I C 591/19

Sądy powszechne2021-11-19

Sygnatura

I C 591/19

Data orzeczenia

2021-11-19

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Anna Gajewska (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 638 k.c.

Treść orzeczenia

Sygn. akt I C 591/19 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 19 listopada 2021 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący : sędzia Anna Gajewska Protokolant : sekretarz sądowy Agnieszka Zuzga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2021 r. w P. sprawy z powództwa N. C., S. C. przeciwko M. J. (1) o zapłatę o r z e k a I. Zasądza od pozwanego M. J. (1) na rzecz powodów N. C., S. C. solidarnie kwotę 7 827,93 zł (siedem tysięcy osiemset dwadzieścia siedem złotych 93/100) z odsetkami ustawowymi od dnia 11.07.2019r. do dnia zapłaty. II. Oddala powództwo w pozostałej części. III. Zasądza od pozwanego M. J. (1) na rzecz powodów N. C. i S. C. solidarnie kwotę 746,70 zł (siedemset czterdzieści sześć złotych 70/100), tytułem zwrotu kosztów postępowania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. IV. Nakazuje pobrać od pozwanego M. J. (2) na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Piszu kwotę 1 240,78 zł (jeden tysiąc dwieście czterdzieści złotych 78/100) tytułem niepokrytych wydatków na opinie biegłych. V. Nakazuje pobrać od powodów N. C. i S. C. solidarnie na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Piszu kwotę 1 015,19 zł (jeden tysiąc piętnaście złotych 19/100) tytułem niepokrytych wydatków na opinie biegłych. VI. Wyrokowi w pkt. I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 4 503 zł (cztery tysiące pięćset trzy złote). Sygn. akt I C 591/19 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> N. C. i S. C. wytoczyli powództwo przeciwko (...) -Serwis (...) o zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwoty 14 099,02 złotych. W uzasadnieniu wskazali, że 8 listopada 2017 roku strona powodowa zawarła ustną umowę o dzieło z pozwanym. Przedmiotem umowy była usługa wykonania naprawy samochodu osobowego będącego własnością strony powodowej. W związku z poleceniem wykonania usługi naprawy pojazdu, powodowie powierzyli pozwanemu swoje mienie – auto osobowe marki S. (...) o nr rejestracyjnym (...), celem wykonania usługi naprawy mechanizmu rozrządu i rozrządu. Za wykonaną naprawę zapłacili kwotę 4 503 złotych. Po niespełna roku od naprawy, podczas podróży, auto strony powodowej uległo awarii. Zgasło i nie nadawało się do kontynuowania dalszej podróży. Strona powodowa niezwłocznie poinformowała o tym fakcie pozwanego, po czym auto zostało przewiezione na lawecie do warsztatu pozwanego. Przez awarię rozrządu w pojeździe powodów, która miała miejsce 30 maja 2018 roku auto zostało znacznie uszkodzone. Uszkodzenia powstały w szerszym zakresie aniżeli w momencie powierzenia pozwanemu i jego warsztatowi pojazdu celem naprawy. Samochód w krótkim czasie po wykonanej przez pozwanego naprawie uległ awarii i znalazł się w o wiele gorszym stanie technicznym niż w dniu, w którym strona powodowa powierzyła pozwanemu auto celem jego naprawy. Szkody powstałe w wyniku nieprofesjonalnego wykonania przez pozwanego usługi naprawy znacznie wzrosły ponieważ uszkodzeniu uległo więcej podzespołów, o czym na bieżąco pozwany był informowany. Powodowie wskazali, że po wielu miesiącach wymiany korespondencji między stronami, pozwany zaproponował, że zwróci im kwotę 3839,71 złotych czyli sumę, którą otrzymał od producenta części w związku z uznaniem