I GSK 947/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Grzelak Sędzia del. WSA Cezary Kosterna Protokolant Kacper Tybuszewski po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2021 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2021 r. sygn. akt V SA/Wa 1906/21 w sprawie ze skargi [...] na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia 24 lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od [...] na rzecz Narodowego Centrum Badań i Rozwoju 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 czerwca 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 1906/21 oddalił skargę [...] na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z 24 lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy: [...] - dalej: Spółka, Wnioskodawca, Strona lub Skarżąca - wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie projektu "[...]" złożonego w ramach konkursu 8/1.1.1/2020 – Szybka ścieżka – IPCEI, Program Operacyjny Inteligentny Rozwój 2014-2020 (dalej: Projekt, wniosek o dofinansowanie lub wniosek). Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (dalej: NCBiR, organ administracji, Instytucja Pośrednicząca lub IP) pismem z 3 grudnia 2020 r. przedstawiło Stronie informację o niewybraniu projektu do dofinansowania ze względu na niespełnienie dwóch z pięciu określonych w załączniku nr 3 do Regulaminu "Kryteriów wyboru projektów IPCEI" tj. kryterium nr 4 "Zarządzanie projektem" i kryterium nr 5 "Budżet projektu". Uzasadniając wystawienie negatywnej oceny za realizację warunków określonych w kryterium nr 4 organ wyjaśnił, że dla etapów 1,2,4,5,6,8 i 14 realizacji Projektu nie wskazano, w jaki sposób nieosiągnięcie poszczególnych kamieni milowych (dalej: KM) będzie wpływało na zasadność kontynuowania projektu - co jest wymogiem przewidzianym w pkt 4 załącznika nr 3 Regulaminu. Dla etapów 12 i 15 kamienie milowe nie zostały określone w sposób mierzalny. Dodatkowo we wszystkich etapach dla każdego KM nie określono decyzji, które trzeba podjąć w przypadku nieosiągnięcia kamienia. We wniosku brak opisu przygotowania Spółki do fazy pierwszego wdrożenia i wykazania odpowiednich kompetencji i doświadczenia wśród zespołu zarządzającego do zarządzania fazą pierwszego wdrożenia. Ponadto ogólny opis metodologii prowadzenia Projektu oraz brak struktury podejmowania decyzji nie zapewniał w ocenie IP właściwego monitoringu i nadzoru nad postępami w realizacji Projektu oraz osiągnięcia zakładanego celu. Oceniając uzasadnienie wniosku w zakresie wypełnienia warunków określonych w kryterium wyboru nr 4, zwrócono uwagę, że Wnioskodawca przeprowadził analizę ryzyka projektu. Ryzyka zostały przedstawione na bardzo ogólnym poziomie bez dokładnej analizy niezbędnej dla skomplikowanego Projektu np. ryzyko niepowodzenia badań jest przedstawione bez konkretnych danych czego dotyczy oraz bez szczegółowego planu mitygacji odnoszącego się poszczególnych składników technologii opracowywanych w Projekcie. Brak jest we wniosku dokładnego opisu, w jaki sposób miałyby być realizowane i dokonywane zmiany powiązane z wynikami projektów/etapów projektów otrzymanymi od pozostałych uczestników programu IPCEI. Na panelu Wnioskodawca nie wyjaśnił w jaki sposób dane otrzymywane od innych partnerów programu ICPEI będą wpływać na zarządzanie zmianą i ryzykami w Projekcie. Uzasadniając przyjęcie negatywnej oceny realizacji kryterium 5 "Budżet projektu", NCBiR w zakresie warunku: planowane koszty są adekwatne, tj.: są niezbędne i bezpośrednio związane z realizacją prac zaplanowanych w Projekcie, ich wysokość jest właściwa i odpowiednio uzasadniona, są adekwatne do oczekiwanych rezultatów, wskazano że pozycje zostały opisane we wniosku w sposób ogólny. Wniosek nie zawiera informacji o tym, co wchodzi w koszty inwestycyjne oraz jaka aparatura wchodzi w skład kosztów aparatury niezbędnej do badań strukturalnych, morfologicznych i elektrochemicznych oraz aparatury związanej z syntezą materiałów elektrodowych i konstrukcją ogniw. Brak wskazania szczegółowych pozycji w kategorii kosztów inwestycyjnych oraz określenia jakie materiały Wnioskodawca zamierza nabyć uniemożliwił potwierdzenie, że koszty są niezbędne i bezpośrednio związane z realizacją prac zaplanowanych w Projekcie, a ich wysokość jest właściwa i adekwatna do oczekiwanych rezultatów. Orzekając na skutek protestu spółki NCBiR rozstrzygnięciem z 24 lutego 2021 r. poinformował Stronę o nieuwzględnieniu protestu. Uzasadniając oddalenie skargi spółki na powyższą informację WSA w Warszawie podkreślił, że ocena projektu Skarżącej jest prawidłowa i nie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Ocena ta nie jest dowolna i mieści się w granicach regulacji prawnych, jak i poczynionych przez organ ustaleń faktycznych. Skarżąca nie wykazała skutecznie, aby w toku procedowania nad jej wnioskiem został naruszony jakikolwiek przepis Regulamin konkursu, bądź ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020, poz. 818 dalej: ustawa wdrożeniowa). Sąd wskazał, że w dokumencie "Kryteria wyboru projektów" stanowiącym załącznik nr 3 do Regulaminu konkursu wskazano, że każdy wniosek oceniany jest zgodnie z opisanymi w tym dokumencie kryteriami. Organ administracji analizuje go z perspektywy kryteriów TAK/NIE (projekt spełnia albo nie spełnia danego kryterium). Projekt może być rekomendowany do dofinansowania, jeśli otrzyma "TAK" we wszystkich kryteriach (w załączniku wymieniono 5 kryteriów). W wypadku każdego z pięciu wymienionych kryteriów Regulamin stanowi, że "Projekt otrzyma ocenę "TAK", jeśli spełni wszystkie warunki wymienione w kryterium". W sytuacji, gdy podczas oceny wniosku okazuje się, że już choćby jeden z warunków przewidzianych w załączniku nr 3 Regulaminu nie został spełniony, to tym samym przesądzeniu ulega, że wniosek nie zostanie dofinansowany. W konsekwencji jakiekolwiek inne naruszenia prawa przy przeprowadzaniu oceny, nie mają istotnego wpływu na wynik oceny i ostateczną decyzję co do dofinansowania Projektu. Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie. Wniosek Spółki o dofinansowanie nie został wybrany ze względu na niespełnienie kryteriów 4 i 5. Pierwotne rozstrzygnięcie Instytucji Pośredniczącej zostało podtrzymane po rozpoznaniu protestu. Załącznik nr 3 Regulaminu w ramach kryterium 4 "Zarządzanie projektem" warunek trzeci stanowi: "W kryterium sprawdzimy, kto i w jaki sposób będzie zarządzał projektem. Ocenimy czy: (...) kamień milowy (efekt końcowy) każdego z etapów określono w sposób mierzalny oraz wskazano wpływ jego nieosiągnięcia na zasadność kontynuacji projektu (wystarczające jest podanie jednego kamienia milowego dla każdego z etapów); (...)". Zdaniem Sądu I instancji organ trafnie wyjaśnił, że w " ramach kryterium nr 4 ocenia się opis wpływu nieosiągnięcia kamienia milowego dla poszczególnych etapów. Opis ten powinien być precyzyjny, pozwalający na ocenę zasadności prowadzenia dalszych etapów i działań w przypadku nieosiągnięcia danego kamienia milowego, pozwalając jednocześnie na oszacowanie ryzyka w projekcie. Zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku zamieszczoną na stronie NCBiR wraz z dokumentacją konkursową, kamień milowy powinien być zdefiniowany w taki sposób, aby było możliwe podjęcie decyzji o kontynuacji/przerwaniu/modyfikacji projektu. Etapy oraz związane z nimi kamienie milowe są podstawą do monitoringu postępów realizacji projektu. W oknie "Opis wpływu nieosiągnięcia kamienia milowego" Spółka musiała przedstawić, jaki byłby wpływ ewentualnego braku osiągnięcia danego kamienia milowego na zasadność kontynuacji/przerwania/modyfikacji projektu. W ocenie Sądu aprobatę zasługuje uzasadnienie stanowiska IP, że po każdym etapie realizacji Projektu Spółka dochodzi do konieczności podjęcia decyzji, czy możliwe jest prowadzenie prac w ramach kolejnych etapów jego realizacji. Tak sformułowane uzasadnienie nie oznacza, że organ administracji dokonuje oceny wniosku na podstawie kryterium, które nie zostało wskazane w