II K 622/19

<p>Sygn. akt II K 622/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 2 grudnia 2021 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Małgorzata Piotrowska</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Monika Formaniewicz</p> <p>w obecności Prokuratora: asesora <span class="anon-block">A. W.</span> </p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 7 maja 2021 r., 25 czerwca 2021 r., 2 września 2021 r., 28 października 2021 r. i 2 grudnia 2021 r.</p> <p>sprawy karnej</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">A. J.</span> </span> </strong> - <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block">B.</span>, niekaranego</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonego o to, że:</span> </strong> </p> <p>w dniu 9 kwietnia 2018r. w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, w <span class="anon-block"> Agencji (...)</span> wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. T.</span> P:<span class="anon-block"> (...)</span> oraz n/n osobą, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 9.000 zł <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span>, w taki sposób, iż namówił <span class="anon-block">M. T.</span> oraz wyzyskał jego niezdolność do należytego pojmowania przedsiębranego działania, który zawarł <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span> z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, wprowadzając w błąd pośrednika finansowego <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">Ł.</span> co do źródła i wysokości osiąganego dochodu, poprzez posłużenie się podrobionym dokumentem, jakim było zaświadczenie o dochodach i zatrudnieniu w <span class="anon-block"> firmie (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span>, a następnie przyjął w gotówce kwotę 9.000 zł od <span class="anon-block">M. T.</span>, który wypłacił ją w placówce pocztowej z rachunku bankowego o nr <span class="anon-block"> (...)</span> należącego do <span class="anon-block">M. T.</span> i z tej kwoty przekazał mu 150 zł,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->O R Z E K A</strong> </p> <p>1.  Oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J.</span> </strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i za to, na tej podstawie wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>2.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69§1kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70§1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesza warunkowo oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J.</span> </strong> na okres 2 (dwóch) lat próby.</p> <p>3.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72§1 pkt 1 kk</a> zobowiązuje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J.</span> </strong> do informowania Sądu na piśmie o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy.</p> <p>4.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> zobowiązuje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J.</span> </strong>do naprawienia szkody w części, poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">B.</span> kwoty 4 425 zł (cztery tysiące czterysta dwadzieścia pięć złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10 kwietnia 2018r. do dnia zapłaty.</p> <p>5.  Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">R. K. (1)</span> kwotę 672 zł (sześćset siedemdziesiąt dwa złote 00/100) plus należny podatek VAT tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.</p> <p>6.  Zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="118"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="15"/> <col width="123"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="2"/> <col width="8"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="5"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II K 622/19</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">A. J.</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>Został uznany za winnego tego, ze w dniu 9 kwietnia 2018r. w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, w <span class="anon-block"> Agencji (...)</span> wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. T.</span> P:<span class="anon-block"> (...)</span> oraz n/n osobą, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 9.000 zł <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span>, w taki sposób, iż namówił <span class="anon-block">M. T.</span> oraz wyzyskał jego niezdolność do należytego pojmowania przedsiębranego działania, który zawarł <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span> z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, wprowadzając w błąd pośrednika finansowego <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">Ł.</span> co do źródła i wysokości osiąganego dochodu, poprzez posłużenie się podrobionym dokumentem, jakim było zaświadczenie o dochodach i zatrudnieniu w <span class="anon-block"> firmie (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span>, a następnie przyjął w gotówce kwotę 9.000 zł od <span class="anon-block">M. T.