I ACa 147/21
Sądy powszechne2021-11-03
Sygnatura
I ACa 147/21
Data orzeczenia
2021-11-03
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Piotr Czerski (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Streszczenie
Przepis art. 1562 k.p.c. znajduje zastosowanie w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji z uwagi na treść art. 391 § 1 zdanie 1 k.p.c.
Treść orzeczenia
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt I ACa 147/21</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 3 listopada 2021 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w <span class="anon-block">L.</span> I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="300"/>
<col width="355"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący – Sędzia</p>
<p>Protokolant</p>
</td>
<td>
<p>SA Piotr Czerski</p>
<p>st. sekr. sądowy Maciej Mazuryk</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2021 r. w <span class="anon-block">L.</span> na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">E. K. (1)</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>o zadośćuczynienie i odszkodowanie</p>
<p>na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">L.</span>
</p>
<p>z dnia 21 grudnia 2020 r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>I.
zmienia zaskarżony wyrok w części w ten sposób, że:</p>
<p>1)
rozstrzygnięcie w punkcie I. zmienia w ten sposób, że zasądza od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">E. K. (1)</span> kwotę 40.000 (czterdzieści tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 sierpnia 2021 roku do dnia zapłaty, a w pozostałej części oddala powództwo uwzględnione w tym punkcie zaskarżonego wyroku,</p>
<p>2)
w punkcie IV. kwotę 3.389,55 zł obniża do kwoty 2.260 (dwa tysiące dwieście sześćdziesiąt) złotych;</p>
<p>II.
oddala apelację w pozostałej części;</p>
<p>III.
znosi wzajemnie pomiędzy stronami koszty postępowania apelacyjnego.</p>
<p>Sygn. akt<strong>
<!-- --> I ACa 147/21</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2020 r. Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">L.</span> po rozpoznaniu sprawy z powództwa <span class="anon-block">E. K. (1)</span> przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> o zadośćuczynienie i odszkodowanie:</p>
<p>I.
zasądził od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">E. K. (1)</span> kwotę 60.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 2 marca 2016 roku do dnia zapłaty;</p>
<p>II.
oddalił powództwo w pozostałej części;</p>
<p>III.
zniósł wzajemnie pomiędzy stronami koszty procesu;</p>
<p>IV.
nakazał ściągnąć od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">L.</span> kwotę 3.389,55 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych;</p>
<p>V.
przejął pozostałe nieuiszczone koszty sądowe na rachunek Skarbu Państwa.</p>
<p>Uzasadnienie znajduje się na k. 223-245.</p>
<p>Apelację od tego wyroku wniósł pozwany w części, tj. pkt I, III i IV. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p>
<p>1)
naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i będące jej następstwem niewłaściwe zastosowanie, tj.:</p>
<p>a)
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1;art. 444 § 1 zd. 1)">art. 444 § 1 zdanie pierwsze k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 430)">art. 430 k.c.</a> przez częściowe uwzględnienie roszczenia odszkodowawczego mimo braku szkody i związku przyczynowego,</p>
<p>b)
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> przez przyznanie odsetek od dnia, w którym pozwany nie pozostawał w opóźnieniu ze względu na niewykazanie przez powódkę wszystkich istotnych faktów będących podstawą żądania zapłaty;</p>
<p>2)
naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, udowodnione istotnych, obiektywnych faktów w postaci: uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia powódki, szkody osobowej i jej określonego rozmiaru oraz związku przyczynowego między danym błędem diagnostycznym a szkodą osobową, w sytuacji, gdy jedynym przeprowadzonym dowodem były zeznania samej powódki, dodatkowo pozbawione szczegółów, które mogłyby ewentualnie prowadzić do dokonania takich ustaleń.</p>
<p>Pozwany wnosił o:</p>
<p>- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości;</p>
<p>- zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu za pierwszą i drugą instancję według norm przepisanych, z uwzględnieniem wynagrodzenia radcy prawnego,</p>
<p>- uchylenie pkt IV. zaskarżonego wyroku.</p>
<p>Powódka domagała się oddalenia apelacji w całości i zasądzenia od pozwanego na swoją rzecz kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: </strong>apelacja zasługuje na uwzględnienie w części.</p>
<p>W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że nie zachodziły przyczyny uchylenia zaskarżonego wyroku. Postępowanie przed Sądem Okręgowym nie było dotknięte nieważnością. Nie można też mówić o nierozpoznaniu przez Sąd pierwszej instancji istoty sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a>). Zaskarżone rozstrzygnięcie odnosi się wszak do tego, co było przedmiotem sprawy, jeśli zestawi się treść uzasadnienia pozwu i uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Sąd oparł się jedynie na wadliwej podstawie materialnoprawnej. Sąd drugiej instancji jest jednak sądem merytorycznym, a zebrane dowody pozwalają na wydanie przez Sąd Apelacyjny rozstrzygnięcia merytorycznego.</p>
