class="anon-block">Ś.</span> mówił mi co będzie potrzebował na następny raz, dzwonił do mnie z potwierdzeniem i wtedy się spotykaliśmy. Metaamfatamina szła w ilości około 10-20 gram na raz, ale nie jestem tego w stanie teraz dokładnie przytoczyć. Amfetamina 100 – 300 gram na raz, marihuana między 50-300 gram. Jeszcze raz odkreślam, że to jest taka orientacyjna ilość. Składając wcześniej swoje wyjaśnienia miałem lepszą pamięć niż dzisiaj, bo było to na bieżąco. Haszysz był przekazywany chyba po 50 gram i heroina około 5 gram na raz. Bywało tak, że odbierał heroinę i amfetaminę, zdarzało się tak, że odbierał jeden rodzaj narkotyków. Nie pamiętam czy kupował np. 4 rodzaje narkotyków, ale wydaje mi się, że nie. Narkotyki były w woreczkach foliowych, a w woreczkach strunowych heroina. Marihuany jak wziął więcej to jeszcze mogła być zapakowana w reklamówkę, a jak nie była większa ilość to nie była reklamówka potrzebna. Do spotkań dochodziło o różnych godzinach. Było możliwe, że pan <span class="anon-block">Ś.</span> w tym czasie pracował. My się też spotykaliśmy na weekendy. Nie przykładałem wagi do jego ubioru. Raz tylko mu powiedziałem, że chodzi w takiej czerwonej krzykliwej kurtce. Nie obchodziło mnie to. <span class="underline"> <!-- --> Nie wiem jakim środkiem transportu do mnie dojeżdżał na spotkanie. Nie wiem czy to były duże ilości. Nie wiem, czy <span class="anon-block">Ś.</span> zażywał narkotyki. <span class="anon-block">Ś.</span> mi mówił, że ma odbiorców. Nie wiem jednak komu dokładnie sprzedawał, wiem, że miał blokady finansowe, bo nie zawsze dostawał pieniądze od odbiorców. Nie mam pojęcia w jakich ilościach sprzedawał innym te narkotyki. My handlowaliśmy wspólnie i w porozumieniu. Nie miało to dla mnie znaczenia komu on to sprzeda dalej. Nie było relacji podległości. To była koleżeńska umowa. W każdym czasie mógł przerwać tę relacje.</span> Ja nikomu też nie podlegałem w zakresie obrotu narkotykami. <span class="anon-block">Ś.</span> nie wiedział skąd ja biorę narkotyki. Nie miałem interesu jemu tego mówić. Nasza współpraca ustała bo zostałem aresztowany</em> </strong>”. (k. 5775v-5777, podkreśl. SA).</p> <p>Ostatecznie należy stwierdzić, że <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nie miał żadnej pewnej i przekonującej wiedzy o motywach zakupu narkotyków przez oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, a także o tym w jaki sposób <span class="anon-block">D. Ś.</span> postępował z narkotykami nabytymi od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. Brak wiedzy w tym zakresie, wobec sprzecznych wyjaśnień samego oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, nie mógł być zastąpiony domniemaniami, że oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> nabywał narkotyki w celu dalszej odsprzedaży.</p> <p>V. Również <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->wyjaśnienia samego oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> </span> </strong>, wobec ich niekonsekwencji i niespójności, a wręcz rozbieżności, na każdym etapie postępowania karnego, nie dawały podstaw do jednoznacznych wniosków, że był on uczestnikiem obrotu narkotykami. Poważne wątpliwości budziło to, czy można jednoznacznie i przekonująco wykazać, że oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> rzeczywiście nabywał wszystkie narkotyki w celu dalszej odsprzedaży (tak jak to przyjął w akcie oskarżenia prokurator i jak to zaakceptował Sąd Okręgowy), czy też przeznaczał narkotyki na własne potrzeby (a tak niewątpliwie było przynajmniej co do części środków odurzających), jak również czy przekazywał je innym osobom do obrotu (co uzasadniałoby kwalifikację z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czego jednak nie wykazano), lub też czy sprzedawał je lub użyczał nieodpłatnie finalnym konsumentom narkotyków (co uzasadniałoby jednak odpowiedzialność z art. 58 lub art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, lecz czego Sąd Apelacyjny wykazać już nie mógł, wobec niemożności uzupełniania ustaleń faktycznych na niekorzyść obu oskarżonych ze względu na ograniczenia wynikające z zakazu <em> <!-- -->reformationis in peius</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 §1 k.p.k.</a> (oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a>), ze względu na kierunek apelacji prokuratora skierowanej na niekorzyść obu oskarżonych wyłącznie w zakresie orzeczonych kar. Wątpliwości tych nie można było usunąć na niekorzyść oskarżonego, zgodnie z zasadą <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> </p> <p>Podczas pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego <span class="anon-block">D. Ś.</span> w dniu 4 grudnia 2019r. (k. 5065-5066) wyjaśnił co następuje: „<strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Nie przyznaję się do popełnienia zarzucanych mi czynów, nie nabyłem ilości, które są opisane w stawianych mi zarzutach, nabyłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block"> (...)</span> około 150 gram marihuany, około 50 gram amfetaminy w okresie kilku miesięcy w 2019 r. Marihuanę nabyłem, aby wykorzystać ją na własne potrzeby – po prostu ją paliłem, a amfetaminę przekazałem mojemu bratu - <span class="anon-block">M. Ś.</span>, który chyba ją przekazał dalej, ale nie posiadam wiedzy. Podkreślam, że nie jestem dealerem narkotykowym, uczestniczyłem w kilku transakcjach, ale chodziło o narkotyki na moje potrzeby. Nie nabywałem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> metaamfetaminy <span class="anon-block">(...)</span>.</span> </em> </strong> <em> <!-- --> (…) </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block"> (...)</span> poznałem w 2018 r. w czasie pobytu w Zakładzie Karnym we <span class="anon-block">W.</span>. Po wyjściu z Zakładu Karnego spotkaliśmy się w 2019 r. przypadkowo na mieście we <span class="anon-block">W.</span>. W trakcie rozmowy <span class="anon-block">M. P. (1)</span> może mi pomóc przy narkotykach. <span class="underline"> <!-- -->Powiedziałem, że jestem zainteresowany marihuaną, bo przeznaczałem ją na własne potrzeby. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> powiedział, że może mi pomóc. Rozpoczęła się współpraca, która polegała na tym, że nabywałem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> marihuanę - doszło do 3 transakcji, kiedy nabyłem po 50 gram marihuany, to było w okresie od stycznia do lipca 2019 r. Przyjeżdżałem wówczas do <span class="anon-block">W.</span> i spotykałem się z <span class="anon-block">M. P. (1)</span> w różnych miejscach, które były wskazane przez niego, odbierałem od niego marihuanę i płaciłem od razu gotówką pełną cenę. Nabytą marihuanę przeznaczałem na własne potrzeby, po prostu ją paliłem - około 4 skrętów czyli 2 gramy marihuany dziennie. Nabyta marihuana wystarczała mi na około 3-4 tygodni. Odnośnie amfetaminy to nabyłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> 2 - krotnie po 25 lub 35 gram amfetaminy, to było w okresie od stycznia do lipca 2019 r. Mój brat – <span class="anon-block">M. Ś.</span> zwrócił się do mnie czy mam możliwość załatwienia mu amfetaminy. Zwróciłem się do <span class="anon-block">M. P. (1)</span> w tej sprawie i <span class="anon-block">M. P. (1)</span> powiedział, że może mi pomóc i dostarczy amfetaminę. Podobnie jak przy marihuanie, <span class="anon-block">M. P. (1)</span> powiadomił mnie, że ma amfetaminę i podjechałem do <span class="anon-block">W.</span> w miejsce, które <span class="anon-block">M. P. (1)</span> wskazał i tam odbyło się spotkanie, gdzie odebrałem amfetaminę i płaciłem od razu gotówką pełną cenę. Po każdym spotkaniu przekazywałem amfetaminę mojemu bratu – <span class="anon-block">M. Ś.</span>, ale nie wiem co on dalej robił z tą amfetaminą. Nie miałem żadnego konfliktu z <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> zabronił mi mówić o tym, że się spotykamy. Nie znam osób z otoczenia <span class="anon-block">M. P. (1)</span> </span>. (…)</em> </strong> Nie znam <span class="anon-block">T. M.</span>.” (k. 5065-5066, podkreśl. SA). Następnie podejrzanego <span class="anon-block">D. Ś.</span> pytano o szereg osób, a także o jego wiedzę na temat rozprowadzania narkotyków przez <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, lecz stwierdził, że osób tych nie zna i nie ma wiedzy w tym zakresie. Wyjaśnił także: „<strong> <!-- --> <em> <!-- -->Odnośnie stawianych mi zarzutów to stwierdzam, że te ilości narkotyków, które miałem nabyć od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> są w istotny sposób zawyżone</em> </strong>” (k. 5066).</p> <p>Analizując wskazane pierwsze wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, należy jednoznacznie stwierdzić, że nie przyznał się on do udziału w obrocie narkotykami, czyli do przestępstwa z art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, lecz do czynu z art. 62 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (w zakresie nabywania i posiadania narkotyków na własne potrzeby), jak również do nabywania amfetaminy, dwukrotnie po 25 lub 35 gramów amfetaminy, w okresie od stycznia do lipca 2019r., dla swojego brata, <span class="anon-block">M. Ś.</span>. Tych wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> nie zweryfikował podczas śledztwa prokurator, jak również nie wyjaśnił tej okoliczności Sąd Okręgowy we Wrocławiu. Oba organy procesowe nie przesłuchały w charakterze świadka lub podejrzanego brata <span class="anon-block">D. Ś.</span>, <span class="anon-block">M. Ś.</span>, co niewątpliwie należy uznać za naruszenie reguł dowodowych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> Być może nastąpiło to dlatego, że w późniejszym okresie oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> odwołał pomówienie brata, lecz mimo tego Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w trakcie postępowania odwoławczego nie miał już możliwości poczynienia w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń faktycznych co do sprzedawania przez oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> amfetaminy bratu, <span class="anon-block">M. Ś.</span>. Jak już wielokrotnie podkreślano, nie było możliwe uzupełnienia ustaleń faktycznych na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> w tym zakresie, ze względu na ograniczenia wynikające z zakazu <em> <!-- -->reformationis in peius</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 §1 k.p.k.</a> (oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a>), ze względu na kierunek apelacji prokuratora skierowanej na niekorzyść obu oskarżonych wyłącznie w zakresie orzeczonych kar.</p> <p>Podczas kolejnego przesłuchania, już następnego dnia, czyli 5 grudnia 2019r. (k. 5159) wówczas podejrzany <span class="anon-block">D. Ś.</span> odwołał pomówienie brata – <span class="anon-block">M. Ś.</span> i wyjaśnił: „<strong> <!-- --> <em> <!-- -->Oświadczam, że podtrzymuję swoje wyjaśnienia, które składałem w niniejszej sprawie. Jednocześnie modyfikuję swoje wyjaśnienia w ten sposób, że nabyłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block"> (...)</span> łącznie około 150 gram marihuany oraz około 120 gram amfetaminy w okresie kilku miesięcy w 2019 r. <span class="underline"> <!-- -->Marihuanę nabyłem, aby wykorzystać ją na własne potrzeby – po prostu ją paliłem, a amfetaminę przekazałem koledze mojego brata <span class="anon-block">M. Ś.</span> o imieniu <span class="anon-block">S.</span> – to było 2 – krotnie po 50 – 60 gram.</span> Nie nabywałem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> metaamfetaminy <span class="anon-block">(...)</span>, heroiny, haszyszu</em> </strong>”. (k. 5159, podkreśl. SA).