</span>, który wypłacił ją w placówce pocztowej z rachunku bankowego o nr <span class="anon-block"> (...)</span> należącego do <span class="anon-block">M. T.</span> i z tej kwoty przekazał mu 150 zł, to jest przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="9" colspan="12"> <p> <span class="anon-block">A. J.</span> zna od wielu lat <span class="anon-block">M. T.</span>, mieszkają po sąsiedzku w miejscowościach położonych w gminie <span class="anon-block">Ś.</span>.</p> <p>Na początku kwietnia 2018 r. <span class="anon-block">A. J.</span> zaproponował <span class="anon-block">M. T.</span>, aby ten w zamian za drobną kwotę pieniędzy wziął pożyczkę w agencji finansowej, posługując się sfałszowanym zaświadczeniem o zatrudnieniu. Mężczyźni wraz z jeszcze jednym mężczyzną, którego tożsamości nie ustalono w niniejszym postępowaniu, udali się do <span class="anon-block">G.</span>. Trzeci mężczyzna - prawdopodobnie <span class="anon-block">J. S. (1)</span> - przekazał <span class="anon-block">M. T.</span> sfałszowane, niezgodne z prawdą zaświadczenie o zatrudnieniu go w <span class="anon-block"> firmie (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span>, następnie oskarżony wraz z <span class="anon-block">M. T.</span> udali się do <span class="anon-block"> Agencji (...)</span>. <span class="anon-block">M. T.</span> zawnioskował o pożyczkę posługując się sfałszowanym zaświadczeniem o zatrudnieniu, zawierającym nieprawdziwe informacje. Obsługę ze strony agencji finansowej <span class="anon-block">(...)</span> prowadziła <span class="anon-block">M. Ł.</span> i to ona przyjmowała dokumenty przedłożone przez <span class="anon-block">M. T.</span>.</p> <p>Ostatecznie doszło do zawarcia w dniu 9 kwietnia 2018 r. <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> na kwotę 9000 zł, która została jeszcze tego samego dnia przelana przez pokrzywdzonego na rachunek bankowy wskazany przez klienta i wypłacona w gotówce w placówce pocztowej. Oskarżony <span class="anon-block">A. J.</span> przekazał <span class="anon-block">M. T.</span> kwotę 150 zł, resztę pieniędzy zatrzymując dla siebie. Pożyczka nie została spłacona przez żadnego z mężczyzn w żadnej części. <span class="anon-block">M. T.</span> był przekonany, że <span class="anon-block">A. J.</span> będzie spłacał raty pożyczki, gdyż to właśnie oskarżony zabrał całą dokumentację z agencji finansowej.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. T.</span> </p> </td> <td> <p>42-43, 108-109, 270-270v, 334-335</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>70-71, 174-174v, 270v-271v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. M.</span> </p> </td> <td> <p>27-28</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. Ł.</span> </p> </td> <td> <p>67-68, 173v-174, 271v-272</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">T. W.</span> </p> </td> <td> <p>81-83</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>pisemne zawiadomienie <span class="anon-block"> (...)</span> oraz pismo z dnia 3.12.2018 r.</p> </td> <td> <p>1-2, 31</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>umowa pożyczki - dowód rzeczowy</p> </td> <td> <p>61</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>pismo z Urzędu Gminy w <span class="anon-block">Ś.</span> </p> </td> <td> <p>25</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>pismo pokrzywdzonego</p> </td> <td> <p>162</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="12"> <p>Z uwagi na brak spłaty pożyczki, w dniu 21 sierpnia <br/>2018 r. do miejsca zamieszkania <span class="anon-block">M. T.</span> zgłosił się windykator. W ten sposób bliscy <span class="anon-block">M. T.</span> dowiedzieli się, że mężczyzna zaciągnął jakieś zobowiązanie. Kiedy <span class="anon-block">M. T.</span> opowiedział co się wydarzyło, <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wraz z mężem <span class="anon-block">M. W. (2)</span> i <span class="anon-block">M. T.</span> pojechali do domu <span class="anon-block">A. J.</span>. Byli wzburzeni, zapytali go dlaczego wykorzystał naiwność <span class="anon-block">M. T.</span>. Początkowo oskarżony <span class="anon-block">A. J.</span> nie przyznał się do wzięcia udziału w tym oszustwie, jednak po chwili przyznał że, "wszystkiego nie wziął" a resztę miał wziąć "ten trzeci". Rozmowa została nagrana telefonem komórkowym.</p> <p>Remont w domu <span class="anon-block">M. T.</span> został wykonany przez jego rodzinę - <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> z ich własnych środków. <span class="anon-block">M. T.</span> miał również w późniejszym okresie operację przepukliny przeprowadzoną w ramach funduszu NFZ.