XI Ka 534/21
Sądy powszechne2021-11-09
Sygnatura
XI Ka 534/21
Data orzeczenia
2021-11-09
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Dorota Dobrzańska (PRESIDING_JUDGE)
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt <strong>
<!-- -->XI Ka 534/21 </strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 9 listopada 2021 roku</p>
<p>Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p>
<p>Przewodniczący Sędzia Dorota Dobrzańska</p>
<p>Protokolant Katarzyna Wójcik</p>
<p>przy udziale prokuratora Anny Stefańskiej-Karaś</p>
<p>po rozpoznaniu dnia 9 listopada 2021 roku</p>
<p>sprawy <span class="anon-block">B. K. (1) z domu B.</span> córki <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">J. z domu O.</span>, <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> i <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">G. K.</span>
</strong> syna <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">E.</span> z domu <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>
</p>
<p>oskarżonych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 kk</a>
</p>
<p>na skutek apelacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i obrońców</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Chełmie z dnia 6 maja 2021 roku sygn. akt II K 581/18</p>
<p>I.
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że <span class="anon-block">G. K.</span> i <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">K.</span> uniewinnia od dokonania zarzuconych im czynów;</p>
<p>II.
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. Z.</span> Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">C.</span> 619,92 (sześćset dziewiętnaście 92/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</p>
<p>III.
wydatkami postępowania karnego obciąża Skarb Państwa.</p>
<table>
<colgroup>
<col width="35"/>
<col width="9"/>
<col width="11"/>
<col width="11"/>
<col width="44"/>
<col width="20"/>
<col width="67"/>
<col width="35"/>
<col width="85"/>
<col width="18"/>
<col width="48"/>
<col width="21"/>
<col width="120"/>
<col width="11"/>
<col width="32"/>
<col width="90"/>
<col width="62"/>
<col width="3"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="18">
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>Formularz UK 2</p>
</td>
<td>
<p>Sygnatura akt</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>XI Ka 534/21</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<em>
<!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>3</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>1.
<strong>
<!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>Wyrok Sądu Rejonowego w Chełmie z 6.05. 2021 r. w sprawie II K 581/18</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->1.2. Podmiot wnoszący apelację</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>☐ prokurator</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>☒ pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>☐ oskarżyciel prywatny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>☒ obrońcy: <span class="anon-block">G. K.</span> i <span class="anon-block">B. K. (2)</span>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>☐ inny: pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>☒ na korzyść</p>
<p>☒ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="11">
<table>
<colgroup>
<col width="131"/>
<col width="395"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒ w części</p>
</td>
<td>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="351"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>
<strong>
<!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->1.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="8">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>2.
<strong>
<!-- -->USTALENIE FAKTÓW W ZWIĄZKU Z DOWODAMI PRZEPROWADZONYMI PRZEZ SĄD ODWOŁAWCZY </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->2.1. Ustalenie faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->2.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="4">
<p>
<span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">B. K. (2)</span>
</p>
<p>
<span class="anon-block">B. K. (2)</span>
</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>1.
Wartość nieruchomości w <span class="anon-block">Ż.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span> nie została oszacowana w toku postępowania egzekucyjnego Kmp 20/19.</p>
<p>2.
Wyrok w sprawie XV GC 588/18 zapadł w dniu 23.02.2021, nie jest prawomocny.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Postanowienie z dnia 22.01.2021 r.</p>
<p>Wyrok SO w</p>
<p>Katowicach</p>
<p>Pismo pokrzywdzonej spółki</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>522</p>
<p>525</p>
<p>524</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód </em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="6"> </td>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->2.2. Ocena dowodów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5"> </td>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="9"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5"> </td>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="9"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>1
<strong>
<!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW I WNIOSKÓW </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="15">
<p>
<em>
<!-- -->Zarzut </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="15">
<table>
<colgroup>
<col width="491"/>
<col width="176"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->Apelacja obrońcy <span class="anon-block">G. K.</span>. </strong>
</p>
<p>1.
Błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia poprzez :</p>
<p>a)
uznanie, że oskarżony miał obowiązek uiścić podatek od czynności prawnej sprzedaży udziałów,</p>
<p>b)
błędne przyjęcie, że sprzedawane udziały miały wartość określoną w umowach sprzedaży,</p>
<p>c)
błędne przyjęcie, że czynność przewłaszczenia nieruchomości na zabezpieczenie stanowiło udaremnienie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach w sprawie II Ns 219/14,</p>
<p>2.
Naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☒ częściowo zasadny</p>
<p>☐ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->Apelacja obrońcy <span class="anon-block">B. K. (2)</span>. </strong>
</p>
<p>1.
Obraza szeregu przepisów prawa procesowego mająca wpływ na treść orzeczenia poprzez oparcie się na niekorzystnych dla oskarżonej fragmentach materiału dowodowego, brak dowodów winy, naruszenie zasady domniemania niewinności, dowolną ocenę materiału dowodowego.</p>
<p>2.
Naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. </strong>
</p>
<p>Niezastosowanie środka probacyjnego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 8)">art. 72§1 pkt 8 kk</a> w postaci zobowiązania do zapłaty należności wynikającej z nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w Katowicach w sprawie II Ns 219/14.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->Apelacja obrońcy <span class="anon-block">G. K.</span>. </strong>
</p>
<p>Spośród zarzutów środka odwoławczego priorytetowe znaczenie ma ten sformułowany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436 pkt. 3)">punkcie 3</a>. Jego zasadność przesądza o rozstrzygnięciu końcowym, wobec czego do pozostałych zarzutów Sąd odwoławczy nie musi się odnosić (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 kpk</a>).</p>
<p>Obrońca podnosi, iż czynność przewłaszczenia na zabezpieczenie, dokonana w dniu 7.04.2014r. (akt notarialny k. 113- 115), wobec wniesienia i uwzględnienia skargi pauliańskiej (k.70-71), nie mogła wywoływać skutków prawnych wobec wierzyciela i zamknąć mu drogi do egzekucji z nieruchomości. Stanowisko to jest ze wszech miar słuszne. Bezsporne jest w doktrynie prawa, że brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a> statuuje ten przepis w kategorii przestępstw materialnych. Oznacza to, że aby sprawca poniósł odpowiedzialność, musi zaistnieć skutek w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia swojego wierzyciela. Sąd Rejonowy bardzo pobieżnie, bez wniknięcia w okoliczności sprawy, potraktował zbycie nieruchomości w <span class="anon-block">Ż.</span> i uznał, że przeniesienie własności oznacza realizację znamion <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>. Tymczasem czynność czasownikowa wymieniona w tym przepisie jest jedną ze składowych znamion – konieczne jest spełnienie drugiego warunku tj. udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia swojego wierzyciela. Nie każda czynność rozporządzająca jest nieodwracalna. Istnieją w prawie cywilnym instytucje chroniące wierzyciela, a do jednej z nich należy powództwo oparte na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a> W przedmiotowej sprawie <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">K.</span> wystąpiła ze stosownym powództwem i mocą orzeczenia Sądu Okręgowego w Katowicach z 21.06.2017 r. uzyskała uznanie umowy przewłaszczenia za bezskuteczną w stosunku do siebie. Tym samym mogła prowadzić egzekucję z nieruchomości, co słusznie zauważa obrońca. Wprawdzie w tym samym roku, kolejnym aktem notarialnym, <span class="anon-block">G. K.</span> po zwrocie nieruchomości obciążył ją poprzez zaliczenie wierzytelności <span class="anon-block">A. K.</span> (drugiej żony) na poczet zaspokojenia potrzeb rodziny (k. 117 v), co nota bene wskazuje na usilne dążenie do uniknięcia odpowiedzialności cywilnej za długi pierwszej żony, to jednak możliwości prowadzenia postępowania egzekucyjnego w/w Spółki nie były ograniczone. Otóż wypis z księgi wieczystej prowadzonej dla wspomnianej nieruchomości ujawnia w Dziale IV ustanowienie hipoteki przymusowej wierzyciela na kwotę 171.977,19 zł opartej na nakazie zapłaty w sprawie II Nc 219/14 SO w Katowicach (k.325). Zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgac h wieczystych i hipotece „W celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności wynikającej z określonego stosunku prawnego można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości (hipoteka)”. Powyższe oznacza, że <span class="anon-block"> Spółka (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">K.</span> mogła prowadzić egzekucję z nieruchomości w <span class="anon-block">Ż.</span>., niezależnie od działań podejmowanych przez <span class="anon-block">G. K.</span>.</p>
