II AKa 65/21

<p>Sygn. akt: II AKa 65/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 grudnia 2021 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="172"/> <col width="539"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Wiesław Kosowski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SA Wojciech Kopczyński</p> <p>SO del. Maciej Dutkowski (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Jolanta Stańczak</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2021 r. sprawy</p> <p>przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Częstochowa-Północ w Częstochowie del. do Prokuratury Okręgowej w Częstochowie Krzysztofa Budzika </p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. C.</span>, </strong>s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> oskarżonego o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 § 1 i 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art.12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>;</p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>,</strong> s. <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span> oskarżonego o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 § 1 i 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i inne;</p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. F.</span>, </strong>s. <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> oskarżonego o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>;</p> <p>na skutek apelacji prokuratora co do oskarżonych <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">M. F. (1)</span> oraz obrońców oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 6 lipca 2020 roku, sygn. akt II K 238/17</p> <p>1)  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <p>a)  uniewinnia oskarżonego <span class="anon-block">M. C.</span> od popełnienia czynów przypisanych mu w punktach 1 i 2,</p> <p>b)  w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 § 1 pkt. 3)">punkcie 3</a> eliminuje z opisu czynu sformułowanie „przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw”, a z kwalifikacji prawnej tego czynu i podstawy wymiaru kary eliminuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 kk</a> oraz łagodzi wymierzone <span class="anon-block">M. C.</span> kary do 1 (jeden) roku i 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 40 (czterdzieści) złotych,</p> <p>c)  w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 § 1 pkt. 4)">punkcie 4</a> eliminuje z opisu czynu sformułowanie „przy czym czynu tego dokonał działając w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego”, z kwalifikacji prawnej tego czynu eliminuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37§1 pkt 5 kks</a>, a z podstawy wymiaru kary eliminuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 2)">art. 38§1 pkt 2 kks</a> oraz łagodzi wymierzoną <span class="anon-block">M. C.</span> karę do 100 (sto) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 53,33 zł (pięćdziesiąt trzy złote i trzydzieści trzy grosze),</p> <p>d)  uchyla orzeczone wobec <span class="anon-block">M. C.</span> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39 § 2 pkt. 6)">punkcie 6</a> kary łączne oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39§1 i 2 kks</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 2)">art. 86§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20;art. 20 § 2)">art. 20§2 kks</a> w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20 pkt. 3;art. 20 pkt. 5)">punktach 3 i 5</a> oraz grzywien orzeczonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20 pkt. 3;art. 20 pkt. 4;art. 20 pkt. 5)">punktach 3, 4 i 5</a> wymierza temu oskarżonemu karę łączną 2 (dwa) lat i 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 53,33 zł (pięćdziesiąt trzy złote i trzydzieści trzy grosze),</p> <p>e)  uniewinnia oskarżonego <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>od popełnienia czynów przypisanych mu w punktach 7 i 8,</p> <p>f)  w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 § 1 pkt. 9)">punkcie 9</a> eliminuje z opisu czynu sformułowanie „przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw”, a z kwalifikacji prawnej tego czynu i podstawy wymiaru kary eliminuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 kk</a> oraz łagodzi wymierzone <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> kary do 1 (jeden) roku i 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>g)  w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 § 1 pkt. 10)">punkcie 10</a> eliminuje z opisu czynu sformułowanie „realizując zachowania w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego”, z kwalifikacji prawnej tego czynu eliminuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37§1 pkt 5 kks</a>, a z podstawy wymiaru kary eliminuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 2)">art. 38§1 pkt 2 kks</a> oraz łagodzi wymierzoną <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> karę do 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 53,33 zł (pięćdziesiąt trzy złote i trzydzieści trzy grosze),</p> <p>h)  w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286 § 1 pkt. 13 a;art. 286 § 1 pkt. 13 b)">punktach 13a i 13b</a> eliminuje z opisów czynów sformułowania „przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej”, a każdy z tych czynów kwalifikuje z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> w brzmieniu obowiązującym 30 czerwca 2015 roku oraz łagodzi wymierzone <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>kary do 2 (dwa) lat pozbawienia wolności oraz 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>i)  w punkcie 15 eliminuje z opisu czynów znamię działania w warunkach ciągu przestępstw i uchyla orzeczenie o jednej karze za przestępstwa przypisane <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>w punktach 15a i 15b,</p> <p>j)  w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294 § 1 pkt. 15 a)">punkcie 15a</a> za przypisane tam przestępstwo na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> wymierza <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>karę 1 (jeden) roku i 3 (trzy) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>k)  w punkcie 15b uznaje <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> za winnego tego, że 21 września 2012 roku, w <span class="anon-block">G.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">W. F.</span>, w celu uzyskania dla <span class="anon-block"> Gospodarstwa (...) sp. z o.o.</span> dofinansowania od dysponującej środkami publicznymi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, złożył dwa wnioski o takie dofinansowanie, w ramach których przedłożył uprzednio przerobioną przez siebie decyzję Starosty Powiatowego w <span class="anon-block">M.</span> z 25 maja 2001 roku, nr <span class="anon-block">(...)</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> wymierza mu karę 5 (pięć) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>l)  uchyla orzeczone wobec <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39 § 2 pkt. 17)">punkcie 17</a> kary łączne oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39§1 i 2 kks</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 2)">art. 86§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20;art. 20 § 2)">art. 20§2 kks</a> w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20 pkt. 9;art. 20 pkt. 11;art. 20 pkt. 12;art. 20 pkt. 13;art. 20 pkt. 14;art. 20 pkt. 15;art. 20 pkt. 16)">punktach 9 i od 11 do 16</a> oraz grzywien orzeczonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20 pkt. 9;art. 20 pkt. 10;art. 20 pkt. 11;art. 20 pkt. 12;art. 20 pkt. 13;art. 20 pkt. 14)">punktach od 9 do 14</a> wymierza temu oskarżonemu karę łączną 3 (trzy) lat pozbawienia wolności i 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 53,33 zł (pięćdziesiąt trzy złote i trzydzieści trzy grosze),</p> <p>m)  w punkcie 18 uznaje <span class="anon-block">W. F.</span> za winnego tego, że 21 września 2012 roku, w <span class="anon-block">G.</span>, wspólnie i w porozumieniu z<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, w celu uzyskania dla <span class="anon-block"> Gospodarstwa (...) sp. z o.o.</span> dofinansowania od dysponującej środkami publicznymi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, złożył dwa wnioski o takie dofinansowanie, w ramach których przedłożył uprzednio przerobioną przez siebie decyzję Starosty Powiatowego w <span class="anon-block">M.</span> z 25 maja 2001 roku, nr <span class="anon-block">(...)</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> wymierza mu karę 5 (pięć) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>n)  uchyla rozstrzygnięcie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69 § 2 pkt. 19)">punktu 19</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72§1 pkt 1 kk</a> warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec <span class="anon-block">W. F.</span> kary pozbawienia wolności na okres próby 1 (jeden) roku i zobowiązuje oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby,</p> <p>o)  uchyla pkt 28,</p> <p>p)  uchyla rozstrzygnięcia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 § 1 pkt. 32)">punktu 32</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> na poczet orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności zalicza:</p> <p>- <span class="anon-block">M. C.</span> okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 25 listopada 2015 roku godz. 13:25 do 27 listopada 2015 roku godz. 12:30,</p> <p>- <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 2 września 2015 roku godz. 9:10 do 4 września 2015 roku i od 20 lipca 2016 roku godz. 8:05 do 22 lipca 2016 roku godz. 13:59,</p> <p>2)  w pozostałej części utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,</p> <p>3)  zasądza od każdego z oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwotach po 6,66 zł (sześć złotych i sześćdziesiąt sześć groszy) oraz opłaty za obie instancje w następujących kwotach:</p> <p>a)  1679,92 zł (tysiąc sześćset siedemdziesiąt dziewięć złotych i dziewięćdziesiąt dwa grosze) od <span class="anon-block">M. C.</span>,</p> <p>b)  3066,50 zł (trzy tysiące sześćdziesiąt sześć złotych i pięćdziesiąt groszy) od <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> </p> <p>c)  120 (sto dwadzieścia) złotych od <span class="anon-block">W. F.</span>.</p> <p>SSO del. Maciej Dutkowski SSA Wiesław Kosowski SSA Wojciech Kopczyński</p> <table> <colgroup> <col width="397"/> <col width="116"/> <col width="39"/> <col width="165"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II AKa 65/21</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td> <p>5</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> <p>1.1.  <strong> <!-- -->Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> <p>wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z 6 lipca 2020 roku, sygn. akt II K 238/17</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> <p>1.2.  <strong> <!-- -->Podmiot wnoszący apelację </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ inny</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> <p>1.3.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="138"/> <col width="54"/> <col width="137"/> <col width="137"/> <col width="250"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> <p>1.1.1.  <strong> <!-- -->Kierunek i zakres zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☒ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☒ w części</p> </td> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>1.1.2.  <strong> <!-- -->Podniesione zarzuty </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> <p>1.4.  <strong> <!-- -->Wnioski </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="120"/> <col width="215"/> <col width="120"/> <col width="262"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami <br/>przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> <p>1.5.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="78"/> <col width="123"/> <col width="325"/> <col width="90"/> <col width="101"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> <p>1.1.3.  <strong> <!-- -->Fakty uznane za udowodnione </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2.1.1.1.</p> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>1.1.4.  <strong> <!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2.1.2.1.</p> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> <p>1.6.  <strong> <!-- -->Ocena dowodów </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="100"/> <col width="348"/> <col width="268"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p>1.1.5.  <strong> <!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="100"/> <col width="348"/> <col width="268"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p>1.1.6.  <strong> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="56"/> <col width="350"/> <col width="311"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p>3.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.1.</p> </td> <td> <p>Prokurator zarzucił wyrokowi rażącą niewspółmierność kar orzeczonych wobec <span class="anon-block">M. C.</span> w punktach 1-3, 5 i 6 wyroku oraz wobec <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> w punktach 9, 13, 15 i 17 wyroku, a nadto niezasadne ustalenie, że czynu przypisanego mu w punkcie 8 <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> dopuścił się w warunkach recydywy i rażącą niewspółmierność kary wymierzonej za to przestępstwo.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że zarzuty dotyczące kar orzeczonych za przestępstwa z pkt. 1 i 2 oraz 8 wyroku są bezzasadne, ponieważ oskarżeni nie dopuścili się czynów przypisanych im w tych punktach zaskarżonego wyroku, o czym będzie mowa szerzej przy ocenie stosownych zarzutów obrońców. Konsekwencją uniewinnienia <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> od czynu z pkt. 8 była też bezzasadność zarzutu w zakresie błędnego ustalenia recydywy, choć bowiem faktem jest, że <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> nie był uprzednio karany, to nieprzypisanie oskarżonemu w ogóle popełnienia przestępstwa czyni bezprzedmiotowym rozważania dotyczące działania w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64)">art. 64 kk</a>. Omawiany zarzut nie był zasadny także w odniesieniu do pozostałych kwestionowanych kar. Chybiony jest argument wskazujący na okoliczność obciążającą w postaci działania w zorganizowanej grupie przestępczej, skoro oskarżeni zostali od tego czynu uniewinnieni w postępowaniu odwoławczym, o czym także będzie mowa przy ocenie stosownych zarzutów obrońców, natomiast z gruntu nietrafny jest argument odwołujący się do działania oskarżonych w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, ataku na publiczne zaufanie do dokumentów, prawo własności czy obowiązki podatkowe, jako okoliczności obciążających, skoro okoliczności te wynikają wprost ze znamion przypisanych oskarżonym czynów w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53 pkt. 3;art. 53 pkt. 5;art. 53 pkt. 9;art. 64 pkt. 13;art. 64 pkt. 15;art. 64 pkt. a)">pkt. 3, 5, 9, 13 i 15, a</a> konsekwencją naruszania obowiązków podatkowych było skazanie oskarżonych za przestępstwa skarbowe. Kary - zarówno jednostkowe, jak i łączne - nie tylko nie były rażąco łagodne, ale nadto, o czym będzie mowa przy okazji oceny zarzutów apelacji obrońców, wymagały częściowego złagodzenia. Skarżący koncentrując się na okolicznościach związanych ze stopniem winy i stopniem społecznej szkodliwości czynów sam w istocie wybiórczo stosuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, zupełnie pomijając pozostałe dyrektywy wymiaru kary, których waga jest dokładnie taka sama jak tych przez niego eksponowanych. Tymczasem przy wymiarze kary należało uwzględnić takie istotne okoliczności jak dotychczasowa niekaralność <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>oraz długi czas, jaki upłynął od popełnienia przypisanych oskarżonym czynów, który w dacie orzekania w I instancji wynosił od 6 do 8 lat, a obecnie jest to już od 8 do 10 lat. Faktem jest też, że <span class="anon-block">M. C.</span> był uprzednio trzykrotnie karany, jednak skazanie za udział w zorganizowanej grupie przestępczej miało miejsce 16 lat temu, zaś wyrok z 14 stycznia 2019 roku dotyczy stosunkowo błahego i zupełnie innego rodzajowo przestępstwa niealimentacji, z kolei trzecie (drugie w kolejności) skazanie dotyczyło przestępstw podobnych do obecnie zarzucanych oskarżonemu, jednak już data wyroku wskazuje na to, że chodzi o czyny z podobnego okresu, jak te aktualnie będące przedmiotem osądu i wymierzono za nie oskarżonemu karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Fakty te należało przytoczyć, by wykazać, że choć <span class="anon-block">M. C.