II AKa 151/20

<p>Sygnatura akt II AKa 151/20</p> <p> <strong> <!-- -->1</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2WYROK</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 17 listopada 2021 r.</p> <p> <strong> <!-- -->4Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący SSA Wiesław Pędziwiatr (spr.)</p> <p>Sędziowie: SA Robert Zdych</p> <p>SA Edyta Gajgał</p> <p>Protokolant: Katarzyna Szypuła</p> <p> <strong> <!-- --> 6przy udziale Grzegorza Pańków prokuratora Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">Ś.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->7po rozpoznaniu 1 lipca 2021r. i 17 listopada 2021 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->8sprawy <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->9oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->10na skutek apelacji wniesionych przez </strong> </p> <table> <colgroup> <col width="699"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1prokuratora i oskarżoną </strong> </p> </td> </tr> </table> <p> <strong> <!-- -->11od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->12z 26 lutego 2020 r. sygn. akt III K 14/18</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok i uniewinnia <span class="anon-block">M. K.</span> od popełnienia czynu przypisanego jej w pkt. I części dyspozytywnej tego wyroku;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa na rzecz <span class="anon-block">M. K.</span> 1440 zł, tytułem poniesionych przez nią wydatków na ustanowionego w sprawie obrońcę; </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->wydatkami związanymi z postępowaniem odwoławczym obciąża Skarb Państwa. </strong> </p> <table> <colgroup> <col width="3"/> <col width="26"/> <col width="9"/> <col width="6"/> <col width="9"/> <col width="2"/> <col width="11"/> <col width="44"/> <col width="21"/> <col width="66"/> <col width="87"/> <col width="33"/> <col width="11"/> <col width="7"/> <col width="36"/> <col width="4"/> <col width="8"/> <col width="21"/> <col width="96"/> <col width="24"/> <col width="11"/> <col width="32"/> <col width="61"/> <col width="93"/> </colgroup> <tr> <td colspan="24"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td colspan="2"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->II AKa 151/20</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->2</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->Wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy z 26 lutego 2020 roku w sprawie III K 14/18 dotyczący <span class="anon-block">M. K.</span> oskarżonej o to, że:</strong> </p> <p>w okresie od 2012 r. do końca 2014 r. w <span class="anon-block">S.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> przywłaszczyła powierzone jej pieniądze w kwocie 110.000 dolarów i 15 złotych monet kolekcjonerskich o wartości 1.500 zł każda, na szkodę spadkobierców zmarłego w dniu 2 lutego 2014 r. <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, w tym <span class="anon-block">M. A.</span>;</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a>.</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->tenże sąd orzekł:</strong> </p> <p>I.  oskarżoną <span class="anon-block">M. K.</span> uznaje za winną popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> wymierza jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> w brzmieniu tych przepisów obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r. wykonanie wymierzonej oskarżonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 2 (dwóch),</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> w brzmieniu tego przepisu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r. orzeka od oskarżonej <span class="anon-block">M. K.</span> na rzecz oskarżycielki subsydiarnej <span class="anon-block">M. A.</span> nawiązkę w kwocie 70 000 zł (siedemdziesiąt tysięcy złotych),</p> <p>IV.  zasądza od oskarżonej na rzecz oskarżycielki subsydiarnej kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem poniesionych przez nią kosztów procesu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.2. Podmiot wnoszący apelację</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>☒ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>☐ inny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="10"> <p>☒ na korzyść obrońca i prokurator</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="14"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☒</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☒</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☒</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☒</p> </td> <td colspan="10"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Prokurator</span> </strong> uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Obrońca</span> </strong> zmiana przez uchylenie wyroku i umorzenie postępowania ewentualnie o uniewinnienie oskarżonej od popełnienia zarzuconych jej czynów.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.12.1. Ustalenie faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="11"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="11"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.12.2. Ocena dowodów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> <td colspan="8"> <p>.  <strong> <!-- --> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="8" colspan="2"> </td> <td colspan="9"> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonej zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:</strong> </p> <p>a.  na podstawie at. 427 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;§ 2)">§ 1 i 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 9)">art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.