IV Ka 433/21

Sądy powszechne2021-11-08

Sygnatura

IV Ka 433/21

Data orzeczenia

2021-11-08

Rodzaj

REASONS

Treść orzeczenia

<table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="6"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="3"/> <col width="40"/> <col width="20"/> <col width="20"/> <col width="47"/> <col width="120"/> <col width="11"/> <col width="7"/> <col width="36"/> <col width="12"/> <col width="21"/> <col width="103"/> <col width="17"/> <col width="11"/> <col width="10"/> <col width="22"/> <col width="61"/> <col width="93"/> </colgroup> <tr> <td colspan="22"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Formularz UK 2 </td> <td colspan="2"> Sygnatura akt </td> <td colspan="5"> IV Ka 433 / 21 </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td colspan="2"> 2. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 28 kwietnia 2021 r. w sprawie VII K 650 / 20 </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ☒ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ☐ obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> ☐ inny </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.11.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="9"> ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="13"> ☐ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> ☒ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="9"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="9"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="9"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.11.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="20"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.11.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="10"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="8"> zmiana </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.12.1. Ustalenie faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. </td> <td colspan="5"> Oskarżony </td> <td colspan="9"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. </td> <td colspan="5"> Oskarżony </td> <td colspan="9"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. </td> <td colspan="5"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.12.2. Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td colspan="4"> Dowód </td> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td colspan="4"> Dowód </td> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. </td> <td colspan="19"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="3"> </td> <td colspan="16"> Podniesiony przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych zarzut rażącej niewspółmierności ( łagodności ) wymierzonej oskarżonemu kary oraz środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych Podniesiony przez oskarżyciela publicznego ( prokuratora ) zarzut rażącej niewspółmierności ( łagodności ) wymierzonej oskarżonemu kary </td> <td colspan="3"> ☐ zasadne ☒ częściowo zasadne ☐ niezasadne ☒ zasadne ☐ częściowo zasadne ☐ niezasadne </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Sąd odwoławczy podzielił zawarte w obydwu apelacjach zarzuty w takim zakresie, w jakim skarżący kwestionowali rozmiar orzeczonej wobec oskarżonego kary, słusznie uznając ją za rażąco łagodną. Sąd I instancji przy jej orzekaniu w sposób nadmiernie oskarżonego przywilejujący uwzględnił bowiem przemawiające na jego korzyść okoliczności związane z jego osobą ( w postaci wieku, uprzedniej niekaralności oraz zachowania po popełnieniu przestępstwa, wyrażającego się min. okazaniem żalu i skruchy z powodu popełnionego przestępstwa oraz przeproszenia rodziny zmarłej ), nie doszacowując już jednak w sposób należyty okoliczności o wymowie dla oskarżonego przeciwnych, w szczególności tych związanych z okolicznościami popełnionego przestępstwa oraz jego następstwami. Zasadnie w tym kontekście obaj skarżący podnosili charakter i okoliczności naruszenia przez oskarżonego reguł bezpieczeństwa obowiązujących w ruchu drogowym oraz skalę ich naruszenia. Przypomnieć zatem należy, iż zdarzenie miało miejsce na remontowanym odcinku jezdni, przy administracyjnym ograniczeniu prędkości do 70 km / h oraz przy znacznym natężeniu ruchu. Pasy dla przeciwstawnych kierunków jazdy oddzielały jedynie pionowe, nie związane trwale z podłożem, słupki, nie gwarantujące bezpiecznego utrzymania się w obrębie „ własnej ” części jezdni na wypadek nagłej utraty stabilności toru jazdy, co zwiększało potencjalne ryzyko niekontrolowanego przemieszczenia się na pas przeciwległy i czołowego zderzenia z pojazdami jadącymi w kierunku przeciwnym. Były to zatem warunki wymagające od