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>70-71, 174-174v, 270v-271v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>nagranie audio na płycie CD</p> </td> <td> <p>303/309, 314 - nastąpiła zmiana numeracji kart</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. W. (2)</span> </p> </td> <td> <p>313v-314</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="6" colspan="12"> <p> <span class="anon-block">M. T.</span> jest osobą ubezwłasnowolnioną częściowo, upośledzoną umysłowo w stopniu lekkim z organicznymi zaburzeniami osobowości. Potrzebuje pomocy w codziennych sprawunkach, nie do końca radzi sobie z pieniędzmi i sprawami urzędowymi.</p> <p>Postanowieniem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 17 listopada 2020 r. w sprawie III RNs 227/20 ustanowiono dla niego kuratelę i obowiązki kuratora powierzono <span class="anon-block">M. W. (1)</span>.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>70-71, 174-174v, 270v-271v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>dokumentacja z Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">T.</span> do sprawy I Ns 394/19</p> </td> <td> <p>178-189, 207,212</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>pismo z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Szpitala (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> wraz z dokumentacją medyczną</p> </td> <td> <p>62-66</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinie psychologiczna i psychiatryczno-psychologiczna dot. <span class="anon-block">M. T.</span> w sprawie o ubezwłasnowolnienie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">T.</span> sygn. akt I Ns 394/19</p> </td> <td> <p>168-171v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia sądowo-psychiatryczna dot. <span class="anon-block">M. T.</span> </p> </td> <td> <p>223-229</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia sądowo-psychologiczna dot. <span class="anon-block">M. T.</span> z dnia <br/>11.11.2021 r.</p> </td> <td> <p>366-370</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Oskarżony <span class="anon-block">A. J.</span> nie był dotychczas karany sądownie</p> </td> <td colspan="2"> <p>dane o karalności</p> </td> <td> <p>105, 160</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="12"> <p> <span class="anon-block">J. S. (1)</span>, który w niniejszym postępowaniu występował w charakterze świadka, co do którego oskarżony <span class="anon-block">A. J.</span> podnosił, że to on był ową trzecią osobą, którą miała wystawić zaświadczenie o zatrudnieniu <span class="anon-block">M. T.</span> i pobrać większość pieniędzy, jest osobą karaną sądownie. Obecnie odbywa karę pozbawienia wolności za czyn polegający na pomocnictwie do oszustwa, to jest sporządzeniu fałszywego zaświadczenia o zatrudnieniu, którym inna osoba posłużyła się w trakcie ubiegania się o pożyczkę.</p> </td> <td colspan="2"> <p>odpis wyroku SR w <span class="anon-block">(...)</span> w sprawie II K 382/17</p> </td> <td> <p>372</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>akta sprawy II K 382/17</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">A. J.</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>jak w punkcie 1 wyroku</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Za nieudowodniony sąd uznał jakoby oskarżony <span class="anon-block">A. J.</span> nie brał udziału w oszustwie i nie pobrał od <span class="anon-block">M. T.</span> wypłaconych mu pieniędzy w kwocie 8850 zł.</p> <p>W końcowej fazie postępowania sądowego oskarżony twierdził zaś inaczej, mianowicie że to <span class="anon-block">J. S. (1)</span> wziął wszystkie pieniądze.</p> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia oskarżonego</p> </td> <td> <p>114-115, 269v-270, 359</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Za nieudowodnioną sąd uznał okoliczność, zgodnie z którą <span class="anon-block">A. J.</span> miał otrzymać tylko 100 zł za fatygę w postaci podwózki do <span class="anon-block">G.</span> a <span class="anon-block">M. T.</span> miał wziąć wszystkie uzyskane z pożyczki pieniądze i spożytkować je na remont swojego domu i operację przepukliny.</p> </td> <td colspan="2"> <p>jak wyżej</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="9" colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. T.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>zeznania świadka były w pełni wiarygodne, albowiem były bardzo spontaniczne, szczere, spójne, konsekwentne i szczegółowe. Świadek kilkukrotnie zeznawał w tej sprawie zarówno w trakcie postępowania przygotowawczego jak i sądowego. Każdorazowo jego zeznania były takie same. <span class="anon-block">M. T.</span> brał udział w przedmiotowym oszustwie, przyznał się do tego i szczerze o wszystkim opowiedział organom ścigania i sądowi. W związku z jego upośledzeniem, biegli stwierdzili, że czyn popełniony został przez niego w stanie wyłączającym możliwość rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem. W konsekwencji wobec niego postępowanie zostało prawomocnie umorzone. W sprawie oskarżonego <span class="anon-block">A. J.