</a> – obrazę przepisów postępowania, a mianowicie: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 9)">art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.</a> polegająca na jego niezastosowaniu i skazaniu oskarżonej <span class="anon-block">M. K.</span> za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w sytuacji braku skargi pochodzącej od osoby uprawnionej wymaganej zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 55)">art. 55 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 49)">49 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 52)">52 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115)">art. 115 k.k.</a>, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 9)">art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.</a> </p> <p>1)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> przez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów, polegającą na odmowie przyznania wiary wyjaśnieniom oskarżonej <span class="anon-block">M. K.</span> w zakresie w jakim oskarżona wyjaśniała, że : wuj <span class="anon-block">T. F. (1)</span> przekazał jej pieniądze <span class="anon-block">M. K.</span> w drodze darowizny, co w konsekwencji doprowadziło do uznania przez Sąd I instancji, że oskarżona przywłaszczyła powierzone jej pieniądze w kwocie 110.000 dolarów i 15 złotych monet kolekcjonerskich o wartości 1500 zł, każda przy braku wiarygodnych dowodów na istnienie przestępczego przywłaszczenia powierzonych pieniędzy i na istnienie monet.</p> <p>2)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> przez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, polegającą na przyznaniu wiary zeznaniom świadków <span class="anon-block">M. A.</span> <span class="anon-block">P. A.</span>, <span class="anon-block">R. N.</span>, <span class="anon-block">J. N.</span>, <span class="anon-block">I. H.</span>, <span class="anon-block">A. H. (1)</span> w zakresie w jakim w/w świadkowie pomawiali oskarżoną <span class="anon-block">M. K.</span> o przywłaszczenie powierzonych pieniędzy jak również o zatajenie spadkobierców w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku; co w konsekwencji doprowadziło do uznania przez sąd I instancji, że oskarżona swoim zachowaniem wypełniła ustawowe znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> z jednoczesnym ustaleniem przez Sąd I instancji, że oskarżona dysponowała mieniem w sposób sprzeczny z wolą <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, pomimo braku jakichkolwiek dowodów przeciwnych na działanie sprzecznie z jego wolą, a także wiarygodnych dowodów na wypełnienie przez oskarżoną znamion czynu zabronionego, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, prawidłowo oraz w sposób zgodny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego przeanalizowany, nie uzasadniał takiej jego oceny oraz wynikających z niej ustaleń faktycznych.</p> <p>3)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> przez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów, polegającą na przyznaniu wiary zeznaniom świadków <span class="anon-block">M. A.</span>, <span class="anon-block">P. A.</span>, <span class="anon-block">R. N.</span>, <span class="anon-block">J. N.</span>, <span class="anon-block">I. H.</span>, <span class="anon-block">A. H. (2)</span> w zakresie w jakim w/w świadkowie pomawiali oskarżoną <span class="anon-block">M. K.</span> o przywłaszczenie powierzonych pieniędzy jak również o zatajenie spadkobierców w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku; co w konsekwencji doprowadziło do uznania przez Sąd I instancji, że oskarżona swoim zachowaniem wypełniła ustawowe znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a>, z jednoczesnym ustaleniem przez Sąd I instancji, że oskarżona dysponowała mieniem w sposób sprzeczny z wolą <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, pomimo braku wiarygodnych dowodów na wypełnienie przez oskarżoną znamion czynu zabronionego i działania wbrew woli zmarłego <span class="anon-block">T. F. (1)</span>.</p> <p>4)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> przez pominięcie przez Sąd I instancji przy ocenie dowodów wyjaśnień oskarżonej <span class="anon-block">M. K.</span> złożonych na rozprawie w dniu 19 marca 2019 r. w zakresie w jakim w/w oskarżona wyjaśniając wyraźnie wskazała: „on mi je po prostu dał”; co koresponduje z wyjaśnieniami oskarżonej <span class="anon-block">M. K.</span> w zakresie przekazania przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span> środków z przeznaczeniem ich na cele dowolne przez nią obrane, w tym na cele kultu religijnego.</p> <p>5)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obrazę przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> przez pominięcie przez Sąd I instancji przy ocenie dowodów zeznań świadka <span class="anon-block">P. A.</span> złożonych na rozprawie w dniu 14 maja 2019 r. w zakresie w jakim w/w świadek wyraźnie wskazał: „osobiście nie miałem kontaktu z panem <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, kilka lat wcześniej moja żona go odwiedziła, a ja czekałem w samochodzie”; „<span class="anon-block">M.</span> mieli mało kontaktów z panem <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, dlatego też moja żona nie miała żadnego od niego pełnomocnictwa, czy upoważnienia”, co koresponduje z wyjaśnieniami oskarżonej <span class="anon-block">M. K.</span> w zakresie braku kontaktowania się przez rodzinę z wujem i brakiem ich wiedzy na temat możliwości przekazania jej środków przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span> z przeznaczeniem ich na cele wybrane prze oskarżoną; w tym na cele kultu religijnego.