II Ka 665/21

Sądy powszechne2021-11-08

Sygnatura

II Ka 665/21

Data orzeczenia

2021-11-08

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Agata Kowalska (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 437§1 kpk

Treść orzeczenia

Sygn. akt II Ka 665/21 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 8 listopada 2021r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: <table> <colgroup> <col width="125"/> <col width="50"/> <col width="535"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> Przewodniczący: </td> <td> SSO Agata Kowalska </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td colspan="2"> stażysta Anita Śledzińska </td> </tr> </table> przy udziale prokuratora Katrzyny Korneluk- Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2021 r. sprawy  P. S. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 b)">art. 178b kk</a> na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 10 czerwca 2021 r. sygn. akt II K 662/20 I. wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od oskarżonego P. S. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 270 zł tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="43"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II Ka 665/21 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 10 czerwca 2021 r., sygn. II K 662/20 </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="351"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2.1. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="28"/> <col width="131"/> <col width="339"/> <col width="93"/> <col width="94"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> ---- </td> <td> </td> <td> ---------------------- </td> <td> ------------------------------------------------------------- </td> <td> -------------- </td> <td> -------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> --------- </td> <td> ---------------------- </td> <td> -------------------------------------------------------------- </td> <td> -------------- </td> <td> -------------- </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2.2. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> ----------------- </td> <td> ------------------------------------- </td> <td> -------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> ----------------- </td> <td> ------------------------------------- </td> <td> -------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="492"/> <col width="176"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7">  1. </td> <td> Naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, poprzez ukształtowanie przez Sąd I instancji swojego przekonania dowolnie, z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów, bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania oraz z pominięciem wiedzy i doświadczenia życiowego, tj.: a. uznanie za wiarygodne zeznania świadka M. B. w części obejmującej przeprowadzenie kontroli drogowej, tj. co do miejsca prowadzenia kontroli, sposobu jej przeprowadzenia oraz położenia funkcjonariusza w sytuacji, w której: i. z oględzin nagrania z rejestratora wynika, że świadek M. B. nie stał przy krawędzi jezdni, a kilka metrów od niej w chwili dokonywania kontroli; ii. kontrola prędkości byłą dokonywana z odległości nie większej niż 100 metrów, które auto poruszające się z prędkością około 120 km/h (33 m/s) pokonuje w niecałe 3 sekundy, co uniemożliwiało fizycznie jakąkolwiek reakcję funkcjonariusza, a tym bardziej taką reakcję, która opisywana była przez świadka E. K., tj. opuszczanie przez świadka M. B. ręki w momencie zrównania się auta oskarżonego z zaparkowanym, prostopadle do osi jezdni radiowozem; (...). z oględzin nagrania z rejestratora wynika brak jakiejkolwiek reakcji mimicznej oskarżonego P. S. w chwili dokonania pomiaru, - co doprowadziło do błędu w ustaleniach stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia w taki sposób, że ustalono, że oskarżony P. S. podjął próbę hamowania na skutek rzekomo dawanych sygnałów ręką przez świadka M. B.; b. ustalenie, że oskarżony P. S. widział i słyszał odpowiednio sygnały błyskowe i dźwiękowe podawane przez funkcjonariuszy w sytuacji, w której: i. ustalone przez Sąd I instancji poruszanie się przez oskarżonego z prędkością około 120 km/h powodowało, że oskarżony w każdej sekundzie pokonywał około 33 metry; ii. w momencie ustawienia się wzdłuż osi jezdni przez funkcjonariuszy, zgodnie z uznanymi w pełni za wiarygodne zeznaniami świadków B. i K., oskarżony był około 300 metrów od radiowozu, a więc minęło około 10 sekund od rzekomego podania przez świadka B. sygnału ręką do zatrzymania się; (...). z ogólnodostępnych