Ppolska.starec← UrzadnikВойти

XXVII Ca 1138/21

Sądy powszechne2021-12-03
Sygnatura
XXVII Ca 1138/21
Data orzeczenia
2021-12-03
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Edyta Bronowicka (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt XXVII Ca 1138/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 3 grudnia 2021 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny - Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Edyta Bronowicka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2021 r. w Warszawie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">K. P.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 14 października 2020 r. sygn. akt I C 2595/19;</p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <p>- w punkcie drugim oddala powództwo,</p> <p>- w punkcie czwartym zasądza od <span class="anon-block">K. P.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania;</p> <p>2.  zasądza od <span class="anon-block">K. P.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 235 zł (dwieście trzydzieści pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania w instancji odwoławczej</p> <p>Sygn. akt<strong> <!-- --> XXVII Ca 1138/21</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <em> <!-- -->Z uwagi, że niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu według przepisów o postępowaniu uproszczonym stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(13);art. 505(13) § 2)">art. 505 <sup> <!-- -->13</sup> § 2 k.p.c.</a> ograniczono uzasadnienie wyroku do wyjaśnienia jego podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa.</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja pozwanej podlegała uwzględnieniu.</p> <p>Sąd Odwoławczy analizując sprawę doszedł do przekonania, iż Sąd Rejonowy nie przeprowadził prawidłowo postępowania dowodowego i nie dokonał wszechstronnej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. W konsekwencji Sąd Okręgowy za trafny uznał zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Sąd Odwoławczy dopatrzył się bowiem dowolnej oceny przedstawionych przez strony dowodów. Podkreślenia wymaga, że jeżeli z materiału dowodowego sąd wyprowadza wnioski nielogicznie, niepoprawne i niezgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena sądu narusza reguły swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>) i nie może się ostać. Trzeba mieć przy tym na uwadze, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, określający obowiązujące zasady oceny dowodów może zostać naruszony w wyniku nieuwzględnienia przez sąd przy ocenie poszczególnych dowodów zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, całokształtu zebranego materiału dowodowego, przeprowadzenia określonych dowodów niezgodnie z zasadami procedury cywilnej, na przykład niezgodnie z zasadą bezpośredniości.</p> <p>Sąd Odwoławczy analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy doszedł do przekonania, iż wbrew twierdzeniom Sądu I instancji należało uznać, że lot powódki nie był opóźniony o czas przekraczający trzy godziny, a co za tym idzie powódce nie przysługuje odszkodowanie.</p> <p>W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy powołując się na potwierdzenie rezerwacji wycieczki z biura podróży, wskazał, iż powódka mała odbyć lot o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">B.</span> do <span class="anon-block">W.</span>, który rozpocząć się miał o godzinie 6.55 czasu lokalnego i zakończyć tego dnia o godzinie 8:55 czasu lokalnego. W zamian odbył się lot alternatywny o takim samym numerze, który rozpoczął się o 22:07 czasu lokalnego i zakończył 9 czerwca o godzinie 03:01 czasu lokalnego. Wobec powyższego Sąd Rejonowy wskazał, iż opóźnienie miało wynieść 18 godzin i 6 minut.</p> <p>Sąd I instancji oceniając materiał dowody zgromadzony w sprawie pominął jednak zupełnie przedłożony do akt sprawy dokument <span class="anon-block">D. S.</span> (k.39). Wskazał jedynie, iż powódka wykazała fakt przesunięcia godziny lotu o ponad 18 godzin, a strona pozwana tak wykazanego faktu nie obaliła. Podkreślić należy, iż strona pozwana już w sprzeciwie od nakazu zapłaty wskazała, iż lot numer <span class="anon-block"> (...)</span> nie był opóźniony o czas przekraczający 3 godziny. Pozwana wskazuje bowiem, iż lot we <span class="anon-block">W.</span> miał zakończyć się o godzinie 23:15 czasu UTC, a zakończył się o 23:58 czasu WTC, tj. z 43 minutowym opóźnieniem, na dowód czego przedłożyła dokument <span class="anon-block">D. S.</span>. Strona powodowa zaś w żaden sposób nie udowodniła, że lot o godzinie 6.55 czasu lokalnego był faktycznie przewidziany w rozkładnie lotów pozwanego. Fakt, że o istnieniu takiego lotu informowało biuro turystyczne nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż jest to podmiot trzeci, nie związany z niniejszym postępowaniem. Pomimo, że pozwana wyraźnie tej okoliczności zaprzeczała, powód nie przedstawił żadnych dowodów na okoliczność, że pozwany przewoźnik planował tego typu połączenie.</p> <p>Niezależnie od powyższego wskazać należy, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330884" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych - Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 884 ()">ustawa o usługach turystycznych</a> wprost przewiduje i dopuszcza sytuacje, w których umowa z klientem nie będzie precyzować ściśle godzin przejazdów, a wskazywać je z przybliżeniem. Nadto spełniając wszystkie warunki określone w ustawie – ma przyznane prawo do nieznacznych modyfikacji umowy z klientem. Jeżeli organizator podał w umowie godziny przelotów, na ogół może dokonać ich modyfikacji. W tym miejscu należy wskazać chociażby na treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330884" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych - Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 884 (art. 42;art. 42 ust. 11)">art. 42 ust. 11 ustawy o usługach turystycznych</a> – przed rozpoczęciem imprezy turystycznej organizator dostarcza podróżnemu vouchery i bilety oraz informacje o planowanym czasie wyjazdu i – w stosownych przypadkach – terminie odprawy, a także o planowanych godzinach przystanków pośrednich, połączeń transportowych i przyjazdu.</p> <p>Zatem, wskazane w rezerwacji godziny przelotu mogą ulec zmianie, co jest okolicznością powszechnie znaną. Istotne jest bowiem, iż linie lotnicze na bieżąco modyfikują siatkę swoich połączeń, natomiast umowy z biurem podróży zawierane są zazwyczaj ze znacznym wyprzedzeniem od mającej się odbyć imprezy turystycznej. Z tych względów biura podróży zawierając umowę z klientem, w tym także na przelot, zastrzegają możliwość modyfikacji godzin wylotu wskazanych w umowach.</p> <p>Dowody przedłożone przez powódkę do akt sprawy w ocenie Sądu Okręgowego są niewystarczające, aby uwzględnić powództwo. Sąd Okręgowy wskazuje bowiem, że przewoźnik lotniczy nie może ponosić odpowiedzialności za informacje przekazywane przez biuro podróży. Z tych względów Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw dla podzielenia rozważań poczynionych przez Sąd I instancji.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uznał apelację pozwanej za zasadną i zmienił zaskarżony wyrok oddalając powództwo w całości o czym orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>O kosztach postępowania przed Sądem I instancji orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a>, zasądzając od powódki na rzecz pozwanej kwotę po 270 złotych, na którą składa się wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika strony ustalone na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.)</p> <p>Natomiast o kosztach postępowania przed Sądem II instancji orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> oraz § 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 2 w/w Rozporządzenia, zasądzając kwotę 235 zł, z czego 100,00 zł tytułem opłaty sądowej od apelacji oraz 135,00 zł tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika strony pozwanej.</p> </div>