</span> występował z kolei w charakterze świadka. W ocenie sądu to właśnie w oparciu o jego zeznania należało w niniejszej sprawie czynić ustalenia stanu faktycznego. Świadek nie miał podstaw aby fałszywie pomawiać <span class="anon-block">A. J.</span>, wszak sam przyznał się przecież do wzięcia udziału w przestępstwie licząc się z odpowiedzialnością karną. Zeznania tego świadka korespondują ponadto z zeznaniami świadków <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> a także nagraniami audio, na których oskarżony przyznaje się pośrednio do wzięcia pieniędzy, choć nie wszystkich.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>również były w pełni wiarygodne, albowiem były spójne, jasne, konsekwentne a także znajdowały potwierdzenie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">M. T.</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> i nagraniach audio. Świadek w rzeczowy i precyzyjny sposób opisała okoliczności, w których dowiedziała się o tym, że wujek męża zaciągnął jakieś zobowiązanie finansowe. Jej relacja dotycząca przebiegu rozmowy z oskarżonym znalazła pełne odzwierciedlenie w nagraniach audio. Również depozycje dotyczące faktu przeprowadzenia remontu na własny koszt w domu <span class="anon-block">M. T.</span> oraz operacji przepukliny na koszt NFZ nie budziły najmniejszych wątpliwości sądu, gdyż znajdowały oparcie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">M. W. (2)</span> i <span class="anon-block">M. T.</span>, którzy zeznawali w warunkach uniemożliwiających wzajemne uzgodnienie tej wersji. Także relacje dotyczące stanu zdrowia <span class="anon-block">M. T.</span> i jego funkcjonowania na co dzień znajdowały pełne potwierdzenie chociażby w opiniach biegłych psychiatrów i psychologów.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. M.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>świadek wiarygodny, albowiem jako pracownik pokrzywdzonej spółki przedstawił jedynie "suche" fakty dotyczące zawarcia umowy pożyczki, jej numeru, kwoty, pracownika agencji finansowej przyjmującego wniosek, a także faktu czy pożyczka została spłacona. Sąd nie znalazł podstaw aby kwestionować zeznania tego świadka, z resztą ich wiarygodność nie była przez nikogo w toku postępowania kwestionowana.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. Ł.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>zeznania świadka co do zasady również były wiarygodne, albowiem były jasne, spójne i konsekwentne, choć z uwagi na upływ czasu i mnogość klientów, których świadek obsługiwała, kobieta nie potrafiła sobie przypomnieć wielu szczegółów czy okoliczności, w których doszło do zawarcia pożyczki. To jednak w ocenie sądu nie dyskwalifikowało jej zeznań.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">T. W.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>zeznania świadka dotyczące faktu prowadzenia przez niego przed laty <span class="anon-block"> firmy (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> były wiarygodne, albowiem były jasne, spójne i rzeczowe. Świadek nie zna żadnej z osób zainteresowanych niniejszą sprawą, nie miał też wiedzy na temat okoliczności wystawienia przez osobę trzecią zaświadczenia o zatrudnieniu <span class="anon-block">M. T.</span> w jego firmie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>pisemne zawiadomienie <span class="anon-block"> (...)</span> oraz pismo z dnia 3.12.2018 r.</p> </td> <td colspan="10"> <p>dokument stanowiący zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa, będącego przedmiotem niniejszego postępowania, wiarygodne w całości, nie było kwestionowane prze strony</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>umowa pożyczki - dowód rzeczowy</p> </td> <td colspan="10"> <p>w pełni wiarygodna, jej treść i prawdziwość nie była przez żadną ze stron kwestionowana w toku postępowania, nie budziła też żadnych wątpliwości sądu. Dlatego też dokument <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> z dnia 9 kwietnia 2018 r. stanowił wiarygodny dowód, na podstawie którego sąd ustalił okoliczności faktyczne w tej sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>pismo z Urzędu Gminy w <span class="anon-block">Ś.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>sporządzony przez upoważnionego pracownika dokument, z którego wynikało, że nie zgłaszano zagubienia bądź kradzieży dowodu osobistego należącego do <span class="anon-block">M. T.</span>, nikt nie kwestionował jego prawdziwości czy rzetelności,</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>pismo pokrzywdzone-go</p> </td> <td colspan="10"> <p>dokument prywatny zawierający jasną i rzetelną informację dotyczącą faktu przekazania dokumentacji pożyczkowej</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>jak wyżej</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. W. (2)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>również były w pełni wiarygodne, albowiem były spójne, jasne, konsekwentne a także znajdowały potwierdzenie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">M. T.