XI Ka 881/21

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->XI Ka 881/21</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 listopada 2021 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący Sędzia Mariusz Jaroszyński</p> <p>Protokolant Katarzyna Wójcik</p> <p>po rozpoznaniu dnia 30 listopada 2021 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">A. O.</span> </strong> córki <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">E. z domu M.</span>, <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>obwinionej z art. 116 § 1a kw</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinioną</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie z dnia 17 sierpnia 2021 roku sygn. akt IV W 440/21</p> <p>I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>II. zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze <br/>30 (trzydzieści) złotych opłaty oraz 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków.</p> <p> <strong> <!-- -->XI Ka 881/21 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. O.</span> </strong> została obwiniona o to, że w dniu 31 marca 2021 roku około godziny 8:30 w <span class="anon-block">L.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w poczekalni Komisariatu IV Policji w <span class="anon-block">L.</span> nie posiadała zasłoniętych ust i nosa maseczką, czym nie przestrzegała obowiązku określonego w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi,</p> <p>to jest o wykroczenie z art. 116 § 1a k.w.</p> <p>Wyrokiem zaocznym wydanym w sprawie o sygn. akt IV W 440/21 w dniu 17 sierpnia 2021 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie uznał <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">A. O.</span> za winną zarzucanego jej czynu wyczerpującego dyspozycję art. 116 § 1a k.w. w zw. z § 25 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 roku w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii i za to na podstawie art. 116 § 1a k.w. wymierzył jej 200 złotych grzywny. Nadto, zwolnił obwinioną od kosztów postępowania, z których poniesione wydatki przejął na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku zaocznego wniosła obwiniona, zaskarżając go w całości, zarzuciła:</p> <p>1. naruszenie art. 116 § 1a k.w. w zw. z § 75 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 roku w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” (Dz.U. 2016.283), przez jego błędną wykładnię jako przepisu karnego wyczerpująco określającego znamiona czynu zabronionego i stanowiącego samodzielną podstawę wymierzenia kary, podczas gdy jest przepisem blankietowym, który odsyła do przepisów karnych innej ustawy,</p> <p>2. naruszenie art. 116 § 1a k.w. w zw. z § 75 ust. 1 i 2 powyższego rozporządzenia, przez jego niewłaściwe zastosowanie do wszystkich zakazów, nakazów, ograniczeń i obowiązków określonych w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, podczas gdy dotyczy on jedynie nieprzestrzegania zakazów, nakazów, ograniczeń i obowiązków, które zostały zebrane w rozdziale „Przepisy karne”,</p> <p>3. naruszenie art. 116 § 1a k.w. w zw. z § 75 ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia z dnia 20 czerwca 2002 roku, przez jego niewłaściwe zastosowanie do nakazu ustanowionego w akcie podustawowym, podczas gdy dotyczy jedynie zakazów, nakazów, ograniczeń i obowiązków określonych w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi,</p> <p>4. obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 42;art. 42 ust. 1)">art. 42 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej</a> (Dz.U. 78.483) oraz art. 1 § 1 k.w. przez wymierzenie kary na podstawie przepisu blankietowego odsyłającego do innych przepisów karnych, podczas gdy nie istnieje przepis karny określający znamiona popełnionego czynu (popełniony czyn nie jest zabroniony przez ustawę),</p> <p>5. obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 31;art. 31 ust. 3)">art. 31 ust. 3 Konstytucji</a> przez uznanie ustanowionego w rozporządzeniu nakazu zakrywania ust i nosa (nakazu stosowania środków profilaktycznych przez osoby zdrowe) przez organ wykonawczy, któremu nadano upoważnienie fakultatywne, za powszechnie obowiązujący,</p> <p>6. obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 178;art. 178 ust. 1)">art. 178 ust. 1 Konstytucji</a> przez zaniechanie kontroli zgodności rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 roku w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. 