Ppolska.starec← UrzadnikВойти

XII K 144/21

Sądy powszechne2021-11-15
Sygnatura
XII K 144/21
Data orzeczenia
2021-11-15
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Agnieszka Wysokińska-Walczak (PRESIDING_JUDGE)Stanisława Janas

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. XII K 144/21</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 15 listopada 2021 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Warszawie XII Wydział Karny </strong>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong>Sędzia Agnieszka Wysokińska-Walczak</p> <p> <strong> <!-- -->Ławnicy: </strong> Stanisława Janas</p> <p>Sławomir Bogucki</p> <p>Protokolant: sekr. sąd. Dominika Hara, st. sekr. sąd. Monika Raczyńska</p> <p>w obecności Prokuratora: Izabela Szumowska, Przemysław Nowak,</p> <p>po rozpoznaniu w dniach: 10 września 2021 r., 23 września 2021 r., 08 listopada 2021 r.,</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. L.</span>, </strong>s. <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">J. z d. N.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>I.  w dniu 23 kwietnia 2021 r. w siedzibie oddziału <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. L. (1)</span>, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 2.200 złotych na szkodę Oddziału <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, przy czym dokonał tego grożąc pracownikom ww. Oddziału, tj. <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">J. L. (1)</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span> natychmiastowym użyciem przemocy, w tym poprzez posługiwanie się bronią palną myśliwską typu <span class="anon-block"> (...)</span> i oddanie strzału nad ich głowami oraz poprzez posługiwanie się przedmiotem przypominającym ładunek wybuchowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </strong>, s. <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">K. z d. K.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>II.  w dniu 23 kwietnia 2021 r. w siedzibie oddziału <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">W. L.</span>, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 2.200 złotych na szkodę Oddziału <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, przy czym dokonał tego grożąc pracownikom ww. Oddziału, tj. <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">J. L. (1)</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span> natychmiastowym użyciem przemocy, w tym poprzez posługiwanie się przez <span class="anon-block">W. L.</span> bronią palną myśliwską typu <span class="anon-block"> (...)</span>, z której ww. oddał strzał oraz poprzez posługiwanie się przedmiotem przypominającym ładunek wybuchowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p>III.  w dniu 23 kwietnia 2021 r. w rejonie <span class="anon-block">skrzyżowania ulic (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, mierząc z wiatrówki do <span class="anon-block">M. L. (1)</span> kierującego samochodem marki <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">nr rej (...)</span>, zastosował wyrażoną gestem groźbę bezprawną oddania strzału, w celu zmuszenia ww. do umożliwienia przejazdu samochodowi marki <span class="anon-block">P. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej (...)</span>, którym poruszał się wraz z <span class="anon-block">W. L.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p>1.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. L.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280 § 2 pkt. 1)">pkt I</a> czynu i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> wymierza mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;</p> <p>2.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60 § 2 pkt. 2)">pkt II</a> czynu i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 2 pkt. 2)">art. 60 § 2 pkt 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 6 pkt 2 k.k.</a> wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych;</p> <p>3.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191 § 1 pkt. 3)">pkt III</a> czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 k.k.</a> i na tej podstawie wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>4.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> łączy orzeczone wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </strong>w pkt 2 i 3 kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemu karę łączną w wysokości 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>5.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 k.k.</a> na poczet orzeczonej wobec <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </strong> kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 28 kwietnia 2021 r. godz. 6:00 do dnia 23 września 2021 roku;</p> <p>6.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 k.k.</a> na poczet orzeczonej wobec <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. L.</span> </strong> kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 28 kwietnia 2021 r. godz. 6:00 do dnia 23 września 2021 roku;</p> <p>7.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzeka obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem przez <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. L.</span> </strong> szkody na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> w wysokości 1100 (tysiąc sto) złotych<strong> <!-- -->;</strong> </p> <p>8.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzeka obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem przez <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </strong> szkody na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> w wysokości 1100 (tysiąc sto) złotych<strong> <!-- -->;</strong> </p> <p>9.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> zasądza od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </strong> kwotę w wysokości 500 (pięćset) złotych na rzecz <span class="anon-block">M. L. (1)</span> tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;</p> <p>10.