</span> jest osobą karaną, to jednak nie sposób twierdzić, by dla osiągnięcia wobec niego celów kary wymagał tak surowego potraktowania jak domaga się tego prokurator. Wręcz przeciwnie, kary orzeczone przez Sąd I instancji są wyważone i uwzględniają wszystkie dyrektywy ich wymiaru w sposób należyty, a z lektury uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd Okręgowy miał na uwadze okoliczności podnoszone przez prokuratora. Już w tym miejscu należy zasygnalizować, że złagodzenie części z nich przez Sąd Odwoławczy wynika nie z ich nadmiernej surowości, ale ze zmiany wyroku poprzez wyeliminowanie okoliczności obciążającej w postaci działania w zorganizowanej grupie przestępczej czy zmiany kwalifikacji prawnej czynu. Także kary łączne orzeczono z uwzględnieniem wszystkich dyrektyw wymiaru kary, przede wszystkim zaś trzeba pamiętać, że w przypadku tych kar nie uwzględnia się już okoliczności związanych ze stopniem społecznej szkodliwości czynu czy stopniem jego zawinienia, co ma miejsce przy wymiarze kary za dane przestępstwo, a kluczową rolę odgrywają względy prewencyjne oraz związek między czynami. Także korekta tych kar wynikała więc ze zmian kar jednostkowych dokonanych przez Sąd Odwoławczy czy uniewinnienia od części czynów, a nie ze stwierdzenia okoliczności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 kpk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>O zmianę wyroku i orzeczenie surowszych kar jednostkowych za wskazane w zarzucie przestępstwa oraz zaostrzenie wymiaru kar łącznych.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutu, także oparty na nim wniosek był niezasadny.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.2.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M. C.</span> zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299)">art. 299 kk</a>, polegającą na uznaniu oskarżonego za winnego tego czynu pomimo braku ustawowych znamion tego przestępstwa.</p> <p>Drugi obrońca zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez dowolne przyjęcie, że <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej podejmował czynności mające na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia środków pieniężnych, ich wykrycia i zajęcia.</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Rację mają skarżący kwestionując przypisanie oskarżonemu omawianego przestępstwa, choć zarzut pierwszego obrońcy należy odczytywać raczej jako błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść. Jak słusznie ustalił Sąd Okręgowy proceder, który błędnie uznał za pranie brudnych pieniędzy polegał na tym, że <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> - osobiście lub za pośrednictwem <span class="anon-block">M. C.</span> - przekazywał <span class="anon-block">P. P.</span> dane, jakie winny znaleźć się na tzw. pustej fakturze, następnie fakturę z tymi danymi wystawiał <span class="anon-block">P. P.</span>, <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> wykonywał przelew na rzecz <span class="anon-block">P. P.</span> stosownej kwoty ze wskazaniem właściwego numeru faktury, po czym <span class="anon-block">P. P.</span> przelaną kwotę wypłacał, zatrzymywał z tego 1/4 część należnego podatku VAT, a resztę pieniędzy i fakturę przekazywał bądź to <span class="anon-block">M. C.</span>, który wówczas zatrzymywał kolejną 1/4 część należnego podatku VAT, a fakturę i resztę przekazywał <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, bądź to bezpośrednio <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> Procedura ta, zgodnie z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji, służyła do wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku VAT. Opisany tu mechanizm w sposób jednoznaczny wskazuje, że czynności te nie mogą być uznane za realizujące znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299)">art. 299 kk</a>.</p> <p>Po pierwsze operacja ta służyła dopiero wyłudzeniu nienależnego zwrotu podatku VAT, a dokonywane przelewy miały uwiarygodnić faktury, chodziło więc o to, by w razie kontroli organu podatkowego nie zostały one zakwestionowane, skoro za fakturami stoją rzeczywiste pieniądze, czego dowodem miały być przelewy z rachunku zleceniodawcy na rzecz zleceniobiorcy, a więc by zapewnić sobie nienależny zwrot podatku.</p> <p>Po drugie pieniądze uzyskane przez nienależny zwrot podatku VAT czy wskutek wyłudzenia dofinansowania od agencji rządowej nie były "brudne", o ile rzeczywiście Sąd I instancji nie ustalił, że pochodziły one z przestępstwa, a jest to tym bardziej wątpliwe, gdy zważyć, że operacja miała dopiero służyć do jego popełnienia, to nawet jeśli tak było, wskutek uzyskania ich w sposób oficjalny od szeroko rozumianych organów państwowych nie wymagały one "wyprania", wszak ich uzyskanie przez <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> (a ściślej reprezentowany przez niego podmiot gospodarczy) nie było żadną tajemnicą, a pieniędzmi tymi oskarżony <span class="anon-block">F.</span> mógł jawnie obracać. Wreszcie po trzecie przypisując oskarżonym popełnienie tego przestępstwa Sąd Okręgowy nie dostrzegł oczywistego nonsensu w zarzutach oskarżenia w tym zakresie, przejawiającego się w tym, że to właśnie dopiero po owym rzekomym "wypraniu" pieniędzy wskazanych w zarzucie i przypisanym oskarżonym czynie, stawały się one "brudne". Jak już wyżej wskazano pieniądze wyłudzone z nienależnego zwrotu podatku VAT czy dofinansowania przez ARiMR stanowiły oficjalne świadczenia agencji rządowych na rzecz podmiotu gospodarczego reprezentowanego przez <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> i nie wymagały jakichkolwiek operacji, by móc z nich jawnie korzystać, nie było też żadnego powodu, by je ukrywać, tymczasem z chwilą przelania ich na rachunek firmy <span class="anon-block">P. P.</span> i powrotu "pod stołem" (po wypłacie z bankomatu, bez jakiegokolwiek tytułu) do <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, ten ostatni dysponował gotówką, której pochodzenia nie był w stanie wyjaśnić. Doprawdy trudno taką operację uznać za "pranie brudnych pieniędzy" i z pewnością nie taki był zamiar oskarżonych, co zresztą wprost wynika z uznanych za wiarygodne zeznań <span class="anon-block">P. P.</span>, który wyjaśniając we własnej sprawie stwierdził "Te przelewy pieniężne były <strong> <!-- --> tylko</strong> po to, aby uwiarygodnić te "puste" faktury VAT" (k. 183).</p> <p>Podsumowując, należy stwierdzić, że czyn oskarżonego (i pozostałych, którym przypisano współsprawstwo) nie realizował znamion czynu zabronionego, oskarżeni swoim zamiarem nie obejmowali bowiem ani ukrycia przestępnego pochodzenia środków pieniężnych, ani samych środków, którymi przed dokonaniem operacji wskazanych w przypisanym im czynie mogli swobodnie i oficjalnie dysponować, a których źródła pochodzenia dopiero wskutek operacji zarzuconej jako pranie brudnych pieniędzy nie byli w stanie wyjaśnić. W związku z powyższym także czynność sprawcza przyjęta w przypisanym oskarżonym czynie nie realizowała znamion czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299)">art. 299 kk</a>, a wobec braku jakichkolwiek przekonujących argumentów przeciwko zacytowanemu wyżej stanowisku <span class="anon-block">P. P.</span> należało przyjąć, że wyłącznym celem dokonywanych przez <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> przelewów pieniężnych na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> było uwiarygodnienie faktur VAT, za pomocą których wyłudzano zwrot tego podatku.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299)">art. 299 kk</a>, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec trafności zarzutu, za trafny należało uznać oparty na nim wniosek pierwotny, brak znamion czynu zabronionego skutkować musiał uniewinnieniem zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 414;art. 414 § 1)">art. 414§1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17§1 pkt 2 kpk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.3.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M. C.</span> zarzucił wyrokowi obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271)">art. 271 kk</a>, polegającą na przyjęciu, że udział oskarżonego w przestępstwie poświadczenia nieprawdy wyczerpywał znamiona tego czynu zabronionego, a nadto na uznaniu, że oskarżony dopuścił się tego czynu, choć nie jest on ani funkcjonariuszem publicznym, ani inną osobą uprawnioną do wystawienia dokumentu.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Omawiane zarzuty ignorują fakt, że oskarżonemu przypisano popełnienie przestępstwa w warunkach współsprawstwa, a także regulację z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 21;art. 21 § 2)">art. 21§2 kk</a>. Z istoty współsprawstwa wynika, że nie każdy współsprawca musi osobiście realizować wszystkie znamiona czynu zabronionego, co więcej działania niektórych współsprawców same w sobie w ogóle nie muszą ich realizować, ważne jest, by udział ten miał znaczenie dla realizacji znamion czynu zabronionego przez wszystkich współsprawców, a każdy z nich musi obejmować swoim zamiarem popełnienie przestępstwa. Taka sytuacja niewątpliwie miała miejsce w przypadku <span class="anon-block">M. C.</span>, skoro wiedział on, jaki jest cel procederu, sam miał z tego tytułu zysk, a przy tym jego zachowanie było istotne dla realizacji znamion czynu zabronionego przez pozostałych współsprawców. Z kolei odnosząc się do zarzutu braku posiadania cechy indywidualizującej, wymaganej dla bytu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271)">art. 271 kk</a> należy przypomnieć, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 21;art. 21 § 2)">art. 21§2 kk</a> jeżeli okoliczność osobista dotycząca sprawcy, wpływająca chociażby tylko na wyższą karalność, stanowi znamię czynu zabronionego, współdziałający podlega odpowiedzialności karnej przewidzianej za ten czyn zabroniony, gdy o tej okoliczności wiedział, chociażby go nie dotyczyła. Przepis ten rzecz jasna ma zastosowanie w niniejszej sprawie, <span class="anon-block">M. C.</span> wiedział, że <span class="anon-block">P. P.</span> był osobą uprawnioną do wystawiania faktur w imieniu reprezentowanego przez siebie podmiotu gospodarczego, a co za tym idzie, jako współsprawca, także odpowiada za popełnione przez niego przestępstwo indywidualne.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271)">art. 271 kk</a>, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutu, za niezasadny uznano oparty na nim wniosek.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.4.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M. C.</span> zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424§1 pkt 1 kpk</a>, polegającą na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie, że <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">P. P.</span> stworzyli grupę przestępczą, w ramach której popełniali przestępstwa oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający ustaleniu, że oskarżony od 22 kwietnia 2013 roku do 7 lipca 2014 roku brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Nie wdając się w teorię relacji zarzutów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 kpk</a>, należy stwierdzić, że słusznie skarżący kwestionuje ustalenie stworzenia, a w konsekwencji i udziału przez oskarżonych w zorganizowanej grupie przestępczej. Odnosząc się do tego zarzutu należy stwierdzić, że w orzecznictwie od pewnego czasu zarysowuje się liberalizacja wykładni pojęcia zorganizowanej grupy przestępczej, co z uwagi na dynamikę rozwoju przestępczości co do zasady zasługuje na aprobatę, a z racji funkcjonowania na gruncie ustawy karnej także pojęcia związku mającego na celu popełnienie przestępstwa, oczywiste jest, że wymagany dla jej bytu stopień organizacji grupy przestępczej nie jest bardzo wysoki. Niemniej z uwagi na znamię "zorganizowanej" grupy przestępczej wciąż konieczny jest taki stopień jej organizacji, który daleko i wyraźnie wykracza poza strukturę współsprawstwa, zwłaszcza że odpowiedzialność karna grozi już za sam udział w grupie, a nie tylko za popełnienie przestępstwa w jej ramach. Sąd Apelacyjny podziela więc stanowisko Sądu Apelacyjnego w Krakowie, wyrażone w postanowieniu z 27 lutego 2020 roku, sygn. akt II AKz 54/19, który uznał, że "Dla przyjęcia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> konieczny jest pewien stopień zorganizowania, powiązań hierarchicznych, których rodzaj może być różny, ale zawsze należy do nich wyodrębnienie ośrodka decyzyjnego, powiązań między jej członkami oraz form nadających grupie elementy trwałości." i akceptuje ten nurt orzecznictwa, jako jedyny spełniający podstawową zasadę prawa karnego, jaką jest <em> <!-- -->nullum crimen sine lege</em>. Dodać do tego wypada zastrzeżenie, że w przypadku ciał spełniających minimum brzegowe trzech osób, by w ogóle można było mówić o grupie, wymogi dotyczące stopnia zorganizowania przekraczającego zwykłe współsprawstwo winny być badane ze szczególną ostrożnością z uwagi na bardzo cienką linię dzielącą te formy przestępczego współdziałania.</p> <p>Przenosząc te wywody na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w istocie żaden dowód, w tym materiały niejawne, nie wskazuje, by oskarżonych łączyło coś więcej niż zwykłe współsprawstwo. Nie sposób w realiach sprawy wyodrębnić jakiegokolwiek stopnia zorganizowania przestępstwa wskazującego na powiązania hierarchiczne, ośrodek decyzyjny czy trwałość owej rzekomej grupy. Wręcz przeciwnie, współpraca polegająca na wystawianiu tzw. pustych faktur nawiązana została na zasadzie koleżeńskiej, w układzie dającym wszystkim trzem oskarżonym podobne korzyści i ograniczała się do jednego rodzaju działalności. Okoliczności tej nie zmienia w najmniejszym stopniu uprzednie prawomocne skazanie <span class="anon-block">P. P.</span> za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 kk</a>, ponieważ po pierwsze świadek ten przyznając się do tego czynu w swojej sprawie nie musiał mieć świadomości elementów wymaganych dla realizacji znamion czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 kk</a>, a przyznawał się do zachowań, które za taki udział uznano, po drugie zaś jest rzeczą oczywistą, że oskarżeni chcący skorzystać z dobrodziejstwa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387;art. 387 § 1)">art. 387§1 kpk</a> niejednokrotnie godzą się na przypisanie im czynów, których <em> <!-- --> de facto</em> nie popełnili, jeżeli uznają, że całokształt poniesionej przez nich odpowiedzialności karnej jest dla nich korzystny, a pryncypialne stanowisko w kwestii winy za pojedyncze przestępstwa wiąże się z ryzykiem orzeczenia surowszego niż to, które może zapaść w trybie konsensualnym. Dużo ważniejsze jest więc to, co faktycznie mówił <span class="anon-block">P. P.</span> w swych depozycjach na temat współpracy z <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, a z jego zeznań i wyjaśnień wynika, że nawiązał ją na zasadzie dobrowolności, a zakończył kiedy pojawiły się naciski na niego, dotyczące rozszerzenia działalności przestępczej (zob. k. 183 u dołu). Z relacji tego świadka nie wynika też, by jego wspólne z <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>przedsięwzięcie odznaczało się jakimkolwiek wyższym niż zwykłe porozumienie przestępcze stopniem organizacji. Sąd Apelacyjny stanowczo odrzuca taką wykładnię <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 kk</a>, która pozwala na przypisanie stypizowanego w nim przestępstwa ilekroć tylko przestępcze porozumienie zawiera co najmniej trzy osoby, pomija ona bowiem znamię "zorganizowania", przez co jest sprzecza z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1;art. 1 § 1)">art. 1§1 kk</a> oraz nie uwzględnia innych form przestępczego współdziałania obowiązujących na gruncie ustawy karnej, w tym w szczególności współsprawstwa.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 kk</a>, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec trafności zarzutu, za trafny należało uznać oparty na nim wniosek pierwotny, brak znamion czynu zabronionego skutkować musiał uniewinnieniem zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 414;art. 414 § 1)">art. 414§1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17§1 pkt 2 kpk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.5.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M. C.