danych, co stanowi w ocenie obrońcy notorium, wynika, że od miejsca kontroli do początku zakrętu, za którym - zgodnie z zeznaniami świadków B. i K. - zniknął z pola widzenia funkcjonariuszy oskarżony, jest około 500 metrów, gdzie oskarżony poruszający się z prędkością około 120 km/h od miejsca kontroli dotarł po około 15 - 17 sekundach od chwili zrównania się z pojazdem zaparkowanym przez funkcjonariuszy w chwili kontroli prędkości; iv. oskarżony pomiędzy ustawieniem się w osi jezdni przez radiowóz, a rozpoczęciem wjazdu w zakręt, tj. na przestrzeni około 5-7 sekund, będąc w 10. sekundzie od próby zatrzymania do kontroli około 300 metrów w od rozpędzającego się radiowozu oraz będąc w zamkniętym aucie, nie mógł fizycznie usłyszeć dźwięku radiowozu oraz nie mógł fizycznie rozpoznać jakiegokolwiek polecenia nakazującego zatrzymanie w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 b)">art. 178b kk</a> nawet gdyby ten (co nie miałoby obiektywnego uzasadnienia z uwagi na odległość obu pojazdów), byłby podawany przez funkcjonariuszy obecnych w radiowozie; v. oskarżony poruszał się ze stałą prędkością około 120 km/h (33 m/s), zaś radiowóz po około 10. sekundzie od kontroli rozpoczynał dopiero rozpędzanie, a zatem pojazd oskarżonego oddalał się od radiowozu będącego w osi jezdni, po czym po 5-7 sekundach zniknął za zakrętem, co uniemożliwiało fizycznie oskarżonemu znajdującemu się aucie usłyszenie jakiegokolwiek dźwięku sygnałów radiowozu nawet gdyby były one podawane; - co doprowadziło do błędu w ustaleniach stanu faktycznego przyjętego za podstawę orzekania w zakresie tego, że oskarżony „widział sygnały świetlne i dźwiękowe podawane przez funkcjonariuszy z jadącego radiowozu podczas pościgu za oskarżonym, podjętego niezwłocznie". </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Poddając zaskarżony wyrok kontroli instancyjnej, Sąd Okręgowy nie stwierdził obrazy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, która polegałaby na bezzasadnym obdarzeniu wiarą zeznań świadka M. B. w części obejmującej przeprowadzenie kontroli drogowej, tj. co do miejsca prowadzenia kontroli, sposobu jej przeprowadzenia oraz położenia funkcjonariusza Policji, jak również ustalenie, że oskarżony widział i słyszał sygnały błyskowe i dźwiękowe kierowane do niego przez funkcjonariuszy. Wniesiona przez obrońcę apelacja ograniczała się do prostego zaprzeczenia zeznaniom świadków - funkcjonariuszy Policji, z jednoczesnym bezkrytycznym obdarzeniem wiarą wyjaśnień oskarżonego, który zaprzeczał swojemu sprawstwu. Warto zwrócić uwagę na dwie kluczowe okoliczności: we wniesionej apelacji obrońca nie kwestionował tego, że po pierwsze - na zdjęciu wykonanym przez policjantów z k. 11 akt sprawy rzeczywiście jest jego mocodawca, po drugie zaś - że oskarżony P. S. w dniu 28 maja 2020 r. w miejscowości P. przekroczył o ponad 70 km/h dozwoloną prędkość w terenie zabudowanym (50 km/h), poruszając się z prędkością 121 km/h. W ocenie Sądu Okręgowego, powyższe okoliczności powinny stanowić punkt wyjścia przy rozważaniu podnoszonych przez obrońcę argumentów, który obronę oskarżonego uzasadnia poruszaniem się P. S. ze znaczną prędkością ok. 121 km/h, tj. w istocie usprawiedliwia działanie oskarżonego łamaniem przez niego przepisów drogowych i popełnieniem wykroczenia z art. 92 kw. Pamiętać należy, że znamiona występku opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 b)">art. 178b kk</a> można zrealizować jedynie umyślnie, tak z zamiarem bezpośrednim, jak i wynikowym (G. Bogdan [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Część I. Komentarz do art. 117-211a, red. W. Wróbel, A. Zoll, Warszawa 2017, art. 178(b), LEX). Z tego też względu, argumentacja obrońcy dotycząca zamiaru oskarżonego i braku możliwości dostrzeżenia przez P. S. sygnałów świetlnych i dźwiękowych kierowanych do niego przez funkcjonariuszy Policji nie mogła doprowadzić do uniewinnienia oskarżonego zgodnie z wnioskiem sformułowanym w następstwie podniesionych w apelacji zarzutów. W konsekwencji, o naruszeniu zasad logiki, doświadczenia życiowego i praw fizyki, a także wykładni normy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 b)">art. 178b kk</a>, co zarzuca skarżący, w ogóle nie mogło być mowy. Tego rodzaju argumenty, przy linii obrony dotyczącej czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 b)">art. 178b kk</a> przy okolicznościach ujawnionych w sprawie, których nie kwestionowała obrona, m.in. tego, że oskarżony przejechał obok policjantów z w/w prędkością nie zatrzymując się do kontroli i kontynuował jazdę mimo podjętego za nim pościgu przy wykorzystaniu sygnałów świetlnych i dźwiękowych, nie