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">W. L.</span> kwotę 1400 ( tysiąc czterysta) złotych tytułem opłaty oraz koszty sądowe;</p> <p>11.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem opłaty oraz koszty sądowe;</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="118"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="15"/> <col width="123"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="2"/> <col width="8"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="5"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>XII K 144/21</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">W. L.</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>W dniu 23 kwietnia 2021 r. w siedzibie oddziału <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. L. (1)</span>, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 2.200 złotych na szkodę Oddziału <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, przy czym dokonał tego grożąc pracownikom ww. Oddziału, tj. <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">J. L. (1)</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span> natychmiastowym użyciem przemocy, w tym poprzez posługiwanie się bronią palną myśliwską typu <span class="anon-block"> (...)</span> i oddanie strzału nad ich głowami oraz poprzez posługiwanie się przedmiotem przypominającym ładunek wybuchowy,</p> <p>tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="20" colspan="12"> <p>Dnia 22 kwietnia 2021 r. <span class="anon-block">W. L.</span> wpadł na pomysł napadu na placówkę bankową, czym podzielił się z synem <span class="anon-block">P. L. (1)</span>. <span class="anon-block">P. L. (1)</span> nie do końca dał wiarę ojcu, że ten chce zrealizować swój plan, określając, że jest to „ głupi pomysł”. Dnia 23 kwietnia 2021 r. rano <span class="anon-block">W. L.</span> zaczął przygotowywać się do wdrożenia w życie swojego przedsięwzięcia. Z domu zabrał ze sobą strzelbę myśliwską oraz replikę wiatrówki, w warsztacie przygotował atrapę ładunku wybuchowego, a następnie wszystkie te rzeczy schował do bagażnika samochodu marki <span class="anon-block">P. (...)</span> <span class="anon-block">nr rejestracyjny (...)</span>, który był własnością <span class="anon-block">P. K.</span> i przekazany mu został przez <span class="anon-block">A. T.</span>, z którym współpracował. Kolejno, samochodem pojechał do pobliskiego lasku, gdzie zmienił tablice rejestracyjne i okleił lusterka oraz progi samochodu żółtą taśmą. Po tym wrócił do miejsca zamieszkania i poprosił swojego syna <span class="anon-block">P. L. (1)</span>, aby ten pojechał z nim „załatwić sprawę”, co nie było niczym zaskakującym, ponieważ oskarżeni, z uwagi na wspólnie wykonywaną pracę, często razem wyjeżdżali. Gdy oskarżeni dojechali do <span class="anon-block">B.</span> i znajdowali się blisko placówki <span class="anon-block"> (...)</span> oznajmił <span class="anon-block">P. L. (1)</span>, że zamierza wejść do banku i ukraść pieniądze. <span class="anon-block">P. L. (1)</span> nie przystał od razu na pomysł ojca, jednak finalnie zdecydował się mu pomóc.</p> <p> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> wszedł pierwszy do placówki banku, gdzie zapytał o warunki uzyskania kredytu, a w rzeczywistości miał zorientować się czy jacyś ludzie z zewnątrz znajdują się w placówce, a po rozmowie z jedną z pracownic wyszedł. Wtedy do pomieszczenia wszedł <span class="anon-block">W. L.</span> i oddał strzał w sufit po czym krzyknął „napad” i wymierzył strzelbę w stronę jednej z pracownic. Słysząc strzał, <span class="anon-block">P. L. (1)</span> wbiegł za ojcem do placówki. <span class="anon-block">W. L.</span> nakazał pracownicom oddać gotówkę i chciał wyjąć z torby przygotowaną przez siebie atrapę ładunku wybuchowego, ale upuścił ją, w związku z czym <span class="anon-block">P. L. (1)</span> podniósł atrapę z podłogi i położył na jedno z biurek. Nie czekając na resztę pieniędzy, które znajdowały się w sejfie oraz w drugiej szafie, <span class="anon-block">W. L.</span> zabrał gotówkę w kwocie 2200 złotych, wydane z jednej z kas, schował do przyniesionej ze sobą torby turystycznej, a następnie ostrzegł pracownice, że jeżeli uruchomią alarm to on zdetonuje ładunek wybuchowy i wraz z <span class="anon-block">P. L. (1)</span> opuścił placówkę <span class="anon-block"> (...)</span> i wsiadł do <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>W drodze powrotnej <span class="anon-block">W. L.</span> wyrzucił czapkę i okulary, które miał na sobie, a po dotarciu do domu spalił ubrania syna oraz taśmy, którymi oklejony był samochód. Skradzione pieniądze wydał na zakupy.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. K.</span> </p> </td> <td> <p>t. I, k. 5-9,</p> <p>t. III, k. 419-420</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">J. L. (1)</span> </p> </td> <td> <p>t. I, k. 13-17</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. Z.</span> </p> </td> <td> <p>t. I, k. 20-23</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół oględzin miejsca wraz z dokumentacją fotograficzną – placówka <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td> <p>t. I, k. 37-50</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. T.</span> </p> </td> <td> <p>t. I, k. 173-175,</p> <p>t. II, k. 251-252</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">P. K.</span> </p> </td> <td> <p>t. II, k. 204-205</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">W. L.