I SO/Wr 56/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku A. H. o wymierzenie Wojewodzie D. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi w terminie postanawia: wymierzyć Wojewodzie D. grzywnę w kwocie 1.000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych). UZASADNIENIE A. H. (dalej: Skarżąca/Wnioskodawczyni), reprezentowana przez radcę prawnego, pismem z dnia [...] września 2021 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z wnioskiem o wymierzenie Wojewodzie D. (dalej: Organ) grzywny za nieprzekazanie tut. Sądowi skargi w ustawowym terminie. Uzasadniając swoje żądanie Wnioskodawczyni wskazała, że dnia [...] listopada 2020 r. wniosła za pośrednictwem Organu skargę na bezczynność. W związku z brakiem przekazania przedmiotowej skargi Sądowi, Skarżąca w dniu [...] lutego 2021 r. wniosła skargę bezpośrednio do Sądu, który przesłał ją zgodnie z właściwością do Organu. Według informacji telefonicznej z Sądu skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy nie wpłynęła do Sądu. Organ wezwany przez Sąd do udzielenia odpowiedzi na ww. wniosek, odpowiedzi nie udzielił. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że wpływ skargi wniesionej w dniu [...] lutego 2021 r. Sąd zarejestrował pod sygn. akt I DK/Wr [...] i pismem z [...] lutego 2021 r. przekazał ją Wojewodzie D.. Doręczenie tej skargi Organowi nastąpiło [...] lutego 2021 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Sąd nie odnotował wpływu rzeczonej skargi. Nie wpłynęła również skarga z [...] listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ustawy). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.11.2009 r. sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2, post. NSA z 11.05.2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, Lex nr 1164456). Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokości grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 p.p.s.a.), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku Sąd stwierdza, że wniosek był zasadny. Zaznaczenia jednak wymaga, że Sąd ocenił wniosek tylko w zakresie uchybienia terminowi do przekazania skargi wniesionej bezpośrednio do Sądu (w dniu [...] lutego 2021 r.). Wnioskodawczyni nie przedłożyła bowiem dowodu, z którego wynikałoby wniesienie (pierwszej) skargi z dnia [...] listopada 2020 r. Owa skarga nie wpłynęła również do tut. Sądu. Przechodząc do meritum wskazać należy, że skarga na bezczynność Organu wniesiona bezpośrednio do tut. Sądu w dniu [...] lutego 2021 r., została zarejestrowana pod sygn. I DK/Wr [...], a następnie przekazana Organowi według właściwości. Skarga ta wpłynęła do Organu w dniu [...] lutego 2021 r. Zatem, zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a., Organ powinien przekazać ww. skargę (wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy) do WSA we Wrocławiu do dnia [...] marca 2021 r. (środa). Z urządzeń ewidencyjnych prowadzonych w tut. Sądzie nie wynika jednak, by rzeczona skarga została przekazana przez Organ do Sądu. Stwierdzić więc należy, że Organ, w wykonaniu ciążącego na nim obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., pozostaje w zwłoce ponad 7 miesięcy. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i mając na uwadze dyscyplinująco-restrykcyjny charakter omawianej instytucji, wymierzył Organowi grzywnę w wysokości 1000 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku, charakter sprawy będący przedmiotem skargi, a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi i niewyjaśnienie przez Organ okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. Nie orzeczono o zasądzeniu na rzecz Wnioskodawczyni (reprezentowanej przez radcę prawnego) zwrotu kosztów postępowania, z uwagi na brak wniosku w tym zakresie.