<p>Trzeba przy tym zauważyć, że konstruując podstawę faktyczną powództwa, <span class="anon-block">E. K. (2)</span> przedstawiła swoje żądanie zadośćuczynienia na dwóch płaszczyznach. Pierwszą z nich było wprost wskazane unormowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> Na gruncie tego przepisu powódka wyznaczyła jednak bardzo szerokie granice faktyczne, wskazując na cierpienia psychiczne polegające na strachu przed śmiercią z powodu późnej fazy wykrycia nowotworu (uzasadnienie pozwu - k. 4). Tym samym powódka wcale nie powiązała swoich cierpień psychicznych jedynie z mniejszą skutecznością leczenia z uwagi na zbyt późne wdrożenie procedur leczniczych. Obowiązkiem powódki nie było też wskazanie przepisu prawa materialnego, stanowiącego źródło jej roszczenia z tytułu zadośćuczynienia. Było to bowiem zadaniem Sądu.</p>
<p>Idąc dalej trzeba dostrzec, że Sąd pierwszej instancji z ramach badania przesłanki normalnego związku przyczynowego wyeliminował uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia jako skutek bezprawnego i zawinionego zachowania pozwanego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a>). Tym samym słusznie pozwany podnosi tę kwestię w apelacji. W ocenie Sądu Apelacyjnego, w badanym stanie faktycznym nie można było z definicji wykluczyć, że po stronie powódki wystąpił rozstrój zdrowia w znaczeniu użytym w art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> na płaszczyźnie jedynie cierpień psychicznych, ale wymagałoby to jednoznacznych dowodów i wykazania określonego stopnia intensywności tego rodzaju cierpień powódki pozwalających na uznanie, że mowa właśnie o rozstroju zdrowia. Strona powodowa nie podołała wszak obowiązkowi wykazanie tej okoliczności na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> (w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>).</p>
<p>Następnie trzeba stwierdzić, że Sąd Okręgowy uznał trafnie, że pozwanemu można przypisać zawiniony błąd diagnostyczny, ale nie wykazano w sprawie wpływu owego błędu na stan zdrowia fizycznego powódki. W szczególności Sąd pierwszej instancji ustalił, że ośmiomiesięczne opóźnienie rozpoczęcie leczenia onkologicznego w następstwie niewłaściwie odczytanego badania mammograficznego nie miało wpływu na proces leczenia, tj. sposób, długość i jego zakres. Tym samym Sąd Okręgowy wykluczył w swych rozważaniach możliwość przypisania pozwanemu wywołania krzywdy (szkody niemajątkowej) jako rezultatu uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia spowodowanych błędem diagnostycznym.</p>
<p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445)">art. 445 k.c.</a> stanowi jednak o możliwości przyznania zadośćuczynienia za krzywdę, której poszkodowany doznał w związku z naruszeniem wskazanych w nim dóbr osobistych. Dobrami tymi są: zdrowie (którego naruszeniem są uszkodzenie ciała oraz rozstrój zdrowia, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444)">art. 444 k.c.</a> stanowiącym przedmiot odesłania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448 § 1)">§ 1</a>), wolność oraz integralność seksualna (do których naruszenia dochodzi w razie pozbawienia poszkodowanego wolności oraz skłonieniem go za pomocą podstępu, gwałtu lub nadużycia stosunku zależności do poddania się czynowi nierządnemu). Przepis ten dotyczy zatem krzywdy wynikającej z naruszenia niektórych, wyraźnie wskazanych dóbr osobistych. Dla porównania na przykład <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 k.c.</a> przesądza, że na jego podstawie można żądać naprawienia krzywdy związanej z naruszeniem każdego dobra osobistego (zob. Komentarz do art. 445 k.c., pod red. E. Gniewka, Legalis/el. 2021).</p>
<p>Sąd pierwszej instancji częściową zasadność roszczenia powódki wywiódł natomiast właśnie z krzywdy przyjmującej postać cierpień psychicznych polegających na strachu przed śmiercią z powodu późnej fazy wykrycia nowotworu w wyniku zawinionego błędu diagnostycznego pozwanego. Sądowi umknęło jednak, że podstawę materialnoprawną tego roszczenia (w przypadku niewykazania rozstroju zdrowia psychicznego) mógł stanowić jedynie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20090520417" title="Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta - Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 417 (art. 4;art. 4 ust. 1)">art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta</a> (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 849 ze zm.), zwanej dalej u.p.p. Zgodnie z tym przepisem, w razie zawinionego naruszenia praw pacjenta sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 Kodeksu cywilnego</a>.</p>
<p>Strona powodowa nie wskazała tej ostatniej podstawy materialnoprawnej swego żądania, chociaż, jak wyżej zasygnalizowano, skonstruowała podstawę faktyczną powództwa w sposób obejmujący również zdarzenia mieszczące się w hipotezie art. 4 ust. 1 u.p.p. Sąd pierwszej instancji nie zastosował też normy prawa procesowego przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 156(2))">art. 156<sup>