</span> zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424§1 pkt 1 kpk</a>, polegającą na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie, że środki pieniężne w kwocie 353 442,43 zł pochodziły z przestępstwa oraz braku wskazania, jaka część tych środków miała pochodzić z wyłudzenia nienależnego podatku VAT, a jaka z wyłudzenia dofinansowania ARiMR.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Z uwagi na uwzględnienie zarzutu dotyczącego naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299)">art. 299 kk</a> i uniewinnienie oskarżonego od tego czynu, rozpoznanie tego zarzutu było bezprzedmiotowe.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.6.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M. C.</span> zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424§1 pkt 1 kpk</a>, polegającą na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów przez dowolne przyjęcie, że oskarżony przekazując <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>faktury wystawione przez <span class="anon-block"> (...)</span> obejmował swoim zamiarem oraz działał w celu przedłożenia tych faktur w celu obniżenia należnego podatku VAT.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Z zeznań (wyjaśnień) <span class="anon-block">P. P.</span> wprost wynika, że to <span class="anon-block">M. C.</span> poznał świadka z <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, a wcześniej pytał go o możliwość wystawiania tzw. faktur kosztowych, nadto <span class="anon-block">M. C.</span> był obecny podczas rozmowy <span class="anon-block">P. P.</span> z <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, w trakcie której omawiano warunki współpracy oraz sam realizował swoje zadania wynikające z porozumienia, miał więc pełną świadomość charakteru współpracy i jej celu (zob. np. k. 38v., 140 i n.). W związku z powyższym należy przypomnieć, że „zarzut błędu dowolności jest tylko wtedy słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania, <strong> <!-- --> przy czym dla swej skuteczności wymaga on od apelującego wykazania, jakich konkretnych uchybień </strong>w świetle wskazań wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania dopuścił się sąd w dokonanej ocenie materiału dowodowego a nie tylko ograniczenia się do własnej oceny tego materiału” (wyrok SA w Poznaniu z 2 czerwca 2021 roku, sygn. akt II AKa 44/21, wytłuszczenie SA). W świetle zaprezentowanego tu stanowiska omawiany zarzut ma charakter typowo polemiczny i opiera się wyłącznie o własną, odmienną od dokonanej przez Sąd Okręgowy, ocenę dowodów, bez wykazania, że rozumowanie Sądu I instancji było błędne.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271)">art. 271 kk</a> oraz przypisanego mu przestępstwa skarbowego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutu, nietrafny był oparty na nim wniosek.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.7.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M. C.</span> zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, polegającą na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów przez dowolne przyjęcie, że oskarżony dopuścił się przestępstwa fałszowania dokumentów wymienionych w pkt. 3 wyroku, a jego udział w tym przestępstwie miał polegać na przekazywaniu <span class="anon-block">P. P.</span> danych niezbędnych do wystawienia faktury</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>O zasadności przypisania <span class="anon-block">M. C.</span> odpowiedzialności za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> była już mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (sekcja 3/3;sekcja 3/6)">sekcji 3.3 i 3.6</a>, w tym miejscu dodać jedynie wypada, że po pierwsze nieprawdą jest zawarte w apelacji twierdzenie, iż z zeznań <span class="anon-block">P. P.</span> wynika, że dane do wystawienie faktury VAT otrzymywał on wyłącznie bezpośrednio od <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>ponieważ podczas przesłuchania z 13 lutego 2015 roku świadek ten wprost zeznał: "Odnośnie faktur dogadaliśmy się tak, że mailem będzie przychodziła treść faktur i kwota, a po wypisaniu ich ja będę je przekazywał <span class="anon-block">C.</span>, <strong> <!-- --> albo to właśnie <span class="anon-block">C.</span> będzie mi przywoził na kartce, jaka ma być treść usługi i wartość</strong>" (k. 38v., wytłuszczenie SA), w dalszej części współpracy miał już kontakt tylko z <span class="anon-block">C.</span> (k. 39), czy "(...) <span class="anon-block">C.</span> powiedział, że ja będę wystawiał fikcyjne faktury VAT o treści, jaką on mi poda (...)" (k. 183). Już z przytoczonych wyżej fragmentów zeznań/wyjaśnień <span class="anon-block">P. P.</span> wynika niezasadność podniesionego zarzutu, godzi się jednak raz jeszcze przypomnieć, że <span class="anon-block">M. C.</span> przypisano współsprawstwo w popełnieniu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a>, co oznacza, że odpowiada on za wszystkie zachowania podjęte w ramach zawartego porozumienia.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271)">art. 271 kk</a>, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutu, nietrafny był też oparty na nim wniosek.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.8.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M. C.</span> zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający ustaleniu, że oskarżony 17 kwietnia 2014 roku biorąc udział w pozorowanym zatrzymaniu <span class="anon-block">A. L.</span> działał z zamiarem dokonania oszustwa na szkodę <span class="anon-block">E. F.</span> </p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wbrew twierdzeniom obrońcy zebrane w sprawie dowody dają podstawy do przypisania oskarżonemu przestępstwa oszustwa. Zarówno z wyjaśnień <span class="anon-block">A. L.</span>, <span class="anon-block">M. G.</span>, jak i samego oskarżonego <span class="anon-block">C.</span> wprost wynika, że miał on pełną świadomość, iż uczestniczy w oszustwie. Abstrahując od tego, że już samo upozorowanie zatrzymania <span class="anon-block">A. L.</span> oraz udawanie przez oskarżonego, że przyjmuje od niego jakieś pieniądze wskazują na działanie w celu wprowadzenia <span class="anon-block">E. F.</span> w błąd, świadomość <span class="anon-block">M. C.</span>, że <span class="anon-block">F.</span> ma być oszukany na kwotę 50 000 euro (oskarżony nie wiedział, że faktyczna kwota wynosi 95 000 euro, co trafnie zostało uwzględnione przez Sąd I instancji) potwierdzają wspomniane wyżej osoby. I tak <span class="anon-block">A. L.</span> po wcześniejszym napomknieniu, że chodziło o 50 000 euro wyjaśnił np. "ja razem z <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">C.</span> podjęliśmy decyzję, że oszukujemy pana <span class="anon-block">F.</span>" (k. 655), <span class="anon-block">M. G.</span> potwierdził oszustwo <span class="anon-block">E. F.</span> na kwotę 50 000 euro wspólnie z <span class="anon-block">M. C.</span>, opowiadając o szczegółach tego czynu (np. k. 689), przede wszystkim jednak sam <span class="anon-block">M. C.</span> przyznał, że miał świadomość, iż chodzi o oszustwo na kwotę 50 000 euro wyjaśniając 26 listopada 2015 roku następująco: "Potem <span class="anon-block">A.</span> z Niemcem odjechali. <span class="anon-block">A.</span> ciągle dzwonił co ma zrobić, bo nie ma papierosów, a nie chce oddawać pieniędzy, była mowa o kwocie 50 000 euro. <span class="anon-block">A.</span> mi mówił, że tamten tyle razy go wystawił, że teraz on go wystawi" (k. 566). Oceniając omawiany obecnie zarzut należy przypomnieć, że „zarzut oparty na przyczynie odwoławczej wymienionej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> winien być podniesiony wówczas, gdy błędne ustalenia faktyczne stanowią pierwotną przyczynę uchybienia, tj. wtedy, gdy co do danego uchybienia apelujący nie kwestionuje sposobu procedowania, w szczególności sposobu gromadzenia dowodów i ich oceny. Chodzi zatem o sytuację, w której w oparciu o prawidłowo przeprowadzone oraz trafnie ocenione dowody - też co do wiarygodności - sąd czyni ustalenia faktyczne, które z dowodów tych nie wynikają (błąd dowolności) albo gdy w oparciu o tak przeprowadzone i ocenione dowody nie poczynił ustaleń faktycznych, które z nich wynikały i miały znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (błąd braku).” (wyrok SA w Poznaniu z 23 czerwca 2021 roku, sygn. akt II AKa 62/21). Także w orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że „podniesienie zarzutu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> w zasadzie zastrzeżone jest do takich przypadków, kiedy materiał dowodowy został poprawnie skompletowany i oceniony, a pomimo tego poczynione ustalenia faktyczne nie odpowiadają wnioskom wynikającym z tychże dowodów.” (wyrok SN z 9 września 2021 roku, sygn. akt V KK 341/20). Przenosząc te wywody na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, by z dowodów wskazanych w pisemnych motywach rozstrzygnięcia Sądu I instancji nie wynikało sprawstwo <span class="anon-block">M. C.</span> przypisanego mu w punkcie 5 wyroku czynu, a przedstawiona w apelacji argumentacja stanowi wyłącznie polemikę z prawidłowymi ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez Sąd Okręgowy. Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonywać ustaleń faktycznych na podstawie swobodnie ocenionych dowodów, a ponieważ Sąd I instancji tym wymogom sprostał, wskazując przy tym, w jakiej części i dlaczego za wiarygodne ocenił dowody wskazane w podstawie faktycznej rozstrzygnięcia z pkt. 5 oraz jakim i dlaczego wiarygodności odmówił i ocena ta nie budzi wątpliwości z punktu widzenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia omawianego tu zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynu na szkodę <span class="anon-block">E. F.</span>, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutu, nietrafny był też oparty na nim wniosek.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.9.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>zarzucił wyrokowi obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art. 60§2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (pkt. 8;art. 258)">pkt. 8 i art. 258 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów i błędne uznanie, że mimo ujawnienia przez <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> w innej sprawie nowych, istotnych okoliczności nieznanych dotąd organom ścigania, zeznania oskarżonego w innej sprawie nie miały znaczenia dla postawienia zarzutów osobom, których dotyczy postępowanie prowadzone w Prokuraturze Krajowej.</p> <p>Także drugi obrońca oskarżonego zarzucił wyrokowi obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 3)">art. 60§2 i 3 kk</a>.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Oczywiście bezzasadny jest zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 kk</a>, albowiem wobec oskarżonego nie zachodzą przesłanki do jego zastosowania. Należy podkreślić, że omawiana podstawa obligatoryjnego nadzwyczajnego złagodzenia kary zachodzi pod warunkiem popełnienia przestępstwa wspólnie i w porozumieniu "z innymi osobami", a więc co najmniej dwiema innymi osobami, co nie miało miejsca w przypadku przestępstw, do których popełnienia ostatecznie przyznał się oskarżony. Z kolei w zakresie pozostałych czynów przypisanych oskarżonemu<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>przyjmował koniunkturalną postawę, dawkował informacje, a podczas jednego z przesłuchań - wycofując swoje wcześniejsze depozycje - wprost stwierdził, że się przyznał, bo nie chciał by zastosowano wobec niego tymczasowe aresztowanie, oskarżony zmieniał więc swoje stanowisko, a ostatecznie nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów, które miały być popełnione wspólnie i w porozumieniu. W orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że "Regulacja zawarta w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> przewiduje kwalifikowane warunki dla jej zastosowania. Nie spełnia tego warunku złożenie wyjaśnień, choćby obszernych, które nawet w znacznej części stanowią podstawę ustaleń faktycznych, gdy wyjaśnienia te nie w całości są prawdziwe, a także gdy wiedza, jaką posiada oskarżony jest udostępniana organom ścigania w zależności od zmieniającej się jego sytuacji procesowej." (postanowienie SN z 15 października 2020 roku, sygn. akt II KK 290/20) oraz, że "Wyjaśnienia oskarżonego, by mogły stanowić podstawę do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a>, muszą być szczere i pełne, stwarzając jednoznaczne przekonanie o zerwaniu lojalności pomiędzy sprawcami określonego przestępstwa, muszą przedstawiać istotne okoliczności zdarzenia bez ukrywania lub pomniejszania roli własnej lub innego sprawcy." (postanowienie SN z 21 maja 2020 roku, sygn. akt IV KK 642/19). Postawa procesowa oskarżonego opisana wyżej charakteryzowała się więc właśnie tymi elementami, które w orzecznictwie trafnie uznano za wykluczające zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 kk</a>, z kolei złożenie wyjaśnień w innej sprawie może być podstawą zastosowania instytucji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 4)">art. 60§4 kk</a>, tu jednak wymagany jest stosowny wniosek prokuratora, którego ten nie złożył.</p> <p>Oczywistym nieporozumieniem jest natomiast zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art. 60§2 kk</a> czy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>. Ten pierwszy przewiduje fakultatywne zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary, a więc pozostawia decyzję w tej kwestii do uznania sądu i jego niezastosowanie nigdy nie może stanowić obrazy prawa materialnego, zaś istnienie wskazanych w nim okoliczności przy braku decyzji sądu o skorzystaniu z nadzwyczajnego złagodzenia kary może co najwyżej stanowić podstawę zarzutu rażącej niewspółmierności kary. Podobnie rzecz się ma z obrazą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, który nie może być podstawą zarzutu obrazy prawa materialnego, jako że stanowi jedynie dyrektywę dla sądu. Niewłaściwe wyważenie okoliczności wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a> może więc być podstawą zarzutu rażącej niewspółmierności kary.</p> <p>Zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64 pkt. 8)">pkt. 8</a> byłby trafny, gdyby nie zachodziły podstawy do uniewinnienia oskarżonego od popełnienia tego czynu, jednak okoliczności omówione w stosunku do <span class="anon-block">M. C.</span> w sekcji 3.2 zachowują swą aktualność także w stosunku do<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> skoro zaś jego czyn nie wyczerpał znamion tego czynu zabronionego, to bezprzedmiotowe są rozważania w kwestii recydywy.</p> <p>Wreszcie niezasadny jest zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 kk</a>, co z kolei wynika z utrwalonego poglądu, że o naruszeniu prawa materialnego można mówić dopiero po prawidłowym ustaleniu stanu faktycznego w oparciu o prawidłowo zastosowane przepisy prawa procesowego, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.</p> <p>Także na nieporozumieniu oparty jest zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> wskazany wyżej, który z uwagi na jego związek z zarzutem naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 kk</a> należało omówić w tym miejscu. Jak już wyżej wskazano <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 kk</a> dotyczy tej samej sprawy, w której oskarżony podjął współpracę z organami procesowymi i wyjaśniono już dlaczego w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki jego zastosowania, natomiast współpraca oskarżonego z organami ścigania w innej sprawie może skutkować nadzwyczajnym złagodzeniem kary czy nawet warunkowym jej zawieszeniem w sprawie własnej (a więc teoretycznie tej) wyłącznie na wniosek prokuratora, którego ten w niniejszej sprawie nie złożył.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o zmianę wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299)">art. 299 kk</a>, wyeliminowanie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> z kwalifikacji prawnej czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299)">art. 299 kk</a>, oraz nadzwyczajne złagodzenie kar za przestępstwa, do których oskarżony się przyznał, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wprawdzie omówione zarzuty były w całości bezzasadne, jednak z uwagi na okoliczności wskazane już w sekcjach 3.2 i 3.4 w zakresie dotyczącym <span class="anon-block">M. C.