IV Ka 646/21

<p>Sygn. akt IV Ka 646/21</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Apelacje obwinionego i jego obrońcy były bezzasadne.</p> <p>Co do zarzutów z apelacji obrońcy, to są one chybione, nie doszło bowiem do przedawnienia karalności zarzuconego obwinionemu wykroczenia. Zgodnie z art. 15 zzr ust. 6 Ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych z dnia 2 marca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 374) tj. z dnia 16 października 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 1842) nastąpiło <strong> <!-- -->wstrzymanie biegu przedawnienia</strong>. Przepis ten wszedł w życie w dniu 31 marca 2020 roku, a uchylony został w dniu 16 maja 2020 roku, co oznacza wstrzymanie biegu przedawnienia, a tym samym wydłużenie okresu do przedawnienia o 47 dni. W realiach tej konkretnej sprawy oznacza to, że do przedawnienia karalności zarzuconego obwinionemu wykroczenia doszłoby dopiero w dniu 5 grudnia 2021 roku, a więc zarzuty apelanta z tym związane są oczywiście bezpodstawne.</p> <p>Chybione są również podnoszone w obu apelacjach zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o rzetelną, kompleksową i obiektywną ocenę całego materiału dowodowego, ocena ta zyskała pełną aprobatę Sądu Okręgowego więc nie będzie tu powielana. W sprawie nie zachodziły również żadne nieusuwalne wątpliwości, bo zostały one rozwiane w drodze logicznej oceny dowodów, a to, że obwiniony z oceną tą się nie zgadza nie oznacza jeszcze, że zachodzi sytuacja określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a>.</p> <p>W szczególności obwinionego widzieli wówczas w <span class="anon-block">O.</span> nie tylko pokrzywdzeni <span class="anon-block">Z. E.</span> i <span class="anon-block">Z. R.</span>, co do których obwiniony podnosi nieuzasadnione zresztą zarzuty, jakoby się mścili, ale też obiektywni świadkowie w osobach <span class="anon-block">S. P.</span>, który był bezpośrednim świadkiem inkryminowanego zdarzenia potwierdzającym jego przebieg i <span class="anon-block">K. W.</span>, który co prawda samego zdarzenia na przejściu dla pieszych nie widział, ale widział wówczas oskarżonego w <span class="anon-block">O.</span> jak prowadził samochód. Dlatego obwiniony nie mówi prawdy twierdząc, że nie było go wówczas w tym mieście.</p> <p>Zresztą alibi obwinionego zostało sprawdzone przez Sąd Rejonowy i obalone, w szczególności okazało się, że <span class="anon-block">D. B.</span>, którego obwiniony miał wieźć do szpitala, w żadnym szpitalu wówczas nie był przyjmowany.</p> <p>Natomiast co do zeznań <span class="anon-block">M. Ś.</span> i wersji obwinionego, że jego samochód był wówczas w warsztacie samochodowym, to przecież nie wyklucza to, że obwiniony mógł poruszać się po <span class="anon-block">O.</span> w dniu opisanym w wyroku innym samochodem tej samej marki. Świadkowie widząc go w takim samochodzie ( rozpoznając jego twarz) mogli sugerować się, że pojazd ten miał zbliżony numer rejestracyjny i taki podawać.</p> <p>Bezzasadne i gołosłowne są zarzuty obwinionego co do rzekomego naruszenia prawa materialnego. Skoro piesi znajdowali się na oznakowanym przejściu dla pieszych, to obwiniony kierujący samochodem powinien ustąpić im pierwszeństwa, a skoro sposób jego jazdy zmusił tych pieszych do reakcji obronnej w postaci cofnięcia się na wysepkę między pasami ruchu, to doszło do spowodowania przez obwinionego realnego zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a tym samym wyczerpał on dyspozycję art. 86 § 1 kw.</p> <p>Dlatego zaskarżony wyrok, jako słuszny i sprawiedliwy, utrzymano w mocy.</p> <p>Sąd Okręgowy zwolnił obwinionego od kosztów sądowych kierując się jego sytuacją majątkową.</p> </div>