</p> <p>Podczas posiedzenia przed Sądem Rejonowy Katowice – Wschód w dniu 5 grudnia 2019r. (k. 5192-5192v), podejrzany <span class="anon-block">D. Ś.</span> jeszcze raz odwołał wcześniejsze pomówienie brata, wskazując jako odbiorcę amfetaminy <span class="anon-block"> (...)</span> podając: „<strong> <!-- --> <em> <!-- --> Ja tam skłamałem, bo amfetaminę przekazałem koledze <span class="anon-block">S.</span> chyba <span class="anon-block">P.</span>, on pracował w piekarni w <span class="anon-block">J.</span>. To był kolega mojego brat, nie wiem jak oni się poznali. Jak wyszedłem z więzienia, to oni się już znali. (…) Pieniądze wziąłem z góry, nie było tak, że kupiłem to i potem sprzedawałem na porcje. (…) Nie wiem. dlaczego <span class="anon-block"> (...)</span> podaje większe ilości, niż co ja kupiłem. Ja <span class="anon-block">P.</span> znam spod celi. z <span class="anon-block">M.</span> widywałem się sam nie widziałem go z innymi osobami. <span class="anon-block">M.</span> to ćwiczył z tego, co wiem. Nie wiem, co on robił. Jestem w szoku jak przeczytałem, co on robił. <span class="underline"> <!-- --> To <span class="anon-block">M.</span> zwrócił się do mnie poprzez kolegę <span class="anon-block">J.</span> czy chciałbym się z nim spotkać. Jak się spotkaliśmy on zaproponował mi, że może mi dać jakieś prochy żeby sobie mógł zarobić, ja mu powiedziałem, że nie chcę, ale że mogę wziąć dla siebie, bo ja palę, bo jestem nerwowy. Ja powiedziałem, że nie chcę robić problemów u siebie na mieście on mi powiedział, że w razie, czego to da mi ochronę. Ja mu ostatecznie powiedziałem, że ostatecznie mogę wziąć to dla siebie i ta marihuanę i amfetaminę. Nie mówiłem mu, że amfetaminę wezmę dla kolegi. Dokładnie pamiętam tą rozmowę. Nie wiem. czemu <span class="anon-block">M.</span> tak na mnie zeznaje.</span> </em> </strong> <em> <!-- --> Nie mieliśmy konfliktu, nasz kontakt się urwał po sytuacji spod <span class="anon-block">(...)</span> jak on mnie spotkał i powiedział, że mówię o naszych interesach. (…) Ta rozmowa, podczas której proponował mi ochronę mogła mieć miejsce na początku marca lub końcem lutego 2019r. Spotkanie pod <span class="anon-block">(...)</span> było pod koniec marca lub na początku kwietnia 2019r. W maju to już byłem w szpitalu i od tego czasu jak spotkaliśmy się pod <span class="anon-block">(...)</span> to go nie widziałem. </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> Ja nie uczestniczyłem w żadnej grupie, ja widywałem się tylko z <span class="anon-block">M.</span>.</em> </strong> <em> <!-- --> Kojarzę ksywę <span class="anon-block">M. M. (3)</span> mówił, że może my się z nim umówić na trening. Że to dobry zawodnik jest. </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Nie czerpałem żadnych korzyści majątkowych z tych narkotyków. Ja na wolności pracowałem na budowie, miałem przedwczoraj podpisać umowę o prace</span>.</em> </strong> <em> <!-- --> Ja jestem pod nadzorem kuratora. Ja mam na utrzymaniu 4-letnią córkę, nic mieszkamy razem. Karę pozbawienia wolności odbywałem od 2013- 2014 roku i od 2015 do 2018 roku. To było za zniszczenie mienia i rozbój</em>”. (k. 5192-5192v, podkreśl. SA).</p> <p>Analizując także kolejne wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, należy jednoznacznie stwierdzić, że nie przyznał się on do udziału w obrocie narkotykami, czyli do przestępstwa z art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, lecz do czynu z art. 62 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (w zakresie nabywania i posiadania narkotyków na własne potrzeby), jak również do nabywania amfetaminy, dwukrotnie po 50 lub 60 gramów amfetaminy, w okresie kilku od stycznia do lipca 2019r., dla mężczyzny o imieniu <span class="anon-block"> (...)</span>, kolegi swojego brata, <span class="anon-block">M. Ś.</span>. Tych wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> nie zweryfikował podczas śledztwa prokurator, jak również nie wyjaśnił tej okoliczności Sad Okręgowy we Wrocławiu. Oba organy procesowe nie przesłuchały w charakterze świadka lub podejrzanego brata <span class="anon-block">D. Ś.</span>, <span class="anon-block">M. Ś.</span>, a także nie czyniły jakichkolwiek ustaleń co do owego kolegi brata, czyli mężczyzny o imieniu „<span class="anon-block">S.</span>” (możliwe nazwisko: <span class="anon-block">P.</span>), co niewątpliwie należy uznać za naruszenie reguł dowodowych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> Być może nastąpiło to dlatego, ze w późniejszym okresie oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> odwołał pomówienie brata, lecz mimo tego Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w trakcie postępowania odwoławczego nie miał już możliwości poczynienia w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń faktycznych co do sprzedawania przez oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> amfetaminy bratu, <span class="anon-block">M. Ś.</span>. Jak już wielokrotnie podkreślano, nie było możliwe uzupełnienia ustaleń faktycznych na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> w tym zakresie, ze względu na ograniczenia wynikające z zakazu <em> <!-- --> reformationis in peius</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 §1 k.p.k.</a> (oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a>), ze względu na kierunek apelacji prokuratora skierowanej na niekorzyść obu oskarżonych wyłącznie w zakresie orzeczonych kar.</p> <p>W kolejnych wyjaśnieniach, złożonych podczas przesłuchania w dniu 10 stycznia 2020r. (k. 5208-5209), podejrzany <span class="anon-block">D. Ś.</span> całkowicie wycofał się z twierdzeń o przekazaniu komukolwiek amfetaminy: „<em> <!-- -->modyfikuję swoje wyjaśnienia w ten sposób, że nabyłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block"> (...)</span> łącznie co najwyżej 200 gram marihuany oraz około 120 gram amfetaminy w okresie kilku miesięcy w 2019 r. </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Marihuanę nabyłem, aby wykorzystać ją na własne potrzeby, a amfetaminę również na własne potrzeby.</span> </em> </strong> <em> <!-- --> Nie nabywałem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> metaamfetaminy <span class="anon-block">(...)</span>, heroiny, haszyszu</em>”. (k. 5209, podkreśl. SA).</p> <p>Podczas pozostałych przesłuchań w trakcie śledztwa, podejrzany <span class="anon-block">D. Ś.</span> nie przyznał się do żadnego z przedstawionych zarzutów (k. 5261-5262, 5275, 5365-5367, 5504-5506). Istotne dla podjętych wyżej rozważań dowodowych wyjaśnienia <span class="anon-block">D. Ś.</span> złożył jedynie w dniu 14 września 2020r., kiedy to skonfrontowano go z wyjaśnieniami złożonymi przez podejrzanego <span class="anon-block">M. P. (1)</span> (k. 5365-5367), Wyjaśnił wówczas: „<strong> <!-- --> <em> <!-- --> Modyfikuję swoje wyjaśnienia. Amfetaminę wziąłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> tylko 1 raz. Zapłaciłem mu wtedy 350-złotych za amfetaminę. To było w dniu 20 listopada 2018r. Nabyłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> amfetaminę we <span class="anon-block">W.</span> w pobliżu <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Amfetaminę tą spróbowałem kilka razy, nie potrafię powiedzieć ile amfetaminy spożyłem, ale nie pamiętam już kiedy i ile razy spożyłem tą amfetaminę. Na posiedzeniu zaznaczyłem, że <span class="underline"> <!-- --> moje wyjaśnienia, w których wskazałem, iż przekazałem tą amfetaminę <span class="anon-block">M. Ś.</span> nie polegają na prawdzie. Złożyłem wyjaśnienia, w których wskazałem na udział <span class="anon-block">M. Ś.</span>, gdyż obawiałem się odwieszenia mi wyroku przez kuratora</span>. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> przekazał mi tą amfetaminę na próbę i mówił mi, żeby rozmieszać tą amfetaminę w stosunku 1:1, gdyż ta amfetamina jest mocna. <span class="underline"> <!-- --> Powiedziałem <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, że nie zajmuję się handlem amfetaminą 1 nie zażywam jej</span> </em> </strong>. <strong> <!-- --> <em> <!-- --> Marihuanę kupiłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> 2-krotnie. Raz kupiłem od niego 50 gram marihuany, a raz 100 gram marihuany. Za marihuanę płaciłem po 25 złotych za 1 gram. Płaciłem mu gotówkę, przy czym przy płatności za 100 gram nie miałam całej kwoty ceny, gdyż <span class="anon-block">M. P. (1)</span> przyniósł większą ilość marihuany, niż było uzgodnione – miało być 50 gram marihuany, a <span class="anon-block">M. P. (1)</span> przyniósł 100 gram marihuany. Wtedy zapłaciłem <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">P.</span> gotówką kwotę 1.450 zł, bo wtedy byłem zaskoczony tą sytuacją, co stanowiło równowartość płatności za większą część, ponad połowę marihuany, zaś za pozostałą część przelałem BLIK na konto żony <span class="anon-block">M. P. (1)</span> karotę 1.050 zł – wpłaciłem pieniądze w bankomacie na wskazane przeze mnie konto. Rozliczyłem się w całości za przekazaną mi marihuanę przez <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. Nadmieniam, że pierwsza transakcja z marihuaną miała miejsce chyba w lutym 2019r. a druga transakcja miała miejsce w' okresie marca – kwietnia 2019r. Po raz pierwszy nabyłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> marihuanę we <span class="anon-block">W.</span> w pobliżu <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Po raz drugi nabyłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> marihuanę w pobliżu <span class="anon-block">(...)</span>, gdzieś poza centrum <span class="anon-block">W.</span>, ale nie potrafię określić dokładnego miejsca tego spotkania. Wtedy po raz ostatni widziałem <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. <span class="underline"> <!-- --> Marihuanę, którą nabyłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> spożyłem na własne potrzeby. Co do ilości marihuany, którą zażywam to są to różne ilości, w zależności od jakości marihuany od 2 do 4 jonitów dziennie. <span class="anon-block"> (...)</span> to jeden skręt, który jest wykonany przeze mnie z tytoniu i marihuany. W takim skręcie jest różna ilość marihuany w zależności od tego ile marihuany tam umieszczę. Nie potrafię określić jaka jest ilość marihuany, która jest w skręcie. Z reguły w skręcie zawsze był tytoń – to była ćwiartka papierosa. Taki skręt jest gabarytowo był grubszy od papierosa, spory. Na skręta trzeba użyć co najmniej 0,5 grama marihuany i w przypadku marihuany od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> trzeba było dać więcej marihuany, bo ona była słabszej jakość i była z nasionami.</span>(…) <span class="underline"> <!-- --> Nabyłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> tylko i wyłącznie marihuanę i amfetaminę w ilościach o których w' dniu dzisiejszym wyjaśniłem. Nie brałem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> żadnych innych narkotyków.</span> Wyjaśnienia <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nie polegają na prawdzie</em> </strong>”. (k. 5365-5367, podkreśl. SA).</p> <p>Podczas rozprawy głównej przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu, oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> zdecydowanie zdystansował się od wszystkich wcześniejszych wyjaśnień, w których przyznał się do przekazywania narkotyków innym osobom. Stwierdził, że przyznaje się jedynie do tego, że kupił 150 gramów marihuany i 50 gramów amfetaminy na własny użytek. Takie wyjaśnienia podtrzymał po ujawnieniu wyjaśnień ze śledztwa oraz po przesłuchaniu świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span> (k. 5751v-5752, 5775v-5777): „<strong> <!