V K 77/21

Sądy powszechne2021-11-05

Sygnatura

V K 77/21

Data orzeczenia

2021-11-05

Rodzaj

REASONS

Sędziowie

Marek Dobrasiewicz (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

7.Sygn. akt V K 77/21 1.1.WYROK 1.2. W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 listopada 2021 r. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie V Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Marek Dobrasiewicz Protokolant: sekretarz sądowy Magdalena Górka, sąd. Oliwia Dutkiewicz, Aleksandra Pszczółkowska, w obecności prokuratora Małgorzaty Nowak, oraz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A., po rozpoznaniu w dniach 4 sierpnia, 22 września i 25 października 2021 r. sprawy  A. M., urodz. (...) w S., syna J. i A. z d. S., oskarżonego o to, że: w bliżej nieokreślonym czasie nie wcześniej niż 30 kwietnia 2019 r. i nie później niż 6 listopada 2019 r. w W. przywłaszczył cudzą rzecz ruchomą w postaci samochodu osobowego marki B. (...) (...), numer rejestracyjny (...): (...), o wartości 280.487,81zł netto, stanowiącego mienie znacznej wartości, będącego przedmiotem umowy leasingu operacyjnego z dnia 17 maja 2017 r. zawartej między (...) S.A. we W. a (...) sp. z o.o. z/s w W. reprezentowaną przez prezesa zarządu D. F., w ten sposób, że nie zwrócił powierzonego mu przez D. F. na podstawie zawartej z nim umowy najmu wyżej wymienionego samochodu marki B. i rozporządził nim jak swoją własnością, działając tym samym na szkodę (...) S.A. z/s we W. tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> orzeka I.  A. M. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, przy czym ustala, że: - do jego popełnienia doszło w bliżej nieokreślonym czasie nie wcześniej niż 16 sierpnia 2019 r. i nie później niż 6 listopada 2019 r., - wartość samochodu B. w dacie czynu wynosiła 227.550,00 zł, - siedziba spółki (...) sp. z o.o. w dacie zawarcia umowy leasingu mieściła się w N., - samochód ten w dniu 1.08.2018 r. powierzony został spółce (...) (...) sp. z o.o. reprezentowanej przez oskarżonego na podstawie umowy najmu przez (...) (...) D. F., i za czyn ten z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> skazuje go, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> wymierza mu karę 1 /jednego/ roku pozbawienia wolności; II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza wobec A. M. na okres 2 /dwóch/ lat próby; III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72 § 1 pkt 1 k.k.</a> w okresie próby zobowiązuje A. M. do informowania sądu o przebiegu tego okresu; IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> A. M. zobowiązuje do naprawienia szkody w całości, poprzez dokonanie wpłaty kwoty 227.550 zł /dwustu dwudziestu siedmiu tysięcy pięciuset/ zł na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A. z/s we W.; V. pobiera od A. M. 180 zł tytułem opłaty na rzecz Skarbu Państwa oraz obciąża go kosztami postępowania. <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="46"/> <col width="98"/> <col width="9"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="113"/> <col width="25"/> <col width="27"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="13"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> Formularz UK 1 </td> <td colspan="2"> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> V K 77/21 </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1. USTALENIE FAKTÓW </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="8"> Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1.1.1. </td> <td colspan="3"> A. M. </td> <td colspan="8"> Czyn przypisany oskarżonemu w pkt. I </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> 1. Podpisanie w dniu 17.05.2017 r. pomiędzy (...) S.A. a (...) sp. z o.o. z/s w N., reprezentowaną przez D. F. umowy leasingu operacyjnego nr (...), której przedmiotem był samochód m-ki B. (...), rok produkcji 2017, o wartości