Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I1 C 1087/21

Sądy powszechne2021-11-10
Sygnatura
I1 C 1087/21
Data orzeczenia
2021-11-10
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Małgorzata Żelewska (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Streszczenie

brak

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->I 1 C 1087/21 upr.</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 listopada 2021 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja ds. rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym </strong>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Żelewska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2021 roku w Gdyni</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- -->Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo,</p> <p>II.  zasądza od powódki <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 917,00 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt I 1 C 1087/21 upr.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>(wyroku z dnia 10 listopada 2021 roku &#150; k. 143)</p> <p>Powódka <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzib<sup> <!-- -->1</sup> we <span class="anon-block"> (...)</span> od pozwanej <span class="anon-block"> (...)</span> Kasy <span class="anon-block">O.</span>&#156;ciowo-Kredytowej im. <span class="anon-block">F. S.</span> z siedzib<sup> <!-- -->1</sup> w <span class="anon-block">G.</span> zap<sup> <!-- -->3</sup>aty kwoty 1.812,19 z<sup> <!-- -->3</sup> wraz z ustawowymi odsetkami za opó&#159;nienie od dnia 21 kwietnia 2021 roku do dnia zap<sup> <!-- -->3</sup>aty.</p> <p>Warto&#156;æ przedmiotu sporu stanowi<sup> <!-- -->3</sup>a <sup> <!-- -->31</sup>czna suma kosztów kredytu poniesionych przez kredytobiorcê w czasie faktycznego trwania umowy kredytu, w tym kwota 94,56 z<sup> <!-- -->3</sup> stanowi<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> prowizjê za udzielenie kredytu oraz kwota 1.717,63 z<sup> <!-- -->3</sup> stanowi<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> odsetki, podlegaj<sup> <!-- -->1</sup>ce zwrotowi z tytu<sup> <!-- -->3</sup>u sankcji kredytu darmowego.</p> <p> <span class="anon-block">L.</span> procesow<sup> <!-- -->1</sup> powódka wywodzi<sup> <!-- -->3</sup>a z umowy cesji zawartej z konsumentem, a tak¿e udzielonego jej przez konsumenta pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocnictwa do z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia o&#156;wiadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego.</p> <p>(pozew &#150; k. 3-6v.)</p> <p>Pozwana w sprzeciwie od nakazu zap<sup> <!-- -->3</sup>aty wnios<sup> <!-- -->3</sup>a o oddalenia powództwa i zas<sup> <!-- -->1</sup>dzenie na swoj<sup> <!-- -->1</sup> rzecz kosztów procesu wed<sup> <!-- -->3</sup>ug norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu zarzuci<sup> <!-- -->3</sup>a powódce brak legitymacji czynnej, przedawnienia roszczenia, naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a>, a tak¿e zaprzeczy<sup> <!-- -->3</sup>a, aby zawarta z konsumentem <span class="anon-block">umowa (...)</span> opisane w pozwie naruszenia ustawy o kredycie konsumenckim.</p> <p>(sprzeciw &#150; k. 31-39v.)</p> <p>Stan faktyczny:</p> <p>Dnia 24 pa&#159;dziernika 2013 roku <span class="anon-block">A. S.</span> z<sup> <!-- -->3</sup>o¿y<sup> <!-- -->3</sup>a do <span class="anon-block"> (...)</span> Kasy <span class="anon-block">O.</span>&#156;ciowo-Kredytowej im. <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span> deklaracjê cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowsk<sup> <!-- -->1</sup> nr <span class="anon-block"> (...)</span>, zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>c siê do przestrzegania przepisów obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>cego statutu i regulaminu. <span class="anon-block"> (...)</span> do op<sup> <!-- -->3</sup>acenia wpisowego w kwocie 1,00 z<sup> <!-- -->3</sup>, wniesienia udzia<sup> <!-- -->3</sup>u w liczbie 1, wp<sup> <!-- -->3</sup>acenia w terminie 6 miesiêcy wk<sup> <!-- -->3</sup>adu cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskiego w wysoko&#156;ci 1,00 z<sup> <!-- -->3</sup>, a tak¿e zgodnie z § 10 pkt 3 statutu <span class="anon-block"> (...)</span>, zadeklarowa<sup> <!-- -->3</sup>a comiesiêczne wp<sup> <!-- -->3</sup>aty na Indywidualnego Konto <span class="anon-block"> (...)</span> (IKS) w wysoko&#156;ci 15,00 z<sup> <!-- -->3</sup>.</p> <p>Statut pozwanego przewiduje obowi<sup> <!-- -->1</sup>zek posiadania przez ka¿dego cz<sup> <!-- -->3</sup>onka Kasy rachunku systematycznego oszczêdzania i gromadzenia na nim co miesi<sup> <!-- -->1</sup>c oszczêdno&#156;ci w zadeklamowanej wysoko&#156;ci zgodnie z Regulaminem Indywidualnych Kont <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>(dowód: deklaracja cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowska &#150; k. 58, statut pozwanego &#150; k. 47-57)</p> <p>Dnia 29 kwietnia 2014 roku dosz<sup> <!-- -->3</sup>o do zawarcia umowy po¿yczki nr <span class="anon-block"> (...)</span> pomiêdzy pozwan<sup> <!-- -->1</sup> <span class="anon-block">S. O.</span>&#156;ciowo-<span class="anon-block"> (...)</span> im. <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span>. <span class="anon-block">Umowa (...)</span> zawarta na okres od dnia 29 kwietnia 2014 roku do dnia 1 kwietnia 2024 roku. <span class="anon-block"> (...)</span> kwota kredytu wynosi<sup> <!-- -->3</sup>a 21.000,00 z<sup> <!-- -->3</sup>. Oprocentowanie kredytu by<sup> <!-- -->3</sup>o zmienne i w dniu zawarcia <span class="anon-block">umowy (...)</span> 15,5 % w skali roku. Za cel umowy wskazano dowolny cel konsumpcyjny. Po¿yczka mia<sup> <!-- -->3</sup>a zostaæ wyp<sup> <!-- -->3</sup>acona na wskazany w umowie rachunek.</p> <p>W ust. 12 umowy okre&#156;lono rzeczywist<sup> <!-- -->1</sup> roczn<sup> <!-- -->1</sup> stopê oprocentowania kredytu na 23,17 % oraz ca<sup> <!-- -->3</sup>kowit<sup> <!-- -->1</sup> kwotê do sp<sup> <!-- -->3</sup>aty w dniu zawarcia umowy na 44.641,23 z<sup> <!-- -->3</sup> wraz z podaniem za<sup> <!-- -->3</sup>o¿eñ, w oparciu o które j<sup> <!-- -->1</sup> wyliczono.</p> <p>Szacowany ca<sup> <!-- -->3</sup>kowity koszt kredytu okre&#156;lono w punkcie 17. umowy na kwotê 23.641,23 z<sup> <!-- -->3</sup>.</p> <p>Prowizja za udzielenie po¿yczki wynosi<sup> <!-- -->3</sup>a 1.470,00 z<sup> <!-- -->3</sup>. Oprócz niej po¿yczkobiorca zosta<sup> <!-- -->3</sup> obci<sup> <!-- -->1</sup>¿ony op<sup> <!-- -->3</sup>at<sup> <!-- -->1</sup> przygotowawcz<sup> <!-- -->1</sup> w kwocie 40,00 z<sup> <!-- -->3</sup>.</p> <p>Po¿yczkodawca zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zany by<sup> <!-- -->3</sup> tak¿e do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty kwoty 2.163,00 z<sup> <!-- -->3</sup> tytu<sup> <!-- -->3</sup>em przyst<sup> <!-- -->1</sup>pienia do grupowego ubezpieczenia POSADA.</p> <p>W punkcie 30. umowy wskazano, ¿e po¿yczkobiorca ma prawo w ka¿dym czasie do sp<sup> <!-- -->3</sup>aty ca<sup> <!-- -->3</sup>o&#156;ci lub czê&#156;ci po¿yczki przed terminem okre&#156;lonym w umowie, poprzez dokonanie sp<sup> <!-- -->3</sup>aty w kasie osobi&#156;cie lub na wskazany w umowie rachunek bankowy. W przypadku sp<sup> <!-- -->3</sup>aty po¿yczki przed terminem okre&#156;lonym w umowie w braku odmiennej dyspozycji po¿yczkobiorcy dokonane wp<sup> <!-- -->3</sup>aty zostan<sup> <!-- -->1</sup> zaliczone na poczet sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kapita<sup> <!-- -->3</sup>u w taki sposób, ¿e sp<sup> <!-- -->3</sup>ata zostanie przeznaczona w pierwszej kolejno&#156;ci na poczet najbli¿szej wymagalnej raty w kwocie odpowiadaj<sup> <!-- -->1</sup>cej jej wysoko&#156;ci pomniejszonej o odsetki za okres od dnia dokonania wcze&#156;niejszej sp<sup> <!-- -->3</sup>aty do dnia wymagalno&#156;ci raty oraz w dalszej kolejno&#156;ci na sp<sup> <!-- -->3</sup>atê kapita<sup> <!-- -->3</sup>u (szczegó<sup> <!-- -->3</sup>owy sposób zaliczeñ wskazano w umowie). Postanowiono równie¿, ¿e po¿yczkobiorca poprzez z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enie o&#156;wiadczenia stanowi<sup> <!-- -->1</sup>cego za<sup> <!-- -->31</sup>cznik nr 5 do umowy mo¿e z<sup> <!-- -->3</sup>o¿yæ odmienn<sup> <!-- -->1</sup> dyspozycjê sp<sup> <!-- -->3</sup>aty. Rozliczenie z po¿yczkobiorc<sup> <!-- -->1</sup> z tytu<sup> <!-- -->3</sup>u wcze&#156;niejszej sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu nast<sup> <!-- -->1</sup>pi w terminie 14 dni od dokonania sp<sup> <!-- -->3</sup>aty.</p> <p>W punkcie 29. umowy po¿yczki wskazano, ¿e po¿yczkobiorca ma prawo do odst<sup> <!-- -->1</sup>pienia od umowy w terminie 14 dni od zawarcia umowy bez podania przyczyny odst<sup> <!-- -->1</sup>piæ od niej. Wzór o&#156;wiadczenia o odst<sup> <!-- -->1</sup>pieniu od <span class="anon-block">umowy (...)</span> za<sup> <!-- -->31</sup>cznik nr 4 do umowy.</p> <p> (dowód: umowa &#150; k. 13-15)</p> <p>Zgodnie z § 18 ust. 1 Regulaminu wyp<sup> <!-- -->3</sup>ata po¿yczki/kredytu nastêpowa<sup> <!-- -->3</sup>a m.in. po zap<sup> <!-- -->3</sup>acie nale¿nych prowizji i op<sup> <!-- -->3</sup>at.</p> <p>(dowód: regulamin &#150; k. 68-73)</p> <p>Dnia 12 grudnia 2014 roku <span class="anon-block">A. S.</span> dokona<sup> <!-- -->3</sup>a ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej sp<sup> <!-- -->3</sup>aty po¿yczki.</p> <p> (fakt bezsporny)</p> <p>Dnia 16 lipca 2020 roku <span class="anon-block">A. S.</span> zawar<sup> <!-- -->3</sup>a z powódk<sup> <!-- -->1</sup> umowê cesji wierzytelno&#156;ci pieniê¿nej wynik<sup> <!-- -->3</sup>ej z ww. <span class="anon-block">umowy (...)</span> jej w stosunku do pozwanej, obejmuj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> w szczególno&#156;ci wierzytelno&#156;ci o zwrot wszelkich nienale¿nie pobranych op<sup> <!-- -->3</sup>at i kosztów oraz o zwrot kosztów w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z wcze&#156;niejsz<sup> <!-- -->1</sup> sp<sup> <!-- -->3</sup>at<sup> <!-- -->1</sup> ww. kredytu konsumenckiego oraz ze wszystkimi zwi<sup> <!-- -->1</sup>zanymi z tymi wierzytelno&#156;ciami prawami (m.in. odsetkami za zw<sup> <!-- -->3</sup>okê i opó&#159;nienie).</p> <p>(dowód: umowa cesji &#150; k. 17-18)</p> <p>Dnia 1 marca 2021 roku pozwana dokona<sup> <!-- -->3</sup>a ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitego rozliczenia po¿yczki w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z jego wcze&#156;niejsz<sup> <!-- -->1</sup> sp<sup> <!-- -->3</sup>at<sup> <!-- -->1</sup>.</p> <p>(fakt bezsporny)</p> <p>Dnia 7 kwietnia 2021 roku <span class="anon-block">A. S.</span> udzieli<sup> <!-- -->3</sup>a powódce pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocnictwa do z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia o&#156;wiadczenia wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>cego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 (art. 45)">art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim</a>, przewiduj<sup> <!-- -->1</sup>cego sankcjê tzw. kredytu darmowego oraz do jego dalszego wykorzystania w kontaktach z w<sup> <!-- -->3</sup>a&#156;ciwymi podmiotami zarówno w postêpowaniu przeds<sup> <!-- -->1</sup>dowym, jak i w postêpowaniu s<sup> <!-- -->1</sup>dowym, w szczególno&#156;ci poprzez przes<sup> <!