I C 1020/20

Sądy powszechne2021-12-03

Sygnatura

I C 1020/20

Data orzeczenia

2021-12-03

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Hubert Wnorowski (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

Sygn. akt: I C 1020/20 upr <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 3 grudnia 2021 r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> Sędzia Hubert Wnorowski </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td> sekretarz sądowy Agnieszka Piskorz </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2021 r. w Kętrzynie sprawy z powództwa K. J. przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda K. J. kwotę 2 361,70 zł (dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt jeden złotych i siedemdziesiąt groszy) wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 15.08.2020r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda K. J. kwotę 1 456,29 zł ( tysiąc czterysta pięćdziesiąt sześć złotych i dwadzieścia dziewięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt 1020/20 upr </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Powód K. J. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. kwoty 2 361,70 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 15 sierpnia 2020 r., do dnia zapłaty. Wniósł również o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając podnosił, że w dniu 01 sierpnia 2020 r., doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został pojazd marki B. (...) o nr rej. (...) należący do A. S.. Sprawca kolizji był ubezpieczony w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń. W dniu 02 sierpnia 2020 r., poszkodowany wynajął od powoda pojazd zastępczy. Umowa najmu trwała do dnia 13 sierpnia 2020 r. Legitymacja czynna powoda do dochodzenia roszczenia wynika z umowy cesji wierzytelności w zakresie zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego. Za wynajem pojazdu zastępczego powód wystawił fakturę VAT nr (...) na kwotę 3.850,00 zł. Ponadto powód podniósł, że pozwany uznał roszczenie, co do zasady, i w dniu 14 sierpnia 2020 roku wypłacił odszkodowanie w wysokości 1 488,30 zł. Kwestionowana była wyłącznie wysokość stawki za jedną dobę wynajmu. W odpowiedzi na pozew (...) S.A. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów procesu. Pozwany nie kwestionował okresu naprawy, a jedynie dobową stawkę najmu wskazując, że dla pojazdu z segmentu D powinna ona wynosić 130 zł netto za dobę. W uzasadnieniu podniósł, iż poszkodowanemu przedstawiono ofertę najmu, z której ten nie skorzystał i wynajął samochód za stawkę ponad dwukrotnie wyższą od zaproponowanej przez ubezpieczyciela, a takie działanie przyczyniło się do zwiększenia szkody. Zakwestionowana została także legitymacja czynna powoda do wytoczenia powództwa. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 01 sierpnia 2020 r., doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został pojazd marki B. (...) o nr rej. (...) należący do A. S.. Sprawca kolizji był ubezpieczony w (...) Zakładzie (...) z siedzibą w W.. (bezsporne, akta szkody – k. 38) W dniu 02 sierpnia 2020 r., A. S. zawarł z K. J. umowę najmu samochodu R. (...) o nr rej. (...) na okres od dnia 02 sierpnia 2020 r. godz. 10.00 do 13 sierpnia 2020 r., godz. 9.00. Stawka najmu wynosiła 350,00 zł dziennie w wypadku najmu powyżej 5 dni. W dniu 13 sierpnia 2020 r., K. J. wystawił fakturę za najem na kwotę 3.850,00 zł brutto i jeszcze tego samego dnia zawarł z A. S. umowę cesji wierzytelności przysługujących w stosunku do (...) S.A. z tytułu odpowiedzialności na podstawie obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów w zakresie zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego przez okres potrzebny do przywrócenia pojazdu do stanu sprzed zaistnienia szkody lub do jej likwidacji w ramach szkody całkowitej. ( dowód: umowa wynajmu samochodu – k. 7, cennik wynajmu – k. 9, faktura – k. 10, cesja wierzytelności – k. 11) Samochód osobowy B. (...) zaliczany jest do segmentu E. Przedmiotem najmu był samochód marki R. (...), również zaliczany do segmentu E. Stawka najmu pojazdu zastępczego z segmentu E zastosowana przez powoda mieści się w granicach stawek stosowanych na rynku lokalnym (dowód: opinia biegłego Z. K. – k. 52-56) Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Stan faktyczny sprawy był pomiędzy stronami bezsporny w zakresie zaistnienia szkody i jej okoliczności, osoby poszkodowanej oraz podstaw odpowiedzialności pozwanego. Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie przedłożonych przez powoda i pozwanego dokumentów, w tym akt szkody oraz zeznań świadka A. S.. Prawdziwość dokumentów oraz zeznania świadka nie były kwestionowane przez strony, nie budziły też wątpliwości Sądu. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822)">art. 822 k.c.</a>, w wyniku zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Świadczenie ubezpieczyciela obejmuje zapłatę sumy pieniężnej odpowiadającej wysokości poniesionej przez poszkodowanego szkody (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805)">art. 805 k.c.