</p> <p>6)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> przez pominięcie przez Sąd I instancji przy ocenie dowodów zeznań świadka <span class="anon-block">H. U.</span> złożonych na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r. w zakresie w jakim w/w zeznała, że: ”Przed śmiercią <span class="anon-block">T. F. (1)</span> przystąpił do spowiedzi i komunii. Przyjął też namaszczenie chorych”, co jednoznacznie pozwala przyjąć, iż w okresie przed śmiercią jego stosunek do kościoła by odmienny niż przyjął to Sąd pierwszej instancji”.</p> <p>7)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obrazę przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> – przez pominięcie przez Sąd I instancji przy ocenie dowodów zeznań świadka <span class="anon-block">W. U.</span> na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r. w zakresie w jakim w/w zeznał, że: „ja nikogo oprócz Pani <span class="anon-block">K.</span> nie widziałem w ostatnich latach jego życia. Ja mieszkam 200-300 metrów od niego” ;co koresponduje z zeznaniami świadka <span class="anon-block">M. G.</span>, która na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r. zeznała: „Wiem, że <span class="anon-block">M.</span> to była jego rodzina. Nie wiem, czy miał jakichś spadkobierców, Wiem, że oni z <span class="anon-block">M.</span> byli blisko siebie”, przeczy to przyjętemu przez Sąd I instancji twierdzeniu o tym, że oskarżona <span class="anon-block">M. K.</span> przywłaszczyła sobie powierzone pieniądze, podczas gdy z uwagi na bliską relację zmarły mógł przekazać w całości oskarżonej powierzone środki, a zeznania świadków, którzy nie mieli kontaktów z <span class="anon-block">T. F. (1)</span> w ostatnich dwóch latach przed śmiercią lub nie mieli z nim nigdy kontaktu stały się podstawą ustalenia przez Sąd I instancji okoliczności faktycznych, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, prawidłowo oraz w sposób zgodny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego przeanalizowany, nie uzasadniał takiej jego oceny oraz wynikających z niej ustaleń faktycznych.</p> <p>8)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, a mianowicie:</p> <p>- w zakresie w jakim Sąd I instancji ustalił, że w okresie od 20212 do końca 2014 r. przywłaszczyła powierzone jej pieniądze w kwocie 110.000 dolarów i 15 złotych monet kolekcjonerskich o wartości 1.500 zł, w sytuacji gdy w całości materiału zebranego w sprawie, nie można określić wysokości środków zgromadzonych na rachunkach, a którą bezpodstawnie wskazał Sąd I instancji, co miało wpływ na przypisanie sprawstwa oskarżonej pomimo tego, że w dniu 10 kwietnia 2014 r. z konta <span class="anon-block">T. F. (1)</span> została otwarta przez jego pełnomocnika – oskarżoną <span class="anon-block">M. K.</span> lokata na kwotę 61.000 dolarów z okresem zapadalności do dnia 14 lipca 2014 . W dniu 27 stycznia 2014 r. ze wspomnianej wyżej lokaty dokonano przelewu kwoty 61.000 USD na rachunek bieżący należący do <span class="anon-block">M. K.</span>, która uzyskaną kwotę przelała na własne konto walutowe, co prowadzi do konstatacji, że <span class="anon-block">M. K.</span> dokonując operacji bankowych w trakcie życia <span class="anon-block">T. F. (1)</span> działała jako pełnomocnik zgodnie z wolą <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, bowiem przedmiotowe środki zostały przez niego darowane na rzecz <span class="anon-block">M. K.</span>;</p> <p>- w zakresie w jakim Sąd I instancji ustalił całość okoliczności faktycznych sprawy na podstawie zeznań świadków, którzy nie mieli kontaktu ze zmarłym od 2012 r. tj. świadek <span class="anon-block">M. A.</span>, <span class="anon-block">K. N.</span>, <span class="anon-block">R. N.</span>, <span class="anon-block">J. N.</span> lub nie mieli kontaktu z nim nigdy w życiu, tj. świadek: <span class="anon-block">I. H.</span> i <span class="anon-block">A. H. (1)</span>;</p> <p>- w zakresie w jakim Sad I instancji ustalił „zgromadził kwotę nie mniejsza niż 100.000 USD”, podczas gdy brak jest jakichkolwiek dowodów na to, że w/w kwota była kiedykolwiek w dyspozycji <span class="anon-block">T. F. (1)</span>;</p> <p>- w zakresie w jakim Sąd I instancji ustalił, że <span class="anon-block">T. F. (1)</span> ni dokonałby darowizny z poleceniem przeznaczenia części środków na kościół bowiem „był zdecydowanie negatywnie nastawiony do kościoła katolickiego”. Sąd I instancji dokonał takiej subsumcji na podstawie zeznań świadków, którzy nie widzieli zmarłego co najmniej od 2012 r., podczas gdy w okresie przed śmiercią <span class="anon-block">T. F. (1)</span> przystąpił zarówno do sakramentu spowiedzi jak i przyjął sakrament namaszczenia chorych, co potwierdzili świadkowie w toku postępowania, a których to Sąd nie wziął pod uwagę przy wyrokowaniu;</p> <p>- w zakresie w jakim Sąd I instancji w wyroku z dnia 26.02.2020 r. w sposób kategoryczny odnosi się do zatajenia przez oskarżoną we wniosku o stwierdzenie nabycia spadku pozostałych spadkobierców, podczas gdy w toku postępowania o stwierdzenie nabycia spadku doszło do ogłoszenia w gazecie oraz sprawa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233)">art. 233 k.k.</a> tocząca się na skutek zawiadomienia przez spadkobierców została zakończona postanowieniem Sądu w Świdnicy II Wydział Karny z dnia 9 maja 2017 r. w sprawie o sygn., akt: II Kp 13/17, w którym to Sąd wskazał, że brak jest ustawowych znamion czynu zabronionego;</p> <p> <strong> <!