<p>Kolejną kwestią było rozważenie, czy wartość nieruchomości pozwalała na całkowite zaspokojenie roszczeń wierzyciela, czy tylko częściowe. Sąd Okręgowy zwraca jednakże uwagę, że czyn przypisany został z użyciem jednego z alternatywnych znamion - „udaremnienia” egzekucji. Przy wniesionych apelacjach na korzyść, a na niekorzyść tylko w zakresie braku orzeczenia probacyjnego, postępowanie odwoławcze nie mogło odbywać się na płaszczyźnie „uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela”.</p>
<p>W tym miejscu przywołać wypada aprobowane przez Sąd Okręgowy orzeczenia sądów wyższego rzędu. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2005 r. I KZP 31/04 (Opubl. OSNKW 2005/2/20, OSP 2006/10/115, LEX nr 144422) stwierdza, że „Zbycie rzeczy zajętej w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksu postępowania cywilnego</a>, może wyczerpywać znamiona przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> - mimo przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 848)">art. 848 k.p.c.</a> możliwości kontynuowania postępowania egzekucyjnego przeciwko nabywcy rzeczy - o ile zaistnieje skutek w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela. Skoro dla kompletności znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> niezbędne jest spowodowanie objętego umyślnością skutku w postaci "udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia swego wierzyciela" - to oczywistym jest, iż w sytuacji możliwości kontynuowania skutecznej egzekucji wierzytelności w stosunku do nabywcy "mienia zajętego" skutek może nie zaistnieć, powodując brak podstaw do przypisania przestępstwa sprawcy, który zrealizował swoim działaniem pozostałe jego znamiona.”. Sąd Apelacyjn<strong>
<!-- -->y</strong> we Wrocławiu przy wyroku z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie II AKa 351/17 (LEX nr 2446572) podkreśla, że „Nie każda czynność rozporządzająca majątkiem dłużnika w toku egzekucji lub w sytuacji zagrożenia egzekucją prowadzi do poniesienia odpowiedzialności karnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> Uzasadniają ją takie tylko rozporządzenia składnikami majątku, które mają realny wpływ na udaremnienie lub ograniczenie zaspokojenia wierzyciela. Ustalenie, że udaremnianie lub uszczuplanie zaspokojenia wierzyciela nastąpiło in concreto w rezultacie rozporządzenia przez oskarżonego tym składnikiem majątku, który był zajęty lub zagrożony zajęciem, należy do istoty przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a>, a stwierdzenie tej okoliczności w opisie czynu jest warunkiem uznania, że sprawca wypełnił swym zachowaniem odnośne znamię ustawowe”. Do istoty roszczenia pauliańskiego nawiązuje Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 kwietnia 2018 r. II KK 411/17 (opubl. OSNKW 2018/9/58, LEX nr 2488055): „Przedmiotem przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> może być nie tylko dłużnik osobisty, ale także osoba odpowiadająca wobec wierzyciela rzeczowo (dłużnik rzeczowy). Z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a> oraz z natury skargi pauliańskiej wynika, że w przypadku uznania przez sąd danej czynności za bezskuteczną względem wierzyciela, wierzyciel ten uzyskuje prawo do egzekucji z przedmiotów majątkowych osoby trzeciej, które na skutek czynności uznanej za bezskuteczną wyszły z majątku dłużnika. W rezultacie więc, osoba trzecia, która stała się właścicielem mienia w wyniku dokonania tej czynności przez dłużnika, przy uwzględnieniu, że miała lub powinna mieć wiedzę co do pokrzywdzenia wierzyciela, staje się również dłużnikiem wierzyciela w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a>”</p>
<p>Z powyższego wynika, że oceniając podstawy odpowiedzialności karnej dłużnika z punktu widzenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300)">art. 300 kk</a>, należy mieć w polu widzenia nie tylko prawo karne, ale też unormowania cywilne, o ile wdrożone zostały przez wierzyciela. Sąd Rejonowy w Chełmie zupełnie nie poświęcił tym zagadnieniom uwagi stosując prosty mechanizm oceny, że każda czynność rozporządzająca jest wyczerpaniem znamion <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>. A przecież na gruncie przedmiotowej sprawy w szczególny sposób zazębiają się przepisy cywilne, co słusznie dostrzega obrońca <span class="anon-block">G. K.</span>. Istotne są 3 przesłanki prowadzące do uznania, że nie nastąpiło udaremnienie egzekucji, a zatem nie powstał skutek niezbędny dla bytu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300§2 kk</a>.</p>
<p>1.