-- -->3</sup>anie z<sup> <!-- -->3</sup>o¿onego o&#156;wiadczenia do kredytodawcy.</p> <p>(dowód: wtórnik dokumentu &#150; k. 22, 23, pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocnictwo po&#156;wiadczone podpisem elektronicznym na p<sup> <!-- -->3</sup>ycie &#150; k. 104)</p> <p>Pismem z dnia 8 kwietnia 2021 roku powódka &#150; w imieniu <span class="anon-block">A. S.</span> &#150; z<sup> <!-- -->3</sup>o¿y<sup> <!-- -->3</sup>a pozwanej o&#156;wiadczenie o skorzystaniu z sankcji tzw. kredytu darmowego na podstawie art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim. <span class="anon-block">J.</span>&#156;nie powódka wezwa<sup> <!-- -->3</sup>a pozwan<sup> <!-- -->1</sup> do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty kwoty 1.812,19 z<sup> <!-- -->3</sup> &#150; w terminie 7 dni. O&#156;wiadczenie odebrane zosta<sup> <!-- -->3</sup>o dnia 12 kwietnia 2021 roku.</p> <p>(dowód: o&#156;wiadczenie &#150; k. 20-21, potwierdzenie nadania &#150; k. 24-24v., wydruk z systemu &#156;ledzenia przesy<sup> <!-- -->3</sup>ek &#150; k. 25)</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span>¿y<sup> <!-- -->3</sup>, co nastêpuje:</p> <p> <span class="anon-block">P.</span>¿szy stan faktyczny zasadniczo by<sup> <!-- -->3</sup> bezsporny pomiêdzy stronami, za&#156; rozstrzygniêcie sprawy zale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie od prawnej oceny ustalonych wy¿ej okoliczno&#156;ci faktycznych.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> zebrany materia<sup> <!-- -->3</sup> dowodowy <span class="anon-block"> (...)</span> nie znalaz<sup> <!-- -->3</sup> podstaw, aby kwestionowaæ autentyczno&#156;æ przedstawionych przez strony dokumentów. <span class="anon-block">Z.</span>¿yæ bowiem nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o, ¿e ¿adna ze stron nie podnios<sup> <!-- -->3</sup>a w toku niniejszego postêpowania zarzutów co do autentyczno&#156;ci tych dokumentów, a nadto wymienione powy¿ej dokumenty zosta<sup> <!-- -->3</sup>y podpisane i nie nosz<sup> <!-- -->1</sup> ¿adnych znamion podrobienia czy przerobienia. Dodatkowo, <span class="anon-block"> (...)</span> na uwadze, ¿e ¿adna ze stron nie zaprzeczy<sup> <!-- -->3</sup>a, ¿e osoby podpisane pod wy¿ej wskazanymi dokumentami nie z<sup> <!-- -->3</sup>o¿y<sup> <!-- -->3</sup>y o&#156;wiadczeñ w nich zawartych &#150; wyj<sup> <!-- -->1</sup>tek stanowi<sup> <!-- -->3</sup>o jedynie elektroniczne podpisanie dokumentu pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocnictwa przez konsumenta. Natomiast prywatna opinia pozwanej oraz kopie wyroków wydanych w innych sprawach nie mia<sup> <!-- -->3</sup>y znaczenia dla rozstrzygniêcia, albowiem po pierwsze s<sup> <!-- -->1</sup>d nie by<sup> <!-- -->3</sup> nimi zwi<sup> <!-- -->1</sup>zany, a po drugie stanowi<sup> <!-- -->3</sup>y wyraz stanowiska procesowego stron.</p> <p>W pierwszej kolejno&#156;ci rozwa¿yæ nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o zarzut legitymacji procesowej powódki. Legitymacja procesowa jest przes<sup> <!-- -->3</sup>ank<sup> <!-- -->1</sup> materialnoprawnej skuteczno&#156;ci powództwa i oznacza wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>ce z przepisów prawa materialnego uprawnienie do wyst<sup> <!-- -->1</sup>pienia w danym procesie w charakterze powoda (legitymacja procesowa czynna) oraz pozwanego (legitymacja procesowa bierna). Legitymacja procesowa jest przy tym pozytywn<sup> <!-- -->1</sup> przes<sup> <!-- -->3</sup>ank<sup> <!-- -->1</sup> jurysdykcyjn<sup> <!-- -->1</sup>, podlegaj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> ocenie na podstawie przepisów prawa materialnego, zatem jej ewentualny brak skutkuje oddaleniem powództwa. Legitymacja czynna powódki wynika<sup> <!-- -->3</sup>a z przeniesienia jej w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 k.c.</a>, zgodnie z którym wierzyciel mo¿e bez zgody d<sup> <!-- -->3</sup>u¿nika przenie&#156;æ wierzytelno&#156;æ na osobê trzeci<sup> <!-- -->1</sup> (przelew), chyba ¿e sprzeciwia<sup> <!-- -->3</sup>oby siê to ustawie, zastrze¿eniu umownemu albo w<sup> <!-- -->3</sup>a&#156;ciwo&#156;ci zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zania. <span class="anon-block"> (...)</span> cesji za skuteczn<sup> <!-- -->1</sup>. <span class="anon-block"> (...)</span> bowiem oznaczon<sup> <!-- -->1</sup> wierzytelno&#156;æ pieniê¿n<sup> <!-- -->1</sup> s<sup> <!-- -->3</sup>u¿<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> po¿yczkobiorcy jako cedentowi przeciwko pozwanej, przy czym bez znaczenia pozostawa<sup> <!-- -->3</sup>a podstawa prawna tej wierzytelno&#156;ci. <span class="anon-block">T.</span>&#156;æ umowy nale¿y wyk<sup> <!-- -->3</sup>adaæ przez pryzmat kryteriów oznaczonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 2)">art. 65 § 2 k.c.</a> Nie by<sup> <!-- -->3</sup>o konieczne, aby podstawa prawna dochodzonego roszczenia wskazana zosta<sup> <!-- -->3</sup>a wprost w umowie. W konsekwencji <span class="anon-block">umowa cesji (...)</span> skutek rozporz<sup> <!-- -->1</sup>dzaj<sup> <!-- -->1</sup>cy, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 510)">art. 510 k.c.</a> <span class="anon-block"> (...)</span> powstanie wierzytelno&#156;ci o zwrot kosztów kredytu i zap<sup> <!-- -->3</sup>aconych od niego odsetek powstaje nie wcze&#156;niej, ni¿ z chwil<sup> <!-- -->1</sup> z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia przez kredytobiorcê o&#156;wiadczenia o charakterze prawokszta<sup> <!-- -->3</sup>utuj<sup> <!-- -->1</sup>cym, o którym mowa w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 1 u)">art. 45 ust. 1 u.k.k.</a> Na podstawie umowy cesji wierzytelno&#156;ci konsument przeniós<sup> <!-- -->3</sup> na powódkê tak¿e wierzytelno&#156;ci przysz<sup> <!-- -->3</sup>e, a powstanie wierzytelno&#156;ci z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 1 u)">art. 45 ust. 1 u.k.k.</a> zale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o od skutecznego z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia o&#156;wiadczenia o skorzystaniu z przewidzianego przepisem uprawnienia. Powódka posiadaj<sup> <!-- -->1</sup>c stosowne uprawnienie z<sup> <!-- -->3</sup>o¿y<sup> <!-- -->3</sup>a takie o&#156;wiadczenie. <span class="anon-block"> (...)</span> w tym przedmiocie zosta<sup> <!-- -->3</sup>o z<sup> <!-- -->3</sup>o¿one elektronicznie z kwalifikowanym podpisem przy u¿yciu platformy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzib<sup> <!-- -->1</sup> w <span class="anon-block">W.</span>. Podmiot ten wpisany jest w rejestrze niekwalifikowanych us<sup> <!-- -->3</sup>ug zaufania prowadzonego przez Narodowy Bank Polski na podstawie i w zakresie rzeczowym okre&#156;lonym przepisem art. 6 ustawy z dnia 5 wrze&#156;nia 2016 roku o us<sup> <!-- -->3</sup>ugach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 162 ze zm.) &#150; <span class="anon-block"> (...)</span> Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 23 lipca 2014 roku w sprawie identyfikacji elektronicznej i us<sup> <!-- -->3</sup>ug zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnêtrznym oraz uchylaj<sup> <!-- -->1</sup>ce dyrektywê <span class="anon-block"> (...)</span> (eIDAS) (Dz. Urz. UE L 257 z 28.07.2014, s. 73) &#150; w zakresie us<sup> <!-- -->3</sup>ug sk<sup> <!-- -->3</sup>adania podpisu elektronicznego, us<sup> <!-- -->3</sup>ug obs<sup> <!-- -->3</sup>ugi podpisywania elektronicznego dokumentów poprzez platformê <span class="anon-block">A.</span> (zob. <span class="anon-block"> (...) Centrum (...)</span> [NCCert], dostêp do rejestru: <span class="anon-block"> (...)</span> Podmiot ten nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o zatem zakwalifikowaæ jako dostawcê us<sup> <!-- -->3</sup>ug zaufania, co zgodnie z definicj<sup> <!-- -->1</sup> zawart<sup> <!-- -->1</sup> w art. 3 pkt 19 ww. <span class="anon-block"> (...)</span> oznacza osobê fizyczn<sup> <!-- -->1</sup> lub prawn<sup> <!-- -->1</sup>, która &#156;wiadczy przynajmniej jedn<sup> <!-- -->1</sup> us<sup> <!-- -->3</sup>ugê zaufania, jako kwalifikowany lub niekwalifikowany dostawca us<sup> <!-- -->3</sup>ug zaufania. <span class="anon-block"> (...)</span> tak¿e na uwadze, ¿e przewidziana z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 1 u)">art. 45 ust. 1 u.k.k.</a> forma pisemna jest form<sup> <!-- -->1</sup> zastrze¿on<sup> <!-- -->1</sup> </p> <p>ad probationem (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 74;art. 74 § 1)">art. 74 § 1 k.c.</a>), a wiêc jej ewentualne niezachowanie nie skutkuje niewa¿no&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 k.c.</a>). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 99;art. 99 § 1)">art. 99 § 1 k.c.</a> pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocnictwo szczególne wymaga szczególnej formy tylko w razie, gdy dla czynno&#156;ci, do której upowa¿nia, zastrze¿ona jest forma szczególna pod rygorem niewa¿no&#156;ci, a wiêc przepis ten w ogóle nie odnosi siê do pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocnictw upowa¿niaj<sup> <!-- -->1</sup>cych do czynno&#156;ci, co do których zastrze¿ono formê ad probationem. W niniejszej sprawie nie dowodzono na podstawie zeznañ czy przes<sup> <!-- -->3</sup>uchania stron, a ponadto dokonanie czynno&#156;ci (z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enie o&#156;wiadczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 u)">art. 45 u.k.k.</a> jak i udzielenie pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocnictwa), jest nie tylko uprawdopodobnione, ale i udowodnione za pomoc<sup> <!-- -->1</sup> pisma (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 74;art. 74 § 1;art. 74 § 2)">art. 74 § 1 i 2 k.c.</a>) (por. wyrok z uzasadnieniem <span class="anon-block"> (...)</span> Rejonowego dla miasta sto<sup> <!-- -->3</sup>ecznego <span class="anon-block">W.</span> w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 02.08.2021r., sygn. akt I C 1622/21, niepubl.). Dla oceny z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia o&#156;wiadczenia woli znajduje wiêc zastosowanie norma <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 60)">art. 60 k.c.</a> (wed<sup> <!-- -->3</sup>ug której z zastrze¿eniem wyj<sup> <!-- -->1</sup>tków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonuj<sup> <!-- -->1</sup>cej czynno&#156;ci prawnej mo¿e byæ wyra¿ona przez ka¿de zachowanie siê tej osoby, które ujawnia jej wolê w sposób dostateczny, w tym równie¿ przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej). Norma ta usankcjonowana zosta<sup> <!-- -->3</sup>a ww. <span class="anon-block"> (...)</span> oraz implementuj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> je ustaw<sup> <!-- -->1</sup>. O&#156;wiadczenie w postaci elektronicznej nie mo¿e byæ uto¿samiane przy tym z elektroniczn<sup> <!-- -->1</sup> form<sup> <!-- -->1</sup> czynno&#156;ci prawnej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 78)">art. 78 k.c.</a>) zrównan<sup> <!-- -->1</sup> w skutkach prawnych z form<sup> <!-- -->1</sup> pisemn<sup> <!-- -->1</sup>. Dla zachowania tej formy konieczne jest z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enie o&#156;wiadczenia woli w postaci elektronicznej i opatrzenie go kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Natomiast o&#156;wiadczeniem w postacie elektronicznej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 60)">art. 60 k.c.