-- -->b</strong>) obrazę prawa materialnego, a mianowicie:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46)">art. 46 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 11)">art. 115 § 11</a> poprzez przyjęcie, że oskarżycielka subsydiarna była uprawniona do żądania nałożenia na oskarżoną obowiązku naprawienia szkody w sytuacji, w której po pierwsze nie była ona uprawniona do złożenia subsydiarnego aktu oskarżenia, bowiem nie jest osobą najbliższą dla <span class="anon-block">T. F. (1)</span> w myśl wykładni z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 11)">art. 115 § 11 k.k.</a>, oraz nie była tym bardziej osobą pokrzywdzoną przestępstwem.</p> <p> <strong> <!-- -->Prokurator zaskarżonemu wyrokowi zarzucił</strong>:</p> <p>błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżona <span class="anon-block">M. K.</span> w okresie od 2012 r. do końca 2014 r. przywłaszczyła powierzone jej pieniądze w kwocie 110.000 dolarów 15 złotych monet kolekcjonerskich o wartości 1500 zł każda na szkodę spadkobierców zmarłego w dniu 2 lutego 2014 r. <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, w tym <span class="anon-block">M. A.</span>, podczas gdy uzupełniająca analiza wyciągów z historii kont należących do <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, przesłuchanie świadków i wykonanie ustaleń w placówkach medycznych, gdzie leczony był <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, nie pozwoliły na pewne stwierdzenie czy <span class="anon-block">T. F. (1)</span> posiadał majątek, o którym wspominają świadkowie, to jest mieszkanie w <span class="anon-block">N.</span> i złote monety oraz na ustalenie co <span class="anon-block">T. F. (1)</span> zrobił z częścią zgromadzonej za życia gotówki i rzeczy, a zatem brak jest dalszych dostatecznie uzasadniających podejrzenie, że <span class="anon-block">M. K.</span> dokonała przywłaszczenia składników majątku <span class="anon-block">T. F. (1)</span> po jego śmierci, zwłaszcza że za jego życia była przezeń umocowana do dysponowania jego majtkiem i dokonywała tychże dyspozycji za jego zgodą, co prowadzi do wniosku, że oskarżona nie dopuściła się przypisanego jej przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> </p> </td> <td colspan="5"> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> <td colspan="8"> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> <td colspan="8"> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>Odnosząc się do zarzutów apelacji obrońcy oskarżonej, należy w pierwszej kolejność poddać analizie ten oznaczony, jako a. oraz korespondujący z nim zarzut oznaczony, jako b.</p> <p>Apelująca stwierdza w pierwszym z tych zarzutów, że w sprawie <span class="anon-block">M. K.</span> zapadł wyrok mimo braku skargi uprawnionego oskarżyciela, zaś w pkt b. podnosi obrazę prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46)">art. 46 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 11)">art. 115 § 11 k.k.</a> i nałożenie na oskarżoną obowiązku naprawienia szkody, mimo że nie była ona uprawniona do złożenia subsydiarnego aktu oskarżenia, ani tym bardziej nie była pokrzywdzoną.</p> <p>Należy stwierdzić, że zarzuty te są w stopniu oczywistym chybione.</p> <p>Pierwszy z nich w żadnym razie nie może być uznany za trafny, bowiem po pierwsze, zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 49;art. 49 § 1)">art. 49 § 1 k.p.k.</a> <em> <!-- -->Pokrzywdzonym jest osoba fizyczna lub prawna, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo.</em> Jeśli zważyć na treść zarzucanego oskarżonej zachowania, a zwłaszcza czas tego działania to nie może być wątpliwości, że oskarżonej zarzucono popełnienie czynu wykraczającego poza datę śmierci <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, który zmarł 2 lutego 2014 roku. Czas przestępczego zachowania oskarżonej natomiast opiewał w przypisanym jej czynie <em> <!-- -->„(…)do końca 2014 r.”</em> Tym samym wobec treści zarzutu wskazującego na przywłaszczenie powierzonego oskarżonej przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span> mienia na szkodę spadkobierców jasnym się staje, że pokrzywdzonymi w tej sprawie były wszystkie osoby fizyczne, bowiem zarzuca się oskarżonej bezpośrednie zagarnięcie mienia należnego spadkobiercom, choć nieprecyzyjnie ustalono datę przypisanego jej zachowania krzywdzącego tychże spadkobierców. <span class="anon-block">M. A.</span> zaś takim spadkobiercą jest. Postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z <span class="underline"> <!-- -->10 maja 2016</span> roku w sprawie I Ns 258/14 o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">T. F. (1)</span> dowodzi tego dobitnie. Wszak Sąd ten pomiędzy szeregiem innych osób (w tym i oskarżonej) stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">T. F. (1)</span> nabyła na podstawie ustawy wnuczka brata <span class="anon-block">M. A.</span> (córka <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">Z.</span>) w ¼ części (k. 158, t. I).</p> <p>Jeśli do daty tego postanowienia można było mieć wątpliwości co do tego, czy <span class="anon-block">M. A.</span> jest bezpośrednio pokrzywdzoną zachowaniami oskarżonej, to po 10 maja 2016 roku było to jasne i oczywiste. Gdy zważyć, że zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa inicjujące postępowanie w tej sprawie zostało złożone 9 czerwca 2016 roku (k. 3 , t. I) to nie może być wątpliwości, że <span class="anon-block">M. A.</span> zawiadamiająca o podejrzeniu popełnienia przestępstwa działała jako osoba uprawniona, bo pokrzywdzona bezpośrednio zachowaniami oskarżonej tym bardziej, że postępowanie o przestępstwo naruszenia normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> wszczęto 13 stycznia 2017 roku (k. 212, t. II).