VI Ka 420/21

Sądy powszechne2021-10-28

Sygnatura

VI Ka 420/21

Data orzeczenia

2021-10-28

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Elżbieta Kosecka-Sobczak (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

Sygn. akt VI Ka 420/21 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 28 października 2021 r. Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Elżbieta Kosecka - Sobczak Protokolant: sekr. sąd. Joanna Deręgowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Elblągu Edyty Bełczyńskiej po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. w Elblągu sprawy  M. S. (1) s. J. i M. ur. (...) w E. oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 30 listopada 2020 r. sygn. akt VIII K 1246/20 I. zmienia zaskarżony wyrok w pkt. I w ten sposób, że wartość laptopa L. ustala na 899,99zł i eliminuje z opisu czynu przypisanego oskarżonemu M. S. (2) ustalenie o działaniu wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="44"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> VI Ka 420/21 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> wyrok Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 30 listopada 2020r. w spr. VIII K 1246/20 </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☐ obrońca </td> </tr> <tr> <td> ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="350"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> 1.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="338"/> </colgroup> <tr> <td> ☒ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☐ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> 2.1. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="28"/> <col width="131"/> <col width="339"/> <col width="93"/> <col width="93"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> 1. </td> <td> </td> <td> M. S. (1) </td> <td> Karalność oskarżonego Czyn przypisany z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1kk</a> </td> <td> Informacja z KRK </td> <td> K.160-163 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> 2.2. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="404"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> 1. </td> <td> Informacja z KRK </td> <td> Informacja została sporządzona przez organ do tego uprawniony, jej treść nie była kwestionowana przez strony, stąd zasługuje na wiarygodność. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="404"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="491"/> <col width="175"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 1. </td> <td> -braku możliwości podjęcia obrony, -założenia przez sąd I instancji z góry że oskarżony jest winny, co było podstawą zaskarżonego wyroku, - pozbawienie go wolności przez urzędnicze niedopełnienie i późne doręczenie mu odpisu wyroku sądu I instancji z pisemnym jego uzasadnieniem </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Skarżący w apelacji zarzucił, że późno doręczono mu odpis wyroku sądu I instancji z pisemnym jego uzasadnieniem, nie otrzymał odpowiedzi na swoje pisma, co spowodowało że nie mógł się odwołać od wyroku. Jednak w sytuacji, gdy oskarżony faktycznie wniósł w sprawie apelację, która została rozpoznana, to zarzut, iż nie mógł odwołać się od wyroku jest niezasadny. Ponadto opisane przez oskarżonego ww okoliczności dotyczą tego co nastąpiło już po wydaniu zaskarżonego wyroku, stąd nie mają one wpływu na treść orzeczenia i nie mogą skutecznie służyć do wzruszenia zaskarżonego wyroku. Nie można też było uwzględnić zarzutu oskarżonego iż od 18 grudnia 2020r. przebywał na dobrowolnym leczeniu od uzależnień i nie miał możliwości złożenia wyjaśnień i bronienia się. Rozprawa w niniejszej sprawie przed sądem I instancji odbyła się bowiem przed 18 grudnia 2020r. tj. 30 listopada 2020r., a z protokołu rozprawy wynika, że oskarżony stawił się w sądzie, miał możliwość złożenia wyjaśnień, ale z niej nie skorzystał, po odczytaniu