IV RC 174/21

<p>Sygn. akt: IV RC 174/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 listopada 2021r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Rybniku Wydział IV Rodzinny i Nieletnich</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Jerzy Cisowski</p> <p>Protokolant: Beata Doleżych</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2021r. w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>sprawy <strong> <!-- -->z powództwa <span class="anon-block">M. B.</span> i <span class="anon-block">N. B.</span> reprezentowanych przez ojca <span class="anon-block">Ł. B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko <span class="anon-block">K. B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o alimenty</strong> </p> <p>1)  zasądza od <span class="anon-block">K. B.</span> alimenty - na rzecz powodów <span class="anon-block">N. B.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> (Holandia) i na rzecz <span class="anon-block">M. B.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> (Holandia) – po 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) miesięcznie dla każdego z nich, począwszy od 31 marca 2021 roku, płatne do dnia 15-tego każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat do rąk <span class="anon-block">Ł. B.</span>;</p> <p>2)  nadaje rygor natychmiastowej wykonalności wyrokowi w punkcie 1;</p> <p>3)  zwalnia <span class="anon-block">K. B.</span> od kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa odnoście opłaty od zasądzonego roszczenia;</p> <p>4)  oddala wniosek o zasądzenie kosztów procesu na rzecz <span class="anon-block">Ł. B.</span>.</p> <p>Sygn. akt IV RC 174/21</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Małoletni powodowie <span class="anon-block">M. B.</span> i <span class="anon-block">N. L.</span> <span class="anon-block">B. B.</span> działający przez ojca <span class="anon-block">Ł. B.</span> domagali się zasądzenia od pozwanej <span class="anon-block">K. B.</span> w kwotach po 2000 zł na rzecz z każdego z małoletnich.</p> <p>W uzasadnieniu podniesiono, że małoletni pochodzą ze związku małżeńskiego <span class="anon-block">Ł. B.</span> i <span class="anon-block">K. B.</span>. Małoletni obecnie pozostają pod pieczą ojca. Miesięczne koszty utrzymania małoletniego <span class="anon-block">N.</span> kształtują się na poziomie 3760 zł, natomiast małoletniego <span class="anon-block">M.</span> 3810 zł. Ojciec małoletnich zatrudniony jest na stanowisku operatora maszyn w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> z miesięcznym wynagrodzeniem na poziomie 12542 zł. Wskazano, że stronie powodowej nie jest znane obecne miejsce zatrudniania pozwanej oraz wysokość jej zarobków. Na marginesie jedynie wskazano, że pozwana z tytułu podziału majątku w grudniu 2020 roku otrzymała kwotę 18737,50 euro. (k. 3-7)</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwana uznała powództwo do kwoty 200 zł miesięcznie na rzecz każdego z małoletnich oraz wniosła o oddalenie powództwa w pozostałym zakresie.</p> <p>W uzasadnieniu wskazała, że małoletni przebywają pod pieczą ojca z uwagi na treść postanowienia wydanego w trybie Konwencji Haskiej. Pomiędzy rodzicami małoletnich toczy się postępowanie o sprawowanie opieki nad dziećmi. Zakwestionowała wysokość kosztów utrzymania małoletnich, wskazując, że są one stanowcze zawyżone. Podniosła również, że w czasie kiedy małoletni pozostawali pod jej pieczą w Polsce ojciec małoletnich płacił na ich rzecz alimenty w wysokości 270 euro. Nadto podniosła, że ojciec małoletnich nie płacił regularnie alimentów na rzecz synów, co spowodowało, że pozwana zmuszona była zapożyczać się u rodziny. Otrzymane w wyniku podziału majątku środki pozwana przeznaczyła na spłatę zadłużenia u rodziny oraz remont domu partnera. Część otrzymanej kwoty przeznaczyła także na poczet zaległości w holenderskim urzędzie skarbowym. Odnosząc się do swojej sytuacji finansowej wskazała, ze pracuje w wymiarze ½ etatu na stanowisku sprzedawcy w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> otrzymując miesięczne wynagrodzenie w wysokości 1400 zł brutto. Mieszka w domu partnera, gdzie ponosi połowę kosztów mieszkaniowych. Realizuje kontakty z małoletnimi za pośrednictwem videokonferencji raz w tygodniu. Przesyła małoletnim paczki z prezentami. (k.92-95)</p> <p>Na rozprawie 9 listopada 2021r. pozwana uznała powództwo do kwoty po 400 zł miesięcznie na rzecz każdego z małoletnich oraz wniosła o oddalenie powództwa w pozostałym zakresie. (k. 180v.)</p> <p>Sąd ustalił.</p> <p>Małoletni <span class="anon-block">N. B.</span> rodzony 21 stycznia 2013 roku oraz małoletni <span class="anon-block">M. B.</span> <span class="anon-block">urodzony (...)</span> pochodzą ze związku małżeńskiego <span class="anon-block">Ł. B.</span> i <span class="anon-block">K. B.</span>. Ojciec małoletnich posiada niemieckie obywatelstwo, a małoletni posiadają polskie i niemieckie obywatelstwo.</p> <p>Rodzice małoletnich wraz z małoletnimi mieszkali na terenie Holandii. Pozwana wraz z małoletnimi przyjechała do Polski 6 grudnia 2016r. na okres świąteczny. Jednakże ostatecznie odmówiła powrotu do Polski. W związku z tym ojciec małoletnich wniósł o wydanie dzieci w trybie konwencji haskiej. Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Rybniku z 25 kwietnia 2019r. w sprawie sygn. akt IV Nsm 695/17 nakazano wydać małoletnich ojcu. Sąd Okręgowy w Gliwicach na skutek apelacji utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.</p> <p>Małoletni pozostają pod pieczą ojca na terenie Holandii.</p> <p>Miesięczne koszty utrzymania małoletniego <span class="anon-block">N.</span> przedstawiają się następująco:</p> <p>- wyżywienie 1300 zł,</p> <p>- odzież i obuwie- 600 zł,</p> <p>- środki czystości – 100 zł,</p> <p>- witaminy i lekarstwa 150zł;</p> <p>- zabawki 200 zł;</p> <p>- rozrywka 200 zł;</p> <p>- artykuły szkolne 150 zł;</p> <p>- basen 240 zł</p> <p>- urodziny kolegów 150 zł</p> <p>- wycieczki 200 zł</p> <p>Łącznie: 3290 zł</p> <p>Miesięczne koszty utrzymania małoletniego <span class="anon-block">M.</span> przedstawiają się następująco:</p> <p>- wyżywienie 1300 zł,</p> <p>- odzież i obuwie- 500 zł,</p> <p>- środki czystości – 100 zł,</p> <p>- witaminy i lekarstwa 150zł;</p> <p>- zabawki 200 zł;</p> <p>- rozrywka 200 zł;</p> <p>- artykuły szkolne 150 zł;</p> <p>- basen 240 zł</p> <p>- urodziny kolegów 150 zł</p> <p>- wycieczki 200 zł</p> <p>Łącznie: 3190 zł</p> <p>Małoletni mieszkają wraz z ojcem, jego partnerką w domu stanowiącym własność ojca małoletnich. Koszty mieszkaniowe przedstawiają się następująco:</p> <p>- prąd 368 zł</p> <p>- gaz 65 zł</p> <p>- woda 398 zł</p> <p>- podatek od nieruchomości 312 zł</p> <p>- rata kredytu hipotecznego 3807 zł</p> <p>- ubezpieczenie domu 263 zł</p> <p>- serwis ogrzewania 70 zł</p> <p>- serwis kanalizacji 52 zł</p> <p>Ojciec małoletnich pracuje w <span class="anon-block"> firmie (...)</span>, osiągając miesięczne wynagrodzenie w kwocie 12542 zł. Otrzymuje kwotę 95 euro miesięcznie dodatku z urzędu podatkowe. Kwotę tę przeznacza na zajęcia sportowe oraz zakup odzieży sportowej.</p> <p>Partnerka ojca małoletnich nie pracuje z uwagi na urodzenie dziecka.</p> <p>Pozwana ma obecnie 34 lat, pracuje na podstawie umowy o pracę na czas określony, do końca 2021 roku, w wymiarze pół etatu na stanowisku sprzedawcy. Osiąga wynagrodzenie w wysokości 1100 zł netto.</p> <p>Pozwana mieszka wraz z partnerem w domu stanowiącym własność partnera. <span class="anon-block"> (...)</span> pozwanej pracuje w firmie brata, gdzie osiąga wynagrodzenie rzędu 3000 zł.</p> <p>Pozwana z tytułu podziału majątku otrzymała od byłego męża kwotę 18737,50 euro (86192,50 zł). Część tej kwoty przeznaczyła na spłatę zaległości w urzędzie podatkowym w Holandii, w wysokości 5000 euro.</p> <p>W sierpniu bieżącego roku spędziła 4 dni w Holandii. W tym czasie widywała się z małoletnimi 3 razy, w obecności i pod nadzorem kuratora.</p> <p>Dowód: akt urodzenia k. 9-10, postanowienie k. 11-12, rachunki i potwierdzenia płatności k. 16-70, 100-109, umowa o pracę k. 98-99, zeznania pozwanej k. 155v.-156, 172v., zeznania ojca małoletnich powodów k. 163-166,</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody przeprowadzone w sprawie, szczegółowo powyżej opisane.</p> <p>Strony nie składały dalszych wniosków dowodowych, a w konsekwencji postępowanie dowodowe Sąd uznał za wystarczające do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Sąd zważył.</p> <p>Zgodnie z regulacją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 133;art. 133 § 1)">art. 133 § 1 k.r.i.o.</a> każdy z rodziców obowiązany jest do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres świadczeń alimentacyjnych ustawodawca określił w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 135;art. 135 § 1)">art. 135 § 1 k.r.