</p> <p>Nie można także zapominać o jeszcze jednej okoliczności, a mianowicie o tym, że wszak w toku postępowania sądowego do sprawy wszczętej na postawie subsydiarnego aktu oskarżenia wstąpił prokurator (k. 63, t. I akt sądowych), z tą chwilą sprawa ta stała się sprawą publicznoskargową jak o tym przesądza norma <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 55;art. 55 § 4)">art. 55 § 4 k.p.k.</a> </p> <p>Zarzuty apelującej wyżej wskazane okazały się z oczywistych względów niecelne, a wnioski nieskuteczne.</p> <p>Przechodząc do dalszej analizy zarzutów apelacyjnych konieczne jest w pierwszej kolejności odniesienie się do tezy sformułowanej w apelacji prokuratora, według której zebrane dowody <em> <!-- --> „(…)nie pozwoliły na pewne stwierdzenie czy <span class="anon-block">T. F. (1)</span> posiadał majątek, o którym wspominają świadkowie, to jest mieszkanie w <span class="anon-block">N.</span> i złote monety(…)”</em> (cytat z apelacji prokuratora). Przystaje do niej zarzut 8 <em> <!-- --> tiret</em> trzecie apelacji obrońcy oskarżonej, że <em> <!-- --> „(…)brak jest jakichkolwiek dowodów na to, że w/w kwota była kiedykolwiek w dyspozycji <span class="anon-block">T. F. (1)</span>” </em>(cytat z apelacji obrońcy).</p> <p>Po pierwsze, wypada zauważyć, że kwestia posiadania majątku, o którym wspomina prokurator nie była kwestionowana przez oskarżoną i to niezależnie od zarzutu jej obrońcy. Ona sama tej okoliczności nie negowała, faktu posiadania przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span> wymienionych w przypisanym jej czynie wartości dolarowych. Prawdą jest natomiast, że obrońca podważa w zarzucie 1) ustalenie o istnieniu złotych monet, lecz w motywacyjnej części skargi nie rozwija i nie uzasadnia swej tezy w tym zakresie.</p> <p>Po drugie, na kanwie zarzutu prokuratora wypada także zauważyć, że w przypisanym oskarżonej czynie, Sąd Okręgowy w żaden sposób nie odniósł się do okoliczności posiadania przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span> mieszkania w <span class="anon-block">N.</span>. Nie było to nie tylko przedmiotem ustalenia w opisie czynu przypisanego oskarżonej, ale także brak jest jakiejkolwiek wzmianki na ten temat w uzasadnieniu tego orzeczenia.</p> <p>Okoliczność, do której odwołuje się skarżący prokurator nie ma żadnego znaczenia na kanwie krytycznej analizy prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego.</p> <p>Jak stwierdzono już wyżej sama oskarżona nie neguje faktu posiadania przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span> środków finansowych w wysokości ustalonej w przypisanym oskarżonej czynie, robi to natomiast prokurator. Wbrew twierdzeniom apelacji prokuratora, ale i części apelacji obrońcy oskarżonej (zarzut 8 <em> <!-- --> tiret </em>trzecie) wypada jednak zauważyć, że analiza dokumentacji bankowej zawartej na płycie CD zamieszonej w kopercie oznaczonej, jako k. 266 akt postępowania przygotowawczego, a zwłaszcza pliku nazwanego <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span> nie pozostawia żadnych wątpliwości, co do tego, że <span class="anon-block">T. F. (2)</span> dysponował pokaźną kwotą w walucie amerykańskiej, na co wskazują choćby operacje dotyczące lokaty walutowej na kwotę 115.000 $ (data czynności bankowej z 16.06.2008 roku) i jej przelew w tej właśnie dacie na konto walutowe, którego historia zapisana jest w pliku <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>. Podobną operację <span class="anon-block">T. F. (2)</span> przeprowadził na kwotę 119.444 $ również w czerwcu 2008 roku i dokumentują to pliki <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span> oraz przywołany już wyżej plik, w którym zarejestrowano operacje na koncie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Tym samym teza apelującego oskarżyciela publicznego i obrońcy o nieposiadaniu przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span> majątku, o którym wspominali świadkowie okazała się całkowicie błędna. Także dlatego, że przecież operacje na lokatach bankowych, które wykonywała oskarżona, w tym i ta z 27 stycznia 2014 roku, a zatem na 6 dni przed śmiercią <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, dobitnie to potwierdza.</p> <p>Sąd Apelacyjny odrzucił także twierdzenia obrońcy oskarżonej, ale i prokuratora o niewykazaniu posiadania przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span> złotych monet. To ustalenie Sądu Okręgowego należało zaakceptować. Zeznania <span class="anon-block">K. N.</span>, <span class="anon-block">R. N.</span> i <span class="anon-block">J. N.</span> były dowodami, o które oparł się Sąd I instancji czyniąc w tym zakresie ustalenia. Nie ma żadnych okoliczności jednoznacznie podważających to ustalenie, a co więcej podważających wiarygodność tych świadków.</p> <p>Należy zauważyć, że świadkowie ci zgodnie nie tylko twierdzili, że mieli wiedzę o posiadaniu przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span> tych monet, lecz <span class="anon-block">R. N.</span> wprost stwierdził, że monety te widział (k. 345, t. II akt postępowania przygotowawczego), zaś <span class="anon-block">J. N.</span> oświadczyła, że od <span class="anon-block">T. F. (1)</span> o tym się dowiedziała (k. 383, t. II akt postępowania przygotowawczego). Co przy tym ważne także <span class="anon-block">K. N.</span> podał, że <span class="anon-block">T. F. (1)</span> pokazywał mu ok. 10.000 $ podobnie zeznał <span class="anon-block">R. N.</span> mówiący o 10.000 $ pokazywanych mu przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span>.</p> <p>Tym samym należało odrzucić te zastrzeżenia apelujących, zwłaszcza prokuratora, że nie wykazano posiadania przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span> majątku i podważającego w tym zakresie ustalenie Sądu I instancji. Także z tych powodów nie uznano zarzutu apelującej obrońcy oskarżonej o błędnym ustaleniu faktycznym, że kwota nie mniejsza niż 100.000 $ była kiedykolwiek w dyspozycji <span class="anon-block">T. F. (1)</span> (zarzut 8 <em> <!-- -->tiret</em> trzecie) .</p> <p>W żadnym razie nie została podważona wiarygodność tych świadków. Jest tak tym bardziej, że świadkowie ci nie tylko przekazywali ważkie informacje o posiadanych przez zmarłego środkach, ale także podali istotne dane, które doprowadziły Sąd Apelacyjny do wydania reformatoryjnego rozstrzygnięcia.</p> <p>Należy zwrócić uwagę, przez pryzmat zeznań tych świadków i ich wypowiedzi o posiadanym majątku przez ich krewnego, na następującą okoliczność. Wszyscy oni podają zgodnie zasadnicze w tej sprawie daty ostatnich ich kontaktów ze zmarłym. <span class="anon-block">K. N.</span> mówiąc o dolarach, które pokazywał mu wujek wskazuje, że było to w maju 2012 roku (k. 312, t. II akt postępowania przygotowawczego). Podobnie tę datę wskazał <span class="anon-block">R. N.</span> (k. 335, t. II akt postępowania przygotowawczego) podaje on również, że złote monety widział u swego krewnego w 2010 roku. Także <span class="anon-block">J. N.</span> zeznała, że od <span class="anon-block">T. F. (1)</span> dowiedziała się o środkach na koncie (127.000 $), posiadanych w domu 10.000 $ oraz złotych monetach (10 – 15) w maju 2012 roku (k. 383, t. II akt postępowania przygotowawczego). Wszyscy oni nie ukrywali także i tego faktu, że od czerwca 2012 roku przestali bywać w mieszkaniu <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, a opiekę nad nim przejęła <span class="anon-block">M. K.</span>. <span class="anon-block">J. N.</span> wprost stwierdziła, że ponieważ oskarżona zaczęła pojawiać się w mieszkaniu wuja, a ona była z oskarżoną skłócona zrezygnowała z opieki nad krewnym i przekazała mu za pośrednictwem męża, klucze do mieszkania, które wcześniej on jej wręczył.</p> <p>Nie można także nie zauważyć, że także <span class="anon-block">M. A.</span> swój osobisty i bezpośredni kontakt z <span class="anon-block">T. F. (1)</span> miała około roku 2012 (ewentualnie 2013), na co wskazują jej zeznania (k. 179, t. I akt postępowania przygotowawczego).</p> <p>W związku z tymi okolicznościami nasuwa się naturalny w tych okolicznościach wniosek. Ani rodzina <span class="anon-block">N.</span> ani też <span class="anon-block">M. A.</span> nie tylko nie mieli kontaktów ze zmarłym bezpośrednio przed jego śmiercią, ale nie mieli ich, co najmniej od czerwca 2012 roku. Z ich zeznań wynika nadto, że nie wiedzieli o tym czy i jakie dyspozycje dotyczące swego majątku podejmował, w tym właśnie czasie do swej śmierci, ich krewny.</p> <p>A jest to kluczowa kwestia w tej sprawie.</p> <p>Wypada przypomnieć okoliczność, której nikt w sprawie tej nie neguje, że <span class="anon-block">T. F. (1)</span> upoważnił <span class="anon-block">M. K.</span> do wszystkich posiadanych przez niego w <span class="anon-block"> Banku (...) SA</span> rachunków w okresie od 21 listopada 2007 roku do 13 grudnia 2007 roku (<em> <!-- --> płyta CD k. 401, t. II akt sądowych, pliki: pełnomocnictwo.tif, odwołanie pełnomocnictwa <span class="anon-block">F.</span>.pdf</em>). Choć odwołał je, czego dowodem jest właśnie skan tego dokumentu dotyczący tej czynności wykonanej 14 grudnia 2007 roku, to następnie 18 czerwca 2008 roku udzielił jej ponownie takiego pełnomocnictwa rodzajowego, co dokumentuje skan tego dokumentu z 18 czerwca 2008 roku (<em> <!-- --> płyta CD k. 401, t. II akt sądowych, plik: pełnomocnictwo1.tif</em>). To pełnomocnictwo nie zostało nigdy odwołane i wygasło zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 101;art. 101 § 2)">art. 101 § 2 k.c.</a>, ale także z zgodnie z treścią ogólnych warunków otwierania i prowadzenia przez <span class="anon-block"> (...) SA</span> rachunków z 4 marca 1998 roku i zmianami dokonanymi w tym dokumencie 18 grudnia 1998 roku (<em> <!-- --> płyta CD folder Procedury, plik A–8–1998 cz.1.pdf rozdział 5 § 30 ust. 1.1. oraz płyta CD folder Procedury, plik A–51–1998.pdf rozdział 5 § 34.</em>) z chwilą śmierci <span class="anon-block">T. F. (1)</span>.</p> <p>Kwestia tego pełnomocnictwa oraz wynikających z niego uprawnień ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia w tej sprawie. Według ogólnych warunków otwierania i prowadzenia przez <span class="anon-block"> Bank (...) SA</span> rachunków wkładów oszczędnościowych krajowych i zagranicznych osób fizycznych z 18 grudnia 1998 roku regulacja uprawnień pełnomocnika znajduje się w § 29. 1.1. Norma ta stanowiła, że pełnomocnictwo rodzajowe upoważniało pełnomocnika do czynności zwykłego zarządu związanych z dysponowaniem rachunkiem i m.in. do dokonywania wypłat na rzecz własną i osób trzecich, do wypowiedzenia umowy, do dokonywania wypłat powodujących naruszenie warunków umowy, do otwierania lokat terminowych w ramach tego samego numeru umowy.</p> <p>Skoro więc pełnomocnictwo udzielone oskarżonej przez <span class="anon-block">T. F. (1)</span> nie zostało przez niego do jego śmierci odwołane, to nasuwa się jedyny naturalny wniosek, że czynności podejmowane na rachunkach zmarłego przez <span class="anon-block">M. K.</span> do momentu jego śmierci były nie tylko legalne, ale odbywały się za zgodą wynikającą wszak z pełnomocnictwa <span class="anon-block">T. F. (1)</span>. Nasuwa się oczywiście pytanie, czy miał on ich świadomość. Takie wątpliwości jawią się, jako oczywiste, jeśli prześledzi się przebieg czynności na <span class="anon-block">rachunku (...)