netto 298.934 zł. </td> <td colspan="2"> umowa leasingu </td> <td> 4-8, </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="10"> 2. Nabycie przez (...) S.A. w dniu 30.05.2017 r. samochodu m-ki B. o nr VIN (...), rok produkcji 2016, za kwotę 280.487,81 zł netto, tj. 345.000,01 zł brutto i zarejestrowanie tego pojazdu na nr rej. (...). </td> <td colspan="2"> kopia faktury </td> <td> 10, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> kserokopia dowodu rejestracyjnego </td> <td> 19, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> kserokopia karty pojazdu </td> <td> 20, </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> 3. Wydanie powyższego pojazdu D. F. w dniu 1.06.2017 r. </td> <td colspan="2"> protokoły zdawczo – odbiorcze </td> <td> 18, 23, </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="10"> 4. Zawarcie w dniu 1.08.2018 r. pomiędzy (...) (...) D. F., jako wynajmującym, a G. (...) sp. z o.o. jako najemcą, reprezentowaną przez A. M., umowy najmu samochodu m-ki B. o nr rej. (...). </td> <td colspan="2"> umowa najmu </td> <td> 98-99, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> zeznania D. F. </td> <td> 218-219v, 45-46, </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="10"> 5. Popadnięcie przez A. M. w zwłokę w regulowaniu należności wynikających z zawartej umowy najmu powyższego pojazdu, skutkujące najpierw w dniu 18.03.2018 r. złożeniem przez (...) S.A. oświadczenia o rozwiązaniu umowy leasingu, skierowanego do (...) sp. z o.o., a następnie, w dniu 30.04.2019 r. wypowiedzeniem przez (...) (...) D. F. umowy najmu samochodu m-ki B. nr rej. (...) G. (...) sp. z o.o.. </td> <td colspan="2"> zeznania D. F. </td> <td> 218-219v, 45-46, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> oświadczenie o rozwiązaniu umowy leasingu </td> <td> 13, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> wypowiedzenia umowy najmu </td> <td> 56, 57, 58, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> wyjaśnienia A. M. </td> <td> 214-218, 172-173, </td> </tr> <tr> <td rowspan="10" colspan="10"> 6. Podjęcie przez (...) S.A. próby odzyskania przedmiotowego samochodu, ostateczny brak zgody leasingodawcy na wykup pojazdu w dniu 16.08.2018 r. i wobec bezskuteczności działań zmierzających do odzyskania pojazdu, złożenie w dniu 6.11.2019 r. przez (...) S.A. zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, przy czym pokrzywdzony wartość pojazdu w tym momencie określił na kwotę 227.550 zł. </td> <td colspan="2"> zeznania D. F. </td> <td> 218-219v, 45-46, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> raport do sprawy </td> <td> 28-37, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa </td> <td> 1-3, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> wyjaśnienia A. M. </td> <td> 214-218, 172-173, 282, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> zeznania M. S. </td> <td> 253v-255v, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> zeznania A. C. </td> <td> 276-277, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> zeznania A. K. </td> <td> 277v-280, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> zeznania E. K. </td> <td> 280-281, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> zeznania K. D. </td> <td> 281-281v, </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> opinia biegłego z zakresu wyceny pojazdów samochodowych </td> <td> 226-241, </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 2. OCena DOWOdów </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. faktu z pkt 1.1 </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td colspan="7"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> 1.1.1.1 </td> <td colspan="3"> umowa leasingu </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 1.1.1.2 </td> <td colspan="3"> kopia faktury </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> kserokopia dowodu