II SA/Lu 821/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Wojewody na rzecz G. K. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE W dniu 1 października 2021 r. G. K., reprezentowany przez adwokata J. C., wniósł za pośrednictwem Wojewody skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie ww. organu z dnia [...] r., znak: [...], stwierdzające, że odwołanie skarżącego od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], znak: [...], w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, zostało wniesione z uchybieniem terminu. Skarga wpłynęła do organu odwoławczego w dniu 5 października 2021 r. (prezentata – k. 2). W odpowiedzi na skargę Wojewoda wskazał, że po otrzymaniu skargi, działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), w całości uwzględnił skargę i postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...], uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...] r., będące przedmiotem skargi, jednocześnie stwierdzając, że działania organu drugiej instancji nie miały cech rażącego naruszenia prawa. Nadto Wojewoda rozpatrzył następnie odwołanie G. K., wydając w dniu [...] r. decyzję utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. Przywołane przez organ rozstrzygnięcia zostały przekazane Sądowi w załączonych do odpowiedzi na skargę aktach administracyjnych sprawy (k. 24-30 akt adm. II inst.). W dniu 2 grudnia 2021 r. Wojewoda, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, nadesłał zwrotne potwierdzenia odbioru przez strony postępowania postanowienia autokotrolnego z dnia [...] r. Z potwierdzeń tych wynika, że przedmiotowe postanowienie zostało doręczone wszystkim stronom prawidłowo, zaś jego najpóźniejsze doręczenie miało miejsce w dniu 25 października 2021 r. W załączonym piśmie organ p9oinformował jednocześnie, że na ww. postanowienie nie została wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wskazane pkt 1 i 2 tego unormowania) stało się bezprzedmiotowe. W myśl zaś z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W rozpatrywanej sprawie postępowanie wszczęte na skutek skargi G. K., kwestionującej prawidłowość postanowienia Wojewody z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, stało się bezprzedmiotowe wobec uchylenia powyższego postanowienia w całości, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., postanowieniem Wojewody z dnia [...] r., znak: [...], w wyniku którego organ odwoławczy uznał odwołanie skarżącego od decyzji organu pierwszej instancji za wniesione w terminie i w konsekwencji rozpatrzył je merytorycznie w drodze decyzji z dnia [...] r. Podkreślić należy, że powołane postanowienie autokontrolne zostało wydane z zachowaniem trzydziestodniowego terminu określonego w ww. przepisie. Ponadto, wobec niezaskarżenia tego postanowienia przez żadną ze stron postępowania, stało się ono prawomocne z dniem 25 listopada 2021 r., tj. po upływie trzydziestu dni od jego najpóźniejszego doręczenia stronie postepowania. Wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego przez organ odwoławczy w trybie autokontroli sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym nadal istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, co w świetle art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. daje podstawę do jego umorzenia. Zasadne jest jednocześnie w tej sytuacji zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, niezbędnych do celowego dochodzenia jej praw, o czym orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, publ. ONSA i WSA 2009/4/63, LEX nr 463487). W niniejszej sprawie koszty te obejmują uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 100 złotych, wynagrodzenie dla reprezentującego skarżącego adwokata w wysokości 480 złotych oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.