I C 325/21

<p>Sygn. akt I C 325/21</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniósł w dniu 28 maja 2021 r. ( data stempla operatora pocztowego ) pozew do Sądu Rejonowego w Ciechanowie przeciwko <span class="anon-block">D. G.</span> o zapłatę kwoty 190,26 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 27 września 2016 r. do dnia zapłaty. Ponadto powód wnosił o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">D. G.</span>, po doręczeniu odpisu pozwu, nie zajął stanowiska w sprawie.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p> <span class="anon-block">D. G.</span> w dniach 12 września 2016 r. podróżował pociągiem <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Podczas dokonanej w czasie przejazdu kontroli okazało się, że korzystał z usługi przewozu bez ważnego biletu. W związku z powyższym podczas każdego przejazdu kontroler wystawił i doręczył <span class="anon-block">D. G.</span> wezwanie do zapłaty stwierdzające obowiązek uiszczenia opłaty taryfowej za przejazd oraz opłaty dodatkowej – na podstawie obowiązującej taryfy przewozowej ( bezsporne ).</p> <p> <span class="anon-block">D. G.</span> został wezwany do uiszczenia opłaty taryfowej za przejazd w wysokości 5,26 zł oraz opłaty dodatkowej w wysokości 185,00 zł; wezwanie otrzymał w dniu wystawienia tj. 12 września 2016 r. Płatność należności powinna nastąpić w terminie 14 dni tj. 26 września 2016 r. ( protokół <span class="anon-block">Seria (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> k. 15 ).</p> <p> <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> zbył przysługującą mu wierzytelność na rzecz <span class="anon-block"> (...) – Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> umową sprzedaży wierzytelności z dnia 2 stycznia 2019 r. wraz z wykazem wierzytelności ( umowa k. 8 - 11 ).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dokumentów, a w szczególności protokołu <span class="anon-block">Seria (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> ( k. 15 ) oraz umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 2 stycznia 2019 r., których prawdziwość nie była kwestionowana przez strony i nie budzi wątpliwości Sądu. Podkreślić należy, że zarówno data przejazdu bez ważnego biletu wykonanego przez pozwanego <span class="anon-block">D. G.</span>, ceny biletów za przejazd, jak też wysokość opłaty dodatkowej, nie budzą wątpliwości Sądu.</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>W ocenie Sądu, powództwo podlega oddaleniu jako niezasadne.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 774)">art. 774 kc</a> przez umowę przewozu przewoźnik zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do przewiezienia za wynagrodzeniem osób lub rzeczy. Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 (art. 16;art. 16 ust. 1)">art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe</a>, umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd przed rozpoczęciem podróży lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia – przez samo zajęcia miejsca w środku transportowym.</p> <p>Powyższe przepisy wskazują na obowiązek pozwanego <span class="anon-block">D. G.</span> do uiszczenia opłaty za przewóz dokonany środkami transportu należącymi do <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> w dniu 12 września 2016 r. Do zawarcia umowy przewozu doszło bowiem przez fakt skorzystania przez pozwanego <span class="anon-block">D. G.</span> z przejazdu pociągiem należącym do taboru <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Ponadto zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 (art. 33;art. 33 ust. 3)">art. 33 ust. 3 prawa przewozowego</a>, w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona pobierają właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową.</p> <p>Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż pozwany <span class="anon-block">D. G.</span>, podczas przejazdu pociągiem w dniu 12 września 2016 r. podróżował bez ważnego biletu.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117)">art. 117 kc</a>, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 2^{<!-- -->1} kc</a>, który wszedł w życie w dniu 9 lipca 2018 r. i zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw, i który ma zastosowanie również do roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stanowi, iż po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi.</p> <p>Oznacza to, że rozpoznając sprawę przeciwko konsumentowi sąd ma obowiązek z urzędu badać czy roszczenie nie uległo przedawnieniu.</p> <p>W niniejszej sprawie pozwanego <span class="anon-block">D. G.</span> uznać należy za konsumenta, bowiem zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 22(1))">art. 22^{<!-- -->1}kc</a>, za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.</p> <p>Terminy przedawnienia wskazane zostały w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 kc</a>, zgodnie z którym jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat sześć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Wskazane terminy przedawnienia mają charakter ogólny i znajdują zastosowanie, jeżeli przepisy szczególne nie przewidują innego terminu przedawnienia.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 728)">art. 728 kc</a>, roszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się z upływem roku od dnia wykonania przewozu, a gdy przewóz nie został wykonany – od dnia, kiedy miał być wykonany.</p> <p>W tym miejscu należy podkreślić, iż w rozpoznawanej sprawie ma zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 (art. 77;art. 77 ust. 1)">art. 77 ust. 1 prawa przewozowego</a>, zgodnie z którym roszczenia dochodzone na podstawie ustawy przedawniają się z upływem roku.</p> <p>Mając na uwadze powyższe przepisy oraz stan faktyczny niniejszej sprawy Sąd uznał, że roszczenie dochodzone w niniejszym procesie przez powoda <span class="anon-block"> (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> uległo przedawnieniu. Jak wynika bowiem z protokołu z dnia 12 września 2016 r. pozwany <span class="anon-block">D. G.</span> został wezwany do zapłaty kwoty 190,26 zł z tytułu umowy przewozu w terminie 14 dni od dnia wykonania umowy przewozu, które miały miejsce we wskazanym dniu. Początek biegu przedawnienia w rozpoznawanej sprawie rozpoczął się więc z dniem 27 września 2016 r. Roczny termin przedawnienia przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 (art. 77;art. 77 ust. 1)">art. 77 ust. 1 prawa przewozowego</a> upłynął zatem w dniu 27 września 2017 r., przy czym należy podkreślić, że przed wytoczeniem powództwa w niniejszej sprawie powód <span class="anon-block"> (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> nie podjął żadnych czynności w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123)">art. 123 kc</a>, które skutkowałyby przerwaniem biegu terminu przedawnienia.</p> <p>Jak wskazano powyżej pozew w niniejszej sprawie został złożony dopiero w dniu 28 maja 2021 r., a zatem po upływie terminu przedawnienia.</p> <p>Dodatkowo wskazać należy, że wyrok ma charakter zaoczny w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1;art. 339 § 2)">art. 339 § 1 i 2 kpc</a>.</p> </div>