Uzyskanie przez wierzyciela <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">K.</span> korzystnego nakazu zapłaty w sprawie II Nc 219/14 otworzyło drogę do egzekucji z nieruchomości, skutecznej wobec aktualnego wówczas właściciela nieruchomości w <span class="anon-block">Ż.</span> (w obecnym stanie prawnym, wobec zwrotnego przeniesienia własności nieruchomości aktem notarialnym z 9.03. 2017 r, dłużnikami są <span class="anon-block">G. K.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> – dłużnik rzeczowy).</p>
<p>2.
Zabezpieczenie wierzytelności hipoteką daje w/w Spółce prawo do zaspokojenia się z nieruchomości w pierwszej kolejności, przed wierzycielami osobistymi (co może mieć znaczenie wobec zapisu w umowie z 9.03.2017 r. co do zabezpieczenia potrzeb rodziny pomiędzy małżonkami <span class="anon-block">K.</span>).</p>
<p>3.
Nie ma obiektywnej przeszkody do prowadzenia egzekucji z nieruchomości, której wartość przewyższa dług. Świadczą o tym wprost zeznania <span class="anon-block">A. Ś.</span> (k. 376-377). Określiła, że wierzyciel ustalił szacunkową wartość rynkową nieruchomości i co ważne, podała powód, dla którego nie realizuje tytułu wykonawczego. Otóż wobec faktu, że wobec <span class="anon-block">B. K. (2)</span> nie zostało zakończone prawomocnie inne postępowanie (k.524, 525), <span class="anon-block"> Spółka (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">K.</span> obawia się, że kiedy rozpocznie egzekucję pierwszej należności i nieruchomość zostanie zlicytowana, nadwyżka ponad dług zostanie zwrócona dłużnikowi, co uniemożliwi realizację tytułu wykonawczego uzyskanego ewentualnie z drugiego procesu.</p>
<p>Skoro zatem nieruchomość jest „dostępna” i zaspokoiłaby cały dług wymagalny na dzień orzekania w sprawie karnej zarówno przez Sąd Rejonowy w Chełmie, jak i Sąd Okręgowy w Lublinie, stwierdzić należy, że nie ma skutku w postaci udaremnienia egzekucji. Rozważania przedstawione wyżej odnoszą się tylko do zarzutu z punktu I odnośnie do <span class="anon-block">G. K.</span>, ale jest oczywiste, że skoro wartość jednego składnika majątkowego przewyższa cały dług i w tym zakresie egzekucja ma największe szanse powodzenia, to sprzedaż udziałów w 2 firmach, za dużo niższe kwoty, nie ma żadnego znaczenia dla zmiany wniosku o braku podstawy odpowiedzialności karnej w całości. Wobec braku oszacowania wartości nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym (k. 522), Sąd Okręgowy oparł się na zeznaniach <span class="anon-block">A. Ś.</span>, która przecież jako pracownik pokrzywdzonej Spółki nie miała żadnego powodu, by nieprawdziwie przedstawiać rzeczywista wartość tejże działki.</p>
</td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="15">
<table>
<colgroup>
<col width="491"/>
<col width="176"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->Apelacja obrońcy <span class="anon-block">B. K. (2)</span>. </strong>
</p>
<p>Generalnie środek odwoławczy został zbudowany na wysokim stopniu ogólności, zarzuty nie dotykają istoty sprawy. W sytuacji uwzględnienia apelacji obrońcy <span class="anon-block">G. K.</span>, tożsame względy przemawiały za uniewinnieniem <span class="anon-block">B. K. (2)</span>.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. </strong>
</p>
<p>Wobec uniewinnienia oskarżonych zarzut apelacji stracił rację bytu.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Wnioski </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Obrońców obojga oskarżonych o uniewinnienie.</p>
<p>Wniosek obrońcy <span class="anon-block">B. K. (2)</span> o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p>
</td>
<td>
<p>☒ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Wniosek pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego o zmianę wyroku i nałożenie obowiązku zapłaty należności wynikającej z nakazu zapłaty.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>Wnioski obrońców obojga oskarżonych o uniewinnienie są zasadne, co wykazano wyżej.</p>
<p>Wniosek obrońcy <span class="anon-block">B. K. (2)</span> o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania pozbawiony podstaw prawnych.</p>
<p>Wniosek pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego nie mógł zostać uwzględniony z powodu uniewinnienia oskarżonych.</p>
</td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>4.