poprzednich wyjaśnień (w których potwierdził, że był na miejscu zdarzenia, ale zaprzeczył by widział tam laptop, by zabrał laptop) tylko podał, że podtrzymuje odczytane wyjaśnienia i że chyba już wystarczająco wszystko wyjaśnił. Ponadto na tym terminie rozprawy w obecności oskarżonego zostali przesłuchani świadkowie już wcześniej przesłuchiwani w dochodzeniu, oskarżony nie składał nowych wniosków dowodowych. Po przeprowadzeniu dowodów na tym terminie rozprawy w dniu 30.11.2020r. zamknięto przewód sądowy i sąd I instancji wydał zaskarżony wyrok. Z takiego zaś przebiegu rozprawy z 30.11.2020r. nie wynika by oskarżony nie miał możliwości złożenia wyjaśnień, bronienia się. Co też ostatecznie nawet sam oskarżony przyznał podając na rozprawie apelacyjnej, że jednak był na rozprawie w dniu 30.11.2020r. Nie można zgodzić się z argumentem oskarżonego, że został skazany z uwagi na burzliwą przeszłość i to, że sąd z góry założył, że oskarżony jest winny. Skazanie nastąpiło bowiem w oparciu o zebrane dowody, które sąd I instancji ocenił i uznał za wiarygodne w zakresie pozwalającym na przypisanie oskarżonemu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1kk</a>. Wbrew bowiem zapewnieniom oskarżonego z wyjaśnień z postępowania przygotowawczego, że żadnego laptopa w miejscu zdarzenia nie widział, to odmienne zeznania świadków nie pozwalają na ustalenie, że w miejscu czynu takowego laptopa faktycznie nie było, tym bardziej, że pokrzywdzony przedstawił dowód jego zakupu. Nie jest też tak, że brak było dowodów winy oskarżonego w popełnieniu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1kk</a>. Co prawda świadkowie słuchani na rozprawie w obecności oskarżonego już nie składali zeznań w sposób tak kategoryczny jak w dochodzeniu, ale w postępowaniu przygotowawczym R. B. i S. K. podali takie okoliczności, które wskazywały na oskarżonego jako na sprawcę czynu. R. B. (2) wręcz w pierwszych zeznaniach po zdarzeniu opisał, że widział wyraźnie jak przed wyjściem z miejsca imprezy oskarżony trzymał w ręku laptopa , zabrał go i z nim wyszedł. Zeznania te wpisują się w zeznania S. K. z dochodzenia opisującego kto był u niego na imprezie, fakt ujawnienia braku laptopa po imprezie i to, że gdy powstały podejrzenia że laptopa zabrał oskarżony, a nadto gdy oskarżony miał dowiedzieć się o kamerach w miejscu zdarzenia, to M. S. przestał odbierać telefon od pokrzywdzonego. Również M. C. opisując zdarzenie podała, że według niej laptopa zabrali dwaj młodzi uczestnicy libacji tj. H. i drugi młody chłopak, ale z pewnością nie zrobił tego R. B.. A w świetle takich zeznań R. B., S. K. i M. C. z dochodzenia to zaszły podstawy do przyjęcia, że stanowiły one nawzajem uzupełniający się materiał dowodowy świadczący o winie oskarżonego. Ponadto skoro oskarżony nie miał nic wspólnego z zaborem laptopa i był niewinny, to nie można racjonalnie wyjaśnić tego, że nagle przestał odbierać telefony od pokrzywdzonego. Co prawda na rozprawie R. B. i inni świadkowie – gdy składali zeznania w obecności oskarżonego, co z pewnością wpłynęło na wymowę ich zeznań- wycofali się z wcześniejszych zeznań wskazujących na sprawstwo oskarżonego. Jednak zrobili to w sposób mało logiczny i niewiarygodny, podtrzymując jednocześnie w zasadzie zeznania z dochodzenia, które zostały im odczytane. Pokrzywdzony S. K. na rozprawie wręcz zaczął powątpiewać w samą kradzież, nawet podał, że może sam dał laptopa oskarżonemu, gdy tymczasem w dochodzeniu i on i jego konkubina i R. B. (2) wyraźnie wskazywali na kradzież laptopa i nie mieli co do tego wątpliwości, nikt wtedy też nic nie mówił by laptop został oskarżonemu darowany. Świadek R. B. na rozprawie odwołał swoje zeznania wskazujące na oskarżonego jako na sprawcę zaboru laptopa, przy czym gdy odczytano mu zeznania z dochodzenia, to nie potrafił nawet logicznie wskazać dlaczego wcześniej zeznawał odmiennie. W zapewnienia R. B. z rozprawy, że