II SA/Rz 724/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. i W. W. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] – Obszar Północ p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi M. W. i W. W. jest uchwała Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] – Obszar Północ. Zarządzeniami z dnia 19 października 2010 r. oraz z dnia 8 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 724/10 skarżący zostali wezwani do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi wzywali organ do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego ich zdaniem poprzez przyjęcie ww. uchwały. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący stwierdzili, że wezwanie takie złożono do akt i – w ich ocenie – stanowi je pismo z dnia 2 lipca 2010 r., skierowane do Rady Gminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu, przewidzianych w ustawie, środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Przed wniesieniem skargi skarżący nie wzywali Rady Gminy [...] o usunięcie naruszenia prawa, jakim – w ich ocenie – dotknięta jest zaskarżona uchwała w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy. Wprawdzie pismem z dnia 2 lipca 2010 r. zwrócili się do Rady z prośbą o usunięcie naruszenia prawa, jednak zakres tego żądania nie obejmował jakiejkolwiek z regulacji kwestionowanej aktualnie uchwały. W piśmie tym (mającym charakter skargi na działanie Wójta Gminy [...]) skarżący zarzucili organowi wykonawczemu Gminy, powołując się na art. 229 pkt 3 k.p.a., nieprawidłowe wykonywanie uprawnień właścicielskich, poprzez niecelowe gospodarowanie nieruchomościami komunalnymi w postaci działek nr 1024/1, 982/150, 982/135, 982/88, 982/89 i 982/90. Ograniczyli się do stwierdzenia, że Wójt (za pośrednictwem geodety) bezpodstawnie dokonał "podziału działek". "Nierzetelnie" wydzielił wskutek tego podziału gminne drogi wewnętrzne, które utrudniają korzystanie z prywatnych nieruchomości (w związku z ruchem ciężkich pojazdów budowlanych). Wójt nieprawidłowo gospodaruje nieruchomościami; dokonał m.in. darowizny jednej z działek na rzecz pana K. Tego rodzaju zarzutów nie sposób zakwalifikować, jako wezwania do usunięcia naruszenia spowodowanego przez podjęcie uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.