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="15">
<table>
<colgroup>
<col width="667"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Brak </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>5.
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"/>
<td colspan="15">
<table>
<colgroup>
<col width="667"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przedmiot utrzymania w mocy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td> </td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</em>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"/>
<td colspan="15">
<table>
<colgroup>
<col width="667"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przedmiot i zakres zmiany</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Uniewinnienie obojga oskarżonych od wszystkich zarzuconych im czynów. </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Zwięźle o powodach zmiany</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Przedstawiono wyżej. </em>
</p>
</td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>1.1.</p>
</td>
<td colspan="15">
<table>
<colgroup>
<col width="447"/>
<col width="221"/>
</colgroup>
<tr>
<td> </td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>2.1.</p>
</td>
<td colspan="15">
<table>
<colgroup>
<col width="447"/>
<col width="221"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p>
</td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>3.1.</p>
</td>
<td colspan="15">
<table>
<colgroup>
<col width="447"/>
<col width="221"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Konieczność umorzenia postępowania</p>
</td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>4.1.</p>
</td>
<td colspan="15">
<table>
<colgroup>
<col width="447"/>
<col width="221"/>
</colgroup>
<tr>
<td> </td>
<td>
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="18">
<p>
<strong>
<!-- -->5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17"> </td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</strong>
</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="11">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6"> </td>
<td colspan="11"> </td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>6.
<strong>
<!-- -->KOSZTY PROCESU </strong>
</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="11">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>II.</p>
<p>III.</p>
</td>
<td colspan="11">
<p>Udział obrońcy ustanowionego z urzędu dla <span class="anon-block">B. K. (2)</span> w rozprawie odwoławczej i złożenie stosownego wniosku determinowały konieczność orzeczenia o wynagrodzeniu za obronę, wypłacanego przez Skarb Państwa na podstawie §4 ust. 1, 3, 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Min. Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.</p>
<p>Wobec uniewinnienia wydatki ponosi Skarb Państwa zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 kpk</a>.</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>7.
<strong>
<!-- -->PODPIS </strong>
</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>Dorota Dobrzańska</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<p>Zał. do XI Ka 534/21</p>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="153"/>
<col width="138"/>
<col width="37"/>
<col width="329"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>Kolejny numer załącznika</p>
</td>
<td>
<p>1</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>Podmiot wnoszący apelację</p>
</td>
<td>
<p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">G. K.</span>.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p>
</td>
<td>
<p>Uznanie winy.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☒ na korzyść</p>
<p>☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="3">
<table>
<colgroup>
<col width="131"/>
<col width="372"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ w części</p>
</td>
<td>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="329"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>Zał. do XI Ka 534/21</p>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="153"/>
<col width="138"/>
<col width="37"/>
<col width="329"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>Kolejny numer załącznika</p>
</td>
<td>
<p>2</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>Podmiot wnoszący apelację</p>
</td>
<td>
<p>Obrońca oskarżonej <span class="anon-block">B. K. (2)</span>.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p>
</td>
<td>
<p>Uznanie za winną.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☒ na korzyść</p>
<p>☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="3">
<table>
<colgroup>
<col width="131"/>
<col width="372"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐ w części</p>
</td>
<td>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="329"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>Zał. do XI Ka 534/21</p>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="153"/>
<col width="138"/>
<col width="37"/>
<col width="329"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>Kolejny numer załącznika</p>
</td>
<td>
<p>3</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>Podmiot wnoszący apelację</p>
</td>
<td>
<p>Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p>
</td>
<td>
<p>Brak nałożenia obowiązku uiszczenia należności wynikającej z nakazu zapłaty.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐ na korzyść</p>
<p>☒ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="3">
<table>
<colgroup>
<col width="131"/>
<col width="372"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒ w części</p>
</td>
<td>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="329"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<strong>
<!-- -->1.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>
</div>