II SA/Gd 580/12

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: 1. przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych; 2. odmówić ustanowienia adwokata. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 22 października 2012 r. (data wpływu do Sądu) skarżąca zwróciła się o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podniosła skarżąca, że dochody jakimi dysponuje w całości pochłaniają bieżące wydatki gospodarstwa domowego. W roku 2011 skarżąca zmuszona była zaciągnąć kredyt gotówkowy na kapitalny remont dachu, który groził całkowitym zarwaniem. Resztę dostępnych środków pieniężnych pochłania zakup lekarstw (mąż po przebytym zawale serca), żywności, odzieży, środków czystości. Skarżąca wskazała, że nie posiada żadnych oszczędności i nie jest w stanie opłacić wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Skarżąca wniosła o ustanowienie adwokata z urzędu, gdyż sytuacja materialna nie pozwala jej na opłacenie pełnomocnika z wyboru, sama zaś nie potrafi poprowadzić sprawy, która jest dla niej ogromnie ważna, a jednocześnie trudna i zawiła. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku skarżącej należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli po myśli art. 245 § 2 tej ustawy, obejmujacym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki oraz ustanowienie adwokata z urzędu) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jedynym źródłem dochodu jest przy tym dla niej renta męża w kwocie netto 1.174 zł (vide: nadesłany wyciąg z rachunku bankowego męża) oraz wynagrodzenie za pracę wnioskodawczyni w wysokości 1291 zł, co zważywszy na wysokość deklarowanych przez nią kosztów utrzymania, które zostały częściowo udokumentowane, a do których należy wszak doliczyć wydatki na wyżywienie - nie wystarcza na poczynienie w zasadzie jakichkolwiek oszczędności. Przedstawione wyciągi z rachunków bankowych wskazują, że saldo pozostaje na nich ujemne. Referendarz nie uznał za niezbędne ustanowienie dla strony wnioskowanego adwokata, gdyż stan zawiłości sprawy nie ma żadnego wpływu na przyznanie profesjonalnego pełnomocnika, ponieważ w postępowaniu przed sądem administracyjnym zaskarżona decyzja zostanie skontrolowana pod względem legalności bez względu na ilość i rodzaj zarzutów podniesionych w skardze, a nawet jeśli skarżąca nie dostrzegła uchybień organu Sąd uwzględni je z urzędu. Zatem w żaden sposób prawo skarżącej do rzetelnego rozpoznania sprawy nie dozna uszczerbku. Natomiast konieczność fachowego pełnomocnika pojawić się może na etapie chęci sporządzenia skargi kasacyjnej, gdyby skarżąca nie była zadowolona wydanym przez Sąd rozstrzygnięciem. Wówczas skarżąca jest uprawniona do złożenia ponownego wniosku o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast do ponoszenia jakichkolwiek kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem od chwili obecnej zobowiązana nie będzie. W tym stanie rzeczy uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów niniejszego postępowania i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.