<!-- -->2</sup> k.p.c.</a> Tymczasem zgodnie z tym przepisem, jeżeli w toku posiedzenia okaże się, że o żądaniu lub wniosku strony można rozstrzygnąć na innej podstawie prawnej, niż przez nią wskazana, uprzedza się o tym strony obecne na posiedzeniu.</p>
<p>Jednocześnie w literaturze przedmiotu słusznie wskazuje się, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 156(2))">artykuł 156<sup>
<!-- -->2</sup> k.p.c.</a> znajduje zastosowanie w postępowaniu przed sądem drugiej instancji z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1;art. 391 § 1 zd. 1)">art. 391 § 1 zd. 1 k.p.c.</a> (Komentarz do art. 156<sup>
<!-- -->2</sup> k.p.c., pod red. T. Szanciło, Legalis 2021/el.; por. jednak uzasadnienie postanowienia SN z dnia 11 grudnia 2020 r., IV CSK 182/20, niepubl.). Dlatego Sąd Apelacyjny wydał stosowne postanowienie w dniu 5 lipca 2021 r., zakreślają stronom odpowiedni termin na zajęcie stanowisk.</p>
<p>Z uwagi na powyższe, jak już zasygnalizowano wcześniej, zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego poddaje się kontroli merytorycznej, ponieważ można dokonać oceny zarzutów apelacji przy uwzględnieniu punktu odniesienia w postaci stanowisk stron stanowiących odpowiedź na powyższe postanowienie z dnia 5 lipca 2021 r. Zarzuty apelacji muszą jednak zostać ocenione w kontekście pominiętej przez Sąd podstawy materialnoprawnej rozstrzygnięcia.</p>
<p>W dalszej kolejności trzeba stwierdzić, że mając na uwadze aktualną treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 2)">art. 327<sup>
<!-- -->1 </sup>§ 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 387;art. 387 § 2(1);art. 387 § 2(1) pkt. 1)">art. 387 § 2<sup>
<!-- -->1</sup> pkt 1 k.p.c.</a>, dotyczących zasad sporządzania uzasadnień, Sąd Apelacyjny stwierdza, że przyjmuje za własne ustalenia sądu pierwszej instancji. W zakresie koniecznym z puntu widzenia zapadłych rozstrzygnięć, ustalenia te nie wymagają zmiany ani uzupełnienia. Dlatego zarzut apelacji dotyczący <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> jest chybiony. Natomiast jeśli chodzi o ocenę prawną, Sąd Apelacyjny stwierdza, że w całości należy podzielić ustalenia Sądu Okręgowego co do znaczenia rozmiaru intensywności cierpień powódki, poprzez odniesienie jednak do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 4;art. 4 ust. 1)">art. 4 ust. 1</a> u.p.p. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 k.c.</a>
</p>
<p>Słusznie przyjmuje się też, że mowa tutaj o prawie pacjenta do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością, prawie do informacji itp. Ochrona prawna wynikająca z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 4;art. 4 ust. 1)">art. 4 ust. 1</a> u.p.p. obejmuje, oprócz naruszenia dobra osobistego, również naruszenie prawa do właściwego standardu opieki medycznej, które może spowodować doznanie przez pacjenta negatywnych odczuć, wywołać u niego uczucie dyskomfortu oraz przyczynić się do utraty przez niego zaufania do lekarzy. Bez znaczenia pozostaje jednoczesne wyrządzenie u pacjenta tzw. szkody medycznej, oznaczającej uszkodzenia ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444)">art. 444 k.c.</a> (zob. wyrok SA w Białymstoku z 15.4.2015 r., I ACa 816/14, Legalis nr 1254497).</p>
<p>Natomiast w tym kontekście trzeba stwierdzić, że zarzuty apelacji są o tyle uzasadnione, że kwota przyznana przez Sąd Okręgowy jest rażąco wygórowana. Odpowiednia kwota winna wynosić 40.000 zł.</p>
<p>Odmiennie niż uczynił to Sąd Okręgowy należy też podejść do kwestii odsetek związanych z opóźnieniem, co czyni częściowo zasadnym zarzut apelacji dotyczący rozstrzygnięcia o tym żądaniu. O opóźnieniu można bowiem mówić dopiero od dnia następnego po upływie terminu 14 od doręczenia stronie pozwanej odpisu postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 5 lipca 2021 r. – z uwzględnieniem treści art. 15zzs<sup>
<!-- -->9</sup> ust. 3 zdanie 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.). Dlatego omawiane odsetki zasądzono od dnia wskazanego w sentencji. W pozostałym zakresie apelacja jest niezasadna.</p>
<p>W rezultacie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> we wskazany wyżej sposób zmieniono rozstrzygnięcie w punkcie I. zaskarżonego wyroku. Z kolei rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III. zaskarżonego wyroku odpowiada prawu. Natomiast powódka utrzymała się ze swymi żądaniami w rozmiarze ok. 30%. W toku procesu Skarb Państwa tymczasowo skredytował część kosztów procesu w łącznej wysokości 7.532,34 zł. Dlatego ściągnięciu od pozwanego (pkt IV. zaskarżonego wyroku) podlegała kwota 2.260 zł (7.532,34 zł x 30%).</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalono apelację w pozostałej części. Na podstawie zaś <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 1)">art. 100 zdanie 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c.</a> zniesiono pomiędzy stronami koszty postępowania apelacyjnego.</p>
<p>(P.C.)</p>
</div>