</a>) bêdzie ka¿de o&#156;wiadczenie utrwalone (a tak¿e przes<sup> <!-- -->3</sup>ane) za pomoc<sup> <!-- -->1</sup> elektronicznych technologii komunikowania siê (utrwalania o&#156;wiadczeñ). <span class="anon-block"> (...)</span>¿one do akt sprawy po&#156;wiadczone za zgodno&#156;æ z orygina<sup> <!-- -->3</sup>em wydruki w postaci karty podpisów stanowi<sup> <!-- -->1</sup> odzwierciedlenie o&#156;wiadczeñ woli sk<sup> <!-- -->3</sup>adanych w postaci elektronicznej i w taki te¿ sposób dokumentowanych (przez cyfrowy zapis tre&#156;ci o&#156;wiadczenia na no&#156;niku danych). Wydruki maj<sup> <!-- -->1</sup> charakter wtórny w stosunku do dokumentu w postaci elektronicznej zawieraj<sup> <!-- -->1</sup>cego o&#156;wiadczenie z<sup> <!-- -->3</sup>o¿one drog<sup> <!-- -->1</sup> elektroniczn<sup> <!-- -->1</sup>. Wydruki odzwierciedlaj<sup> <!-- -->1</sup> przy tym wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie jedn<sup> <!-- -->1</sup> warstwê informacji zawartych w dokumencie w postaci elektronicznej &#150; warstwê tekstow<sup> <!-- -->1</sup> dokumentu sporz<sup> <!-- -->1</sup>dzonego w postaci elektronicznej &#150; a wiêc w postaci ci<sup> <!-- -->1</sup>gu danych zapisanych binarnie, dla których odczytania konieczne jest posiadanie urz<sup> <!-- -->1</sup>dzenia elektronicznego wyposa¿onego w odpowiednie oprogramowanie informatyczne). W nauce prawa dla okre&#156;lenia takich dokumentów wprowadza wprost pojêcie dokumentów wtórnych (wtórników - por. np. <span class="anon-block">K. M.</span>, Dokumenty i ich wtórniki w postêpowaniu cywilnym, <span class="anon-block"> (...)</span> 2016 nr 3 str. 461), wskazuj<sup> <!-- -->1</sup>c na ich specyfikê (równie¿ w aspekcie pobrania wiarygodno&#156;ci i mocy dowodowej), wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> z zale¿no&#156;ci od dokumentu pierwotnego w tym te¿ mo¿liwo&#156;ci manipulacji tre&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> dokumenty wtórnego). <span class="anon-block">Z.</span>¿no&#156;æ ta nie oznacza, ¿e dokument wtórny pozbawiony jest waloru dowodowego w procesie cywilnym. W tym kontek&#156;cie zwróciæ nale¿y uwagê na tre&#156;æ przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 2451)">art. 2451 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 308)">308 k.p.c.</a> definiuj<sup> <!-- -->1</sup>cych procesowoprawne pojêcie dokumentu. Norma <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 2451)">art. 2451 k.p.c.</a> stanowi, ¿e przepisy o dowodzie z dokumentu stosuje siê do dokumentów zawieraj<sup> <!-- -->1</sup>cych tekst, umo¿liwiaj<sup> <!-- -->1</sup>cych ustalenie ich wystawców. Z kolei <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 308)">art. 308 k.p.c.</a> przewiduje, ¿e dowody z innych dokumentów ni¿ wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 2431)">art. 2431 k.p.c.</a>, w szczególno&#156;ci zawieraj<sup> <!-- -->1</sup>cych zapis obrazu, d&#159;wiêku albo obrazu i d&#159;wiêku, s<sup> <!-- -->1</sup>d przeprowadza, stosuj<sup> <!-- -->1</sup>c odpowiednio przepisy o dowodzie z oglêdzin oraz o dowodzie z dokumentów. Ustawodawca odst<sup> <!-- -->1</sup>pi<sup> <!-- -->3</sup> wiec od definiowania dokumentu jako (wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie) o&#156;wiadczenia w formie pisemnej opatrzonego w<sup> <!-- -->3</sup>asnorêcznym podpisem, przyjmuj<sup> <!-- -->1</sup>c na potrzeby prawa procesowego szerok<sup> <!-- -->1</sup> definicjê dokumentu (zbie¿n<sup> <!-- -->1</sup> z obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> w prawie materialnym &#150; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 773)">art. 773 k.c.</a>, przewiduj<sup> <!-- -->1</sup>cym ¿e dokumentem jest no&#156;nik informacji umo¿liwiaj<sup> <!-- -->1</sup>cy zapoznanie siê z jej tre&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup>). W obecnym stanie prawnym jedynie z dokumentem prywatnym (a wiêc dokumentem sporz<sup> <!-- -->1</sup>dzonym w formie pisemnej lub formie elektronicznej) ustawodawca wi<sup> <!-- -->1</sup>¿e prawne domniemanie prawdziwo&#156;ci i pochodzenia dokumentu od osoby, która go podpisa<sup> <!-- -->3</sup>a. <span class="anon-block"> (...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> nie jest obecnie wiêc definiowanie dokumentu w procesie cywilnym, lecz prawne wyodrêbnienie dowodu z dokumentu prywatnego i powi<sup> <!-- -->1</sup>zanie jedynie z t<sup> <!-- -->1</sup> kategori<sup> <!-- -->1</sup> dokumentów domniemania prawnego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 253)">art. 253 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> Innymi s<sup> <!-- -->3</sup>owy dokument mieszcz<sup> <!-- -->1</sup>cy siê w kategorii, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 2431)">art. 2431 k.p.c.</a> lub 308 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> lecz nie spe<sup> <!-- -->3</sup>niaj<sup> <!-- -->1</sup>cy cech dokumentu prywatnego o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> nie korzysta z domniemania prawdziwo&#156;ci i pochodzenia, co prawnie przek<sup> <!-- -->3</sup>ada siê na ciê¿ary w zakresie dowodzenia w przypadku zakwestionowania autentyczno&#156;ci lub pochodzenia dokumentu. Nie mo¿na jednak twierdziæ, ¿e dokument taki pozbawiony jest waloru dowodowego. W tym kontek&#156;cie zwróciæ te¿ uwagê nale¿y na tre&#156;æ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 46)">art. 46</a> ww. <span class="anon-block"> (...)</span>, zgodnie z którym nie jest kwestionowany skutek prawny dokumentu elektronicznego ani jego dopuszczalno&#156;æ jako dowodu w postêpowaniu s<sup> <!-- -->1</sup>dowym wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie z tego powodu, ¿e dokument ten ma postaæ elektroniczn<sup> <!-- -->1</sup>. Nadto w art. 25 ust. 1 tego <span class="anon-block"> (...)</span> wskazano, ¿e podpisowi elektronicznemu nie mo¿na odmówiæ skutku prawnego ani dopuszczalno&#156;ci jako dowodu w postêpowaniu s<sup> <!-- -->1</sup>dowym wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie z tego powodu, ¿e podpis ten ma postaæ elektroniczn<sup> <!-- -->1</sup> lub ¿e nie spe<sup> <!-- -->3</sup>nia wymogów dla kwalifikowanych podpisów elektronicznych. Zgodnie z zasadami dotycz<sup> <!-- -->1</sup>cymi stosowania prawa unijnego s<sup> <!-- -->1</sup>d krajowy pañstwa bêd<sup> <!-- -->1</sup>cego cz<sup> <!-- -->3</sup>onkiem Unii Europejskiej jest zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zany do bezpo&#156;redniego stosowania tej regulacji. Zatem tak¿e z tego aktu prawnego wynika zakaz pozbawiania waloru procesowego dokumentów w postaci elektronicznej jedynie ze wzglêdu na sposób ich kreacji (por. wyrok S<sup> <!-- -->1</sup>du Apelacyjnego w <span class="anon-block">S.</span> z dnia 05.06.2020r., I ACa 31/20, LEX nr 3109810).</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span>¿sze rozwa¿ania na grunt niniejszej sprawy nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o mieæ na uwadze, ¿e do akt sprawy powódka &#150; w odparciu zarzutów pozwanej &#150; z<sup> <!-- -->3</sup>o¿y<sup> <!-- -->3</sup>a nadto elektroniczn<sup> <!-- -->1</sup> warstwê danych pochodz<sup> <!-- -->1</sup>cych z no&#156;nika informatycznego, których obraz przedstawia<sup> <!-- -->3</sup> z<sup> <!-- -->3</sup>o¿ony wcze&#156;niej wtórnik. W tej sytuacji powódka wykaza<sup> <!-- -->3</sup>a skuteczne udzielenie jej pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocnictwa do z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia o&#156;wiadczenia wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>cego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 u)">art. 45 u.k.k.</a> </p> <p>W konsekwencji nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o uznaæ, ¿e o&#156;wiadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego zosta<sup> <!-- -->3</sup>o z<sup> <!-- -->3</sup>o¿one w imieniu kredytodawcy przez powódkê dnia 12 kwietnia 2021 roku.</p> <p> <span class="anon-block">P.</span> prawn<sup> <!-- -->1</sup> powództwa stanowi<sup> <!-- -->3</sup> przepis art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim, który stanowi, ¿e w przypadku naruszenia przez kredytodawcê art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 1-8, 10, 11, 14-17, art. 31-33, art. 33a i art. 36a-36c konsument, po z<sup> <!-- -->3</sup>o¿eniu kredytodawcy pisemnego o&#156;wiadczenia, zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu nale¿nych kredytodawcy w terminie i w sposób ustalony w umowie. <span class="anon-block">Z.</span>¿yæ jednak nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o, ¿e na dzieñ zawierania umowy ww. przepis nie zawiera<sup> <!-- -->3</sup> mo¿liwo&#156;ci skorzystania z sankcji kredytu darmowego w razie naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33 a;art. 36 a;art. 36 c;art. u)">art. 33a i art. 36a-36c u.k.k.</a> Sankcja kredytu darmowego polega zatem na uprawnieniu konsumenta do sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu bez odsetek i innych kosztów kredytu nale¿nych kredytodawcy. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 u)">Art. 45 u.k.k.</a> implementuje art. 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj<sup> <!-- -->1</sup>ca dyrektywê Rady 87/102/EWG (Dz.U.UE L 133/66 z dnia 22 maja 2008 r.), który nakazuje stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszaj<sup> <!-- -->1</sup>cych sankcji, maj<sup> <!-- -->1</sup>cych zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjêtych zgodnie z t<sup> <!-- -->1</sup> dyrektyw<sup> <!-- -->1</sup>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45)">Art. 45</a> jest przepisem o charakterze sankcyjnym, wysoce restrykcyjnym wobec kredytodawców i dlatego nie mo¿e byæ poddany wyk<sup> <!-- -->3</sup>adni rozszerzaj<sup> <!-- -->1</sup>cej. Celem sankcji kredytu darmowego jest pozbawienie kredytodawcy prawa do pobierania odsetek i innych op<sup> <!-- -->3</sup>at okre&#156;lonych w umowie z tytu<sup> <!-- -->3</sup>u udzielonego kredytu za naruszenie obowi<sup> <!-- -->1</sup>zków informacyjnych. Sankcja ta w daleko id<sup> <!-- -->1</sup>cy sposób modyfikuje tre&#156;æ stosunku prawnego <sup> <!-- -->31</sup>cz<sup> <!-- -->1</sup>cego kredytodawcê z konsumentem na niekorzy&#156;æ tego pierwszego. Co do zasady zatem przepisy sankcjonuj<sup> <!-- -->1</sup>ce dane postêpowanie powinny byæ mo¿liwie &#156;ci&#156;le interpretowane nie pozwalaj<sup> <!-- -->1</sup>c na pojawienie siê obszarów niepewno&#156;ci prawnej.</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 5 u)">art. 45 ust. 5 u.k.k.</a> uprawnienie do skorzystania z sankcji kredytu darmowego wygasa po up<sup> <!-- -->3</sup>ywie roku od dnia wykonania umowy. Ustawodawca nie sprecyzowa<sup> <!-- -->3</sup>, co rozumie pod pojêciem &#132;wykonania&#148; umowy, co doprowadzi<sup> <!-- -->3</sup>o do powstania ró¿nych interpretacji tego terminu w orzecznictwie s<sup> <!-- -->1</sup>dów powszechnych. <span class="anon-block"> (...)</span> koncepcja, w my&#156;l której moment, od którego zaczyna biec roczny termin na wyga&#156;niêcie uprawnienia konsumenta do z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia o&#156;wiadczenia o sankcji kredytu darmowego, oznacza przede wszystkim stan, w którym wszelkie zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zania obu stron umowy o kredyt konsumencki zosta<sup> <!