Regulaminie. Użyty zwrot (cyt. "podejmuje decyzję") stanowi część uzasadnienia dlaczego, w ocenie organu administracji, Wnioskodawca nie wykazał we wniosku w jaki sposób nieosiągnięcie poszczególnych kamieni milowych będzie wpływało na zasadność kontynuowanie projektu. Wobec powyższego przeprowadzona przez NBBiR ocena projektu w zakresie mierzalności kamieni milowych etapu 15 i nie wskazania wpływu nieosiągnięcia kamieni milowych etapów 1, 2, 3, 5, 6, 8 i 14 na zasadność kontynuowania Projektu jest zgodna z postanowieniami Regulaminu konkursu. Organ wyjaśnił, iż z : "Z opisów umieszczonych w polach "opisu wpływu nieosiągnięcia KM" dla etapów 1, 2, 3, 5, 6, 8 i 14 na zasadność kontynuowania Projektu, nie wynika jednoznacznie, że Projekt będzie mógł być kontynuowany lub niekontynuowany. Spółka w żadnym miejscu nie wskazała wpływu nieosiągnięcia kamieni milowych na zasadność kontynuowania projektu. Co jest kwestią wymaganą przez postanowienia Regulaminu. W ocenie Sądu nie jest uzasadniony zarzut postawiony organowi błędnie ustalonego stanu faktycznego, poprzez stwierdzenie, że koszty zawarte w budżecie Projektu "pozostają niedoprecyzowane", co doprowadziło do przyjęcia oceny "NIE" dla kryterium nr 5 "Budżet projektu". W ramach poprawy wniosku – w toku jego oceny, a więc przed wydaniem informacji z 3 grudnia 2020 r. o niewybraniu projektu do dofinansowania – pismem z 3 listopada 2020 r. Spółka została poproszona aby w Karcie poprawy wniosku doprecyzowała, co wchodzi w koszty inwestycyjne oraz jakiego typu aparatura wchodzi w kategorię kosztów aparaturowych. Zgodnie z Kryteriami wyboru projektów informacje, które są weryfikowane w kryterium nr 5, można poprawić we wniosku. Poprawki nie mogą jednak zwiększyć wnioskowanego dofinansowania projektu w stosunku do wskazanego przed poprawą. Spółka tego warunku nie zachowała, ponieważ na skutek zmian wprowadzonych w Karcie poprawy wniosku kwota dofinansowania została zwiększona. Wobec tego ocenę Projektu przeprowadzono na podstawie wniosku o dofinansowanie w jego pierwotnej wersji. Jako niezasadny Sąd uznał zarzut oceny Projektu z pominięciem informacji zawartych w załącznikach: nr 1 (wniosek IPCEI) i nr 2 (pozytywna decyzja Komisji Europejskiej), do wniosku o dofinansowanie. Uwzględnienie decyzji Komisji Europejskiej skutkowało bowiem pozytywną wstępną weryfikacją wniosku oraz dopuszczeniem wniosku do dalszych etapów konkursu. Spełniając ten warunek Spółka spełniła kryterium kwalifikowalności podmiotowej (Wnioskodawcy) oraz projektu. Postanowienia dokumentacji konkursowej w załączniku nr 3 Regulaminu "Kryteria wyboru projektów" wskazują, że w konkursie można złożyć wniosek dotyczący projektu, który jest ważnym projektem, stanowiącym przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania (projektem IPCEI), który otrzymał pozytywną decyzję Komisji Europejskiej dopuszczającą udzielenie pomocy. Sąd podzielił stanowisko organu, że w procesie oceny wniosku organ ten był uprawniony nie odnosić się do dokumentów złożonych w języku innym niż język polski i nie przetłumaczonych na język polski. W tej kwestii Sąd odwołał się do art. 4 pkt 4 i pkt 5 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2021 r. poz. 672). WSA w Warszawie uznał jako niezasadny zarzut naruszenia pkt 41.2 Regulaminu konkursu polegający na przeprowadzeniu oceny Projektu z pominięciem wyjaśnień składanych przez Spółkę w trakcie panelu ekspertów. Wyjaśnienia Spółki przedstawione na spotkaniu panelowym zostały przyjęte w ramach dyskusji nad planowaną poprawą wniosku o dofinansowanie. W ramach tej poprawy Spółka została poproszona w Karcie poprawy wniosku o doprecyzowanie, co składa się na koszty inwestycyjne oraz jakiego typu aparatura wchodzi w kategorię kosztów aparaturowych. Zgodnie z postanowieniami załącznika nr 3 Regulaminu "Kryteria wyboru projektu", informacje, które są weryfikowane w ramach kryteriów 1-5, można poprawić we wniosku. Nie jest więc dopuszczalna poprawa wniosku w formie ustnych wyjaśnień. Rozmowa z panelem ekspertów służyła wyjaśnieniu ewentualnych wątpliwości i niejasności, ale nie mogła zastąpić składanego w sformalizowanej strukturze wniosku o dofinansowanie, w tym uzupełniać braków wniosku albo korygować błędów. Istotne jest, na co organ administracji wielokrotnie zwracał uwagę, że poprawki nie mogły zwiększyć wnioskowanego dofinansowania Projektu w stosunku do kwoty wskazanej we wniosku przed poprawą. W informacji z 3 listopada 2020 r. o możliwości uzupełnienia lub poprawy wniosku organ również przypomniał Spółce, że łączna wartość dofinansowania nie może wzrosnąć w wyniku poprawy wniosku. IP zwróciła uwagę, że panel ekspertów oceni Projekt na podstawie wniosku poprawionego i uzupełnionego zgodnie ze wskazówkami IP. Jeśli Wnioskodawca wprowadzi we wniosku inne zmiany niż wskazane przez IP, panel oceni Projekt na podstawie pierwotnie złożonego wniosku. Również w sytuacji gdy wniosek nie zostanie poprawiony lub uzupełniony w terminie, panel oceni Projekt na podstawie pierwotnie złożonego wniosku. W czasie spotkania panelowego Spółka została poinformowana, że złożone wyjaśnienia doprecyzowują informacje zawarte we wniosku, ale muszą zostać ujęte w wersji poprawionej wniosku. Korekty wprowadzone przez Spółkę spowodowały zmianę kwoty dofinansowania. Powyższe działanie Spółki skutkowało niedopuszczeniem do oceny skorygowanego wniosku i spowodowało konieczność powrotu do oceny wniosku złożonego w pierwszej wersji, w której koszty inwestycyjne nie były określone precyzyjnie. Zatem Skarżąca spowodowała wykluczenie z procedury oceny wniosku w poprawionej wersji, ponieważ wprowadziła do wniosku niedopuszczalne zmiany. W konsekwencji wprowadzone rekomendowane poprawki i uzupełnienia nie mogły zostać wzięte pod uwagę, ponieważ zgodnie z zasadą określoną w pkt 64 Regulaminu oceniana była pierwotna wersja wniosku. Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 kpa w zw. z art. 67 ustawy wdrożeniowej Sąd zauważył, że do oceny protestu zostali wybrani nowi, nie biorący udziału w pierwotnej ocenie eksperci. Na etapie oceny protestu IP nie nawiązywała kontaktu z ekspertami oceniającym pierwotnie wniosek Skarżącej. Protest został oceniony przez nowo powołanych ekspertów, niezwiązanych z oceną pierwotną. Instytucja Pośrednicząca nie ma obowiązku dodatkowo wykazywać, że do oceny protestu został powołany inny osobowo panel niż ten, który oceniał pierwotny wniosek. W ocenie WSA w Warszawie nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 37 ust. 1, art. 68a ust. 9 i 10 ustawy wdrożeniowej polegający na tym, że w procedurze wyboru Projektu do dofinansowania brał udział ekspert, który posiadał oczywisty konflikt interesów, przez co ocena Projektu została przeprowadzona w sposób stronniczy. Ekspert ten nie został wyłączony z procesu oceny wniosku, a naruszenie to doprowadziło do przeprowadzenia oceny w sposób wadliwy, bez zapewnienia wymaganej prawem bezstronności, co w konsekwencji powoduje konieczność powtórzenia oceny. Zdaniem Sądu , gdyby Spółka miała rzeczywiste przekonanie o istnieniu konfliktu interesów oraz obawy co do bezstronnego udziału w prowadzonej ocenie, to swoje uwagi zgłosiłaby w toku procesu oceny wniosku i przed otrzymaniem informacji o nieprzedstawieniu Projektu do dofinansowania. Sąd podkreślił, że przepis art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej przewiduje alternatywę: wyłączenie eksperta albo ujawnienie okoliczności mogących wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Z przepisu wynika, że IP wyłącza eksperta od udziału w ocenie projektu. Użyty w powołanym przepisie zwrot, cyt.: "właściwa instytucja wyłącza eksperta z udziału w wyborze projektów" należy interpretować w ten sposób, że organ może wyłączyć eksperta do czasu wydania informacji w przedmiocie wybrania/niewybrania projektu do dofinansowania. Przypomnieć należy, że protest od przeprowadzonej oceny jest rozpoznawany przez inny skład ekspercki. Wybór ekspertów został przeprowadzony zgodnie z