-- --> <em> <!-- -->Ja <span class="anon-block">M. P. (1)</span> poznałem w więzieniu, później po opuszczeniu Zakładu Karnego 9 sierpnia 2018 roku, nie miałem kontaktu z <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> skontaktował się przez naszego znajomego z Zakładu Karnego, <span class="anon-block">B. B.</span>, który to zwrócił się do mnie z zapytaniem, czy może podać <span class="anon-block">M.</span> mój numer. Wyraziłem zgodę na to. <span class="anon-block">M.</span> do mnie zadzwonił i zapytał się czy bywam we <span class="anon-block">W.</span>. Ja powiedziałem, że bywam z moim kolega przedsiębiorca, któremu pomagałem z <span class="anon-block">K.</span>. <span class="anon-block">M.</span> powiedział, że jak będę we <span class="anon-block">W.</span> to czy mogę się do niego odezwać, bo chce porozmawiać. Ja powiedziałem mu, że jak będę we <span class="anon-block">W.</span> to przyjadę do niego porozmawiać. Jak wróciłem z <span class="anon-block"> (...)</span> z pracy to spotkałem się z <span class="anon-block">M.</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>. To był okres zimowy. <span class="anon-block">M.</span> mówił, że wraca z siłowni i żeby poczekał na niego. Mówił, że wraca z siłowni. <span class="anon-block">M.</span> dowiedział się, jak tam u mnie, jak żyje, czy ćwiczę dalej. Powiedziałem mu, że pracuje, ćwiczę. Dowiedziałem się co u <span class="anon-block">M.</span>. On twierdził, że u niego wszystko jest w porządku. <span class="underline"> <!-- -->Po dłuższej chwili <span class="anon-block">M.</span> zapytał się czy potrzebuje jakiś narkotyków. Ja powiedziałem, że nie handluje narkotykami. Natomiast palę Marihuanę. <span class="anon-block">M.</span> wtedy oświadczył, że może mi ją dostarczyć. Później spotkaliśmy się w listopadzie. On zapytał się, czy potrzebuje marihuanę. On dostarczył mi 20 listopada marihuanę. Dał mi 50 gram, za która zapłaciłem 1250 złotych. Ja wziąłem ta marihuanę, i powiedziałem, że jest słaba, bo ma dużo nasion.</span> </em> </strong> <em> <!-- --> Przed świętami Bożego Narodzenia w 2018 roku, <span class="anon-block">M.</span> zaproponował mi włamanie do dwóch budynków mieszkalnych .Nie powiedział mi do kogo. Mówił, że w jednym mieszkaniu jest do wzięcia 200 tysięcy złotych a w drugim, będzie 150 tysięcy złotych. Ja powiedziałem, że nie dam rady, bo spędzam święta z rodzina. Z tym drugim tez powiedziałem, że nie dam rady. Po tym czasie zaproponował mi, żebyśmy pojechali razem do <span class="anon-block">K.</span>, żeby odebrać pieniądze i że mam z nim pojechać. Ja miałem stać na plecach tego człowieka. <span class="anon-block">M.</span> miał zabrać mu zegarek i jakieś pieniądze. <span class="anon-block">M.</span> zadzwonił do mnie w styczniu to było mniej więcej 10 stycznia. Ja byłem za granica ze znajomymi. <span class="anon-block">M.</span> powiedział, że nie ma problemu i że mam się odezwać jak przyjadę. Ja przyjechałem 19 stycznia. W styczniu już się z <span class="anon-block">M.</span> nie widziałem. </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M.</span> odezwał się do mnie w lutym. Zapytał się czy przyjadę do niego bo chce porozmawiać. Ja przyjechałem w połowie lutego do niego i <span class="anon-block">M.</span> zaproponował mi większą ilość narkotyków. Ja powiedziałem, że nie potrzebuje bo nie handluje, a sam tyle nie wypale. <span class="anon-block">M.</span> przekazał mi wówczas dwa opakowania amfetaminy. To było jakieś 50 gram amfetaminy. Dałem mu za to 350 złotych. Powiedziałem, że nie potrzebuje bo nie zażywam. Zostawiłem to gdzieś w komórce, ale to zamokło. Jam u powiedziałem, że nie chcę więcej tego. </span>Ostatni raz widziałem się z <span class="anon-block">M.</span> to był przełom marca początku kwietnia pod <span class="anon-block">(...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>. Przyjechałem po 50 gram marihuany. On był wystraszony i pytał z kim przyjechałem. Powiedział mi, że tutaj daje mi ostatnia porcję 100 gram bo mi się urodziło dziecko i muszę zniknąć. Był w czarnej kurtce w czarnej czapce. Jeżeli chodzi o rozliczenie to miałem 1050 złotych, resztę miałem jemu przesłać. Potem w kwietniu spotkałem się z jego żona, zapytała się czy mam pieniądze dla <span class="anon-block">M.</span>. Powiedziała, że mam przez wpłatomat wpłacić te pieniądze. Tak też z robiłem od tego czasu nie mam z nimi kontaktu</em> </strong>”. (k. 5751v-5752, podkreśl. SA).</p> <p>Ostatecznie należy stwierdzić, że zmienne, wewnętrznie sprzeczne i niekonsekwentne wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> nie pozwoliły na ustalenie, czy nabywał on narkotyki w celu dalszej odsprzedaży. A już na pewno oskarżyciel publiczny wymienionymi wyżej dowodami, czyli zeznaniami i wyjaśnieniami świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, jak również wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, okoliczności takich nie wykazał, chociaż ciężar dowodu ciążył waśnie na nim. Trzeba przy tym jasno stwierdzić, że skrupulatnie przywołane w niniejszym uzasadnieniu oraz zacytowane zeznania i wyjaśnienia świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, jak również wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, były jedynymi dowodami, na podstawie których można było ustalać odpowiedzialność oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> w kontekście zarzuconego mu czynu z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ostatecznie przypisanego mu przestępstwa z art. 62 ust. 2 tej ustawy.</p> <p>Nie było żadnych innych dowodów, a w szczególności takimi dowodami nie mogły być zeznania (i wcześniejsze wyjaśnienia) świadków: <span class="anon-block">T. M.</span> (k. 650-667, 668-673, 674-680, 681-684, 685-689, 690-697, 698-707, 708-713, 714-721, 722-724, 728-734, 735-741, 742-749, 750-753, 754-757, 771-775, 776-780, 794-797, 988-991, 992-995, 2875-2876, 2877-2879, 2880-2883, 2884-2889, 2890-2895, 2907-2908, 2914-2918, 3159-3173, 3174-3179, 5761- 5762) i <span class="anon-block">M. P. (3)</span> (k. 1208-1211, 1553-1558, 1560-1565, 1567-1571, 1573-1581, 1583-1590, 2655-2661, 2663-2708, 2709-2713, 2715-2721, 2723-2725, 3113-3117, 3119-3122, 5904v). Nie mieli oni bowiem żadnej wiedzy o motywach zakupu narkotyków przez oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, a także o tym w jaki sposób postępował z narkotykami nabytymi od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. Obaj świadkowie nie znali oskarżonych: <span class="anon-block">D. Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, nie przekazywali, nie sprzedawali i nie udzielali im narkotyków, natomiast brali udział w transakcjach narkotykowych z <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. Jak już stwierdzono wcześniej, brak wiedzy w tym zakresie, wobec sprzecznych wyjaśnień samego oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, nie mógł być zastąpiony domniemaniami, że oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> nabywał narkotyki w celu dalszej odsprzedaży.</p> <p>VI. Jak już wyżej podano, wskazane istotne i nie dające się usunąć wątpliwości prowadziły do zmiany zaskarżonego wyroku w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">Ś.</span> w ten sposób, że w miejsce czynu przypisanego w punkcie I części rozstrzygającej Sąd Apelacyjny uznał oskarżonego <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">Ś.</span> za winnego tego, że w okresie od czerwca 2018r. do dnia 10 czerwca 2019r. we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, nabył i posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej jednego kilograma o łącznej wartości co najmniej 16.000 złotych, heroiny w ilości 50 gramów o łącznej wartości co najmniej 5.000 złotych, haszyszu w ilości co najmniej 0,5 kg o łącznej wartości co najmniej 6.000 złotych oraz znaczną ilość substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości jednego kilograma o łącznej wartości co najmniej 7.000 złotych i metamfetaminy tzw. <span class="anon-block">(...)</span> w ilości 150 gramów o łącznej wartości co najmniej 11.250 złotych, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2020r., poz. 2050) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na poczet której – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – zaliczając temu oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 4 grudnia 2019r. od godz. 6:00 do dnia 23 lutego 2021r. oraz od dnia 5 marca 2021r. do dnia 18 marca 2021r. do godz. 16:15. Ponadto uchylono orzeczenie o przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 2)">punkcie II</a> części rozstrzygającej.</p> <p>W zakresie wartości narkotyków, których posiadanie przypisano oskarżonemu <span class="anon-block">D. Ś.</span>, dano wiarę wyjaśnieniom i zeznaniom <span class="anon-block">M. P. (1)</span> co do ilości narkotyków nabytych przez tego oskarżonego. Jednak absolutnie odrzucono taki sposób wyliczenia wartości tych narkotyków, który zaprezentował prokurator w akcie oskarżenia i który zaakceptował Sąd Okręgowy we Wrocławiu w zaskarżonym wyroku.</p> <p>Należy przypomnieć, że oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> nabył i posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p> <span class="underline"> <!-- -->ziela konopi innych niż włókniste (marihuany)</span> w ilości co najmniej jednego kilograma, jednak należało przy tym przyjąć jej łączną wartość co najmniej 16.000 złotych, a nie na kwotę co najmniej 17.500 złotych, gdyż prokurator i Sąd I instancji bezzasadnie przyjęli średnią wartość narkotyków, wskazaną w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. P. (1)</span> twierdzącego, że liczył cenę marihuany w przedziale cenowym pomiędzy 16 a 19 złotych, za jeden gram (k. 4137). Ze względu na zasadę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>) należało w tym zakresie liczyć nie średnią, lecz najniższą wskazaną wartość marihuany, czyli 16 złotych za jeden gram, skoro wątpliwości w tym z tym zakresie nie zdołano usunąć, a nie można ich było rozstrzygać na niekorzyść oskarżonego;</p> </dd> </dl> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p> <span class="underline"> <!-- -->heroiny</span> w ilości 50 gramów o łącznej wartości co najmniej 5.000 złotych (i taką wartość narkotyków wskazywał jednoznacznie w swoich wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. P. (1)</span> (k. 4137), co należało zaakceptować;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p> <span class="underline"> <!-- -->haszyszu</span> w ilości co najmniej 0,5 kg, jednak należało przy tym przyjąć jego łączną wartość co najmniej 6.000 złotych, a nie na kwotę co najmniej 7.500 złotych, gdyż prokurator i Sąd I instancji bezzasadnie przyjęli średnią wartość narkotyków, wskazaną w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. P. (1)</span> twierdzącego, że liczył cenę haszyszu w przedziale cenowym pomiędzy 12 a 16 złotych, za jeden gram (k. 4137). Ze względu na zasadę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>) należało w tym zakresie liczyć nie średnią, lecz najniższą wskazaną wartość haszyszu, czyli 12 złotych za jeden gram, skoro wątpliwości w tym z tym zakresie nie zdołano usunąć, a nie można ich było rozstrzygać na niekorzyść oskarżonego;</p> </dd> </dl> <p>oraz znaczną ilość substancji psychotropowych w postaci:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p> <span class="underline"> <!-- -->amfetaminy</span> w ilości jednego kilograma o łącznej wartości co najmniej 7.000 złotych (i taką wartość narkotyków wskazywał jednoznacznie w swoich wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. P. (1)</span> (k. 4137), co należało zaakceptować;</p> </dd> </dl> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p> <span class="underline"> <!