-- -->3</sup>y w pe<sup> <!-- -->3</sup>ni wykonane, nie mo¿na odnosiæ tego wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie do wykonania zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zania po stronie kredytodawcy. Nie ma przy tym znaczenia, czy zosta<sup> <!-- -->3</sup>y one wykonane w terminie, dobrowolnie, czy te¿ przymusowo, np. w drodze egzekucji komorniczej. <span class="anon-block">N.</span>¿y przy tym zaznaczyæ, ¿e chodzi tutaj o zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zania okre&#156;lone tre&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> umowy o kredyt konsumencki bez uwzglêdnienia skutków sankcji kredytu darmowego (por. wyrok S<sup> <!-- -->1</sup>du Rejonowego w <span class="anon-block">S.</span> z dnia 28.09.2017r., sygn. akt I C 531/17, LEX nr 2374797 i wyrok S<sup> <!-- -->1</sup>du Rejonowego w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 07.07.2017r., sygn. akt X C 615/17, LEX nr 2491273).</p> <p>Zgodnie z inn<sup> <!-- -->1</sup> koncepcj<sup> <!-- -->1</sup> zwrot &#132;wykonanie umowy&#148; u¿yty w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 5 u)">art. 45 ust. 5 u.k.k.</a>, od którego zaczyna biec roczny termin na wyga&#156;niêcie uprawnienia konsumenta do z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia o&#156;wiadczenia o sankcji kredytu darmowego, oznacza dzieñ wykonania umowy przez po¿yczkodawcê, czyli dzieñ przekazania kwoty po¿yczki. <span class="anon-block">P.</span> ma za tym fakt, ¿e w przeciwnym wypadku unicestwiony by<sup> <!-- -->3</sup>by cel tego przepisu. Ma on za zadanie ograniczyæ uprawnienie konsumenta krótkim terminem prekluzyjnym, tak aby ustabilizowaæ stosunek prawny i aby po¿yczkodawca nie pozostawa<sup> <!-- -->3</sup> w nieskoñczono&#156;æ w niepewno&#156;ci co do zakresu swojej wierzytelno&#156;ci. Gdyby za&#156; wyga&#156;niecie uprawnienia zale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o od wykonania umowy przez po¿yczkobiorcê (konsumenta), móg<sup> <!-- -->3</sup>by on przez jej celowe niewykonywanie odwlekaæ up<sup> <!-- -->3</sup>yw tego terminu. Niedopuszczalne jest, aby jedna ze stron stosunku prawnego mog<sup> <!-- -->3</sup>a wed<sup> <!-- -->3</sup>ug w<sup> <!-- -->3</sup>asnej woli regulowaæ rozpoczêcie biegu (por. wyrok S<sup> <!-- -->1</sup>du <span class="anon-block">O.</span> w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 13.06.2018r., XIV C 1375/17, LEX nr 2515155).</p> <p>W ocenie <span class="anon-block"> (...)</span> termin, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 5 u)">art. 45 ust. 5 u.k.k.</a> rozpoczyna swój bieg z chwil<sup> <!-- -->1</sup> wykonania umowy przez kredytobiorcê, a zatem z chwil<sup> <!-- -->1</sup> ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu czy po¿yczki. Nie ma podstaw do przyjêcia, ¿e ustawodawca mia<sup> <!-- -->3</sup> na my&#156;li wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie wykonanie umowy ze strony po¿yczkodawcy. Interpretacja taka by<sup> <!-- -->3</sup>aby niekorzystna dla konsumenta, zw<sup> <!-- -->3</sup>aszcza w sytuacji, gdy sp<sup> <!-- -->3</sup>ata kredytu na mocy umowy zostaje odroczona w czasie na kilka lat. Z chwil<sup> <!-- -->1</sup> wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu umowa zostaje wykonana tyko przez jedna jej stronê, ale wci<sup> <!-- -->1</sup>¿ nie zostaje wykonana przez konsumenta. O stanie &#132;wykonania&#148; umowy mo¿na mówiæ dopiero wtedy, gdy obie strony wywi<sup> <!-- -->1</sup>¿<sup> <!-- -->1</sup> siê z g<sup> <!-- -->3</sup>ównych obowi<sup> <!-- -->1</sup>zków z niej wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>cych &#150; czyli kredytodawca kredyt wyp<sup> <!-- -->3</sup>aci, a kredytobiorca go sp<sup> <!-- -->3</sup>aci. Moment, w którym dochodzi do ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu jest dla kredytobiorcy zawsze znany i <sup> <!-- -->3</sup>atwy do ustalenia i jednocze&#156;nie prowadzi do wyga&#156;niêcia roszczeñ kredytodawcy w stosunku do kredytobiorcy. W ocenie s<sup> <!-- -->1</sup>du od tej chwili nale¿y liczyæ termin do z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia prawokszta<sup> <!-- -->3</sup>tuj<sup> <!-- -->1</sup>cego o&#156;wiadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego. Omawiany termin ma charakter prekluzyjny i jest do&#156;æ krótki &#150; roczny. W przekonaniu s<sup> <!-- -->1</sup>du ratio legis takiego uregulowania sprowadza siê do konieczno&#156;ci unikniêcia stanu niepewno&#156;ci prawnej po stronie kredytodawcy co do tego czy mo¿e, czy te¿ nie mo¿e liczyæ na zysk zwi<sup> <!-- -->1</sup>zany z zawart<sup> <!-- -->1</sup> umow<sup> <!-- -->1</sup>. <span class="anon-block">P.</span>¿ przepis, jak zaznaczono na pocz<sup> <!-- -->1</sup>tku, ma charakter bardzo restrykcyjny w stosunku do kredytodawców i stanowi wyj<sup> <!-- -->1</sup>tek od regu<sup> <!-- -->3</sup>y odp<sup> <!-- -->3</sup>atno&#156;ci umów kredytowych, musi byæ on równie¿ interpretowany &#156;cis<sup> <!-- -->3</sup>e i restrykcyjnie. Dlatego nie mo¿na uwzglêdniæ argumentacji strony powodowej, jakoby termin do z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia o&#156;wiadczenia woli o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego nie rozpocz<sup> <!-- -->13</sup> biegu, poniewa¿ pozwany nie zwróci<sup> <!-- -->3</sup> kredytobiorcy proporcjonalnej czê&#156;ci prowizji w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z wcze&#156;niejsz<sup> <!-- -->1</sup> sp<sup> <!-- -->3</sup>at<sup> <!-- -->1</sup> kredytu w my&#156;l <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49 u)">art. 49 u.k.k.</a> <span class="anon-block">N.</span>¿y zauwa¿yæ, ¿e kredytobiorczyni sp<sup> <!-- -->3</sup>aci<sup> <!-- -->3</sup>a kredyt w 2014 roku, a o&#156;wiadczenie z art. 45 ustawy z<sup> <!-- -->3</sup>o¿ono w 2021 roku. Przy przyjêciu interpretacji powódki, kredytobiorca móg<sup> <!-- -->3</sup>by dowolnie wyd<sup> <!-- -->3</sup>u¿aæ sobie termin do z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia wskazanego o&#156;wiadczenia oczekuj<sup> <!-- -->1</sup>c na zwrot proporcjonalnej czê&#156;ci prowizji, ale jednocze&#156;nie nie podejmuj<sup> <!-- -->1</sup>c ¿adnych dzia<sup> <!-- -->3</sup>añ w kierunku uzyskania tego zwrotu, w szczególno&#156;ci, nie wzywaj<sup> <!-- -->1</sup>c kredytodawcy do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty. Wówczas dochodzi<sup> <!-- -->3</sup>oby do <sup> <!-- -->3</sup>atwego obej&#156;cia przepisu, który w swym za<sup> <!-- -->3</sup>o¿eniu ma byæ restrykcyjny i wprowadzaæ krótki, nieprzywracalny i prowadz<sup> <!-- -->1</sup>cy do wyga&#156;niêcia roszczenia termin na z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enie o&#156;wiadczenia. Poza tym, nale¿y zauwa¿yæ, ¿e obowi<sup> <!-- -->1</sup>zek zwrotu odpowiedniej czê&#156;ci kosztów kredytu w razie jego wcze&#156;niejszej sp<sup> <!-- -->3</sup>aty wynika nie bezpo&#156;rednio z umowy, ale z ustawy o kredycie konsumenckim (art. 49).</p> <p>Z tych wzglêdów s<sup> <!-- -->1</sup>d uzna<sup> <!-- -->3</sup>, i¿ roszczenie po¿yczkobiorcy zosta<sup> <!-- -->3</sup>o sprekludowane, a powództwo wniesione po up<sup> <!-- -->3</sup>ywie terminu, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 5 u)">art. 45 ust. 5 u.k.k.</a> i z tego wzglêdu jest niezasadne.</p> <p> <span class="anon-block">N.</span>¿nie od powy¿szych argumentów <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e czê&#156;æ zarzutów zwi<sup> <!-- -->1</sup>zanych z rzeczon<sup> <!-- -->1</sup> umow<sup> <!-- -->1</sup> po¿yczki zas<sup> <!-- -->3</sup>ugiwa<sup> <!-- -->3</sup>a na uwzglêdnienie.</p> <p>Na wstêpie nale¿y zaznaczyæ, ¿e ocena zgodno&#156;ci kwestionowanej w pozwie umowy po¿yczki z przepisami ustawy o kredycie konsumenckim musi byæ przeprowadzona z uwzglêdnieniem wersji ustawy obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>cej w dacie zawarcia umowy, tj. 29 kwietnia 2014 roku (Dz.U. z 2013 r. poz. 1567 zm.), a nie wersji ustawy obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>cej obecnie.</p> <p>Powódka zarzuca<sup> <!-- -->3</sup>a, ¿e umowa po¿yczki narusza przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30;art. 30 ust. 1;art. 30 ust. 1 pkt. 4 u)">art. 30 ust. 1 pkt 4 u.k.k.</a> poprzez nieprawid<sup> <!-- -->3</sup>owe wskazanie ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu w takiej wysoko&#156;ci, która nie zosta<sup> <!-- -->3</sup>a udostêpniona (faktycznie przekazana kredytobiorcy). Kredytobiorca uwzglêdni<sup> <!-- -->3</sup> bowiem w tej kwocie koszty, które kredytobiorca musia<sup> <!-- -->3</sup> ponie&#156;æ m.in. prowizjê za udzielenie kredytu, które to koszty zosta<sup> <!-- -->3</sup>y skredytowane. Z tym zarzutem wi<sup> <!-- -->1</sup>za<sup> <!-- -->3</sup> siê zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30;art. 30 ust. 1;art. 30 ust. 1 pkt. 7 u)">art. 30 ust. 1 pkt 7 u.k.k.</a> poprzez wskazanie b<sup> <!-- -->3</sup>êdnej rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania oraz ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty przez konsumenta, co wynikaæ mia<sup> <!-- -->3</sup>o z definicji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 ust. 10 u)">art. 5 ust. 10 u.k.k.</a> a definiuj<sup> <!-- -->1</sup>cego stopê oprocentowania kredytu.</p> <p>Zgodnie z art. 5 pkt 7 tej ustawy ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu stanowi sumê wszystkich &#156;rodków pieniê¿nych, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt. Dopiero ustaw<sup> <!-- -->1</sup> o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad po&#156;rednikami kredytu hipotecznego i agentami z dnia 23 marca 2017 roku (Dz.U. z 2017 r. poz. 819 ze zm.) doprecyzowano powy¿sz<sup> <!-- -->1</sup> definicjê wskazuj<sup> <!-- -->1</sup>c, ¿e ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich &#156;rodków pieniê¿nych nieobejmuj<sup> <!-- -->1</sup>cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt, a w przypadku umów, dla których nie przewidziano tej maksymalnej kwoty, suma wszystkich &#156;rodków pieniê¿nych nieobejmuj<sup> <!-- -->1</sup>cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt.</p> <p>Punktem wyj&#156;cia dla wyk<sup> <!-- -->3</sup>adni pojêcia &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu&#148; &#150; równie¿ w stanie prawnym obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>cym w dniu zawarcia umowy &#150; jest odwo<sup> <!-- -->3</sup>anie siê do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj<sup> <!-- -->1</sup>cej dyrektywê Rady 87/102/EWG. W orzeczeniu <span class="anon-block">T. S.</span>&#156;ci Unii Europejskiej z dnia 26 kwietnia 2016 roku przypomniano, ¿e &#132;w art. 3 lit. h) dyrektywy pojêcie &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty przez konsumenta&#148; zdefiniowane zosta<sup> <!-- -->3</sup>o jako &#132;suma ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu i ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta&#148;. <span class="anon-block"> (...)</span> kwota kredytu w rozumieniu art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy <span class="anon-block"> (...)</span> nie obejmuje ¿adnych kwot, których przeznaczeniem jest wywi<sup> <!