</span> </p> </td> <td> <p>t. I, k. 191-195,</p> <p>t. IV, k. 694-696</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół przeszukania</p> </td> <td> <p>t. II, k. 226-228</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinie z zakresu badań broni, amunicji i balistyki</p> </td> <td> <p>t. II, k. 234-236,</p> <p>t. III, k. 441-447</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół eksperymentu procesowego</p> </td> <td> <p>t. II, k. 261-265</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td> <p>t. II, k. 270-273,</p> <p>t. IV, k. 696-697</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia z zakresu genetyki sądowej</p> </td> <td> <p>t. II, k. 319-328</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>dokumentacja fotograficzna</p> </td> <td> <p>t. II, k. 360-373, k. 389-390</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół oględzin monitoringu z placówki <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td> <p>t. III, k. 401-405</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół oględzin telefonu Samsung</p> </td> <td> <p>t. III, k. 429-434</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wywiad środowiskowy dot. <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td> <p>t. III, k. 521-523,</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wywiad środowiskowy dot. <span class="anon-block">W. L.</span> </p> </td> <td> <p>t. III, k.526-528</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia sądowo-psychiatryczna dot. <span class="anon-block">W. L.</span> i <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td> <p>t. III, k. 543-544, 531- 533</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.2.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>W dniu 23 kwietnia 2021 r. w siedzibie oddziału <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">W. L.</span>, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 2.200 złotych na szkodę Oddziału <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, przy czym dokonał tego grożąc pracownikom ww. Oddziału, tj. <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">J. L. (1)</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span> natychmiastowym użyciem przemocy, w tym poprzez posługiwanie się przez <span class="anon-block">W. L.</span> bronią palną myśliwską typu <span class="anon-block"> (...)</span>, z której ww. oddał strzał oraz poprzez posługiwanie się przedmiotem przypominającym ładunek wybuchowy,</p> <p>tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Jak w sekcji 1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Jak w sekcji 1.1.1.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.3.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>W dniu 23 kwietnia 2021 r. w rejonie <span class="anon-block">skrzyżowania ulic (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, mierząc z wiatrówki do <span class="anon-block">M. L. (1)</span> kierującego samochodem marki <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">nr rej (...)</span>, zastosował wyrażoną gestem groźbę bezprawną oddania strzału, w celu zmuszenia ww. do umożliwienia przejazdu samochodowi marki <span class="anon-block">P. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej (...)</span>, którym poruszał się wraz z <span class="anon-block">W. L.</span>,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="12"> <p>Po wyjściu z placówki <span class="anon-block"> (...)</span> oskarżeni chcieli odjechać z miejsca zdarzenia, jednak drogę odjazdu zatarasował im TIR. <span class="anon-block">P. L. (1)</span> wysiadł z pojazdu <span class="anon-block">P. (...)</span> <span class="anon-block">nr rejestracyjny (...)</span> i idąc w kierunku samochodu ciężarowego oraz wymachując wiatrówką w kierunku kierowcy TIRa – <span class="anon-block">M. L. (1)</span>, nakazał mu odjechać. Kierowca wykonał polecenie, a oskarżeni odjechali.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. L. (1)</span> </p> </td> <td> <p>t. I, k. 25-26,</p> <p>t. IV, k. 697-698</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. W.</span> </p> </td> <td> <p>t. I, k. 30-31</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td> <p>t. II, k. 270-273,</p> <p>t. IV, k. 696-697</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">W. L.</span> </p> </td> <td> <p>t. I, k. 191-195,</p> <p>t. IV, k. 694-696</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>-</p> </td> <td colspan="11"> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>-</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="10" colspan="3"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Zeznania pracownic <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">J. L. (2)</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd nie ma wątpliwości co do prawidłowości przeprowadzonych w protokołach czynności, jak i co do autentyczności i rzetelności samych protokołów.</p> <p>Zeznania wszystkich pracownic <span class="anon-block"> (...)</span> są spójne, logiczne, opisują zaistniałą sytuację w sposób zrozumiały, korespondują między sobą i potwierdzone zostały nagraniami z monitoringu. Sąd dał im wiarę w całości.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokoły:</p> <p>- oględzin miejsca wraz z dokumentacją fotograficzną – placówka <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- przeszukania</p> <p>- eksperymentu procesowego</p> <p>- oględzin monitoringu z placówki <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- oględzin telefonu Samsung</p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd nie widzi podstaw, aby kwestionować wiarygodność powyższych dowodów. Czynności procesowe zostały przeprowadzone w sposób prawidłowy, przez osoby wykwalifikowane (funkcjonariuszy Policji). Protokół oględzin miejsca zdarzenia oraz monitoringu z placówki <span class="anon-block"> (...)</span> potwierdza relacje przedstawioną przez świadków oraz oskarżonych. Podczas przeszukania ujawniono broń służącą do popełnienia przestępstwa. Powyższe dowody korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. T.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Z zeznań <span class="anon-block">A. T.</span> wynika, że pojazd marki <span class="anon-block">P. (...)</span> został przekazany <span class="anon-block">W. L.</span> dnia 20 kwietnia 2021 r. celem wykonania usługi lakierniczej. Samochód miał być zwrócony 23 kwietnia 2021 r., jednak <span class="anon-block">W. L.</span> poinformował, że nie zdąży na czas i finalnie zwrócił samochód dnia 27 kwietnia 2021 r. Sąd dał wiarę zeznaniom w całości, brak jest podstaw aby uznać je za nierzetelne.