-- -->metamfetaminy tzw. <span class="anon-block">(...)</span> </span> w ilości 150 gramów o łącznej wartości co najmniej 11.250 złotych (i taką wartość narkotyków wskazywał jednoznacznie w swoich wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. P. (1)</span> (k. 4137), co należało zaakceptować.</p> </dd> </dl> <p>VII. Odnosząc się do kierowanych przez obrończynię z wyboru oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, adw. <span class="anon-block">A. M. (1)</span> z ostrożności procesowej zarzutów rażącej niewspółmierności orzeczonych przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu kar: 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych to zarzuty w tym zakresie uległy zasadniczej dezaktualizacji wobec zmiany opisu i kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">D. Ś.</span> przestępstwa.</p> <p>Ponieważ sankcja za przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie zawiera konieczności orzeczenia kumulatywnej kary grzywny, nie było potrzeby jej wymierzenia, a kara 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności była adekwatna do czynu popełnionego przez oskarżonego, jego charakteru, okresu działalności przestępczej, rodzaju, ilości i wartości nabywanych narkotyków.</p> <p>Nie zasługiwała na uwzględnienie apelacja obrończyni oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> zmierzająca do dalszego łagodzenia kary, w kierunku wymierzenia kary w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. W szczególności, nie było podstaw do przyjęcia po stronie oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> dodatniej prognozy społeczno-kryminologicznej.</p> <p>W pełni przekonujące i zasadne były bowiem argumenty podniesione przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu, a mianowicie to, że oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> dopuścił się przestępstwa w odniesieniu do znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, popełnił przypisane mu przestępstwo umyślnie, mając pełną świadomość nielegalności obrotu narkotykami oraz ich szkodliwości. Świadczyło to o demoralizacji i niepoprawności oskarżonego oraz braku szacunku dla norm prawnych. Kara w wymiarze 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności niewątpliwie wypełni cele wychowawcze i zapobiegawcze kary w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, gdyż ugruntuje w nim przekonanie o nieuchronności kary i o braku pobłażania ze strony wymiaru sprawiedliwości. W taki sam sposób kara zostanie odebrana w odczuciu społecznym, jako wyważona i sprawiedliwa, a także zrozumiała jako antidotum na zagrożenia społeczne, w tym wypadku narkomanią. Takie cele w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> wypełni właśnie kara 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.</p> <p>Prowadziło to do nieuwzględnienia apelacji obrończyni z wyboru oskarżonego, adw. <span class="anon-block">A. M. (1)</span> w pozostałym zakresie.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Apelacja obrońcy z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">M. C. (1)</span> </span> </strong> </p> <p>I. Apelacja obrońcy z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">M. C. (1)</span> zasługiwała na uwzględnienie w tym zakresie, gdy jej autor zarzucił zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> (a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych), poprzez ustalenie okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy na podstawie niekompletnego materiału dowodowego, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, a także poczynienie dowolnych ustaleń, pominięcie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a w konsekwencji bezzasadne i nieuprawnione uznanie oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. 2019 poz. 852 tekst jednolity) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, polegającego na uczestniczeniu w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających.</p> <p>Należało w pełni zgodzić się z zarzutami obrońcą oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, że Sąd I instancji niesłusznie przyjął, że oskarżony dopuścił się czynu polegającego na uczestniczeniu w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających, podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie nie daje podstaw do przyjęcia, że oskarżony wypełnił znamiona zarzucanego mu czynu, a analiza materiału dowodowego, wskazania prawidłowego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do wniosku, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu, zaś jego zachowanie wyczerpało wyłącznie znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2020r., poz. 2050) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> </p> <p>Jak już wyżej wskazano, w ślad za autorami komentarzy, <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">A. M. (2)</span> (Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Oficyna 2008, tezy 5 i 6 do art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a także <span class="anon-block">T. S.</span> (Komentarz do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, C.H. Beck 2008, wydanie 2, s. 393 i cyt. tam judykaty), <strong> <!-- -->wprowadzanie do obrotu środków odurzających</strong>, substancji psychotropowych lub słomy makowej, zgodnie z treścią art. 4 pkt 34 cyt. ustawy, polega na udostępnieniu ich odpłatnie lub nieodpłatnie osobom trzecim. Warunkiem koniecznym jest również ustalenie, że osoba, której środki są udostępnianie, nie jest konsumentem. Wprowadzenie do obrotu oznacza różnego rodzaju aktywną formę obrotu, natomiast uczestnictwo w obrocie będzie stanowić bierną jego formę. <strong> <!-- -->W przypadku gdy odbiorcą jest konsument takich środków, sprawca nie popełnia przestępstwa określonego w art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, lecz jedno z przestępstw udzielania odpłatnie lub nieodpłatnie finalnym konsulentom, określanych w przepisach art. 58 lub 59 cyt. ustawy</strong> (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 31 października 2006r., sygn. II AKa – 177/06, KZS 2006, z. 12, poz. 31; wyrok SA w Białymstoku z dnia 12 lutego 2004 r., sygn. II AKa – 389/03, OSAB 2004, nr 2, poz. 27). Natomiast <strong> <!-- -->uczestniczenie w obroci</strong>e polega na przyjęciu odpłatnie bądź nieodpłatnie środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej przez osobę niebędącą konsumentem w celu późniejszego ich przekazania innej osobie, przy czym nabywca nie jest konsumentem. <strong> <!-- -->Konsument finalny środków odurzających, któremu udzielono środków, nie popełnia przestępstwa uczestniczenia w obrocie z art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, lecz odpowiada wyłącznie za posiadanie środków odurzających</strong>.</p> <p>Jak słusznie podniósł obrońca oskarżonego w apelacji, bezsprzecznie oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> nabywał narkotyki od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, jednak aby przypisać mu udział w obrocie narkotykami (art. 56 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), konieczne jest wykazanie, że zostały one uzyskane w celu późniejszego ich przekazania kolejnej osobie niebędącej konsumentem (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2015r., sygn. akt II AKa – 61/15, LEX nr 1771062). Aby zasadnie móc przyjąć, że oskarżony dopuścił się przestępstwa „uczestniczenia w obrocie" środkami odurzającymi (art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) koniecznym byłoby również bezsporne ustalenie, że osoba nabywająca je następnie od oskarżonego także nie czyniła tego na własny użytek (a zatem także nie była konsumentem), ale nabyła je w celu dalszej ich odsprzedaży (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15 kwietnia 2016r., sygn. akt II AKa – 58/16, LEX nr 2087712).</p> <p>Obrońca oskarżonego miał rację podnosząc, że Sąd I instancji nie dysponował materiałem dowodowym pozwalającym na przypisanie oskarżonemu wypełnienia znamion czynu zabronionego określonego w art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Świadek <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nie był w stanie wskazać, czy i komu oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> rzekomo zbywał nabyte środki odurzające i substancje psychotropowe, zaś oskarżony kategorycznie takiej okoliczności zaprzeczył, podobnie jak zanegował ilości i rodzaj nabywanych od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> narkotyków. Brak jest jakiegokolwiek racjonalnego dowodu, który negował by prezentowaną przez oskarżonego wersję przebiegu zdarzeń pozwalającą na przypisanie mu czynu z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.</p> <p>W kontekście bezwzględniej zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo </em>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, nie jest poparte żadnym racjonalnym argumentem dowodowym stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sądu I instancji, że wskazywane przez oskarżonego ilości nabywanych narkotyków były za duże, by mogły być przeznaczone na własny użytek, jest stwierdzeniem dowolnym i arbitralnym, nieuwzględniającym tego, że oskarżonemu <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> przypisano nabywanie narkotyków, z przerwami, na przestrzeni niemal 7 lat, czyli w okresie po 13 lutego 2012r. do lutego 2019r., z wyłączeniem okresów: od dnia 5 września 2012r. do dnia 28 sierpnia 2013r. oraz od dnia 17 sierpnia 2014r. do dnia 11 marca 2018r., a także od dnia 25 kwietnia 2018r. do dnia 14 czerwca 2018r.</p> <p>II. W obliczu zarzutów i wątpliwości podniesionych w apelacji obrońcy z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">M. C. (1)</span> warto przeanalizować treść wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, a także zeznania i wyjaśnienia świadka (podejrzanego) <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, które miały rzekomo skłaniać najpierw prokurator, a potem Sąd Okręgowy we Wrocławiu do bezkrytycznego przyjęcia, że <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> nabywał narkotyki w celu dalszej odsprzedaży innym osobom i to uczestniczącym w obrocie, a nie będących finalnymi konsumentami, bo wówczas wchodziłaby w grę kwalifikacja prawna z art. 58 lub art. 59 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.</p> <p>III. <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Przesłuchiwany w charakterze podejrzanego <span class="anon-block">M. P. (1)</span> </span> </strong> w pierwszych istotnych dla odpowiedzialności karnej oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> wyjaśnieniach z dnia 14 sierpnia 2019r. (k. 4127v-4128) ujawnił co następuje: „<strong> <!-- --> <em> <!-- --> Kolejna osoba, która odbierała ode mnie narkotyki to <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>. <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> znam od bardzo dawna. On mieszka w mojej dzielnicy <span class="anon-block">(...)</span>we <span class="anon-block">W.</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. On mieszka z matką i bratem. On jest starszy ode mnie. Przed 2008 rokiem znałem go po prostu jako człowieka z dzielnicy. W 2008 roku my jednocześnie odbywaliśmy karę pozbawienia wolności. Tak naprawdę to wówczas dopiero zapoznaliśmy się w Zakładzie Karnym. Ja siedziałem za kradzieże i z tego co pamiętam to on również miał wyrok za kradzieże. <span class="anon-block">Z.</span> jest złodziejem. Wówczas bliżej się zapoznaliśmy i przestaliśmy być dla siebie anonimowi. <span class="underline"> <!