kierujących wzmożonej koncentracji oraz prowadzenia pojazdu w sposób szczególnie rozważny i odpowiedzialny. Zamiast tego obostrzenia wynikające z administracyjnie dopuszczalnej prędkości oskarżony przekroczył w sposób umyślny i rażący – o wartość ok. 58 km / h i z prędkością oscylującą wokół 128 km / h przystąpił do wykonania manewru wyprzedzania, nie potrafiąc już jednak w jego trakcie zachować bezpiecznej odległości od rozdzielającego jezdnię ciągu słupków. Zgodzić się należy z oskarżycielem posiłkowym, iż była to oderwana od zdrowego rozsądku prędkość, nie przystająca od istniejących warunków drogowych, na drodze pozbawionej infrastruktury chroniącej przed nagłym i niekontrolowanym przemieszczeniem się na tę jej część, po której poruszały się pojazdy jadące w kierunku przeciwnym. Wskutek wykonywanego w takich warunkach manewru oskarżony najechał na podstawę jednego ze słupków, tracąc stabilność toru ruchu prowadzącą do niekontrolowanego zjazdu na pas ruchu o przeciwnym kierunku i finalnie do zderzenia z poruszającą się po nim T.. Nie było to zachowanie w jakikolwiek sposób wymuszone czy to stanem jezdni, czy to zachowaniem innych kierowców, czy jakimikolwiek innymi okolicznościami. W jego następstwie doszło do najcięższych i nieodwracalnych następstw, do jakich odwołuje się <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 § 2 kk</a>, w postaci śmierci człowieka – kierującej T. A. S., która sama nie ponosiła jakiejkolwiek winy w związku z zaistniałym wypadkiem. Pokrzywdzona była osobą młodą, zamężną, która wskutek zdarzenia min. osierociła kilkunastoletnie dopiero dziecko. Poza nią licznych i poważnych obrażeń doznał jej mąż, a także jadący z oskarżonym jego kilkumiesięczny wówczas syn. Jedyną i wyłączną przyczyną zdarzenia było opisane wyżej rażąco nieodpowiedzialne i jaskrawo sprzeczne z zasadami bezpieczeństwa w ruchu drogowym zachowanie oskarżonego. Mając to na uwadze sąd odwoławczy uznał, iż sąd I instancji, koncentrując się na eksponowaniu okoliczności związanych z osobą oskarżonego, które na etapie wyrokowania przemawiały na korzyść oskarżonego, nie docenił w sposób należyty charakteru i wagi okoliczności związanych z samym czynem i jego następstwami. W ich zaś świetle wymierzona w dolnych granicach ustawowego zagrożenia kara pozbawienia wolności ( ustawodawca za występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 § 2 kk</a> przewiduje karę pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat ), orzeczona dodatkowo z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jawi się jako kara nieakceptowalna, rażąco łagodna w odniesieniu do stopnia winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. Jest to także kara mogąca w odczuciu społecznym wzbudzić uzasadnione przekonanie, iż sprawca popełnionego w takich warunkach i w taki sposób przestępstwa, którego następstwem była (niezawiniona przez niego) śmierć drugiego człowieka, pozostaje w zasadzie bezkarnym. Akceptowalnym uznać należy natomiast rozmiar orzeczonego wobec oskarżonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Pamiętać należy, iż w realiach niniejszej sprawy, mając na uwadze treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 kk</a>, zakaz ów można było orzec w przedziale od 1 roku do 15 lat. Zatem rozmiar orzeczonego przez sąd I instancji zakazu znacząco przewyższał dolną granicę ustawowego nim zagrożenia – w stopniu zbliżonym do rozmiaru żądanej przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych kary, jeśli mieć za punkt wyjścia proporcje wynikające z dolnej i górnej granicy ustawowego zagrożenia. W przeciwieństwie do wymierzonej przez sąd I instancji kary, surowość zakazu przystawała do charakteru i stopnia naruszeń przypisanych oskarżonemu zasad bezpieczeństwa w ruchu oraz ich następstw. Przypomnieć też należy, iż okres, na który orzeczono ów zakaz, nie będzie biegł w czasie odbywania przez oskarżonego kary pozbawienia wolności ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 2 a)">art. 43 § 2a kk</a> ). Czteroletni zakaz, połączony z bezwzględną już karą pozbawienia wolności w rozmiarze dwóch lat oraz orzeczonymi na rzecz oskarżycielek posiłkowych nawiązkami, stanowi adekwatną sumę dolegliwości w związku z przypisanym oskarżonemu czynem. </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> - prokuratora o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez podwyższenie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej jako kara bezwzględna; - pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych poprzez podwyższenie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności do 2 lat pozbawienia wolności, orzeczonej jako kara bezwzględna, zaś zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych – do lat 6. </td> <td colspan="3"> ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Z powodów wyżej opisanych sąd odwoławczy uznał, iż adekwatną reakcją karną będzie wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w rozmiarze postulowanym przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych, przy jednoczesnym utrzymaniu w mocy wyroku w zakresie odnoszącym się do rozstrzygnięcia o zakazie prowadzenia pojazdów. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> </td> <td colspan="19"> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="3"> 0.11. </td> <td colspan="19"> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> 0.1Co do pozostałych, aniżeli kara, rozstrzygnięć. </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne oraz właściwie zakwalifikował przypisany oskarżonemu czyn. Poza karą, orzekł środki karne i kompensacyjne, które nie rażą surowością, jak również zasadnie obciążył oskarżonemu kosztami sądowymi. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="3"> 0.0.11. </td> <td colspan="19"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> 0.0.1Omówiono powyżej </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Omówiono powyżej </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="5"> 1.1. </td> <td colspan="11"> - </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> - </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="5"> 2.1. </td> <td colspan="11"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> - </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="5"> 3.1. </td> <td colspan="11"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> - </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="5"> 4.1. </td> <td colspan="11"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> - </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> - </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="14"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="14"> - </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="15"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> III i IV </td> <td colspan="15"> Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 635)">art. 635 kpk</a>, niezależnie od tego, kto wniósł środek odwoławczy, jeżeli dojdzie do zmiany wyroku skazującego lub orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania na niekorzyść oskarżonego, koszty procesu za postępowanie odwoławcze ustala się na ogólnych zasadach. To zaś oznacza, iż w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje reguła przewidziana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>, wedle której od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa oraz wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego. Jeśli chodzi o wydatki poniesione przez Skarb Państwa, co do których na oskarżonego sąd odwoławczy niniejszym postanowieniem nałożył obowiązek ich zwrotu, złożyły się na nie wydatki wyłożone tymczasowo w związku z ustanowieniem małoletniemu pokrzywdzonemu kuratora oraz kwota 20 złotych tytułem ryczałtu za doręczenie pism procesowych mając na uwadze, iż stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031081026" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 (§ 1)">§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym</a>, ryczałt za doręczenie wezwań i innych pism wynosi w postępowaniu przygotowawczym oraz w każdej instancji w postępowaniu sądowym wynosi po 20 złotych za każdą z nich, niezależnie od liczby doręczonych pism. Oskarżonemu należało nadto wymierzyć opłatę karną stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031081026" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 4)">art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a>, które odczytywane we wzajemnym powiązaniu wskazują, iż sąd wymierzyć ją winien w kwocie 300 złotych. Wysokości kwot zasądzonych od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych z tytułu wydatków poniesionych w związku z korzystaniem z pomocy prawnej świadczonej przez pełnomocnika z wyboru w postępowaniu odwoławczym orzeczone zostały z uwzględnieniem § 11 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 11 ust. 7 oraz § 17 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, wedle których stawka minimalna, wedle której określa się wysokość zwrotu tych wydatków wynosi 840 złotych, przy czym za reprezentowanie w tym samym postępowaniu kilku osób pobiera się opłatę od każdej z tych osób. </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> </table>