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">W. L.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom <span class="anon-block">W. L.</span> w większości, z pominięciem części, w której oskarżony twierdzi, że o planach napadu na placówkę bankową oskarżonemu <span class="anon-block">P. L. (1)</span> powiedział dopiero po przyjeździe na miejsce zdarzenia w dniu 23 kwietnia 2021 r. Taka postawa oskarżonego <span class="anon-block">W. L.</span> wynika z faktu, że oskarżony <span class="anon-block">P. L. (1)</span> jest jego synem i w ten sposób <span class="anon-block">W. L.</span> próbował zmniejszyć jego odpowiedzialność karną, twierdząc, że <span class="anon-block">P. L. (1)</span> do ostatniej chwili nie wiedział o planach kradzieży pieniędzy z banku. Poza tym fragmentem wyjaśnień oskarżonego, Sąd uznał pozostałą część za wiarygodną. Oskarżony w całości przyznał się do zarzucanych mu czynów, od początku współpracował z organami ścigania, nie zataił żadnego faktu i żałował popełnionego czynu, w związku z czym złożył obszerne wyjaśnienia, które zostały potwierdzone pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym wyjaśnieniami <span class="anon-block">P. L. (1)</span>, zeznaniami świadków oraz zapisami monitoringu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom <span class="anon-block">P. L. (1)</span> w całości, ponieważ pokrywają się one pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a przede wszystkim z zeznaniami pracownic <span class="anon-block"> (...)</span>, wyjaśnienia potwierdzone zostały również zapisem monitoringu z placówki <span class="anon-block"> (...)</span>, zgromadzonym w sprawie opiniami oraz w większości korespondują z wyjaśnieniami <span class="anon-block">W. L.</span>. Z wyjaśnień <span class="anon-block">P. L. (1)</span> wynika, że napad na <span class="anon-block"> (...)</span> był pomysłem oskarżonego <span class="anon-block">W. L.</span>, jednak oskarżony <span class="anon-block">P. L. (1)</span>, mimo braku poparcia dla pomysłu, dobrowolnie zgodził się wziąć udział w napadzie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. L. (2)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Świadek skorzystał z prawa do odmowy składania zeznań</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinie z zakresu badań broni, amunicji i balistyki</p> </td> <td colspan="10"> <p>Obie opinie zostały sporządzone przez osoby wykwalifikowane, posiadające odpowiednią wiedzę specjalną i umiejętności, w wyniku przeprowadzenia profesjonalnych badań. W wyniku przeprowadzonych badań, biegli stwierdzili, że pistolet pneumatyczny <span class="anon-block">C.</span> nie jest bronią palną ani bronią pneumatyczną, a energia kinetyczna pocisków kal. 4,5 mm typu <span class="anon-block">B.</span> wystrzeliwanych z tego pistoletu nie przekracza 17 J, a dubeltówka <span class="anon-block">(...)</span> model <span class="anon-block">(...)</span> (typu <span class="anon-block"> (...)</span>) kal. <span class="anon-block">(...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> jest bronią palną myśliwską, natomiast brak jest śladów pochodzących od przewodu lufy, które pozwalałyby stwierdzić, czy wystrzelony pocisk typu<span class="anon-block">C.</span> wystrzelono z dowodowej dubeltówki.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia z zakresu genetyki sądowej</p> </td> <td colspan="10"> <p>Opinia jest rzetelna, zawiera klarowne wnioski, które zostały czytelnie przez biegłą opisane. Wynika z niej, że z próbki DNA pobranej z atrapy ładunku wybuchowego wyizolowano DNA, które jest zgodne z profilem DNA oznaczonym dla <span class="anon-block">P. L. (1)</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinie sądowo-psychiatryczne dot. <span class="anon-block">W. L.</span> i <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd nie ma podstaw, aby wątpić w rzetelność opinii. Opinie zostały sporządzone przez osoby wykwalifikowane – biegłych psychiatrów, posiadających odpowiednią wiedzę specjalną i umiejętności, w wyniku przeprowadzenia badań. Uzyskane wnioski zostały klarownie opisane, są czytelne i pozbawione sprzeczności. W wyniku przeprowadzonych badań biegli stwierdzili, że stan zdrowia psychicznego <span class="anon-block">W. L.</span> oraz <span class="anon-block">P. L. (1)</span> w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów nie znosił ani nie ograniczał ich zdolności do rozpoznania znaczenia czynu ani pokierowania swoim postępowaniem w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31)">art. 31 k.k.</a>, a ich stan zdrowia nie ogranicza udziału w czynnościach procesowych. Biegli stwierdzili również u <span class="anon-block">W. L.</span> uzależnienie alkoholu w okresie abstynencji.</p> <p>Biegli na rozprawie w dniu 08.11.2021 r. podtrzymali swoje opinie argumentując z jakich powodów uznali iż sytuacji rodzinna oraz obniżony nastrój W. <span class="anon-block">L.</span> nie miała wpływu na ocenę jego poczytalności. Dodatkowo biegli po zapoznaniu się ze złożoną informacją o aktualnym stanie zdrowia oskarżonego w sposób rzetelny wyjaśnili z jakich powodów stwierdzone u niego zaburzenia adaptacyjne nie miały wpływu na ocenę poczytalności w czasie czynu z a/o.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wywiady środowiskowe dotyczące oskarżonych</p> </td> <td colspan="10"> <p>Z wywiadów środowiskowych dotyczących obu oskarżonych wynika, że przed dokonaniem przestępstwa, prowadzili oni spokojne życie, nie byli wcześniej karani, obaj cieszą się dobrą opinią w sąsiedztwie. <span class="anon-block">W. L.</span> przez rodzinę oraz klientów uznawany jest za bardzo sumienną i pracowitą osobę, angażującą się w wykonywaną przez siebie pracę. Z relacji rodziny wynika, że <span class="anon-block">P. L. (1)</span> zdarza się nadużywać alkoholu.</p> <p>Brak jest podstaw do podważania rzetelności powyższego wywiadu środowiskowego oraz autentyczności zawartych w nim wniosków.