nie wie dlaczego wcześniej inaczej zeznawał, że wtedy okłamał policję , ale na rozprawie mówi prawdę, trudno uwierzyć. Doświadczenie życiowe bowiem wskazuje, że w pierwszych zeznaniach, gdy opisuje się przebieg zdarzenia w krótkim okresie czasu po jego zaistnieniu, to szczerze podaje się to co się faktycznie zdarzyło. Ponadto skoro R. B. nie podawał by był w konflikcie z oskarżonym lub by miał inne powody by kłamliwie obciążyć oskarżonego, to nie wykazał racjonalnie powodu, dla którego miał kłamać co do sprawstwa oskarżonego w pierwszych zeznaniach. Nadto był on przesłuchany po pouczeniu o odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań co dodatkowo powoduje nieracjonalność bezpodstawnego oszukania policjantów podczas przesłuchania świadka w dochodzeniu, skoro takie świadome fałszywe zeznania mogłyby skończyć się dla świadka sprawą karną i skazaniem, czego był świadomy. A wobec tego trudno było dać wiarę zmienionym zeznaniom pokrzywdzonego i R. B. z rozprawy. Również M. C. starała się – składając zeznania na rozprawie w obecności oskarżonego- złagodzić swoje dotychczasowe zeznania co do jego osoby. I mimo iż wcześniej wskazywała, że laptopa mogli zabrać dwaj młodzi uczestnicy imprezy (a więc też oskarżony), to na rozprawie podawała, że laptopa mógł zabrać tylko R. H., wykluczała udział oskarżonego w zaborze laptopa, twierdziła wręcz, że z imprezy najpierw wyszedł oskarżony, w warsztacie laptop leżał na półce, a ostatni wychodził R. H. i może to on schował laptopa pod bluzę. Jednak trudno uwierzyć, że świadek zeznając po zdarzeniu to nie potrafiła jednoznacznie wytypować sprawcy zaboru laptopa, podawała dwóch potencjalnych sprawców (w tym oskarżonego) i powoływała się na to, że wychodziła do domu wcześniej, gdy ono jeszcze pili, ale już na rozprawie, zeznając po upływie dłuższego okresu czasu od zdarzenia to potrafiła wykluczyć by sprawca mógł być oskarżony. Co prawda świadek ta wcześniej też nie zeznawała kategorycznie by widziała jak oskarżony popełnia kradzież, ale zmiana jej zeznań na rozprawie i wskazanie tylko na R. H. jako na potencjalnego sprawcę zaboru laptopa, również wskazuje na zmianę zeznań przez tą świadek na rozprawie ukierunkowanych na uwolnienie oskarżonego od winy popełnienia zarzucanego mu czynu. A w świetle takich zmienionych relacji ww świadków z rozprawy nie sposób oprzeć się wrażeniu, że zeznając na rozprawie w obecności oskarżonego, to podjęli oni próbę uwolnienia go od winy w popełnieniu zarzucanej kradzieży laptopa. Próba ta jednak okazała się nieudana, bo nie potrafili logicznie wytłumaczyć dlaczego wcześniej zeznawali inaczej i obciążali oskarżonego, a R. B. wręcz opisał kradzież dokonaną przez oskarżonego. Dlatego należało uznać za wiarygodne zeznania ww świadków z dochodzenia, a w oparciu o nie ustalić, że to oskarżony dopuścił się kradzieży laptopa. Tym samym nie można było zgodzić się ze skarżącym, że nie udowodniono mu – w oparciu o zeznania ww świadków z dochodzenia- winy i że powodem skazania go było tylko z góry przyjęte założenie sądu I instancji. Co prawda w sprawie zeznawał też R. H., ale podawał on, że nie wie kto i kiedy ukradł laptopa. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> o zwrócenie sprawy do sądu I instancji i ponowne rozpoznanie sprawy (procesu) oraz uzupełnienie braków formalnych </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Z przyczyn dla których nie uwzględniono argumentów z apelacji oskarżonego. Ponadto brak było podstaw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437§2 kpk</a> do uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy skoro nie było konieczności przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, oskarżony nawet nie składał wniosków dowodowych o przeprowadzenie nowych dowodów, nie zaszły też przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1)">art. 439§1kpk</a> czy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454)">art. 