</span>, zasadne było uniewinnienie także <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> od czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299)">art. 299 kk</a>. Niezrozumiałe było natomiast i błędne postulowanie przez obrońcę wyeliminowania z kwalifikacji prawnej prania brudnych pieniędzy przepisu o recydywie, skoro w związku z innym zarzutem domagał się on uniewinnienia oskarżonego od tego czynu.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.10.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>zarzucił naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, polegające na przekroczeniu zasad swobodnej oceny dowodów i błędne uznanie, że oskarżony poprzez przekazanie danych do wystawienia faktur VAT wypełnił znamiona czynu stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271)">art. 271 kk</a> pomimo, że jego dane nie widniały na fakturach VAT, które sąd <em> <!-- --> meriti</em> określił jako fikcyjne i nie był osobą uprawnioną do ich wystawienia oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a>, podczas gdy <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> nie był wystawcą fikcyjnych faktur VAT, a bez jego udziału wystawienie faktur nadal byłoby realne.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Oceniając te zarzuty należy w zasadzie odesłać do rozważań na temat współsprawstwa i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 21;art. 21 § 2)">art. 21§2 kk</a> zawartych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (sekcja 3/3)">sekcji 3.3</a>, które w pełni zachowują aktualność w odniesieniu do <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>. W tym miejscu dodać jedynie wypada, że rola <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>w popełnieniu tego przestępstwa była kluczowa, to on bowiem wskazywał rodzaj usługi i jej wartość, jakie mają być wpisane na fakturach, a następnie dokonywał przelewu na ich pokrycie. Choć więc sam nie realizował znamion czynu zabronionego, do przestępstwa tego w ogóle by nie doszło bez jego udziału, zaś mając świadomość, że <span class="anon-block">P. P.</span> jest osobą uprawnioną do wystawiania faktur i działając wspólnie i w porozumieniu z nim, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 21;art. 21 § 2)">art. 21§2 kk</a> także odpowiada za dokonane przez tego ostatniego przestępstwo poświadczenia nieprawdy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o zmianę wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271)">art. 271 kk</a>, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutu, nietrafny był także oparty na nim wniosek.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.11.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, polegającą na przyjęciu, że <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">P. P.</span> działali w ramach grupy przestępczej, w której każdy miał przypisaną i ugruntowaną rolę, <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> określał czynności, jakie mieli wykonywać poszczególni członkowie grupy, a <span class="anon-block">P. P.</span> i <span class="anon-block">M. C.</span> tylko akceptowali te ustalenia oraz, że <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> kierował grupą przestępczą.</p> <p>Taki sam zarzut podniósł drugi obrońca oskarżonego, nie kwestionując jedynie kierowniczej roli <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> </p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Omawiane zarzuty o tyle nie są zasadne, że <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>nie przypisano w I instancji przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258§3 kk</a>, tylko z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 kk</a>, nietrafne są zatem wywody dotyczące rzekomego przypisania oskarżonemu kierowania wspomnianą grupą. Rację mają natomiast skarżący w pozostałym zakresie, tj. kwestionującym w ogóle ustalenie istnienia owej grupy, o czym szeroko była mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (sekcja 3/4)">sekcji 3.4</a>, w której wyjaśniono, że przestępcze współdziałanie <span class="anon-block">P. P.</span>, <span class="anon-block">M. C.</span> i<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> nie wykroczyło poza formę współsprawstwa.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o zmianę wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 kk</a>, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec zasadności zarzutu w jego zasadniczej kwestii istnienia zorganizowanej grupy przestępczej z udziałem <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>zasadny był pierwotny wniosek o uniewinnienie oskarżonego w tym zakresie.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.12.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i błędne uznanie, że faktury VAT przedłożone wraz z wnioskami do ARiMR odzwierciedlały nierzeczywiste transakcje gospodarcze, podczas gdy z zeznań świadka <span class="anon-block">L. G.</span> wynika jednoznacznie, że "w tym przypadku wszystko się zgadzało", ponieważ "pracownicy agencji jadą na miejsce inwestycji i sprawdzają wykonaną inwestycję", a nadto obrońca podniósł tożsamy z nim zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Omawiane zarzuty są oczywiście bezzasadne. Raz jeszcze przypomnieć trzeba, o czym już wspomniano w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (sekcja 3/6)">sekcji 3.6</a>, że dla skuteczności zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> należy wskazać, jakich konkretnych uchybień dopuścił się Sąd I instancji przy ocenie dowodu, a nie wystarczy przedstawienie własnej, odmiennej jego oceny, z kolei zarzut oparty na przyczynie odwoławczej wymienionej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> winien być podniesiony wówczas, gdy błędne ustalenia faktyczne stanowią pierwotną przyczynę uchybienia. Tymczasem omawiane zarzuty, niesłusznie podniesione jednocześnie, stanowią gołosłowną i wyjętą z kontekstu polemikę z prawidłową oceną dowodów dokonaną w omawianym zakresie przez Sąd Okręgowy. O ile faktem jest, że wspomniany przez skarżącego świadek <span class="anon-block">L. G.</span> zeznał na rozprawie 4 lutego 2019 roku, że po sprawdzeniu wykonania inwestycji wszystko się zgadzało, o tyle apelujący zdaje się zapominać, że stwierdzenie to dotyczy samego faktu wykonania inwestycji, co przecież nie było kwestionowane, a nie tego, kto ją rzeczywiście wykonał, o czym świadek nie miał żadnej wiedzy. Co więcej, na tej samej rozprawie świadek powiedział, że Agencja nie bada czy wystawca faktury korzysta z pomocy podwykonawców, Agencja nie miała podstaw do sprawdzania faktur i wreszcie, że Agencja przeprowadza kontrolę po zakończeniu inwestycji, a nie w jej trakcie (k. 2788v.). Tymczasem sam oskarżony przyznał, że faktury wystawiane przez <span class="anon-block">P. P.</span> w imieniu <span class="anon-block"> (...)</span> na rzecz wskazywanego przez <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>podmiotu były fikcyjne (zob. np. k. 237, 1244v.), a <span class="anon-block">P. P.</span> zaprzeczył, by wykonywał jakiekolwiek prace na rzecz oskarżonego lub wskazanych przez niego firm, zaś skarżący nawet nie podjął próby podważenia tych depozycji.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o zmianę wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od czynów z pkt. 13, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutu, nietrafny był także oparty na nim wniosek.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.13.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> poprzez pominięcie dowodu z oględzin dokumentów postępowania prowadzonego w Prokuraturze Krajowej pod sygn. akt Ds. 25.2017 i oparcie się na niejasnym piśmie Prokuratury Krajowej w celu ustalenia czy zachodzą przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 kk</a>.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Także ten zarzut okazał się zupełnie bezzasadny. Sąd Apelacyjny wspominał już wcześniej, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 kk</a> dotyczy postawy procesowej oskarżonego w tej samej sprawie, w której występuje jako oskarżony, w związku z czym relewantne dla ustalenia przesłanek jego zastosowania są wyłącznie wyjaśnienia złożone w sprawie niniejszej, a tych oczywiście brak, o czym była już mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (sekcja 3/9)">sekcji 3.9</a>. Z kolei okoliczności podnoszone przez obrońcę mogłyby mieć znaczenie, gdyby prokurator złożył wniosek o zastosowanie instytucji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 4)">art. 60§4 kk</a>, jednak prokurator wniosku takiego nie złożył, co wyklucza zastosowanie tego przepisu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o zmianę wyroku poprzez nadzwyczajne złagodzenie kar za przestępstwa, do których oskarżony się przyznał, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutu, nietrafny był także oparty na nim wniosek.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.14.</p> </td> <td> <p>Obrońca<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez uznanie, że oskarżony od 22 kwietnia 2013 roku do 7 lipca 2014 roku brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz wyczerpał znamiona czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299§1 i 5 kk</a>.</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>O zasadności tego zarzutu była już mowa w sekcjach 3.2 i 3.4 w odniesieniu do <span class="anon-block">M. C.</span>. Podniesione tam argumenty zachowują pełną aktualność także wobec <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> i dlatego z powodów tam wskazanych omawiane obecnie zarzuty także uznano za trafne.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299)">art. 299 kk</a>, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec trafności zarzutu, zasadny był oparty na nim wniosek pierwotny.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.15.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> zarzucił rażącą niewspółmierność kary, polegającą na niezastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 kk</a>, względnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art. 60§2 kk</a> oraz zmarginalizowaniu przez Sąd <em> <!-- --> meriti</em> okoliczności łagodzących, polegających na przyznaniu się oskarżonego do popełnienia czynów z pkt. XI-XV aktu oskarżenia oraz dotychczasowej niekaralności oskarżonego.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>O zasadniczej trafności represji karnej także wobec <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> była już mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (sekcja 3/1)">sekcji 3.1</a>, gdzie wyjaśniono też, że korekta orzeczonych kar jednostkowych i kar łącznych wynikała nie tyle z ich rażącej niewspółmierności (a więc nadmiernej surowości lub łagodności), co z faktu częściowego uniewinnienia oskarżonego w postępowaniu odwoławczym (wpływ na kary łączne) oraz usunięcia z opisów czynów przypisanych znamienia działania w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a więc jednej z okoliczności obciążających lub zmiany kwalifikacji prawnej (wpływ na kary jednostkowe, a w konsekwencji także na kary łączne). Nie sposób jednak twierdzić, że kary orzeczone wobec oskarżonego, z zastrzeżeniem orzeczenia o środku karnym w pkt. 28, były rażąco surowe, o braku podstaw do zastosowania wobec niego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 kk</a> była już mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (sekcja 3/9)">sekcji 3.9</a>, w tym miejscu należy się więc odnieść do niezastosowania przez Sąd Okręgowy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art. 60§2 kk</a> oraz rzekomego nieuwzględnienia uprzedniej niekaralności oskarżonego i jego częściowego przyznania się do winy. Lektura uzasadnienia wyroku Sądu I instancji nie pozostawia żadnych wątpliwości, że Sąd ten orzekając w zakresie kar wziął pod uwagę zarówno częściowe przyznanie się oskarżonego do winy, jak i jego uprzednią niekaralność jako okoliczności łagodzące. W sprawie nie zachodziły też żadne podstawy do sięgnięcia po nadzwyczajne złagodzenie kary zważywszy na liczbę popełnionych przez oskarżonego przestępstw, ich społeczną szkodliwość, w tym wyrządzoną szkodę oraz wspomnianą już w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (sekcja 3/9)">sekcji 3.9</a> koniunkturalną postawę procesową oskarżonego, należy też podnieść, że wszystkie kary orzeczone wobec <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> zbliżone były do minimum ustawowego, uwzględniały wszystkie dyrektywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, a w szczególności nie przekraczały stopnia winy oskarżonego. Kary łączne orzeczone zostały na zasadzie asperacji, uwzględniając zarówno okoliczności wskazujące na związek między przestępstwami (bliskość czasowa, częściowo atak na takie same dobra), jak i jego brak (częściowo atak na różne dobra, związek czasowy nie pozwalający na przyjęcie, że oskarżony w ogóle nie miał możliwości przemyślenia swojego działania, długotrwałość popełnienia przestępstwa), a także względy prewencyjne.</p> <p>Trafny natomiast był zarzut w zakresie orzeczenia o środku karnym z pkt. 28 zaskarżonego wyroku. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 2)">art. 41§2 kk</a> sąd może orzec zakaz prowadzenia określonej działalności gospodarczej w razie skazania za przestępstwo popełnione w związku z prowadzeniem takiej działalności, jeżeli dalsze jej prowadzenie zagraża istotnym dobrom chronionym prawem. Nie sposób podzielić argumentacji Sądu Okręgowego, że dalsze prowadzenie wspomnianej działalności przez oskarżonego zagraża istotnym dobrom chronionym prawem i to w stopniu wymagającym orzeczenia zakazu jej prowadzenia. Przestępcza działalność oskarżonego polegała głównie na fałszowaniu dokumentacji i uzyskiwaniu nienależnych korzyści, co nie tylko może mieć miejsce w każdej innej działalności, a nawet poza nią, ale przede wszystkim nie zagrażało w żadnym stopniu środowisku wodnemu, prace dofinansowane przez ARiMR zostały wykonane prawidłowo, a oskarżony od wielu lat prowadził działalność w omawianym zakresie i nigdy nie stworzył dla tego środowiska żadnego zagrożenia. Środek karny zakazu prowadzenia działalności gospodarczej w gospodarce rynkowej winien być orzekany ze szczególną ostrożnością i nieprzypadkowo ustawodawca nie przewidział w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 2)">art. 41§2 kk</a> analogicznej do przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41§1 kk</a> przesłanki nadużycia stanowiska lub zawodu i ograniczył możliwość jego orzeczenia wyłącznie do przesłanki zagrożenia istotnym dobrom chronionym prawem, także przecież przewidzianej w przypadku zakazu zajmowania stanowiska lub wykonywania zawodu. Sąd Apelacyjny nie dostrzega żadnego zagrożenia ze strony oskarżonego dla szeroko rozumianego środowiska wodnego, w tym chowu i hodowli ryb, a przypisane oskarżonemu przestępstwa są na tyle pospolite, że nie sposób twierdzić, iż wcześniej niekarany oskarżony stwarza takie zagrożenie dla obrotu prawnego, że konieczne jest orzeczenie wobec niego zakazu prowadzenia działalności gospodarczej.</p> <p>Szerzej o karach orzeczonych wobec <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>będzie jeszcze mowa przy okazji omówienia rozstrzygnięcia Sądu Odwoławczego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o zmianę wyroku i zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary za przestępstwa, do których oskarżony się przyznał, ewentualnie o wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat i uchylenie orzeczenia o zakazie prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie chowu i hodowli ryb oraz pozostałych organizmów wodnych w wodach śródlądowych</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Z uwagi na zasadniczą niezasadność zarzutu, nietrafny w zasadniczej swej części był także oparty na nim wniosek. Sąd podzielił natomiast wniosek o uchylenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej z powodów wyżej przedstawionych, a złagodzenie kar wynikało z okoliczności przedstawionych wyżej.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.16.</p> </td> <td> <p>Drugi obrońca<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, polegającą na dowolnym przyjęciu, że oskarżony brał udział w wystawieniu wymienionych w pkt. 9 i 11 wyroku faktur poświadczających nieprawdę poprzez dostarczenie <span class="anon-block">P. P.</span> i <span class="anon-block">K. J.</span> danych niezbędnych do wystawienia faktur w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> i<span class="anon-block">(...)</span>, a także zarzut błędu w ustaleniach faktycznych w tym zakresie, wskazując na indywidualny charakter przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a>.