-- -->1</sup>zanie siê ze zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zañ podjêtych w ramach odno&#156;nej umowy o kredyt, takich jak koszty administracyjne, odsetki, op<sup> <!-- -->3</sup>ata za udzielenie kredytu czy wszelkie inne typy kosztów, które musi ponie&#156;æ konsument.&#148; W wyniku szerszych rozwa¿<span class="anon-block"> (...)</span> na stanowisku, ¿e &#132;art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy <span class="anon-block"> (...)</span>, a tak¿e pkt I za<sup> <!-- -->31</sup>cznika I do rzeczonej dyrektywy nale¿y interpretowaæ w ten sposób, ¿e ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu i kwota wyp<sup> <!-- -->3</sup>at okre&#156;laj<sup> <!-- -->1</sup> ca<sup> <!-- -->3</sup>o&#156;æ kwot udostêpnianych konsumentowi, co wyklucza kwoty powi<sup> <!-- -->1</sup>zane przez kredytodawcê z pokryciem kosztów zwi<sup> <!-- -->1</sup>zanych przez kredytodawcê z udzieleniem odno&#156;nego kredytu, które to kwoty nie s<sup> <!-- -->1</sup> w rzeczywisto&#156;ci wyp<sup> <!-- -->3</sup>acane konsumentowi&#148;. Na pogl<sup> <!-- -->1</sup>d ten powo<sup> <!-- -->3</sup>a<sup> <!-- -->3</sup> siê równie¿ <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szy w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2019 roku w sprawie o sygn. akt I NSK 9/18 (LEX nr 2643248), odnosz<sup> <!-- -->1</sup>c siê do stanu prawnego art. 5 pkt 7 ustawy o kredycie konsumenckim obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>cego w dniu zawarcia <span class="anon-block">umowy (...)</span> przedmiotem niniejszego rozstrzygniêcia, nie mia<sup> <!-- -->3</sup> w<sup> <!-- -->1</sup>tpliwo&#156;ci, ¿e &#132;w aktualnym stanie prawnym nie jest dopuszczalne prezentowanie tej samej kwoty (np. op<sup> <!-- -->3</sup>aty przygotowawczej, prowizji, itp.) zarówno w ramach ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu, jak i w kosztach kredytu. I to nawet wówczas, gdy sk<sup> <!-- -->3</sup>adniki kosztów kredytu s<sup> <!-- -->1</sup> kredytowane przez kredytodawcê. Za tak<sup> <!-- -->1</sup> tez<sup> <!-- -->1</sup> przemawia wyra&#159;na tre&#156;æ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> (&#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich &#156;rodków pieniê¿nych nieobejmuj<sup> <!-- -->1</sup>cych kredytowanych kosztów kredytu...&#148;)&#148;. Szczególnie wa¿kie jest stwierdzenie <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szego: &#132;Mimo braku wyra&#159;nego wy<sup> <!-- -->31</sup>czenia w poprzedniej tre&#156;ci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> &#132;kredytowanych kosztów kredytu&#148; nie oznacza<sup> <!-- -->3</sup>o to, ¿e w poprzednim stanie prawnym praktyka powoda by<sup> <!-- -->3</sup>a dopuszczalna. Innymi s<sup> <!-- -->3</sup>owy, równie¿ na tle poprzedniego brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> koszty zwi<sup> <!-- -->1</sup>zane z udzieleniem kredytu nie mog<sup> <!-- -->3</sup>y stanowiæ czê&#156;ci &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu&#148;, nawet wówczas, gdy kredytodawca udzieli<sup> <!-- -->3</sup> kredytu przeznaczonego na poniesienie tych kosztów. W konsekwencji, &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu&#148; obejmuje jedynie tê kwotê, która zosta<sup> <!-- -->3</sup>a faktycznie oddana do swobodnej dyspozycji konsumenta&#148;.<br/> Na tle powy¿szych rozwa¿añ zmianê definicji ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu na gruncie nale¿y traktowaæ jako doprecyzowanie pojêcia. <span class="anon-block"> (...)</span> dokonana przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szy nie pozostawia w tym zakresie w<sup> <!-- -->1</sup>tpliwo&#156;ci.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> wy¿ej orzeczenie <span class="anon-block"> (...)</span> w sprawie C-377/14 stanowi<sup> <!-- -->3</sup>o punkt wyj&#156;cia równie¿ dla rozwa¿añ poczynionych w uzasadnieniu wyroku S<sup> <!-- -->1</sup>du Apelacyjnego w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 15 lutego 2017 roku w sprawie VI ACa 560/16 (LEX nr 2279527), w którym uznano, ¿e &#132;na tle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu&#148; oznacza &#156;rodki faktycznie udostêpnione konsumentowi&#148;, a to oznacza, ¿e w konsekwencji &#132;konsument jest zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zany do uiszczenia odsetek naliczanych tylko od &#156;rodków faktycznie udostêpnionych konsumentowi, a wiêc od &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu&#148;. Brak wiêc podstaw do obci<sup> <!-- -->1</sup>¿ania konsumenta odsetkami od kosztów kredytu, nawet w wypadku udzielenia kredytu w celu sfinansowania tych kosztów&#148;.</p> <p>Równie¿ w orzecznictwie Prezesa UOKiK przyjmowano pogl<sup> <!-- -->1</sup>d, ¿e ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu (w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a>) nie obejmuje kosztów, które maj<sup> <!-- -->1</sup> byæ pokryte z kapita<sup> <!-- -->3</sup>u kredytu. Wniosek taki wynika z porównania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 6 u)">art. 5 pkt 6 u.k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> Pozwala to na unikniêcie dwukrotnego uwzglêdniania kosztów w ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwocie do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty przez konsumenta zdefiniowanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 8 u)">art. 5 pkt 8 u.k.k.</a>&#150; (por. m.in. decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 12.03.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 10.05.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr R£O <span class="anon-block"> (...)</span> z 21.06.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 9.10.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 30.12.2015 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 8.08.2016 r., decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 28.12.2016 r., publ. www.uokik.gov.pl, a tak¿e pismo Prezesa UOKiK z 20.02.2012 r., <span class="anon-block"> (...)</span>076-118/11/BK, <span class="anon-block"> (...)</span> 2012, nr 9.) Omawiane stanowisko znajdowa<sup> <!-- -->3</sup>o poparcie w orzecznictwie <span class="anon-block"> (...)</span> (por. np. wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 6.05.2015 r., XVII AmA 5/14, LEX nr 2155798; wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 3.12.2015 r., XVII AmA 124/14, LEX nr 2155537; wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 11.12.2015 r., XVII AmA 125/14, LEX nr 1973757; wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 26.01.2016 r., XVII AmA 165/13, LEX nr 1997815; wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 20.12.2016 r., XVII AmA 53/16, LEX nr 2206139, a tak¿e wyrok SA w Warszawie z 12.12.2016 r., VI ACa 1213/15, LEX nr 2974033) - (zob. T. Czech [w:] Kredyt konsumencki. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2018, art. 5.).</p> <p> <span class="anon-block">P.</span>¿sze judykaty pozostaj<sup> <!-- -->1</sup> aktualne równie¿ wobec zmiany w 2014 roku legalnej definicji stopy oprocentowania, która przed zmian<sup> <!-- -->1</sup> odnosi<sup> <!-- -->3</sup>a siê do &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu&#148;, natomiast pó&#159;niej do &#132;wyp<sup> <!-- -->3</sup>aconej kwoty&#148;. W kontek&#156;cie rozwa¿añ dotycz<sup> <!-- -->1</sup>cych definicji &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu&#148; w niniejszej sprawie nie ma to jednak znaczenia, skoro równie¿ za rz<sup> <!-- -->1</sup>dów wcze&#156;niejszej ustawy niedozwolone by<sup> <!-- -->3</sup>o wliczanie do &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu&#148; kwot, które nie zosta<sup> <!-- -->3</sup>y wyp<sup> <!-- -->3</sup>acone.</p> <p>Argumentacja oparta na zmianach definicji ustawowych zawartych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5 u)">art. 5 u.k.k.</a> jest chybiona równie¿ z innego powodu. Jak <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szy w uchwale z dnia 12 grudnia 2019 roku (III CZP 45/19, OSNC 2020/10/83) w powo<sup> <!-- -->3</sup>aniu na wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 13 listopada 1999 r., w sprawie C-106/89, w którym ten wskaza<sup> <!-- -->3</sup>, ¿e wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>ce z dyrektywy zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zanie pañstw cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskich do osi<sup> <!-- -->1</sup>gniêcia rezultatu przewidzianego przez dyrektywê, podobnie jak przewidziany na mocy art. 5 Traktatu (przenumerowanego przez Traktat z Amsterdamu na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092031569" title="Traktat z dnia 13 grudnia 2007 r. z Lizbony zmieniający Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską - Dz. U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569 (art. 10)">art. 10</a> WE [a po wej&#156;ciu w ¿ycie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092031569" title="Traktat z dnia 13 grudnia 2007 r. z Lizbony zmieniający Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską - Dz. U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569 ()">Traktatu z Lizbony</a> &#150; na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092031569" title="Traktat z dnia 13 grudnia 2007 r. z Lizbony zmieniający Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską - Dz. U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569 (art. 4;art. 4 ust. 3)">art. 4 ust. 3</a> <span class="anon-block"> (...)</span>]) obowi<sup> <!-- -->1</sup>zek podjêcia wszelkich w<sup> <!-- -->3</sup>a&#156;ciwych &#156;rodków ogólnych lub szczególnych w celu zapewnienia wykonania tego zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zania, ci<sup> <!-- -->1</sup>¿y na wszystkich organach pañstw cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskich, w tym, w ramach ich jurysdykcji, równie¿ na s<sup> <!-- -->1</sup>dach. Wynika st<sup> <!-- -->1</sup>d, ¿e stosuj<sup> <!-- -->1</sup>c prawo krajowe, bez wzglêdu na to, czy sporne przepisy zosta<sup> <!-- -->3</sup>y przyjête przed czy po wydaniu dyrektywy, s<sup> <!-- -->1</sup>d krajowy, który musi dokonaæ jej wyk<sup> <!-- -->3</sup>adni, powinien tego dokonaæ, tak dalece jak to tylko mo¿liwe, zgodnie z brzmieniem i celem dyrektywy, po to, by osi<sup> <!-- -->1</sup>gn<sup> <!-- -->1</sup>æ przewidywany przez ni<sup> <!-- -->1</sup> rezultat, i w ten sposób zastosowaæ siê do wymogów przepisu art. 189 akapit trzeci Traktatu (przenumerowanego przez Traktat z Amsterdamu na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092031569" title="Traktat z dnia 13 grudnia 2007 r. z Lizbony zmieniający Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską - Dz. U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569 (art. 249)">art. 249 akapit trzeci</a> WE (a po wej&#156;ciu w ¿ycie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092031569" title="Traktat z dnia 13 grudnia 2007 r. z Lizbony zmieniający Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską - Dz. U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569 ()">Traktatu z Lizbony</a> &#150; na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092031569" title="Traktat z dnia 13 grudnia 2007 r. z Lizbony zmieniający Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską - Dz. U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569 (art. 288)">art. 288 akapit czwarty</a> <span class="anon-block"> (...)