-- --> Kiedy ja zacząłem zajmować się handlem narkotykami, to <span class="anon-block">Z.</span> widocznie dowiedział się od kogoś o tym. On po prostu przyszedł do mnie i zapytał o możliwość zakupu heroiny. Wtedy ja mu powiedziałem, że spróbuje zorientować w temacie i dam mu odpowiedź.</span> Wówczas pytałem <span class="anon-block">Ś.</span>, czyli <span class="anon-block">P.</span>, o heroinę, o czym składałem już szczegółowe wyjaśnienia. <span class="underline"> <!-- --> Kiedy ustaliłem wszystko ze <span class="anon-block">Ś.</span>, to wówczas powiedziałem <span class="anon-block">Z.</span>, te jestem w stanie załatwić heroinę i mogę mu ją sprzedawać. Cena jaką mu zaproponowałem oscylowała pomiędzy 100 a 120 złotych za jeden gram. <span class="anon-block">Z.</span> brał tą heroinę różnie. To było 5 lub 10 gram jednorazowo, jednak zdarzało się, że jednego dnia kupował 15 gram, a czasami miał długie przestoje trwające nawet dwa tygodnie. On zaczął się zaopatrywać ode mnie w tą heroinę od około 2012 roku. Nie pamiętam jednak zupełnie miesiąca w jakim to nastąpiło. Brał ode mnie w zasadzie do stycznia lub lutego 2019 roku, jednak należy od tego wyłączyć okres kiedy przebywaliśmy w Zakładach Karnych.</span> Tak jak powiedziałem, ja odbywałem karę pozbawienia wolności od marca 2016 roku do marca 2018 roku. W innym okresie niż mój pobyt w Zakładzie Karnym, swoją karę odbywał <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>. Z tego co kojarzę to on także przesiedział około dwa lata. Z racji tej, mieszkaliśmy od siebie niedaleko, to <span class="underline"> <!-- --> nasze transakcje odbywały się w dzielnicy śródmieście we <span class="anon-block">W.</span> w okolicach <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. <span class="anon-block">Z.</span> brał ode mnie w kredycie. Zawsze tak robił. Z racji tej, że długo się znaliśmy zgodziłem się na taki układ. On rozliczał się za brane ode mnie narkotyki, jednak miewał czasami kłopoty z oddaniem pieniędzy. Oprócz tego, że on sam zażywał tą heroinę, to także sprzedawał ją innym osobom, zapewne z zyskiem, aby zarobić dla siebie. Nie wiem jednak, kto był jego odbiorcą.</span> W sumie w okresie od daty bliżej nieustalonej w 2012 roku do stycznia lub lutego 2019 roku z wyłączeniem okresu od 13 marca 2016 roku do 12 marca 2018 roku, oraz bliżej nieustalonego okresu w jakim <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> przebywał w Zakładach Karnych, zakupił ode mnie w kilkudziesięciu transakcjach co najmniej 1 kg heroiny za łączną, średnią kwotę nie mniej niż 110 000 złotych. <span class="underline"> <!-- --> On przestał zaopatrywać się u mnie około stycznia lub lutego 2019 roku, nie rozliczając się ze wszystkich narkotyków. On miał mi jeszcze oddać 600 złotych za ostatnie 5 gram. Nie zrobił jednak tego i zaczął się przede mną ukrywać. Ja znając go tyle lat po prostu to odpuściłem. Poza tym wiedziałem, że z jego psychiką jest nie najlepiej. </span>On był podejrzany o próbę zabójstwa. Wiem, że ta kwalifikacja została zmieniona na rozbój, ale <span class="anon-block">Z.</span> odchorował to psychicznie. Z tego co mi wiadomo to miał próbę samobójczą w Zakładzie Karnym. On próbował poderżnąć sobie gardło. Dlatego całkowicie to odpuściłem i nawet nie próbowałem odzyskać tych pieniędzy. <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, to mężczyzna w wieku około 45 lat, szczupłej budowy ciała, ciemne kłosy, około 180 cm wzrostu. Rozpoznałbym go”</em> </strong> (k. 4127v-4128, podkreśl. SA).</p> <p>Podczas kolejnego przesłuchania w charakterze podejrzanego, <span class="anon-block">M. P. (1)</span> okazano albumy zdjęć sygmatycznych przypuszczalnych sprawców, na których rozpoznał oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> (k. 4994-4994v, 4997-4998). Wyjaśnił wówczas: „<em> <!-- -->rozpoznaję mężczyznę, którego wizerunek widnieje na fotografii nr 3 na okazanej mi tablicy. Jest to mężczyzna, którego opisywałem w swoich wcześniejszych przesłuchaniach jako <span class="anon-block">Z.</span>. <span class="anon-block">Z.</span> to mężczyzna, którego w swoich wyjaśnieniach opisywałem jako odbiorcę heroiny. On zakupił ode mnie co najmniej 1 kg tego narkotyku (…) Odczytano z tablicy poglądowej nr 88, iż na zdjęciu nr 3 widnieje wizerunek mężczyzny o nazwisku <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> </em>” (k. 4994-4994v).</p> <p>Podczas konfrontacji przeprowadzonej między podejrzanymi: <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> w dniu 24 stycznia 2020r. (k. 5402-5403), <span class="anon-block">M. P. (1)</span> odnosił się do odczytanych mu wyjaśnień podejrzanego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>: „<strong> <!-- --> <em> <!-- -->Znam siedzącego obok tu mężczyznę, jest to <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>. Podtrzymuję wyjaśnienia złożone na temat siedzącego tu mężczyzny, które odczytano w dniu dzisiejszym w całości. On przez okres od 2012 roku do stycznia lub lutego 2019 roku nabył ode mnie łącznie co najmniej 1 kilogram heroiny. Oczywiście tak jak wyjaśniałem wcześniej, z tego okresu należy wyłączyć czas kiedy ja oraz <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> przebywaliśmy w Zakładach Karnych. <span class="underline"> <!-- -->Podtrzymuję także swoje wyjaśnienia w kwestii, że byłem przekonany, że co najmniej część z zakupionej ode mnie heroiny <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> wprowadzał do obrotu, aby moc zarobić na ćpanie dla siebie. Nie jestem w stanie powiedzieć, jaka część tej heroiny zakupionej ode mnie została wprowadzona do obrotu przez <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>. Nie rozmawialiśmy nigdy na ten temat.</span> (…) <span class="underline"> <!-- -->Słyszałem wyjaśnienia siedzącego tu mężczyzny i stwierdzam, że nie polegają na prawdzie. On wprowadzał narkotyki do obrotu</span> </em> </strong> <span class="underline"> <!-- -->.</span>” (k. 5402v-5403, podkreśl. SA).</p> <p>Innych istotnych wyjaśnień odnoszących się do oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nie składał w trakcie śledztwa. Jak słusznie stwierdził w apelacji obrońca oskarżonego, adw. <span class="anon-block">M. C. (2)</span>, z odczytanych wyjaśnień w sposób dość jasny wynikało, że <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nie miał żadnej wiedzy o ewentualnych odbiorcach narkotyków od oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, ani co do personaliów, ani co do liczby tych odbiorców i ich wieku, miejsc ich zamieszkania, częstotliwości sprzedaży narkotyków, rodzaju narkotyków, które mieliby odbierać, cen sprzedaży i zakupu, a także ewentualnych zysków osiąganych przez oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>. Jednocześnie, w swoich wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. P. (1)</span> jasno wskazał, że oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> sam zażywał heroinę, co było absolutnie bezsporne. Oznacza to jednoznacznie, że okoliczność systematycznego zażywania silnych narkotyków (heroiny) oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> ujawnił mu, albo nie mogła zostać niezauważona przez <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, wobec nieterminowego rozliczania się z płatności za dostarczoną heroinę ze strony oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>. Można przy tym stwierdzić, opierając się na zasadach wiedzy oraz doświadczenia życiowego i orzeczniczego Sądu Apelacyjnego, orzekającego w niniejszym składzie, że oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> mógł celowo kreować się wobec <span class="anon-block">M. P. (1)</span> jako wiarygodny i pewny diler, a nie niewiarygodny, dotknięty uzależnieniem finalny konsument narkotyków.</p> <p>Końcowy wniosek jest taki, że na wyjaśnieniach podejrzanego <span class="anon-block">M. P. (1)</span> ze śledztwa (k. 4127v-4128, 4994, 5371-5373) nie można było budować bezspornie i pewnie wniosków, że oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> nabywał narkotyki od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży. Tak przyjął bezkrytycznie prokurator, a w ślad a nim Sąd I instancji, chociaż były w tym zakresie daleko idące wątpliwości. Wątpliwości tych nie można było usunąć na niekorzyść oskarżonego, zgodnie z zasadą <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, jak również wspomnianych ustaleń faktycznych nie można już uzupełnić na niekorzyść obu oskarżonych ze względu na ograniczenia wynikające z zakazu <em> <!-- -->reformationis in peius</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 §1 k.p.k.</a> (oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a>), wobec kierunku skierowanej wyłącznie co do kar apelacji prokuratora na niekorzyść obu oskarżonych.</p> <p>IV. W odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> był także aktualny zarzut podniesiony przez obrończynię oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> o obrazie przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu przepisów postępowania, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 189;art. 189 pkt. 3)">art. 189 pkt 3 k.p.k.</a> poprzez brak pouczenia świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span> o przysługującym mu prawie odmowy składania zeznań, jak również poprzez odebranie od tego świadka przyrzeczenia, podczas gdy świadek ten był podejrzany o współudział w przestępstwach zarzuconych zarówno oskarżonemu <span class="anon-block">D. Ś.</span>, jak i oskarżonemu <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, a postępowanie prowadzone przeciwko temu świadkowi nie zostało prawomocnie zakończone.</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a>, prawo odmowy zeznań przysługuje także świadkowi, który w innej toczącej się sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem. Co więcej, zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 189;art. 189 pkt. 3)">art. 189 pkt 3 k.p.k.</a> nie odbiera się przyrzeczenia gdy świadek jest osobą podejrzaną o popełnienie przestępstwa będącego przedmiotem postępowania lub pozostającego w ścisłym związku z czynem stanowiącym przedmiot postępowania albo gdy za to przestępstwo został skazany. Naruszenie obu wskazanych przepisów było oczywiste, jednak w realiach niniejszej sprawy nie można uznać, aby uchybienie to miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku Sądu I instancji (z korektami wprowadzonymi przez Sąd Apelacyjny w niniejszym wyroku).</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Po pierwsze</span>, treść zeznań złożonych przez świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span> na rozprawie głównej w dniu 12 stycznia 2021r. (k. 5775v-5777) nie odbiegała od treści złożonych przez niego wyjaśnień w charakterze podejrzanego podczas śledztwa (k. 4136v-4137, 4994, 5371-5373), na których oparł swoje orzeczenie Sąd Okręgowy we Wrocławiu, a także Sąd Apelacyjny. Wyjaśnienia podejrzanego <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i złożone przez niego zeznania były zbieżne i nie dawały podstaw do innych wniosków niż przypisanie temu oskarżonemu wyłącznie działania w warunkach art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a także odrzucenie zarzutu przestępstwa z art. 56 § 3 cyt. ustawy, jak również z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>, z którego został prawomocnie uniewinniony przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Po wtóre</span>, nawet w wypadku odmowy złożenia zeznań przez świadka przesłuchiwanego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a>, zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 2)">art. 391 § 2 k.p.k.