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Jak już wcześniej wspomniano sam fakt przedstawienia alternatywnej oceny dowodów nie jest wystarczający dla skutecznego postawienia zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, tymczasem do tego właśnie omawiany zarzut się sprowadza. Okoliczności kwestionowane przez obrońcę zostały potwierdzone w zeznaniach i wyjaśnieniach <span class="anon-block">P. P.</span> oraz <span class="anon-block">K. J.</span>, którzy szczegółowo opisali okoliczności, w jakich do tego dochodziło, a Sąd Okręgowy przekonująco wyjaśnił dlaczego tym depozycjom dał wiarę i oparł się na nich ferując wyrok w omawianym zakresie. Uzasadnienie apelacji w omawianym zakresie oraz połączony z zarzutem naruszenia prawa procesowego zarzut błędu w ustaleniach faktycznych prowadzi jednak do wniosku, że jej autor w istocie kwestionuje nie tyle ocenę dowodów dokonaną przez Sąd I instancji, co ustalenie, iż<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>swoim zachowaniem wyczerpał znamię indywidualizujące "innej osoby uprawnionej" do wystawienia dokumentu w postaci faktury VAT. Raz jeszcze trzeba więc przypomnieć, że oskarżonemu przypisano popełnienie tych przestępstw wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, a w związku z tym odpowiedzialność <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 21;art. 21 § 2)">art. 21§2 kk</a>, o czym była już mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (sekcja 3/10;sekcja 3/3)">sekcjach 3.10 i 3.3</a> i w związku z tym należy odesłać do zawartych tam zapatrywań prawnych na temat współsprawstwa oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 21;art. 21 § 2)">art. 21§2 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynów z pkt. 9 i 11 wyroku (z treści uzasadnienia apelacji można wnosić, że chodzi też prawdopodobnie o pkt 12 wyroku z uwagi na tożsamą argumentację), ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutów, bezzasadny był także oparty na nich wniosek.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.17.</p> </td> <td> <p>Drugi obrońca zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, polegającą na dowolnym przyjęciu, że <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>przedłożył wobec dysponenta środków publicznych poświadczające nieprawdę faktury VAT, podczas gdy okoliczności te nie zostały w sposób niewątpliwy potwierdzone zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Z uwagi na sposób postawienia tego zarzutu oraz brak jakiejkolwiek argumentacji na jego temat w uzasadnieniu apelacji, trudno ustalić, którego czynu przypisanego oskarżonemu on dotyczy, niemniej z uwagi na treść wyroku Sądu I instancji Sąd Apelacyjny uznał, że chodzi o przestępstwa przypisane w pkt. 13 wyroku. Zarzut ten jest bezzasadny, ponieważ - co wyjaśniono już chociażby w sekcji 3.16 - faktury wystawiane przez <span class="anon-block">P. P.</span> w imieniu <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> były fakturami pustymi, a więc dokumentującymi niezaistniałe zdarzenia gospodarcze, czyli poświadczającymi nieprawdę. Nie budzi też wątpliwości, że zostały one dołączone do wniosku o dofinansowanie dla należącej do oskarżonego <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, co wynika z dokumentacji ARiMR oraz zeznań <span class="anon-block">A. K.</span>, zaś sam oskarżony nigdy nie kwestionował złożenia owych wniosków (zob. k. 1218v.).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynów przypisanych mu w pkt. 13, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Z uwagi na bezzasadność zarzutu, nietrafny był także oparty na nim wniosek.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.18.</p> </td> <td> <p>Drugi obrońca zarzucił wyrokowi obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, polegającą na bezpodstawnej odmowie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w części dotyczącej nieistnienia grupy przestępczej, faktycznie wykonanych prac przez <span class="anon-block"> (...)</span> oraz rzetelności faktur, mimo że korespondują one z pozostałym materiałem dowodowym, nadto zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że oskarżony oraz <span class="anon-block">P. P.</span> i <span class="anon-block">M. C.</span> tworzyli grupę przestępczą, w ramach której działał oskarżony.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zarzut był zasadny w odniesieniu do błędnego ustalenia istnienia grupy przestępczej, o czym była już wielokrotnie mowa wyżej i co w gruncie rzeczy wynikało także z wyjaśnień <span class="anon-block">P. P.</span> (zob. sekcja 3.2). W pozostałym zakresie natomiast stanowił on wyłącznie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji, co więcej skarżący powołując się na ogólnie wskazany "pozostały materiał dowodowy" nie wskazuje, jakie to inne dowody miałyby przemawiać za forsowaną przez niego tezą, co nie dziwi, gdy zważyć, że takich brak. Jest natomiast dokładnie odwrotnie, nie tylko bowiem <span class="anon-block">P. P.</span> zaprzeczył, że <span class="anon-block"> (...)</span> wykonywał jakiekolwiek prace na rzecz oskarżonego czy jego firmy, ale także oskarżony potwierdził, że faktury wystawione przez <span class="anon-block">P. P.</span> były puste (k. 237). Sąd Apelacyjny w zakresie rzetelności faktur i zakresu prac rzekomo wykonanych przez <span class="anon-block"> (...)</span> podziela ocenę wiarygodności zeznań <span class="anon-block">P. P.</span> i wyjaśnień oskarżonego dokonaną przez Sąd Okręgowy i przyjmuje ją za swoją, nie ma więc potrzeby powielać tu zawartej w uzasadnieniu wyroku I instancji argumentacji, dodać jedynie wypada, że zmienne stanowisko procesowe oskarżonego, wręcz wspomniany już wyżej koniunkturalizm, którego zresztą nie krył sam oskarżony, przekonują, że to właśnie wyjaśnienia <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> należało odrzucić w przypadku ich sprzeczności z zeznaniami świadków czy wyjaśnieniami współoskarżonych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynów przypisanych mu w pkt. 7, 9, 10 i 13, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutów co do pkt. 9, 10 i 13, niezasadny był także oparty na nich wniosek, natomiast z uwagi na zasadność zarzutu w odniesieniu do skazania za przestępstwo z pkt. 7 wyroku, wniosek o uniewinnienie został uwzględniony.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.19.</p> </td> <td> <p>Drugi obrońca zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>, polegającą na pominięciu przy dokonywaniu ustaleń faktycznych uprzedniej karalności <span class="anon-block">P. P.</span> oraz faktu posiadania zobowiązania pieniężnego tego świadka względem oskarżonego, które zdaniem skarżącego miały znaczenie dla motywacji świadka w fałszywym obciążaniu oskarżonego, nadto zarzucił wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mający wpływ na jego treść, polegający na niezasadnym oparciu wyroku skazującego o zeznania/wyjaśnienia <span class="anon-block">P. P.</span> i <span class="anon-block">K. J.</span>, podczas gdy prawidłowa ich ocena winna prowadzić Sąd do wniosku o ich nieprawdziwości z uwagi na ich niekompletność, niespójność i nielogiczność oraz własny interes procesowy tych osób.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zarzut w zakresie naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> w gruncie rzeczy był powieleniem zarzutu omówionego wyżej, sprowadza się on bowiem w istocie do kwestionowania oceny zeznań <span class="anon-block">P. P.</span> i wyjaśnień oskarżonego, w związku z czym podtrzymując uwagi zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (sekcja 3/18)">sekcji 3.18</a> należy stwierdzić, że uprzednia karalność świadka nie ma żadnego znaczenia dla oceny jego wiarygodności w konkretnej sprawie, każdorazowo obowiązują bowiem reguły z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7;art. 8;art. 8 § 1)">art. 7 i art. 8§1 kpk</a>, a oceny dowodów dokonuje się przede wszystkim przez pryzmat ich treści, zasad wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> oraz relacji do innych dowodów. W niniejszej sprawie postawa procesowa <span class="anon-block">P. P.</span>, w przeciwieństwie do postawy oskarżonego, była konsekwentna, a opisane przez niego zdarzenia potwierdził w części swych wyjaśnień sam oskarżony. Dodać wypada, że <span class="anon-block">P. P.</span> nie był jedyną osobą, która twierdziła, że dostarczała oskarżonemu tzw. pustych faktur, podobną relację przedstawił przecież <span class="anon-block">K. J.</span>, z kolei zobowiązanie pieniężne <span class="anon-block">P. P.</span> wobec oskarżonego jest między stronami przedmiotem sporu i nie może być traktowane ani jako udowodnione, ani jako powód rzekomego fałszywego obciążania oskarżonego przez świadka, nie ma ono bowiem żadnego związku ze sprawą ani wpływu na odpowiedzialność karną w niniejszej sprawie. Wreszcie należy podkreślić, że <span class="anon-block">P. P.</span> poddał się karze w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387;art. 387 § 1)">art. 387§1 kpk</a>, w związku z czym nie sposób twierdzić, że chciał umniejszyć swoją odpowiedzialność karną, zwłaszcza że w ramach zawartego porozumienia przystał na skazanie go za pranie brudnych pieniędzy oraz udział w zorganizowanej grupie przestępczej.</p> <p>Podnoszone zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych są w gruncie rzeczy próbą podważenia oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji i <em> <!-- --> de facto</em> sprowadzają się do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w omawianym zakresie. Tak podniesiony zarzut nie mógł być skuteczny, do wzruszenia oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji nie wystarcza bowiem przedstawienie własnej, odmiennej oceny, ale konieczne jest wykazanie błędu w rozumowaniu sądu i to takiego, który wskazywałby na naruszenie kryteriów oceny dowodów zawartych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Tymczasem skarżący nie oferuje nic ponad własną ocenę kwestionowanych dowodów, przeciwstawiając im wersję podawaną przez oskarżonego. I choć faktem jest, że <span class="anon-block">K. J.</span> wycofał się z części swoich wyjaśnień podczas konfrontacji z <span class="anon-block">R. P.</span>, to tłumaczył to pomyłką, konsekwentnie natomiast potwierdzał rolę oskarżonego we wspólnym przestępstwie. Dodać wypada, że zupełnie nielogiczna jest argumentacja, iż ten współoskarżony kierował się własnym interesem procesowym, kiedy obciążał <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, trudno bowiem dostrzec, jaki interes miałby on w przyznawaniu, że wystawiał dla oskarżonego tzw. puste faktury, skoro sam <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>twierdził, że odzwierciadlały one rzeczywiste zdarzenia gospodarcze. Ocena wszystkich zakwestionowanych tu dowodów dokonana przez Sąd I instancji mieści się w granicach zakreślonych przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, a przez to pozostaje pod jego ochroną i nie może być wzruszona gołosłownym przeciwstawieniem jej wersji oskarżonego, trafnie zakwestionowanej przez Sąd Okręgowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynów przypisanych mu w pkt. 7-13, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wniosek o uniewinnienie od czynów z pkt. 7 i 8 był zasadny z przyczyn wskazanych w sekcji 3.2, 3.4 i 3.14, natomiast z uwagi na bezzasadność zarzutów, w pozostałym zakresie był on niezasadny.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.20.</p> </td> <td> <p>Drugi obrońca<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85§1 kpk</a>, polegającą na naruszeniu prawa oskarżonego do obrony poprzez dopuszczenie do reprezentowania w toku postępowania przez adw. <span class="anon-block">G. C.</span> zarówno oskarżonego <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, jak i <span class="anon-block">M. C.</span>, chociaż ich interesy są sprzeczne.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>O tym czy interesy oskarżonych są sprzeczne decyduje nie tylko treść stawianych im zarzutów, ale także przyjęta przez nich linia obrony, sprzeczność interesów należy bowiem oceniać <em> <!-- --> in concreto</em>, przyznającemu się przecież do winy w całej rozciągłości oskarżonemu nie szkodzi współoskarżony potwierdzający jego sprawstwo, podobnie jak nieprzyznającemu się oskarżonemu nie szkodzi współoskarżony zaprzeczający udziałowi tegoż. Ponieważ wspomniany zarzut postawił obrońca <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> należało rozważyć czy w niniejszej sprawie to jego prawo do obrony doznało uszczerbku.</p> <p>Faktem jest, że w początkowej fazie postępowania przygotowawczego <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> reprezentowany był przez adw. <span class="anon-block">G. C.</span>, który do końca procesu był obrońcą <span class="anon-block">M. C.</span>, natomiast w postępowaniu sądowym adw. <span class="anon-block">G. C.</span> nie reprezentował już <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> Okoliczność ta nie była podnoszona ani przez żadnego z oskarżonych, ani przez żadnego z obrońców, choć w razie stwierdzenia kolizji interesów obowiązkiem adw. <span class="anon-block">G. C.</span> było wypowiedzenie pełnomocnictwa obu oskarżonym (§46 Kodeksu Etyki Adwokackiej). Podniesiony dopiero na etapie postępowania apelacyjnego zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85§1 kpk</a>, zwłaszcza w kontekście §§ 43 i 44 Kodeksu Etyki Adwokackiej należy więc ocenić krytycznie, choć oczywiście nie zwalnia to Sądu Apelacyjnego od jego rozpoznania. W związku z powyższym należy przede wszystkim stwierdzić, że zarówno <span class="anon-block">M. C.</span>, jak i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> stali pod zarzutem popełnienia kilku przestępstw wspólnie i w porozumieniu, z czego nie wynika jeszcze sprzeczność interesów, obaj oskarżeni mogą przecież prezentować jednolitą linię obrony, albo nawet różną, ale nie obciążać się wzajemnie. Ponieważ zdaniem skarżącego to prawo do obrony <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> miało doznać uszczerbku, istotne dla ustalenia czy tak rzeczywiście było jest to, jaka jest treść wyjaśnień <span class="anon-block">M. C.</span>, czy w jakikolwiek sposób obciążył on <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>w części, w jakiej ten negował swoją winę. Analiza tych depozycji prowadzi do wniosku, że <span class="anon-block">M. C.</span> na żadnym etapie postępowania nie obciążył <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> oskarżony ten sam nie przyznał się do popełnienia stawianych mu zarzutów i nie potwierdził sprawstwa żadnego czynu przez <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> a wspomniał jedynie o okolicznościach niekwestionowanych przez samego<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, takich jak znajomość z <span class="anon-block">P. P.</span> czy prowadzenie z nim interesów, bez podawania ich szczegółów, których jak twierdził, nie znał. Konsekwencją powyższych ustaleń musi być przyjęcie, że między stanowiskiem procesowym <span class="anon-block">M. C.</span> a interesami <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>nie ma kolizji, która prowadziłaby do naruszenia prawa <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> do obrony z tego powodu, że <span class="anon-block">M. C.</span> był reprezentowany przez adw. <span class="anon-block">G. C.</span>, który na etapie śledztwa był także obrońcą oskarżonego <span class="anon-block">F.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wniosek został wskazany jako alternatywny, jednak ogólny charakter zarzucanego naruszenia i jego potencjalny wpływ na całe postępowanie prowadzi do wniosku, że skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku w przypadku jego uwzględnienia, oczywiste jest bowiem, że naruszenie prawa do obrony nie może skutkować uniewinnieniem, a jedyną możliwą jego konsekwencją jest powtórzenie procesu z zapewnieniem tego prawa oskarżonemu. Stawiany zarzut nie potwierdził się jednak w postępowaniu odwoławczym, a w konsekwencji oparty na nim wniosek nie był zasadny.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.21.