</span> <strong> <!-- --> </strong>(k. 226, płyta CD, katalog <span class="anon-block">T. F. (1)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>.xls).</p> <p>Wynika z nich, że 10 stycznia 2014 roku otwarto lokatę z negocjowanym oprocentowaniem w walucie USD i datą końcową tej lokaty był 14 lipca 2014 roku. Tymczasem 27 stycznia 2014 roku, a zatem na 6 dni przed śmiercią posiadacza lokaty, jego pełnomocnik, właśnie oskarżona <span class="anon-block">M. K.</span>, zerwała umowę i środki z tej lokaty na kwotę 61.000 $ przelała na własne konto <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...)</span> </strong> zakładając własną standardową lokatę na 6 miesięcy, na tę dokładnie kwotę (k. 226, płyta CD, katalog <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>.xls). Nie można także pominąć kolejnej czynności dokonanej przez oskarżoną, która 28 lutego 2014 roku lokatę tę zerwała, ale tego samego dnia założyła następną tym razem jednak na kwotę 50.000 $ (k. 226, płyta CD, katalog <span class="anon-block">M. K.</span>,<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>.xls).</p> <p>Te czynności dawały podstawy spadkobiercom do doszukiwania się nieuczciwości oskarżonej i działania jej poza wiedzą <span class="anon-block">T. F. (2)</span> i wbrew woli zmarłego. Rzecz jednak w tym, że czynność zerwania lokaty 27 stycznia 2014 roku odbyła się przed śmiercią posiadacza tejże lokaty i dokonana została zgodnie z posiadanym przez oskarżoną umocowaniem. Nie przedstawiono, nie tylko w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, ale także w całym materiale dowodowym żadnego jednoznacznego i pewnego dowodu, że działanie oskarżonej odbyło się poza wiedzą i wolą <span class="anon-block">T. F. (1)</span>. Być może nie wiedział on o takiej czynności jego krewnej, co więcej być może wiedział on o niej i była ona sprzeczna z jego wolą, a być może nawet sprzeciwiał się jej. Aby jednak możliwe było ustalenie, że tak właśnie było, konieczne stawało się wykazanie takiego faktu określonym i pewnym dowodem. Niewykluczone, że występujący w tej sprawie, jako pokrzywdzeni intuicyjnie prawidłowo odczytują całą sytuację i upatrują nielegalnych czy wręcz przestępczych zachowań po stronie oskarżonej. Te opisane wyżej czynności bankowe dają ku temu określone podstawy, a połączone z ukrywaniem przez oskarżoną znanego jej kręgu uprawnionych do dziedziczenia jedynie przekonanie takie potęgują, jednak to nie przeczucia pokrzywdzonych, lecz jednoznaczne dowody mogą i powinny stanowić podstawy ustaleń o sprawstwie i winie oskarżonej. Tych jednakże nie przedstawiono i w żaden przekonujący sposób nie wykazał tego Sąd Okręgowy.</p> <p>Powoduje to niemożność uznania trafności wyroku tego Sądu w zakresie dotyczącym przeniesienia przez oskarżoną z konta zmarłego <span class="anon-block">T. F. (1)</span> na jej własne konto 61.000 $.</p> <p>Podobnie należy ocenić ten fragment rozstrzygnięcia w którym Sąd <em> <!-- -->meriti</em> przypisał oskarżonej zagarnięcie 10.000 $ oraz złotych monet. Należy przypomnieć, że świadkowie mówili, iż widzieli te walory w 2010 i 2012 roku. Jeśli zaś zwróci się uwagę, że ich właściciel zmarł dwa lata później, a nikt w tym czasie nie miał kontaktu z nim, lecz co więcej nie miał wiedzy czy i co się stało z tymi walorami to nie sposób tylko na tej podstawie, że miał on je w roku 2012 przyjąć, że miał je także z całą pewnością w 2014 w chwili swej śmierci i oskarżona je zagarnęła po tej dacie.</p> <p>Aby możliwe było takie ustalenie skutkujące uznaniem sprawstwa oskarżonej niezbędne było, co podkreślić trzeba po raz kolejny, przedstawienie wiarygodnych dowodów, które na takie ustalenie pozwoliłby. Tymczasem jedyne pewne dowody to zeznania rodziny <span class="anon-block">N.</span>, że ich krewny miał te walory, ale było to w 2012 roku. Nie dowodzi tego w sposób pewny, że był w ich posiadaniu także w czasie tuż przed swoją śmiercią. Niewykluczone, że tak było i niewykluczone, że oskarżona dokonująca wszak tak specyficznych operacji na lokacie walutowej zmarłego tuż przed jego śmiercią oraz ukrywająca krąg uprawnionych do dziedziczenia walory te zagarnęła. Jednak brak dowodów na takie jej zachowanie jest dla Sądu Apelacyjnego oczywisty.</p> <p>Nie jest to kwestia wątpliwości pojawiających się w tej sprawie, które to rozstrzygnąć należy na korzyść oskarżonej, lecz kwestia nieprzedstawienia dowodów czy nawet poszlak jednoznacznie wskazujących na odpowiedzialność oskarżonej za zarzucony jej czyn.</p> <p>Z tych też powodów wyrok, który poddany został kontroli odwoławczej nie mógł się w tej postaci ostać.</p> <p>Należało oskarżoną od przypisanego jej czynu uniewinnić i tak też postąpił Sąd Apelacyjny.</p> <p>W tych uwarunkowaniach pozostałe zarzuty apelującej nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, które wydał Sąd odwoławczy i z tego powodu czuje się on zwolniony z konieczności ich analizy, bowiem to nie ich waga tych zarzutów doprowadziła do wydania wyroku przez tenże Sąd, lecz te, które omówione zostały wyżej i którym nie sposób było odmówić racji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 k.p.k.</a>). Bez znaczenia w tych okolicznościach jest czy <span class="anon-block">T. F. (1)</span> przed śmiercią przystąpił do sakramentu spowiedzi i komunii jak zeznała <span class="anon-block">H. U.</span> i czy widział kogoś innego poza <span class="anon-block">M. K.</span> (u <span class="anon-block">T. F. (1)</span>) <span class="anon-block">W. U.