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> <p>-</p> </td> <td colspan="10"> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">W. L.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">Art. 280 § 1 k.k.</a> stanowi, że kto kradnie, używając przemocy wobec osoby lub grożąc natychmiastowym jej użyciem albo doprowadzając człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12, a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280 § 2)">§ 2</a>, że jeżeli sprawca rozboju posługuje się bronią palną, nożem lub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem lub środkiem obezwładniającym albo działa w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu lub wspólnie z inną osobą, która posługuje się taką bronią, przedmiotem, środkiem lub sposobem, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.</p> <p>Zachowanie <span class="anon-block">W. L.</span> niewątpliwie wypełniło znamiona przestępstwa rozboju. Oskarżony wszedł do placówki banku, a pierwszą jego czynnością było oddanie strzału w sufit. Następnie oskarżony oznajmił, że „to jest napad” i zaczął mierzyć z broni w pracownice banku, czym wypełnił znamię groźby natychmiastowego użycia przemocy. W orzecznictwie przyjmuje się, że groźba użyta jako środek rozbójniczy może mieć charakter konkludentny i polegać np. na okazaniu pokrzywdzonemu przedmiotu, którym sprawca w razie oporu może wyrządzić mu krzywdę (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 05 sierpnia 2014 r., sygn. akt II AKa 154/14). Mierzenie przez oskarżonego do pracownic <span class="anon-block"> (...)</span> z broni palnej, z której przed chwilą oddano strzał, z bliskiej odległości, niewątpliwie sprawiło, że kobiety realnie obawiały się o swoje życie i zdrowie w związku z czym nie mogły przeciwdziałać kradzieży i dobrowolnie spełniły polecenia oskarżonych, ponieważ konkludentna groźba oskarżonych wzbudziła w takich okolicznościach u kobiet uzasadnioną obawę, że będzie spełniona . Niepoddanie się woli oskarżonych było tym bardziej ryzykowne, że oskarżeni <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">P. L. (1)</span> do placówki <span class="anon-block"> (...)</span> wnieśli atrapę ładunku wybuchowego, którą <span class="anon-block">P. L. (1)</span> położył na jednym z biurek i zagrozili, że w razie uruchomienia alarmu, zdetonują go.</p> <p>Pracownice <span class="anon-block"> (...)</span>, pod wpływem groźby użycia przemocy, spełniły polecenie oskarżonych i zaczęły wyjmować pieniądze z kas. <span class="anon-block">W. L.</span>, pod wpływem zdenerwowania, nie czekał na otwarcie drugiej kasy czy sejfu, zabrał jedynie 2200 złotych, wyjęte z jednej z kas, które schował do torby, a następnie razem z <span class="anon-block">P. L. (1)</span> opuścili placówkę <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Czyn oskarżonego wypełnił znamiona kwalifikowanego typu rozboju, ponieważ w czasie zdarzenia posługiwał się on dubeltówka <span class="anon-block">I.</span> model 12 (typu <span class="anon-block"> (...)</span>), która zgodnie z opinią biegłych jest bronią palną.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>2</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">Art. 280 § 1 k.k.</a> stanowi, że kto kradnie, używając przemocy wobec osoby lub grożąc natychmiastowym jej użyciem albo doprowadzając człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12, a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280 § 2)">§ 2</a>, że jeżeli sprawca rozboju posługuje się bronią palną, nożem lub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem lub środkiem obezwładniającym albo działa w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu lub <span class="underline"> <!-- -->wspólnie z inną osobą, która posługuje się taką bronią</span>, przedmiotem, środkiem lub sposobem, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.</p> <p>Zachowanie <span class="anon-block">P. L. (1)</span> niewątpliwie wypełniło znamiona przestępstwa rozboju. Początkowo rola oskarżonego sprowadzała się do sprawdzenia czy w placówce <span class="anon-block"> (...)</span> znajdują się osoby z zewnątrz. Następnie oskarżony wszedł do placówki banku, po tym jak usłyszał oddany przez <span class="anon-block">W. L.</span> strzał w sufit. <span class="anon-block">W. L.</span> oznajmił, że „to jest napad” i zaczął mierzyć z broni w pracownice banku, czym wypełnił znamię groźby natychmiastowego użycia przemocy. W orzecznictwie przyjmuje się, że groźba użyta jako środek rozbójniczy może mieć charakter konkludentny i polegać np. na okazaniu pokrzywdzonemu przedmiotu, którym sprawca w razie oporu może wyrządzić mu krzywdę (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 05 sierpnia 2014 r., sygn. akt II AKa 154/14). Mierzenie przez oskarżonego do pracownic <span class="anon-block"> (...)</span> z broni palnej, z której przed chwilą oddano strzał, z bliskiej odległości, niewątpliwie sprawiło, że kobiety realnie obawiały się o swoje życie i zdrowie w związku z czym nie mogły przeciwdziałać kradzieży i dobrowolnie spełniły polecenia oskarżonych, ponieważ konkludentna groźba oskarżonych wzbudziła w takich okolicznościach u kobiet uzasadnioną obawę, że będzie spełniona . Niepoddanie się wolu oskarżonych było tym bardziej ryzykowne, że oskarżony <span class="anon-block">W. L.</span> do placówki <span class="anon-block"> (...)</span> wniósł atrapę ładunku wybuchowego, którą wyjmując z torby upuścił, wobec czego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> podniósł ją i położył na jednym z biurek, po czym oskarżeni zagrozili, że w razie uruchomienia alarmu, zdetonują go.</p> <p>Pracownice <span class="anon-block"> (...)</span>, pod wpływem groźby użycia przemocy, spełniły polecenie oskarżonych i zaczęły wyjmować pieniądze z kas. <span class="anon-block">W. L.</span>, pod wpływem zdenerwowania, nie czekał na otwarcie drugiej kasy czy sejfu, zabrał jedynie 2200 złotych, wyjęte z jednej z kas, które schował do torby, a następnie razem z <span class="anon-block">P. L. (1)</span> opuścili placówkę <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Czyn oskarżonego wypełnił znamiona kwalifikowanego typu rozboju, ponieważ w czasie zdarzenia <span class="anon-block">W. L.