</p> </td> <td> <p>Drugi obrońca <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> zarzucił obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 3)">art. 170§3 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366§1 kpk</a>, polegającą na zaniechaniu przeprowadzenia dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy Prokuratury Krajowej o sygn. PK VIII WZ Ds. 25.2017, mających kluczowe znaczenie dla zastosowania wobec oskarżonego instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 3)">art. 60§2, 3 lub 4 kk</a> oraz nierozpoznaniu wniosku o zwrócenie się do PK o nadesłanie tych akt celem przeprowadzenia ich oględzin.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Podniesiony zarzut słusznie wskazuje na nierozpoznanie przez Sąd Okręgowy wspomnianego w nim wniosku dowodowego, niemniej uchybienie to nie miało żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, w związku z czym zarzut należało uznać za niezasadny. Wielokrotnie we wcześniejszych częściach uzasadnienia Sąd Apelacyjny wskazywał, że w niniejszej sprawie nie miał zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 kk</a> i to niezależnie od treści wyjaśnień czy zeznań złożonych przez <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>w sprawie opisanej we wniosku. Nie mógł mieć także zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 4)">art. 60§4 kk</a>, ponieważ prokurator nie złożył stosownego wniosku, dodać zaś wypada, że decyzja w przedmiocie złożenia tego wniosku jest samodzielną decyzją prokuratora i ani Sąd, ani obrona nie ma wpływu na to, jakimi przesłankami prokurator kieruje się nie składając takiego wniosku. Sąd Apelacyjny stoi także na stanowisku, że brak jest podstaw do zastosowania wobec<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> instytucji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art. 60§2 kk</a>, nawet przyjmując, że oskarżony w sprawie Prokuratury Krajowej dostarczył wszystkich dowodów na popełnienie przez inne osoby ciężkich przestępstw. Przedmiotem osądu w niniejszej sprawie były konkretne zarzuty i abstrahując od tego, że zdaniem Sądu Apelacyjnego tylko <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 4)">art. 60§4 kk</a> mógłby stanowić podstawę nadzwyczajnego złagodzenia kary z powodu ujawnienia i przedstawienia organom ścigania istotnych okoliczności dotyczących innego przestępstwa w innej sprawie, postawa procesowa <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> w sprawie niniejszej, a także liczba i waga popełnionych przez niego przestępstw wykluczają przyjęcie, że kara w granicach ustawowego zagrożenia byłaby niewspółmiernie surowa, a wręcz przeciwnie oskarżony ten winien ponieść realne konsekwencje swoich czynów, tak finansowe, jak i w zakresie wolności osobistej, w związku z czym w sprawie nie zachodzą okoliczności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art. 60§2 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o zmianę wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary z nadzwyczajnym złagodzeniem za czyny z pkt. 14 i 15 wyroku, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutu, niezasadny był oparty na nim wniosek.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.22.</p> </td> <td> <p>Drugi obrońca <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> podniósł także zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mającego wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że oskarżony dopuścił się przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299)">art. 299 kk</a>.</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zarzut zasadny z powodów wskazanych w sekcjach 3.2 i 3.14.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299)">art. 299 kk</a>, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Pierwotny wniosek był zasadny z uwagi na zasadność zarzutu.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.23.</p> </td> <td> <p>Drugi obrońca zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na ustaleniu, że oskarżony dopuścił się czynów przypisanych mu w pkt. 13, podczas gdy dofinansowane prace zostały faktycznie wykonane, a tym samym nieuzasadnione jest twierdzenie o poświadczeniu nieprawdy co do okoliczności mających znaczenie prawne.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Omawiany zarzut jest o tyle chybiony, że fakt wykonania dofinansowanych prac nie był nigdy kwestionowany, a problem dotyczy tego, iż w przedstawionych do rozliczenia dofinansowania fakturach zawarte były nieprawdziwe dane dotyczące wykonawcy i jego wynagrodzenia. Okoliczność, że kto inny wykonał owe prace nie ma z punktu widzenia zarzutu żadnego znaczenia, dla rozliczenia inwestycji oskarżony posłużył się bowiem fakturami poświadczającymi nieprawdę, co wprost wynika z depozycji <span class="anon-block">P. P.</span> oraz dokumentacji ARiMR.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uniewinnienie oskarżonego od czynów przypisanych w pkt. 13, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutu, niezasadny był także oparty na nim wniosek.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.24.</p> </td> <td> <p>Drugi obrońca zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na ustaleniu, że oskarżony popełnił czyn przypisany mu w pkt. 15b posługując się decyzją Starosty Powiatowego w <span class="anon-block">M.</span> z 17 listopada 1995 roku, nr <span class="anon-block">(...)</span>, podczas gdy w aktach sprawy brak takiej decyzji.</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Podniesiony zarzut był zasadny, a błąd w określeniu decyzji dostrzegł sam Sąd I instancji, co znalazło swój wyraz na stronie 69 uzasadnienia wyroku.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>O nadzwyczajne złagodzenie kary za czyny przypisane w pkt. 15, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wniosek apelacyjny nie uwzględnia treści podniesionego zarzutu, skutkiem pomyłki w opisie przerobionej decyzji winna być przecież korekta opisu czynu, wcześniej już wspomniano natomiast, że brak jest po stronie oskarżonego okoliczności uzasadniających nadzwyczajne złagodzenie kary. Nie ulega też wątpliwości, że w sprawie nie zachodziły żadne przesłanki wydania orzeczenia kasatoryjnego. Już w tym miejscu natomiast należy wskazać, że z uwagi na uwzględnienie zarzutów obrońcy <span class="anon-block">W. F.</span>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 kpk</a> dokonano korekty orzeczenia w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu w pkt. 15, o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.25.</p> </td> <td> <p>Drugi obrońca zarzucił wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że stopień społecznej szkodliwości czynu posiadania jednej sztuki naboju był znaczny, podczas gdy w rzeczywistości stopień tej szkodliwości był znikomy.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Rzeczywiście nie sposób zgodzić się z Sądem I instancji, że stopień społecznej szkodliwości omawianego czynu był znaczny, zwłaszcza że próżno w uzasadnieniu wyroku znaleźć argumentację przemawiającą za takim stanowiskiem. Nie oznacza to jednak, że czyn ten należało ocenić jako społecznie szkodliwy w stopniu znikomym. O stopniu społecznej szkodliwości decydują okoliczności wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115§2 kk</a>. Z pewnością okoliczności popełnienia tego czynu, a więc posiadanie tylko jednej sztuki naboju przez jeden dzień (mimo błędnego wskazania w uzasadnieniu, że oskarżony od pewnego czasu posiadał nabój, w wyroku Sąd Okręgowy przyjął, że było to w dniu 2 września 2015 roku i to jest ustalenie wiążące) powodują obniżenie stopnia społecznej szkodliwości czynu, natomiast postać zamiaru (zamiar bezpośredni) oraz rodzaj i charakter naruszonego dobra przekonują o zwiększonym stopniu społecznej szkodliwości, czyn ten nie tylko godził w porządek publiczny, ale pośrednio także w bezpieczeństwo powszechne oraz zdrowie i życie ludzkie, istotą reglamentacji dostępu do broni i amunicji jest bowiem nie tylko kontrola państwa nad jej posiadaniem, ale także zapewnienie jej właściwego przechowywania i zabezpieczenie przed dostaniem się w niepowołane ręce. Nawet jeden nabój pozostawiony bez należytego zabezpieczenia może prowadzić do tragedii ludzkich, gdy zostanie znaleziony przez dziecko, czy osobę chorą psychicznie. Podsumowując, stopień społecznej szkodliwości tego czynu nie był znaczny, ale był umiarkowany, co uzasadniało wymierzenie za niego kary na poziomie minimum ustawowego zagrożenia, natomiast nie był znikomy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uchylenie wyroku w pkt. 16 i umorzenie postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 3)">art. 17§1 pkt 3 kpk</a>, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec bezzasadności zarzutu co do znikomości stopnia społecznej szkodliwości czynu, niezasadny był także oparty na nim wniosek, zaś orzeczona kara nie wymagała korekty mimo błędnego ustalenia, że stopień ten był znaczny, ponieważ wymierzono ją na poziomie minimum ustawowego.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.26.</p> </td> <td> <p>Drugi obrońca <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że w przypadku oskarżonego zachodzą przesłanki do fakultatywnego orzeczenia zakazu prowadzenia działalności gospodarczej wskazanej w pkt. 28 wyroku.</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zarzut zasadny z przyczyn wskazanych w sekcji 3.15.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o uchylenie orzeczonego środka karnego</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Wobec zasadności zarzutu, zasadny był oparty na nim wniosek.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.27.</p> </td> <td> <p>Drugi obrońca zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu jako dat czynów przypisanych w pkt. 14a i 14b oraz 15a i 15b okresów tam wskazanych, podczas gdy w akcie oskarżenia wskazano, że czyny te miały być popełnione w dniach 7 i 21 września 2012 roku.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Z uwagi na zmianę kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w pkt. 15b i wynikającą stąd modyfikację jego opisu, z datą jego popełnienia włącznie, o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia, rozważania w przedmiocie objętym zarzutem w odniesieniu do tego czynu są bezprzedmiotowe, natomiast nie ma racji skarżący kwestionując daty popełnienia czynów opisanych w pkt. 14a i b oraz 15a wyroku. Wbrew twierdzeniom obrońcy, daty tych czynów wynikają ze stosownych części uzasadnienia wyroku (odpowiednio s. 19, 20, 21 i 22 uzasadnienia) i zostały ustalone prawidłowo. Początkowe daty omawianych czynów odpowiadają dacie złożenia lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, do którego po raz pierwszy dołączono przerobiony dokument, zaś daty końcowe odpowiadają datom podpisania umów o dofinansowanie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>O nadzwyczajne złagodzenie kary za czyny przypisane w pkt. 14 i 15, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Także ten wniosek apelacyjny nie uwzględnia treści podniesionego zarzutu, skutkiem błędu w dacie czynu (którego oczywiście nie było) winna być korekta opisu czynu, nie zachodziły też żadne przesłanki wydania orzeczenia kasatoryjnego. Wobec bezzasadności zarzutu jednak, za niezasadny należało uznać oparty na nim wniosek. Raz jeszcze należy jednak wskazać, że z uwagi na uwzględnienie zarzutów obrońcy <span class="anon-block">W. F.</span>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 kpk</a> dokonano korekty orzeczenia w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu w pkt. 15, o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.28.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">W. F.</span> zarzucił wyrokowi :</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że beneficjent nie posiadał aktualnego pozwolenia wodnoprawnego,</p> <p>- mające wpływ na treść wyroku naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> przez dokonanie wybiórczej analizy materiału dowodowego i ustalenie okoliczności faktycznych jedynie na podstawie części dowodów, z pominięciem kopii decyzji administracyjnej Starosty Powiatowego w <span class="anon-block">M.</span> z 13 września 2012 roku, <span class="anon-block">(...)</span>, o udzieleniu <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego, dowodu w postaci pisma z 30 października 2012 roku, przy którym beneficjent złożył do akt postępowania o udzielenie dofinansowania w ramach wniosku nr <span class="anon-block">(...)</span> pozwolenie wodnoprawne nadane wspomnianą decyzją z 13 września 2012 roku, dowodu w postaci pisma z 30 października 2012 roku, przy którym beneficjent złożył do akt postępowania o udzielenie dofinansowania w ramach wniosku nr <span class="anon-block">(...)</span> pozwolenie wodnoprawne nadane wspomnianą decyzją z 13 września 2012 roku, co skutkowało przyjęciem, że beneficjent miał nie posiadać ważnego pozwolenia wodnoprawnego, a pracownicy ARiMR zawarli z beneficjentem umowy o dofinansowanie, działając w rzekomo błędnym przekonaniu, że beneficjent spełnia warunki dofinansowania, a także z pominięciem pisma <span class="anon-block"> (...)</span> Oddziału Regionalnego ARiMR w <span class="anon-block">G.</span> z 30 stycznia 2020 roku oraz dokumentacji kontroli sposobu wykonywania przez beneficjenta umów o dofinansowanie, co skutkowało błędnym ustaleniem, że <span class="anon-block">W. F.</span> wyrządził ARiMR szkodę w wysokości 418 164 zł,</p> <p>- mające wpływ na treść wyroku naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez dowolne uznanie za niewiarygodne wyjaśnień <span class="anon-block">W. F.</span> w zakresie, w jakim wyjaśnił on, że w 2012 roku uzyskał i posiadał aktualne i ważne pozwolenie wodnoprawne, które zostało złożone do wniosków o dofinansowanie, pomimo że prawdziwość tych wyjaśnień wynika ze wskazanych w apelacji dowodów, co miało skutkować nieprawidłowymi ustaleniami, że beneficjent nie spełniał warunków do uzyskania dofinansowania z powodu braku ważnego pozwolenia wodnoprawnego, w związku z brakiem tego pozwolenia <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> i <span class="anon-block">W. F.</span> postanowili wykorzystać do uzyskania dofinansowania przerobioną decyzję , a ponadto w postępowaniu nie ujawniono okoliczności wskazujących na podejmowanie ustaleń, wspólnych decyzji i działań z <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, <span class="anon-block">W. F.</span> wprowadził pracownika ARiMR w błąd co do spełniania przez beneficjenta warunków dofinansowania, a beneficjent nie spełniał warunków dofinansowania wobec faktu, że decyzja Starosty Powiatowego w <span class="anon-block">M.</span> z 25 maja 2001 roku o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego miała być ważna do 30 października 2012 roku (tak w apelacji, w rzeczywistości pozwolenie to zgodnie z ustaleniami Sądu I instancji miało być ważne do 30 czerwca 2011 roku), podczas gdy nigdy nie zapadła konstytutywna decyzja o wygaszeniu pozwolenia wodnoprawnego, wobec czego pozostawało ono w mocy i również na podstawie tego pozwolenia beneficjent spełniał warunki do udzielenia dofinansowania,</p> <p>- mające wpływ na treść wyroku naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez nieprawidłową ocenę pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Starosty Powiatowego w <span class="anon-block">M.</span> z 25 maja 2001 roku, <span class="anon-block">(...)</span>,</p> <p>- błędne ustalenie, że <span class="anon-block">W. F.</span> dołączył do wniosków o dofinansowanie decyzję Starosty Powiatowego w <span class="anon-block">M.</span> z 17 listopada 1995 roku,</p> <p>- nieprawidłową ocenę zestawienia operacji płatniczych z 27 listopada 2012 roku poprzez przyjęcie, że dofinansowanie zostało wypłacone <span class="anon-block">W. F.</span>, podczas gdy wypłacono je beneficjentowi, tj. <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o.,</p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424§1 kpk</a> polegające na sprzeczności uzasadnienia z wyrokiem, w którym wskazano decyzję z 1995 roku i <span class="anon-block">W. F.</span> jako beneficjenta, podczas gdy w uzasadnieniu wskazano decyzję z 2001 roku <span class="anon-block"> i (...) sp. z o.o.</span> jako beneficjenta</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Rację ma skarżący kwestionując ustalenie braku ważnego pozwolenia wodnoprawnego w chwili zawierania umów o dofinansowanie przez <span class="anon-block">W. F.</span>, ponieważ decyzja o udzieleniu tego pozwolenia została wydana 13 września 2012 roku i dołączona przez oskarżonego do obu wniosków o dofinansowanie 30 września 2012 roku, co jednoznacznie wynika z dokumentacji ARiMR oraz zeznań wskazanych w apelacji świadków. Z tego powodu trafne były więc zarzuty naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zakresie dotyczącym pominięcia tych dowodów przy wyrokowaniu oraz błędnej oceny wyjaśnień <span class="anon-block">W. F.