</a>). W myśl zasady wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a> ubezpieczyciel obowiązany jest do wypłaty odszkodowania jedynie za normalne następstwa działania lub zaniechania, z których wynikła szkoda. Powód uzasadnił swoją legitymację czynną wobec pozwanego ubezpieczyciela nabyciem od poszkodowanego wierzytelności o wypłatę odszkodowania, z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego, zgodnie z umową cesji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a>). Sąd nie podzielił argumentacji pozwanego, co do nieważności umowy cesji wierzytelności dokonanej pomiędzy powodem a poszkodowanym A. S. z powodu braku podstawy prawnej rozporządzenia (causy), albowiem jak wskazał SN w wyroku z dnia 10 stycznia 2020 r. I CSK 734/18, mimo, iż co do zasady przelew ma charakter kauzalny, umowa przelewu nie musi określać podstawy prawnej. Rozstrzygniecie kwestii spornych w sprawie wymagało wiadomości specjalnych, wobec tego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego Z. K. (2) (opinia biegłego k. 52-56). W ocenie Sądu, opinia biegłego jest jasna, pełna, pozbawiona sprzeczności i błędów natury logicznej. Opinia nie była kwestionowana przez strony. Dlatego, Sąd podzielił wnioski opinii w całości. Biegły ustalił, że średnia dobowa stawka wynajmu samochodu zastępczego, obowiązująca na rynku lokalnym, w segmencie E, do jakiego należy B. (...) (pojazd poszkodowanego) i R. (...) (pojazd wynajęty) mieści się w granicach stawek stosowanych na rynku lokalnym. W świetle aktualnych poglądów doktryny i orzecznictwa, nie ulega wątpliwości, iż odpowiedzialnością ubezpieczyciela z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za uszkodzenie albo zniszczenie pojazdu mechanicznego są objęte celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na najem pojazdu zastępczego. Mając na uwadze zasadę pełnego odszkodowania, wynikającą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361§2 k.c.</a> oraz treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 1)">art. 363§1 k.c.</a>, miernikiem odszkodowania są ceny występujące na lokalnym rynku - od najniższej do najwyższej (por. m.in. uchwałę SN z dnia 13 czerwca 2003r., III CZP 32/03, uchwalę SN z dnia 17 listopada 2011 r., III CZP 5/11). O odsetkach sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a>, a o kosztach procesu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, zasądzając od pozwanego na rzecz powoda całość poniesionych przez niego kosztów tj. kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 900 zł, kosztów sporządzenia opinii przez biegłego w wysokości 356,29 złotych i opłaty od pozwy w wysokości 200 zł. </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> 1. (...) 2. (...) 3. (...) K.,(...) Sygn. akt: I C 1020/20 upr </div> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 3 grudnia 2021 r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> Sędzia Hubert Wnorowski </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td> sekretarz sądowy Agnieszka Piskorz </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2021 r. w Kętrzynie sprawy z powództwa K. J. przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę III. zasądza od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda K. J. kwotę 2 361,70 zł (dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt jeden złotych i siedemdziesiąt groszy) wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 15.08.2020r. do dnia zapłaty; IV. zasądza od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda K. J. kwotę 1 456,29 zł ( tysiąc czterysta pięćdziesiąt sześć złotych i dwadzieścia dziewięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu. </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Powód K. J. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. kwoty 2 361,70 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 15 sierpnia 2020 r., do dnia zapłaty. Wniósł również o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając podnosił, że w dniu 01 sierpnia 2020 r., doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został pojazd marki B. (...) o nr rej. (...) należący do A. S.. Sprawca kolizji był ubezpieczony w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń. W dniu 02 sierpnia 2020 r., poszkodowany wynajął od powoda pojazd zastępczy. Umowa najmu trwała do dnia 13 sierpnia 2020 r. Legitymacja czynna powoda do dochodzenia roszczenia wynika z umowy cesji wierzytelności w zakresie zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego. Za wynajem pojazdu zastępczego powód wystawił fakturę VAT nr (...) na kwotę 3.850,00 zł. Ponadto powód podniósł, że pozwany uznał roszczenie, co do zasady, i w dniu 14 sierpnia 2020 roku wypłacił odszkodowanie w wysokości 1 488,30 zł. Kwestionowana była wyłącznie wysokość stawki za jedną dobę wynajmu. W odpowiedzi na pozew (...) S.A. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów procesu. Pozwany nie kwestionował okresu naprawy, a jedynie dobową stawkę najmu wskazując, że dla pojazdu z segmentu D powinna ona wynosić 130 zł netto za dobę. W uzasadnieniu podniósł, iż poszkodowanemu przedstawiono ofertę najmu, z której ten nie skorzystał i wynajął samochód za stawkę ponad dwukrotnie wyższą od zaproponowanej przez ubezpieczyciela, a takie działanie przyczyniło się do zwiększenia szkody. Zakwestionowana została także legitymacja czynna powoda do wytoczenia powództwa. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 01 sierpnia 2020 r., doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został pojazd marki B. (...) o nr rej. (...) należący do A. S.. Sprawca kolizji był ubezpieczony w (...) Zakładzie (...) z siedzibą w W.. (bezsporne, akta szkody – k. 38) W dniu 02 sierpnia 2020 r., A. S. zawarł z K. J. umowę najmu samochodu R. (...) o nr rej. (...) na okres od dnia 02 sierpnia 2020 r. godz. 10.00 do 13 sierpnia 2020 r., godz. 9.00. Stawka najmu wynosiła 350,00 zł dziennie w wypadku najmu powyżej 5 dni. W dniu 13 sierpnia 2020 r., K. J. wystawił fakturę za najem na kwotę 3.850,00 zł brutto i jeszcze tego samego dnia zawarł z A. S. umowę cesji wierzytelności przysługujących w stosunku do (...) S.A. z tytułu odpowiedzialności na podstawie obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów w zakresie zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego przez okres potrzebny do przywrócenia pojazdu do stanu sprzed zaistnienia szkody lub do jej likwidacji w ramach szkody całkowitej. ( dowód: umowa wynajmu samochodu – k. 7, cennik wynajmu – k. 9, faktura – k. 10, cesja wierzytelności – k. 11) Samochód osobowy B. (...) zaliczany jest do segmentu E. Przedmiotem najmu był samochód marki R. (...), również zaliczany do segmentu E. Stawka najmu pojazdu zastępczego z segmentu E zastosowana przez powoda mieści się w granicach stawek stosowanych na rynku lokalnym (dowód: opinia biegłego Z. K. – k. 52-56) Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Stan faktyczny sprawy był pomiędzy stronami bezsporny w zakresie zaistnienia szkody i jej okoliczności, osoby poszkodowanej oraz podstaw odpowiedzialności pozwanego. Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie przedłożonych przez powoda i pozwanego dokumentów, w tym akt szkody oraz zeznań świadka A. S.. Prawdziwość dokumentów oraz zeznania świadka nie były kwestionowane przez strony, nie budziły też wątpliwości Sądu. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822)">art. 822 k.c.</a>, w wyniku zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Świadczenie ubezpieczyciela obejmuje zapłatę sumy pieniężnej odpowiadającej wysokości poniesionej przez poszkodowanego szkody (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805)">art. 805 k.c.</a>). W myśl zasady wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a> ubezpieczyciel obowiązany jest do wypłaty odszkodowania jedynie za normalne następstwa działania lub zaniechania, z których wynikła szkoda. Powód uzasadnił swoją legitymację czynną wobec pozwanego ubezpieczyciela nabyciem od poszkodowanego wierzytelności o wypłatę odszkodowania, z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego, zgodnie z umową cesji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a>). Sąd nie podzielił argumentacji pozwanego, co do nieważności umowy cesji wierzytelności dokonanej pomiędzy powodem a poszkodowanym A. S. z powodu braku podstawy prawnej rozporządzenia (causy), albowiem jak wskazał SN w wyroku z dnia 10 stycznia 2020 r. I CSK 734/18, mimo, iż co do zasady przelew ma charakter kauzalny, umowa przelewu nie musi określać podstawy prawnej. Rozstrzygniecie kwestii spornych w sprawie wymagało wiadomości specjalnych, wobec tego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego Z. K. (2) (opinia biegłego k. 52-56). W ocenie Sądu, opinia biegłego jest jasna, pełna, pozbawiona sprzeczności i błędów natury logicznej. Opinia nie była kwestionowana przez strony. Dlatego, Sąd podzielił wnioski opinii w całości. Biegły ustalił, że średnia dobowa stawka wynajmu samochodu zastępczego, obowiązująca na rynku lokalnym, w segmencie E, do jakiego należy B. (...) (pojazd poszkodowanego) i R. (...) (pojazd wynajęty) mieści się w granicach stawek stosowanych na rynku lokalnym. W świetle aktualnych poglądów doktryny i orzecznictwa, nie ulega wątpliwości, iż odpowiedzialnością ubezpieczyciela z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za uszkodzenie albo zniszczenie pojazdu mechanicznego są objęte celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na najem pojazdu zastępczego. Mając na uwadze zasadę pełnego odszkodowania, wynikającą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361§2 k.c.</a> oraz treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 1)">art. 363§1 k.c.</a>, miernikiem odszkodowania są ceny występujące na lokalnym rynku - od najniższej do najwyższej (por. m.in. uchwałę SN z dnia 13 czerwca 2003r., III CZP 32/03, uchwalę SN z dnia 17 listopada 2011 r., III CZP 5/11). O odsetkach sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a>, a o kosztach procesu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, zasądzając od pozwanego na rzecz powoda całość poniesionych przez niego kosztów tj. kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 900 zł, kosztów sporządzenia opinii przez biegłego w wysokości 356,29 złotych i opłaty od pozwy w wysokości 200 zł. </div>