</span> posługiwał się dubeltówka <span class="anon-block">I.</span> model <span class="anon-block">(...)</span> (typu <span class="anon-block"> (...)</span>), która zgodnie z opinią biegłych jest bronią palną. Odpowiedzialność <span class="anon-block">P. L. (1)</span> opiera się na konstrukcji współsprawstwa w tym przestępstwie, którego inny współsprawca posługuje się niebezpiecznym przedmiotem, środkiem lub sposobem. <span class="anon-block">P. L. (1)</span> obejmował swoją świadomością możliwość użycia przez <span class="anon-block">W. L.</span> broni i co najmniej godził się na to, bowiem jak sam wyjaśnił, zobaczył broń w bagażniku <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">(...)</span> w drodze do placówki banku, ponieważ samochód nie miał półki za tylnymi siedzeniami. W połączeniu z faktem, że dzień wcześniej <span class="anon-block">W. L.</span> poinformował syna o planach kradzieży pieniędzy z placówki banku, uznać należy, że <span class="anon-block">P. L. (1)</span> godził się z faktem, że w czasie kradzieży pieniędzy, <span class="anon-block">W. L.</span> użyje broni palnej.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>3</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Art. 191 § 1 stanowi, że kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.</p> <p>Centralnym znamieniem czynności sprawczej tego czynu jest zmuszanie, które polega na wykonaniu przez pokrzywdzonego określonej czynności faktycznej lub prawnej, zgodnej z wolą sprawcy. <span class="anon-block">P. L. (1)</span>, wymachując w stronę <span class="anon-block">M. L. (1)</span> wiatrówką (która z wyglądu przypominała prawdziwą broń), zmusił go do wykonania takiego manewru pojazdem, aby umożliwić przejazd samochodowi marki <span class="anon-block">P.</span>. Przyjmuje się, że warunkiem karalności w tym wypadku jest przedmiotowo uwarunkowana zewnętrznymi okolicznościami danego czynu zdolność groźby do wywarcia nacisku na wolę zmuszanego w celu skłonienia go do określonego zachowania się, tj. u obiektywnego obserwatora zdarzenia groźba powinna wywoływać przekonanie, że jej użycie może wpłynąć na określone zachowanie pokrzywdzonego zgodnie z wolą sprawcy tego zdarzenia. Niewątpliwie samo posiadanie broni przez osobę, która wymaga konkretnego zachowania się, sprawia, że osoba zmuszana do tego zachowania, z łatwością poddaje się woli sprawcy, ponieważ spełnienie groźby, tj. użycie broni, mogłoby się wiązać z uszczerbkiem na zdrowiu, a nawet z utratą życia, w związku z czym naturalnym instynktem każdego człowieka jest zachowanie ukierunkowane na uniknięcie zagrożenia, co miało miejsce w przypadku <span class="anon-block">M. L. (1)</span>, który widząc <span class="anon-block">P. L. (1)</span> zbliżającego się do niego z bronią, zachował się zgodnie z jego poleceniem.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">W. L.</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sprawca przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3. Na podstawie tego artykułu Sąd wymierzył <span class="anon-block">W. L.</span> karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych, z uwagi na fakt, że oskarżony popełnił przestępstwo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, Sąd wziął pod uwagę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, mając na względzie, aby dolegliwość wymierzonej kary nie przekraczała stopnia winy, uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu oraz brała pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Sąd uznał, że stopień winy <span class="anon-block">W. L.</span> nie jest nadmiernie znaczny, ponieważ mimo niczym niezakłóconej możliwości rozpoznania znaczenia swojego czynu, oskarżony znalazł się w ciężkiej sytuacji życiowej, w której trwał od wielu lat i która była dla niego motywacją do napadu na <span class="anon-block"> (...)</span> i kradzieży pieniędzy.</p> <p>Oskarżony od roku opiekował się chorą żoną, która jest po trzech wylewach i operacji wycięcia tętniaka. Z wyjaśnień oskarżonego oraz jego syna zgodnie wynika, że <span class="anon-block">K. L.</span> wymagała, aby opiekę nad nią sprawował <span class="anon-block">W. L.</span>, a innym członkom rodziny pozwalała jedynie podać sobie kawę i wykonywać tego typu pomniejsze czynności. Była przy tym osobą zaborczą i nieznoszącą sprzeciwu, nie rozumiała, że czas <span class="anon-block">W. L.</span> zajmuje praca w warsztacie na parterze i potrafiła kilka razy dzwonić do oskarżonego, aby ten przyszedł i wykonał czynność związaną z opieką nad nią. Dodatkowo, starszy syn <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">L.</span>, zaciągnął na rodziców kredyt, który <span class="anon-block">W. L.</span> spłacał. Oskarżony był przy tym jedynym żywicielem rodziny, ponieważ młodszy syn – oskarżony <span class="anon-block">P. L. (1)</span>, jedynie pomagał mu w warsztacie, w związku z czym <span class="anon-block">W. L.</span> zmuszony był dużo pracować, aby zarobić na utrzymanie domu i rodziny oraz spłatę kredytu, w czym jednak „przeszkadzała mu” ciągła opieka nad żoną. Trudna sytuacja życiowa oskarżonego sprawiła, że był on otumaniony i przytłoczony, co sam oskarżony opisywał w swoich wyjaśnieniach.</p> <p>Mimo wszystko, oskarżony wiedział, że podjęte przez niego działania naruszają nie tylko normy prawne, ale jak i społeczne a zgodnie z opinią biegłych lekarzy psychiatrów jego poczytalność nie była ograniczona czy wyłączona.</p> <p>Oceniając z kolei stopień społecznej szkodliwości czynu, Sąd miał na uwadze przede wszystkim fakt, że przestępstwem nie została pokrzywdzona fizycznie żadna osoba, a także niską wartość wyrządzonej przestępstwem szkody materialnej, a także postać zamiaru – oskarżony bowiem od początku działał z zamiarem bezpośrednim, co w sumie pozwala ocenić stopień społecznej szkodliwości jako dość znaczny. Okolicznością obciążająca w tym kontekście jest również fakt, że do popełnienia przestępstwa oskarżony zaangażował także swojego syna <span class="anon-block">P. L. (1)</span>.