</span> w odniesieniu do posiadania przez niego w dacie podpisywania umów ważnego pozwolenia wodnoprawnego, jak również niesłusznego ustalenia, że pracownicy ARiMR zostali wprowadzeni w błąd co do faktu spełniania warunków do udzielenia beneficjentowi dofinansowania, albowiem w dacie zawarcia umów o dofinansowanie oskarżony posiadał ważne pozwolenie wodnoprawne i w konsekwencji spełniał te warunki. Bez znaczenia było natomiast pismo <span class="anon-block"> (...)</span> Oddziału Regionalnego ARiMR w <span class="anon-block">G.</span> z 30 stycznia 2020 roku oraz dokumentacja kontroli sposobu wykonywania przez beneficjenta umów o dofinansowanie, abstrahując bowiem od tego, że dowody te nie przesądzają o braku niekorzystnego rozporządzenia mieniem w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a>, okoliczność ta okazała się bezprzedmiotowa, skoro na skutek uwzględnienia zarzutów związanych z błędnym ustaleniem braku ważnego pozwolenia wodnoprawnego w dacie zawierania umów, zmianie uległa kwalifikacja prawna czynu <span class="anon-block">W. F.</span>, a przypisany mu ostatecznie czyn jest przestępstwem formalnym. Nie ma natomiast racji skarżący, że Sąd niesłusznie ustalił, iż <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">W. F.</span> z powodu braku ważnego pozwolenia wodnoprawnego postanowili dokonać przerobienia decyzji z 25 maja 2001 roku, wprost przyznał się bowiem do tego<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> (k. 2378), a skoro wniosek dotyczył <span class="anon-block"> firmy (...)</span> i złożył go <span class="anon-block">W. F.</span>, to jasne jest, że <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> dołączając do niego przerobioną decyzję, działał wspólnie i w porozumieniu z bratem w tym zakresie. Zupełnym nieporozumieniem jest argumentacja obrońcy, jakoby pozwolenie wodnoprawne z 25 maja 2001 roku z datą ważności do 30 czerwca 2011 roku miało być nadal ważne po tej dacie z powodu braku wydania konstytutywnej decyzji o jego wygaszeniu. Sąd Apelacyjny nie znajduje żadnych podstaw prawnych do takiego twierdzenia, a wręcz przeciwnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011151229" title="Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 (art. 138;art. 138 ust. 1)">art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 roku Prawo wodne</a> wynikało wprost, że organ administracyjny wydaje decyzję <strong> <!-- --> stwierdzającą</strong> wygaśnięcie pozwolenia wodnoprawnego, a utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych nie pozostawiało żadnych wątpliwości, że jest to decyzja deklaratoryjna (zob. np. wyrok NSA z 3 września 2015 roku, sygn. akt II OSK 51/14, w którym stwierdzono, że "Istnienie prawnej możliwości stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego, którego okres ważności już upłynął, ma charakter deklaratoryjny w zakresie stwierdzenia wygaśnięcia, brak wydania takiej decyzji nie jest jednak co do reguły przeszkodą w stwierdzeniu w postępowaniu o wymierzenie opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska bez stosownego pozwolenia."). Także art. 135 pkt 1 cyt. ustawy stanowił, że pozwolenie wodnoprawne <strong> <!-- --> wygasa</strong>, jeżeli upłynął okres, na który było wydane, w związku z czym argumenty skarżącego mające dowodzić tezy przeciwnej zwyczajnie nie znajdują oparcia w ustawie, a beneficjent na podstawie pozwolenia wodnoprawnego z 25 maja 2001 roku, którego ważność upłynęła 30 czerwca 2011 roku nie mógł ubiegać się o dofinansowanie, co trafnie ustalił Sąd I instancji, ocena decyzji Starosty Powiatowego w <span class="anon-block">M.</span> z 25 maja 2001 roku, <span class="anon-block">(...)</span>, dokonana przez Sąd Okręgowy była więc prawidłowa. Rację ma natomiast skarżący wskazując na błędne oznaczenie w wyroku omawianej decyzji jako pochodzącej z 17 listopada 1995 roku, co dostrzegł sam Sąd Okręgowy i dlatego błąd swój wyjaśnił w uzasadnieniu wyroku, niezrozumiałe jest więc w tym kontekście czynienie mu zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424§1 kpk</a>. Bezprzedmiotowe są natomiast zarzuty wskazujące na błędne ustalenie, że kwota dofinansowania została wypłacona <span class="anon-block">W. F.</span>, ponieważ na skutek uwzględnienia innych zarzutów Sąd Apelacyjny zmienił kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemu i w jej wyniku element szkody czy niekorzystnego rozporządzenia mieniem nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Pomimo częściowej trafności zarzutów, brak było podstaw do uwzględnienia wniosków apelacyjnych, częściowe uwzględnienie zarzutów spowodowało bowiem dekompletację znamion czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> wobec braku wprowadzenia pracowników ARiMR w błąd co do posiadania aktualnego pozwolenia wodnoprawnego, a tym samym spełniania warunków do udzielenia dofinansowania, jednak z powodu złożenia wraz z wnioskami o dofinansowanie przerobionego dokumentu, który oskarżeni sami przerobili, czyn ten wyczerpał znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a>, o czym szerzej będzie mowa w dalszej części uzasadnienia. Nie zachodziły też żadne przesłanki wydania orzeczenia kasatoryjnego.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.29.</p> </td> <td> <p>Obrońca <span class="anon-block">W. F.</span> zarzucił wyrokowi obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> przez błędną jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, że dokonane w niniejszej sprawie rozporządzenie mieniem było niekorzystne, podczas gdy środki zostały przez beneficjenta przyjęte na podstawie umowy i wykorzystał je zgodnie z umową, a udzielający dofinansowania nie miał żadnych zastrzeżeń do sposobu ich wykorzystania i nie żądał ich zwrotu oraz na przyjęciu, że znamię rozporządzenia mieniem rozciąga się na zawarcie umów z 30 października 2012 roku, podczas gdy miały one jedynie skutek zobowiązujący, a zgodnie z prawidłową wykładnią tego przepisu przez rozporządzenie mieniem rozumieć można jedynie wypłatę dofinansowania na podstawie tych umów</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Z uwagi na zmianę kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w związku z uwzględnieniem części zarzutów wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (sekcja 3/28)">sekcji 3.28</a>, rozpoznanie zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286)">art. 286 kk</a> było bezprzedmiotowe.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="56"/> <col width="661"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>4.1.</p> </td> <td> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 kpk</a> Sąd dokonał zmiany kwalifikacji prawnej i opisu czynu przypisanego <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455 pkt. 15 b)">pkt. 15b</a> i orzeczono za niego nową karę, natomiast na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455)">art. 455 kpk</a> poprawiono kwalifikację prawną czynów przypisanych <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>w pkt. 13a i 13b.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Powody opisanych wyżej korekt wyjaśniono szerzej w sekcji 5.2.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.7.  <strong> <!-- -->Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>5.1.1.</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Wyrok utrzymano w mocy w zakresie niewskazanym w sekcji 5.2.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Powodem utrzymania w mocy zaskarżonego wyroku w omawianej części było nieuwzględnienie w tym zakresie zarzutów odwoławczych i niestwierdzenie okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.8.  <strong> <!-- -->Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>5.2.1.</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <p>a) uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">M. C.</span> od popełnienia czynów przypisanych mu w punktach 1 i 2,</p> <p>b) w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 § 1 pkt. 3)">punkcie 3</a> wyeliminował z opisu czynu sformułowanie „przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw”, a z kwalifikacji prawnej tego czynu i podstawy wymiaru kary wyeliminował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 kk</a> oraz złagodził wymierzone <span class="anon-block">M. C.</span> kary do 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 40 złotych,</p> <p>c) w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 § 1 pkt. 4)">punkcie 4</a> wyeliminował z opisu czynu sformułowanie „przy czym czynu tego dokonał działając w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego”, z kwalifikacji prawnej tego czynu wyeliminował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37§1 pkt 5 kks</a>, a z podstawy wymiaru kary wyeliminował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 2)">art. 38§1 pkt 2 kks</a> oraz złagodził wymierzoną <span class="anon-block">M. C.</span> karę do 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 53,33 zł,</p> <p>d) uchylił orzeczone wobec <span class="anon-block">M. C.</span> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39 § 2 pkt. 6)">punkcie 6</a> kary łączne oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39§1 i 2 kks</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 2)">art. 86§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20;art. 20 § 2)">art. 20§2 kks</a> w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20 pkt. 3;art. 20 pkt. 5)">punktach 3 i 5</a> oraz grzywien orzeczonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20 pkt. 3;art. 20 pkt. 4;art. 20 pkt. 5)">punktach 3, 4 i 5</a> wymierzył temu oskarżonemu karę łączną 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz 120 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 53,33 zł,</p> <p>e) uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>od popełnienia czynów przypisanych mu w punktach 7 i 8,</p> <p>f) w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 § 1 pkt. 9)">punkcie 9</a> wyeliminował z opisu czynu sformułowanie „przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw”, a z kwalifikacji prawnej tego czynu i podstawy wymiaru kary wyeliminował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 kk</a> oraz złagodził wymierzone <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> kary do 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 złotych,</p> <p>g) w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 § 1 pkt. 10)">punkcie 10</a> wyeliminował z opisu czynu sformułowanie „realizując zachowania w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego”, z kwalifikacji prawnej tego czynu wyeliminował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37§1 pkt 5 kks</a>, a z podstawy wymiaru kary wyeliminował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 2)">art. 38§1 pkt 2 kks</a> oraz złagodził wymierzoną <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> karę do 150 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 53,33 zł,</p> <p>h) w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286 § 1 pkt. 13 a;art. 286 § 1 pkt. 13 b)">punktach 13a i 13b</a> wyeliminował z opisów czynów sformułowania „przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej”, a każdy z tych czynów zakwalifikował z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> w brzmieniu obowiązującym 30 czerwca 2015 roku oraz złagodził wymierzone <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> kary do 2 lat pozbawienia wolności oraz 120 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 złotych,</p> <p>i) w punkcie 15 wyeliminował z opisu czynów znamię działania w warunkach ciągu przestępstw i uchylił orzeczenie o jednej karze za przestępstwa przypisane <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>w punktach 15a i 15b,</p> <p>j) w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294 § 1 pkt. 15 a)">punkcie 15a</a> za przypisane tam przestępstwo na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> wymierzył <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>k) w punkcie 15b uznał <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> za winnego tego, że 21 września 2012 roku, w <span class="anon-block">G.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">W. F.</span>, w celu uzyskania dla <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. dofinansowania od dysponującej środkami publicznymi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, złożył dwa wnioski o takie dofinansowanie, w ramach których przedłożył uprzednio przerobioną przez siebie decyzję Starosty Powiatowego w <span class="anon-block">M.</span> z 25 maja 2001 roku, nr <span class="anon-block">(...)</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> wymierzył mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>l) uchylił orzeczone wobec <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39 § 2 pkt. 17)">punkcie 17</a> kary łączne oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39§1 i 2 kks</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 2)">art. 86§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20;art. 20 § 2)">art. 20§2 kks</a> w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20 pkt. 9;art. 20 pkt. 11;art. 20 pkt. 12;art. 20 pkt. 13;art. 20 pkt. 14;art. 20 pkt. 15;art. 20 pkt. 16)">punktach 9 i od 11 do 16</a> oraz grzywien orzeczonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20 pkt. 9;art. 20 pkt. 10;art. 20 pkt. 11;art. 20 pkt. 12;art. 20 pkt. 13;art. 20 pkt. 14)">punktach od 9 do 14</a> wymierzył temu oskarżonemu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności i 250 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 53,33 zł,</p> <p>m) w punkcie 18 uznał <span class="anon-block">W. F.</span> za winnego tego, że 21 września 2012 roku, w <span class="anon-block">G.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> w celu uzyskania dla <span class="anon-block"> Gospodarstwa (...) sp. z o.o.</span> dofinansowania od dysponującej środkami publicznymi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, złożył dwa wnioski o takie dofinansowanie, w ramach których przedłożył uprzednio przerobioną przez siebie decyzję Starosty Powiatowego w <span class="anon-block">M.</span> z 25 maja 2001 roku, nr <span class="anon-block">(...)</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> wymierzył mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>n) uchylił rozstrzygnięcie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69 § 2 pkt. 19)">punktu 19</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72§1 pkt 1 kk</a> warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec <span class="anon-block">W. F.</span> kary pozbawienia wolności na okres próby 1 roku i zobowiązał oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby,</p> <p>o) uchylił pkt 28,</p> <p>p) uchylił rozstrzygnięcia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 § 1 pkt. 32)">punktu 32</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> na poczet orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności zaliczył:</p> <p>- <span class="anon-block">M. C.</span> okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 25 listopada 2015 roku godz. 13:25 do 27 listopada 2015 roku godz. 12:30,</p> <p>- <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 2 września 2015 roku godz. 9:10 do 4 września 2015 roku i od 20 lipca 2016 roku godz. 8:05 do 22 lipca 2016 roku godz. 13:59.