II SA/Rz 906/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Piotr Godlewski WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Opioła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wygaszenia decyzji -skargę oddala- UZASADNIENIE Przedmiotem kontroli jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...]w sprawie odmowy wygaszenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] zatwierdzającej podział mi.in działek 685 i 689 obr. [....]. Wydanie decyzji poprzedziło postępowanie administracyjne o następującym przebiegu: Prezydent Miasta ww. decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. zatwierdził podział nieruchomości mi. in działek nr 685 i 689 położonych . Powyższą decyzję wydano z urzędu, w celu wydzielenia działek gruntu przeznaczonych pod realizację inwestycji celu publicznego, ustalonej decyzją Burmistrza Gminy dnia [...] października 2006 r. nr [...] pn.: "przebudowa koryta rzeki S. wraz z odcinkową budową wałów na terenie miejscowości , B. gm. ". Pismem z dnia 8 stycznia 2018 r. Z. K., współwłaściciel działek ewidencyjnych (przed podziałem nr nr: 685 i 689) wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji ostatecznej, zatwierdzającej podział m.in. ww. działek. W uzasadnieniu wskazał, że Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w sprawie działki nr 685/2 oraz decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w sprawie działki 689/2 orzekł o umorzeniu, jako bezprzedmiotowego postępowania o wywłaszczenie tych nieruchomości na cele wcześniej opisanej inwestycji. Zaznaczył, że decyzje te stały się prawomocne na skutek oddalenia skarg kasacyjnych przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. W uzasadnieniach tych decyzji organ powołał się na pismo inwestora – Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych, który stwierdził, że rezygnuje z realizacji części inwestycji, która miała przebiegać przez ww. działki. Zdaniem wnioskodawcy odpadła podstawa prawna podziału geodezyjnego. Jednocześnie wskazał, że sytuacja ta narusza jego interes prawny, ponieważ wymienione nieruchomości stanowią część gospodarstwa rolnego i dalsze funkcjonowanie z wykonanym podziałem utrudnia codzienne zarządzanie nimi. W sprawach podatkowych, czy też przy uzyskiwaniu dopłat rolnych musi tłumaczyć, dlaczego istnieje podział, dlaczego nie doszło do wywłaszczenia oraz, że jest ich współwłaścicielem. Odmawiając wygaszenia decyzji organ I instancji stwierdził, że decyzja, decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2010 r. zatwierdzająca podział nieruchomości nie stała się bezprzedmiotowa, gdyż nie była wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku. Zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2010 r. podział nieruchomości dokonano w celu wydzielenia działek gruntu przeznaczonych pod realizację celu publicznego, ustalonego decyzją Burmistrza Miasta a z dnia [...] października 2006 r., nr [...] pn.: "przebudowa koryta rzeki S. wraz z odcinkową budową wałów na terenie miejscowości , i B. gm. ". Decyzja ta nadal pozostaje w obiegu prawnym, a zatem nadal możliwa jest realizacja celów, które były powodem podziału nieruchomości i dlatego brak jest przesłanek bezprzedmiotowości. W odwołaniu skarżący nie zgodził się z twierdzeniem organu, że decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości nie została wydana z zastrzeżeniem warunku, w jego ocenie warunkiem była realizacja celu publicznego. Brak realizacji tego celu powoduje jednocześnie, że decyzja podziałowa stała się bezprzedmiotowa, a dalsze utrzymywanie tego podziału pozostaje w sprzeczności z art 93 ust. 2a u.g.n. Za wygaszeniem decyzji przemawia jego słuszny interes jako strony, na co wskazywał we wniosku o wygaszenie decyzji, powołując się na okoliczności związane z utrudnieniem w gospodarowaniu podzieloną nieruchomością. Kolegium nie podzieliło powyższych zarzutów i opisaną na wstępie decyzją utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W skardze do Sądu skarżący zarzucił naruszenie: - art 7 i 77 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego oraz wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności spawy; - art 107 § 3 K.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego; - art 8 § 1 K.p.a. poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów władzy publicznej oraz kierowania się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania; - art 162 § 1 K.p.a. w zw. z art 7 i 28 K.p.a., poprzez brak uwzględnienie interesu prawnego strony w zw. z art 93 ust. 2a u.g.n.; - art 138 § 2 K.p.a. poprzez brak uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Na tych podstawach wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Kolegium oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniósł argumenty zawarte we wniosku o wygaszenie decyzji, a następnie w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Dodał, że Prezydent Miasta wydał decyzję z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] dotyczącą ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego na zamierzenie inwestycyjne pn.: "zabezpieczenie przed powodzią Miasta i gm. poprzez kształtowanie koryta rzeki S.- etap I odcinkowa przebudowa- kształtowanie przekroju podłużnego i poprzecznego koryta rzeki S. na długości 8,62 km na terenie miejscowości: , gm. , , gm. , woj. ". Stwierdził, że decyzja ta nie jest jeszcze prawomocna ponieważ toczy się postępowanie przed WSA w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 75/18, niemniej została wydana i jest elementem aktualnego stanu faktycznego. Podkreślił, że z jej treści nie wynika, że wymieniona inwestycja, której inwestorem będzie ten sam Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej nie przewiduje wymogu przeprowadzenia postępowania wywłaszczeniowego celem zajęcia na stałe pod inwestycję nieruchomości, których jest współwłaścicielem, w przeciwieństwie do wcześniej planowanej inwestycji. Innych decyzji w przedmiocie inwestycji przeciwpowodziowych nie ma. Zarzucił, że organ odwoławczy nie wyjaśnił dlaczego organ I instancji powołał się na oświadczenie inwestora i dlaczego SKO nie dokonało samodzielnych ustaleń w tym przedmiocie, nie odniosło się również do zarzutu naruszenia interesu prawnego skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwana dalej "P.