reklamacji. Nieprawidłowo wykonana naprawa kosztowała 4 503 złotych. Podkreślili, że z winy pozwanego auto uległo awarii i jego stan znacznie się pogorszył, w konsekwencji czego naprawa awarii w (...) Serwisie (...) wyniosła kwotę 9 596,02 złotych. Kwota proponowana przez pozwanego za nienależycie wykonaną umowę jest znacznie niższa niż kwota, którą powodowie ponieśli z tytułu naprawy auta. Strona powodowa wskazała również, że (...) Serwis (...) w E. jasno stwierdził, że przedmiotowa awaria samochodu jest typowa dla nieprawidłowego wykonania naprawy w zakresie rozrządu. Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym z 5 września 2019 roku Sąd Rejonowy w Piszu w sprawie sygn. akt I Nc 527/19 zasądził od pozwanego na rzecz powodów całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania. Pozwany w ustawowym terminie wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżając go w całości oraz wniósł o uchylenie nakazu zapłaty, oddalenie powództwa w całości, a także przypozwanie do udziału w sprawie ubezpieczyciela (...) Spółki Akcyjnej. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że przedmiotowy pojazd trafił do niego na lawecie, a jego stan nie pozwalał na normalne użytkowanie auta. Pozwany twierdził, że wydany powodom pojazd był w znacznie lepszym stanie technicznym niż po jego dostarczeniu do zakładu pozwanego. Wskazał, że prawdopodobnie wada konstrukcyjna pojazdu powoduje, że pęka pasek rozrządu pojazdu. Pozwany zakwestionował wysokość żądanej kwoty, gdyż w fakturze wyszczególnione zostały części zamienne nie służące do naprawy mechanizmu rozrządu pojazdu. Obciążanie pozwanego tymi kosztami jest całkowicie niezasadne i chybione. Pozwany w czerwcu 2019 roku zaproponował powodom ugodę i zwrot pieniędzy w kwocie 4 503 złotych za wykonana usługę i w zakresie tej kwoty uznał powództwo. Pozwany podkreślił, że części użyte do mechanizmu rozrządu uległy uszkodzeniu poprzez użytkowanie pojazdu, a nie z winy pozwanego, który niezwłocznie wysłał uszkodzone części z reklamacją do producenta. Reklamacja została uznana. Pozwany uważa, iż przyczyną usterek mechanizmu rozrządu może być wada fabryczna pojazdu. Podkreślił, że w czasie powstania szkody posiadał polisę w zakresie ubezpieczenie OC z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej wobec czego ubezpieczyciel obejmował ochroną działalność pozwanego. W ocenie pozwanego powodowie powinni dochodzić roszczeń od ubezpieczyciela pozwanego, gdyż to on powinien zostać pozwany. Sąd ustalił, co następuje: N. C. i S. C. są współwłaścicielami samochodu osobowego marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...). W dniu 8 listopada 2017 roku N. i S. C. zawarli ustną umowę o dzieło z A.- Serwis (...). Przedmiotem umowy była usługa wykonania naprawy samochodu osobowego będącego własnością N. i S. małżonków C.. W celu wykonania usługi naprawy mechanizmu rozrządu N. i S. C. powierzyli pozwanemu auto osobowe marki S. (...) o nr rej (...). Za wykonana naprawę zapłacili 4 503 złotych. W dniu 30 maja 2018 roku auto uległo awarii i zostało znacznie uszkodzone. N. i S. C. natychmiast poinformowali o awarii (...) -serwis (...). Ten nie podjął się naprawy auta. Awaria pojazdu S. (...) o nr rej. (...) z dnia 30 maja 2018 roku była wynikiem wykonania przez pozwanego naprawy auta w listopadzie 2017 roku z użyciem wadliwych części. W wyniku tejże awarii powstały uszkodzenia głowicy silnika kpl., łańcucha rozrządu, obudowy napędu rozrządu, tłumiku drgań, koła łańcuchowego wału korbowego, koła