</span>).</p> <p>Zasada powszechnego zwi<sup> <!-- -->1</sup>zania wyk<sup> <!-- -->3</sup>adni<sup> <!-- -->1</sup> prawa unijnego dokonan<sup> <!-- -->1</sup> przez <span class="anon-block"> (...)</span> wynika z istoty i funkcji postêpowania prejudycjalnego oraz autonomii prawa unijnego wzglêdem prawa krajowego znajduje potwierdzenie w orzecznictwie samego <span class="anon-block"> (...)</span> (zob. wyroki: z dnia 27 marca 1980 r., 61/79; z dnia 4 czerwca 2009 r., C-8/08, 10 kwietnia 1984 r., C-14/83, oraz w orzecznictwie <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szego (zob. m. in. wyroki z dnia 10 kwietnia 2019 r., II UK 504/17, z dnia 5 grudnia 2019 r., III PO 7/18, postanowienie sk<sup> <!-- -->3</sup>adu siedmiu <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szego z dnia 2 sierpnia 2018 r., III UZP 4/18, OSNP 2018 nr 12, poz. 165).</p> <p> <span class="anon-block">Z.</span>¿yæ nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o, i¿ ustawa o kredycie konsumenckim stanowi implementacjê Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj<sup> <!-- -->1</sup>cej dyrektywê 87/102/EWG. Dyrektywa ta dokonuje harmonizacji krajowych przepisów prawnych dotycz<sup> <!-- -->1</sup>cych udzielania kredytu konsumenckiego. Harmonizacja ta ma charakter ca<sup> <!-- -->3</sup>kowity, co oznacza, ¿e pañstwom cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskim nie wolno, co do zasady, wprowadzaæ rozwi<sup> <!-- -->1</sup>zañ odmiennych od przewidzianych dyrektyw<sup> <!-- -->1</sup>, choæby mia<sup> <!-- -->3</sup>y na celu silniejsz<sup> <!-- -->1</sup> ochronê konsumentów (art. 22 ust. 1 oraz motyw 9 preambu<sup> <!-- -->3</sup>y dyrektywy 2008/48/WE). <span class="anon-block"> (...)</span> sytuacje, w których sama dyrektywa pozostawia pañstwom cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskim decyzjê co do uregulowania okre&#156;lonej kwestii &#150; zob. w szczególno&#156;ci art. 2 ust. 5 i ust. 6, art. 4 ust. 2 lit. c, art. 5 ust. 6, art. 6 ust. 2, art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 5 lit. f, art. 14 ust. 2 i ust. 6, art. 16 ust. 4 dyrektywy 2008/48/WE (por. K. Osajda (red.), Tom VII. Prawa konsumenckie. Komentarz, Warszawa 2019, wyd.2, 2019).</p> <p>W &#156;wietle powy¿szego nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o uznaæ, ¿e wyk<sup> <!-- -->3</sup>adnia przepisów ustawy o kredycie konsumenckim, w tym w szczególno&#156;ci definicji &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu&#148; dokonywana powinna byæ przez pryzmat wyk<sup> <!-- -->3</sup>adni dokonanej przez <span class="anon-block"> (...)</span> w wyroku w sprawie C-377/14.</p> <p>Jak <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szy w powo<sup> <!-- -->3</sup>anej wy¿ej uchwale: orzeczenie <span class="anon-block"> (...)</span>, wi<sup> <!-- -->1</sup>¿e s<sup> <!-- -->1</sup>dy krajowe, skoro wydanie przez s<sup> <!-- -->1</sup>d krajowy orzeczenia z oczywistym naruszeniem wyroku <span class="anon-block"> (...)</span> mo¿e stanowiæ podstawê odpowiedzialno&#156;ci pañstwa cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskiego za szkody wyrz<sup> <!-- -->1</sup>dzone jednostkom wskutek naruszenia prawa wspólnotowego (zobacz np. wyrok ETS z 30 wrze&#156;nia 2003 r., w sprawie C-224/01 <span class="anon-block">K.</span>, pkt 56 i 57). Tak samo nale¿y podej&#156;æ w przypadku zignorowania przez s<sup> <!-- -->1</sup>d krajowy wyk<sup> <!-- -->3</sup>adni dyrektywy w sytuacji, gdyby przedmiot pytania prejudycjalnego by<sup> <!-- -->3</sup> identyczny.</p> <p>W niniejszej sprawie wskazano w umowie, ¿e kwota udzielonej po¿yczki (ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu) wynosi<sup> <!-- -->3</sup>a 21.000,00 z<sup> <!-- -->3</sup>, jednak nie zosta<sup> <!-- -->3</sup>a ona w ca<sup> <!-- -->3</sup>o&#156;ci pozostawiona do dyspozycji konsumenta. Mimo, ¿e ¿adna ze stron nie z<sup> <!-- -->3</sup>o¿y<sup> <!-- -->3</sup>a potwierdzenia wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty &#156;rodków na rzecz kredytobiorcy lub dyspozycji przelewów jak mia<sup> <!-- -->3</sup>o to miejsce w podobnych sprawach miêdzy stronami &#150; wniosek taki wynika z analizy harmonogramu sp<sup> <!-- -->3</sup>at (vide: k. 65-67). W kolumnie &#132;inne koszty <sup> <!-- -->31</sup>cznie&#148; wskazano kwoty 0,00 z<sup> <!-- -->3</sup>. £<sup> <!-- -->1</sup>czna kwota do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty stanowi sumê kapita<sup> <!-- -->3</sup>u w kwocie 21.000,00 z<sup> <!-- -->3</sup> wraz z odsetkami umownymi od tej kwoty. Oznacza to, ¿e ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu obejmowa<sup> <!-- -->3</sup>a równie¿ skredytowane koszty, co potwierdzi<sup> <!-- -->3</sup>a pozwana, przedstawiaj<sup> <!-- -->1</sup>c argumentacjê w tym zakresie (vide: k. 38v.). <span class="anon-block"> (...)</span> na uwadze, ¿e zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 3 Regulaminu, stanowi<sup> <!-- -->1</sup>cego integraln<sup> <!-- -->1</sup> czê&#156;æ umowy: &#132;<span class="anon-block"> (...)</span> po¿yczki/kredytu nastêpuje po zap<sup> <!-- -->3</sup>acie nale¿nych prowizji i op<sup> <!-- -->3</sup>at&#148;. Zatem chronologicznie &#150; co wynika wprost z zapisów umownych &#150; wyp<sup> <!-- -->3</sup>ata po¿yczki nie mog<sup> <!-- -->3</sup>a nast<sup> <!-- -->1</sup>piæ przed zap<sup> <!-- -->3</sup>at<sup> <!-- -->1</sup> prowizji.</p> <p>Podobny mechanizm <span class="anon-block"> (...)</span> Apelacyjny w <span class="anon-block">W.</span> w wyroku z dnia 30 pa&#159;dziernika 2017 roku w sprawie o sygn. akt VII ACa 879/17 (LEX nr 2471048), gdzie w uzasadnieniu stwierdzono za stron<sup> <!-- -->1</sup>, ¿e &#132;dopóki konsument nie ui&#156;ci kwot nale¿nych kontrahentowi z tytu<sup> <!-- -->3</sup>u op<sup> <!-- -->3</sup>at i prowizji lub te¿ nie zostan<sup> <!-- -->1</sup> one potr<sup> <!-- -->1</sup>cone, nie mo¿e doj&#156;æ do udostêpnienia konsumentowi &#156;rodków pieniê¿nych&#148;. W tej¿e sprawie <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e s<sup> <!-- -->3</sup>uszno&#156;ci tego twierdzenia nie sprzeciwia siê tre&#156;æ umowy po¿yczki, gdzie ustalono, ¿e &#132;po¿yczka jest wyp<sup> <!-- -->3</sup>acana w dniu podpisania umowy, w sposób okre&#156;lony przez po¿yczkobiorcê&#148;. W sprawie tej konsument sk<sup> <!-- -->3</sup>ada<sup> <!-- -->3</sup> dyspozycjê potr<sup> <!-- -->1</sup>cenia kwot stanowi<sup> <!-- -->1</sup>cych koszty po¿yczki. Wówczas <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e &#132;nie wynika<sup> <!-- -->3</sup>o z tych dokumentów, ¿e chocia¿ konsument sk<sup> <!-- -->3</sup>ada<sup> <!-- -->3</sup> dyspozycjê przelania &#156;rodków w dniu udzielenia kredytu (wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu), to oznacza<sup> <!-- -->3</sup>o to, i¿ czyni<sup> <!-- -->3</sup> to w momencie dysponowania ju¿ &#156;rodkami przyznanej kwoty kredytu.&#148; Za &#132;co najmniej nieuprawnione&#148; uznano twierdzenie strony, ¿e &#132;nietrudno wyobraziæ sobie, ¿e konsument sk<sup> <!-- -->3</sup>ada dyspozycjê w dniu udzielenia kredytu, a wiêc w dniu, w którym zyskuje pozytywn<sup> <!-- -->1</sup> decyzjê o przyznaniu kredytu oraz ¿e dyspozycja ta mo¿e zostaæ z<sup> <!-- -->3</sup>o¿ona tak¿e po zawarciu umowy, to jednak musi poprzedziæ wyp<sup> <!-- -->3</sup>atê &#156;rodków, czyli de facto udostêpnienie ich konsumentowi.&#148; Dalej powo<sup> <!-- -->3</sup>ano siê na przyk<sup> <!-- -->3</sup>ad sytuacji podawanej przez <span class="anon-block">K. E.</span> w odniesieniu do jej Wytycznych w sprawie stosowania przepisów dyrektywy o kredycie konsumenckim dotycz<sup> <!-- -->1</sup>cych rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania, wydanych w celu ujednolicenia interpretacji przepisów dyrektywy we wszystkich pañstwach cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskich: &#132;Jako przyk<sup> <!-- -->3</sup>ad Komisja podaje sytuacjê, w której udzielono konsumentowi po¿yczki w kwocie 5.000 euro, przy czym koszt udzielenia konsumentowi kredytu w wysoko&#156;ci 100 euro jest wliczony w pulê udostêpnion<sup> <!-- -->1</sup> konsumentowi i nastêpnie potr<sup> <!-- -->1</sup>cany jest w momencie wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty &#156;rodków. Faktycznie wiêc konsument mo¿e rozporz<sup> <!-- -->1</sup>dzaæ jedynie kwot<sup> <!-- -->1</sup> 4.900 euro i to w<sup> <!-- -->3</sup>a&#156;nie ta kwota powinna stanowiæ ca<sup> <!-- -->3</sup>kowit<sup> <!-- -->1</sup> kwotê kredytu.&#148;</p> <p>Zdaniem <span class="anon-block"> (...)</span> mimo, ¿e w umowie okre&#156;lono przeznaczenie po¿yczki na dowolny cel konsumpcyjny &#150; konsumentowi w ¿adnym razie nie przys<sup> <!-- -->3</sup>ugiwa<sup> <!-- -->3</sup>a pe<sup> <!-- -->3</sup>na swoboda w zakresie wykorzystania sumy &#150; zdaniem pozwanej &#150; postawionej do jego dyspozycji w kwocie 21.000,00 z<sup> <!-- -->3</sup>.</p> <p>Bez znaczenia pozostaje, ¿e umowa nie wskazywa<sup> <!-- -->3</sup>a &#159;ród<sup> <!-- -->3</sup>a finansowania kosztów po¿yczki ani nie nak<sup> <!-- -->3</sup>ada<sup> <!-- -->3</sup>a obowi<sup> <!-- -->1</sup>zku jej uiszczenia z kwoty po¿yczki postawionej do dyspozycji konsumenta, tylko z tej przyczyny, ¿e czê&#156;ciowo czynno&#156;æ ta wynika z przyjêtej i stosowanej przez pozwan<sup> <!-- -->1</sup> procedury. Nie mo¿na uznaæ, aby najpierw dosz<sup> <!-- -->3</sup>o do wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty po¿yczki, a nastêpnie zap<sup> <!-- -->3</sup>aty prowizji lub pozosta<sup> <!-- -->3</sup>ych kosztów, skoro Regulamin przewidywa<sup> <!-- -->3</sup> odmienn<sup> <!-- -->1</sup> chronologiê zdarzeñ. Instytucja udzielaj<sup> <!-- -->1</sup>ca po¿yczki (kredytu konsumenckiego) nie ryzykowa<sup> <!-- -->3</sup>aby wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kwoty po¿yczki, licz<sup> <!-- -->1</sup>c na zap<sup> <!-- -->3</sup>atê kosztów kredytu po wykonaniu umowy ze swojej strony. <span class="anon-block"> (...)</span> teoretycznie mo¿na za<sup> <!-- -->3</sup>o¿yæ, ¿e pozwana mog<sup> <!-- -->3</sup>a udzieliæ odrêbnej po¿yczki na poczet sfinansowania kosztów innej po¿yczki &#150; jednak i ta po¿yczka wi<sup> <!-- -->1</sup>za<sup> <!-- -->3</sup>aby siê z kolejnymi kosztami, a wiêc konieczno&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> zawarcia kolejnej po¿yczki na sfinansowanie kosztów drugiej po¿yczki i tak dalej. £añcuch ten móg<sup> <!-- -->3</sup>by zostaæ przerwany po¿yczk<sup> <!-- -->1</sup>, która nie wymaga<sup> <!-- -->3</sup>aby poniesienia ¿adnych pozaodsetkowych kosztów kredytu, co wcale nie jest pewne (ewentualnie tak powsta<sup> <!-- -->3</sup>y ci<sup> <!-- -->1</sup>g matematyczny mia<sup> <!-- -->3</sup>by granicê dopiero po udzieleniu kilkudziesiêciu umów po¿yczek przeznaczanych kolejno na pokrycie kosztów ka¿dej poprzedniej po¿yczki w sytuacji, gdy wysoko&#156;æ prowizji zaokr<sup> <!-- -->1</sup>glona zosta<sup> <!-- -->3</sup>aby do 0,00 z<sup> <!-- -->3</sup>). Taka jest w<sup> <!-- -->3</sup>a&#156;nie istota pozaodsetkowych kosztów kredytu &#150; konsument zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zany jest do ich poniesienia (np. prowizji, op<sup> <!