</a>io., uzależniając go z jednej strony od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, z drugiej zaś od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Przez usprawiedliwione potrzeby należy rozumieć te, których zaspokojenie zapewni podmiotowi uprawnionemu do alimentów odpowiedni rozwój fizyczny i duchowy. Będą to zatem nie tylko elementarne potrzeby polegające na zapewnieniu minimum egzystencji lecz również te, których celem jest stworzenie warunków bytowania stosownie do wieku uprawnionego, stanu jego zdrowia i innych okoliczności, których uprawniony nie jest w stanie własnymi siłami sobie zapewnić.</p> <p>Należy przy tym podkreślić, że opisane, usprawiedliwione potrzeby w przypadku dziecka uprawnionego do alimentów powinny być przy tym oceniane całościowo, a zatem nie tylko na podstawie wieku, lecz również miejsca pobytu dziecka, jego środowiska, możliwości zarobkowych podmiotów zobowiązanych do jego utrzymania i całego szeregu okoliczności każdego konkretnego wypadku.</p> <p>Pojęcia usprawiedliwionych potrzeb nie można przy tym - co jednoznacznie wskazano w orzecznictwie Sądu Najwyższego - odrywać od pojęcia zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Pojęcia te (usprawiedliwione potrzeby uprawnionego i możliwości majątkowe oraz zarobkowe zobowiązanego) w praktyce pozostają bowiem we wzajemnej zależności i obie te przesłanki wzajemnie na siebie rzutują, zwłaszcza przy ustaleniu przez sąd wysokości alimentów (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 października 1969 roku, III CRN 350/69, OSNPG 1970/2/15). Konkludując powyższe, przy ocenie zakresu obowiązku alimentacyjnego należy brać pod uwagę zatem również usprawiedliwione potrzeby własne zobowiązanego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1975 roku, III CRN 330/75, LEX nr 7777).</p> <p>Nadto zgodnie z poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w tezie IV wytycznych w zakresie wykładni prawa i praktyki sądowej w sprawach o alimenty, dzieci mają prawo do równej stopy życiowej z rodzicami (uchwała pełnego składu Izby Cywilnej i Administracyjnej z dnia 16 grudnia 1987 roku III CZP 91/86).</p> <p>Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt, że małoletni powodowie są niesamodzielnymi dziećmi i nie mają możliwości, aby poczynić starania w celu samodzielnego utrzymania. Małoletni nie dysponują również jakimkolwiek majątkiem, który mógłby stanowić ich źródło utrzymania. Dlatego też całość kosztów utrzymania małoletnich obciąża jego rodziców.</p> <p>Należy podkreślić, iż ojciec małoletnich powodów swój obowiązek alimentacyjny względem syna wykonuje głównie poprzez osobiste starania o jego wychowanie i opiekę. Ojciec małoletnich sprawuje obecnie stale pieczę nad małoletnimi. Ma on możliwości zarobkowe, które wykorzystuje w pełni.</p> <p>Odnosząc się do możliwości zarobkowych pozwanej wskazać, że są one na dużo niższym poziomie niż ojca małoletnich. Niemniej jednak pozwana pracuje i osiąga dochody pozwalające jej na partycypowanie w kosztach utrzymania małoletnich. Obecnie pracuje w niepełnym wymiarze czasu pracy, a jej możliwości zarobkowe należy uznawać na poziomie co najmniej najniższego wynagrodzenia krajowego.</p> <p>Miesięczne koszty utrzymania uprawnionych nie należą do najniższych, jednakże ich wysokość determinuje przede wszystkim fakt, że mieszkają na terenie Holandii, gdzie koszty utrzymania w przeliczeniu na walutę polską są znacznie wyższe. Sąd nie miarkował kosztów utrzymania małoletnich, jednak nie sposób obciążać połową tych kosztów pozwaną. Pozwana by móc sprostać alimentom w żądanej wysokości musiałaby osiągać w Polsce zarobki przewyższające średnią wynagrodzenie w Polsce. Możliwości zarobkowe pozwanej, bacząc na jej wykształcenie oraz obecną sytuację, nie pozwalają na płacenie na rzecz małoletnich alimentów w żądanej wysokości.</p> <p>Reasumując zatem wszystkie powyższe ustalenia faktyczne i rozważania prawne, Sąd doszedł do przekonania, że żądanie alimentów na rzecz małoletnich powodów jest częściowo uzasadnione, stąd też zasądził od pozwanej na rzecz małoletnich powodów alimenty w kwocie po 450 zł miesięcznie na rzecz każdego z małoletnich.</p> <p>O odsetkach na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat alimentacyjnych orzeczono w myśl przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a>, natomiast o natychmiastowej wykonalności punktu 1 wyroku Sąd orzekł na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 1)">art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c.</a> </p> <p>W zakresie kosztów postępowania Sąd zwolnił pozwaną od kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa odnośnie opłaty od zasądzonego roszczenia oraz oddalił wniosek o zasądzenie kosztów procesu na rzecz <span class="anon-block">Ł. B.</span> – według zasady słuszności.</p> </div>