łańcuchowego wałka rozrządu. Oprócz tego dochodzą elementy, których wymiana wynika z procesu technologicznego, a także materiały niezbędne w trakcie wykonywania procesu naprawczego silnika po jego awarii – rozerwaniu łańcucha rozrządu. Pęknięcie łańcuszka rozrządu zamontowanego w samochodzie S. (...) nr rej. (...) nie było związane z nieprawidłowościami montażu w trakcie przeprowadzonej naprawy lub eksploatacji danego pojazdu po dokonanej naprawie. Lokalizacja i charakter uszkodzenia rozpatrywanego łańcuszka rozrządu wskazuje na to, iż stwierdzone uszkodzenie jest wynikiem wady produkcyjnej. Producent tej części na skutek złożonej reklamacji zwrócił kwotę 3 839,71 złotych. N. i S. C. pismem z 7 czerwca 2018 roku wezwali (...) -Serwis (...) do usunięcia powstałej awarii, wskazując jednocześnie, że w przypadku odmowy usunięcia awarii auto zostanie odprowadzone do serwisu (...), który dokona naprawy przy udziale rzeczoznawcy. Pismem z 11 czerwca 2018 roku (...) -Serwis (...) zaproponował całkowity zwrot pieniędzy za wykonaną usługę naprawy w kwocie 4 503 złotych. W przypadku wyrażenia zgody roszczenia względem stron miały wygasnąć w dniu zwrotu pieniędzy na konto bankowe. N. i S. C. przekazali auto z (...) - Serwisu (...) do (...) spółki jawnej. Tam też auto zostało kompleksowo naprawione. Koszt naprawy wyniósł 9 596,02 złotych. (okoliczności bezsporne; dowód: pismo z 26.02.2019r. k. 11, pismo z 11.01.2019r. k. 12, faktura k. 15-16, odpis protokołu z 14.06.2018 roku k. 30, pismo z 6.06.2018r. k. 31; pismo z 7.06.2018r. k. 32; pismo z 11.06.2018r. k. 33; zgłoszenie reklamacyjne k. 34; opinia biegłego z zakresu mechaniki pojazdowej i ruchu drogowego k. 70-77, k. 104-109; kalkulacja naprawy k. 78-83, k. 110-119; zestawienie kosztów naprawy samochodu k. 84; zeznania S. C. k. 151-151v; zeznania N. C. k. 151; zeznania M. J. (1) k. 152; zeznania Ł. G. k. 172v) Pismem z 4 czerwca 2019 roku N. C. i S. C. wezwali autoserwis M. J. (1) do zapłaty kwoty 14 099,02 złotych. (dowód: pismo z 4.06.2019r. k.13-14) (...) -Serwis (...) w czasie wykonywania naprawy był ubezpieczony w (...) Spółce Akcyjnej. (dowód: wnioskopolisa k. 46-47) Samochód S. (...) nr rej. (...) po awarii z 30 maja 2018 roku trafił do zakładu naprawczego z uszkodzonym awaryjnie rozrządem – zerwanym łańcuszkiem rozrządu. Uszkodzenie – zerwanie łańcuszka nastąpiło w trakcie pracy silnika rozrządu pojazdu, co spowodowało uszkodzenie nie tylko samego napędu rozrządu, ale także wystąpienie uszkodzeń innych elementów silnika – elementów mechanizmu korbowo-tłokowego, które to bezpośrednio współpracują z elementami mechanizmu rozrządu. Zakład naprawczy oprócz naprawy silnika po awarii będącej wynikiem uszkodzenia zerwania się łańcuszka rozrządu dokonał również napraw niemających związku z wymienioną awarią: tłumika drgań skrętnych, podpory silnika, zestawu piór wycieraczek, przewodu odpowietrzającego, rury odpowietrzającej, zestawu naprawczego wkładów zaworków. Ponadto, na fakturze została wykazana dwukrotnie pozycja – zmywacz uniwersalny. Koszt naprawy uszkodzeń silnika samochodu S. (...) nr rej. (...) powstałych w wyniku zaistnienia awarii z 30 maja 2018 roku wynosi 7 827,93 złotych. (dowód: opinia biegłego z zakresu mechaniki pojazdowej i ruchu drogowego k. 195-204 i k. 209-216) Sąd zważył, co następuje: Powództwo co do zasady zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości odpowiedzialność wykonawcy naprawy pojazdu mechanicznego, jako że umowa łącząca strony jest w istocie umową o