III OZ 601/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Józefa Firka na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 472/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J.F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie kontroli w sprawie spalania materiałów niedozwolonych oraz niewykonania obowiązku należytego utrzymania stanu higieniczno-sanitarnego nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 472/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J.F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. opisane w rubrum niniejszego postanowienia działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W zaskarżonym postanowieniu wskazano, iż zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 8 maja 2020 r. skarżący został wezwany - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie numeru PESEL. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 maja 2020 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 12 czerwca 2020 r. Sąd I instancji wskazał, że powyższe zarządzenia nie zostały wykonane, stąd zasadnym stało się odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że jego skarga dotyczyła niedopełnienia obowiązku prawnego przez urzędnika UM W., a w piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r. złożył wniosek, aby obciążyć kosztami Burmistrza W., na co Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie wypowiedział się. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony - w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie - powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu, podlega odrzuceniu. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (230 § 1 p.p.s.a.). Wbrew twierdzeniom Sądu I instancji, skarżący zadośćuczynił obowiązkowi wskazania nr PESEL. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych w tym zakresie, które zostało skutecznie doręczone w dniu 12 czerwca 2020 r., skarżący w piśmie z dnia 18 czerwca 2020 r. (vide k. 16) podał swój nr PESEL. Sąd I instancji tę kwestię całkowicie pominął i błędnie przyjął, że zarządzenie nie zostało wykonane, czym dopuścił się naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Co do drugiej podstawy odrzucenia skargi, związanej z naruszeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., brak jest w aktach sprawy dowodu uiszczenia wpisu od skargi. Brak jest również dowodu na to, że Sąd I instancji podjął trud ustalenia, czy wpis został lub nie został w rzeczywistości uiszczony. Zdarza się, że strony dokonują wpłaty wpisu na wskazany rachunek nie przedkładając dowodu wpłaty do akt sądowoadministracyjnych. W takich przypadkach konieczne jest ustalenie w księgowości sądu, czy strona dokonała zapłaty wpisu. Z akt sprawy oraz z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, aby kwestia ta w ogóle podlegała zweryfikowaniu przez co Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Z treść zażalenia wynika jednak, iż skarżący nie uiścił wpisu. Tym samym brak nie został uzupełniony. W związku z tym zaskarżone postanowienia mimo lakoniczności uzasadnienia odpowiada prawu. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.