IX Ko 338/21

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->IX Ko 338/21 </strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 22 listopada 2021 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: <strong> <!-- -->sędzia SSO Aneta Obszyńska – Małocha (spr.)</strong> </p> <p>Sędziowie: SO <strong> <!-- -->Monika Popielarska </strong> </p> <p>SO <strong> <!-- -->Piotr Kluz </strong> </p> <p>Protokolant: stażysta Anna Masztalerczyk</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie zażalenia komornika<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. G.</span> </strong> </p> <p>na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 1 września 2021r.</p> <p>w przedmiocie zawieszenia w czynnościach komorniczych w związku ze wszczęciem z urzędu postępowania w przedmiocie odwołania tego komornika sądowego z zajmowanego stanowiska</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zażalenie komornika nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Postanowieniem z dnia 1 września 2021 r. Minister Sprawiedliwości na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz.U. z 2018 r. poz. 771) zawiesił w czynnościach Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Tarnowie w związku ze wszczęciem z urzędu postępowania w przedmiocie odwołania tego komornika sądowego z zajmowanego stanowiska w trybie przewidzianym w art. 19 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy. W postępowaniu nadzorczym o sygn. <span class="anon-block">(...)</span> ustalono, że w okresie od dnia 6 czerwca 2019r. do dnia 30 grudnia 2019r. komornik <span class="anon-block">M. G.</span> nie zawarł umowy ubezpieczeniowej odpowiedzialności cywilnej pomimo ciążącego na nim ustawowego obowiązku w tym zakresie. Powyższe wynika wprost z protokołu wizytacji komornika sądowego <span class="anon-block">M. G.</span> w dniu 30 czerwca 2021r. oraz stanowiska komornika.</p> <p>Odnosząc się do argumentacji zawartej w wywiedzionym środku odwoławczym podkreślenia wymaga przede wszystkim, że Sąd Okręgowy w Warszawie jest – w myśl art. 18 ust. 3 ustawy o komornikach sądowych – wyłącznie właściwy do rozpoznawania zażaleń na postanowienia o zawieszeniu komornika w czynnościach. Zawieszenie komornika w czynnościach dopuszczalne jest zaś jedynie w sytuacjach enumeratywnie wymienionych w art. 18 ustawy o komornikach sądowych. Tym samym stwierdzić należy, że zawieszenie komornika w czynnościach jest <em> <!-- -->quasi </em>środkiem zapobiegawczym i w ramach przysługujących kompetencji Sąd Okręgowy bada jedynie przesłanki formalne, stanowiące podstawę do ewentualnego zawieszenia komornika w czynnościach, nie jest jednakże uprawniony do merytorycznej oceny przeprowadzonej kontroli i jej wyników. Zawieszenie komornika w czynnościach ma na celu zapobieżenie sytuacjom, w których komornik w dalszym ciągu, w sposób niewłaściwy korzystałby z przysługującego mu <em> <!-- -->imperium</em>, a to w konsekwencji narażałoby zarówno uczestników postępowania, osoby trzecie, jak i sam wizerunek wymiaru sprawiedliwości na niepowetowane szkody (vide: Ustawa o komornikach sądowych. Komentarz 2019, red. dr Rafał Reiwer).</p> <p>Analiza akt przedmiotowego postępowania doprowadziła Sąd odwoławczy do przekonania, że kontrola Kancelarii Komorniczej <span class="anon-block">M. G.</span> Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Tarnowie została przeprowadzona w pełni prawidłowo, a jej wynik w sposób obiektywny mógł stanowić podstawę do zawieszenia komornika w czynnościach. Okoliczności faktyczne i prawne będące wynikiem przeprowadzonej kontroli wskazują bowiem na duże prawdopodobieństwo, że w prowadzeniu Kancelarii Komorniczej <span class="anon-block">M. G.</span> Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Tarnowie wystąpiły uchybienia w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o komornikach sądowych oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 czerwca 2019r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej komorników sądowych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1321) i poprzedzającego go <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20032322326" title="Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2003 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej komorników sądowych - Dz. U. z 2003 r. Nr 232, poz. 2326 ()">rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2003r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej komorników sądowych</a> (Dz. U. Nr 232, poz. 2326). Waga tego naruszenia jest znaczna, wobec czego – w opinii Sądu odwoławczego – zasadnym jest czasowe zawieszenie komornika w czynnościach, do czasu wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Dalsze podejmowanie w takiej sytuacji czynności przez komornika mogłoby bowiem stanowić realne zagrożenie zarówno dla interesów stron postępowań egzekucyjnych, jak i dla dobra wymiaru sprawiedliwości. Na komorniku jako funkcjonariuszu publicznym i ogranie pomocniczym wymiaru sprawiedliwości ciąży szczególny obowiązek przestrzegania prawa, zaś duże prawdopodobieństwo popełnienia wskazanego w zaskarżonym postanowieniu uchybienia powoduje, że nastąpiła utrata zaufania do rzetelności komornika.</p> <p>Argumentacja podnoszona przez skarżącego w wywiedzionym środku odwoławczym w znacznej mierze odnosiła się zaś do meritum sprawy i prawidłowości ustaleń poczynionych w wyniku przeprowadzonej kontroli. Merytoryczną obronę w zakresie wykrytego uchybienia <span class="anon-block">M. G.</span> będzie mógł podjąć w ramach postępowania toczącego się z urzędu o odwołanie komornika z zajmowanego stanowiska. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 10)">art. 10 kpa</a>, stosowanym w takim postępowaniu, strony mają prawo wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Na obecnym etapie postępowania decyzję Ministra Sprawiedliwości należało uznać za słuszną i znajdującą pełne oparcie w obowiązujących przepisach ustawy o komornikach sądowych. Już jednak na tym etapie wskazać należy na oczywistą nieprawdę argumentów skarżącego, mających podważyć słuszność postanowienia o zawieszeniu w czynnościach. Otóż, głównym zarzutem pod adresem omawianego postanowienia jest argument o nieprowadzeniu działalności w okresie od czerwca do 30 grudnia 2019 r. i organizowaniu kancelarii w tym czasie. Zgłoszone wnioski dowodowe, miały tę okoliczność potwierdzić, jednakże nieskutecznie, wszak z dołączonych do akt sprawy materiałów wynika wprost, iż we wskazanym okresie kancelaria działała i rejestrowała sprawy. Protokół kontroli okresowej z dnia 30 czerwca 2021 r. wskazuje jednoznacznie, iż w 2019 r. prowadzone były sprawy, a także księgowane należności. Tym samym argumentacja co do jedynie formalnego uchybienie jest oczywiście bezzasadna, a tym samym nieskuteczna do podważania zaskarżonego postanowienia.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.</p> </div>