dzieło. W pierwszym rzędzie, poprzez odesłanie zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 638)">art. 638 kc</a>, zastosowanie znajdują przepisy o rękojmi przy sprzedaży, co jednak nie wyklucza możliwości dochodzenia naprawienia szkody na podstawie przepisów ogólnych o odpowiedzialności kontraktowej. Tym samym za właściwe przepisy regulujące przesłanki odpowiedzialności pozwanych uznać należało <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 472)">art. 472 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 474)">art. 474 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 kc.</a> Pozwany w toku postępowania podnosił, iż do uszkodzenia pojazdu powodów doszło wskutek uszkodzenia łańcuszka rozrządu spowodowanego wadą fabryczną. Powyższa okoliczność została w sposób jednoznaczny potwierdzona również przez biegłego i nie budziła wątpliwości stron. Niemniej jednak podkreślić należy, iż z prawnego punktu widzenia, to warsztat samochodowy odpowiada za jakość zamontowanej części zamiennej, a zatem jeżeli w samochodzie zamontowano część niskiej jakości, która ulegając uszkodzeniu doprowadziła do zniszczenia pozostałych elementów, to poszkodowanemu przysługuje niewątpliwie roszczenie o zapłatę przez serwis samochodowy kwoty potrzebnej do dokonania wymiany wszystkich uszkodzonych części, a nie tylko części wymienionej przez mechanika. Bowiem zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 638;art. 638 § 1;art. 638 § 1 zd. 2)">art. 638 § 1 zd. 2 kc</a> odpowiedzialność przyjmującego zamówienie jest wyłączona, jeżeli wada dzieła powstała z przyczyny tkwiącej w materiale dostarczonym przez zamawiającego. Oznacza to, iż wykonawca dzieła, jako profesjonalista, nie może powołać się na wyłączenie odpowiedzialności w sytuacji, gdy wada powstała z przyczyny tkwiącej w materiale pozyskanym przez samego wykonawcę, analogicznie – właściciel warsztatu samochodowego nie może uwolnić się od odpowiedzialności wskazując na wady fabryczne użytej do naprawy pojazdu części zamiennej. Do powyższego wniosku prowadziła także analiza treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 634)">art. 634 kc.</a> W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skoro w sposób jednoznaczny odpowiedzialność wykonawcy dzieła wyłączona jest jedynie w sytuacji, gdy wada jest wynikiem nieprawidłowości tkwiącej w materiale dostarczonym przez zamawiającego, to oznacza to, iż nie ma możliwości uchylenia się od odpowiedzialności w sytuacji, gdy materiał - część zamienna - został zakupiony przez wykonawcę. Powołując się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361)">art. 361 kc</a> wskazać należy, iż po zweryfikowaniu faktury za wykonanie naprawy przez biegłego koszt przywrócenia samochodu powoda do stanu sprzed awarii spowodowanej zerwaniem łańcuszka rozrządu wynosi 7 827,93 zł. Powyższa wycena nie była przez strony kwestionowana (k. 195-205). Pozwany uznał swoją odpowiedzialność do kwoty 4 503 złotych tj. kwoty, jaką powodowie zapłacili za wykonaną przez niego naprawę. Powodowie domagali się natomiast kwoty 14 099,02 złotych. Należy wskazać, że powodowie przekazali do naprawy swój pojazd (...) Spółce Jawnej, która to naprawiła pojazd kompleksowo. Koszt naprawy pojazdu wyniósł 9 596,02 złotych. Sąd uznał, że granicą odpowiedzialności pozwanego może być suma określona w opinii sporządzonej przez biegłego na zlecenie Sądu – jako wskazująca na realny, uzasadniony i konieczny koszt naprawy pojazdu, a także zakres napraw, który był konieczny i