właściwymi przepisami ustawy wdrożeniowej. Wobec ekspertów zastosowano przepisy wskazane w art. 68a ust. 8 ustawy wdrożeniowej. Wszyscy eksperci biorący udział w ocenie wskazanego wniosku oraz protestu od oceny wniosku złożyli oświadczenie, o którym jest mowa w art. 68a ust. 9 ustawy wdrożeniowej. IP zbadała na etapie wniesionego protestu uwagi na temat wątpliwości co do bezstronności jednego z ekspertów biorących udział w ocenie i uznała zarzut za bezzasadny. IP przeanalizowała zapis dźwiękowy z obrad panelu i nie stwierdziła nieprawidłowości w jego przebiegu oraz w dalszej części dotyczącej oceny projektu. Powołując do oceny wniesionego protestu nowy, niezależny zespół ekspertów, tym samym działając raz jeszcze zgodnie z zapisami dokumentacji konkursowej IP zapewniła ponowną analizę i ocenę wniosku. [...] wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia w całości i rozpoznanie skargi na podstawie art. 188 ppsa, poprzez uchylenie Skarżonej Informacji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Autor skargi kasacyjnej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Skarżąca kasacyjnie spółka wniosła o rozpoznanie sprawy na rozprawie w związku z art. 15zzs4 ust. 2 ustawy z 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374) przez jej przeprowadzeni przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku lub, zważywszy że przeprowadzenie tej rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących, na zasadach ogólnych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie: Przepisów postępowania, które miało decydujący wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: a) rażące naruszenie art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej oraz art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej (w zakresie dotyczącym obowiązku przeprowadzenia przez właściwą instytucję wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny), w tym także w związku z art. 61 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z 18 lipca 2018 roku w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (rozporządzenie 2018/1046), a także w związku z art. 4 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 roku ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (rozporządzenie 1303/2013, Dz. Urz. UE L 347 z dnia 20 grudnia 2013 roku, str. 341) w związku z art. 33 rozporządzenia 2018/1046, a także w związku z art. 2 oraz art. 32 Konstytucji RP, a to poprzez: - rozstrzygnięcie w sprawie Skarżonej Informacji z pominięciem kluczowego faktu, że bezwzględna i nieusuwalna wadliwość wyników oceny Projektu wynikająca z udziału w tej ocenie osoby oczywiście dotkniętej konfliktem interesów i z tego względu podlegającej wyłączeniu z oceny z mocy art. 68a ust. 10 Ustawy wdrożeniowej - samodzielnie stanowi wystarczającą podstawę obligującą NCBiR do ponownej oceny Projektu, zaś Sąd obligującą do uchylenia Skarżonej Informacji, nawet gdyby inne zarzuty Protestu (w tym dotyczące pominięcia wyjaśnień Spółki w trakcie panelu ekspertów, pominięcia elementów wniosku o dofinansowanie obejmujących wniosek do Komisji Europejskiej i jej decyzję, naruszenia kryteriów wyboru czy błędnego ustalenia stanu faktycznego) okazały się niezasadne (co w ocenie Spółki nie ma zresztą miejsca), - pominięcie przez Sąd przy ocenie Skarżonej Informacji oczywistego faktu, że ocena Projektu dokonana z udziałem eksperta pełniącego funkcję prezesa zarządu spółki pozostającej w stosunku silnej i bezpośredniej konkurencji ze Spółką i żywotnie zainteresowanej w nieuzyskaniu przez Spółkę dofinansowania na Projekt podlegający ocenie z udziałem tego eksperta jest z zasady (w świetle powołanych przepisów art. 68a ust. 10 oraz art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, a także art. 61 rozporządzenia 2018/1046) dotknięta tak istotną wadą proceduralną, że z tego już choćby powodu nie może się ostać i bezwzględnie powinna zostać powtórzona z pominięciem wspomnianego eksperta oraz innych osób dotkniętych podobnym konfliktem interesów, a zarazem - uznanie przez Sąd w Skarżonym Wyroku, że sam już tylko wybór ekspertów w określonej procedurze, zastosowanie do ekspertów dokonujących oceny Projektu formalnych zasad dotyczących konfliktu interesów, do których odsyła art. 68a ust. 8 ustawy wdrożeniowej oraz odebranie od nich oświadczenia o braku konfliktu interesów w trybie art. 68a ust. 9 ustawy wdrożeniowej wykluczało wystąpienie w rzeczywistości materialnego konfliktu interesów opisanego w art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej lub co najmniej ryzyka takiego konfliktu interesów, a nadto zwalniało NCBiR z konieczności weryfikacji szczegółowo uzasadnionych w Proteście zarzutów Spółki dotyczących takiego konfliktu interesów, a przy tym przede wszystkim - przyjęcie przez Sąd w Skarżonym Wyroku, że wyłączenie eksperta z oceny projektu ze względu na art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej jest ściśle zależne od inicjatywy wnioskodawcy (choć z założenia osoby ekspertów mają pozostać wnioskodawcy nieznane), a nadto jest ściśle zależne od ujawnienia przez wnioskodawcę okoliczności podważających bezstronność danego eksperta jeszcze przed zakończeniem oceny wniosku, a tym samym uznanie przez Sąd, że takie okoliczności nie mogą być uwzględnione między innymi na etapie badania protestu wnioskodawcy oraz sądowej kontroli informacji w sprawie oceny protestu, chociaż wspomniany przepis nie uzależnia wyłączenia eksperta od określonego działania wnioskodawcy w ustalonym terminie, zaś podstawowy obowiązek dbałości o bezstronność ekspertów, a szerzej (z uwagi na art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej) przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty i bezstronny, spoczywa przede wszystkim na NCBiR jako właściwej instytucji, a w dodatku - uznanie przez Sąd w Skarżonym Wyroku, że wyłączenie eksperta z oceny projektu w trybie art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej jest możliwe wyłącznie "do czasu wydania informacji w przedmiocie wybrania/niewybrania projektu do dofinansowania", a także uznanie, że w przypadku niewyłączenia eksperta "do czasu wydania informacji w przedmiocie wybrania/niewybrania projektu do dofinansowania" nie jest już następnie możliwa na etapie protestu lub sądowej kontroli informacji w sprawie oceny protestu dyskwalifikacja oceny projektu ze względu na naruszenie powyższego przepisu, co: - stanowi ograniczenie zastosowania tego przepisu terminem, który temu przepisowi nie jest znany, jak również - wypacza znaczenie instytucji konfliktu interesów (którego wystąpienie stanowi nie przejściową przeszkodę formalną występującą wyłącznie w trakcie oceny wniosku o dofinansowanie, ale trwałą wadę obciążającą tę ocenę i wymagającą jej powtórzenia), a nadto, przede wszystkim - w powiązaniu z faktem, że zgodnie z regulacją ustawową z założenia osoby ekspertów mają pozostać wnioskodawcy nieznane przez cały okres trwania oceny (oraz po jej zakończeniu) oraz z faktem, że - w ocenie Sądu - wyłączenie eksperta wymaga podjęcia w tym kierunku inicjatywy przez wnioskodawcę jeszcze w trakcie okresu oceny projektu, faktycznie pozbawia powołany przepis art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej rzeczywistej normatywnej treści i praktycznego zastosowania, - uznanie przez Sąd w Skarżonym Wyroku, w świetle jasnej dyspozycji art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej (zgodnie z którą w przypadku uprawdopodobnienia okoliczności, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności eksperta "właściwa instytucja wyłącza eksperta z udziału w wyborze projektów albo je ujawnia"), iż "z brzmienia tego przepisu wynika wyraźnie, że nawet gdyby zostały wypełnione przesłanki do jego zastosowania, to organ administracji może, a nie musi, wyłączyć eksperta", co jest wyrazem oczywiście błędnej interpretacji powołanego przepisu przez Sąd, polegającej na uznaniu, iż wyłączenie eksperta w okolicznościach wskazanych w art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej jest jedynie prawem, a nie obowiązkiem organu, chociaż wyraźna treść tego przepisu wyraża zasadę dokładnie przeciwną, - uznanie przez Sąd w Skarżonym Wyroku, że fakt rozpoznania zarzutów ściśle określonych w Proteście przez inny skład ekspercki niż osoby (takie jak Bartłomiej Kras) dokonujące uprzednio całościowej weryfikacji i ewaluacji Projektu na etapie oceny projektu znosi skutki konfliktu interesów, jaki wystąpił na etapie oceny projektu, pomimo iż ewentualny brak konfliktu interesów na etapie rozpatrywania Protestu oznaczał co najwyżej rozpoznanie ściśle określonych w Proteście zarzutów zgodnie z regułami wyznaczanymi przepisem art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej, ale nie dotyczył całościowej weryfikacji i ewaluacji Projektu dokonanej uprzednio na etapie oceny projektu i z tego względu nie sanował bynajmniej wspomnianego konfliktu interesów występującego na etapie oceny projektu, podczas gdy: - zważywszy, iż Sąd sam przyznał w Skarżonym Wyroku, że "powołując do oceny wniesionego protestu nowy, niezależny zespół ekspertów (...) IP zapewniła ponowną analizę i ocenę wniosku Wnioskodawcy w zakresie wskazanym przez niego", a zatem, że rozpatrzenie Protestu polega na rozpoznaniu zarzutów ściśle określonych w Proteście, a nie na całościowej weryfikacji i ewaluacji Projektu charakteryzującej etap właściwej oceny projektu, Sąd winien był uznać w Skarżonym Wyroku, iż prawidłowe stwierdzenie na etapie rozpatrywania Protestu ewidentnego i oczywistego przypadku konfliktu interesów opisanego w art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej, który wystąpił na etapie oceny projektu (co do podstawy faktycznej niekwestionowanego, a nawet przyznanego przez sam organ) powinno skutkować uchyleniem tej oceny oraz skierowaniem projektu do ponownej oceny - rozpoznanie Protestu było bowiem z zasady ograniczone wyłącznie do zarzutów wskazanych w Proteście i nie obejmowało właściwej, pełnej oceny Projektu, w tym zwłaszcza pozbawiło wnioskodawcę szansy udziału w spotkaniu panelowym z udziałem niezależnych, niepodlegających wyłączeniu ekspertów, a zatem rozpoznanie Protestu (nawet w sposób bezstronny) nie mogło zastąpić pełnej oceny Projektu dokonanej w sposób bezstronny, z zachowaniem rygorów art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej. - rażące naruszenie art. 41 ust 1 ustawy wdrożeniowej, nadającego regulaminowi konkursu rangę szczegółowej podstawy prawnej jego przeprowadzenia, w związku z brakiem zastosowania wobec Skarżącej postanowień punktów 44.2 i 45 "Regulaminu konkursu IPCEI" ("Regulamin Konkursu"), polegającego na braku wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia rzekomych braków formalnych (ewentualnego przedłożenia przetłumaczonych na język polski załączników, tj. Decyzji Komisji Europejskiej ("Decyzja Komisji") i uprzedniego wniosku do Komisji Europejskiej ("Wniosek IPCEI"), co skutkowało późniejszym pominięciem przy dokonywaniu oceny kluczowych dla oceny wniosków dokumentów, jako nieprzetłumaczonych na język polski, podczas gdy w sytuacji prawidłowego wezwania Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych i przedłożenia dokumentów przetłumaczonych na język polski, ocena wniosku byłaby odmienna, jako że załączniki te zawierały wszystkie informacje rzekomo brakujące we wniosku o dofinansowanie Projektu; - rażące naruszenie art. 45 ust. 4 i art. 58 ust. 1 w zw. z art. 53 i w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, polegające na braku zawarcia zarówno w Skarżonej Informacji, jak i uprzednio, w treści uzasadnienia pierwotnej oceny wniosku o dofinansowanie Skarżącej, jakiejkolwiek wzmianki o pozostawieniu załączników przedłożonych przez Skarżącą bez merytorycznego rozpoznania z uwagi na fakt ich przedłożenia w języku innym niż polski (tj. w angielskim oryginale), podczas gdy NCBiR wskazał, że zastosował w sprawie art. 4 ustawy z 7 października 1999 roku o języku polskim (Dz. U. z 2021 r., poz. 672; dalej: ustawa) dopiero w replice na skargę Skarżącej złożoną do WSA, co doprowadziło do pozbawienia Skarżącej możliwości kwestionowania zarówno zastosowania ww. przepisu ustawy o języku polskim, jak i kwestionowania braku wezwania Skarżącej do uzupełnień formalnych w tym zakresie tak na etapie Protestu, jak i skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i miało istotny wpływ na wynik oceny; - rażące naruszenie art. 41 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, polegające na: - opracowaniu Regulaminu Konkursu w sposób sprzeczny z obowiązującym prawem - tj. z pominięciem treści art. 4 i 5 ustawy, chociaż znajdowały one zastosowanie i pomimo tego, że to na NCBiR ciążył obowiązek prowadzenia Konkursu w oparciu o Regulamin Konkursu i prowadzenie Konkursu na podstawie Regulaminu Konkursu; - opracowaniu i zastosowaniu Regulaminu Konkursu w sposób wewnętrznie sprzeczny, wyraźnie obligujący wnioskodawców do załączenia wraz z wnioskiem oryginalnej treści Wniosku IPCEI oraz Decyzji Komisji, (pkt. VIII. ppkt. 1 i 2 Załącznika nr 4 do Regulaminu Konkursu - Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu), oraz wskazaniu w punktach 41.1. oraz w słowniczku Regulaminu Konkursu, że wniosek będzie oceniany także na podstawie załączników do wniosku), podczas gdy w rzeczywistości NCBiR pominął na etapie oceny kwestionowanych kryteriów treść przedłożonych załączników, przy czym dopiero na etapie odpowiedzi na Skargę do WSA wskazał, że powodem ich pominięcia był brak przedłożenia ich tłumaczeń na język polski (pomimo faktu, że Regulamin Konkursu przewidywał obowiązek złożenia ich wersji oryginalnej, a zatem anglojęzycznych); co miało ten wpływ na przebieg oceny wniosku i treść Skarżonego Wyroku, że pozbawiło Skarżącą możliwości oceny pełnej treści przedłożonego przez nią wniosku o dofinansowanie. Ocena została przeprowadzona z pominięciem dwóch kluczowych załączników, które zawierają wszystkie informacje wskazywane przez NCBiR, jako brakujące i wymagające uzupełnienia. - naruszenie art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, nadającego Regulaminowi Konkursu rangę szczegółowej podstawy prawnej jego przeprowadzenia, w związku z postanowieniami pkt 41.2 Regulaminu Konkursu, nakazującymi ocenę projektów między innym na podstawie wyjaśnień udzielonych przez wnioskodawców w trakcie panelu ekspertów , a to poprzez: - stwierdzenie przez Sąd w Skarżonym Wyroku, że "złożone wyjaśnienia doprecyzowują informacje zawarte we wniosku, ale muszą zostać ujęte w wersji poprawionej wniosku", podczas gdy zgodnie z wyraźnym brzmieniem Regulaminu Konkursu: "Projekt oceniają pracownicy IP oraz eksperci na podstawie informacji, które wnioskodawca podał we wniosku oraz wyjaśnień, których udzielił' (pkt 41.2 Regulaminu Konkursu), bez żadnych dodatkowych warunków (tj. wyjaśnienia udzielone na panelu stanowią podstawę oceny wniosku nawet wówczas, gdy nie zostaną następnie ujęte w poprawionej wersji wniosku). Tym samym Sąd wadliwie zastosował nieznany Regulaminowi Konkursu wymóg, w konsekwencji czego uznał za prawidłowe przeprowadzenie oceny wniosku z pominięciem kluczowych informacji, których Spółka nie tylko udzieliła podczas spotkania panelowego, ale także, które zostały podczas tego spotkania uznane przez ekspertów za "wystarczające\ co dotyczy w szczególności: - stwierdzenia, że koszty zawarte w budżecie Projektu "pozostają niedoprecyzowane", podczas gdy ich precyzyjne i szczegółowe uzasadnienie zostało przedstawione w trakcie spotkania panelowego, co miało ten wpływ na przebieg oceny, że prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, oparte także na treści wyjaśnień złożonych podczas panelu, doprowadziłoby do uznania, że opisy planowanych wydatków budżetowych są precyzyjne i adekwatne, a zatem wymóg określony w pkt. 5 Kryteriów pozostaje spełniony, a także: - całkowitego pominięcia przy ocenie wyjaśnień Spółki złożonych podczas spotkania panelowego, które to wyjaśnienia szczegółowo doprecyzowywały rzekomo brakujące