rejestracyjnego </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> kserokopia karty pojazdu </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> 1.1.1.3 </td> <td colspan="3"> protokoły zdawczo - odbiorcze </td> <td colspan="7"> Żaden z powyżej wskazanych, od pkt. 1.1.1.1 do pkt. 1.1.1.3, dowodów nie budził wątpliwości i bez konieczności odrębnego do nich ustosunkowywania się, wszystkie one uznane zostały za wiarygodne, czego z resztą oskarżony nie kwestionował. </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="3"> 1.1.1.4 </td> <td colspan="3"> umowa najmu </td> <td colspan="7"> Autentyczność tego dokumentu nie była negowana. Co prawda z umowy tej wprost nie wynika, kto w imieniu G. (...) sp. z o.o. ją podpisał, jednakże parafka widniejąca wokół zapisu "Najemca (data i podpis)" wygląda bardzo podobnie do charakterystycznej parafki A. M. znajdującej się chociażby na k 172 i 173, a ponadto oskarżony nigdy nie kwestionował faktu zawarcia tej umowy. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> zeznania D. F. </td> <td colspan="7"> D. F. jednoznacznie wskazywał na to, że spółkę (...) (...) sp. z o.o. reprezentował A. M. i okoliczność ta nie była kwestionowana. </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="3"> 1.1.1.5 </td> <td colspan="3"> zeznania D. F. </td> <td colspan="7"> Złożone na ten temat zeznania przez tego świadka nie były kwestionowane. Świadek ten wskazywał także na to, iż po pierwszym wypowiedzeniu umowy leasingu przez (...) S.A. A. M. spłacił zaległości, w związku z czym umowa leasingu została wznowiona. Tego zaś, kiedy umowa leasingu została mu ostatecznie wypowiedziana, już nie pamiętał. Pamiętał natomiast, że sam tę umowę wypowiedział oskarżonemu w dniu 30.04.2019 r. a ponieważ oskarżony tej daty nie kwestionował i jednocześnie, jako późniejsza od tych wskazanych w korespondencji elektronicznej, była ona korzystniejsza dla oskarżonego, sąd przyjął ją jako datę, z którą świadek wypowiedział oskarżonemu umowę najmu. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> oświadczenie o rozwiązaniu umowy leasingu </td> <td colspan="7"> Fakt złożeni przez (...) S.A. z datą 18.03.2018 r. oświadczenia o rozwiązaniu umowy leasingu, nie był negowany. Podkreślić jednak należy, iż adresatem tego oświadczenia nie był oskarżony, tylko (...) sp. z o.o. Mając zaś na względzie datę tego oświadczenia, a także zeznania złożone przez D. F. odnośnie tego, iż początkowo doszło do wznowienia umowy leasingu, logicznym jest, iż ostatecznie umowa leasingu mogła zostać przez (...) S.A wypowiedziana z późniejszą data. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> wypowiedzenia umowy najmu </td> <td colspan="7"> Wypowiedzenia te, odpowiednio z datą 12 września i 14 października 2018 r. przesłane zostały przez D. F. do G. (...) sp. z o.o. jednak wobec stwierdzenia świadka, iż do wypowiedzenia tej umowy doszło dopiero z datą 30.04.2019 r., sąd nie przyjął, aby skutkowały one wypowiedzeniem tej umowy. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> wyjaśnienia A. M. </td> <td colspan="7"> Oskarżony nie negował tego, że popadł w zwłokę w regulowaniu należności za wypożyczony samochód, jak i tego, że skutkowało to wypowiedzeniem umowy najmu tego pojazdu. </td> </tr> <tr> <td rowspan="11" colspan="3"> 1.1.1.6 </td> <td colspan="3"> zeznania D. F. </td> <td colspan="7"> D. F. wskazywał na to, iż wielokrotnie zwracał się do oskarżonego o zwrot samochodu B. i zawsze słyszał od niego zapewnienia, że zaraz to nastąpi, do czego nigdy jednak nie doszło. Ponadto w początkowym okresie oskarżony zapewniał świadka o tym, że po zakończeniu umowy zainteresowany jest wykupem samochodu. Żadna z tych okoliczności podawanych przez świadka nie była kwestionowana. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> raport do sprawy </td> <td colspan="7"> W raporcie tym opisane zostały czynności podjęte na zlecenie (...) S.A., zmierzające do odzyskania samochodu m-ki B. o nr rej. (...), od dnia 4.05.2019 r. do 29.10.2019 r., i zapisy w nim zawarte nie były kwestionowane. Z zapisów tych jednoznacznie wynika, że oskarżony był wzywany do zwrotu pojazdu i o ile początkowo, po tym, jak dokonywał jeszcze wpłat na rzecz leasingodawcy - do 13.08.2019 r. dokonał łącznie wpłaty kwoty 20.200 zł - najwyraźniej istniała jeszcze możliwość rozwiązania problemu poprzez spłatę zaległości i wykup pojazdu, tak w wiadomości z dnia 16.08.2019 r. z godz. 06:21:00 jednoznacznie już stwierdzono, że " Nie ma zgody na wykup na obecnym etapie ..." Po tej zaś dacie kontakt telefoniczny z oskarżonym był już mocno utrudniony, gdyż przeważnie nie odbierał on telefonów, nie mniej jednak podczas rozmowy przeprowadzonej w dniu 17.09.2019 r. o godz. 07:32:00 stwierdził, że "autem jeździ klient w W.". </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa </td> <td colspan="7"> Zawiadomienie to sporządzone zostało z datą 06.11.2019 r. i do tej daty, zresztą jak i do chwili obecnej, leasingodawca nie odzyskał przedmiotowego pojazdu i okoliczność ta nie była kwestionowana. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> wyjaśnienia A. M. </td> <td colspan="7"> W toku śledztwa oskarżony wyjaśnił, że w okresie jego kłopotów finansowych i kadrowych, będących następstwem trwającego 2 miesiące tymczasowego aresztowania go w 2017 r., samochód został podnajęty a dokumentacja tej transakcji zaginęła wraz z odejściem pracowników. Przed sądem oskarżony potwierdził tę okoliczność i rozwinął ją o dodatkowe elementy, w tym takie, jak: - utrata potencjalnych inwestorów, - przejmowanie pojazdów przez wierzycieli, - ogólny brak porządku w dokumentacji związanej z wynajmem samochodów, skutkujący tym, iż nie wiedział, komu wydane zostały niektóre pojazdy, a dotyczyć mogło to grona licznych jego znajomych i w tym kontekście wskazał na liczbę 1.000 klientów, - brak dostępu do dokumentacji, - ekonomicznie uzasadnione dokonanie wykupu samochodów oraz ponownie podkreślił zaginięcie dokumentów skorelowane czasowo z odejściem pracowników, a także będący następstwem tego brak jego świadomości odnośnie tego, gdzie znajduje się ten, jak i kilka innych pojazdów. Wskazał także na to, że gdyby jego zamiarem było przywłaszczenie tego pojazdu, to nie uiściłby tylu wpłat z tytułu zawartej umowy najmu. Ponieważ oskarżony stwierdził, że może wskazać osoby, które potwierdzą przedstawioną przez niego wersję zdarzenia, logicznym wydaje się dokonanie oceny wiarygodności złożonych przez niego wyjaśnień, po dokonaniu analizy zeznań złożonych przez te osoby. W tym miejscu można jedynie zauważyć, że pewne okoliczności, takie jak np. pogorszenie sytuacji finansowej należących do niego spółek i utrata inwestorów, nie były przedmiotem postępowania i nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> zeznania M. S. </td> <td colspan="7"> Potwierdził on to, że w pewnym momencie sytuacja finansowa spółki uległa pogorszeniu, jak i to, że w pewnych przypadkach dochodziło w spółce do wydawania samochodów na polecenie oskarżonego i bez sporządzenia dokumentacji jednakże nie dotyczyło to szerszego grona klientów, tylko 5-10 osób. Zaprzeczył jednak temu, aby widział takie sytuacje, podczas których pracownicy spółki wynosili lub niszczyli dokumenty. Wskazał także na to, że dostęp do dokumentów posiadał A. C., E. K. i A. K., a także na to, że po czerwcu 2019 r. w spółce już się nie pojawiał. Świadek ten zaprzeczył również temu, aby G. M. pytał go o samochód B., przy czym, dotyczyło to samochodu będącego przedmiotem postępowania. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> zeznania A. C. </td> <td colspan="7"> Co prawda świadek ten przyznał, że bywał w firmie do końca 2019 r. i była taka sytuacja, że oskarżony nie mógł znaleźć jakiegoś samochodu, ale o jaki konkretnie samochód chodziło, tego świadek nie pamiętał. Zaprzeczył również temu, aby którakolwiek z osób, które odeszły z firmy postąpiłaby w taki sposób, aby samodzielnie egzekwować należności, jaki i temu, aby doszło do wydania samochodu bez wiedzy oskarżonego. Świadek ten co prawda miał wiedzę na temat kradzieży, do jakiej doszło w firmie, jednakże dotyczyła ona zupełnie czego innego - tj. felg samochodowych. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> zeznania A. K. </td> <td colspan="7"> A. K. pracowała w spółce (...)-sim do 2020 r. i zajmowała się wynajmem samochodów, a pod jej nieobecność w pracy, zajmowali się tym także i inni pracownicy. Potwierdziła on również to, że w firmie dochodziło do sytuacji, że samochody wydawane były bez umowy, kiedy to oskarżony wydawał je swoim znajomym i grono tej kategorii osób, określiła ona na 20 albo i więcej osób. Wskazała także na to, że na tym tle dochodziło do takich sytuacji, że ginęły samochody i wskazała 3 konkretne pojazdy, jednak żaden z nich, to nie był ten, który przedmiotem postępowania. Zgodnie z jej zeznaniami, pilnowała ona rozliczeń za te samochody, które sama wynajęła, a za te, które wynajął oskarżony, to on pilnował terminów płatności i dlatego nie wiedziała, czy wszyscy najemcy uiszczają płatności za wynajęte im samochody. W 2017 r. gdy ponownie wróciła do firmy zaczęła budować bazę pojazdów, jednakże pojazdy ze statusem wstępnie sprzedane, z podpisaną umową najmu z przyrzeczeniem sprzedaży lub prawem pierwokupu, w takiej bazie się nie znalazły. W 2019 r. gdy zajmowała się odzyskiwaniem samochodów zdarzało się, że informacje w systemie nie były aktualne, jak również niektóre osoby odmawiały zwrotu samochodu. W tym jednak przypadku oskarżony wiedział, kto takim samochodem dysponuje. Zdarzały się też takie sytuacje, że w obrębie bazy, którą zajmował się oskarżony, nie wiedziała gdzie znajduje się dany samochód, ale nie dociekała gdzie ten samochód może się znajdować, gdyż nie była za niego odpowiedzialna. Takich samochodów mogło być kilkanaście i dowiadywała się o nich w momencie, gdy przychodził oskarżony i pytał się o konkretny samochód. Świadek nie pamiętała jednak, aby oskarżony pytał ją o B. (...). Ponadto świadek zeznała, że było również grono 15-20 osób, którym oskarżony bezpłatnie użyczał samochody, jednakże nie przypominała sobie aby na tym tle doszło do zaginięcia samochodu. Świadek miała również wiedzę na temat tego, że w firmie cały czas ginęły jakieś rzeczy i w tym kontekście wymieniła dowody rejestracyjne, karty pojazdu i kluczyki, a z istniejącego bałaganu, w jej ocenie, zdawali sobie sprawę wszyscy pracownicy, jednakże ani oskarżony, ani wcześniejszy jego wspólnik, nie wyciągali wobec nich konsekwencji wynikających z nieprzestrzegania regulaminu. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> zeznania E. K. </td> <td colspan="7"> Zeznała, że w spółce (...) sp. z o.o. zatrudniona była do końca lutego 2020 r. i zajmowała się, jak to określiła, pilnowaniem dokumentów i przekazywaniem ich księgowej. Ponieważ nie zajmowała się wynajmem samochodów, gdy pojawiał się związany z tym problem, przekazywała go A. K.. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> zeznania K. D. </td> <td colspan="7"> Świadek ten wskazał na to, że w spółce (...) 08 pracował do lutego 2020 r. oraz opisał poszczególne szczeble swojej pracy w tych podmiotach, zakończone stanowiskiem kierownika serwisu. Potwierdził to, że na polecenie oskarżonego wydawał samochody bez sporządzenia dokumentacji, a także i to, że do firmy przyjeżdżały osoby z firm leasingowych i pytały się o samochody, ale to nie leżało w zakresie jego kompetencji i tym się nie zajmował. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="7"> Przechodząc teraz do oceny wiarygodności informacji podanych przez oskarżonego i świadków, zauważyć należy, iż: - wiarygodność żadnego ze świadków nie była kwestionowana, - nie było kwestionowane to, iż osoby te pracowały w różnych spółkach, a umowę najmu tego pojazdu oskarżony podpisał w imieniu jeszcze innej spółki, - ponieważ wg oskarżonego wiedzę na temat tego co zaszło, jak i podane przez niego informacje miały potwierdzić właśnie ci świadkowie, logicznym jest, iż osoby te jakkolwiek formalnie zatrudnione były w jednej konkretnej spółce, to praktycznie jednak zajmowały się całą działalnością prowadzoną przez oskarżonego, a związaną z wynajmem, serwisem i sprzedażą samochodów. Sam oskarżony, ustosunkowując się do postawionego mu zarzutu, również nie mówił o konkretnych swoich spółkach, tylko generalnie o prowadzonym przez siebie biznesie i tym, że w pewnym momencie, na własne spółki, posiadał nawet kilkaset leasingowanych samochodów, - to, czy i z jakiego powodu poszczególne spółki znalazły się w trudnej sytuacji finansowej nie było przedmiotem niniejszego postępowania i z punktu widzenia rozstrzygnięcia tej sprawy nie miało znaczenia, - to, czy pracownicy tych spółek przestrzegali, a oskarżony egzekwował od nich przestrzeganie obowiązujących w spółkach regulaminów, czy też nie, w konsekwencji czego dochodziło do zwykłego bałaganu w tych spółkach, również nie było przedmiotem niniejszego postępowania, - to, iż w spółkach prowadzonych przez oskarżonego doszło do kradzieży, jak i zaginięcia różnych przedmiotów, czy też dokumentów, również nie było kwestionowane. Kradzież była jednak jednostkowym i odosobnionym zdarzeniem dotyczącym zupełnie czego innego i nikt z tych świadków nie wiązał problemu kradzieży z momentem, w którym w spółkach przestała funkcjonować zewnętrzna ochrona. Wyciągnięcie zaś z tego, iż w spółkach dochodziło do zaginięcia dowodów rejestracyjnych, kart pojazdu, czy też kluczyków od samochodów, wniosku, iż analogicznie mogło dojść do zaginięcia samochodu będącego przedmiotem niniejszego postępowania, nie jest uprawnione albowiem o zaginięciu powyższych przedmiotów mówiła A. K. i jednocześnie była ona wprost pytana o zaginione samochody. W przypadku zaś zaginionych samochodów wskazała na konkretne i zupełnie inne pojazdy, a nie na samochód będący przedmiotem niniejszego postępowania. Ponadto zupełnie czym innym jest zagubienie, w sumie drobnych przedmiotów jak kluczyki do samochodu, czy też nawet dowodu rejestracyjnego, jak i karty pojazdu, a czym innym zagubienie pojazdu i to bynajmniej nie o symbolicznej wartości. Dlatego też powyżej wskazane wnioskowanie jawi się jako oparte nie na dowodach ale na zwykłej manipulacji, co czyni je nieuprawnionym, - żadna z przesłuchanych w sprawie osób nie potwierdziła tego, aby dochodziło do wydania samochodu bez sporządzenia dokumentacji w taki sposób, aby oskarżony o tym nie wiedział, - krąg osób, którym oskarżony mógł wydać samochód bez sporządzenia stosownej dokumentacji ograniczał się co najwyżej do kilkudziesięciu osób i nie był tożsamy z kręgiem jego znajomych i osób, z którymi posiadał kontakt, określonym przez oskarżonego na ok. 1.000, - wszyscy ci świadkowie, z wyjątkiem wcześniejszego wspólnika oskarżonego M. S., pracowali w spółkach oskarżonego co najmniej do końca 2019 r., tj. do okresu po dacie wskazanej w zarzucie stawianym oskarżonemu i nikt z nich nie potwierdził tego, aby w czasie ich pracy w tych spółkach doszło do zaginięcia dokumentacji spółki. Dlatego też ewentualne zaginięcie dokumentacji spółki do którego mogło dojść z momentem odejścia z pracy tych osób, o ile do niego doszło, nastąpiło już po dacie zarzutu stawianego oskarżonemu i w żaden sposób nie mogło stanowić usprawiedliwienia dla oskarżonego odnośnie tego, iż w dacie zarzutu, czy też w dacie przypisanego mu czynu, z uwagi na brak zabranej mu dokumentacji, nie wiedział, gdzie może znajdować się przedmiotowy samochód, - żadna z przesłuchanych w sprawie osób nie potwierdziła tego, aby oskarżonemu zaginął taki właśnie