związany z awarią pojazdu – rozerwania łańcucha rozrządu. Zatem przy ustalaniu kosztów związanych z usuwaniem skutków uszkodzenia silnika przedmiotowego pojazdu powinny być brane tylko koszty związane z naprawą silnika tego pojazdu w zakresie elementów uszkodzonych w następstwie zaistniałej awarii mechanizmu rozrządu. Tak więc zasadne są tylko koszty będące następstwem procesu technologicznego naprawy silnika tego pojazdu związanych z usuwaniem skutków uszkodzenia silnika po awarii łańcuszka rozrządu. Biegły sądowy z zakresu mechaniki pojazdowej i ruchu drogowego, R. S., w sporządzonej na piśmie opinii, licznych pisemnych opiniach uzupełniających, a także opinii ustnej uzupełniającej stwierdził jednoznacznie, że w przedmiotowym pojeździe doszło do uszkodzenia w następstwie zamontowania części z wadą materiałową. Biegły wskazał, że w trakcie awarii łańcucha rozrządu dochodzi do uszkodzenia głowicy oraz elementów posadowionych w obrębie głowicy. Jednocześnie biegły wskazał, że z załączonej faktury wynika, iż nie wszystkie przeprowadzone naprawy wiązały się z zerwaniem łańcuszka rozrządu. W pojeździe oprócz uszkodzeń związanych z awarią będącą wynikiem zerwania się łańcuszka rozrządu wymieniono również tłumik drgań skrętnych, podpory silnika, zestaw piór wycieraczek, przewód odpowietrzający, rury odpowietrzające, zestaw naprawczy wkładu zaworków. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych wyżej przepisów Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 7 827,93 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od 11 lipca 2019 roku, tj. od dnia wniesienia pozwu i oddalił powództwo w pozostałej części jako niezasadne O kosztach procesu, wobec jedynie częściowego uwzględnienia żądań pozwu, Sąd rozstrzygnął na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a>, biorąc pod uwagę wygranie sprawy przez powódkę w 55-ciu procentach. Koszty poniesione przez powódkę wyniosły łącznie 4317 złotych, na co składają się: kwota 300 złotych tytułem opłaty sądowej od pozwu, kwota 17 złotych tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, kwota 400 złotych tytułem kosztów wynagrodzenia biegłych sądowych i kwota 3 600 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego. 55 % ze wskazanej kwoty wynosi 2374,35 zł. Natomiast koszty poniesione przez pozwanego wyniosły łącznie 3 600 złotych, na co składa się: kwota 3 600 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego i kwota 17 złotych z tytułu opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Pozwany wygrał sprawę w 45 %, stąd należna mu kwota wynosi 1627,65 zł. Sąd dokonał kompensacji kosztów i zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwotę 746,70 zł (2374,35 zł – 1627,65 zł). Koszty opinii biegłego wyniosły łącznie 2 655,98 złotych i do wysokości 400,00 złotych zostały pokryte z zaliczki wpłaconej przez powodów Dlatego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 83;art. 83 ust. 2)">art. 83 ust. 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (Dz.U. z 2005r., Nr 167, poz. 1398 ze zm.), Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Piszu kwotę 1 240,78 złotych, natomiast od powodów solidarnie kwotę 1 015,19 zł tytułem zwrotu wydatków na opinie biegłego, które tymczasowo wyłożone zostały przez Skarb Państwa. Sąd nadał rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 4 503 złotych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 2)">art. 333 § 1pkt 2 k.p.c.</a> w związku z uznaniem przez pozwanego powództwa do tej kwoty. </div>