</a>, mogą być odczytywane wcześniejsze wyjaśnienia takiego świadka złożone w charakterze podejrzanego lub oskarżonego. Właśnie taka sytuacja zachodziła w niniejszej sprawie, ponieważ Sąd Okręgowy we Wrocławiu odczytał zeznania świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span> złożone w trakcie postępowania przygotowawczego, zawarte na k. 3447-3450, k. 4111-4115, k.4116-4119, k. 4121-4124, k. 4126-4128, k.4130-4134, k. 4135-4138, k. 4273-4274, k. 4993-4996, k. 5371-5374, wobec tego, że świadek nie pamiętał dokładnie zdarzenia (chociaż Sąd I instancji w tym zakresie błędnie przyjął za podstawę odczytania zeznań przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a>, zamiast prawidłowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 2)">art. 391 § 2 k.p.k.</a>).</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Po trzecie</span>, warto prześledzić treść zeznań świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span> z rozprawy głównej przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu (k. 5775v-5777), odnoszące się do oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, aby nie mieć żadnych wątpliwości, że korelowały one w pełni z wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. P.</span> w charakterze podejrzanego i nie dawały podstaw do przypisania oskarżonemu <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> sprawstwa przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a jedynie z art. 62 ust. 2 tejże ustawy. Świadek <span class="anon-block">M. P. (1)</span> zeznał następująco: „<strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">D. Ś.</span> znam z Zakładu Karnego, a z <span class="anon-block">Z.</span> mieszkaliśmy na jednej ulicy. Ja sprzedawałem narkotyki obu oskarżonym. Nie pamiętam szczegółów, było jednak wiele takich spotkań. <span class="anon-block">W. Z. (2)</span> sprzedawałem heroinę, <span class="anon-block">Ś.</span> natomiast mefedron, amfetaminę, heroinę, haszysz i marihuanę. Z <span class="anon-block">W. Z. (2)</span> to nawet nie pamiętam ile było spotkań. Jeżeli chodzi o pana <span class="anon-block">D. Ś.</span>, to było minimum kilkanaście razy. Z <span class="anon-block">D. Ś.</span> to jest między 2018, a 2019 rokiem zaczęliśmy się spotykać w tej sprawie. Jeżeli chodzi o pana <span class="anon-block">Z.</span> to najprawdopodobniej był to 2011 rok lub 2012 rok. Jeżeli chodzi o <span class="anon-block">Ś.</span> to trwało to do czerwca 2019 roku kiedy zostałem aresztowany. Z <span class="anon-block">Z.</span> to też było w 2019 roku, troszeczkę wcześniej, nie jestem w stanie tego powiedzieć dokładnie. Musieli być jeszcze odbiorcy od oskarżanych, ja ich nie znałem. Ja już szczegółów nie pamiętam. (…) <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">Z.</span> mówił mi o tym, że wprowadza narkotyki do obrotu. Nie jestem w stanie powiedzieć jaką część z tego <span class="anon-block">Z.</span> brał dla siebie, wydaje mi się, że większa część mogła być do sprzedaży. Był taki czas, że u nas na dzielnicy było wielu odbiorców, ale ja nie szukałem odbiorców, bo to są ludzie problematyczni. Z <span class="anon-block">W.</span> dogadywałem się w tamtym czasie.</span> Oprócz <span class="anon-block">Z.</span> jeszcze był inny odbiorca <span class="anon-block">L.</span>, ale on kupował w mniejszych ilościach. <span class="underline"> <!-- -->Nie wnikałem w to, co z tymi narkotykami robi <span class="anon-block">Z.</span>, mnie interesowało, że pieniądze wpływały. Fakt handlowania przez <span class="anon-block">Z.</span> był ogólnie znany na dzielnicy.</span> (…) <span class="underline"> <!-- -->U mnie w bramie inne osoby handlowały też narkotykami i kwestie handlowania narkotykami przez <span class="anon-block">Z.</span> nie były tajemnicą. <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> zgłosił się do mnie po narkotyki jako pierwszy. Pierwszy zgłosił się do mnie jak już wcześniej powiedziałem <span class="anon-block">Z.</span>, a potem <span class="anon-block">L.</span>, było tak jak zeznałem, teraz nie pamiętam kiedy to było dokładnie.</span> Od <span class="anon-block">Ś.</span> kupowałem narkotyki, tak często jak były mi potrzebne. Kupowałem po 10 gram, potem po 50 gram. Od Pana <span class="anon-block">Ś.</span> kupiłem około 0,5 kg heroiny. To mógł być czas od 2011, 2012 roku. Ja dokładnie nie jestem w stanie przytoczyć. Było dokładnie tak, jak zeznawałem. Było tak, że <span class="anon-block">Z.</span> kupował ode mnie 5-15 gram heroiny, a potem był w stanie nie przychodzić 2-3 tygodnie. Trzeba jeszcze odjąć pobyty moje i <span class="anon-block">Z.</span> w odosobnieniu. Nie pamiętam kiedy dokładnie kupowałem od <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="underline"> <!-- -->Niewiele przed moim aresztowaniem jeszcze kupował ode mnie <span class="anon-block">Z.</span> narkotyki czyli mógł to być koniec 2018 roku lub początek 2019 roku.</span> Nie pamiętam dokładnie jak rozliczałem się z <span class="anon-block"> (...)</span> bo kupowałem od niego różne narkotyki. (…) Ja kupowałem tylko od <span class="anon-block"> (...)</span> i od <span class="anon-block">Ś.</span> heroinę. Z moich wiadomości <span class="anon-block">G.</span> nie handlował heroiną. Żółw to jest inny mężczyzna, nie związany z tą sprawą. Oskarżony <span class="anon-block">Z.</span> wielokrotnie przynosił mi różne skradzione rzeczy. (…) <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> też nie ujawniałem źródeł skąd brałem narkotyki.</span>”</em> </strong> (k. 5775v-5777, podkreśl. SA).</p> <p>Ostatecznie należy stwierdzić, że <span class="anon-block">M. P. (1)</span> nie miał żadnej pewnej i przekonującej wiedzy o motywach zakupu narkotyków przez oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, a także o tym w jaki sposób <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> postępował z narkotykami nabytymi od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. Niewątpliwie jednak heroina jest jednym z najbardziej uzależniających narkotyków i jeżeli oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> jej zażywał, to musiał niemało nabytych środków przeznaczać na własne potrzeby, jeżeli nie całość. Brak wiedzy w tym zakresie, wobec sprzecznych wyjaśnień samego oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, nie mógł być zastąpiony domniemaniami, że oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> nabywał narkotyki w celu dalszej odsprzedaży.</p> <p>V. Również <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->wyjaśnienia samego oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> </span> </strong>, wobec ich konsekwencji na każdym etapie postępowania karnego, spójności i logiki, że nabytą heroinę przeznaczał na własne potrzeby, nie dawały podstaw do jednoznacznych wniosków, że był on uczestnikiem obrotu narkotykami. Poważne wątpliwości budziło to, czy można jednoznacznie i przekonująco wykazać, że oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> rzeczywiście nabywał wszystkie narkotyki w celu dalszej odsprzedaży (tak jak to przyjął w akcie oskarżenia prokurator i jak to zaakceptował Sąd Okręgowy), czy też przeznaczał heroinę na własne potrzeby (a tak niewątpliwie było przynajmniej co do części środków odurzających), jak również czy przekazywał je innym osobom do obrotu (co uzasadniałoby kwalifikację z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czego jednak nie wykazano), lub też czy sprzedawał je lub użyczał nieodpłatnie finalnym konsumentom narkotyków (co uzasadniałoby jednak odpowiedzialność z art. 58 lub art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, lecz czego Sąd Apelacyjny wykazać już nie mógł, wobec niemożności uzupełniania ustaleń faktycznych na niekorzyść obu oskarżonych ze względu na ograniczenia wynikające z zakazu <em> <!-- -->reformationis in peius</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 §1 k.p.k.</a> (oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a>), ze względu na kierunek apelacji prokuratora skierowanej na niekorzyść obu oskarżonych wyłącznie w zakresie orzeczonych kar. Wątpliwości tych nie można było usunąć na niekorzyść oskarżonego, zgodnie z zasadą <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> </p> <p>Podczas pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> w dniu 12 grudnia 2019r. (k. 5173-5175) wyjaśnił co następuje: „<strong> <!-- --> <em> <!-- -->Zrozumiałem treść zarzucanych mi czynów, nie przyznaję się do popełnienia zarzucanych mi czynów o takiej treści i oświadczam, że chcę składać wyjaśnień w tej sprawie. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> poznałem chyba w 2010r. w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności w Areszcie Śledczym we <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Zaprzyjaźniliśmy się i mieliśmy ze sobą kontakt już po opuszczeniu Zakładu Karnego, <span class="underline"> <!-- -->w tym czasie byłem czynnym narkomanem i zażywałem duże ilości heroiny, było to kilka gram dziennie. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> oferował możliwość dostarczenia mi heroiny, cena oferowanej przez heroiny była niższa niż u innych dealerów narkotyków i dlatego postanowiłem od niego nabywać heroiny. W okresie od stycznia 2012r. do lutego 2019r. wielokrotnie nabyłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> heroinę, nie pamiętam już dokładnie ilości nabytej heroiny, ale podkreślam, że nabyłem ją wyłącznie i dla swoich potrzeb. Nie handlowałem heroiną, a jedynie ją zażywałem. Co do ilości nabywanej przeze mnie heroiny, to były to porcje po 5 gram, nabywałem heroinę od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> wtedy, gdy wykorzystałem już wcześniejszy posiadany zapas heroiny, pochodzący z poprzedniego zakupu. Kiedy kupowałem porcję 5 gram heroiny to starczało mi to na kilka dni, codziennie spożywałem około 2-3 gram heroiny, czasami heroina była słabszej jakości i wtedy spożywałem mniejsze ilości heroiny.</span> Nadmieniam, że przez dłuższe okresy czasu, w okresie od stycznia 2012r. do lutego 2019r., nie mogłem nabywać heroiny od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, bo odbywałem karę pozbawienia walności, byłem w <span class="anon-block"> Szpitalu (...)</span> lub miałem przerwę w ćpaniu. Od 2012r. do 2013r., następnie od 2014r. do 2017r. byłem pozbawiany wolności za przestępstwa przeciwko mieniu, w 2018r. byłem przez 2 miesiące w <span class="anon-block"> Szpitalu (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Były przerwy w nabywaniu przeze mnie heroiny od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. Wyjaśniam, że w tym okresie czasu czyli od stycznia 2012r. do lutego 2019r., to będąc na wolności nabyłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> heroiny przez okres kilkunastu miesięcy. Sumując czas przez który nabywałem heroinę od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, to maksymalnie całość tego okresu to łącznie co najwyżej 2 lata – to było to kilkanaście miesięcy. <span class="underline"> <!-- -->Co do miejsc odbierania przeze mnie heroiny od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> to były to różne miejsca w pobliżu mojego miejsca zamieszkania. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> przychodził w pobliże mojego miejsca zamieszkania, spotykaliśmy się w różnych miejscach i tam odbierałem od niego heroinę. Cena nabycia przeze mnie heroiny była stała i wynosiła około 100 złotych za i gram. Co do moich rozliczeń z <span class="anon-block">M. P. (1)</span> to było różnie, jeśli miałem pieniądze to od razu płaciłem <span class="anon-block">M. P. (1)</span> przy odbiorze heroiny, jeśli nie miałem pieniędzy to <span class="anon-block">M. P. (1)</span> był wyrozumiały i płaciłem mu po kilku dniach kiedy miałem już pieniądze</span>. (…) <span class="anon-block">M. P. (1)</span> znam od 2010r. <span class="underline"> <!