samochód. Owszem, sąd doskonale zdaje sobie sprawę z tego, iż w firmie, która ma do swojej dyspozycji nawet kilkaset pojazdów, nikt nie jest w stanie zapamiętać poszczególnych numerów rejestracyjnych, za wyjątkiem być może jakichś bardzo charakterystycznych, jednakże w niniejszej sprawie nikt nie wskazał nawet na zaginięcie pojazdu o takiej samej marce i modelu. Dodatkowo, był to pojazd o znacznej wartości i jednocześnie A. K. była w stanie zapamiętać 3 inne konkretne i znacznie tańsze samochody. Co prawda, to ona była za nie odpowiedzialna, ale zasady logiki przemawiają także i za tym, iż w przypadku, gdyby pojawił się istotny problem także i z innym samochodem, to problem taki przez którąś z tych osób zostałby zapamiętany. Potwierdzeniem zaś tego były zeznania złożone przez E. K. w zakresie zapamiętanego przez nią imienia i nazwiska osoby znanej medialnie oraz marki pojazdu tej osoby. Skoro zaś żadna z tych osób zupełnie nie zapamiętała takiej marki jak i modelu samochodu, logicznym jest, iż oskarżony nie sygnalizował im problemu związanych z utratą tego pojazdu. Taki wniosek pozostaje również w zgodzie z tym, iż w toku czynności prowadzonych przez leasingodawcę zmierzających do odzyskania pojazdu, zupełnie nie sygnalizował on problemów z tym, iż w jakikolwiek sposób pojazd ten mu zaginął. W tej sytuacji, w ocenie sądu, twierdzenia oskarżonego, jakoby na skutek odejścia z pracy pracowników i skorelowanego z tym czasowo zaginięcia dokumentów spółki, nie wiedział gdzie faktycznie znajduje się przedmiotowy samochód, nie były wiarygodne, a sytuację związaną z, potocznie mówiąc, bałaganem panującym w prowadzonych przez niego spółkach, postanowił wykorzystać do wytłumaczenia swojej niewinności. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> opinia biegłego z zakresu wyceny pojazdów samochodowych </td> <td colspan="7"> W opinii tej wartość przedmiotowego pojazdu na dzień 6 listopada 2019 r. określono na kwotę 251.900 zł i opinia ta nie była kwestionowana. Nie mniej jednak pokrzywdzony w złożonym wniosku o naprawienie szkody /k 196-197/ wartość tego pojazdu, na moment jego przywłaszczenia, określił na kwotę 227.550 zł i dlatego sąd przyjął właśnie tę wartość, tym bardziej, iż jest ona korzystniejsza dla oskarżonego. </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td colspan="7"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> 1.1.1 </td> <td colspan="3"> wyjaśnienia A. M. </td> <td colspan="7"> Niewiarygodne okazały się wyjaśnienia A. M. w zakresie i z powodów wskazanych w pkt. 1.1.1.6 </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="5"> Oskarżony </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem </td> <td> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Oskarżony A. M. dysponował samochodem m-ki B. nr rej. (...) na podstawie umowy najmu zawartej w dniu 1.08.2018 r. pomiędzy reprezentowaną przez niego spółką (...) (...) sp. z o.o., a (...) (...) D. F., Tym samym pojazd ten nie stanowił jego własności, ale było to mienie powierzone mu w oparciu o tę umowę. Na podstawie tej umowy oskarżony zobowiązany był m.in. do płacenia comiesięcznego czynszu oraz zwrotu pojazdu po zakończeniu najmu. Po pewnym jednak czasie oskarżony popadł w zwłokę w regulowaniu należności, co skutkowało w pierwszej kolejności wypowiedzeniem umowy leasingu leasingobiorcy przez (...) S.A., a następnie przez (...) (...) D. F. umowy najmu. O ile w początkowym okresie najwyraźniej istniała jeszcze możliwość rozwiązania problemu poprzez spłatę zaległości i wykup pojazdu, tak od dnia 16.08.2019 r. możliwość taka już nie zachodziła i leasingodawca żądał kategorycznego zwrotu przedmiotu umowy. Żądania te nie przyniosły jednak żadnego efektu i oskarżony, pomimo zapewnienia osób reprezentujących leasingodawcę o tym, iż wie, gdzie znajduje się pojazd, pojazdu tego nie zwrócił i taka sytuacja utrzymywała się do czasu