I C 85/21

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 85/21</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 23 listopada 2021 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny </strong>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSR Janusz Supiński</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: Katarzyna Kucharska</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 09.11.2021 r. w Giżycku</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">C.</span> 2 <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">F.</span> w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">K. F.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>powództwo oddala.</p> <p>Sygn. akt. I C 85/21</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">C.</span> 2 <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">F.</span> w <span class="anon-block">B.</span> domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego <span class="anon-block">K. F.</span> kwoty 4.129,23 zł wraz z odsetkami oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu podniósł, iż pozwany oraz <span class="anon-block"> (...) Finanse SA</span> łączyła umowa pożyczki z 03.10.2016r., na podstawie której pożyczkodawca udostępnił pozwanemu środki pieniężne z obowiązkiem zwrotu. Z obowiązku tego pozwany nie wywiązał się, czyli nie zwrócił otrzymanych środków wraz z kosztami pożyczki.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">K. F.</span> nie zajął merytorycznego stanowiska w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 21.12.2017r <span class="anon-block">U.</span> 3 <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">F.</span> w <span class="anon-block">W.</span> zawarł z <span class="anon-block">C.</span> 2 <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">F.</span> w <span class="anon-block">B.</span> mowę <span class="anon-block">przelewu wierzytelności (...)</span> wierzytelności co do których cedent oświadczył, iż są wymagalne. W załączniku do umowy wskazano wierzytelność wobec pozwanego.</p> <p> <em> <!-- -->dowód: umowa k 14-15</em> </p> <p> <em> <!-- --> wyciąg k 7</em> </p> <p>W dniu 25.11.2020r. powód sporządził wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzayjnego, w którym stwierdził, że pozwany zobowiązany jest do zapłaty na rzecz powoda kwoty 4.129,23 zł.</p> <p> <em> <!-- -->dowód: wyciąg k 4</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Roszczenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Przedstawiony stan faktyczny ustalono na podstawie dowodów z dokumentów, których nikt nie kwestionował.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> powód, reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, winien wykazać nie tylko przejście wierzytelności, ile w ogóle jej istnienie i wysokość. Analiza dokumentów załączonych do pozwu wskazuje, że powód nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie tezy o istnieniu dochodzonego roszczenia, nie wspominając już o wykazaniu swojej legitymacji do wystąpienia z niniejszym pozwem.</p> <p>Zaczynając od początku, stwierdzić należy, że powód powołał się na swoją legitymację czynną w niniejszej sprawie, podnosząc, że wierzyciel pierwotny (<span class="anon-block"> (...) Finanse SA</span>) zawarł umowę cesji z <span class="anon-block">U.</span> 3 <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">F.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, a <span class="anon-block">U.</span> 3 <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">F.</span> w <span class="anon-block">W.</span> zawarł umowę cesji z <span class="anon-block">C.</span> 2 <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">F.</span> w <span class="anon-block">B.</span>. W aktach sprawy daremnie jednak szukać jakiegokolwiek dowodu na potwierdzenie twierdzeń powoda w tym zakresie. O ile bowiem powód przedstawił umowę cesji wierzytelności pomiędzy <span class="anon-block">U.</span> 3 <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">F.</span> w <span class="anon-block">W.</span> a stroną powodową, o tyle brak umowy cesji pomiędzy wierzycielem pierwotnym a <span class="anon-block">U.</span> 3 <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">F.</span> w <span class="anon-block">W.</span> sprawia, że już tylko z tego względu powództwo winno być oddalone.</p> <p>Drugą przyczyną, dla której roszczenie powoda nie mogło być uwzględnione to brak umowy pierwotnej pożyczki zawartej rzekomo pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Finanse SA</span> a pozwanym. Samo bowiem przedstawienie przez powoda wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu inwestycyjnego nie tylko nie potwierdza istnienia zobowiązania pozwanego, ale przede wszystkim uniemożliwia dokonanie kontroli takiej ewentualnej umowy w zakresie warunków pożyczki (wysokość kwoty pożyczki, wysokość kosztów odsetkowych, wysokość kosztów pozaodsetkowych, termin płatności itp.). Brak zatem możliwości dokonania kontroli umowy pod kątem jej zgodności choćby z ustawą o kredycie konsumenckim, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksem cywilnym</a> i paroma innymi unormowaniami.</p> <p>Już zupełnie na marginesie dodać należy, że powód nie przedstawił pisma zawierającego wypowiedzenie umowy pożyczki, choć na takie wypowiedzenie powoływał się w pozwie, nie wspominając już o złożeniu potwierdzenia doręczenia takiego wypowiedzenia stronie pozwanej. Uniemożliwia to kontrolę wymagalności roszczenia choćby pod kątem ewentualnego przedawnienia.</p> <p>Powód przedstawił jedynie wyciąg z ksiąg rachunkowych i na tej podstawie domagał się zasądzenia wskazanych tamże kwot, nie dając wszakże Sądowi możliwości zweryfikowania zasadności roszczenia, a przede wszystkim dokonania kontroli umowy pierwotnej pod kątem uprawnień konsumenckich pozwanego.</p> <p>Reasumując powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, oddalając powództwo w całości.</p> </div>