mogły przynieść oczekiwanego rezultatu. Jak wskazał obrońca, kierowca ściganego pojazdu musi wiedzieć, że jest ścigany – aczkolwiek w ocenie Sądu Okręgowego, świadomość oskarżonego co do tej okoliczności została przez Sąd Rejonowy wyprowadzona prawidłowo ze zgromadzonych dowodów, w tym z zeznań M. B. i E. K., którzy zeznali, iż widząc radiowóz policyjny oskarżony początkowo zwolnił, później zaś przyspieszył. Przyjąć zatem należało, iż był to moment podjęcia przez niego decyzji o niezatrzymaniu się. Przekonujący, logiczny i przez to zgodny z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, był tok rozumowania Sądu Rejonowego z rubryki 2.2 tabelarycznego uzasadnienia, gdzie Sąd meriti wskazuje, iż „Wszak oskarżony, będąc kierowcą samochodu V. (...) niewątpliwie obserwował drogę przed pojazdem i musiał widzieć policjanta dającego mu ręką sygnał do zatrzymania pojazdu, a następnie – uciekając, musiał kontrolować, czy podjęta przez niego próba ucieczki ma szansę być skuteczną.” (k. 108). </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> - o zmianę orzeczenia w całości i uniewinnienie oskarżonego P. S. od zarzucanego i przypisanego mu czynu; </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosku. </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7">  2. </td> <td> Błąd w ustaleniach stanu faktycznego, przyjętych za podstawę orzekania polegający na ustaleniu, że po stronie oskarżonego istniał zamiar niezastosowania się do stanowiących polecenie zatrzymania w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 b)">art. 178b kk</a> sygnałów świetlnych i dźwiękowych funkcjonariuszy (oskarżony „(...) niewątpliwie obserwował w lusterku wstecznym dalszy rozwój wypadków i sygnały podawane z jadącego radiowozu były przez niego odbierane. Pomimo tego nie zatrzymał się i kontynuował jazdę (...)."), w sytuacji, w której Sąd I instancji pominął obiektywne okoliczności i zasady doświadczenia życiowego, takie jak prędkość oddalania się oskarżonego, odległość między autami, fizyczną niemożliwość usłyszenia podawanego dźwięku z odległości około 350-400 metrów oraz dowolne uznanie, że oskarżony obserwował rozwój wypadków, co nie pozwala na przyjęcie, że oskarżony zarówno widział sygnały świetlne, jak i słyszał sygnały dźwiękowe podawane rzekomo przez funkcjonariuszy z radiowozu. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Kwestionowane przez obrońcę ustalenia Sąd Rejonowy poczynił na podstawie prawidłowo ocenionych zeznań funkcjonariuszy Policji M. B. i E. K.. Zamiar oskarżonego, jako kategoria ustaleń faktycznych został przez Sąd Rejonowy wyprowadzony bezbłędnie ze wszelkich jego działań i zaniechań, które wprost wynikały z zeznań w/w osób. Sąd Okręgowy nie stwierdził również dowolności pierwszoinstancyjnych ustaleń w kwestii tego, że oskarżony P. S. widział kierowane do niego sygnały świetlne i dźwiękowe. Wyjaśniania dotyczące tej kwestii oskarżony złożył dopiero bezpośrednio przed wydaniem zaskarżonego wyroku (k. 101v). Zostały one ocenione przez Sąd Rejonowy zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Jak już wskazano, kontrdowodem w tym względzie w stosunku do wyjaśnień oskarżonego były zeznania funkcjonariuszy Policji E. K. i M. B., ocenione w sposób logiczny, zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności tej sprawy. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> - o zmianę orzeczenia w całości i uniewinnienie oskarżonego P. S. od zarzucanego i przypisanego mu czynu </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosku. </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7">  3. </td> <td> Naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1)">art. 193 § 1 kpk</a>, poprzez jego niezastosowanie w sytuacji nieprzeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresie antropologii lub akustyki w celu ustalenia, czy oskarżony P. S. w okolicznościach sprawy (rozpoczęcie podawania sygnału dźwiękowego w kierunku jazdy oskarżonego po około 10 sekundach, odległość oskarżonego około 300 metrów w tym momencie oraz oddalanie się przez kolejne 5-7 sekund przez oskarżonego zamkniętego w aucie), mógł usłyszeć (fizycznie) rzekomo podawany przez funkcjonariuszy dźwięk oraz czy mógł dostrzec i uznać podawany rzekomo dźwięk błyskowy jako skierowany do niego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem Sąd I instancji pominął w swoich rozważaniach podstawowe prawa fizyczne, w tym te związane z prędkością, przyspieszeniem i rozchodzeniem się dźwięku w przestrzeni jako fali, co należy rozumieć jako brak wiedzy o takich podstawowych zjawiskach, których wyjaśnienie wymagało powołania biegłego. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1)">art. 193 § 1 kpk</a>, jeżeli stwierdzenie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymaga wiadomości specjalnych, zasięga się opinii biegłego albo biegłych. Rzecz w tym, iż opinia taka jest zbędna, gdy stwierdzenie owych „istotnych” okoliczności kumulatywnie, tak jak w niniejszej sprawie, w ogóle nie wymaga wiadomości specjalnych, gdyż można je wyprowadzić z dowodów ocenionych zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. W ocenie Sądu Okręgowego, nie wymaga wiadomości specjalnych ocena procesów myślowych i świadomości oskarżonego, który w reakcji na sygnał ręką uprawnionego funkcjonariusza do zatrzymania się najpierw zwalnia, a następnie przyspiesza i nie reaguje na podjęty za nim pościg, podczas którego wysyłano sygnały świetlne i dźwiękowe do zatrzymania się. Proste zaprzeczenie co do możliwości dostrzeżenia tychże sygnałów przy zwiększanej sukcesywnie prędkości prowadzonego pojazdu, nie mogło stanowić przeciwwagi dla obciążających oskarżonego zeznań funkcjonariuszy Policji – M. B. i E. K.. Charakterystycznym pozostawało, iż sam skarżący zarzucał Sądowi Rejonowemu procedującemu w tej sprawie „brak wiedzy o podstawowych zjawiskach”, a zatem stwierdzenia wymagało, iż również w jego przekonaniu ustalenie okoliczności, których próbował dowieść, wcale nie wymagało wiadomości specjalnych, lecz należało do tych możliwych do ustalenia i mieszczących się w wiedzy i rozeznaniu przeciętnego, racjonalnie myślącego obserwatora. W takiej sytuacji zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1)">art. 193 § 1 kpk</a>, dotyczący ewentualnych braków pierwszoinstancyjnego postępowania dowodowego nie mógł być uznany za słuszny, a jego wyprowadzenie przy powołanej przez skarżącego argumentacji stanowiło działanie wewnętrznie sprzeczne. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> - o zmianę orzeczenia w całości i uniewinnienie oskarżonego P. S. od zarzucanego i przypisanego mu czynu </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosku. </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7">  4. </td> <td> Naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>, poprzez przyjęcie za podstawę orzekania okoliczności nieujawnionej w toku postępowania, tj. okoliczności tego rodzaju, że pomiędzy samochodem oskarżonego, a radiowozem nie znajdował się jakikolwiek inny pojazd, co mogło mieć miejsce z uwagi na upływ około 10 sekund od chwili zakończenia kontroli prędkości do chwili wyjazdu radiowozu z miejsca postoju i ustawienia się w osi jezdni, na co wskazują uznane za w pełni wiarygodne zeznania świadków B. i K., co z kolei doprowadziło do błędu w ustaleniach stanu faktycznego polegającego na przyjęciu, że oskarżony P. S. mógł widzieć sygnały świetlne rzekomo mu podawane, skoro z żadnego dowodu nie wynika, że mogło to następować bezpośrednio na linii radiowóz - pojazd oskarżonego; </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> W ramach tego zarzutu obrońca stworzył jedynie niepopartą żadnym dowodem hipotezę, mnożąc wątpliwości, których nie miał ani Sąd I, ani II instancji. Ich rozstrzygnięcie było możliwe przy pomocy analizy i oceny całokształtu materiału dowodowego. Zauważenia wymaga, iż nawet gdyby auto oskarżonego i radiowóz policyjny w tracie podjętego za oskarżonym pościgu rozdzielały inne pojazdy, nie podważało to skutecznie pierwszoinstancyjnych ustaleń, kluczowych dla przyjęcia sprawstwa oskarżonego, tj. świadomości konieczności zatrzymania się do kontroli, celowym zwiększeniu prędkości i kontynuowaniu przez oskarżonego jazdy z prędkością ponad 100 km/h w terenie zabudowanym, celem zgubienia pościgu radiowozu policyjnego wysyłającego do oskarżonego sygnały świetlne i dźwiękowe. Skoro oskarżony zgubił podjęty za nim pościg logicznym pozostawało także, że funkcjonariusze finalnie stracili oskarżonego z zasięgu swojego wzroku i linię radiowóz – pojazd oskarżonego przedzieliły inne pojazdu, aczkolwiek ustalenie sprawstwa przy przestępstwie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 b)">art. 178b kk</a> nie wymaga, aby linia pojazdów ściganego i ścigającego była bezpośrednia i aby nie rozdzielały jej inne pojazdy. Nie wymaga również, aby wysyłanie sygnałów świetlnych i dźwiękowych do sprawcy tego przestępstwa trwało określony czas. Wymóg, aby podstawę wyroku stanowił całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej oznacza konieczność objęcia uwagą Sądu I instancji ferującego wyrok wszystkich okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy wydając wyrok w sprawie P. S. sprostał normie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> - o