</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i nagraniach audio. Świadek w rzeczowy i precyzyjny sposób opisał okoliczności, w których dowiedział się o tym, że jego wujek zaciągnął jakieś zobowiązanie. Jej go relacja dotycząca przebiegu rozmowy z oskarżonym znalazła pełne odzwierciedlenie w nagraniach audio. Również depozycje dotyczące faktu przeprowadzenia remontu na własny koszt w domu <span class="anon-block">M. T.</span> oraz operacji przepukliny na koszt NFZ nie budziły najmniejszych wątpliwości sądu, gdyż znajdowały oparcie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. T.</span>, którzy zeznawali w warunkach uniemożliwiających wzajemne uzgodnienie tej wersji.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>nagranie audio na płycie CD</p> </td> <td colspan="10"> <p>w ocenie sądu dostarczone do sądu przez <span class="anon-block">M. W. (1)</span> nagranie audio, stanowiło wiarygodny zapis rozmowy oskarżonego <span class="anon-block">A. J.</span> z <span class="anon-block">M. T.</span> i jego bliskimi. Żadna ze stron nie kwestionowała prawdziwości tego nagrania, nie zarzucała mu manipulacji. Sąd też nie znalazł podstaw aby odmówić mu wiarygodności. W konsekwencji sąd dokonał ustaleń stanu faktycznego w tej sprawie między innymi w oparciu o to nagranie, na którym słychać wyraźnie, że początkowo oskarżony zaprzecza, aby namówił <span class="anon-block">M. T.</span> do wzięcia udziału w tym przestępstwie, po chwili zaś przyznał, że "wszystkiego nie wziął", że resztę pieniędzy wziął trzeci mężczyzna, którym prawdopodobnie był <span class="anon-block">J. S. (1)</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="6" colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>jak wyżej</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>dokumentacja z Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">T.</span> do sprawy I Ns 394/19</p> </td> <td colspan="10"> <p>kopia urzędowych akt sprawy cywilnej Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">T.</span> sporządzonych i prowadzonych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, wraz z wydanymi w toku tej sprawy decyzjami merytorycznymi w postaci postanowień czy wyroków, których żadna ze stron nie kwestionowała</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>pismo z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Szpitala (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> wraz z dokumentacją medyczną</p> </td> <td colspan="10"> <p>sporządzone przez upoważnionego pracownika jednostki ochrony zdrowia, niekwestionowane przez żadną ze stron</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinie psychologiczna i psychiatryczno-psychologiczna dot. <span class="anon-block">M. T.</span> w sprawie o ubezwłasnowolnienie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">T.</span> sygn. akt I Ns 394/19</p> </td> <td colspan="10"> <p>opinia psychologiczna sporządzona przez <span class="anon-block">M. C.</span>, psychologa, specjalistę terapii uzależnień na potrzeby postępowania w sprawie o ubezwłasnowolnienie <span class="anon-block">M. T.</span>, która toczyła się w Sądzie Okręgowym w <span class="anon-block">T.</span> pod sygnaturą akt I Ns 394/19 zaś opinia psychiatryczno-psychologiczna z dnia 22 stycznia 2020 r. sporządzona została przez lekarza psychiatrę <span class="anon-block">B. R.</span> i psychologa <span class="anon-block">A. K.</span>, obydwie opinie były sporządzone przez specjalistów dysponujących wiedzą i doświadczeniem w zakresie będącym przedmiotem opinii a nadto nie były przez nikogo kwestionowane.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia sądowo-psychiatryczna dot. <span class="anon-block">M. T.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>opinia biegłych psychiatrów <span class="anon-block">R. K. (2)</span>, <span class="anon-block">B. Ł.</span> i psychologa <span class="anon-block">J. S. (2)</span> sporządzona w niniejszej sprawie jest jasna, pełna, konsekwentna, stanowcza i została sporządzona na podstawie wnikliwej analizy akt sprawy, dokumentacji medycznej oraz badania oskarżonego/świadka <span class="anon-block">M. T.</span>. Ponadto została sporządzona przez specjalistów z dziedziny psychiatrii i psychologii, dysponujących szeroką wiedzą i doświadczeniem zawodowym. Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować poprawność i zasadność wniosków końcowych zawartych w tej opinii.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia sądowo-psychologiczna dot. <span class="anon-block">M. T.</span> z dnia 11 .11.2021 r.</p> </td> <td colspan="10"> <p>opinia biegłej psycholog <span class="anon-block">E. D.</span> dotycząca sprawności intelektualnej świadka <span class="anon-block">M. T.</span>, jego zdolności do spostrzegania i odtwarzania spostrzeżeń była jasna pełna i wyczerpująca odpowiadała na pytania sądu, została sporządzona w oparciu o , obserwację zeznań poprzez uczestnictwo w jego przesłuchaniu przed sądem a także jednorazowe badanie świadka. Opinia nie była przez nikogo kwestionowana i nie budziła również żadnych wątpliwości sądu, dlatego też sąd w ślad za wnioskami tej opinii uznał, że świadek <span class="anon-block">M. T.