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze także warunki i właściwości osobiste oskarżonego. <span class="anon-block">W. L.</span> jest osobą niekaraną, a w swoim środowisku cieszy się dobrą opinią człowieka sumiennego i uczciwego, przyznał się do dokonanego czynu i od początku współpracował z organami ściągania. Sąd przy wymiarze kary także wziął pod uwagę starania o naprawienie szkody jakie oskarżony podjął po opuszczeniu aresztu śledczego (k. 756-757 t. IV )</p> <p>Mając na uwadze podniesione okoliczności Sąd uznał jednak, że brak jest jakichkolwiek podstaw świadczących o demoralizacji <span class="anon-block">W. L.</span>, dlatego kara 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności będzie w zupełności wystarczająca zarówno, aby <span class="anon-block">W. L.</span> zadośćuczynił popełnionemu przez siebie przestępstwu jak i w celach prewencji indywidualnej, tj. uświadomienia oskarżonemu karygodności naruszenia przez niego obowiązujących norm prawnych i społecznych oraz powstrzymania go od podobnych zachowań w przyszłości.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>2</p> </td> <td colspan="4"> <p>2</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sprawca przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art. 60 § 2 k.k.</a> Sąd może również zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w szczególnie uzasadnionych wypadkach, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa, co Sąd dostrzegł w przypadku <span class="anon-block">P. L. (1)</span>, w związku z czym, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 6 pkt 2 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych, bowiem oskarżony popełnił przestępstwo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu w/w karę Sąd wziął pod uwagę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, mając na względzie, aby dolegliwość wymierzonej kary nie przekraczała stopnia winy, uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu oraz brała pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Sąd uznał, że stopień winy oskarżonego jest umiarkowany, ponieważ mimo niczym niezakłóconej możliwości rozpoznania znaczenia swojego czynu, oskarżony dokonał czynu niejako w ślad za swoim ojcem – oskarżonym <span class="anon-block">W. L.</span>. <span class="anon-block">P. L. (1)</span> mimo wieku 23 lat, wciąż był zależny od rodziców, a zwłaszcza od ojca. Oskarżony mieszkał z rodzicami, jedynym źródłem jego dochodów była pomoc ojcu w warsztacie, spędzał z ojcem dużą ilość czasu, dostawał od ojca pieniądze. Dodatkowo był świadomy trudnej sytuacji życiowej w jakiej znalazł się ojciec (konieczność sprawowania całodobowej opieki nad chorą żoną, brak kontaktu z synem <span class="anon-block">M.</span>, pobranie przez <span class="anon-block">M. L. (3)</span> kredytu na rodziców co pogorszyło i tak trudną sytuację rodzinną). Zatem naturalną rzeczą było dla niego pomóc ojcu, gdy ten o to poprosił. Oskarżony <span class="anon-block">P. L. (1)</span> wskazał iż wcześniej wielokrotnie wyjeżdżał z <span class="anon-block">W. L.</span>, np. kupić lakiery, niezbędne mu do pracy. Podobnie było w przypadku realizacji pomysłu napadu na <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">P. L. (1)</span>, mimo niezakłóconej zdolności pokierowania swoim postępowaniem, w momencie podjechania pod placówkę <span class="anon-block"> (...)</span> i oznajmieniu przez ojca, że zrealizują plan, który <span class="anon-block">W. L.</span> przedstawił <span class="anon-block">P. L. (2)</span> poprzedniego dnia, nie weryfikował bezprawności czy karygodności czynu, ale zgodził się pomóc ojcu. Ważną rolę odegrała tu dość znaczna jak na wiek oskarżonego zależność <span class="anon-block">P. L. (1)</span> od ojca oraz silna więź, która między nimi istniała. ( vide fragment wypowiedzi oskarżonego <span class="anon-block">P. L.</span> z rozprawy sądowej „<em> <!-- -->Ja jestem młody, mogę sobie posiedzieć, nie chodzi o mój wyrok, tylko o wyrok ojca żeby był jak najmniejszy. Wiem co zrobiłem i wiem, że muszę za to ponieść karę</em> ( …) „<em> <!-- -->Tata był dla mnie wszystkim, kolegą, bratem i ojcem</em>.” )</p> <p>Oceniając z kolei stopień społecznej szkodliwości czynu, Sąd miał na uwadze małe zaangażowanie oskarżonego w realizację czynu, ponieważ jego rola sprowadzała się głównie do towarzyszenia ojcu. Istotnym jest fakt, że przestępstwem nie została pokrzywdzona fizycznie żadna osoba, a także to, że wartość wyrządzonej przestępstwem szkody materialnej jest niska, co w sumie pozwala ocenić stopień społecznej szkodliwości jako umiarkowany.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze także warunki i właściwości osobiste oskarżonego. <span class="anon-block">P. L. (1)</span> jest osobą niekaraną, przyznał się, okazał skruchę, od początku współpracował z organami ściągania.</p> <p>Sąd przy wymiarze kary wziął także pod uwagę starania o naprawienie szkody jakie oskarżony podjął po opuszczeniu aresztu śledczego (k. 753-754 t. IV)</p> <p>Sąd rozpoznający sprawę miał na uwadze, że ogólna klauzula wyrażona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art.60§2 k.k.</a> dotyczy takich sytuacji, gdy na podstawie okoliczności sprawy należy ustalić istnienie wyjątkowego, szczególnie uzasadnionego wypadku, ze względu na który kara wymierzona nawet w ustawowym minimum stanowić będzie dolegliwość niewspółmiernie surową dla sprawcy. W polu widzenia sąd miał zatem podniesione okoliczności, które całościowo oceniane są „wyjątkowe” w rozumieniu tego artykułu. Dodatkowo Sąd miał na uwadze stanowisko wyrażone przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu który w wyroku z dnia 14 czerwca 2005 r., II Aka 144/05 dopuścił możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary wobec sprawcy, który przyznał się do popełnienia czynu, złożył obszerne wyjaśnienia i okazał skruchę. W rozpoznawanej sprawie występują dalsze jeszcze okoliczności korzystne dla oskarżonego, które tym bardziej uzasadniają zastosowanie wobec niego wymienionej instytucji.