V GC 1574/20

<p>Sygn. akt VGC 1574/20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 4 listopada 2021r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Toruniu – V Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie:</p> <p>przewodniczący: SSR Maciej J. Naworski</p> <p>protokolant: sekretarz sądowy Irena Serafin</p> <p>po rozpoznaniu dnia 26 października 2021r.,</p> <p>w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy</p> <p>z powództwa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> ( KRS <span class="anon-block"> (...)</span> )</p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> ( KRS <span class="anon-block"> (...)</span> )</p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 910,53zł ( dziewięćset dziesięć złotych i pięćdziesiąt trzy grosze ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21 stycznia 2016r. do dnia zapłaty,</p> <p>2.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 532,05zł ( pięćset trzydzieści dwa złote i pięć groszy ) tytułem zwrotu kosztów postępowania w tym 270zł ( dwieście siedemdziesiąt złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sygn. akt VGC 1574/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> domagał się od <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> 910,53zł z odsetkami. Kierowca ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych przez pozwanego spowodował bowiem wypadek drogowy i uszkodził samochód osobowy; naprawa pojazdu kosztuje jednak 5.156,55zł, powód nabył roszczenie o naprawienie szkody na drodze cesji a pozwany zapłacił mu tylko 4.246,02zł, co uzasadnia żądanie ( k. 4 – 6 ).</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, że prawidłowo oszacował wysokość szkody ( k. 10 ).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W 2015r. kierowca ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> spowodował kolizję drogową i uszkodził samochód marki <span class="anon-block">N.</span> należący do <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">R. A.</span>.</p> <p>Bezsporne.</p> <p> <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">R. A.</span> zlecili <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> likwidację szkody i przelali na nią roszczenie o odszkodowanie.</p> <p>Bezsporne.</p> <p>Skuteczna naprawa samochodu <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">R. A.</span> kosztuje 7.103,09zł.</p> <p>Dowód: opinia biegłego, k. 167v.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> zapłaciła <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> 4.246,02zł odszkodowania.</p> <p>Bezsporne.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->I.</strong> </p> <p>1. Stan faktyczny w znacznej części był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o zgodne oświadczenia stron i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a> </p> <p>Spór dotyczył wysokości szkody a zatem Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego i oparł się na jego wnioskach. Dokonanie tego typu ustaleń wymaga bowiem wiadomości specjalistycznych. Ekspertyza była zaś jasna, spójna i konkretna a wnioski biegłego logicznie wypływały z przeprowadzonych przez niego wywodów i obliczeń. Strony nie kwestionowały opinii.</p> <p>Dla porządku Sąd zaznacza, że dokumenty były wiarygodne z formalnego punktu widzenia, a strony nie podniosły przeciwko nim żadnych zarzutów.</p> <p>Sąd dał wiarę świadkowi <span class="anon-block">M. S.</span>, ponieważ jego wypowiedzi były spójne i logiczne a nie było żadnych podstaw do przyjęcia, że nie odzwierciedlały prawdy. Zeznania miały zresztą marginalne znaczenie.</p> <p>Sąd pominął dowód z zeznań świadków <span class="anon-block">R. A.</span> i <span class="anon-block">G. N.</span>, ponieważ w kontekście argumentacji stron ich przesłuchanie nie było potrzebne.</p> <p>2. W tym miejscu wypada poczynić następujące uwagi ogólne.</p> <p>Po pierwsze, odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń kształtuje się identycznie jak ubezpieczonego posiadacza samoistnego pojazdu mechanicznego, z którego ruchem związana jest szkoda ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a> ).</p> <p>Po drugie, sprawca szkody ponosi odpowiedzialność jedynie za zwykłe następstwa swojego działania lub zaniechania, a zatem takie jego skutki, które pozostają ze szkodą w adekwatnym związku przyczynowym ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a> ). Zgodnie przy tym z <em> <!-- -->communis opinio</em> adekwatny z punktu widzenia odpowiedzialności cywilnej związek przyczynowy zachodzi wówczas, jeżeli powstanie szkody stanowi typowy skutek zdarzenia, które ją wywołało.</p> <p>Po trzecie, na gruncie prawa cywilnego obowiązuje zasada pełnego odszkodowania ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361 § 2 k.c.