-- -->3</sup>aty przygotowawczej), ale po¿yczkodawcy nie przys<sup> <!-- -->3</sup>uguje prawo do pobierania od tych kosztów odsetek (tak w obecnym jak i poprzednim stanie prawnym).</p> <p>Odmienna wyk<sup> <!-- -->3</sup>adnia nie ujmuje w sposób kompleksowy perspektywy konsumenta, któremu winna zostaæ zapewniona efektywna i realna ochrona wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>ca z przepisów ustawy o kredycie konsumenckim i nie mo¿e byæ ograniczana przez &#156;ci&#156;le literaln<sup> <!-- -->1</sup> wyk<sup> <!-- -->3</sup>adniê zapisów umownych, równie¿ przypadku, kiedy czê&#156;ciowo wyprowadzono je celem uniemo¿liwienia konsumentom dochodzenia roszczeñ i kwestionowania niedozwolonych postanowieñ umownych.</p> <p>Poza tym, w niniejszej sprawie umowa nie ró¿nicowa<sup> <!-- -->3</sup>a kosztów zwi<sup> <!-- -->1</sup>zanych z udzieleniem po¿yczki pod wzglêdem ich zwi<sup> <!-- -->1</sup>zania z czasem trwania umowy, a zatem brak jest jakichkolwiek podstaw do tego, by <span class="anon-block"> (...)</span> w niniejszej sprawie wprowadza<sup> <!-- -->3</sup> przedmiotowe rozró¿nienie. Takie ukszta<sup> <!-- -->3</sup>towanie tre&#156;ci umowy jest w ocenie <span class="anon-block"> (...)</span> dopuszczalne w ramach zasady swobody <span class="anon-block">umów (...)</span> z tre&#156;ci art. 353</p> <p>1 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> i jako nie bêd<sup> <!-- -->1</sup>ce sprzeczne z zasadami wspó<sup> <!-- -->3</sup>¿ycia spo<sup> <!-- -->3</sup>ecznego, z ustaw<sup> <!-- -->1</sup> oraz nie maj<sup> <!-- -->1</sup>ce na celu obej&#156;cia ustawy, nie jest dotkniête sankcj<sup> <!-- -->1</sup> niewa¿no&#156;ci.</p> <p>Obecnie nawet pozwana nie kwestionuje, ¿e w przypadku wcze&#156;niejszej sp<sup> <!-- -->3</sup>aty po¿yczki przez po¿yczkobiorcê &#150; zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zana jest zwróciæ po¿yczkobiorcy wszystkie koszty sk<sup> <!-- -->3</sup>adaj<sup> <!-- -->1</sup>ce siê na ca<sup> <!-- -->3</sup>kowity koszt po¿yczki (a wiêc nie tylko odsetki, ale i prowizje oraz inne koszty) proporcjonalnie do okresu, o który skrócono czas obowi<sup> <!-- -->1</sup>zywania umowy &#150; wielko&#156;ci. Pozwana dokona<sup> <!-- -->3</sup>a proporcjonalnego zwrotu prowizji od po¿yczki w trybie art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim. <span class="anon-block"> (...)</span> w sposób kompleksowy ustawê o kredycie konsumenckim przyznaæ nale¿y, ¿e zasadniczo nie istnieje zakaz pobrania od konsumenta jednorazowej kwoty na pokrycie kosztów kredytu, jednak w istocie sp<sup> <!-- -->3</sup>acane s<sup> <!-- -->1</sup> okresowo wraz z kolejnymi ratami zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zania kredytowego. Z kolei je¿eli konsument poniós<sup> <!-- -->3</sup>by ten koszt ze &#156;rodków w<sup> <!-- -->3</sup>asnych, co by<sup> <!-- -->3</sup>oby dla niego mniej korzystne, gdy¿ zosta<sup> <!-- -->3</sup>by pozbawiony konkretnej kwoty pieniê¿nej na czas trwania umowy kredytowej, równie¿ ten koszt nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>oby uznaæ za proporcjonalny do okresu, w którym <span class="anon-block">umowa (...)</span>. Zatem obowi<sup> <!-- -->1</sup>zek zap<sup> <!-- -->3</sup>aty kosztów po¿yczki powstaje w momencie jej zawarcia i stanowi koszt roz<sup> <!-- -->3</sup>o¿ony w czasie.</p> <p>W konsekwencji <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e pozwana pobiera<sup> <!-- -->3</sup>a odsetki od skredytowanych kosztów kredytu, w niniejszej sprawie by<sup> <!-- -->3</sup>a to nie tylko prowizja w kwocie 1.470,00 z<sup> <!-- -->3</sup>, ale równie¿ op<sup> <!-- -->3</sup>ata przygotowawcza &#150; 40,00 z<sup> <!-- -->3</sup> oraz sk<sup> <!-- -->3</sup>adka ubezpieczeniowa &#150; 2.163,00 z<sup> <!-- -->3</sup>. <span class="anon-block"> (...)</span> &#156;rodki te pochodzi<sup> <!-- -->3</sup>y ze &#156;rodków udzielonej po¿yczki, czemu pozwana nie przeczy<sup> <!-- -->3</sup>a i co przyzna<sup> <!-- -->3</sup>a w sprzeciwie. Brak umownego zastrze¿enia pobrania od konsumenta kosztów po¿yczki z kwoty po¿yczki nie ma znaczenia, skoro faktycznie takie zdarzenie mia<sup> <!-- -->3</sup>o miejsce.</p> <p>Wymienione wy¿ej zarzuty, funkcjonalnie zwi<sup> <!-- -->1</sup>zane, <sup> <!-- -->31</sup>cznie okaza<sup> <!-- -->3</sup>y siê zasadne. W kontek&#156;cie powy¿szych rozwa¿añ niew<sup> <!-- -->1</sup>tpliwie ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu zosta<sup> <!-- -->3</sup>a wskazana w wy¿szej wysoko&#156;ci, ni¿ faktycznie udostêpniona (przekazana kredytobiorcy). <span class="anon-block"> (...)</span> zatem podnios<sup> <!-- -->3</sup>a powódka, ¿e kredytodawca uwzglêdni<sup> <!-- -->3</sup> w tej kwocie koszty, które kredytobiorca musia<sup> <!-- -->3</sup> ponie&#156;æ m.in. prowizjê za udzielenie kredytu, które to koszty zosta<sup> <!-- -->3</sup>y skredytowane. W tym kontek&#156;cie oczywistym jest, ¿e b<sup> <!-- -->3</sup>êdnie obliczono rzeczywist<sup> <!-- -->1</sup> roczn<sup> <!-- -->1</sup> stopy oprocentowania oraz ca<sup> <!-- -->3</sup>kowit<sup> <!-- -->1</sup> kwotê do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty przez konsumenta, skoro na kwotê t<sup> <!-- -->1</sup> sk<sup> <!-- -->3</sup>ada<sup> <!-- -->3</sup>y siê zawy¿one odsetki umowne (pobierane tak¿e od skredytowanych kosztów po¿yczki).</p> <p>Co istotne, w wypadku obowi<sup> <!-- -->1</sup>zków informacyjnych &#150; wobec ogólnego sposobu sformu<sup> <!-- -->3</sup>owania komentowanej regulacji &#150; nie ulega w<sup> <!-- -->1</sup>tpliwo&#156;ci, ¿e sankcjê kredytu darmowego bêd<sup> <!-- -->1</sup> mog<sup> <!-- -->3</sup>y poci<sup> <!-- -->1</sup>gn<sup> <!-- -->1</sup>æ za sob<sup> <!-- -->1</sup> wszystkie postaci braku wywi<sup> <!-- -->1</sup>zania siê z tego wymagania: zarówno brak jego spe<sup> <!-- -->3</sup>nienia, jak i spe<sup> <!-- -->3</sup>nienie niew<sup> <!-- -->3</sup>a&#156;ciwe. Do ostatniej grupy sytuacji nale¿<sup> <!-- -->1</sup> natomiast, bez w<sup> <!-- -->1</sup>tpienia, zarówno wypadki, w których wada informacji dotyczy<sup> <!-- -->3</sup>a jej warstwy merytorycznej (brak przekazania wszystkich wymaganych informacji), jak i formalnej (przedstawienie informacji z naruszeniem ustawowego wymogu pos<sup> <!-- -->3</sup>u¿enia siê formularzem informacyjnym, sformu<sup> <!-- -->3</sup>owanie jej w sposób niezrozumia<sup> <!-- -->3</sup>y dla typowego adresata itd.) (Komentarz red. dr hab. <span class="anon-block">K. O.</span>, Ustawa o kredycie konsumenckim, 2019, Wydanie 2, <span class="anon-block">L.</span>).</p> <p>Powódka zarzuca<sup> <!-- -->3</sup>a tak¿e, ¿e umowa po¿yczki narusza przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30;art. 30 ust. 1;art. 30 ust. 1 pkt. 10 u)">art. 30 ust. 1 pkt 10 u.k.k.</a>, który stanowi, ¿e umowa o kredyt konsumencki, z zastrze¿eniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 32;art. 33)">art. 31-33</a>, powinna okre&#156;laæ informacjê o innych kosztach, które konsument zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zany jest ponie&#156;æ w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z umow<sup> <!-- -->1</sup> o kredyt konsumencki, w szczególno&#156;ci op<sup> <!-- -->3</sup>atach, prowizjach, mar¿ach oraz kosztach us<sup> <!-- -->3</sup>ug dodatkowych, je¿eli s<sup> <!-- -->1</sup> znane kredytodawcy, oraz warunki na jakich koszty te mog<sup> <!-- -->1</sup> ulec zmianie. Zarzut ten czê&#156;ciowo by<sup> <!-- -->3</sup> zasadny. Umowa okre&#156;la<sup> <!-- -->3</sup>a co prawda ca<sup> <!-- -->3</sup>kowit<sup> <!-- -->1</sup> kwotê kredytu, szacunkowy ca<sup> <!-- -->3</sup>kowity koszt kredytu, szacunkow<sup> <!-- -->1</sup> warto&#156;æ odsetek, koszt op<sup> <!-- -->3</sup>aty przygotowawczej &#150; 40,00 z<sup> <!-- -->3</sup>, prowizji z tytu<sup> <!-- -->3</sup>u udzielania po¿yczki &#150; 1.470,00 z<sup> <!-- -->3</sup>, sk<sup> <!-- -->3</sup>adki ubezpieczeniowej &#150; 2.163,00. Z tym, ¿e jak ju¿ wy¿ej wskazano kwoty te zosta<sup> <!-- -->3</sup>y wskazanie przy przyjêciu b<sup> <!-- -->3</sup>êdnych za<sup> <!-- -->3</sup>o¿eñ dotycz<sup> <!-- -->1</sup>cych ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu (kwoty wyp<sup> <!-- -->3</sup>aconej). Natomiast pozosta<sup> <!-- -->3</sup>e op<sup> <!-- -->3</sup>aty zosta<sup> <!-- -->3</sup>y szczegó<sup> <!-- -->3</sup>owo okre&#156;lone w tabeli prowizji i op<sup> <!-- -->3</sup>at stanowi<sup> <!-- -->1</sup>cej za<sup> <!-- -->31</sup>cznik nr 3 do umowy &#150; za<sup> <!-- -->31</sup>cznik stanowi<sup> <!-- -->3</sup> integraln<sup> <!-- -->1</sup> cze&#156;æ umowy. Brak jest podstaw do uznania, aby wysoko&#156;æ op<sup> <!-- -->3</sup>at by<sup> <!-- -->3</sup>a zawarta w regulaminie. Nadto w pkt 22 umowa okre&#156;la<sup> <!-- -->3</sup>a op<sup> <!-- -->3</sup>aty za czynno&#156;ci windykacyjne. <span class="anon-block">C.</span> wskazaæ nale¿y, ¿e w 2018 roku po interwencji Prezesa <span class="anon-block"> (...)</span> Konkurencji pozwana <span class="anon-block"> (...)</span> Kasa <span class="anon-block">O.</span>&#156;ciowo<span class="anon-block"> - (...)</span> im. <span class="anon-block">F. S.</span> w <span class="anon-block">G.</span> &#132;przesta<sup> <!-- -->3</sup>a pobieraæ op<sup> <!-- -->3</sup>aty za monity SMS oraz windykacjê terenow<sup> <!-- -->1</sup>. Dodatkowo zmieni<sup> <!-- -->3</sup>a op<sup> <!-- -->3</sup>aty za zawiadomienie/wezwanie wysy<sup> <!-- -->3</sup>ane do konsumenta (maksymalnie mog<sup> <!-- -->1</sup> wynie&#156;æ 3,94 z<sup> <!-- -->3</sup>). <span class="anon-block">W.</span>&#156;niej windykacja terenowa kosztowa<sup> <!-- -->3</sup>a 94,15 z<sup> <!-- -->3</sup>, <span class="anon-block"> (...)</span> z<sup> <!-- -->3</sup>, a list 19,82 z<sup> <!-- -->3</sup>&#148;. (informacja prasowa Prezesa UOKiK z dnia 25.06.2018r., <span class="anon-block"> (...)</span>uokik.gov.pl/aktualnosci.php?news_id=<span class="anon-block"> (...)</span>). W niniejszej sprawie koszty te by<sup> <!-- -->3</sup>y niemal identyczne (monit telefoniczny) lub wy¿sze (windykacja terenowa &#150; 150,00 z<sup> <!-- -->3</sup>, zawiadomienie &#150; 35,00 z<sup> <!-- -->3</sup>). <span class="anon-block"> (...)</span> to o tyle uzasadnione, poniewa¿ w rejestrze klauzul niedozwolonych zastrzega siê brak uprawnienia instytucji finansowej do pobierania rycza<sup> <!-- -->3</sup>towych op<sup> <!-- -->3</sup>at windykacyjnych bez powi<sup> <!-- -->1</sup>zania ich z kosztami faktycznie poniesionymi. Dla przyk<sup> <!-- -->3</sup>adu warto przytoczyæ wyrok S<sup> <!-- -->1</sup>du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 10 listopada 2011 roku w sprawie o sygn. akt XVII AmC 2781/11 (LEX nr 254559) przeciwko innej spó<sup> <!-- -->3</sup>dzielczo-oszczêdno&#156;ciowej kasie kredytowej, gdzie w uzasadnieniu podniesiono, ¿e &#132;stan niedoinformowania oraz okoliczno&#156;æ nieprecyzyjnej regulacji &#132;czynno&#156;ci windykacyjnych&#148; nara¿a konsumenta na ponoszenie zbytecznych kosztów, nale¿y uznaæ zakwestionowane postanowienie równie¿ za naruszaj<sup> <!-- -->1</sup>ce interesy konsumentów w sposób ra¿<sup> <!-- -->1</sup>cy. <span class="anon-block">Z.</span>¿yæ nale¿y, ¿e wysoko&#156;æ kosztów rzeczywi&#156;cie poniesionych przez pozwan<sup> <!