zmianę orzeczenia w całości i uniewinnienie oskarżonego P. S. od zarzucanego i przypisanego mu czynu </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosku. </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7">  5. </td> <td> Obraza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 b)">art. 178b kk</a> , poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji zastosowanie, a polegającą na przyjęciu, że dla popełnienia przestępstwa tam stypizowanego wystarczającym jest ustalenie, że uprawniony podmiot podawał z radiowozu znaki świetlne i dźwiękowe w sytuacji, w której prawidłowa wykładnia tejże normy prowadzi do uznania, że koniecznym jest po pierwsze ustalenie, że takie sygnały mogły fizycznie dojść do popełniającego czyn (jako zjawiska fizyczne w postaci fali świetlnej i dźwiękowej), po drugie mogły być uznane za skierowane do niego, co doprowadziło do przypisania oskarżonemu czynu, za który został skazany. </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Obraza prawa materialnego polega na jego wadliwym zastosowaniu lub niezastosowaniu w orzeczeniu, które oparte jest na trafnych i niekwestionowanych ustaleniach faktycznych. W przedmiotowej sprawie przy ocenie tego zarzutu obrońcy należało mieć na względzie przede wszystkim to, że z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku bezpośrednio wynika, że Sąd Rejonowy ferując zaskarżony wyrok ustalił, że oskarżony widział i słyszał kierowane do niego sygnały, a ponadto, że były one skierowane bezpośrednio do niego. W takiej sytuacji subsumpcja poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych pod konkretną normę prawa materialnego została przeprowadzona bezbłędnie, zgodnie z wykładnią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 b)">art. 178b kk</a>, postulowaną przez obrońcę. Wywodzenie zarzutu wtórnego obrazy przepisu prawa materialnego z kwestionowanych uprzednio w tym samym środku odwoławczym ustaleń faktycznych, prowadziło do wnioskowania o pominięciu przez skarżącego, podmiot profesjonalny, całego stabilnego od lat orzecznictwa Sądu Najwyższego i sądów powszechnych dotyczącego istoty i wzajemnych relacji względnych przesłanek odwoławczych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1</a> (obecnie 1a) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 kpk</a>. Uzupełniająco dodać jedynie można, iż w kontekście wypełnienia znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 b)">art. 178b kk</a>, Sąd Okręgowy stoi na stanowisku, że wystarczające ze strony funkcjonariuszy jest chociażby naprzemienne wysyłanie sygnału akustycznego i świetlnego. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> - o zmianę orzeczenia w całości i uniewinnienie oskarżonego P. S. od zarzucanego i przypisanego mu czynu </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosku. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="667"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1. </td> <td> ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Zaskarżony wyrok utrzymano w mocy w całości. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td> ------------------------------------------------------------------------------------------ </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td> ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="78"/> <col width="369"/> <col width="221"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1.1. </td> <td colspan="2"> ---------------------------------------------------------------------------------- </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 2.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 3.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="2"> --------------------------------------------------------------------------------- </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> --------------------- </td> <td colspan="2"> --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="128"/> <col width="590"/> </colgroup> <tr> <td> P unkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> II. </td> <td> Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8)">art. 8</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.), zasądzono od oskarżonego P. S. kwotę 270 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="720"/> </colgroup> <tr> <td> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="11"/> <col width="341"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> Obrońca oskarżonego </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> Cały wyrok </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="5"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> </div>