-- -->Jesteśmy kolegami, <span class="anon-block">M. P. (1)</span> jest wobec mnie wyrozumiały. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> wiedział, że jestem uzależniony i mi pomagał w ten sposób, że dostarczał mi narkotyki. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> wielokrotnie dawał mi na kredyt, czasami po prostu mnie częstował. <span class="anon-block">M. P. (1)</span> wiedział, że jestem uzależniony i mi pomagał. Nie miałem żadnych konfliktów z <span class="anon-block">M. P. (1)</span>.</span> Mój kontakt z <span class="anon-block">M. P. (1)</span> skończył się w lutym 2019r., bo przestałem ćpać, a nadto od sierpnia 2019r. przebywałem w Zakładzie Karnym, odbywając karę pozbawienia wolności. <span class="underline"> <!-- -->Nie wiem dlaczego <span class="anon-block">M. P. (1)</span> twierdzi, że handlowałem heroiną. Może być tak, że czasami mówiłem <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, aby uzyskać od niego taniej heroinę, że mam kupca na heroinę, ale faktycznie wszystko co nabyłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> to przeznaczyłem jedynie na własną konsumpcję. Mogłem mu tak mówić, aby uzyskać od niego przedłużenie terminu płatności przeze mnie dla niego</span>.</em> </strong>” (k. 5173-5176, podkreśl. SA).</p> <p>Podczas kolejnego przesłuchania, w dniu 8 stycznia 2020r. (k. 5399) wówczas podejrzany <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> podał: „<strong> <!-- --> <em> <!-- -->nie przyznaję się do popełnienia zarzucanych mi czynów o takiej treści (…) Oświadczam, że podtrzymuję swoje wyjaśnienia, które złożyłem w tej sprawie. <span class="underline"> <!-- -->Oświadczam, że <span class="anon-block">M. P. (1)</span> złożył wyjaśnienia, które nie polegają na prawdzie. Nie brałem udziału we wprowadzaniu do obrotu heroin.</span> Maksymalnie kupiłem od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> łącznie około 200 gram heroiny, ale to było w wyniku kilkudziesięciu transakcji, które miały miejsce w okresie od 2010 r. do 2014 r. Potem już nie nabyłem jakiejkolwiek heroiny od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> </em> </strong>.” (k. 5399, podkreśl. SA).</p> <p>W trakcie konfrontacji przeprowadzonej między podejrzanymi: <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> w dniu 24 stycznia 2020r. (k. 5402-5403), podejrzany <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> odnosił się do odczytanych mu wyjaśnień podejrzanego <span class="anon-block">M. P. (1)</span>: „<strong> <!-- --> <em> <!-- -->znam siedzącego obok mnie mężczyznę. On nazywa się <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. Słyszałem złożone przez niego wyjaśnienia i stwierdzam, że są one prawdziwe w części, ponieważ ja rzeczywiście w tym podanym przez niego czasookresie kupowałem od niego heroinę. Nie liczyłem, ile ja kupiłem w tym czasie heroiny od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i nie wiem, czy rzeczywiście kupiłem od niego 1 kilogram tego narkotyku. Nie można wykluczyć jednak, że rzeczywiście kupiłem w tym czasie wyłączając moje pobyty w Zakładach Karnych, ten jeden kilogram heroiny od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. <span class="underline"> <!-- -->Ja byłem silnie uzależniony od tego narkotyku i on był mi niezbędny do normalnego funkcjonowania. Nigdy nie wprowadzałem do obrotu narkotyków, choć tak jak wyjaśniałem, nie wykluczam, że mogłem tak powiedzieć do niego. Chodziło o to, że nasza współpraca oparta była na zakłamaniu. Mówiłem mu cały czas, że nie ćpam, tylko sprzedaję, po to, aby otrzymywać od niego narkotyki. Tak naprawdę, ja w ogóle nie sprzedawałem, a wszystko przeznaczałem dla siebie. Dlatego wydaje mi się, że <span class="anon-block">M. P. (1)</span> błędnie uważa, że ja wprowadzałem tą heroinę do obrotu. Robiłem tak dlatego, że ze ćpunem nikt nie chce rozmawiać na dzielnicy. Natomiast osoba wprowadzająca do obrotu cieszy się szacunkiem</span>.”</em> </strong> (k. 5402v-5403, podkreśl. SA).</p> <p>Analizując wskazane wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, należy jednoznacznie stwierdzić, że nie przyznał się on do udziału w obrocie narkotykami, czyli do przestępstwa z art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, lecz do czynu z art. 62 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (w zakresie nabywania i posiadania heroiny wyłącznie na własne potrzeby). Tych wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> nie zweryfikował podczas śledztwa prokurator, jak również nie wyjaśnił tej okoliczności Sad Okręgowy we Wrocławiu. Oba organy procesowe nie wykonały żadnych czynności dowodowych w celu ustalenia domniemanych nabywców heroiny od <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w trakcie postępowania odwoławczego nie miał już ani możliwości, ani podstaw prawnych, do poczynienia w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń faktycznych co do sprzedawania przez oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> heroiny innym osobom. Jak już wielokrotnie podkreślano, nie było możliwe uzupełnienia ustaleń faktycznych na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> w tym zakresie, ze względu na ograniczenia wynikające z zakazu <em> <!-- -->reformationis in peius</em> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434 §1 k.p.k.</a> (oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a>), ze względu na kierunek apelacji prokuratora skierowanej na niekorzyść obu oskarżonych wyłącznie w zakresie orzeczonych kar.</p> <p>Podczas rozprawy głównej przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu, oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> zdecydowanie podtrzymał wszystkie wcześniejsze wyjaśnienia, w których zaprzeczał, aby przekazywał narkotyki innym osobom: „<strong> <!-- --> <em> <!-- -->nie przyznaję się do popełnienia zarzucanego mi czynu Kupowałem od <span class="anon-block">P.</span> heroinę, nie brałem w tym udziału, nie brałem udziału w żadnej grupie. (…) Gdy nabywałem narkotyki od <span class="anon-block">P.</span>, mieszkałem sam tzn. z rodzicami. <span class="underline"> <!-- -->Z różnych źródeł się utrzymywałem, na pewno nie z handlu narkotykami. Nie pracowałem na stałe. To były różne dochody. Ciężko mi jest powiedzieć, ile mogłem zarobić miesięcznie. Potrafiłem nawet kraść. W różnych miejscach pracowałem. Nie mam wykształcenia. Z grabienia liści nie zarobił bym na narkotyki. dziennie nawet kilka gram mogłem zużyć. 1 gram kosztował 100 złotych. Jeździłem do Niemiec do pracy. Jeździłem do <span class="anon-block">M.</span> do pracy. Pracowałem i kradłem. Mogłem nawet zarobić 10 tysięcy, to były łączne dochody. Dzięki temu, że <span class="anon-block">P.</span> dostarczył mi narkotyki nie byłem na głodzie i mogłem pracować. Na osiedlu było wiadomo, że ćpam. Było wiadomo, że wpadam w ciągi narkotyczne. Leczyłem się odwykowo. Od 2019 roku, jestem na terapii metadonowej. Praktycznie cały czas się leczę. Nic mi nie mówi pawcio pseudonim <span class="anon-block"> (...)</span>. Wiem, że te narkotyki, które dostarczał mi <span class="anon-block">P.</span> to on brał od <span class="anon-block">A.</span>. Wydawałem na bieżąco wszystkie pieniądze, żadnego majątku nie zgromadziłem. Zdarzało się tak, że zalegałem <span class="anon-block">P.</span> za narkotyki, ale on nadal udzielał mi ich na kredyt</span>.” </em> </strong>(k. 5752, podkreśl. SA). Takie wyjaśnienia podtrzymał po przesłuchaniu świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span> (k. 5775v-5777): „<strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">P.</span> kłamie. Nawet sam mi mówił, że frajerzy jedzą mi z ręki i sprzedaje im co chce</em> </strong>”.</p> <p>Ostatecznie należy stwierdzić, że konsekwentne, wewnętrznie spójne i logiczne wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> nie pozwoliły na ustalenie, czy nabywał on heroinę w celu dalszej odsprzedaży. A już na pewno oskarżyciel publiczny wymienionymi wyżej dowodami, czyli zeznaniami i wyjaśnieniami świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, jak również wyjaśnieniami samego oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, okoliczności takich nie wykazał, chociaż ciężar dowodu ciążył waśnie na nim. Trzeba przy tym jasno stwierdzić, że skrupulatnie przywołane w niniejszym uzasadnieniu oraz zacytowane zeznania i wyjaśnienia świadka <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, jak również wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, były jedynymi dowodami, na podstawie których można było ustalać odpowiedzialność oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span> w kontekście zarzuconego mu czynu z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ostatecznie przypisanego mu przestępstwa z art. 62 ust. 2 tej ustawy.</p> <p>Nie było żadnych innych dowodów, a w szczególności takimi dowodami nie mogły być zeznania (i wcześniejsze wyjaśnienia) świadków: <span class="anon-block">T. M.</span> (k. 650-667, 668-673, 674-680, 681-684, 685-689, 690-697, 698-707, 708-713, 714-721, 722-724, 728-734, 735-741, 742-749, 750-753, 754-757, 771-775, 776-780, 794-797, 988-991, 992-995, 2875-2876, 2877-2879, 2880-2883, 2884-2889, 2890-2895, 2907-2908, 2914-2918, 3159-3173, 3174-3179, 5761- 5762) i <span class="anon-block">M. P. (3)</span> (k. 1208-1211, 1553-1558, 1560-1565, 1567-1571, 1573-1581, 1583-1590, 2655-2661, 2663-2708, 2709-2713, 2715-2721, 2723-2725, 3113-3117, 3119-3122, 5904v). Nie mieli oni bowiem żadnej wiedzy o motywach zakupu narkotyków przez oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, a także o tym w jaki sposób postępował z narkotykami nabytymi od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. Obaj świadkowie nie znali oskarżonych: <span class="anon-block">D. Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, nie przekazywali, nie sprzedawali i nie udzielali im narkotyków, natomiast brali udział w transakcjach narkotykowych z <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. Jak już stwierdzono wcześniej, brak wiedzy w tym zakresie, wobec sprzecznych wyjaśnień samego oskarżonego <span class="anon-block">D. Ś.</span>, nie mógł być zastąpiony domniemaniami, że oskarżony <span class="anon-block">D. Ś.</span> nabywał narkotyki w celu dalszej odsprzedaży.</p> <p>VI. Wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> znalazły zdecydowane wsparcie w <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->zeznaniach jego matki, świadka <span class="anon-block">W. Z. (3)</span> </span> </strong> (k. 5905), która jednoznacznie i szczegółowo opisała głębokie uzależnienie syna od heroiny przez wiele lat, a także podejmowane przez niego próby wyjścia z nałogu. Zeznania tego świadka potwierdzają wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, w których podnosił, że heroinę nabywał na własne potrzeby.</p> <p>VII. Całkowicie nietrafny była zawarty w apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">M. C. (1)</span>, zarzut rzekomej obrazy przez Sad I instancji przepisów postępowania, mającej wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2;art. 170 § 1 pkt. 3;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 2, 3 i 5 k.p.k.</a> przez oddalenie wniosku dowodowego z przesłuchania <span class="anon-block">P. Ś.