</a> ) zaś naprawienie szkody polega, według wyboru poszkodowanego na przywróceniu stanu poprzedniego albo na zapłacie odpowiedniej sumy pieniężnej ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 1;art. 363 § 1 zd. 1)">art. 363 § 1 zd 1 k.c.</a> ). Od ubezpieczyciela można jednak dochodzić wyłącznie świadczenia pieniężnego.</p> <p>Po czwarte, nie wdając się w teoretyczne rozważania wystarczy ograniczyć się do stwierdzenia, że w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361 § 2 k.c.</a> szkoda polegać może albo na poniesieniu przez poszkodowanego straty ( <em> <!-- -->damnum emergens</em> ) albo pozbawieniu go spodziewanej korzyści ( <em> <!-- -->lucrum cessans</em> ). W grę wchodzi zatem uszczuplenie majątku poszkodowanego lub utrata zysku, który by osiągnął, gdyby szkody mu nie wyrządzono. Zgodnie przy tym z dominującą opinią ustalenie, czy poszkodowany rzeczywiście poniósł stratę oraz określenie jej rozmiaru polega na porównaniu wartości jego majątku w okresie poprzedzającym wyrządzenie mu szkody i po tej dacie. Wynik prostego odejmowania wyraża natomiast jej wielkość. Zastosowanie powyższej metody wymaga ponadto uwzględnienia w rozrachunku także korzyści, które wynikać mogą z powstania szkody ( <em> <!-- -->compensatio lucri cum damno</em> ).</p> <p>W konsekwencji uszkodzenie rzeczy powoduje uszczuplenie majątku poszkodowanego w takim stopniu w jakim jej wartość zmniejszyła się porównaniu z wartością rzeczy nieuszkodzonej.</p> <p>Nie budzi jednak wątpliwości, że w przypadku rzeczy, które dają się naprawiać, odszkodowanie może odpowiadać kosztom przywrócenia jej do stanu poprzedniego, jeżeli zabieg tego typu pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą. Dzieje się tak natomiast, jeżeli naprawa jest ekonomicznie uzasadniona.</p> <p>Po piąte, wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią przy czym umowa zobowiązująca rodzi także skutek rozporządzający ( 509 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1 k.c.</a> ).</p> <p>Po szóste, <em> <!-- -->de lege lata</em> proces cywilny jest kontradyktoryjny i obowiązuje w nim zasada prawdy formalnej. W rezultacie to strony są zobowiązane do aktywności i ponoszą negatywne skutki zaniechań i niepowodzeń w zakresie przeprowadzanych dowodów.</p> <p>Po siódme wreszcie, w sprawie o odszkodowanie ciężar dowodu spoczywa przede wszystkim na stronie powodowej; musi ona bowiem wykazać przesłanki odpowiedzialności przeciwnika. Na pozwanym spoczywa jednak ciężar wykazania faktów, które przytacza, jeżeli podejmuje obronę polegającą na powołaniu okoliczności faktycznych ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> – <em> <!-- -->ei incumbit probatio qui dicit</em> ).</p> <p> <strong> <!-- -->II.</strong> </p> <p>1. Rozstrzygniecie nie nastręczało trudności.</p> <p>Strony były zgodne, że wysokość odszkodowania należy obliczyć, ustalając szacunkowy koszt naprawy pojazdu, wobec czego Sąd postąpił w ten właśnie sposób ( <em> <!-- -->volenti non fit iniuria</em> ). Kluczowy był więc dowód z opinii biegłego, której strony nie zakwestionowały. Wynikało z niej natomiast, że naprawa samochodu kosztuje 7.103,09zł.</p> <p>3. Z kolei argumenty pozwanego nie przekonywały.</p> <p>Po pierwsze, pozwany twierdził, że prawidłowo oszacował wysokość szkody. Jego stanowisko nie wytrzymało jednak konfrontacji z wnioskami biegłego.</p> <p>Po drugie, pozwany bronił się tym, że w czasie kolizji nie doszło do zniszczenia nakładki zderzaka tylnego i oświetlenia lampy tablicy rejestracyjnej. Było to jednak bez znaczenia, skoro koszt naprawy ustalony przez eksperta z pominięciem wymienionych elementów i tak był wyższy niż określany przez pozwanego; co paradoksalne, także powódka wykonując zlecenie poszkodowanych istotnie zaniżyła należne im świadczenie. Umowa cesji dotyczyła jednak całego odszkodowania nie zaś rekompensaty za poszczególne części samochodu. Fakt, że pozwany miał rację w zakresie nakładki i oświetlenia tablicy rejestracyjnej nie był więc ważny.</p> <p> <strong> <!-- -->III.</strong> </p> <p>1. W rezultacie Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 2;art. 436 § 822;art. 436 § 1;art. 436 § 4;art. 436 § 509;art. 436 § 1)">art. 436 § 2, 822 § 1 i 4 oraz 509 § 1 k.c.</a> 910,53zł, ponieważ żądanie mieściło się w granicach szkody ( 7.103,09zł jest większe niż 5.156,55 a 7.103,09zł minus 4.246,02zł daje ponad 910,53zł ).</p> <p>2. Sąd zasądził od pozwanego odsetki zgodnie z żądaniem, ponieważ pozwany go nie kwestionował a było usprawiedliwione w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 817;art. 481 § 1)">art. 481 § 1, 817 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 14;art. 14 ust. 1)">art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> ( tekst j. Dz. U. z 2018r., poz. 473 ze zm. ).</p> <p>3. O kosztach Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> mając na uwadze, że celowe koszty dochodzenia roszczenia obejmowały 30zł opłaty od pozwu i 502,05zł zaliczki na wynagrodzenie biegłego ( w sumie 532,05zł ).</p> </div>