złożenia przez niego zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, jak zresztą i po tej dacie. Ponadto leasingodawcy, firmie, która miała odzyskać on niego samochód, jak i osobie, z którą zawarł umowę najmu, oskarżony nie wskazywał żadnych obiektywnych okoliczności uniemożliwiających mu zwrot pojazdu. Podniesione przez niego zaś na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego, okoliczności wskazujące na brak wiedzy na temat tego, gdzie ten pojazd się znajduje, w niczym nie znalazły potwierdzenia, jak również okazały się niewiarygodne z punktu widzenia zwykłego doświadczenia życiowego. Postępując w taki sposób z powierzonym pojazdem oskarżony rozporządził nim jak ze swoją własnością, w wyniku czego prawowity jego właściciel zupełnie utracił nad nim kontrolę. Ponadto pojazd ten, z uwagi na swoją wartość w momencie rozporządzenia nim przez oskarżonego stanowił mienie znacznej wartości. Takie ustalenie sądu nie pozostaje również w sprzeczności z faktem uiszczenia przez oskarżonego szeregu rat za ten samochód, gdyż od momentu, w którym sąd ustalił, że oskarżony zamanifestował swój zamiar w stosunku do tego samochodu, żadna wpłata przez oskarżonego z tytułu wynajmu tego pojazdu nie została już dokonana. Tego zaś, aby oskarżony miał zamiar dokonać przywłaszczenia pojazdu w momencie, gdy regulował jeszcze za niego należności, sąd absolutnie nie ustalił. Sąd nie negował natomiast tego, iż z ekonomicznego punktu widzenia uzasadnione mogło być wykupienie tego pojazdu, jednakże w tym momencie najwyraźniej aktualizowała się wskazywana przez samego oskarżonego utrata inwestora, który coś takiego mógłby sfinansować. W tej sytuacji, uwzględniając całokształt okoliczności sprawy, fakt, iż coś było ekonomicznie uzasadnione, nie mógł jeszcze stanowić dowodu podważającego ustalenia w zakresie zamiaru, z jakim działał oskarżony. Z powyższych powodów czyn przypisany oskarżonemu należało zakwalifikować z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="4"> Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu </td> <td colspan="5"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> A. M. </td> <td> I. </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> Kształtując karę za czyn przypisany oskarżonemu sąd miał na względzie wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2;art. 53 § 3)">art. 53 § 1, 2 i 3 k.k.</a> dyrektywy kary i kompleksowa ich ocena nie sprzeciwiała się orzeczeniu kary w minimalnym wymiarze przewidzianym dla tego rodzaju czyny, tj. w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td> II. </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> Ponieważ w stosunku do oskarżonego zachodziły przesłanki wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> sąd warunkowo zawiesił mu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td> III. </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72 § 1 pkt 1 k.k.</a> oskarżony zobowiązany został do informowania sądu w okresie próby o przebiegu tego okresu. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td> IV. </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości, poprzez dokonanie wpłaty kwoty 227.550 zł na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A. z/s we W.. </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 6. inne zagadnienia </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 7. KOszty procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="10"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> V. </td> <td colspan="10"> O kosztach postępowania sąd orzekł zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a>, a o opłacie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 ()">ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a>. </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 7. Podpis </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> </td> </tr> </table>