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Powodem zmian wskazanych pod lit. a-c oraz e-h było uniewinnienie <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> od czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 kk</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1)">art. 299§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 5)">art. 299§5 kk</a> w wyniku uwzględnienia zarzutów wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (sekcja 3/2;sekcja 3/4;sekcja 3/11;sekcja 3/14;sekcja 3/18;sekcja 3/22)">sekcjach 3.2, 3.4, 3.11, 3.14, 3.18 i 3.22</a>. Uniewinnienie od zarzutu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 kk</a> oprócz samej zmiany w zakresie tego zarzutu miało dodatkowe znaczenie w postaci konieczności zmiany opisów czynów przypisanych w I instancji jako popełnionych w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz kwalifikacji prawnej każdego z nich i podstawy wymiaru kar, jak również ich stosownego złagodzenia poprzez wymierzenie kar w granicach zwykłego zagrożenia i z pominięciem tej okoliczności obciążającej, przy czym w przypadku czynu, o którym mowa pod lit. h, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455)">art. 455 kpk</a> dodatkowo poprawiono kwalifikację prawną czynu poprzez wyeliminowanie z niego także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a>. Sąd Apelacyjny ma świadomość, że w doktrynie prezentowane są w tej kwestii różne poglądy, niemniej w orzecznictwie słusznie panuje stanowisko, że zakwalifikowanie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> czyni zbędnym kwalifikację z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 kk</a>, jeżeli sprawca osobiście nie dopuścił się fałszerstwa przedkładanego dokumentu, a także zbędne jest kwalifikowanie tego czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a>, jeżeli użycie dokumentu polega wyłącznie na jego przedłożeniu w warunkach, o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a>. Należy podkreślić, że w opisach czynów z pkt. 13a i 13b nie przypisano oskarżonemu osobistego fałszerstwa dokumentów, w związku z czym, z uwagi na kierunek apelacji w tym zakresie, Sąd Apelacyjny nie może poczynić takiego ustalenia. Prezentowany tu pogląd prawny dotyczący braku podstaw do kumulatywnej kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 273;art. 297)">art. 270, 273 i 297 kk</a> wynika z faktu, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> penalizuje przedłożenie m.in. dokumentu podrobionego i poświadczającego nieprawdę, co jest niczym innym jak użyciem takiego dokumentu, a więc konsumuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a>. Nietrafne są zaś poglądy wskazujące na konieczność kumulatywnej kwalifikacji z uwagi na potencjalną możliwość przypisania w przyszłości nowego przestępstwa przeciwko dokumentom w warunkach recydywy, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 3)">art. 115§3 kk</a> stanowi bowiem, że przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju, co wcale nie oznacza konieczności umieszczenia ich w tym samym rozdziale <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a>, istotne jest bowiem czy chronią takie samo dobro prawne, nawet jeżeli jest to tylko dobro uboczne (por. postanowienie SN z 14 maja 2019 roku, sygn. akt IV KK 742/18, czy wyrok z 26 maja 2020 roku, sygn. akt IV KK 737/19), nie ulega zaś wątpliwości, że ubocznym dobrem prawnym chronionym przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> jest wiarygodność dokumentów, zaś głównym pewność obrotu gospodarczego, w tym prawnego, którą posługiwanie się wiarygodnymi dokumentami ma zapewniać.</p> <p>Rozstrzygnięcia zawarte pod lit. i-k oraz m-n wynikają z uwzględnienia zarzutów wskazanych w sekcji 3.28, przy czym w przypadku <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> korekta opisu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435 pkt. 15 b)">pkt. 15b</a>, jego kwalifikacji prawnej i wymiaru kary została dokonana na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 kpk</a>, albowiem przemawiają za tym dokładnie te same względy, które spowodowały zmianę czynu przypisanego <span class="anon-block">W. F.</span>. Odnosząc się zaś do samej zmiany należy stwierdzić, że wobec istnienia ważnego pozwolenia wodnoprawnego w dniu zawarcia umów o dofinansowanie przez <span class="anon-block">W. F.</span>, tj. 30 października 2012 roku (chodzi o pozwolenie z 13 września 2012 roku, które oskarżony dołączył do wcześniej złożonych wniosków o dofinansowanie), nie może być mowy o wprowadzeniu pracowników ARiMR w błąd co do spełniania warunków uzyskania dofinansowania w tym zakresie, a więc nastąpiła dekompletacja znamion <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a>, a w konsekwencji także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a>. Rzecz jednak w tym, że składając wnioski o dofinansowanie 21 września 2012 roku <span class="anon-block">W. F.</span> nie dysponował jeszcze fizycznie nowym pozwoleniem wodnoprawnym, choć takie zostało już wydane i dołączył wraz z bratem do dokumentacji ARiMR wygasłe pozwolenie, które <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> w porozumieniu z <span class="anon-block">W. F.</span> przerobił, dokonując w nim zmiany w zakresie daty jego ważności. Popełnienie przestępstwa wspólnie i w porozumieniu oraz osobiste przerobienie dokumentu przez <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> uzasadnia zakwalifikowanie tego czynu kumulatywnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 kk</a> wobec obu oskarżonych, każdy z nich obejmował bowiem wszystkie czynności swoim zamiarem, a z podziału ról wynikało jedynie, że to <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> dokona fizycznego przerobienia dokumentu. Nie ulega wątpliwości, że czynu tego oskarżeni dopuścili się umyślnie, w zamiarze bezpośrednim kierunkowym w celu uzyskania dofinansowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 4)">art. 115§4 kk</a> stanowi, że korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego), zaś ARiMR jest podmiotem dysponującym środkami publicznymi, z których owo dofinansowanie miało pochodzić. Uprzednie przerobienie decyzji o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego w celu użycia jej za autentyczną, a następnie przedłożenie wraz z dwoma wnioskami o dofinansowanie, wyczerpuje znamiona strony przedmiotowej czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a>, przy czym z uwagi na jednoczesne złożenie wniosków w ramach tego samego zamiaru, czynności te stanowiły jeden czyn. Stopień społecznej szkodliwości tego czynu był wyższy niż znikomy z uwagi na okoliczności popełnienia tego czynu, a więc posłużenie się przerobionym dokumentem w dwóch postępowaniach administracyjnych, a także z uwagi na zamiar bezpośredni i jednoczesne naruszenie istotnych dóbr prawnych, jakimi są wiarygodność dokumentów i pewność obrotu gospodarczego. Jednocześnie jednak z uwagi na fakt, że w dacie czynu istniała już nowa decyzja o pozwoleniu wodnoprawnym, okoliczności tego czynu i motywacja oskarżonych (chęć uzyskania dofinansowania przy braku możliwości przedłożenia już istniejącej decyzji) przekonują, że stopień społecznej szkodliwości tego czynu nie był też wysoki, ale umiarkowany. Wobec braku jakichkolwiek okoliczności wyłączających lub ograniczających winę oskarżonych, czyn ten należało uznać także za zawiniony. W konsekwencji Sąd wymierzył oskarżonym za ten czyn kary po 5 miesięcy pozbawienia wolności, uwzględniając na ich korzyść ich dotychczasową niekaralność, umiarkowany stopień społecznej szkodliwości czynu, fakt, że w dacie czynu <span class="anon-block">W. F.</span> i tak uzyskał już ważne pozwolenie wodnoprawne, a na ich niekorzyść realizację znamion dwóch typów czynu zabronionego oraz złożenie dwóch wniosków o dofinansowanie, do których dołączono przerobiony dokument. Tak orzeczone kary uwzględniają wszystkie dyrektywy jej wymiaru, są sprawiedliwe, należycie realizują funkcje prewencji indywidualnej i generalnej, a przy tym nie przekraczają stopnia winy oskarżonych. Z uwagi na dotychczasową niekaralność <span class="anon-block">W. F.</span> i wymiar orzeczonej wobec niego kary Sąd warunkowo zawiesił jej wykonanie na okres próby 1 roku i zobowiązał oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Sąd uznał, że choć obecnie orzeczenie jednego z obowiązków jest obligatoryjne, jeżeli nie orzeka się środka karnego, to ustawa obowiązująca poprzednio nie była dla oskarżonego względniejsza. Wynika to z faktu, że obligatoryjność orzeczenia obowiązku w związku z warunkowym zawieszeniem wykonania kary obowiązuje od 1 lipca 2015 roku, tymczasem przed tą datą najkrótszy możliwy okres próby wynosił dwa lata, a obowiązek informowania sądu o przebiegu okresu próby też można było orzec. Dla oskarżonego korzystniejszy jest niewątpliwie roczny okres próby połączony ze stosunkowo mało uciążliwym obowiązkiem niż okres dwuletni, nawet bez tego obowiązku, bo krótsze jest zagrożenie zarządzeniem wykonania kary, a przede wszystkim szybciej może dojść do zatarcia skazania. Należy w tym miejscu dodać, że okres próby wyznaczono <span class="anon-block">W. F.</span> na rok, ponieważ nie był on dotąd karany, a od daty czynu do daty orzekania w II instancji minęło ponad 9 lat i nie popełnił on w tym czasie przestępstwa.</p> <p>Konsekwencją omówionej właśnie zmiany wyroku Sądu Okręgowego jest różnica w kwalifikacji prawnej czynów przypisanych <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>w pkt. 15a i b, co z uwagi na stosowanie przez Sąd I instancji do czynu z pkt. 15a ustawy obowiązującej 30 czerwca 2015 roku wykluczało możliwość przyjęcia, że czyny z pkt. 15a i 15b zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw. Dodać wypada, że z uwagi na różną podstawę wymiaru kary za czyny przypisane w tych punktach także obecnie, nie można by sięgnąć po instytucję z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 kk</a>. W efekcie konieczne okazało się wymierzenie kary za czyn z pkt. 15a, co Sąd Apelacyjny uczynił uwzględniając ustalony przez Sąd Okręgowy stopień społecznej szkodliwości tego czynu oraz potrzeby w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej. Orzeczona kara jest sprawiedliwa, na korzyść oskarżonego uwzględnia fakt, że od daty czynu minęło ponad 9 lat, a oskarżony pozostaje osobą niekaraną, kara ta z pewnością nie przekracza stopnia winy oskarżonego.</p> <p>Rozstrzygnięcie wskazane pod lit. o jest wynikiem uwzględnienia zarzutów z sekcji 3.15 i 3.26.</p> <p>Orzeczenia o karach łącznych zawarte pod lit. d oraz l były konsekwencją częściowego uniewinnienia <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> oraz częściowego złagodzenia kar jednostkowych. Nowe kary łączne orzeczono na zasadzie asperacji z uwagi na jednocześnie występujący związek między czynami przemawiający za absorpcją (bliskość czasowa, częściowe podobieństwo zaatakowanych dóbr, działanie w każdym przypadku w celu osiągnięcia korzyści majątkowej) oraz brak takiego związku, przemawiający za kumulacją (różnorodność przestępstw, godzenie w różne dobra chronione prawem), a także rozciągnięcie przestępstw w czasie, co stwarzało oskarżonym okazję do zrewidowania swojego postępowania oraz liczbę popełnionych przestępstw. Przede wszystkim zaś za takim rozstrzygnięciem przemawiały względy prewencyjne, orzeczenie kar łącznych na zasadzie kumulacji byłoby nadmierną represją z punktu widzenia racjonalizacji kary, potrzeb indywidualnoprewencyjnych, z kolei absorpcja byłaby nieuzasadnioną premią za popełnienie większej liczny przestępstw, demoralizowałaby samych oskarżonych, a społeczeństwo pozostawiała w przekonaniu o bezkarności sprawców i opłacalności popełnienia wielu przestępstw naraz.</p> <p>Konsekwencją orzeczenia nowych kar łącznych była konieczność nowego zaliczenia na ich poczet okresu rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonych w sprawie.</p> <p>Na koniec wypada jeszcze kilka uwag poświęcić wysokości stawki dziennej orzeczonych wobec <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> grzywien. Za przestępstwa powszechne stawki te ustalono dla oskarżonych odpowiednio na 40 i 50 zł z uwagi na ich sytuację materialną i możliwości zarobkowe. Zasadą jest przy tym, że w razie jednoczesnego orzekania kilku grzywien stawka dzienna powinna być ustalana na takim samym poziomie, co wynika z faktu, że w jednym momencie oskarżony może mieć tylko jedne możliwości zarobowe i jedną sytuację materialną. W niniejszej sprawie zasady tej nie dało się jednak dochować w całości, ponieważ najniższa możliwa do orzeczenia stawka dzienna za przestępstwo skarbowe wynosiła w dacie czynów 53,33 zł. Sąd Apelacyjny nie widzi podstaw, by dla zachowania wspomnianej zasady orzekać stawkę dzienną za przestępstwa powszechne powyżej możliwości oskarżonych, ustalonych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 3)">art. 33§3 kk</a>, dlatego też nie było podstaw, by zawyżać ją w sposób pozwalający na jej zrównanie z tą przewidzianą za przestępstwo skarbowe. Z kolei ustalając wysokość stawki dziennej przy wymiarze kary łącznej grzywny, Sąd był zobligowany do przyjęcia stawki wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 ()">Kodeksu karnego skarbowego</a>, albowiem zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 2)">art. 39§2 kks</a> w razie skazania za zbiegające się przestępstwo skarbowe i przestępstwo określone w innej ustawie karnej, sąd wymierza karę łączną na zasadach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 ()">Kodeksie karnym skarbowym</a>.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="89"/> <col width="22"/> <col width="373"/> <col width="232"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <p>1.9.  <strong> <!-- -->Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.7.  <strong> <!-- -->Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>5.3.1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>5.3.1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>5.3.1.3.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>5.3.1.4.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.8.  <strong> <!-- -->Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.10.  <strong> <!-- -->Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="112"/> <col width="605"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>3</p> </td> <td> <p>Z uwagi na to, że apelacje obrońców nie zostały uwzględnione w całości, Sąd obciążył wydatkami postępowania odwoławczego oskarżonych w częściach równych w kwocie po 6,66 zł, wynikającej z podziału ryczałtu w kwocie 20 zł na 3. Z kolei z uwagi na zmiany rozstrzygnięcia o karach, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 10)">art. 10 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> Sąd zasądził od oskarżonych opłaty za obie instancje, stosując <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 6)">art. 6</a> w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 3 ust. 1 tej ustawy wobec <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy wobec <span class="anon-block">W. F.</span>.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="717"/> </colgroup> <tr> <td> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>SSO (del.) Maciej Dutkowski SSA Wiesław Kosowski SSA Wojciech Kopczyński</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="329"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p>1.11.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p>oskarżyciel publiczny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p>orzeczenie o karze w pkt. 1, 2, 3, 5 , 6, 9, 13, 15, 17 wyroku oraz całość orzeczenia z pkt. 8 wyroku</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☐ na korzyść</p> <p>☒ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="4"> <p>☐ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☒ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☒</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☒</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="329"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p>1.12.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p>2</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p>obrońca <span class="anon-block">M. C.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p>całość wyroku co do <span class="anon-block">M. C.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="4"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="329"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p>1.13.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p>3</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p>obrońca <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p>całość wyroku co do <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="4"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="329"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p>1.14.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p>4</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p>obrońca<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p>całość wyroku co do<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="4"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="329"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p>1.15.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p>5</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p>obrońca <span class="anon-block">W. F.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p>całość wyroku co do <span class="anon-block">W. F.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="4"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> </div>