</span>, zwłaszcza, że członkowie rodziny zmarłego ten fakt akurat potwierdzają i czy świadek ten wiedział czy nie o innych członkach rodziny zmarłego, czy przeznaczyła ona środki od zmarłego na cele kultu religijnego, czy jego stosunek do kościoła był inny niż przyjął to Sąd I instancji (negatywny), czy przystąpił on przed śmiercią do sakramentów.</p> </td> <td colspan="8"> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> </td> <td colspan="8"> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Wniosek </em> </p> </td> <td colspan="8"> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Obrońca oskarżonej</span> </strong> o zmianę przez umorzenie postępowania ewentualnie o uniewinnienie oskarżonej.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Prokuratora </span> </strong>o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> </td> <td colspan="5"> <p>☒ zasadny w części domagającej się uniewinnienia.</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny w tej części w której obrońca domaga się umorzenia postępowania i niezasadny w tej części w której prokurator domaga się przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.</p> </td> <td colspan="8"> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> <td colspan="8"> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->Co do wniosków obrońcy, </strong>wobec tego, że nie przyjęto zasadności zarzutu o braku skargi pochodzącej od osoby uprawnionej wniosek o umorzenie postępowania nie mógł zostać uwzględniony. Zasadny okazał się wniosek o uniewinnienie co wyjaśniono w powyższej rubryce.</p> <p> <strong> <!-- -->Co do wniosku prokuratora, </strong>skoro przyjęto, że brak jest dowodów na przestępcze działanie oskarżonej nie było potrzeby uchylania wyroku, a Sąd Apelacyjny zobowiązany był wydać wyrok reformatoryjny co też uczynił. Przyczyny takiego rozstrzygnięcia podano we wcześniejszej rubryce.</p> </td> <td colspan="8"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.2</em> </p> </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="8"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="6"> <p>1.</p> </td> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.11.</strong> </p> </td> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <strong> <!-- -->0.1Całość zaskarżonego wyroku.</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Wyrok jest pod względem merytorycznym i formalnym prawidłowy.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="6"> <p>0.0.11.</p> </td> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p>0.0.1Zmieniono zaskarżony wyrok i uniewinniono oskarżoną od przypisanego jej przestępstwa.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p>Powody zmiany podano w części formularza oznaczonej jako 3.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="5"> <p>1.1.</p> </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="5"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="5"> <p>2.1.</p> </td> <td colspan="14"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p> </td> <td colspan="5"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="5"> <p>3.1.</p> </td> <td colspan="14"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td colspan="5"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="5"> <p>4.1.</p> </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="5"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> </td> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <strong> <!-- -->II. i III. </strong> </p> </td> <td colspan="15"> <p>Zasądzono na rzecz oskarżonej poniesione przez nią koszty obrony ustanowionej z wyboru w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> i § 11 ust. 1 pkt. 5 i § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015, poz. 1800 z p.zm.)</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych oparto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 637 a)">art. 637a k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt. 2 k.p.k.</a>.</p> <p>Wszystkie przytoczone wyżej rozważania doprowadziły do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie Sąd odwoławczy.</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="23"> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="23"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Robert Zdych SSA Wiesław Pędziwiatr SSA Edyta Gajgał </em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td colspan="7"> <p>1.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td colspan="7"> <p>Obrońca oskarżonej adwokat <span class="anon-block">A. K.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td colspan="7"> <p>Pkt I – IV.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="10"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="14"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☒</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☒</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☒</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☒</p> </td> <td colspan="10"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p>Zmianę</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td colspan="7"> <p>2.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td colspan="7"> <p>Prokurator Prokuratury Rejonowej w Świdnicy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td colspan="7"> <p>Pkt I – IV.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="10"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="14"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☒</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="20"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <strong> <!-- -->0.11.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>☒</p> </td> <td colspan="10"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>Zmianę</p> </td> </tr> </table>