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 P.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Zgodnie z art. 145 § 3 P.p.s.a. w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie. Poddawszy zaskarżoną decyzję kontroli legalności, której granice wyznaczają wyżej cytowane przepisy Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie skarżący domaga się stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2010 r. o podziale geodezyjnym nieruchomości między innymi działki nr 658, z której powstały działki nr 685/1 i 685/2 oraz działki nr 689, z której powstały działki nr 689/1 i 689/2. Wymienione działki były niezbędne dla realizacji inwestycji celu publicznego określonej w decyzji Burmistrza a z dnia [...] października 2008 r. nr [...]pn.: "przebudowa koryta rzeki S. wraz z odcinkową budową wałów na terenie miejscowości , i B. gm. ". Jako odmowę uwzględnienia wniosku skarżącego o wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta z [...] kwietnia 2010 r. nr [...], którą zatwierdzono podział między innymi działek nr 685 i 689 położonych - II podano, że nadal pozostaje w obrocie prawnym decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego ustalonego decyzją Burmistrza Gminy z dnia [...] października 2006 r. nr [...]pn.: przebudowa koryta rzeki S. wraz z odcinkową budową wałów na terenie miejscowości , , B. gm. . Realizacja celu publicznego nie byłaby możliwa bez dokonania wcześniejszego podziału nieruchomości, objętych planowaną inwestycją. Stosownie do art. 162 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja: 1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony; 2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. Raję mają organy orzekające w sprawie, że żadna z wymienionych przesłanek nie zaistniała. W szczególności nie została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzja Burmistrza Gminy z dnia [...] października 2006 r. nr [...], którą ustalono lokalizację inwestycji celu publicznego. W kwestii tej wypowiedział się również Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w piśmie z dnia 29 stycznia 2018 r. informującym, że na działkach nr 685/2 i 689/3 planuje się przebudowę koryta Rzeki S. w ramach inwestycji przeciwpowodziowych (karta nr 28 akt. admin.). Powyższe stało się podstawą dla stwierdzenia nieistnienia bezprzedmiotowości decyzji, jako przesłanki do stwierdzenia jej wygaśnięcia na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że z bezprzedmiotowością decyzji mamy do czynienia wówczas, gdy jej rozstrzygnięcie, a więc materialnoprawny skutek decyzji traci rację bytu. Ma to między innymi miejsce wówczas, gdy nie jest możliwa realizacja uprawnień bądź obowiązków wynikających z decyzji. Ponadto decyzja o lokalizacji inwestycja celu publicznego staje się bezprzedmiotowa, gdy dla danego terenu uchwalono plan miejscowy (art. 65 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Dodać też należy, że granice przedmiotowej sprawy zostały wyznaczone wnioskiem skarżącego. Przeprowadzanie ocen wykraczających poza przedmiot niniejszej sprawy jest niedopuszczalne i stanowiłoby naruszenie art. 134 § 1 P.p.s.a., gdyż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Bez związku dla oceny legalności zaskarżonej decyzji pozostaje sprawa prowadzona przed tym Sądem o sygn. akt II SA/Rz 75/18, w której wyrok zapadł w dniu 11 września 2018 r. Przedmiotem zaskarżenia była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2017 r. nr [...], którą ustalono dla Marszałka Województwa lokalizację inwestycji celu publicznego na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: "Zabezpieczenie przed powodzią miasta i gm. poprzez kształtowanie koryta rzeki S.. S. etap I - odcinkowa przebudowa - kształtowanie przekroju podłużnego i poprzecznego koryta rzeki S. na długości 8,62 km na terenie miejscowości gm. , gm. , woj. " na określonych działkach obręb [...], [...] , obręb [....], obręb [...], obręb [...] w liniach rozgraniczających określonych na załączniku graficznym. Wyrok wyżej przywołany nie jest prawomocny. Wbrew zarzutom skargi Sąd stwierdził, że organy administracji procedujące w przedmiocie wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...]o zatwierdzeniu podziału nieruchomości dla realizacji celu publicznego określonego decyzją Burmistrza Gminy z dnia [...] października 2006 r. nr [...]wykazały brak podstaw do wygaśnięcia decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości w części żądanej przez skarżącego. Wykazały, że decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego nie stała się bezprzedmiotowa. Przesądzenie, że decyzja nie stała się bezprzedmiotowa powoduje, że nie jest konieczne rozważanie pozostałych elementów przesłanek stwierdzenia wygaśnięcia decyzji administracyjnej, wynikających z art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a.(wyrok NSA z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2603/16 t. nr 2; dostępny na str. cbosa). Natomiast wskazane utrudnienia w podawaniu wielu numerów działek tworzących gospodarstwo rolne dla celów podatkowych, czy uzyskanych dopłat, to okoliczności faktyczne, które nie mogły mieć wpływu na wynik postępowania. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.