</p> <p>Mając na uwadze podniesione okoliczności Sąd uznał, że brak jest jakichkolwiek podstaw świadczących o demoralizacji <span class="anon-block">P. L. (1)</span> i wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności która jako kara bezwzględnego pozbawienia wolności doprowadzi do izolacji oskarżonego od rodziny i znajomych i będzie dla oskarżonego karą surową oraz dolegliwą.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>3</p> </td> <td colspan="4"> <p>3</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sprawca przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 k.k.</a> podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Na podstawie tego artykułu Sąd wymierzył oskarżanemu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Sąd uznał, że stopień winy oskarżonego jest znaczny, bowiem <span class="anon-block">P. L. (1)</span> miał niczym niezakłóconą możliwość pokierowania swoim postępowaniem, a także możliwość alternatywnego działania - nie było potrzeby wymachiwać do kierowcy <span class="anon-block">M. L. (1)</span> wiatrówką, przypominającą broń.</p> <p>Oceniając z kolei stopień społecznej szkodliwości czynu, Sąd miał na uwadze przede wszystkim fakt, że <span class="anon-block">M. L. (1)</span> nie groziło żadne realne niebezpieczeństwo w związku z zachowaniem oskarżonego, a także rodzaj czynności, do której został zmuszony pokrzywdzony – przestawienie samochodu. Oskarżony działał co prawda z zamiarem bezpośrednim, jednak w całokształcie stopień społecznej szkodliwości czynu należy ocenić jako niski.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze także warunki i właściwości osobiste oskarżonego, w tym dotychczasową niekaralność <span class="anon-block">P. L. (1)</span>.</p> <p>Mając na uwadze podniesione okoliczności Sąd uznał, że brak jest jakichkolwiek podstaw świadczących o demoralizacji <span class="anon-block">P. L. (1)</span> i wymierzył oskarżonemu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>4</p> </td> <td colspan="4"> <p>2,3</p> </td> <td colspan="4"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> Sąd połączył orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> w pkt 2 i 3 kary pozbawienia wolności. Mając na uwadze podniesione okoliczności Sąd uznał, że kara łączna w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności będzie w zupełności wystarczająca zarówno, aby <span class="anon-block">P. L. (1)</span> zadośćuczynił popełnionym przez siebie przestępstwom jak i w celach prewencji indywidualnej, tj. uświadomienia oskarżonemu karygodności naruszenia przez niego obowiązujących norm prawnych i społecznych oraz powstrzymania go od podobnych zachowań w przyszłości.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>5</p> </td> <td colspan="4"> <p>4</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sąd postanowił na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej wobec <span class="anon-block">P. L. (1)</span> kary łącznej pozbawienia wolności zaliczyć oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 28 kwietnia 2021 r. godz. 6:00 do dnia 23 września 2021 roku;</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">W. L.</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>6</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sąd postanowił na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej wobec <span class="anon-block">W. L.</span> kary pozbawienia wolności zaliczyć oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 28 kwietnia 2021 r. godz. 6:00 do dnia 23 września 2021 roku;</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">W. L.</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>7</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem przez <span class="anon-block">W. L.</span> szkody na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> w wysokości 1100 (tysiąc sto) złotych;</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>8</p> </td> <td colspan="4"> <p>2</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem przez <span class="anon-block">P. L. (1)</span> szkody na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> w wysokości 1100 (tysiąc sto) złotych;</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">P. L. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>9</p> </td> <td colspan="4"> <p>3</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sąd zasądził na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> od oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> kwotę w wysokości 500 (pięćset) złotych na rzecz <span class="anon-block">M. L. (1)</span> tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; w ocenie sądu żądana kwota zadośćuczynienia przez pokrzywdzonego tj. kwota 10 000 zł jest kwotą nadmiernie wygórowaną. Pokrzywdzony poza przeżytym stresem jaki łączył się z sytuacją w jakiej się znalazł, nie doznał nadmiernych dolegliwości czy trwałych schorzeń.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>-</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>10</p> </td> <td colspan="12"> <p>Sąd zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">W. L.</span> kwotę 1400 (tysiąc czterysta) złotych tytułem opłaty oraz koszty sądowe, bowiem brak jest podstaw do zwolnienia oskarżonego z tych kosztów. Zarówno stan zdrowia oskarżonego, jak i osiągane przez niego dochody przemawiają za obciążaniem go kosztami postępowania.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>11</p> </td> <td colspan="12"> <p>Sąd zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem opłaty oraz koszty sądowe, ponieważ brak jest podstaw do zwolnienia oskarżonego z tych kosztów. Stan zdrowia oskarżonego, jego wiek, oraz możliwości zarobkowe przemawiają za obciążeniem go kosztami postępowania.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> </table> </div>