</span> oraz <span class="anon-block">M. P. (2)</span>, z uwagi na to że okoliczność, która miała być udowodniona nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy oraz pozostawała poza kwestią zarzutu postawionego oskarżonemu, była całkowicie nieprzydatna dla stwierdzenia okoliczności wskazanej przez obrońcę i w sposób oczywisty zmierzała do przedłużenia postępowania.</p> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu słusznie wniosek ten oddalił, gdyż oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> ostatecznie nie zaprzeczał, że mógł nabyć od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> łącznie jeden kilogram heroiny w latach 2021-2019, poza okresami odbywania kary pozbawienia wolności i pozostawania na leczeniu szpitalnym. Co więcej, obaj wnioskowani świadkowie, zgodnie z tezami dowodowymi, nie mieli żadnej wiedzy co do tego, czy oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> sprzedawał heroinę innym osobom, czy też przeznaczał ją na własne potrzeby, a zatem przeprowadzenie dowodu z zeznań wskazanych świadków było zbędne zarówno co do zarzuconego mu czynu z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, jak i ostatecznie przypisanego mu przestępstwa z art. 62 ust. 2 tejże ustawy.</p> <p>VIII. Jak już wyżej podano, wskazane istotne i nie dające się usunąć wątpliwości prowadziły do zmiany zaskarżonego wyroku w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> w ten sposób, że w miejsce czynu przypisanego w punkcie III części rozstrzygającej (opisanego w punkcie III części wstępnej) Sąd Apelacyjny uznał oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> za winnego tego, że w okresie po 13 lutego 2012r. do lutego 2019r., z wyłączeniem okresów: od dnia 5 września 2012r. do dnia 28 sierpnia 2013r. oraz od dnia 17 sierpnia 2014r. do dnia 11 marca 2018r., a także od dnia 25 kwietnia 2018r. do dnia 14 czerwca 2018r., we <span class="anon-block">W.</span> i innych miejscowościach, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, nabył i posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci heroiny w ilości co najmniej jednego kilograma o łącznej wartości co najmniej 100.000 złotych, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2020r., poz. 2050) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na poczet której – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – zaliczając temu oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 19 grudnia 2019r. do dnia 18 marca 2021r. Ponadto uchylono orzeczenie o przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 6)">punkcie VI</a> części rozstrzygającej.</p> <p>W zakresie wartości narkotyków, których posiadanie przypisano oskarżonemu <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, dano wiarę wyjaśnieniom i zeznaniom <span class="anon-block">M. P. (1)</span> co do ilości narkotyków nabytych przez tego oskarżonego. Zresztą, jak wyżej wskazano, ostatecznie oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> przyznał, że taką ilość heroiny faktycznie nabył od <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. Jednak absolutnie odrzucono taki sposób wyliczenia wartości tych narkotyków, który zaprezentował prokurator w akcie oskarżenia i który zaakceptował Sąd Okręgowy we Wrocławiu w zaskarżonym wyroku.</p> <p>Należy przypomnieć, że oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> nabył i posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci <span class="underline"> <!-- -->heroiny</span> w ilości co najmniej jednego kilograma, jednak należało przy tym przyjąć jego łączną wartość co najmniej 100.000 złotych, a nie na kwotę co najmniej 110.000 złotych, gdyż prokurator i Sąd I instancji bezzasadnie przyjęli średnią wartość narkotyków, wskazaną w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. P. (1)</span> twierdzącego, że liczył cenę heroiny w przedziale cenowym pomiędzy 100 a 120 złotych, za jeden gram (k. 4128). Ze względu na zasadę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>) należało w tym zakresie liczyć nie średnią, lecz najniższą wskazaną wartość heroiny, czyli 100 złotych za jeden gram, skoro wątpliwości w tym z tym zakresie nie zdołano usunąć, a nie można ich było rozstrzygać na niekorzyść oskarżonego.</p> <p>W tym kontekście, a mianowicie, że zachowanie oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, polegające na nabywaniu narkotyków, nie było prawnie obojętne, całkowicie bezpodstawny był wniosek obrońcy z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">M. C. (1)</span> o całkowite uniewinnienie oskarżonego.</p> <p>IX. Odnosząc się do apelacji obrońcę z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, adw. <span class="anon-block">M. C. (1)</span> zwróconej przeciwko orzeczeniu o winie, a zatem co do całości zaskarżonego wyroku, oceniono także na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 1)">art. 447 § 1 k.p.k.</a> prawidłowość wymierzonej oskarżonemu karę pozbawienia wolności. Kwestia ewentualnej rażącej niewspółmierności orzeczonych przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu kar: 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych to zarzuty w tym zakresie uległy zasadniczej dezaktualizacji wobec zmiany opisu i kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> przestępstwa.</p> <p>Ponieważ sankcja za przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie zawiera konieczności orzeczenia kumulatywnej kary grzywny, nie było potrzeby jej wymierzenia, a kara 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności była adekwatna do czynu popełnionego przez oskarżonego, jego charakteru, okresu działalności przestępczej, rodzaju, ilości i wartości nabywanych narkotyków.</p> <p>Nie zasługiwała na uwzględnienie apelacja obrończyni oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> zmierzająca do dalszego łagodzenia kary, w kierunku wymierzenia kary w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. W szczególności, nie było podstaw do przyjęcia po stronie oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> dodatniej prognozy społeczno-kryminologicznej.</p> <p>W pełni przekonujące i zasadne były bowiem argumenty podniesione przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu, a mianowicie to, że oskarżony <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> dopuścił się przestępstwa w odniesieniu do znacznej ilości środków odurzających, popełnił przypisane mu przestępstwo umyślnie, mając pełną świadomość nielegalności obrotu narkotykami oraz ich szkodliwości. Świadczyło to o demoralizacji i niepoprawności oskarżonego oraz braku szacunku dla norm prawnych. Kara w wymiarze 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności niewątpliwie wypełni cele wychowawcze i zapobiegawcze kary w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>, gdyż ugruntuje w nim przekonanie o nieuchronności kary i o braku pobłażania ze strony wymiaru sprawiedliwości. W taki sam sposób kara zostanie odebrana w odczuciu społecznym, jako wyważona i sprawiedliwa, a także zrozumiała jako antidotum na zagrożenia społeczne, w tym wypadku narkomanią. Takie cele w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> wypełni właśnie kara 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Apelacja prokuratora <span class="anon-block">(...)</span> Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </span> </strong> </p> <p>W obliczu odrzucenia przez Sąd Apelacyjny zarzutów postawionych w akcie oskarżenia przez prokuratora <span class="anon-block">(...)</span> Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> i zakwestionowaniu ocen dowodowych prowadzących do ustaleń faktycznych, że oskarżeni: <span class="anon-block">D. Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> dopuścili się przestępstw z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, należało uznać za nieuzasadnione – postawione w apelacji prokuratora – zarzuty rażącej niewspółmierności kar pozbawienia wolności i grzywny wymierzonych oskarżonym: <span class="anon-block">D. Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span>.</p> <p>Obu oskarżonym przypisano bowiem ostatecznie popełnienie przestępstw o znacznie mniejszej społecznej szkodliwości, a mianowicie z art. 62 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, zagrożonych wyłącznie łagodniejszymi karami pozbawienia wolności, za które nie jest przewidziana kumulatywna sankcja karą grzywny.</p> <p>Jak już wyżej wskazano, za przypisane przestępstwa z art. 62 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, oskarżonym: <span class="anon-block">D. Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> wymierzono kary po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności, które były wyważone i sprawiedliwe, a jednocześnie adekwatne do popełnionych czynów, ich charakteru, okresu działalności przestępczej, rodzaju, ilości i wartości nabywanych narkotyków.</p> <p>Przy wymiarze orzeczonych kar w stosunku do obu oskarżonych uwzględniono stopień ich społecznej szkodliwości, a mianowicie <span class="underline"> <!-- -->okoliczności przedmiotowe</span> (rodzaj naruszonego dobra prawnego, czyli zdrowia społeczeństwa zagrożonego plagą narkomanii, stopień tego zagrożenia działaniami oskarżonych, okresy działalności przestępczej, rodzaj, ilość i wartość nabywanych narkotyków), jak również <span class="underline"> <!-- -->okoliczności podmiotowe</span> (umyślność działania, zamiar bezpośredni, motywy i pobudki sprawców), a także sposób życia obu oskarżonych przed przestępstwami i po ich popełnieniu, demoralizację i niepoprawność obu oskarżonych, jak również ich postawę procesowa, w tym ostateczne przyznanie się do posiadania narkotyków.</p> <p>Kary w wymiarze 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności niewątpliwie wypełnią cele wychowawcze i zapobiegawcze kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> w odniesieniu do obu oskarżonych, a także będą odpowiadać społecznemu poczuciu sprawiedliwości, w tym wysokiej wadze, jaką przywiązuje wymiar sprawiedliwości do eliminowania z życia społecznego plagi narkomanii.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, apelacja prokuratora <span class="anon-block">(...)</span>Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Orzeczenia o kosztach</span> </strong> </p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1;art. 636 § 2)">art. 636 § 1 i 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 k.p.k.</a>, jak również <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 13;art. 13 ust. 2)">art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jednolity: Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223) zasądzono od oskarżonych: <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">Ś.</span> i <span class="anon-block">W. Z. (1)</span> na rzecz Skarbowi Państwa po 310,- (trzysta dziesięć) złotych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, na co składa się po 10,- złotych tytułem 1/2 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz po 300,- złotych tytułem opłaty za obie instancje.</p> <p>Wysokość zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu ustalono w oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031081026" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 ()">Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym</a> (tekst jednolity: Dz.U. z 2013r. poz. 663). W tym zakresie wzięto pod uwagę stan majątkowy, osobisty, zdrowotny i rodzinny oskarżonych oraz ich możliwości zarobkowe.</p> <table> <colgroup> <col width="233"/> <col width="234"/> <col width="232"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Andrzej Kot</p> </td> <td> <p>Bogusław Tocicki</p> </td> <td> <p>Robert Zdych</p> </td> </tr> </table> </div>