informacje (czyli sposób weryfikacji osiągnięcia kamienia milowego etapu 15 i wpływ nieosiągnięcia poszczególnych kamieni milowych na realizację projektu), co miało ten wpływ na wynik oceny, że ich uwzględnienie skutkowałoby oczywiście odmienną oceną w ramach danego kryterium, a w konsekwencji, - utrzymania w mocy wyniku oceny Projektu, który - w przypadku uwzględnienia kluczowych dla oceny Projektu wyjaśnień udzielonych przez Spółkę w trakcie panelu ekspertów - byłby zdecydowanie odmienny od oceny stanowiącej przedmiot Protestu, a w szczególności, ze względu na stwierdzone przez samych ekspertów wyjaśnienie przez Spółkę w trakcie panelu ekspertów wszystkich istotnych wątpliwości dotyczących treści wniosku, winien był być pozytywny, - dalsze naruszenia proceduralne, które to w ocenie Skarżącej nie zostały w ogóle rozpoznane przez WSA, tj. naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a. polegające na nierozpoznaniu przez Sąd zarzutów sformułowanych w skardze do WSA pod literą "E", "F" i "H" petitum skargi do WSA, a przez to także naruszenia: - art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, nadającego Regulaminowi Konkursu rangę szczegółowej podstawy prawnej jego przeprowadzenia, oraz art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej potwierdzającej, iż dany Projekt podlega ocenie (wyłącznie) pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, w związku z postanowieniami pkt 39.2 Regulaminu Konkursu, nakazującymi ocenę projektów według kryteriów określonych w załączniku nr 3 do Regulaminu Konkursu (Kryteria wyboru projektów IPCEI - Poddziałanie 1,1.1 POIR"; "Kryteria") oraz w związku z pkt 4 Kryteriów ("Zarządzanie projektem"), a to poprzez zupełnie błędne i nieuzasadnione przyjęcie przy rozstrzyganiu Protestu, że możliwe jest wykroczenie w ocenie wniosku o dofinansowanie poza ustalone zgodnie z przepisami prawa i dokumentacją konkursową kryteria oceny, a to poprzez wymaganie, aby wniosek określał "decyzje, które trzeba podjąć w przypadku nieosiągnięcia kamienia", podczas gdy Kryteria wymagają jedynie wskazania "wpływu nieosiągnięcia kamienia na zasadność kontynuacji projektu", który to wpływ nieosiągnięcia kamieni milowych został określony przynajmniej dla jednego kamienia milowego w każdym etapie; - naruszenie art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, nadającego Regulaminowi Konkursu rangę szczegółowej podstawy prawnej jego przeprowadzenia, w związku z postanowieniami pkt 41.1 Regulaminu Konkursu, nakazującymi ocenę projektów między innym na podstawie informacji, które wnioskodawca podał we wniosku, a to poprzez - zupełnie błędne i nieuzasadnione pominięcie przy rozstrzyganiu Protestu faktu, że w toku oceny Projektu nie uwzględniono informacji, które Spółka podała we wniosku w polu "Problem do rozwiązania" etapu 15, wskazujących na ścisłe powiązanie etapu 15 z realizacją etapów 17 i 18, co miało ten wpływ na wynik oceny, że dokonanie oceny wniosku z uwzględnieniem informacji podanych we wniosku doprowadziłoby do uznania, że mierzalność kamieni milowych etapu 15 (określona przez Spółkę w oparciu o system zero-jedynkowej mierzalności) jest ściśle skorelowana z mierzalnością KM etapów 17 i 18, a w przypadku braku zastrzeżeń co do ich mierzalności, KM etapu 15 również pozostają mierzalne, a zatem wymagania wynikające z pkt. 4 Kryteriów w tym zakresie pozostają spełnione, - art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej (w zakresie dotyczącym obowiązku przeprowadzenia przez właściwą instytucję wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny), a to poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, polegające na: - stwierdzeniu w Skarżonej Informacji, że KM etapu 15 nie zostały określone w sposób mierzalny, podczas gdy KM etapu 15 zostały określone w oparciu o system zero-jedynkowej mierzalności, co miało ten wpływ na wynik oceny, że prawidłowe ustalenie stanu faktycznego doprowadziłoby do uznania, że KM etapu 15 są mierzalne, a zatem wymóg określony w pkt. 4 Kryteriów w tym zakresie jest spełniony, - stwierdzeniu w Skarżonej Informacji, że nie wskazano wpływu nieosiągnięcia KM etapów 1, 2, 3, 5, 6, 8 i 14 na zasadność kontynuowania Projektu, podczas gdy z opisów przedstawionych w odpowiednim polu jednoznacznie wynika, że Projekt będzie mógł być kontynuowany, o ile nie zostało to wyraźnie zastrzeżone w opisie pola "Opis wpływu nieosiągnięcia kamienia milowego danego etapu", co miało ten wpływ na wynik oceny, że prawidłowe ustalenie stanu faktycznego doprowadziłoby do uznania, że opisy wpływ nieosiągnięcia KM etapów 1, 2, 3, 5, 6, 8 i 14 został określony prawidłowo, a zatem wymóg określony w pkt 4 Kryteriów w tym zakresie pozostaje spełniony; - stwierdzeniu, że koszty zawarte w budżecie Projektu "pozostają niedoprecyzowane", podczas gdy ich precyzyjne i szczegółowe uzasadnienie zostało zawarte we wspomnianym załączniku do wniosku (Wniosku IPCEI), co miało ten wpływ na przebieg oceny, że prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, oparte także na treści załączników do wniosku, doprowadziłoby do uznania, że opisy planowanych wydatków budżetowych są precyzyjne i adekwatne, a zatem wymóg określony w pkt. 5 Kryteriów pozostaje spełniony. - art. 134 § 2 p.p.s.a., polegające na wydaniu przez Sąd orzeczenia na niekorzyść Skarżącej, pomimo braku stwierdzenia naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności Skarżonej Informacji, polegające na stwierdzeniu przez Sąd w treści uzasadnienia, że "dla etapów 12 i 15 kamienie milowe nie zostały określone w sposób mierzalny", podczas gdy w Skarżonej Informacji uwzględniono zarzut Protestu Wnioskodawcy i stwierdzono, że etap 12 miał sformułowany mierzalny kamień milowy. Tym samym Sąd dokonał modyfikacji stanowiska NCBiR w zakresie spełnienia części kryterium na niekorzyść Skarżącej, do czego nie był uprawniony. Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżąca kasacyjnie spółka przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Narodowe Centrum Badan i Rozwoju w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosło o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych prawem. W piśmie z dnia 5 listopada 2021 r. [...] ustosunkowała się do repliki organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, z przyczyn określonych w § 2 wskazanego przepisu. Rozpoznając sprawę w tych granicach Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna zawiera nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Skarga kasacyjna zawiera zarzuty postawione w oparciu o podstawę określoną w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. naruszeniu przepisów postępowania. W takiej sytuacji należy przypomnieć, że zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej WSA może uwzględnić skargę, jeżeli ustali, że w toku prowadzonej oceny doszło do naruszenia prawa, które miało wpływ na wynik postępowania. W odróżnieniu do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej nie wprowadzono rozróżnienia pomiędzy naruszeniem prawa procesowego oraz naruszeniem prawa materialnego. Stwierdzanie niezgodności z prawem oceny, niezależnie od rodzaju naruszonych przepisów, możliwe jest, gdy stwierdzone zostanie, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. W postępowaniu sądowym badane jest to, czy został zachowany tryb postępowania określony przepisami prawa i kryteriami wyboru projektów zawartymi w przepisach i stosowanych regulaminach konkursu. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości Sąd bada czy miały one wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny oceniając zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej zgodnie z wyżej przedstawionymi kryteriami stwierdził, że autor skargi kasacyjnej nie wykazał wpływu podnoszonych uchybień na wynik sprawy. Stwierdzenie o niezgodnym z prawem przeprowadzeniu oceny i w konsekwencji przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ, jest dopuszczalne, gdy ustalone zostanie, że usunięcie wykrytych naruszeń prawa powodowałoby uwzględnienie protestu. Zauważyć należy, że negatywna ocena projektu i rozstrzygnięcie protestu wskazywały jako przyczynę odmowy przyznania dofinansowania niespełnienie kryteriów obligatoryjnych 4 i 5, a jedynie ustalenie, że błędna była ocena w odniesieniu do wszystkich zanegowanych kryteriów uzasadnia przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ. Zgodnie z Załącznikiem nr 3 Regulaminu konkursu "Kryteria wyboru projektów" projekt może być rekomendowany do dofinansowania, jeśli otrzyma "TAK we wszystkich kryteriach" wymienionych w tym załączniku. Niespełnienie już choćby jednego z warunków określonych w załączniku nr 3 Regulaminu skutkuje koniecznością nieprzyjęcia wniosku o dofinansowanie. Przy czym projekt skarżącej spółki podlegał ocenie na podstawie treści pierwotnie złożonego wniosku wskutek wprowadzonych zmian do wniosku innych, niż wskazane przez IP w informacji o możliwości uzupełnienia lub poprawy wniosku z dnia 3 listopada 2020 r. Negatywne zaopiniowanie wniosku o dofinansowanie nastąpiło na skutek naruszenia pkt 61, 63 i 64 Regulaminu. W tym stanie rzeczy, co zasadnie organ podkreślił w odpowiedzi na skargę kasacyjną, niewybranie wniosku skarżącej do dofinansowania było koniecznym i bezpośrednim skutkiem naruszenia pkt 61, 63 i 64 Regulaminu. Wszystkie popełnione przez wnioskodawcę wystąpienia poza zakres informacji o możliwości poprawy wniosku zostały szczegółowo omówione w informacji z dnia 3 grudnia 2020 r. o niewybraniu projektu do dofinansowania. Wskazane w tej informacji elementy do poprawy i uzupełnienia, które jako niepoprawione zgodnie z pkt 64 Regulaminu, stanowiły podstawę uznania kryteriów 4 i 5 za niespełnione, a w konsekwencji przyczynę odmowy wybrania projektu do dofinansowania. Autor skargi kasacyjnej jako kluczowy zarzut mający "decydujący wpływ na wynik sprawy" wymienił rażące naruszenie art. 68a ust. 10 w związku z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który to zarzut - w jego ocenie - samodzielnie stanowi już wystarczającą podstawę obligującą NCBiR do ponownej oceny Projektu, zaś Sąd obliguje do uchylenia zaskarżonej informacji, nawet gdyby inne zarzuty protestu okazały się niezasadne. W uzasadnieniu tego zarzutu wskazano, że jednym z ekspertów uczestniczących w panelu ekspertów, którego ocena stanowiła także główną podstawę negatywnej oceny Projektu, był prezes zarządu spółki konkurencyjnej, która to Spółka pozostaje w stosunku bezpośredniej konkurencji ze skarżącą i jest żywotnie zainteresowana w nieuzyskaniu przez nią dofinansowania. Projekt podlegający ocenie z udziałem tego eksperta dotknięty jest tak istotną wadą proceduralną, że już choćby z tego powodu ocena ta nie może się ostać i bezwzględnie powinna zostać powtórzona z pominięciem wspomnianego eksperta dotkniętego konfliktem interesów. Ustosunkowując się do tak sformułowanego zarzutu konfliktu interesów w pierwszej kolejności należy odwołać się do treści art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej. W myśl tego przepisu: "Jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności innych niż ustalone na podstawie ust. 7 i 8, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności eksperta, właściwa instytucja wyłącza eksperta z udziału w wyborze projektów albo je ujawnia". Zasadnie zatem wskazał Sąd I instancji, że cyt. przepis przewiduje alternatywę: wyłączenie eksperta albo ujawnienie okoliczności mogących wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Natomiast zwrot użyty w przepisie "właściwa instytucja wyłącza eksperta z udziału w wyborze projektów" należy interpretować w ten sposób, że organ może wyłączyć eksperta do czasu wydania informacji w przedmiocie wybrania/niewybrania projektu do dofinansowania. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca zgłosił fakt zaistniałego w jego ocenie konfliktu interesów u eksperta oceniającego wniosek na etapie procedury odwoławczej, a więc już po zakończeniu czynności eksperta w niniejszej sprawie. Ta okoliczność stoi na przeszkodzie możliwości wyłączenia eksperta na wskazanym etapie oceny wniosku, gdyż nie brał on już udziału w postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał powyższą wykładnię przepisu za prawidłową. Zauważył przy tym, że z treści art. 68a ust. 10 ustawy wdrożeniowej wynika wyraźnie, że ekspert wypełniający hipotezę tej normy nie jest wyłączony z mocy prawa (jak to się dzieje na gruncie art. 24 § 1 i 2 kpa), ale dopiero w drodze czynności właściwej instytucji, która ma możliwość wyboru co do tego czy wyłączyć eksperta czy poprzestać na fakcie ujawnienia okoliczności mogących wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Z brzmienia omawianego przepisu, czego nie zauważył autor skargi kasacyjnej, nie wynika bezwzględny obowiązek wyłączenia eksperta z udziału w wyborze projektów. Nawet gdyby zostały wypełnione przesłanki do zastosowania tego przepisu, to organ może, ale nie musi wyłączyć eksperta. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego kluczowe znaczenie dla oceny zasadności omawianego zarzutu ma okoliczność, czy ocena wniosku o dofinansowanie została dokonana zgodnie kryteriami wynikającymi z Regulaminu konkursu. W pkt 61, 63 i 64 Regulaminu zawarto następującą regulację: - "Po spotkaniu IP przekazuje wnioskodawcy za pośrednictwem skrzynki ePUAP informację o możliwości uzupełnienia lub poprawy wniosku, sporządzoną na podstawie uwag panelu. Wnioskodawca ma prawo uzupełnić lub poprawić wniosek w zakresie wskazanym przez IP" (pkt 61); - "Wnioskodawca uzupełnia lub poprawia wniosek oraz odsyła go do IP. Ma na to 10 dni kalendarzowych od dnia następującego po dniu, w którym IP wysłała mu informację o możliwości uzupełnienia lub poprawy wniosku. Wnioskodawca nie może podwyższyć wnioskowanego dofinansowania projektu, gdy uzupełnia lub poprawia wniosek" (pkt 63): - "Panel będzie oceniał projekt na podstawie wniosku, który wnioskodawca poprawi lub uzupełni zgodnie ze wskazówkami IP. Jeśli wnioskodawca wprowadzi do wniosku inne zmiany niż wskazane przez IP, panel oceni projekt na podstawie pierwotnie złożonego wniosku" (pkt 64). W załączniku nr 3 Regulaminu konkursu p.t. "Kryteria wyboru projektów", w kryterium nr 5 dotyczącym budżetu projektu wskazano, że informacje, które weryfikowane są w tym kryterium, będzie można poprawić we wniosku. Poprawki nie mogą jednak zwiększać wnioskowanego dofinansowania projektu w stosunku do wskazanego we wniosku przed poprawą. Również w informacji o możliwości uzupełnienia lub poprawy wnioski z dnia 3 listopada 2020 r., wskazano skarżącej Spółce, które elementy wniosku i w jaki sposób wymagają poprawy, podkreślając jednocześnie, że poprawa wniosku nie może zwiększyć łącznej wartości dofinansowania. Jednakże wnioskodawca złożył poprawę wniosku z naruszeniem ww. regulacji konkursowych, w tym. m.in. poprzez zwiększenie wartości dofinansowania z kwoty [...] zł. W takiej sytuacji organ zobowiązany był ocenić wniosek na podstawie jego pierwotnej wersji. W tym stanie rzeczy, co zasadnie organ podkreślił w odpowiedzi na skargę kasacyjną, niewybranie wniosku skarżącej do dofinansowania było koniecznym i bezpośrednim skutkiem naruszenia pkt 61, 63 i 64 Regulaminu. Wszystkie popełnione przez wnioskodawcę wystąpienia poza zakres informacji o możliwości poprawy wniosku zostały szczegółowo omówione w informacji z dnia 3 grudnia 2020 r. o niewybraniu projektu do dofinansowania. Wskazane w tej informacji elementy do poprawy i uzupełnienia, które jako niepoprawione zgodnie z pkt 64 Regulaminu, stanowiły podstawę uznania kryteriów 4 i 5 za niespełnione, a w konsekwencji przyczynę odmowy wybrania projektu do dofinansowania. Z akt sprawy wynika, że Instytucja Pośrednicząca działając zgodnie z zapisami Regulaminu Konkursu zastosowała się w pełni w kwestii doboru, kompetencji i wymogów stawianym ekspertom do zapisów art. 68a ustawy wdrożeniowej. Wybrani eksperci złożyli stosowne oświadczenie zgodnie z art. 68a ust. 4 ustawy wdrożeniowej: "Kandydat na eksperta składa oświadczenie o spełnieniu przesłanek, o których mowa w ust. 3. Oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy pouczyć składającego przed złożeniem oświadczenia". Zgodnie z art. 68a ust. 9 ustawy wdrożeniowej eksperci biorący udział w ocenie przedmiotowego wniosku złożyli oświadczenie, że nie zachodzi żadna z okoliczności, o których mowa w art. 24 § 1 i 2 kpa, powodujących wyłączenie eksperta z udziału w borze projektów do dofinansowania. Przy czym oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy pouczyć składającego przed złożeniem oświadczenia. Projekt został oceniony w oparciu o określone i zdefiniowane kryteria oceny projektów przez Komisję, w skład której wchodzili eksperci zewnętrzni oraz pracownicy Instytucji Pośredniczącej. Taki tryb procesowania jest zgodny z pkt 51 Regulaminu konkursu: "Projekt ocenia panel, który tworzą co najmniej trzej członkowie, w tym przewodniczący". Każdy z ekspertów zapoznaje się z całością wniosku i na tej podstawie dokonuje oceny indywidualnej. Ocena ostateczna wniosku, zgodnie z pkt 52 regulaminu konkursu dokonywana jest na zasadzie konsensusu. Gdy nie ma konsensusu, o ocenie projektu rozstrzyga głosowanie. Przebieg spotkania panelowego był zgodny z procedurami opisanymi w "Przewodniku dla Wnioskodawcy, udział w Panelu". Świadczy o tym również treść informacji o możliwości uzupełnienia lub poprawy wniosku z dnia 3 listopada 2020 r. W informacji tej wskazano, że panel ekspertów co do zasady pozytywnie ocenił wniosek o dofinansowanie i wskazał wnioskodawcy popełnione w nim przeoczenia, niezbędne do uzupełnienia wniosku. Zgodnie z regulaminem konkursu wnioskodawca miał prawo uzupełnienia i poprawy wniosku w zakresie wskazanym mu przez IP. W wyniku wprowadzonych przez skarżącą Spółkę poprawek wykraczających poza zakres rekomendacji panelu ekspertów zawartych w Karcie Poprawy Wniosku, dotyczących m.in. wzrostu wartości dofinansowania z kwoty [...] zł, ocena projektu została dokonana wyłącznie na podstawie pierwotne wersji wniosku o dofinansowanie. Wprowadzając niedopuszczalne przez Regulamin konkursu zmiany, wnioskodawca spowodował wykluczenie z procedury oceny poprawionego przez siebie wniosku. Nadto, co również nie jest bez znaczenia dla oceny omawianego zarzutu, protest od przeprowadzonej oceny był rozpoznawany przez inny skład ekspercki, który również nie rekomendował projektu do dofinansowania. Ustosunkowując się zarzutu wymienionego w pkt a) osnowy skargi kasacyjnej także należy mieć na uwadze wyrażoną w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, zasadę przejrzystości reguł oceny projektów. Przepis ten stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada ta realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i kompletnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Pozostaje przy tym w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, nakazującą ustanowienie jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodność postępowania z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronne i wyczerpujące uzasadnienie wyboru projektu i dokonanej jego oceny. Nakaz zachowania bezstronności z kolei ustanawia zakaz preferencyjnego traktowania określonych grup lub rodzajów wnioskodawców albo projektów. Zasady określone w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się, zatem do zbadania, czy dokonana ocena formalno-merytoryczna wniosku oraz negatywne rozpatrzenie protestu nie narusza powyższych reguł. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu). Kontrola zaś powinna zmierzać do analizy, czy argumentacja oceniającego oraz IP w zaskarżonym negatywnym rozpatrzeniu protestu, nie jest dowolna i mieści się w granicach logicznego rozumowania, a przy tym czy jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami. Autor skargi kasacyjnej nie wykazał, że NCBiR naruszyło tę zasadę. Mając na uwadze przebieg oceny wniosku o dofinansowanie autor skargi kasacyjnej nie wykazał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wotyw na wynik sprawy. Wprost przeciwnie IP zachowała tryb postępowania określony przepisami ustawy wdrożeniowej i kryteriami wynikającymi z regulaminu. Tym samym zarzuty dotyczące konfliktu interesów zredagowane w osnowie skargi kasacyjnej w pkt a) okazały się pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Nie są zasadne zarzuty sformułowane w pkt b), c) i d) osnowy skargi kasacyjnej, gdyż wniosek strony skarżącej spełniał warunki formalne. Natomiast nie zawierał on argumentacji, która zgodnie z postanowieniami Regulaminu konkursu pozwalałaby mu przyznać ocenę "TAK" we wszystkich kryteriach zgodnie z załącznikiem nr 3 Regulaminu pt. "Kryteria wyboru projektów". Postanowienia Regulaminu – pkt 44.2 i pkt 45 dotyczą wyłącznie braków w zakresie warunków formalnych oraz oczywistych pomyłek. Natomiast zgodnie z pkt 42 Regulaminu warunki formalne to: złożenie wniosku we właściwym terminie i konkursie (pkt 42.1) oraz kompletność i forma wniosku, przygotowanego zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie oraz Regulaminem konkursu (42.2). Wniosek jest kompletny, jeżeli wnioskodawca: - 42.2.1. wypełnił wszystkie wymagane pola wniosku, podając dane zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie; - 42.2.2. złożył wszystkie wymagane oświadczenia; - 42.2.3. podał dane zgodnie z danymi w ogólnodostępnych rejestrach, w tym KRS i CEIDG; - 42.2.4 dołączył do wniosku wszystkie wymagane załączniki, przygotowane zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie i RK – zwłaszcza w odpowiednich formatach lub wzorach. Zgodnie z ogólnymi zasadami weryfikacji i oceny projektów w konkursie – Projekt oceniają eksperci oraz pracownicy IP na podstawie: informacji, które wnioskodawca podał we wniosku (pkt 41.1). Wnioskodawca zgodnie z pkt 42.2.1. Regulaminu miał obowiązek podać wszystkie istotne dane w polach wniosku o dofinansowanie oraz stosownie do pkt 42.2.4. dołączyć do wniosku wszystkie wymagane załączniki. Wymagane załączniki do wniosku stanowiły m.in. Decyzja Komisji Europejskiej oraz Wniosek IPCEI złożony uprzednio do Komisji. Dokumentacja ta została uwzględniona w ocenie. Zgodnie z Kryteriami wyboru projektów w kryterium nr 1 "Kwalifikowalność wnioskodawcy i projektu" sprawdzano, czy wnioskodawca i projekt są uprawnieni do ubiegania się o dofinansowanie. W konkursie można bowiem złożyć tylko wniosek dotyczący projektu, który jest ważnym projektem stanowiącym przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania (projektem IPCEI), który otrzymał pozytywną decyzję Komisji Europejskiej dopuszczającą udzielenie pomocy. Uwzględnienie decyzji Komisji Europejskiej skutkowało pozytywną wstępną weryfikacją wniosku o dofinansowanie oraz dopuszczenie go do dalszych etapów konkursu. W tym miejscu należy zauważyć, iż ocena wniosku została dokonana przez IP zgodnie z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami. Zgodnie z pkt 42.2.1. Regulaminu treść wniosku o dofinansowanie powinna zawierać się w polach wniosku przewidzianych w formularzu, które obejmują poszczególne zagadnienia. Z treści tego unormowania wynika obowiązek powiązania pomiędzy daną treścią wniosku a danym polem, na co wskazuje zapis "jeśli w polach wniosku są znaki bądź informacje, którym nie można przypisać związku z danym polem, IP nie może tego uznać za oczywistą omyłkę i może pozostawić wniosek bez rozpoznania". NCBiR wypełniło obowiązek dotyczący zapewnienia powszechnie dostępnej i kompletnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, gdyż ogłaszając konkurs organ umieścił wszelkie niezbędne dane na swojej stronie internetowej (zasady konkursu, wniosek o dofinansowanie projektu wraz załączeniami, link do systemu informatycznego IP, dokumenty wymagane, instrukcję wypleniania wniosku oraz zakres określony w Kryteriach oceny projektu). Wnioskodawca przystępując do konkursu zaakceptował obowiązujący w tym konkursie Regulamin i miał obowiązek wypełnić pola wniosku zgodnie z tymi dokumentami konkursowymi. Chybiony jest kolejny zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w związku z postanowieniami pkt 41.2 Regulaminu konkursu. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy: "Właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie kreślonego przez siebie regulaminu". Natomiast z treści pkt 41 Regulaminu wynika, że: "Projekt oceniają eksperci oraz pracownicy IP na podstawie: - 41.1. informacji, które wnioskodawca podał we wniosku oraz - 41.2 wyjaśnień, których udzielił." Autor skargi kasacyjnej powołując się cyt. regulację argumentuje, że użycie spójnika "oraz" w pkt 41 Regulaminu przesądza o tym, że wyjaśnienia złożone podczas panelu powinny zostać uwzględnione bez żadnych dodatkowych warunków. Sąd I instancji nieprawidłowo uznał, że wzięcie ich pod uwagę jest możliwe wyłącznie w sytuacji, w której następnie zostaną one ujęte w wersji poprawionego wniosku. Ustosunkowując się do tak sformułowanego zarzutu, należy odwołać się wprost do postanowień Regulaminu konkursu dotyczących oceny projektów. Zgodnie z pkt 54 Regulaminu: "Elementem oceny jest spotkanie panelu z wnioskodawcą, podczas którego wnioskodawca może odnieść się do pytań i ewentualnych wątpliwości członków panelu dotyczących projektu. Przed spotkaniem, IP przesyła wnioskodawcy za pośrednictwem wiadomości e-mail, wraz z zaproszeniem na panel, wstępne pytania sformułowane przez członków panelu". W myśl art. 62 Regulaminu, IP przekazuje wnioskodawcy, wraz z informacją o możliwości uzupełnienia lub poprawy wniosku, opinię na temat wniosku, która uwzględnia wszystkie kryteria oceny. Natomiast z pkt 63 wynika, że wnioskodawca uzupełnia lub poprawia wniosek oraz odsyła go do IP. Ma na to 10 dni kalendarzowych od dnia następującego po dniu, w którym IP wysłała mu informację o możliwości uzupełnienia lub poprawy wniosku. Nadto zgodnie z postanowieniami załącznika nr 3 do Regulaminu "Kryteria wyboru projektów", informacje, które są weryfikowane w ramach kryteriów 1 – 5, można poprawić we wniosku w trakcie oceny, co wskazuje na pisemną (a nie ustną) formę poprawy wniosku. Z przytoczonych wyżej postanowień Regulaminu wynika, że elementem oceny przeprowadzanej przez panel ekspertów jest spotkanie jego członków z wnioskodawcą, podczas którego wnioskodawca ma możliwość odniesienia się do pytań i ewentualnych wątpliwości członków panelu dotyczących ocenianego projektu. Wyjaśnienia udzielone przez wnioskodawcę doprecyzowują informacje zawarte we wniosku, a z postanowień Regulaminu wynika jednoznacznie, że złożone wyjaśnienia muszą zostać ujęte w wersji poprawionej wniosku. Spotkanie z panelem służy wyjaśnieniu ewentualnych wątpliwości, natomiast nie zastępuje treści samego wniosku. Zasadnie podkreślił organ w odpowiedzi na skarg kasacyjną, że spotkanie z panelem nie może zastępować treści wniosku o dofinansowanie, w tym uzupełniać jego braków albo korygować błędów, gdyż projekt ma być realizowany zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie, a nie na podstawie oświadczeń złożonych przez wnioskodawcę podczas spotkania panelu. Kolejnym uchybieniem proceduralnym w ocenie skarżącej jest naruszenie art. 134 § 1 ppsa, polegające na nierozpoznaniu przez Sąd zarzutów sformułowanych w pkt: E, F i H skargi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Z lektury zaskarżonego orzeczenia jednoznacznie wynika, że Sąd I instancji Sąd omówił przesłanki, dla których uznał, że IP dokonała prawidłowej oceny Projektu w świetle zapisów Załącznika nr 3 Regulaminu w ramach kryterium nr 4 "Zarządzanie projektem" oraz kryterium nr 5 "Budżet projektu". Należy przy tym zauważyć, że kognicja sądów administracyjnych w sprawach dotyczących wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Programów Operacyjnych np. Inteligentny Rozwój 2014-2020, ogranicza się do zbadania zgodności z prawem zaskarżonych aktów wydanych w postępowaniu toczącym się przed właściwą instytucją. Kontrola sądu przeprowadzona w tym zakresie zmierza zatem do oceny, czy argumentacja organu jest zgodna z kryteriami wynikającymi z dokumentów wchodzących w skład tzw. systemu realizacji programu. W tej części zarzutów autor skargi kasacyjnej w istocie prowadzi polemikę z oceną ekspertów. Sąd jednak nie jest uprawniony do merytorycznej oceny projektu, jego rola polega na dokonaniu oceny czy eksperci zweryfikowali wniosek zgodnie z opisem danego kryterium ujętym w "Kryteriach wyboru projektu". Kontrola sądowa dokonywana jest w kontekście np. pominięcia w ocenie określonych treści, czy też przeprowadzenia oceny przez ekspertów w oparciu o elementy, które nie stanowią przedmiotu oceny w danym kryterium. Organ w informacjach z dnia 3 grudnia 2020 r. oraz 24 lutego 2021 stwierdził, że wniosek o dofinansowanie nie zawiera wskazania, w jaki sposób nieosiagnięcie poszczególnych kamieni milowych będzie wpływało na zasadność kontynuowania projektu – co jest wymogiem przewidzianym w pkt 4 załącznika nr 3 "Kryteria wyboru projektów". Wnioskodawca nie zrealizował także przewidzianego w "Kryteriach wyboru projektu" wymogu określenia kamienia milowego w odniesieniu do etapu 15. Z treści pkt 4 załącznika nr 3 do Regulaminu wynika, ze NCBiR ocenia m.in. czy kamień milowy (efekt końcowy) każdego z etapów określono w sposób mierzalny, a zatem wszystkie kamienie milowe powinny być opisane w sposób mierzalny. Uzasadniając przyjęcie negatywnej oceny realizacji kryterium 5 "Budżet projektu", organ w zakresie warunku: planowane koszty są adekwatne, tj, niezbędne i bezpośrednio związane z realizacją prac zaplanowanych w Projekcie, ich wysokość jest właściwa i odpowiednio uzasadniona, są adekwatne do oczekiwanych rezultatów, wskazał że pozycje zostały opisane w sposób ogólny. Wniosek nie zawiera informacji, co wchodzi w koszty inwestycyjne oraz jaka aparatura wchodzi w skład kosztów aparatury niezbędnej do badań strukturalnych, morfologicznych i elektrochemicznych oraz aparatury związanej z syntezą materiałów elektrodowych i konstrukcją ogniw. Należy także wskazać, że w świetle art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej, nieodniesienie się do każdego z argumentów skargi może stanowić skuteczną podstawę skargi kasacyjnej, tylko wtedy gdy takie uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a więc gdy ewentualnie uwzględnienie pominiętych zarzutów mogłoby doprowadzić do innej treści orzeczenia Sądu I instancji. Taka sytuacja w sprawie nie zachodzi. To obowiązkiem wnoszącego skargę kasacyjną jest wykazanie, że gdyby do zarzucanego naruszenia przepisów nie doszło, wyrok Sądu I instancji byłby inny. Takiej argumentacji skarga kasacyjna nie zawiera. Zarzut naruszenia art.134 § 2 p.p.s.a, polegający na wydaniu orzeczenia na niekorzyść skarżącej, autor skargi kasacyjnej uzasadnił tym, że Sąd dokonał modyfikacji stanowiska NCBiR w zakresie spełnienia części kryterium nr 4 na niekorzyść wnioskodawcy. W treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd bowiem stwierdził, że "dla etapów 12 i 15 kamienie milowe nie zostały określone w sposób prawidłowy, podczas gdy w zaskarżonej informacji stwierdzono, iż etap 12 miał sformułowany mierzalny kamień milowy. Jak już wskazano wyżej, tak zredagowany zarzut w świetle art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej nie mógł odnieść oczekiwanego skutku. Uchybienie to nie miało istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. W dokumencie "Kryteria wyboru projektów" stanowiącym załącznik nr 3 do Regulaminu konkursu wskazano, że każdy wniosek oceniany jest zgodnie z opisanymi w tym dokumencie kryteriami. Organ analizuje go z perspektywy kryteriów TAK/NIE. Projekt może być zatem rekomendowany do dofinansowania, jeżeli otrzyma TAK we wszystkich 5 kryteriach. Projekt Spółki otrzymał ocenę NIE w zakresie kryteriów 4 i 5, wobec tego WSA oddalając skargę nie pogorszył sytuacji strony skarżącej, lecz utrzymał dotychczasową. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ppsa, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.