</span> nie wykazuje tendencji do konfabulacji znajdują śladu mogą stanowić pełnowartościowy materiał dowodowy w niniejszej sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>dane o karalności</p> </td> <td colspan="10"> <p>dokument urzędowy, stanowiący informację z krajowego rejestru karnego, niekwestionowany przez nikogo</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>odpis wyroku SR w <span class="anon-block">(...)</span> w sprawie II K 382/17</p> </td> <td colspan="10"> <p>dokument urzędowy, którego wiarygodność nie była przez strony podważana</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>akta sprawy II K 382/17</p> </td> <td colspan="10"> <p>urzędowe akta sprawy karnej Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> sporządzone i prowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, wraz z wydanymi w toku tej sprawy decyzjami merytorycznymi w postaci postanowień czy wyroków, których żadna ze stron nie kwestionowała</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>1.2.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia oskarżonego</p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd co do zasady nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których kategorycznie kwestionował swój udział w przestępstwie wskazując, że jedynie podwiózł grzecznościowo <span class="anon-block">M. T.</span> do agencji finansowej i to <span class="anon-block">M. T.</span> miał być pomysłodawcą, wykonawcą i beneficjentem tego czynu.</p> <p>Oskarżony początkowo próbował forsować wersję, iż to <span class="anon-block">M. T.</span> z innym mężczyzną - <span class="anon-block">J. S. (1)</span>, wspólnie dopuścili się jego popełnienia, a on otrzymał jedynie drobną kwotę za fatygę to jest na paliwo do samochodu. Za zupełnie niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego, zgodnie z którymi to <span class="anon-block">M. T.</span> miał zatrzymać dla siebie całą kwotę pożyczki to jest niemal 9000 zł i spożytkować ją na remont domu i operację. Wyjaśnienia te stoją bowiem w ewidentnej sprzeczności z uznanymi za w pełni wiarygodne zeznaniami świadków <span class="anon-block">M. T.</span>, <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> a także nagraniami audio, na których słychać jak oskarżony przyznaje się częściowo do tego czynu informując rozmówców, że "wszystkiego nie wziął" a to ten trzeci mężczyzna miał resztę zachować dla siebie.</p> <p>Z uwagi na prezentowaną w toku postępowania przez oskarżonego postawę i kategoryczne zaprzeczanie a także wyjątkową zmienność jego wyjaśnień sąd odrzucił je jako niewiarygodne. Początkowo bowiem oskarżony utrzymywał, że to <span class="anon-block">M. T.</span> wziął wszystkie pieniądze dla siebie i wydał je na remont domu i operację czy też spłatę poprzednich kredytów, by na końcu twierdzić już, że to <span class="anon-block">J. S. (1)</span> wziął wszystko. Dlatego też nie można było ustalić jaką kwotą rzeczywiście oskarżony zatrzymał dla siebie a jaką miał oddać trzeciemu mężczyźnie, który wystawił sfałszowane zaświadczenie o zatrudnieniu <span class="anon-block">M. T.</span>. W konsekwencji sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego poczytując je tylko za nieskuteczną linię obrony.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. S.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>zeznania na k. 313v, świadek wprawdzie znał oskarżonego, jednak nie miał żadnej wiedzy na temat wzięcia przez niego kredytu, nic nie wiedział również na temat udziału swojego brata <span class="anon-block">J. S. (1)</span> w takim procederze. Świadek nie kojarzył <span class="anon-block">M. T.</span>, w konsekwencji sąd uznał jego zeznania za nie mające znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">J. S. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>zeznania na k. 358v-359, w większości sąd uznał je za niewiarygodne, świadek kwestionował bliższą znajomość z oskarżonym twierdząc, że to jedynie znajomy brata, kwestionował fakt wystawienia <span class="anon-block">M. T.</span> nieprawdziwego zaświadczenia o zatrudnieniu, podczas gdy świadek odbywa aktualnie karę pozbawienia wolności orzeczoną właśnie za przestępstwo polegające na wystawieniu zawierającego nieprawdziwe informacje zaświadczenia o zatrudnieniu, co umożliwiło innej osobie dokonanie oszustwa. W konsekwencji sąd odrzucił je jako niewiarygodne i nie brał zeznań tego świadka pod uwagę ustalając stan faktyczny.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>opinia z dnia 25.06.2019 r.</p> </td> <td colspan="10"> <p>karta 119-121, sąd nie wziął niniejszej opinii pod uwagę, albowiem w chwili jej wydawania biegli nie dysponowali pełną dokumentacją medyczną <span class="anon-block">M. T.