II SA/Ol 1219/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy A z dnia "[...]" w przedmiocie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE Uchwałą nr XVII/75/12 z dnia 30 marca 2012 r. Rada Gminy Miłki, działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.) w związku z art. 11a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003r. Nr 106, poz. 1002, ze zm.) przyjęła Program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Miłki na 2012 r. W dniu 19 września 2012 r. Wojewoda Warmińsko - Mazurski, działając na podstawie art. 93 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o stwierdzenie nieważności rozdziału III pkt 1 lit b załącznika do uchwały nr XVII/75/12 z dnia 30 marca 2012 r. Rady Gminy Miłki w sprawie określenia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Miłki w roku 2012, bowiem we wskazanych zapisach załącznika postanowiono, że opiekę bezdomnym zwierzętom z terenu Gminy Miłki zapewniają: gospodarstwa rolne, wytypowane przez Wójta Gminy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie zwierząt zapewniając miejsce i odpowiednie warunki bytowe dla zwierząt gospodarskich spełniające standardy sanitarne i weterynaryjne (...), posiadające zawartą umowę z Gminą. Zakres umowy może dotyczyć gotowości zapewnienia opieki zwierzętom gospodarskim lub dotyczyć indywidualnych przypadków przekazania zwierząt. Tymczasem stosownie do art. 11a ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt to rada gminy, corocznie do 31 marca, określa program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt poprzez m.in. wskazanie gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia miejsca dla zwierząt gospodarskich. Zatem brak jest uprawnienia do scedowania tego obowiązku na Wójta Gminy, skoro powołany przepis jednoznacznie wskazuje, iż to rada ma wskazać takie konkretne gospodarstwo rolne. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Miłki podniósł, że kwestionowane przez Wojewodę zapisy uchwały zostaną uchylone przez Radę na najbliżej sesji Rady Gminy Miłki. Następnie pismem z dnia 6 listopada 2012 r. Wójt Gminy Miłki poinformował Sąd o podjęciu przez Radę Gminy Miłki uchwały z dnia 29 października 2012 r. nr XXIV/108/2012 w sprawie zmiany zaskarżonej uchwały z dnia 30 marca 2012 r., gdzie w § 1 uchwały zmieniającej wskazano na nową treść pkt 1 lit b rozdziału III załącznika do zaskarżonej uchwały zgodnie z którym: Przedsiębiorstwo A zapewni opiekę dla zwierząt gospodarskich. Pełnomocnik Wojewody Warmińsko-Mazurskiego pismem z dnia 12 listopada 2012 r. cofnął wniesioną skargę wobec dokonanych przez Radę Gminy Miłki zmian uchwałą z dnia 29 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd nie stwierdził zaś, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec tego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia