XXIII Zs 105/21
Sądy powszechne2021-11-30
Sygnatura
XXIII Zs 105/21
Data orzeczenia
2021-11-30
Rodzaj
DECISION
Sędziowie
Małgorzata Siemianowicz-Orlik (PRESIDING_JUDGE)
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt XXIII Zs 105/21</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 30 listopada 2021 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznych w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: sędzia Małgorzata Siemianowicz – Orlik</p>
<p>Protokolant : Karolina Szymońska</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2021 r. w Warszawie</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego</p>
<p>z udziałem zamawiającego Skarbu Państwa – Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej</p>
<p>w Republice Federalnej Niemiec w <span class="anon-block">B.</span>, Niemcy</p>
<p>i odwołującego <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>na skutek skargi Skarbu Państwa – Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej</p>
<p>w Republice Federalnej Niemiec w <span class="anon-block">B.</span>, Niemcy</p>
<p>od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej</p>
<p>z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt KIO 1819/21</p>
<p>
<strong>
<!-- -->postanawia:</strong>
</p>
<p>1.
zmienić zaskarżony wyrok wyłącznie w punkcie 2. i obciążyć <span class="anon-block"> (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> kosztami postępowania odwoławczego w całości oraz w punkcie 2.2. i zasądzić od <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Federalnej Niemiec w <span class="anon-block">B.</span>, Niemcy 4.448,84 zł (cztery tysiące czterysta czterdzieści osiem złotych osiemdziesiąt cztery grosze) tytułem kosztów postępowania odwoławczego,</p>
<p>2.
odrzucić skargę w pozostałej części,</p>
<p>3.
zasądzić od Skarbu Państwa – Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Federalnej Niemiec w <span class="anon-block">B.</span>, Niemcy na rzecz <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> 12.500 zł (dwanaście tysięcy pięćset złotych) tytułem kosztów postępowania skargowego.</p>
<p>
<em>
<!-- --> Małgorzata Siemianowicz – Orlik </em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt XXIII Zs 105/21 </strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Zamawiający – Skarb Państwa – Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Federalnej Niemiec w <span class="anon-block">B.</span>, Niemcy prowadził w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na wykonanie usługi inżyniera kontraktu dla projektu „Budowa nowej siedziby Ambasady RP w Republice Federalnej Niemiec”.</p>
<p>Pismem z dnia 11 czerwca 2021 r. zamawiający poinformował o unieważnieniu czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> oraz o wykluczeniu tego wykonawcy z postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 24;art. 24 ust. 1;art. 24 ust. 1 pkt. 16)">art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Prawo zamówień publicznych</a> i o odrzuceniu jego oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp.</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniósł dnia 21 czerwca 2021 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie, w którym zarzucił zamawiającemu naruszenie:</p>
<p>1.
art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp w zw. z art. 57 ust. 4 lit h) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji wykluczenie odwołującego z postępowania w związku z bezpodstawnym przyjęciem, że odwołujący w wyniku zamierzonego działania lub co najmniej rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 19 ustawy Pzp,</p>
<p>2.
art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez odrzucenie oferty odwołującego w związku z bezpodstawnym przyjęciem, że jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.</p>
<p>W związku z powyższym odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wykluczenia odwołującego z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp oraz odrzucenia jego oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 uznk, a także unieważnienia czynności unieważnienia wyboru oferty odwołującego, jako oferty najkorzystniejszej.</p>
<p>Pismem z dnia 9 lipca 2021 r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o jego oddalenie.</p>
<p>Wyrokiem z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt KIO 1819/21 Krajowa Izba Odwoławcza w pkt. 1. oddaliła odwołanie, w pkt. 2. kosztami postępowania obciążyła zamawiającego - Skarb Państwa – Ambasadę Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Federalnej Niemiec w części tj.: 1/2 oraz odwołującego <span class="anon-block"> - (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> w części tj.: 1/2, w pkt. 2.1. zaliczyła w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania, a w pkt. 2.2. zasądziła od zamawiającego na rzecz odwołującego kwotę 7 076 zł.</p>
<p>Krajowa Izba Odwoławcza w toku niniejszego postępowania ustaliła, że przedmiotem zamówienia jest usługa Inżyniera Kontraktu polegająca na pełnieniu nadzoru inwestorskiego w zakresie opisanym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 ()">ustawie - Prawo budowlane</a>. Pismem z dnia 28 stycznia 2021 r. zamawiający poinformował m.in. o wyborze, jako najkorzystniejszej oferty odwołującego, a w dniu 8 lutego 2021 r. dwaj wykonawcy uczestniczący w postępowaniu wnieśli odwołania, które zostały oddalone (wyrok z dnia 5 marca 2021 r., sygn. akt KIO 391/21 i 410/21).</p>
<p>Pismem z dnia 31 maja 2021 r. zamawiający zwrócił się do odwołującego o przedstawienie wyczerpujących informacji, czy w trakcie lub w związku z postępowaniem firma korzystała ze wsparcia, uzyskiwała informację lub w jakikolwiek inny sposób współpracowała z panem D. Zamawiający dodał, że pan D. w trakcie przedmiotowego postępowania pełnił funkcję przewodniczącego komisji przetargowej, tymczasem w dniu 10 maja 2021 r. odwołujący poinformował go, że pan D. będzie pełnił funkcję Kierownika Projektu w trakcie realizowania przez niego usługi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 2 czerwca 2021 r. odwołujący wskazał, że w toku postępowania w żaden sposób nie kontaktował się z panem D., nie współpracował z nim i nie korzystał z jego wsparcia, w szczególności w zakresie przygotowania oferty. Odwołujący przedstawił w piśmie swoją argumentację, jak też dołączył do niego: porozumienie stron z dnia 21 stycznia 2021 r. o rozwiązaniu umowy o pracę z dniem 28 stycznia 2021 r. oraz umowę o współpracy zawartą między odwołującym, a panem D. z dnia 15 marca 2021 r.</p>
<p>Pismem z dnia 11 czerwca 2021 r. zamawiający poinformował o unieważnieniu czynności wyboru oferty odwołującego oraz o jego wykluczeniu z postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 24;art. 24 ust. 1;art. 24 ust. 1 pkt. 16)">art. 24 ust. 1 pkt 16 Pzp</a> i o odrzuceniu jego oferty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 89;art. 89 ust. 1;art. 89 ust. 1 pkt. 3)">art. 89 ust. 1 pkt 3 Pzp</a> w uzasadnieniu wskazując, że odwołujący w treści Jednolitego Europejskiego Dokumentu Zamówienia („JEDZ”) oświadczył, że nie dotyczy go ta przesłanka wykluczenia z postępowania. Na pytanie zawarte w treści Części IV JEDZ dotyczącej tego, czy wykonawca lub przedsiębiorstwo związane z wykonawcą doradzał instytucji zamawiającej lub podmiotowi zamawiającemu bądź był w inny sposób zaangażowany w przygotowanie postępowania o udzielenie zamówienia, odwołujący udzielił odpowiedzi przeczącej. Tymczasem, z informacji, którymi dysponuje zamawiający wynika, iż w dniu 27 marca 2019 r. w <span class="anon-block">B.</span> odwołujący zawarł ze Skarbem Państwa – Ambasadą RP w <span class="anon-block">B.</span> umowę o dzieło, której przedmiotem było wykonanie dzieła polegającego na Opracowaniu Opisu Przedmiotu Zamówienia dla Inżyniera Kontraktu dla projektu „Budowa nowej siedziby Ambasady RP w RFN". Umowa ta została nie tylko zawarta, ale także wykonana, czego potwierdzeniem jest podpisanie protokołu odbioru z dnia 7 czerwca 2019 r. stanowiącego pokwitowanie wykonania przedmiotu tej umowy. W ocenie zamawiającego odwołujący powinien być świadomy swojego zaangażowania na etapie przygotowania postępowania, a o fakcie tym winien poinformować zamawiającego w JEDZ.</p>
<p>Przesłanka wykluczenia z postępowania, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 24;art. 24 ust. 1;art. 24 ust. 1 pkt. 19)">art. 24 ust. 1 pkt 19 PZP</a> ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, iż obowiązek przekazania wszystkich informacji potrzebnych do oceny podstaw wykluczenia obciąża wykonawcę z mocy samego prawa. Zaniechanie przekazania tych informacji i złożenie oświadczenia niezgodnego z rzeczywistym stanem rzeczy, w odniesieniu do okoliczności faktycznych mogących stanowić przesłankę wykluczenia z postępowania aktualizuje przesłankę wykluczenia z postępowania, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 24;art. 24 ust. 1;art. 24 ust. 1 pkt. 16)">art. 24 ust. 1 pkt 16 PZP</a>. Zamawiający wskazał również, że niezależnie od opisanych powyżej okoliczności, działania związane ze złożeniem oferty oraz przedłużaniem terminu związania oferty oceniać należy w kategoriach czynu nieuczciwej konkurencji, co z kolei wypełnia przesłankę odrzucenia oferty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 89;art. 89 ust. 1;art. 89 ust. 1 pkt. 3)">art. 89 ust. 1 pkt 3 PZP</a>.</p>
<p>Złożenie przez odwołującego oferty, pomimo wiedzy o swoim aktywnym uczestnictwie w przygotowaniu postępowania, a następnie nawiązanie współpracy z byłym kierownikiem projektu po stronie zamawiającego, który dokonywał odbioru prac wykonanych na podstawie umowy, w oparciu o którą odwołujący wykonywał opis przedmiotu zamówienia, narusza dobre obyczaje. Wykonawca ani nie powinien zatajać faktu opracowania opisu przedmiotu zamówienia, jak również winien powstrzymać się od zachowań, które stanowią konflikt interesów.</p>
<p>W tym stanie faktycznym nie może być wątpliwości, iż złożenie oferty przez odwołującego oraz przedłużanie przez tego wykonawcę terminu związania ofertą nastąpiło w warunkach określonych w art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Ewidentne naruszenie dobrych obyczajów oraz naruszenie przepisów prawa godzi w interes zamawiającego, który jako jednostka organizacyjna Skarbu Państwa, obowiązany jest działać na podstawie i w granicach prawa. Nie może tolerować, ani tym bardziej dokonywać czynności prawnych sprzecznych z prawem.</p>
<p>Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, że istnieje po stronie odwołującego interes w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na kwestionowaną czynność zamawiającego. Ponadto nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 528)">art. 528 ustawy Prawo zamówień publicznych</a> (Dz.U. z 2019 r. poz. 2019 ze zm.).</p>
<p>Odnosząc się do zarzutu dotyczącego niezasadnego wykluczenia odwołującego z postępowania, Izba przytoczyła treść art. 24 ust. 1 pkt 16 i 19 ustawy Pzp i oceniając zasadność wykluczenia odwołującego z postępowania w oparciu o art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp, w pierwszej kolejności stwierdziła, że zachodzi wobec odwołującego przesłanka zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa. Z okoliczności sprawy wynika, że na zawarte w JEDZ pytanie, czy wykonawca lub przedsiębiorstwo związane z wykonawcą doradzał instytucji zamawiającej lub podmiotowi zamawiającemu bądź był w inny sposób zaangażowany w przygotowanie postępowania o udzielenie zamówienia, odwołujący świadomie wpisał w JEDZ odpowiedź „NIE”. Tymczasem w 2019 r. zamawiający zawarł z odwołującym umowę o dzieło, na podstawie której wykonał on opracowanie opisu przedmiotu zamówienia dla inżyniera kontraktu dla projektu „Budowa nowej siedziby Ambasady RP w RFN". Prowadziło to do wniosku, że odwołujący przygotował opis przedmiot zamówienia dla niniejszego postępowania, a takie działanie z pewnością mieści się w pojęciu „przygotowania postępowania”, o czym świadczy fakt, że art. 29 i nast. ustawy Pzp, dotyczące opisu przedmiotu zamówienia, znajdują się w dziale II rozdziale 2 tej ustawy o nazwie: „Przygotowanie postępowania”. Tym samym opracowanie przez odwołującego opisu przedmiotu zamówienia oznacza, że brał on udział w przygotowaniu postępowania, o którym mowa także w art. 24 ust. 1 pkt 19 ustawy Pzp. Nie można podzielić w tym przypadku stanowiska odwołującego, że wykonane przez niego w 2019 r. opracowanie zostało następnie zmodyfikowane.</p>
<p>KIO nie podzieliła stanowiska odwołującego, że nie brał on udziału w przygotowaniu postępowania, ponieważ opracowanie przygotowane przez niego w 2019 r. zostało następnie zmodyfikowane. Opracowanie opisu przedmiotu zamówienia, wykonane przez odwołującego w 2019 r., zostało wykorzystane przez zamawiającego w przedmiotowym postępowaniu, choć w ograniczonym zakresie. Nie można było zgodzić się z odwołującym, że skoro zamawiający wiedział o zawartej z nim w 2019 roku umowie o dzieło, to nie mógł zostać wprowadzony w błąd. Wiedzę o podstawach wykluczenia zamawiający pozyskuje zasadniczo z dokumentów składanych przez wykonawcę, a ubieganie się o zamówienie udzielone przez zamawiającego, z którym wykonawca już współpracował, nie zwalnia wykonawcy z obowiązku podania w dokumencie JEDZ prawdziwych informacji. Odwołujący podał nieprawdziwą informację w JEDZ, co do braku swojego udziału w przygotowaniu postępowania. W konsekwencji ziściły się przesłanki wprowadzenia zamawiającego w błąd w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa przy przedstawianiu informacji, że odwołujący nie podlega wykluczeniu. Izba stwierdziła, że zamawiający zasadnie wykluczył odwołującego z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp. Dlatego też odwołanie w zakresie tego zarzutu zostało oddalone.</p>
<p>Izba podzieliła natomiast stanowisko odwołującego co do zarzutu dotyczącego odrzucenia jego oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp. W pierwszej kolejności należało zwrócić uwagę, że aby zachodziła przesłanka odrzucenia oferty w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp, czynem nieuczciwej konkurencji musi być samo złożenie oferty. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">Ustawa Pzp</a> wielokrotnie posługuje się pojęciem „złożenie oferty” przede wszystkim w kontekście terminu, w którym oferta ma być złożona (por. m.in. art. 43, art. 51 ust. 5 pkt 3, art. 52 ustawy Pzp). Oznacza to, że czynność złożenia oferty musi być jednorazowo dokonana w konkretnym terminie wskazanym przez zamawiającego. Ponadto sam charakter tej czynności, polegającej na fizycznym dostarczeniu oferty do zamawiającego, przesądza o jej jednokrotnym charakterze. Oferta składana jest raz, a następnie może być oceniana przez zamawiającego, przy czym wszystkie jego czynności w tym zakresie są dokonywane wobec już złożonej oferty, a nie wobec oferty, która cały czas znajduje się w „stanie składania” – na poparcie swojego stanowiska Krajowa Izba Odwoławcza przytoczyła wyroki: z 29 maja 2017 r., sygn. akt KIO 922/17, z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt KIO 1069/16 oraz z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt KIO 503/19.</p>
<p>W przekonaniu Izby nie jest dopuszczalne takie intepretowanie treści art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp, w myśl którego „złożenie oferty” jest stanem trwającym, aż do zawarcia umowy z wybranym wykonawcą, co pozwoliłoby zamawiającemu na odrzucenie oferty wykonawcy także wtedy, gdy ewentualny czyn nieuczciwej konkurencji miał miejsce już po upływie terminu składania ofert. Tym samym odrzucenie oferty w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp może nastąpić jedynie wtedy, gdy czyn nieuczciwej konkurencji miał miejsce w związku ze złożeniem oferty, a nie w czasie późniejszym. Oceniając przesłanki opisane w art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp na moment złożenia oferty przez odwołującego, Izba ustaliła, że termin składania ofert w niniejszym postępowaniu upłynął w dniu 11 września 2020 r. Przewodniczącym komisji przetargowej był pan D. W dniu 28 stycznia 2021 r. (na mocy porozumienia z dnia 21 stycznia 2021 r.) nastąpiło rozwiązanie umowy o pracę z panem D. W tym samym dniu (28 stycznia 2021 r.) zamawiający dokonał wyboru oferty odwołującego, jako najkorzystniejszej. W dniu 15 marca 2021 r. pan D. wznowił prowadzenie działalności gospodarczej i zawarł umowę o współpracy z odwołującym. Ani zamawiający, ani przystępujący nie dysponują żadnymi dowodami potwierdzającymi, że odwołujący utrzymywał jakiekolwiek kontakty z panem D. w dniu złożenia oferty. Sam zamawiający przyznał, że nie ma możliwości i nie jest jego rolą uzyskanie takich dowodów. Należało jednak stwierdzić, że brak dowodów na współpracę pana D. z odwołującym w dniu złożenia oferty, uniemożliwia stwierdzenie, że doszło do czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp.</p>
<p>Krajowa Izba Odwoławcza odniosła się też do argumentu zamawiającego, iż pan D. jest objęty - wynikającym z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 2 ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne – zakazem zatrudnienia lub wykonywania innych zajęć u przedsiębiorcy, jeżeli brał udział w wydaniu rozstrzygnięcia w sprawach indywidualnych dotyczących tego przedsiębiorcy. W ocenie Izby nie ma podstaw do przyjęcia, że w dniu złożenia oferty odwołujący dopuścił się czynu nieuczciwej konkurencji poprzez naruszenie dobrych obyczajów czy naruszenie prawa, tj. art. 7 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 2 ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne.</p>
<p>Odnosząc się zaś do argumentacji zamawiającego, dotyczącej formalizmu i interpretacji przepisów prawa, Izba w pierwszej kolejności stwierdziła, że formalizm postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nie może być celem samym w sobie, ale nie może też być pomijany. Formalizm ten służy bowiem respektowaniu podstawowych zasad udzielania zamówień, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp. Dokonywanie rozszerzającej interpretacji przepisu przewidującego podstawę odrzucenia oferty stanowi niedozwolone wykraczanie poza wymienione przesłanki, w tym wypadku – dokonywanie wykładni art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp w ten sposób, że „złożenie oferty” jest rozłożone w czasie aż do zawarcia umowy. W szczególności nie jest dopuszczalna wykładnia <em>
<!-- -->contra legem</em>, a taka miałaby miejsce w przypadku uznania, że podstawę odrzucenia oferty w myśl art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp może stanowić stwierdzenie przez zamawiającego czynu nieuczciwej konkurencji w oderwaniu od złożenia oferty.</p>
<p>W przedmiotowej sprawie Izba stwierdziła, że choć zarzut zawarty w odwołaniu jest zasadny, gdyż zamawiający nie miał podstaw do odrzucenia oferty odwołującego w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp, to jednocześnie naruszenie tego przepisu nie ma wpływu na wynik postępowania. Izba oddaliła bowiem odwołanie w zakresie zarzutu dotyczącego art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp, co oznacza, że podtrzymana została decyzja zamawiającego o wykluczeniu odwołującego z postępowania. W tym stanie rzeczy stwierdzenie niezasadności odrzucenia oferty odwołującego nie ma wpływu na wynik postępowania. Dlatego też odwołanie w zakresie zarzutu dotyczącego art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp, zostało oddalone.</p>
<p>Podstawę prawną orzeczenia stanowiły przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 552;art. 552 ust. 1;art. 553;art. 554;art. 554 ust. 1;art. 554 ust. 1 pkt. 1)">art. 552 ust. 1, art. 553 i art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych</a> w zw. z art. 92 ust. 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">Prawo zamówień publicznych</a>.</p>
<p>Odnosząc się do kwestii rozdzielenia po połowie kosztów postępowania odwoławczego Izba zauważyła, że jeden zarzut odwołania uznała za niezasadny, a drugi za zasadny, co prowadziło do zastosowania wobec tego § 7 ust. 5 rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania, zgodnie z którym Izba może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od rozdzielenia kosztów w sposób, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2-4, w szczególności jeżeli przemawia za tym rodzaj zarzutów uwzględnionych przez Izbę lub ich waga dla rozstrzygnięcia odwołania. Z tego względu dokonano rozdzielenia kosztów pomiędzy zamawiającego i odwołującego po połowie.</p>
<p>O kosztach postępowania orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 574)">art. 574 ustawy Prawo zamówień publicznych</a> (Dz.U. z 2019 r. poz. 2019 ze zm.) w zw. z art. 92 ust. 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">Prawo zamówień publicznych</a> (Dz.U. z 2019 r. poz. 2020) oraz na podstawie § 8 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 7 ust. 5 i 6 w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. a), b) i d) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania.</p>
<p>Skargę od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej wniósł zamawiający Skarb Państwa – Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Federalnej Niemiec w <span class="anon-block">B.</span>, Niemcy w zakresie pkt. 1. (w części dotyczącej podzielenia przez KIO stanowiska odwołującego co do niezasadności odrzucenia jego oferty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 89;art. 89 ust. 1;art. 89 ust. 1 pkt. 3)">art.89 ust.1 pkt 3 pzp</a>) oraz pkt. 2. w zakresie obciążenia zamawiającego kosztami postępowania w połowie oraz zasądzenia od zamawiającego na rzecz przeciwnika skargi kwoty 7076 zł.</p>
<p>Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:</p>
<p>1.
obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 89;art. 89 ust. 1;art. 89 ust. 1 pkt. 3)">art.89 ust.1 pkt 3 pzp</a> przez jego nieprawidłową wykładnię i przyjęcie, że sankcja odrzucenia oferty może zostać zastosowana jedynie w przypadku, w którym do popełnienia czynu nieuczciwej konkurencji może dochodzić w momencie złożenia oferty,</p>
<p>2.
nierozpoznanie istoty sprawy poprzez niedokonanie oceny, czy doszło do zaistnienia czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu art.3 ust.1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w szczególności w powiązaniu z art.7 ust.1 ustawy z dnia 21.08.1997 r. oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 7;art. 7 ust. 1)">art.7 ust.1 pzp</a>,</p>
<p>3.
obrazę przepisów prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 531;art. 542)">art.531 i art.542</a> nowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">pzp</a> przez uznanie za nieprzydatne dokumentów złożonych przez zamawiającego pomimo, że dowody te były istotne dla rozstrzygnięcia, czy odwołujący dopuścił się czynu nieuczciwej konkurencji, skutkującej sankcją odrzucenia oferty, przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 89;art. 89 ust. 1;art. 89 ust. 1 pkt. 3)">art.89 ust.1 pkt 3 pzp</a>,</p>
<p>4.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 575)">art.575</a> nowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">pzp</a> przez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że podstawą obciążenia obu stron kosztami postępowania odwoławczego jest jego wynik rozumiany jako uznanie zasadności jednego z kilku zarzutów zawartych w odwołaniu, a nie uwzględnienie żądania zawartego w odwołaniu,</p>
<p>5.
naruszenie § 8 ust.2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30.21.2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie obciążenia przeciwnika skargi kosztami postępowania odwoławczego w całości,</p>
<p>6.
naruszenie § 7 ust. 5 rozporządzenia poprzez jego zastosowanie i rozdzielenie kosztów postępowania odwoławczego pomiędzy zamawiającego i przeciwnika skargi mimo, że przepis ten stanowi podstawę normatywną dla odstąpienia od stosunkowego rozdzielenia kosztów.</p>
<p>W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez oddalenie odwołania wniesionego przez przeciwnika skargi również w zakresie zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 89;art. 89 ust. 1;art. 89 ust. 1 pkt. 3)">art.89 ust.1 pkt 3 pzp</a> oraz w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania odwoławczego i obciążenie tymi kosztami przeciwnika skargi oraz zasądzenie od przeciwnika skargi na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 3.600 zł i uzasadnionych kosztów dojazdu i noclegu pełnomocnika zamawiającego w kwocie 848,84 zł zgodnie ze spisem kosztów, a także zasądzenie od przeciwnika skargi na rzecz skarżącego kosztów postępowania skargowego.</p>
<p>W odpowiedzi na skargę przeciwnik skargi wniósł o oddalenie skargi w całości, a także o zasądzenie od skarżącego na rzecz przeciwnika kosztów postępowania skargowego.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </strong>
</p>
<p>Skarga zamawiającego Skarbu Państwa – Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Federalnej Niemiec w <span class="anon-block">B.</span>, Niemcy zasługiwała na uwzględnienie w części dotyczącej kosztów postępowania odwoławczego, a w pozostałym zakresie podlegała odrzuceniu.</p>
<p>Przede wszystkim należy podkreślić zmiany i zakres obowiązywania w niniejszej sprawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawy - Prawo zamówień publicznych</a>. Stosownie do art. 89 ustawy z dnia 11 września 2019 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 2020) – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo zamówień publicznych, z dniem 1 stycznia 2021 r. utraciła moc <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych</a>, która zastąpiona została <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawą z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych</a> (Dz. U. 2019 r., poz. 2019). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 90;art. 90 ust. 1)">art 90 ust. 1</a> wprowPZP do postępowań o udzielenie zamówienia, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawie PZP</a>, wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2021 r., stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy wprowPZP do postępowań odwoławczych oraz postępowań toczących się wskutek wniesienia skargi do sądu, o których mowa w uchylanej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawie PZP</a>, wszczętych po dniu 31 grudnia 2020 r., dotyczących postępowań o udzielenie zamówienia wszczętych przed dniem 1 stycznia 2021 r., stosuje się przepisy nowej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawy PZP</a>. Wobec tego, że postępowanie o udzielenie zamówienia zostało wszczęte przed dniem 1 stycznia 2021 r., to w zakresie prawa materialnego stosuje się przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawy PZP</a>. Jednocześnie, z uwagi na treść powołanego art. 92 ust. 2 wprowPZP do postępowań toczących się wskutek wniesienia skargi do sądu, stosuje się przepisy nowej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawy PZP</a>.</p>
<p>W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarga zamawiającego w części dotyczącej pkt.1. zaskarżonego wyroku podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.</p>
<p>W rozpoznawanej przez tutejszy Sąd sprawie o sygnaturze XXIII Zs 109/21 wyrokiem z dnia 29 października 2021 r. oddalono skargę <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span>, wniesioną od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt KIO 1819/21. W niniejszej sprawie również zamawiający wniósł skargę od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt KIO 1819/21, a to w zakresie pkt. 1. (w części dotyczącej podzielenia przez KIO stanowiska odwołującego co do niezasadności odrzucenia jego oferty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 89;art. 89 ust. 1;art. 89 ust. 1 pkt. 3)">art.89 ust.1 pkt 3 pzp</a>) oraz pkt. 2. w zakresie obciążenia zamawiającego kosztami postępowania w połowie oraz zasądzenia od zamawiającego na rzecz przeciwnika skargi kwoty 7076 zł. Wobec treści wyroku tutejszego Sądu z dnia 29 października 2021 r. orzeczenie KIO z dnia 15 lipca 2021 r. stało się prawomocne w pkt.1., w którym oddalono odwołanie <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span>. Skarżący w niniejszej sprawie występował w sprawie XXIII Zs 109/21 w charakterze przeciwnika skargi i zarówno wyrok KIO z dnia 15 lipca 2021 r. jak i wyrok Sądu Okręgowego z dnia 29 października 2021 r. były dla skarżącego korzystne.</p>
<p>Z uwagi na to, że odwołanie <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> zostało prawomocnie oddalone, to w ocenie Sądu Okręgowego skarga zamawiającego w tej części, w jakiej zaskarżono punkt 1. wyroku KIO z dnia 15 lipca 2021 r., podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zaskarżone orzeczenie w punkcie 1. zawierało rozstrzygnięcie w przedmiocie oddalenia odwołania <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span>. Było to więc rozstrzygnięcie korzystne dla zamawiającego, wobec czego skarżący nie posiadał w niniejszej sprawie interesu prawnego w jego zaskarżeniu. Interes prawny w zaskarżeniu nie jest pojęciem ustawowym, ale w judykaturze przyjmuje się konieczność jego istnienia jako przesłanki środka odwoławczego (<em>
<!-- -->
gravamen</em>). Chodzi tu o pokrzywdzenie strony treścią orzeczenia, wynikające z różnicy między zgłoszonym przez nią żądaniem a końcowym rozstrzygnięciem. O tym, czy interes taki istnieje, przesądza uzyskanie bądź nieuzyskanie przez stronę zaspokojenia jej sfery materialnoprawnej, realizowanej w procesie sądowym (por. np. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 16.12.1979 r., III CZP 79/71 i z dnia 8.04.1997 r., I CKN 57/97). Pokrzywdzenie orzeczeniem (<em>
<!-- -->
gravamen</em>) zachodzi, gdy zaskarżone orzeczenie jest obiektywnie w sensie prawnym niekorzystne dla skarżącego, gdyż z punktu widzenia jego skutków związanych z prawomocnością materialną skarżący nie uzyskał takiej ochrony prawnej, którą zamierzał osiągnąć przez procesowo odpowiednie zachowanie w postępowaniu poprzedzającym wydanie orzeczenia, a w razie jego braku zaskarżone orzeczenie <em>
<!-- -->
per se</em> wywołuje takie skutki. <em>
<!-- -->
Gravamen
</em>, będąc warunkiem istnienia interesu prawnego w zaskarżeniu orzeczenia, jest przesłanką dopuszczalności środka zaskarżenia, chyba że interes publiczny wymaga merytorycznego rozpoznania tego środka (vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., III CZO 88/13).</p>
<p>W sprawie o sygnaturze KIO 1819/21 w zakresie punktu 1. zaskarżonego wyroku, którym oddalono odwołanie <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span>, orzeczono zgodnie z wnioskiem zamawiającego i dlatego skarga zamawiającego w tym zakresie była niedopuszczalna. Zdaniem Sądu Okręgowego rozstrzygnięcie merytoryczne w niniejszej sprawie jest zbędne. Skarżący domagał się potwierdzenia prawidłowości czynności podjętych przez skarżącego w toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, a które to czynności zakwestionowała w uzasadnieniu swojego wyroku Krajowa Izba Odwoławcza. Wymaga podkreślenia, że celem niniejszego postępowania nie jest utwierdzenie skarżącego w pewności co do prawidłowości podejmowanych przez niego czynności, zwłaszcza że sprawa, dotycząca zamówienia publicznego zainicjowanego przez skarżącego, została pod względem merytorycznym zakończona.</p>
<p>Sąd orzekający nie podziela opinii skarżącego, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi zamawiającego ma znaczenie dla zamówień publicznych w szerszym aspekcie z uwagi na interes publiczny. Generalnie w sprawach, w których interes publiczny rzeczywiście wymaga merytorycznego rozpoznania środka zaskarżenia, <em>
<!-- -->
gravamen</em> czyli interes prawny w zaskarżeniu, należy ujmować szerzej, nie sprowadza się on bowiem tylko do pokrzywdzenia w wąskim rozumieniu, tj. w różnicy między żądaniem a zaskarżeniem orzeczenia, lecz obejmuje także zaskarżenie orzeczenia zgodnego z żądaniem strony. Gdy interes publiczny uzasadnia ponowne merytoryczne zbadanie sprawy, ocena w zakresie pokrzywdzenia staje się bezprzedmiotowa na etapie dopuszczalności środka zaskarżenia, mogłoby się bowiem okazać, że skarżący dysponując korzystnym dla niego orzeczeniem nie zdoła w tej fazie postępowania wykazać pokrzywdzenia. Dopiero merytoryczne rozpoznanie sprawy umożliwi podjęcie właściwej oceny w tym zakresie (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., III CZO 88/13). Powyższych okoliczności jednakże skarżący nie wykazał, nie przedstawił przekonujących argumentów przemawiających za tym, że uzyskanie przez niego pewności co do prawidłowości podjętych w tym konkretnym postępowaniu o zamówienie publiczne działań, jest niezbędne z punktu widzenia interesu publicznego. Brak zatem podstaw do uznania, że interes publiczny wymaga zaangażowania Sądu Okręgowego w merytoryczne rozpoznanie skargi zamawiającego i odniesienie się do jednego z zarzutów odwołania <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w sytuacji, gdy w sprawie o sygn. akt XXIII Zs 109/21 ten sam Sąd poddał już merytorycznej ocenie przedmiotowy wyrok KIO, oddalił skargę <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> i sprawa w toku instancji została zakończona.</p>
<p>Z uwagi na powyższe skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 584)">art.584 p.z.p.</a>
</p>
<p>Skarga zamawiającego zasługiwała na uwzględnienie w części dotyczącej rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania odwoławczego, a zaskarżony wyrok we wskazanym zakresie podlegał zmianie.</p>
<p>Zarzuty skargi odnoszące się do punktu 2. i punktu 2.2. zaskarżonego wyroku okazały się uzasadnione.</p>
<p>Zgodnie z ogólną zasadą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 575)">art.575 pzp</a> strony postępowania odwoławczego ponoszą koszty tego postępowania stosownie do jego wyniku. Zaskarżonym wyrokiem Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span>, a zatem odwołujący przegrał postępowanie. Szczegółowy sposób rozliczenia kosztów postępowania odwoławczego reguluje Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania. W niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie § 8 ust.2 pkt. 1. rozporządzenia, który stanowi, że w przypadku oddalenia odwołania przez Izbę w całości, Izba zasądza uzasadnione koszty postępowania odwoławczego od odwołującego na rzecz zamawiającego.</p>
<p>W niniejszej sprawie Krajowa Izba Odwoławcza w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia uznała zasadność jednego z zarzutów podnoszonych w odwołaniu przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, ale odwołanie zostało oddalone w całości. W tym miejscu należy zauważyć, że ani <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">ustawa – Prawo zamówień publicznych</a> ani rozporządzenie z dnia 30 grudnia 2020 r. nie przewidują możliwości orzekania o kosztach postępowania odwoławczego w oderwaniu od merytorycznego rozstrzygnięcia. Krajowa Izba Odwoławcza oparła swoje orzeczenie o kosztach postępowania odwoławczego na treści § 7 ust.5 rozporządzenia, zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach Izba może odstąpić od rozdzielenia kosztów, w sposób o którym mowa w ust.1 pkt 3 oraz ust.2-4 powołanego przepisu, w szczególności, jeżeli przemawia za tym rodzaj zarzutów uwzględnionych przez Izbę lub ich waga dla rozstrzygnięcia odwołania. Należy zauważyć, że § 7 rozporządzenia dotyczy orzekania o kosztach w sytuacji, kiedy Izba uwzględniła odwołanie w całości, co nie miało miejsca w sprawie o sygnaturze KIO 1819/21. Par.7 ust.5 rozporządzenia umożliwia zaś Izbie odstąpienie od rozdzielenia kosztów w sposób wskazany w określonych w przepisie przypadkach, ale nie dotyczy to sprawy, w której odwołanie oddalono w całości, czyli sprawy takiej jak niniejsza. Z powyższych względów zaskarżone orzeczenie o kosztach postępowania odwoławczego podlegało zmianie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 588;art. 588 ust. 2)">art.588 ust.2 pzp</a>.</p>
<p>Orzekając o kosztach postępowania odwoławczego na podstawie art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 575)">art.575 pzp</a> oraz § 8 ust.2 pkt. 1. rozporządzenia z dnia 30 grudnia 2020 r., Sąd Okręgowy miał na względzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 574)">art.574 pzp</a>, zaliczając do tych kosztów uzasadnione koszty stron. Postępowanie odwoławcze zakończyło się oddaleniem odwołania <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, a co za tym idzie stroną wygrywającą postępowanie odwoławcze był zamawiający. Uzasadnionymi kosztami zamawiającego były, zgodnie z §5 ust.2 a i b rozporządzenia, koszty związane z dojazdem na rozprawę ( w kwocie 848,84 zł, zgodnie ze złożonym przez zamawiającego spisem kosztów) i wynagrodzenie i wydatki jednego pełnomocnika w kwocie 3600 zł, łącznie stanowiące kwotę 4448,84 zł.</p>
<p>Wobec powyższego i na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.</p>
<p>O kosztach postępowania skargowego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 589;art. 589 ust. 1)">art. 589 ust.1 pzp</a>. Ponieważ skarga co do meritum została odrzucona, a uwzględniono ją wyłącznie w zakresie kosztów postępowania odwoławczego, skarżącego należało uznać za stronę przegrywającą postępowanie skargowe, co skutkowało obciążeniem skarżącego kosztami postępowania skargowego w całości. Wysokość zasądzonych na rzecz przeciwnika skargi kosztów postępowania skargowego wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 (art. 589 § 2;art. 589 § 2 pkt. 9)">§ 2 pkt 9</a> w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych w brzmieniu obowiązującym w chwili wniesienia skargi, z uwzględnieniem 50% stawki minimalnej. Ustawodawca nie przewidział bowiem osobnych stawek dla radców prawnych ani adwokatów występujących w sprawach ze skargi na orzeczenie KIO przed sądem.</p>
<p>
<em>
<!-- -->sędzia Małgorzata Siemianowicz – Orlik </em>
</p>
</div>