</span>. Późniejsza opinia, na której sąd oparł swoje ustalenia, uwzględnia już wcześniej nieznane okoliczności i dlatego w ocenie sądu to na podstawie uzupełniającej opinii należało stwierdzać stan świadomości <span class="anon-block">M. T.</span> w chwili popełniania przez niego czynu zabronionego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">A. J.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Przestępstwo oszustwa stypizowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> popełnia ten kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.</p> <p>Nie każde doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem stanowi oszustwo. To ostatnie zachodzi tylko wtedy, kiedy sprawca działał w określony sposób, mianowicie wprowadzając w błąd, wyzyskując błąd lub wyzyskując niezdolność pokrzywdzonego do należytego pojmowania przedsiębranego działania (por. Kardas, <em> <!-- -->O wzajemnych relacjach</em>, s. 20). Takie ujęcie wskazuje, że omawiany czyn można popełnić wyłącznie przez działanie. Wprowadzenie w błąd polega na podjęciu przez sprawcę podstępnych zabiegów prowadzących do wywołania u pokrzywdzonego mylnego wyobrażenia o rzeczywistości. Ta postać oszustwa nazywana bywa „oszustwem czynnym” (por. Michalski [w:] Wąsek, Zawłocki II, s. 1133).Stronę podmiotową oszustwa z § 1 stanowi zamiar bezpośredni. Jest to przestępstwo kierunkowe („w celu osiągnięcia korzyści majątkowej”).</p> <p>Podstawowym kryterium rozgraniczającym oszustwo od niewywiązania się ze zobowiązania o charakterze cywilno-prawnym jest istnienie w chwili zawierania umowy wymaganego przez przepis karny zamiaru bezpośredniego o szczególnym zabarwieniu. Nie każda przecież, nawet nierzetelna realizacja stosunku zobowiązaniowego oznacza automatycznie zrealizowanie znamion oszustwa.</p> <p>Mając powyższe na uwadze należało uznać, że zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>, albowiem w dniu 9 kwietnia 2018r. w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, w <span class="anon-block"> Agencji (...)</span> wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. T.</span> oraz n/n osobą, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 9.000 zł <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span>, w taki sposób, iż namówił <span class="anon-block">M. T.</span> oraz wyzyskał jego niezdolność do należytego pojmowania przedsiębranego działania, który zawarł następnie <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span> z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, wprowadzając w błąd pośrednika finansowego <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">Ł.</span> co do źródła i wysokości osiąganego dochodu, poprzez posłużenie się podrobionym dokumentem, jakim było zaświadczenie o dochodach i zatrudnieniu w <span class="anon-block"> firmie (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span>, a następnie przyjął w gotówce kwotę 9.000 zł od <span class="anon-block">M. T.</span>, który wypłacił ją w placówce pocztowej z rachunku bankowego o nr <span class="anon-block"> (...)</span> należącego do <span class="anon-block">M. T.</span> i z tej kwoty przekazał mu 150 zł. Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony <span class="anon-block">A. J.</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. T.</span> i inną osobą, popełnił przestępstwo oszustwa stypizowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> <p>Zdaniem Sądu, oskarżonemu przypisać można też winę w popełnieniu omawianego przestępstwa. Jest on ze względu na wiek zdolny do ponoszenia odpowiedzialności karnej, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, nie dostarczają podstaw do przyjęcia, iż w chwili czynu był niepoczytalny lub znajdował się w anormalnej sytuacji motywacyjnej. Miał dodatkowo obiektywną możliwość zachowania się w sposób zgodny z obowiązującym porządkiem prawnym, czego jednak nie uczynił i z tego tytułu można i należało postawić mu zarzuty</p> <p>W konsekwencji orzeczono jak w punkcie 1 wyroku.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">A. J.</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="4"> <p>W ramach czynu przypisanego oskarżonemu, Sąd mógł wymierzyć oskarżonemu karę przewidzianą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> tj. karę pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu <span class="anon-block">A. J.</span> karę 8 miesięcy pozbawienia wolności Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2;art. 53 § 3)">art. 53 § 1-3 kk</a>.</p> <p>W konsekwencji sąd doszedł do wniosku, iż orzeczona kara pozostaje w odpowiedniej proporcji do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu, a także nie przekracza stopnia jego winy. Powinna ona odnieść właściwy skutek w zakresie realizacji dyrektywy prewencji indywidualnej, zarówno w jej wychowawczym jak i zapobiegawczym aspekcie. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uznał głównie uprzednią niekaralność oskarżonego.