454 kpk</a> do przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="666"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1. </td> <td> - laptop L. był wart 899,99 zł w świetle treści faktury złożonej przez pokrzywdzonego do akt sprawy, - kradzież laptopa dopuścił się jedynie oskarżony M. S. (1) a nie oskarżony wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> Wniesienie apelacji przez oskarżonego, to spowodowało korektę zaskarżonego wyroku na korzyść oskarżonego, z urzędu. Przede wszystkim skradziony Laptop był wart 899,99zł a nie jak podawał pokrzywdzony-1.200zł, skoro S. K. złożył do akt fakturę obrazującą zakup laptopa za kwotę 899,99zł. Stąd należało obniżyć wartość laptopa wskazaną w opisie czynu przypisanego oskarżonemu. Po wtóre R.B. opisywał w uznanych za wiarygodne relacjach z dochodzenia zabór laptopa tylko przez oskarżonego, a M. C. tylko wyraziła przypuszczenie w zeznaniach z dochodzenia, że kradzieży mogli się dopuścić oskarżony i R. H.. Przy czym poza tym poglądem M. C. to żaden inny dowód tego nie potwierdził; nie potwierdził tego zeznaniami R. H.. Stąd należało wyeliminować z opisu czynu przypisanego oskarżonemu działanie wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Co do zasady wyrok przypisujący oskarżonemu sprawstwo w popełnieniu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1kk</a> i wymiar kary za to przestępstwo. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Z przyczyn dla których zarzuty z apelacji nie podlegały uwzględnieniu, a uznany za w pełni wiarygodny materiał dowodowy zgromadzony w dochodzeniu, to dawał podstawy do uznania oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. Ponadto mimo korekty wyroku co do wartości laptopa i wyeliminowania z opisu czynu przypisanego oskarżonemu działania wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, to nie zaszły podstawy do obniżenia wymierzonej kary pozbawienia wolności, gdyż orzeczona za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1kk</a> kara 3 miesięcy pozbawienia wolności i tak jest najniższą możliwą do wymierzenia karą z sankcji przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1kk</a>. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td> Korekta wyroku w pkt. I co do wartości laptopa i wyeliminowania z opisu czynu przypisanego oskarżonemu działania wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td> Skradziony Laptop był wart 899,99zł a nie jak podawał pokrzywdzony-1.200zł, co wynika z faktury potwierdzającej zakup laptopa za kwotę 899,99zł. Stąd należało obniżyć wartość laptopa wskazaną w opisie czynu przypisanego oskarżonemu. R.B. opisywał w uznanych za wiarygodne relacjach z dochodzenia zabór laptopa tylko przez oskarżonego, a M. C. tylko wyraziła przypuszczenie w zeznaniach z dochodzenia, że kradzieży mogli się dopuścić oskarżony i R. H.. Przy czym poza tym poglądem M. C. to żaden inny dowód tego nie potwierdził; nie potwierdził tego zeznaniami R. H.. Stąd należało wyeliminować z opisu czynu przypisanego oskarżonemu działanie wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="78"/> <col width="369"/> <col width="220"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 2.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 3.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="128"/> <col width="590"/> </colgroup> <tr> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> Pkt. III </td> <td> W ustalonych okolicznościach sprawy, pomimo iż apelacja oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie, to zachodziły podstawy do zwolnienia oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego z uwagi na sytuację materialno-rodzinną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1kpk</a>). </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="719"/> </colgroup> <tr> <td> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> </div>