-- -->1</sup> mo¿e znacz<sup> <!-- -->1</sup>co odbiegaæ od wysoko&#156;ci, które uzyskuje w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z zastosowaniem zakwestionowanej klauzuli umownej. Zdaniem <span class="anon-block"> (...)</span>, niedopuszczalna jest sytuacja, w której okoliczno&#156;æ taka generowa<sup> <!-- -->3</sup>aby dodatkowe &#159;ród<sup> <!-- -->3</sup>o dochodów pozwanej kosztem konsumentów.&#148;</p> <p>Kolejnym zarzutem powódki by<sup> <!-- -->3</sup>o naruszenie w umowie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30;art. 30 ust. 1;art. 30 ust. 1 pkt. 16 u)">art. 30 ust. 1 pkt. 16 u.k.k</a>, który stanowi, ¿e umowa powinna okre&#156;laæ prawo konsumenta do sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu przed terminem. <span class="anon-block"> (...)</span> powódki w tre&#156;ci umowy nie okre&#156;lono procedury i warunków, na jakich koszty kredytu mog<sup> <!-- -->1</sup> ulec zmianie. Zarzut ten jest niezrozumia<sup> <!-- -->3</sup>y, zw<sup> <!-- -->3</sup>aszcza, ¿e ustawa w zacytowanym przepisie wymaga wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie zawarcia informacji o prawie konsumenta do wcze&#156;niejszej sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu i taka informacja w <span class="anon-block">umowie (...)</span> zawarta. Ustawa nie nak<sup> <!-- -->3</sup>ada<sup> <!-- -->3</sup>a na kredytodawcê obowi<sup> <!-- -->1</sup>zku zawierania w <span class="anon-block">umowie (...)</span> informacji takich, jak procedura i warunki, na jakich mog<sup> <!-- -->1</sup> ulec zmianie koszty kredytu. <span class="anon-block">Z.</span>¿yæ nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o tak¿e, ¿e <span class="anon-block">umowa (...)</span> zawarta w 2014 roku, natomiast zagadnienie zwrotu proporcjonalnej czê&#156;ci prowizji w takim przypadku pozostawa<sup> <!-- -->3</sup>o kwesti<sup> <!-- -->1</sup> sporn<sup> <!-- -->1</sup> w orzecznictwie. Wystarczy wskazaæ, ¿e powódka powo<sup> <!-- -->3</sup>uje siê na wyrok Trybuna<sup> <!-- -->3</sup>y <span class="anon-block">S.</span>&#156;ci Unii Europejskiej z dnia 11 wrze&#156;nia 2019 roku sprawie o sygn. akt C-383/18 oraz na <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szego w sprawie III CZP 45/19 z dnia 12 grudnia 2019 roku.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> powódki, po¿yczkobiorca nie zosta<sup> <!-- -->3</sup> poinformowany w tre&#156;ci umowy o dodatkowym koszcie w postaci comiesiêcznej sk<sup> <!-- -->3</sup>adki cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskiej. Zarzut ten jest w ocenie s<sup> <!-- -->1</sup>du bezzasadny, poniewa¿ op<sup> <!-- -->3</sup>ata ta nie by<sup> <!-- -->3</sup>a elementem umowy po¿yczki, a wi<sup> <!-- -->1</sup>za<sup> <!-- -->3</sup>a siê z cz<sup> <!-- -->3</sup>onkostwem po¿yczkobiorcy w <span class="anon-block"> (...)</span>. Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy o spó<sup> <!-- -->3</sup>dzielczych kasach oszczêdno&#156;ciowo-kredytowych celem kas, z zastrze¿eniem art. 13aa, jest gromadzenie &#156;rodków pieniê¿nych wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie swoich cz<sup> <!-- -->3</sup>onków, udzielanie im po¿yczek i kredytów, przeprowadzanie na ich zlecenie rozliczeñ finansowych oraz wykonywanie dystrybucji ubezpieczeñ na zasadach okre&#156;lonych w ustawie z dnia 15 grudnia 2017 roku o dystrybucji ubezpieczeñ. Zgodnie z art. 25 ustawy o <span class="anon-block"> (...)</span> kasa tworzy fundusz oszczêdno&#156;ciowo-po¿yczkowy bêd<sup> <!-- -->1</sup>cy w dyspozycji kasy, powstaj<sup> <!-- -->1</sup>cy z wk<sup> <!-- -->3</sup>adów cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskich, o których mowa w art. 12 oraz gromadzonych przez cz<sup> <!-- -->3</sup>onków oszczêdno&#156;ci. Zgodnie z art. 36 ustawy o <span class="anon-block"> (...)</span> zasady udzielania po¿yczek oraz ich sp<sup> <!-- -->3</sup>aty okre&#156;la statut kasy. Statut pozwanego w § 10 ust. 1 pkt. 3 obowi<sup> <!-- -->1</sup>zkiem ka¿dego cz<sup> <!-- -->3</sup>onka kasy jest posiadanie rachunku systematycznego oszczêdzania i gromadzenie na nim co miesi<sup> <!-- -->1</sup>c oszczêdno&#156;ci w zadeklarowanej kwocie, stosownie do regulaminu indywidualnych kont spó<sup> <!-- -->3</sup>dzielczych. Ta minimalna kwota, wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>ca zarówno z regulaminu jak i deklaracji cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskiej to kwota 15 z<sup> <!-- -->3</sup>, wskazana w harmonogramie sp<sup> <!-- -->3</sup>at jako op<sup> <!-- -->3</sup>ata cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowska. <span class="anon-block"> (...)</span> zatem konsumentka o obowi<sup> <!-- -->1</sup>zku uiszczania tej op<sup> <!-- -->3</sup>aty wiedzia<sup> <!-- -->3</sup>a, wynika<sup> <!-- -->3</sup>a ona z innej, wcze&#156;niej zawartej przez ni<sup> <!-- -->1</sup> umowy z pozwan<sup> <!-- -->1</sup>. Bez w<sup> <!-- -->1</sup>tpienia tak¿e pozwany by<sup> <!-- -->3</sup> uprawniony do pobierania kwoty 15 z<sup> <!-- -->3</sup>, poniewa¿ w &#156;wietle ustawy o <span class="anon-block"> (...)</span> to w<sup> <!-- -->3</sup>a&#156;nie z oszczêdno&#156;ci swoich cz<sup> <!-- -->3</sup>onków mo¿e udzielaæ im (i tylko im) po¿yczek. <span class="anon-block"> (...)</span> konsumenta w kasie prowadzonej przez pozwan<sup> <!-- -->1</sup> by<sup> <!-- -->3</sup>o zatem warunkiem koniecznym dla uzyskania po¿yczki, a z cz<sup> <!-- -->3</sup>onkostwem tym wi<sup> <!-- -->1</sup>za<sup> <!-- -->3</sup>o siê ponoszenie okre&#156;lonych op<sup> <!-- -->3</sup>at, o których po¿yczkobiorczyni niew<sup> <!-- -->1</sup>tpliwie wiedzia<sup> <!-- -->3</sup>a.</p> <p>Kolejnym zarzutem powódki by<sup> <!-- -->3</sup>o sformu<sup> <!-- -->3</sup>owanie umowy w taki sposób, ¿e zawarta w pkt 29. umowy informacja o prawie odst<sup> <!-- -->1</sup>pienia do umowy sugeruje, ¿e o&#156;wiadczenie o odst<sup> <!-- -->1</sup>pieniu mo¿e zostaæ z<sup> <!-- -->3</sup>o¿one wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie na formularzu stanowi<sup> <!-- -->1</sup>cym za<sup> <!-- -->31</sup>cznik do umowy. Zarzut ten nie by<sup> <!-- -->3</sup> zasadny. Ustawa wymaga<sup> <!-- -->3</sup>a od kredytodawcy, aby zawar<sup> <!-- -->3</sup> w umowie pouczenie o prawie kredytobiorcy do odst<sup> <!-- -->1</sup>pienia umowy. <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">umowa (...)</span> zawiera. Fakt do<sup> <!-- -->31</sup>czenia do <span class="anon-block">umowy (...)</span> w postaci o&#156;wiadczenia o odst<sup> <!-- -->1</sup>pieniu od umowy w ¿aden sposób nie narusza ustawy, a wrêcz mo¿e byæ uznany jako gest u<sup> <!-- -->3</sup>atwiaj<sup> <!-- -->1</sup>cy konsumentowi odst<sup> <!-- -->1</sup>pienie od umowy w postaci do<sup> <!-- -->31</sup>czenia do niej gotowego do podpisania druku.</p> <p>Zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30;art. 30 ust. 1;art. 30 ust. 1 pkt. 10 u)">art. 30 ust. 1 pkt 10 u.k.k.</a> powódka wi<sup> <!-- -->1</sup>za<sup> <!-- -->3</sup>a tak¿e z brakiem wskazania warunku determinuj<sup> <!-- -->1</sup>cego zmianê kosztów kredytu w sytuacji skorzystania z sankcji kredytu darmowego. W pkt 20. umowy okre&#156;lono warunki zmiany kosztów i op<sup> <!-- -->3</sup>at. Natomiast z tre&#156;ci wskazanego przepisu nie wynika obowi<sup> <!-- -->1</sup>zek zamieszczania tre&#156;ci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 1 u)">art. 45 ust. 1 u.k.k.</a> w tre&#156;ci umowy.</p> <p>Pomimo powy¿szych rozwa¿añ nie sposób uznaæ za zasadnego zarzutu pozwanej w oparciu o niezgodno&#156;æ ¿<sup> <!-- -->1</sup>dania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> Poszukiwanie ochrony na gruncie przepisów ustawy o kredycie konsumenckim nie mo¿e zostaæ uznane za nadu¿ycie, nawet je¿eli dochodzeniem roszczeñ zajmuje siê cesjonariusz masowo skupuj<sup> <!-- -->1</sup>cy tego typu wierzytelno&#156;ci. Bez w<sup> <!-- -->1</sup>tpienia taka kontrola stosowanych wzorców umownych &#150; zw<sup> <!-- -->3</sup>aszcza w razie stwierdzenia naruszenia przepisów ustawy &#150; wp<sup> <!-- -->3</sup>ywa pozytywnie na praktyki na rynku us<sup> <!-- -->3</sup>ug finansowych w stosunku do konsumentów. <span class="anon-block">Z.</span>¿yæ nale¿y, ¿e &#159;róde<sup> <!-- -->3</sup> prawa nale¿y poszukiwaæ nie tylko wprost w tekstach ustaw, ale tak¿e orzecznictwie. Dobitnym przyk<sup> <!-- -->3</sup>adem s<sup> <!-- -->1</sup> dzia<sup> <!-- -->3</sup>ania powódki skutkuj<sup> <!-- -->1</sup>ce uzyskaniem wyroku <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 11 wrze&#156;nia 2019 roku sprawie o sygn. akt C-383/18 oraz <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szego w sprawie III CZP 45/19 z dnia 12 grudnia 2019 roku, co doprowadzi<sup> <!-- -->3</sup>o do zmiany praktyki wielu podmiotów rynku finansowego, w tym pozwanej, w razie wcze&#156;niejszej sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu konsumenckiego. Co wiêcej na zarzut naruszenia zasad wspó<sup> <!-- -->3</sup>¿ycia spo<sup> <!-- -->3</sup>ecznego nie mo¿e powo<sup> <!-- -->3</sup>ywaæ siê pozwana, która stosuj<sup> <!-- -->1</sup>c opisane wy¿ej mechanizmy (przede wszystkim pobieraj<sup> <!-- -->1</sup>c odsetki tak¿e od skredytowanych kosztów po¿yczki) nadu¿ywa prawa. Kwestia ewentualnego nadu¿ycia prawa cesjonariusza wobec konsumenta pod k<sup> <!-- -->1</sup>tem nieekwiwalentno&#156;ci &#156;wiadczeñ mo¿e byæ przedmiotem ewentualnych rozwa¿añ, jednak bez udzia<sup> <!-- -->3</sup>u pozwanej.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> na uwadze ca<sup> <!-- -->3</sup>okszta<sup> <!-- -->3</sup>t powy¿szych okoliczno&#156;ci, a w szczególno&#156;ci sprekludowanie powództwa, pomimo zasadno&#156;ci czê&#156;ci zarzutów dotycz<sup> <!-- -->1</sup>cych rzeczonej umowy, okaza<sup> <!-- -->3</sup>o siê bezzasadne i jako takie w punkcie I. wyroku podlega<sup> <!-- -->3</sup>o oddaleniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 ust. 5 u)">art. 45 ust. 5 u.k.k.</a> </p> <p>O kosztach procesu orzeczono w punkcie II. wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w zw. z zw. z § 2 pkt 3 rozporz<sup> <!-- -->1</sup>dzenia Ministra <span class="anon-block">S.</span>&#156;ci z dnia 22 pa&#159;dziernika 2015 roku w sprawie op<sup> <!-- -->3</sup>at za czynno&#156;ci radców prawnych (Dz.U.2015.1804 ze zm.) i zgodnie z zasad<sup> <!-- -->1</sup> odpowiedzialno&#156;ci za wynik procesu obci<sup> <!-- -->1</sup>¿y<sup> <!-- -->3</sup> powódkê ca<sup> <!-- -->3</sup>o&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> poniesionych przez pozwan<sup> <!-- -->1</sup> kosztów procesu, na co sk<sup> <!-- -->3</sup>ada<sup> <!-- -->3</sup>y siê: op<sup> <!-- -->3</sup>ata skarbowa od dokumentu pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocnictwa (17,00 z<sup> <!-- -->3</sup>) oraz wynagrodzenie pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocnika w osobie radcy prawnego w stawce minimalnej (900,00 z<sup> <!-- -->3</sup>). Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 11)">art. 98 § 11 k.p.c.</a> od zas<sup> <!-- -->1</sup>dzonej kwoty nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>y siê odsetki ustawowe za opó&#159;nienie od dnia uprawomocnienia siê wyroku do dnia zap<sup> <!-- -->3</sup>aty.</p> </div>