</p> <p>Do okoliczności obciążająco wpływających na wymiar kary wobec oskarżonego należało uznać fakt, że w gruncie rzeczy wykorzystał on nieporadność życiową <span class="anon-block">M. T.</span>, jego upośledzenie umysłowe i łatwowierność. <span class="anon-block">O.</span> działała też wysokość wyrządzonej szkody oraz to, że nie została w żadnej części naprawiona.</p> <p>Z uwagi na powyższe okoliczności wymierzona została kara pozbawienia wolności w wymiarze 8 miesięcy. Jednocześnie sąd nie zdecydował się na zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37 a kk</a>, to znaczy na wymierzenie oskarżonemu kary grzywny bądź ograniczenia wolności albowiem w ocenie Sądu byłyby to kary zbyt łagodne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">A. J.</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>2</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Zdaniem sądu wzgląd na prewencję indywidualną, a więc dążenie do zapobieżenia popełnieniu przez oskarżonego przestępstw w przyszłości, nie wymagał orzekania wobec niego kary bezwzględnej. Postawa oskarżonego, przede wszystkim dotychczasowa niekaralność oskarżonego wskazywała na to, że w pełni uzasadnione jest oczekiwanie, iż oskarżony nie wejdzie więcej w konflikt z prawem karnym. Dlatego też Sąd uznał, iż cel w postaci oddziaływania korygującego na zachowanie oskarżonego może zostać osiągnięty w warunkach wolnościowych, poprzez orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem. Sąd dostrzegł szansę, iż oskarżony <span class="anon-block"> (...)</span> swoje postępowanie i w dalszym życiu będzie przestrzegać porządku prawnego. Zdaniem sądu perspektywa możliwości wykonania kary pozbawienia wolności w wymiarze 8 miesięcy stanowi wystarczającą gwarancję, iż oskarżony nie powróci na drogę przestępstwa.</p> <p>W konsekwencji sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 70;art. 70 § 1)">art. 69 § 1 oraz art. 70 § 1 kk</a> orzekł o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary na dwuletni okres próby. Zdaniem sądu okres ten uznać należało za wystarczający, by zweryfikować w sposób pełny postawioną wyżej pozytywną prognozę kryminologiczną.<br/> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">A. J.</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>3</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Zawieszając warunkowo wykonanie kary pozbawienia wolności, sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 kk</a> zobligowany był nałożyć na oskarżonego jeden z obowiązków wskazanych w tym przepisie, albowiem nie orzekał w tej sprawie żadnych środków karnych. Sąd nałożył na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72 § 1 pkt 1 kk</a> na oskarżonego obowiązek informowania Sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy uznając, że obowiązek ten będzie odpowiednim uzupełnieniem okresu próby i pozwoli należycie kontrolować i zapewnić jej poprawny przebieg</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">A. J.</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>4</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.</p> <p>Istota tego środka opiera się na założeniu, że jednym z celów procesu karnego jest rozwiązanie konfliktu pomiędzy sprawcą a pokrzywdzonym, a sposobem rozwiązania lub złagodzenia tego konfliktu jest m.in. naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem (kompensacyjna funkcja prawa karnego) (Buchała [w:] Buchała, Zoll, s. 358–359).</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd <br/>w punkcie 4 wyroku zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 4 425 zł tytułem naprawienia części szkody wyrządzonej przestępstwem. Sąd zasądził od oskarżonego połowę kwoty z uwagi na działanie wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, odejmując jednocześnie od pełnej kwoty wyrządzonej szkody wartość kwoty 150 zł, która przypadła <span class="anon-block">M. T.</span>, a co do którego postępowanie zostało prawomocnie umorzone.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>5</p> </td> <td colspan="12"> <p>Sąd przyznał kwotę 672 zł plus należny podatek VAT od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">R. K. (1)</span> tytułem kosztów obrony świadczonej oskarżonemu z urzędu albowiem nie została ona uiszczona w całości ani w żadnej części. Orzekając w tym względzie Sąd miał na uwadze unormowania zawarte w § 17 ust. 1 pkt 2 oraz § 17 ust. 2 pkt 1 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. 2019.18).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>6</p> </td> <td colspan="12"> <p>Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 1;art. 17)">art. 1 i art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jedn.: Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Orzekając w tym względzie Sąd miał na uwadze fakt, że oskarżony aktualnie nie pracuje, nie posiada żadnego majątku a nadto korzystał z pomocy obrońcy z urzędu a zatem uiszczenie tych kosztów byłoby dla oskarżonego praktycznie niemożliwe.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> </table> </div>