2021.512) z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a> i poprzestanie na stwierdzeniu jego zgodności z ustawą,</p> <p>7. obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 51;art. 51 ust. 1)">art. 51 ust. 1 Konstytucji</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 9;art. 9 ust. 1;art. 9 ust. 2)">art. 9 ust. 1 i 2</a> RODO w zw. z § 25 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 roku w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii przez uznanie, że upoważnienie nadane rozporządzeniem jest wystarczające do żądania wglądu w dane wrażliwe przez funkcjonariuszy Policji,</p> <p>8. naruszenie § 25 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 roku w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 51;art. 51 ust. 1)">art. 51 ust. 1 Konstytucji</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 9;art. 9 ust. 1;art. 9 ust. 2)">art. 9 ust. 1 i 2</a> RODO przez jego błędną wykładnię uznającą za „inny dokument” jedynie dokument urzędowy,</p> <p>9. obrazę § 25 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 roku w sprawie ustanowienia okresowych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii w zw. z § 25 ust. 6 tego samego rozporządzenia w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 51;art. 51 ust. 1)">art. 51 ust. 1 Konstytucji</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 9;art. 9 ust. 1;art. 9 ust. 2)">art. 9 ust. 1 i 2</a> RODO, przez odrzucenie dokumentu prywatnego potwierdzającego trudności w samodzielnym zakryciu lub odkryciu ust lub nosa,</p> <p>10. obrazę § 25 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 roku w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii w zw. z § 25 ust. 6 tego samego rozporządzenia, przez uznanie, że wyłączenie spod nakazu zakrywania ust i nosa następuje na podstawie okazania dokumentu, podczas gdy następuje na podstawie istnienia trudności w samodzielnym zakryciu lub odkryciu ust lub nosa.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty, apelująca wniosła o zmianę wyroku i umorzenie postępowania, ewentualnie o uniewinnienie od zarzucanego jej czynu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obwinionej okazała się bezzasadna.</p> <p>Stan prawny na dzień zaistnienia czynu opisanego we wniosku o ukaranie, kwalifikowanego jako wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 116;art. 116 § 1 a)">art. 116 § 1a</a> k.w. stanowi, iż kto nie przestrzega zakazów, nakazów, ograniczeń lub obowiązków określonych w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, podlega karze grzywny albo karze nagany. Omawiany przepis pojawił się w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">Kodeksie wykroczeń</a> od dnia 29 listopada 2020 roku, a dodany został przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 października 2020 roku o zmianie niektórych ustaw w związku z przeciwdziałaniem sytuacjom kryzysowym związanym z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. 2020.2112).</p> <p>Artykuł ten, jak słusznie zauważył sąd meriti – wbrew tezie apelującej, ma charakter blankietowy, co oznacza, że sam nie określa znamion zabronionego zachowania, lecz odsyła do innych przepisów, które wprowadzają określone nakazy i zakazy. Stanowi zatem normę sankcjonującą w stosunku do tych wszystkich przypadków, w których przepisy wprowadzające nakazy i zakazy związane z zapobieganiem oraz zwalczaniem zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, stanowią normę niezabezpieczoną sankcją.</p> <p>Sąd Rejonowy nie naruszył art. 116 § 1a k.w. w zw. z § 75 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 roku w sprawie „Zasad techniki prawotwórczej”, bowiem konstrukcja omawianej normy zawiera odesłanie do przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 roku o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń oraz chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. 2020.1845), który to akt prawny w dacie czynu zawierał upoważnienie Rady Ministrów do wydania rozporządzenia w przypadku wystąpienia stanu epidemii lub stanu zagrożenia epidemicznego o charakterze i w rozmiarach przekraczających możliwości działania właściwych organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego i, w którym to akcie, przewidziany jest nakaz zakrywania ust i nosa, w określonych okolicznościach, miejscach i obiektach oraz na określonych obszarach, wraz ze sposobem realizacji tego nakazu.</p> <p>Wskazać w tym miejscu należy, iż obowiązek zakrywania ust i nosa ustanowiony w związku z wystąpieniem stanu epidemii COVID-19 w odbiorze społecznym budzi kontrowersje, w przeszłości również poważne zastrzeżenia prawne z punktu widzenia zasady legalizmu. W analizowaniu słuszności karania za brak maseczki, kluczowy jest przede wszystkim jeden czynnik, który należy brać pod uwagę, a mianowicie jest to termin. Przez wiele miesięcy podstawa prawna, która regulowała kwestię noszenia maseczki była wadliwa. Obowiązek ten początkowo uregulowano rozporządzeniem, a nie ustawą, przez co odbyło się to z przekroczeniem granic upoważnienia ustawowego. Tak było jednak do dnia 28 listopada 2020 roku, gdyż później sytuacja uległa całkowitej zmianie. Stało się to właśnie za sprawą przyjętej przez Sejm i wspomnianej już powyżej - ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z wystąpieniem COVID-19. Dodano wówczas do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082341570" title="Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi - Dz. U. z 2008 r. Nr 234, poz. 1570 (art. 46 b)">art. 46b ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi</a> (Dz.U. 2021.2069) - pkt 13, który stanowi, że w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 46a, można ustanowić między innymi - nakaz zakrywania ust i nosa, w określonych okolicznościach, miejscach i obiektach oraz na określonych obszarach, wraz ze sposobem realizacji tego nakazu. Art. 46a powołanej ustawy stanowi natomiast, że w przypadku wystąpienia stanu epidemii lub stanu zagrożenia epidemicznego o charakterze i w rozmiarach przekraczających możliwości działania właściwych organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego, Rada Ministrów może określić w drodze rozporządzenia, na podstawie danych przekazanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw administracji publicznej, Głównego Inspektora Sanitarnego oraz wojewodów:</p> <p>1) zagrożony obszar wraz ze wskazaniem rodzaju strefy, na którym wystąpił stan epidemii lub stan zagrożenia epidemicznego,</p> <p>2) rodzaj stosowanych rozwiązań - w zakresie określonym w art. 46b,</p> <p>- mając na względzie zakres stosowanych rozwiązań oraz uwzględniając bieżące możliwości budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego.</p> <p>Dokonana zmiana upoważniła zatem Radę Ministrów do regulowania w drodze rozporządzenia kwestii zakrywania ust i nosa. Z uprawnień tych skorzystano, efekt czego stanowią wydawane od tego czasu rozporządzenia w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii. Oznacza to, że od dnia 29 listopada 2020 roku obowiązek zakrywania ust i nosa w sposób w tych rozporządzeniach wskazywany ma swoje umocowanie w ustawie i może być egzekwowany w drodze przymusu prawnego, to jest na podstawie art. 116 § 1a k.w.</p> <p>W dacie czynu przypisanego obwinionej obwiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 roku w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii. Przepis § 25 ust. 1 tego rozporządzenia nałożył obowiązek zakrywania ust i nosa przy pomocy maseczki, między innymi w miejscach ogólnodostępnych, w tym w budynkach użyteczności publicznej.</p> <p>Sąd Okręgowy nie podziela więc zapatrywań prawnych zawartych w apelacji obwinionej. W dacie czynu istniały bowiem podstawy prawne, aby nałożyć powszechne ograniczenia określone tak, jak w przywoływanym powyżej rozporządzeniu Rady Ministrów, a wszelkie zarzuty apelującej w tym przedmiocie, uznać należy wobec powyższych wywodów za bezzasadne.</p> <p>W ocenie Sądu odwoławczego brak jest także podstaw, aby podważyć zgodność przedmiotowych unormowań z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a>. Nakaz zakrywania ust i nosa nie godzi w podstawowe prawa gwarantowane przez ustawę zasadniczą, wręcz przeciwnie – to zdrowie publiczne ustawodawca umieścił stosunkowo wysoko w hierarchii dóbr, pod względem rodzajowym, zapewniając mu ochronę konstytucyjną.</p> <p>Sąd I instancji zauważył, że obwiniona w dacie czynu posiadała własne pisemne oświadczenie, iż ma trudności w samodzielnym zakrywaniu ust i nosa, jednakże nie chciała pomocy od funkcjonariusza w założeniu maseczki. Z obowiązku zakrywania przy pomocy maseczki ust i nosa między innymi w budynku użyteczności publicznej zwolnione są osoby, które nie mogą zakrywać ust lub nosa z powodu trudności w samodzielnym ich zakryciu (§ 25 ust. 3 pkt 4 lit. b rozporządzenia z dnia 19 marca 2021 roku). Jednakże w takim przypadku wymagane jest przedstawienie na żądanie – w tym wypadku – Policji, zaświadczenia lekarskiego lub innego dokumentu potwierdzającego wystąpienie owych trudności (§ 25 ust. 6 rozporządzenia).</p> <p>Powołany przepis nadaje zatem odpowiednie uprawnienie do żądania przez wymienione w nim organy przedstawienia zaświadczenia, czy dokumentu, o którym w nim mowa. Sąd meriti nie dopuścił się w żadnej mierze naruszenia, czy też obrazy przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 roku w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.U. UE.L.2016.119.1), bowiem art. 9 w ustępie 4 daje państwom członkowskim możliwość zachowania lub wprowadzenia dalszych warunków, w tym ograniczenia w odniesieniu do przetwarzania danych genetycznych, biometrycznych lub dotyczących zdrowia.</p> <p>Prawidłowo uznał nadto sąd I instancji, że oświadczenie obwinionej stanowi dokument prywatny, świadczący jedynie o tym, iż osoba, która go sporządziła złożyła zawarte w nim oświadczenie. Jego treść nie stanowi natomiast dowodu na okoliczność, do której się odnosi.</p> <p>Twierdzenia i argumenty zaprezentowane przez <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">A. O.</span> w wywiedzionej apelacji mają charakter czysto polemiczny i prezentują subiektywny punkt widzenia obwinionej, która wyraźnie nie chce uwzględnić obowiązujących przepisów oraz reguł odpowiedzialności za popełnione wykroczenie. Podzielając zatem argumenty Sądu Rejonowego i wobec bezzasadności środka odwoławczego przyjąć należy, że sąd ten w pełni zasadnie uznał jej winę.</p> <p>Z uwagi na fakt, że apelacja kwestionuje winę obwinionej, należało zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 1)">art. 447 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 k.p.w.</a> skontrolować zaskarżony wyrok również w zakresie rozstrzygnięcia o karze, która zdaniem Sądu Okręgowego jest sprawiedliwa, a w żadnym razie nie można jej uznać za rażąco surową w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> </p> <p>O kosztach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 8)">art. 8</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031081026" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 (§ 1)">§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 121;art. 121 § 1)">art. 121 § 1 k.p.w.</a> </p> <p> <em> <!-- --> Mariusz Jaroszyński </em> </p> </div>